clr/1992/1992_4_1421.pdf

(1992)ακούσει η ίδια τους ενδιαφερομένους, να λάβει υπόψη τηςακόμα και γεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης της απόφασης της Αρχής Αδειων και να προβεί η ίδια στην έκδοση νέας απόφασης. Δικαιούται, βέβαια, να περιοριστεί σε απλή τροποποίηση ή/και επικύρωσητηςαπόφασηςτηςΑρχής Αδειών ωςέχει. 5 Ενόψει όλων των πιο πάνω διαζευκτικών αποφάσεων που η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών μπορεί να εκδώσει κατά την εξέταση ιεραρχικής προσφυγής,θαπρέπειναεξεταστεί στηνκάθεπερίπτωση η φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας που ακολουθήθηκε και η 10 φύσητης συγκεκριμένης απόφασης που λήφθηκε,πριν αποφασιστεί κατά πόσο η έλλειψη νομικού ερείσματος της εκκαλούμενης απόφασης της Αρχής Αδειών που προέρχεται από την αντισυνταγματικότητα του Νόμου 149/88, επενεργεί ώστε να στερήσει καιτηδικήτηςαπόφασητουνομικούτηςερείσματοςήόχι. 15 Στην παρούσα περίπτωση το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμαότι: (α) η αναφορά στο κείμενο της επίδικης απόφασης της 20 Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών ότι "η απόφαση της αρχής επικυρώνεται"δενέγινε ως εκτουπερισσούήκατάλάθος· (β) με την προσβαλλόμενη απόφασητης η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών επαναλαμβάνειστην ουσία την απορριπτικήάκυρη 25 απόφαση της Αρχής Αδειών. Δεν μπορεί, επομένως, εύλογα να υποστηριχτεί ότι έχει εκδώσει νέα απόφαση σε αντικατάστασητης εκκαλούμενης, σύμφωνα με το Αρθρο 4Α

(4)(δ)των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων. 30 9/82 και84/84· (γ) παρά το γεγονός ότι κατά την εξέταση της ιεραρχικής προσφυγήςη ΑναθεωρητικήΑρχή Αδειώνάκουσετιςαπόψεις του αιτητή,δενμπορείναλεχθεί ότι διεξήγαγεηίδιαδική της πλήρηέρευνα,εν όψει τουγεγονότος ότι δενείχε ενώπιοντης 35 τις απόψεις του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού όπως προνοούσε το Αρθρο 10

(2)του Νόμου όπως ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο που λήφθηκε η επίδικη απόφαση,πριν την τροποποίησητουαπότοΑρθρο 2(α)τουΝόμου134/91·και .« (δ)λαμβανομένωνυπόψηόλων τωνπεριστατικώντηςπαρούσας υπόθεσης, δεν μπορεί εύλογα να αποκλειστεί η πιθανότητα ότι στη λήψη της επίδικης απόφασης της η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών επηρεάστηκε ουσιαστικά από την άκυρη διαδικασία και την χωρίς νομικό έρεισμα απόφαση της 45 Αρχής Αδειών. Στην παρούσα υπόθεση εξ αντικειμένου συναρτάται το κύρος της επίδικης απόφασης με το κύρος της ανυπόστατης απόφασης της Αρχής Αδειών μετηνοποίαθαπρέπειναέχεικαιτηνίδιατύχη. 50 Εν όψει αυτής της διαπίστωσης, περιττεύει η εξέταση των 1422 4Α.Α.Δ. Δημητρίουν.Δημοκρατίας άλλων λόγων για τους οποίους προσβάλλεται η νομιμότητα της επίδικηςαπόφασης. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιχωρίςέξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Ρ.Ι.Κ&Αλλοιν. ΚαραγιώργηκαιΆλλων

(1991)3Α.ΑΛ. 15910 Χατζηβασιλείουν. Κ.Ο.Α.

(1991)4(B)ΑΛΛ. 1005Παναγιώτουν. ΥπουργούΠαιδείας&Αλλου

(1991)3Α.ΑΛ. 270Αποστολίδηςν. Κ.Ο.Τ.

