clr/1992/1992_4_1402.pdf

(1992)17Απριλίου,1992 [ΠΙΚΗΣ, Δ/ατής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΡΙΞΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Συνεκδικαζόμενες Υποθέσεις Αρ. 432/88, 457/88&501/88). Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Δικαστικός Έλεγχος — Ουσιώδη στοιχεία — Η ορθότητα των γεγονότων κρίνεται νπό το πρίσμα της αντικειμενικής τους νπόστασης κατά το χρόνο διερεύνησης τους και όχι της αληθοφάνειας τους κατά το χρόνο λήψης της ελεγχόμενης απόφασης. 5 Διοικητική Δικονομία — Αναβολή — Επ' αόριστον αναβολή δικαστικής απόφασης — Ασυμβίβαστη με τις αρχές απονομήςτης δικαιοσύνης — Το συγκεκριμένο προς απόφαση αίτημα για αναβολή. 10 Προσφυγή βάσει του Αρθρου 146 του Συντάγματος — Επιφύλαξη δικαιωμάτων — Η δυνατότητα διαφύλαξης δικαιώματος επανανοίγματος της προσφυγής μετά την έκδοση τηςακυρωτικής απόφασης υπό το Αρθρο 146του Συντάγματος και τη νομοθεσία 15 και νομολογία — Ανυπαρξία εξουσίας λύσεως της ακυρωτικής διαφοράς υπό όρους από το Δικαστήριο. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα — Άρθρο 146.5— Η υποχρέωση για συμμόρφωση με τις αποφάσεις που εκδίδονται βάσει του Άρθρου 146.4 είναι καθολικήκαι απόλυτη. 20 Από το περιπεπλεγμένοιστορικό της επίδικηςαπόφασης περί προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Γεωργικού Επιθεωρητή ΠρώτηςΤάξεως γεννήθηκε τελικά, στα πλαίσια της 25 δίκης γύρω από την εγκυρότητα της πλέον, μία αναγκαιότητα αναμονής και μη άμεσης επίλυσης της ακυρωτικήςδιαφοράς. Η 1402 4ΑΛΛ. 5 Ευσταθίουκ.α.ν.Δημοκρατίας εμπλοκή δημιουργήθηκε κατάβάσηαπότηνακύρωσηανακλητικής απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας όταν αυτή είχε ήδη επανέλθει με νέα απόφαση της επί του θέματος ενώ η ακύρωση με τη σειρά της οδηγούσε σε αναβίωση της αρχικής βούλησης της Επιτροπής. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αναβάλλοντας την υπόθεση, αποφάσισε ότι: 10 15 20 25 30 35 40 45 50 1.Προκύπτει ότι το βάθρογια τηλήψη της επίδικηςαπόφασης στοιχειοθετήθηκε με την ανάκληση της πρώτης απόφασης για την πλήρωση των δύο θέσεων. Μετά την ακύρωση της ανάκλησης το βάθρο εκθεμελιώθηκε, γεγονός που εξ αντικειμένου καθιστά την επίδικη απόφασηυποκείμενη σε ακύρωση. Η ακύρωση επιβάλλεται από την πλάνη κάτω από την οποία λειτούργησε το διορίζον σώμα για την ύπαρξη κενών θέσεων. Η ορθότητα των γεγονότων κρίνεται υπότο πρίσμα της αντικειμενικής τους υπόστασης κατά το χρόνο διερεύνησης τους στο πλαίσιο της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας, και όχι την αληθοφάνεια τους κατά το χρόνο λήψης της απόφασης που αναθεωρείται. 2. Ηεπ'αόριστο αναβολήδικαστικής απόφασηςδεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις αρχές που διέπουν την απονομή της δικαιοσύνης, που επιβάλλουν την ταχείαδιεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Ο έλεγχος της πορείας των δικαστικών υποθέσεων προς εξασφάλιση της ταχείας εκδίκασης τους αποτελεί μέρος της δικαστικής λειτουργίας. Στην προκειμένη περίπτωση το αίτημα για αναβολή δεν θέτει την πορεία της υπόθεσης εκτός του ελέγχου της δικαστικής εξουσίας δεδομένου ότι η αναβολή συναρτάται με την εκδίκαση άλλης δικαστικής υπόθεσης, της Αναθεωρητικής Έφεσης 1110, η οποία είναι υπό ορισμό από το Ανώτατο Δικαστήριο. Συνεπώς η αναβολή δεν συναρτάται με εξωγενή παράγοντα εκτός του ελέγχου της δικαστικής λειτουργίας. 3. Εξέτασα με πολλή προσοχή τη δυνατότητα διαφύλαξης δικαιώματος επανανοίγματος της προσφυγής μετά τη λύση της διαφοράς με την έκδοση ακυρωτικής απόφασης,βάσει του Αρθρου 146.4(β). Το Αρθρο 146.1 ρητά προβλέπει την τελεσίδικη λύση της διαφοράς. Με ανάλογα κατηγορηματικό τρόπο είναι διατυπωμένες και οι διατάξεις του Αρθρου 146.4(β). Ευχέρεια για τηνανατροπή ή τον παραμερισμό της απόφασης παρέχεται μόνο στα πλαίσια έφεσης η οποία προβλέπεται από την επιφύλαξη του Αρθρου 11

(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλοι Διατάξεις) Νόμου 1964 - Ν. 33/64 (βλ. Ορφανίδηςκαι Άλλοι ν. Δημοκρατίας). 1403 Ευσταθίουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1957)3C.L.R. 751· Μαυρομμάτη κ.α. ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1)

(1990)3Α.Α.Δ. 2418- 1404 4Α.Α.Δ. .Ευσταθίουκ.α.ν. Δημοκρατίας Ορφανίδης και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1992)3Α.Α.Δ. 44\ Papamichael v.Republic

(1987)3 C.L.R. 13575 Μιλτιάόονς και Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1989)3(f) Α.Α.Δ. 1318Theodossiadou andOthers v.Republic

(1985)3C.L.R.

1. Αίτηση. 10 15 20 Αίτηση για ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να προάξει τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Γεωργικού Επιθεωρητή 1ης Τάξης και, συγχρόνως, τη διαφύλαξη δικαιώματος επανανοίγματος της διαδικασίας αν τούτο καταστεί αναγκαίο α π ό το αποτέλεσμα της Αναθεωρητικής Έφεσης Αρ.
2. Λ. Ταλιαδώρος για κ. Κ. Χρνσοστομίδη, στην 432/
3. • για τον αιτητή Α.Σ. Αγγελίδης, για τον αιτητή στην 457/
4. Α. Χριστοφίδον 25 Μ. (ΔΜς), για τον αιτητή στην 501/
5. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας με Μ. Ραφτόπουλο, Δικηγόρο της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση. 3Q Cur. adv. vult. Ο Δικαστής απόφαση. 35 40 κ. Πικής ανάγνωσε την ακόλουθη Π Ι Κ Η Σ , Δ.: Το περιπλεγμένο ιστορικό της επίδικης απόφασης και οι εξελίξεις μετά την έκδοση της, κατέστησαν προβληματικό τον προσδιορισμό της πορείας για την επίλυση της διαφοράς που αφορά την εγκυρότητα της απόφασης για προαγωγή των δυο ενδιαφερόμενων μερών στη θέση Γεωργικού Επιθεωρητή Πρώτης Τάξης. Η απόφαση λήφθηκε στις 15/4/88 και σ' αυτή δόθηκε αναδρομική ισχύς α π ό 1/4/
6. Κατά τη συνεδρία του 1405 Πικής, Δ. Ευσταθίουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)Δικαστηρίου, της 5/11/91,προσπάθησα να διευκρινίσω τα γεγονότα που καθιστούν προβληματική την επίλυση των επίδικων θεμάτων σ' αυτό το στάδιο. Το αποτέλεσμα της έρευνας κατοπτρίζεται στο πρακτικό του Δικαστηρίου που έχει ως εξής: 5 "