(1991)4(B)ΑΛΛ. 1596- 15 ΣάββακαιΆλλοςv.Κ.Ο.Α.,

(1991)4(Γ)Α.ΑΛ. 2223Tsouloftai, & Others v. Republic

(1983)3C.L.R. 42620 Κωνσταντίνουv. Δημοκρατίας

(1989)3(B)ΑΛΛ. 992Γεωργίουν. ΑναθεωρητικήςΑρχήςΑδειών

(1991)4(B)Α.ΑΛ. 1563Εταιρεία ΤαξίΦωκάςΑτδν.Δημοκρατίας

(1991)4(Γ)ΑΛΛ. 2188. 25 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών με την οποία απέρριψε την ιεραρχική 30 προσφυγή του αιτητή εναντίον της άρνησης της Αρχής Αδειών να χορηγήσει 12 άδειες οδικής χρήσης "Ζ" για ισάριθμα καινουργή οχήματα. Σ.Καραπατάκης, για τον αιτητή. 35 Λ. Μαππονρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση. Cur. adv.νυΐΐ. 40 Ο Δικαστής κ. Πογιατζής ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. 45 ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Η παρούσα προσφυγή στρέφεται εναντίον της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών ημερομηνίας 14/12/1990 με την οποία απορρίφθηκε η 1423 Πογιατζής, Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίας

(1992)ιεραρχική προσφυγή του Αιτητή εναντίον της απόφασης της Αρχής Αδειών να μην του χορηγήσει 12 άδειες οδικής χρήσεως "Ζ" για ισάριθμα καινουργή οχήματα. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα που αναφέρω πιο κάτω το αίτημα του Αιτητή αφορά 22 άδειες αντί 12 άδειες που 5 προφανώς εκ λάθους αναφέρεται στο αιτητικό της προσφυγής. Στις 23/8/1989 ο Αιτητής υπόβαλε αίτηση στην Αρχή Αδειών για τη χορήγηση σ' αυτόν 22 αδειών οδικής 10 χρήσεως "Ζ" για ισάριθμα καινουργή αυτοκίνητα οδηγούμενα άνευ οδηγού, με έδρα τη Λευκωσία. Στην αίτηση του ανέφερε ότι ήταν οδηγός ταξί στην Αγγλία και ότι σκόπευε να επαναπατριστεί. Στην Έκθεση του ημερομηνίας 30/8/1989, ο αρμόδιος Λειτουργός του 15 Επαρχιακού Γραφείου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, σημείωσε ότι η οργάνωση των αυτοκινιστών "ΣΕΑΚ έχουν ένσταση γιατί οι ανάγκες της Κύπρου σε οχήματα "Ζ" εξυπηρετούνται πλήρως από τα υπάρχοντα αδειούχα καθώς επίσης και με τις νέες άδειες που 20 δόθηκαν". Ο Αιτητής εμφανίστηκε ενώπιον της Αρχής Αδειών και υπόβαλε τις παραστάσεις του στις 2/2/

1. Δήλωσε ότι είναι ηλικίας 38 ετών, έγγαμος, κατάγεται από το 25 Γερόλακκο, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων και Οικονομικά, μένει μόνιμα στο Λονδίνο όπου εργάζεται και ηγυναίκα του και ότι σκοπεύει να επαναπατριστείαν του χορηγηθούν οι αιτούμενες άδειες. Δήλωσε επίσης ότι αγόρασε σπίτι στη Λευκωσία και στη Λάρνακα και ότι 30 έχει δικές του δουλειές στο Λονδίνο. Με επιστολή της Αρχής Αδειών ημερομηνίας 23/4/1990ο Αιτητής πληροφορήθηκε ότι ηαίτησητου απορρίφθηκε από την ΑρχήΑδειών στη συνεδρία της ημερομηνίας 18/4/1990, 35 γιατί δεν είχε πείσει την Αρχή Αδειών ότι πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου5, εδάφιο 9, του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας ΜεταφοράςΝόμου(Ν.9/82). Εναντίον της πιο πάνω απορριπτικής απόφασης της 40 1424 4 Α.Α.Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Αρχής Αδειών ο Αιτητής υπόβαλε στις 17/5/1990 ιεραρχική προσφυγή στην Αναθεωρητική Αρχή Αδειών σύμφωνα με το άρθρο 4Α των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας ΜεταφοράςΝόμωντου 1982 και
2. Στις 3/10/1990 ο Αιτητής ανέπτυξε ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών τους λόγους που υποστηρίζουν την προσφυγή του. Δήλωσε επί του προκειμένου ότι στο Λονδίνο ήταν ταξιτζής και 10 ασχολείτο με ενοικιάσεις αυτοκινήτων, ότι επέστρεψε στην Κύπρο στις 2/10/1990 μετά από παραμονή στο Λονδίνο για 20 χρόνια,και ότι έχει βεβαίωση της Λαϊκής Τράπεζας για τη χρηματοδότηση της αγοράς των 22 αυτοκινήτων. Στις 11/10/1990 η Αναθεωρητική Αρχή 15 Αδειών έλαβε την προσβαλλόμενη απόφαση την οποία κοινοποίησε στον Αιτητή και στην Αρχή Αδειών στις 14/12/
3. Το κείμενο της προσβαλλόμενης απόφασης έχει ως εξής: 20 25 "Από το σύνολο των ενώπιον μας στοιχείων ο προσφεύγων δεν μας έχει πείσει ότι πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 5