(1)Στις 13/3/86πληρώθηκαν δύο θέσεις Γεωργικού Επιθεωρητή Α' Τάξης στο Τμήμα Γεωργίας με την προαγωγή των Φρ. Ευσταθίου και Αΐϊ'Ελευθερίου. Ως ημερομηνία προαγωγήςορίστηκε η 1/4/86. 10

(2)Εναντίον της απόφασης της 13/3/86 ασκήθηκαν δύο προσφυγές, η 498/86 και 511/86. Οι προσφυγές αυτές αποσύρθηκαν και απορρίφθηκαν μετά την ανάκληση από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας της 15 απόφασης της 13/3/86.

(3)Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας ανακάλεσε στις 3/11/87 την απόφασητης 13/3/86.

(4)Εναντίον της ανάκλησης της 3/11/87 ασκήθηκε προσφυγή από τον Φρ. Ευσταθίου, αρ. προσφυγής 102/88 και από τον Α. Ελευθερίου ο οποίος σε κατοπινό στάδιο την απέσυρε. (Ο κ. Ταλιαδώρος πληροφορεί το δικαστήριο ότι ο αριθμός της 25 προσφυγής εκείνης ήταν κατά πάσα πιθανότητα 103/88).

(5)Στις 7/5/90 με απόφασητου Εντίμου Δικαστή κ. Μαλαχτούακυρώθηκε ηανάκλησητης 3/11/87. 30

(6)Πριν την ακύρωση της ανάκλησης στις 24/2/88η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας πλήρωσε τις δύο θέσεις που ανακλήθηκαν με την απόφαση της 3/11/87 διορίζοντας (α) τον κ. Ελευθερίου, και (β) τον κ. 35 Παπαδάμου, οι οποίοι είναι τα ενδιαφερόμενα μέρη στις συνεκδικαζόμενες προσφυγές.

(7)Εναντίον της απόφασης της 7/5/90 ασκήθηκε η Α.Ε. 1110 της οποίας η ακρόαση εκκρεμεί. Αίτηση του 40 1406 4 Α.Α.Δ. Ευσταθίου κ.α. ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. Γενικού Εισαγγελέα για την αναστολή της απόφασης της 7/5/90απορρίφθηκε από το Δικαστή Αρτεμη στις 8/5/

1. Εναντίον της απόφασης του Δικαστή Αρτεμη ασκήθηκε η Α.Ε. 1351". 5 10 15 20 25 30 35 40 Προκύπτει ότι το βάθρο για τη λήψη της επίδικης απόφασης στοιχειοθετήθηκε με την ανάκληση της πρώτης απόφασης για την πλήρωση των δυο θέσεων, εκείνης της 13/3/
2. Μετά την ακύρωση της ανάκλησης το βάθρο εκθεμελιώθηκε, γεγονός που εξ αντικειμένου καθιστά την επίδικη απόφαση υποκείμενη σε ακύρωση. Η ακύρωση επιβάλλεται από την πλάνη κάτω από την οποία λειτούργησε το διορίζον σώμα για την ύπαρξη κενών θέσεων. Όπως διαπιστώθηκε στις αποφάσεις Papaleontiou ν Republic

(1987)3 C.L.R. 751, και Μανρομμάτη κ.α. ν Δημοκρατίας (Αρ.1)

(1990)3 Α.Α.Δ. 2418, η ορθότητα των γεγονότων κρίνεται υπό το πρίσμα της αντικειμενικής τους υπόστασης κατά το χρόνο διερεύνησης τους στο πλαίσιο της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας, και όχι την αληθοφάνεια τους κατά το χρόνο λήψης της απόφασης η οποία αναθεωρείται. Οι αιτητές αξίωσαν την ακύρωση της επίδικης απόφασης,το αίτημα τους όμως δεν περιορίζεται μόνο σ' αυτή τη θεραπεία. Επιδιώκουν συγχρόνως και τη διαφύλαξη δικαιώματος επανανοίγματος της διαδικασίας αν τούτο καταστεί αναγκαίο από το αποτέλεσμα της Αναθεωρητικής Έφεσης Αρ.

1. Ο Γενικός Εισαγγελέας διευκρίνισε ότι δε φέρει ένσταση στην ακύρωση της απόφασης η οποία είναι αναπόφευκτη υπό το φως των υφιστάμενων γεγονότων. Επεσήμανε όμως ότι η ακύρωση εμπερικλείει κινδύνους και ότι τα συμφέροντα των διαδίκων και, της δικαιοσύνης γενικότερα, εξυπηρετούνται καλύτερα με την αναβολή της υπόθεσης μέχρι την αποπεράτωσητης Αναθεωρητικής Έφεσης
2. Με το μέτρο αυτό συμφωνούν και οι αιτητές, όπως έχω κατανοήσει τις εισηγήσεις τους, αν δεν είναι δικονομικά εφικτή η επιφύλαξη δικαιώματος για παραμερισμό της ακυρωτικής απόφασης και επανάνοιγμα της προσφυγής για τη διερεύνηση των λόγων για τους οποίους προσβάλλεται η απόφαση. Η επ' αόριστον αναβολή 1407 Πικής,Δ. Ευσταθίουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)δικαστικής απόφασης δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις αρχές που διέπουν την απονομή της δικαιοσύνης, που επιβάλλουν την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Ο έλεγχος της πορείας των δικαστικών υποθέσεων προς εξασφάλιση της ταχείας εκδίκασης τους αποτελεί μέρος της δικαστικής λειτουργίας. Στην προκείμενη περίπτωση το αίτημαγια αναβολήδεθέτει την πορεία της υπόθεσης εκτός του ελέγχου της δικαστικής εξουσίας δεδομένου ότι η αναβολή συναρτάται με την εκδίκαση άλλης δικαστικής υπόθεσης, της Αναθεωρητικής Έφεσης 1110, η οποία είναι υπό ορισμό απότο Ανώτατο Δικαστήριο. Συνεπώς η αναβολή δε συναρτάται με εξωγενή παράγοντα εκτός του ελέγχου της δικαστικής λειτουργίας. 5 10 15 Εξέτασα με πολλή προσοχή τη δυνατότηταδιαφύλαξης δικαιώματος επανανοίγματος της προσφυγής μετά τη λύση της διαφοράς με την έκδοση ακυρωτικήςαπόφασης, βάσει του άρθρου 146.4(β). Το άρθρο 146.1 ρητά προβλέπει την τελεσίδικη λύσητης διαφοράς. Μεανάλογα 20 κατηγορηματικό τρόπο είναι διατυπωμένες και οι διατάξεις του άρθρου 146.4(β). Ευχέρεια για την ανατροπή ή τον παραμερισμό της απόφασης παρέχεται μόνο στα πλαίσια έφεσης η οποία προβλέπεται από την επιφύλαξη του άρθρου 11

(2)του περί Απονομής της 25 Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμου, 1964 (Ν.33/64) [βλ. Ορφανίδης και Άλλοι ν. Δημοκρατίας

(1992)3 Α.Α.Δ.44]. 3 0 Η ακυρωτική απόφαση η οποία εκδίδεται βάσει του άρθρου 146.4(β) επενεργεί έναντι πάντων - erga omnes και δημιουργεί καθολική υποχρέωση για συμμόρφωση με αυτή, όπως ορίζεται στο άρθρο 146.5 του Συντάγματος [βλ. μεταξύ άλλων, Papamichae! v. Republic