(9)του νόμου, ότι δηλ. μετέρχεται ή προτίθεται να μετέλθει το μεταφορικό επάγγελμα ως κύριο αυτούεπάγγελμα. Γι' αυτό η προσφυγή απορρίπτεται και η απόφαση της Αρχής Αδειών επικυρώνεται." Στην προσφυγή του ο Αιτητής επικαλείται διάφορους 30 λόγους ακύρωσης της πιοπάνωαπόφασηςστους οποίους περιλαμβάνεται ηπλάνηπερί ταπράγματα και το νόμο, η παράλειψη διεξαγωγής δέουσας έρευνας και η έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας. Προβάλλεται επίσης ο ισχυρισμός ότι η επίδικη απόφαση στερείται νομικού ερείσματος 35 εφόσο σκοπεί στην επικύρωση νομικά ανυπόστατης απόφασης που εκδόθηκε απότην ΑρχήΑδειών όπως είχε συγκροτηθεί και λειτουργούσε με βάση τις διατάξεις του περί Ορισμένων Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου (Διορισμός Διοικητικών Συμβουλίων) Νόμου του 1988 1425 Πογιατζής, Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίας

(1992)(Ν.149/88). Θα εξετάσω στο παρόν στάδιο τις συνέπειες πάνω στη νομιμότητα της επίδικης πράξης που προκύπτουν απότο αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι κατά το χρόνο έκδοσης από 5 την Αρχή Αδειών της απορριπτικής απόφασης εναντίον της οποίαςασκήθηκε ιεραρχικήπροσφυγήαπότον Αιτητή και ηοποίαεπικυρώθηκε μετην προσβαλλόμενηαπόφαση της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, η Αρχή Αδειών ήταν συγκροτημένη και λειτουργούσε σύμφωνα με τις πρόνοιες 10 του εν λόγω Νόμου αρ.149/88 οι οποίες είχαν κηρυχθεί αντισυνταγματικές από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ΡΙΚ ν. Καραγιώργηκαι Άλλον (Α.Ε. 1163, 1178 και 1179, απόφαση ημερομηνίας 14/2/1991). Στην απόφαση της στην υπόθεση αυτή και σε σειρά άλλων 15 αποφάσεων* πουακολούθησανυιοθετήθηκε ηάποψη ότι η αντισυνταγματικότητα τουΝόμουαρ. 149/88 εκθεμελιώνει το βάθρο των συμβουλίων που συγκροτήθηκαν με βάση τις διατάξεις του και κατ' επέκταση αποστερεί νομικού ερείσματος τις αποφάσεις τους. Επισημαίνω στο σημείο 20 αυτό το γεγονός ότι, σε αντίθεση με την Αρχή Αδειών, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών η οποία εξέδωσε την επίδικη απόφαση στην παρούσα προσφυγή δεν περιλαμβάνεται στα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου των οποίων τα συμβούλια είχαν συγκροτηθεί καιταοποίαλειτουργούσαν 25 σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου αρ. 149/99. Επιβάλλεται, επομένως, να εξεταστεί κατά πόσο και/ή σε ποιο βαθμό, κάτω από τις συνθήκες της παρούσας υπόθεσης, η αποστέρηση από την απόφαση της Αρχής Αδειών του νομικού της ερείσματος επηρεάζει τη νομική 30 υπόσταση της επίδικης απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών. Η παράλειψη του ευπαίδευτου δικηγόρου των Καθ' ων η Αίτηση να ασχοληθεί με τον υπό εξέταση * Χατζηβασιλείον ν. ΚΟΑ (απόφαση ημερομηνίας 14/3/1991 στην προσφυγή αρ. 295/88),Νίκος Παναγιώτον ν. Υπουργού Παιδείας (απόφαση ημερ. 12/4/91 στην Αναθεωρητική Έφεση αρ. 1158), Πάτροκλος Αποστολίδης ν. ΚΟΤ (απόφαση ημερ. 9/5/91 στην προσφυγή αρ. 782/90, και Γεώργιος Σάββα και άλλος ν. ΚΟΑ (απόφαση ημερ. 20/6/1991στις προσφυγές 885/89και891/89). 1426 4Α.Α.Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. ισχυρισμό του Αιτητή, με αναγκάζει να αποφασίσω το επίδικοαυτόθέμαχωρίς ναέχω ενώπιον μουκαιτις δικές του εισηγήσεις και επιχειρήματα επί του προκειμένου. 5 Για να δοθεί η ορθή απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα θα πρέπει κατά πρώτο λόγο να ληφθεί υπόψη ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, η ιεραρχική προσφυγή δεν επενεργεί ως έφεση ούτε εξομοιώνεται με έφεση. Αναφέρω επί του προκειμένου τις υποθέσεις Andreas Tsouloftas & 10 Others v.Republic

(1983)3C.L.R.426, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας, (απόφαση ημερ. 25/4/1989 στην προσφυγή αρ. 370/88, και Σπύρος Γεωργίου ν.Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, (απόφαση ημερ. 7/5/1991 στην προσφυγή αρ.652/90). 15 Το έργο και οι εξουσίες της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών καθορίζονται στα εδάφια

(3),

(4)και

(5)του άρθρου 4Α των περί Ρυθμίσεως της ΤροχαίαςΜεταφοράς Νόμωντου 1982 και 1984 ως εξής: 20 "4Α

(3)Η αναθεωρητική αρχή αδειών εξετάζει την ενώπιον αυτής ασκηθείσαν προσφυγήν άνευ υπαιτίου βραδύτητος, αφού ακούση τους ενδιαφερομένους ή δώση την ευκαιρίαν εις αυτούς να εκθέσουν τας 25 απόψεις των,αποφασίζειδεεπίταύτης.

(4)ΗΑναθεωρητική αρχήαδειώνδύναταινα εκδώση μίαν των ακολούθωναποφάσεων: 30 (α)ναεπικύρωση τηνπροσβληθείσαν απόφασιν (β)ναακύρωση την προσβληθείσαν απόφασιν (γ)νατροποποίηση την προσβληθείσαν απόφασιν 35 (δ)να προβήη ιδία εις έκδοσιν νέας αποφάσεως εις αντικατάστασιν της προσβληθείσης· 40 (ε) να παραπέμψη την υπόθεσιν εις την αρχήν αδειών, διατάσσουσα ταύτην να προβή εις ωρισμένην 1427 Πογιατζής,Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίας

(1992)ενέργειαν.