(1987)3 C.L.R. 1357. Μιλτιάδονς και 'Αλλοι ν. Δημοκρατίας - ^5

(1989)3(Γ) Α.Α.Δ. 1318, και Μανρομμάτηκαι 'Αλλοι ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω)]. Στον τομέα του ιδιωτικού δικαίου είναι εφικτή ηακύρωση δικαστικής απόφασης επί της ουσίας, μόνο με την έγερση (για περιορισμένους λόγους που δε θα μας απασχολήσουν) νέας αγωγής. 40 1408 4Α.Α.Δ. Ευσταθίουκ.α.ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. Τέτοιο ενδεχόμενο δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί στα πλαίσια της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας που παρέχει το άρθρο 146, δεδομένου ότι η αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου περιορίζεται αποκλειστικά στην αναθεώρηση 5 εκτελεστών διοικητικών πράξεων, αρχών ή οργάνων που ασκούν εκτελεστική ή διοικητική εξουσία. Οι θεσμοί πολιτικής δικονομίας οι οποίοι τυγχάνουν εφαρμογής με τις αναγκαίες προσαρμογές στην άσκηση της αναθεωρητικής λειτουργίας (Κ.18 των Θεσμών του 10 Ανωτάτου ΣυνταγματικούΔικαστηρίου 1962 καιάρθρο 17 του Ν.33/64),παρέχουν ευχέρεια επαναφοράςπροσφυγής η οποία απορρίφθηκε, μόνο στην περίπτωση που απορρίπτεται λόγω παράλειψης του προσφεύγοντος να την προωθήσει. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο ασκείται η 15 δικαιοδοσία αυτή εξετάστηκε στην Theodossiadou and Others v. Republic

(1985)3 C.L.R.

1. Διαπιστώνεται ότι το άρθρο 146 δεν παρέχει εξουσία για τη λύση της διαφοράς η οποία εγείρεται υπό όρους- οι θεραπείες που δικαιούται ναπαρέχει είναι εκείνες πουκαθορίζονται στο 20 άρθρο 146.4 τουΣυντάγματος. Αφενός, αν προχωρήσουμε στην ακύρωση της απόφασης και επιτύχει ηΑναθεωρητική Έφεση 1110, τότε θα δημιουργηθεί αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ δυο 25 δικαστικών αποφάσεων προς ζημία της δικαιοσύνης. Αφετέρου, διερεύνηση των ουσιαστικών λόγων οι οποίοι προβάλλονται για ακύρωση της απόφασης, θα έχει θεωρητικό χαρακτήρα υπό το φως των υφιστάμενων γεγονότων (εξαφάνιση του πραγματικούβάθρου).Υπό το 30 πρίσμα αυτών των διαπιστώσεων, κρίνω ότι δικαιολογείται η αναβολή της εκδίκασης της παρούσας προσφυγής μέχρι την αποπεράτωση της Αναθεωρητικής Έφεσης
2. 35 Η μη συμμόρφωση, όπως ισχυρίζονται οι αιτητές, των αρμόδιωνδιοικητικών οργάνων μετηναπόφασητης7/5/91, που εκδόθηκε στην Προσφυγή Αρ. 102/88, δεν αποτελεί θέμα προς διερεύνηση σ' αυτή τη διαδικασία. Επισημαίνουμε όμως ότι ηυποχρέωση για συμμόρφωση με 40 τ ΐ ς αποφάσεις που εκδίδονται βάσει του άρθρου 146.4 1409 Πικης,Δ. Ευσταθίουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)είναι, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του ίδιου άρθρου, καθολική και απόλυτη [βλ. Ορφανίδης και Άλλοι ν Δημοκρατίας(ανωτέρω)]. Υπό το φως των ανωτέρω και εν αναμονή της απόφασης τουΕφετείου στην Αναθεωρητική Έφεση 1110, ηυπόθεση αναβάλλεταιγια Μνείαστις 7/10/92,9π.μ.. Διαταγή ωςανωτέρω. 1410 1