(5)Η αναθεωρητική αρχή αδειών κατά την λήψιν μιας των εν ταις παραγράφοις (δ) και (ε) του προηγουμένου εδαφίου αναφερομένων αποφάσεων δύναται ναλάβη υπ' όψιν και γεγονότα μεταγενέστερα της εκδόσεως της αποφάσεωςτηςαρχής αδειών." Όπως προκύπτει από τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες, το έργο τηςΑναθεωρητικής Αρχής Αδειών δεν 10 περιορίζεται στην αναθεώρησητωνλόγων της απόφασης της Αρχής Αδειών που αποτελεί το αντικείμενο της ιεραρχικής προσφυγής. Εξετάζει την υπόθεση εξ υπαρχής και έχει την ίδια πρωτογενή δικαιοδοσία με την Αρχή Αδειών. Μπορεί να διενεργήσει δική της έρευνα, να ^ διευρύνει το πλαίσιο της έρευνας που διεξήγε η Αρχή Αδειών, να ακούσει η ίδια τους ενδιαφερομένους, να λάβει υπόψη τηςακόμα καιγεγονότα μεταγενέστερα της έκδοσης της απόφασηςτης Αρχής Αδειών καιναπροβείη ίδια στην έκδοση νέας απόφασης.Δικαιούται, βέβαια,να -° περιοριστεί σε απλή τροποποίηση ή/και επικύρωση της απόφασης τηςΑρχής Αδειών ως έχει. Ενόψει όλων τωνπιο πάνω διαζευκτικώναποφάσεωνπου η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών μπορεί να εκδώσει κατά την εξέταση ιεραρχικής προσφυγής, θα πρέπει να εξεταστεί στην κάθεπερίπτωση ηφύσητης συγκεκριμένης διαδικασίας που ακολουθήθηκε και η φύση της συγκεκριμένης απόφασηςπου λήφθηκε,πριναποφασιστεί κατά πόσο η έλλειψη νομικού ερείσματος της 30 εκκαλούμενης απόφασης της Αρχής :Αδειών που προέρχεται από την αντισυνταγματικότητα του Νόμου 149/88, επενεργεί ώστε να στερήσει και τη δική της απόφαση τουνομικού τηςερείσματος ήόχι. Παράδειγμα περίπτωσης πουη στέρηση του νομικού ερείσματος της 35 απόφασης της Αρχής Αδειών για τον πιο πάνω λόγο, αποτελεί ηυπόθεσηΣπύρος Γεωργίου ν. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών(ανωτέρω) στην οποία η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών περιορίστηκε στην επικύρωση της 1428 5 4 Α.Α.Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. ανυπόστατης απόφασης της Αρχής Αδειών. Στην παρούσα περίπτωση έχω καταλήξει στο συμπέρασμαότι5 10 Ι 5 20 25 30 35 (α) η αναφοράστο κείμενο της επίδικηςαπόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών ότι "η απόφασητης αρχής επικυρώνεται" δεν έγινε ως εκ του περισσού ή κατά λάθος όπως ήταν το συμπέρασμα του 4^<*σι;ηρίου στην υπόθεση Εταιρεία Ταξί ΦωκάςΑτδ ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (απόφασηημερ. 19/6/1991 στην προσφυγήαρ.769/89)' (β) με την προσβαλλόμενη απόφαση της η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών επαναλαμβάνει στην ουσία την απορριπτική άκυρη απόφαση της Αρχής Αδειών. Δεν μπορεί,επομένως, εύλογαναυποστηριχτεί ότι έχει εκδώσει νέα απόφαση σε αντικατάσταση της εκκαλούμενης, σύμφωνα με το άρθρο 4Α

(4)(δ) του Νόμου· (γ) παρά το γεγονός ότι κατά την εξέταση της ιεραρχικής προσφυγής η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών άκουσε τις απόψεις του Αιτητή, δεν μπορεί να λεχθεί ότι διεξήγαγε η ίδιαδικήτης πλήρη έρευνα, εν όψει του γεγονότος ότι δεν είχε ενώπιον της τις απόψεις του Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού όπως προνοούσε το άρθρο 10

(2)του Νόμου όπως ήταν σε ισχύ κατά το χρόνο που λήφθηκε η επίδικη απόφαση, πριν την τροποποίηση του απότο άρθρο2(α)του Νόμου 134/91' και (δ) λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστατικών της παρούσας υπόθεσης, δεν μπορεί εύλογα να αποκλειστεί η πιθανότητα ότι στη λήψη της επίδικης απόφασης' της η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών επηρεάστηκε ουσιαστικά απότην άκυρηδιαδικασίακαι τηνχωρίς νομικό έρεισμα απόφασητηςΑρχής Αδειών. 1429 Πογιατζής, Δ. Δημητρίουν.Δημοκρατίας

(1992)Στην παρούσα υπόθεση εξ αντικειμένου συναρτάται το κύρος της επίδικης απόφασης με το κύρος της ανυπόστατης απόφασης της Αρχής Αδειών με την οποία θα πρέπει να έχει και την ίδια τύχη. Ενόψει αυτής της διαπίστωσης, περιττεύει η εξέταση των άλλων λόγων για τους οποίους προσβάλλεται η νομιμότητα -της επίδικης απόφασης.* 5 Η προσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται στο σύνολο της. Δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα 10 έξοδα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται χωρίς έξοδα. 1430