(1992)22Απριλίου,1992 [ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΟΛΑΡΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΑΓΡΟΥ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ.276/89). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Ομοδικία — Όταν η ίδια πράξη προσβάλλει τα έννομα συμφέροντα πολλών διοικούμενων αυτοί μπορούν να ενωθούν στο ίδιο δικόγραφο — Όταν περισσότερες πράξεις προσβάλλονται από πολλούς διοικούμενους, αλλά για τους ίδιους λόγους ακυρώσεως οι οποίοι στηρίζονται στην ίδια νομική και πραγματική βάση. 5 Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα — Άρθρο 23 — Δικαίωμα ιδιοκτησίας — Δεν είναι αφηρημένο — Ρυθμίζεται από τη νομοθεσία — Δεν είναι απεριόριστο — Μπορεί να υποβληθεί, με νόμο, σε Ό όρους, δεσμεύσεις ή περιορισμούς απαραίτητους προς το συμφέρον της πολεοδομίας — Στέρηση του δικαιώματος επιτρέπεται μόνο όπως ορίζει το Άρθρο 23— Κάθε επέμβαση δεν αποτελεί στέρηση — Γνωστοποίηση βάσει της οποίας επιβάλλονται περιορισμοί αναφορικά με την οικοδόμηση σε ακίνητη ιδιοκτησία δεν επιφέρει 15 στέρηση του δικαιώματος. Οι αιτητές,των οποίωνταακίνητα επηρεάζονται,ζήτησανμετην προσφυγή τους την ακύρωσητης Γνωστοποίησηςπου εκδόθηκε από το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγρού και με την οποία ετίθεντο περιορισμοί αναφορικά με την ανέγερσηοικοδομώνόπωςοαριθμός των ορόφων, τουψος τον οικοδομών,οσυντελεστής δόμησης καθώς και ταοικοδομικά υλικάπουθαμπορούσαν ναχρησιμοποιηθούν. Προς υποστήριξη της προσφυγής τους οι αιτητές ισχυρίστηκαν πως ηεπίδικη Γνωστοποίηση: (α) Τους στερούσε την ιδιοκτησία τους κατά παράβαση των προνοιών των παραγράφων 2 και 4 του Άρθρου 23 του Συντάγματος. 1456 ^ 25 ^ 4Α.Α.Δ. Βιολάρηςκ.α.ν.Συμβ.Βελ. Αγρού (β)Είχε εκδοθεί κατάκατάχρησηκαιυπέρβασηεξουσίας. (γ) Είχε εκδοθεί χωρίς να διεξαχθεί δέουσα έρευνα, με πλάνη περί ταπράγματακαιέλλειψη αιτιολογίας. Περαιτέρω οι αιτητές ισχυρίστηκαν πως παρόλη τη ριζική μείωση της αξίας της ιδιοκτησίας τους, δεν τους είχε προσφερθεί οποιαδήποτεαποζημίωση. 10 15 20 25 30 35 40 45 50 Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι:
(1)Η αίτηση ακυρώσεως, με βάση το Άρθρο 146 του Συντάγματος, ασκείται ξεχωριστά από κάθε αιτητή. Περισσότεροι αιτητές μπορούν να ενωθούν στο ίδιο δικόγραφο όταν συνδέονται με το δεσμό της ομοδικίας, δηλαδή η ίδια πράξη της Διοίκησης προσβάλλει τα έννομα συμφέροντα τους, όχι όμως ξεχωριστά του καθενός. Ομοδικία υπάρχει και στην περίπτωση που περισσότεροι αιτητές με το ίδιο δικόγραφο προσβάλλουν περισσότερες αντίστοιχες πράξεις ή παραλείψεις για τους ίδιους λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι, δηλαδή, στηρίζονται στην ίδια νομικήκαιπραγματική βάση. Στην παρούσα υπόθεση οι αιτητές έχουν ξεχωριστές ακίνητες ιδιοκτησίες. Η κρινόμενη Γνωστοποίηση προσβάλλει το έννομο συμφέρο κάθε αιτητή ξεχωριστά, αλλά όμως οι αιτητές προσβάλλουν τη νομιμότητα της για τους ίδιους λόγους ακυρώσεως και στηρίζονται στην ίδια νομική και πραγματική βάση. Υπάρχει, ως εκ τούτου, ο δεσμός της ομοδικίας και η προσφυγή είναι δικονομικά παραδεκτή.
(2)Το δικαίωμαιδιοκτησίας πουδιασφαλίζεταιαπότο Άρθρο 23.1 του Συντάγματος δεν είναι αφηρημένο, αλλά καθορίζεται και ρυθμίζεται απότηνομοθεσία πουδιέπειτα δικαιώματα ιδιοκτησίας. Δεν υπάρχειαπεριόριστοδικαίωμαανάπτυξηςιδιοκτησίας. Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του Άρθρου 23 του Συντάγματος, η άσκηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας μπορεί να υποβληθεί, με νόμο, σε όρους, δεσμεύσεις ή περιορισμούς απαραίτητους προς το συμφέρον, μεταξύ άλλων, της πολεοδομίας. Στέρηση ή περιορισμός του δικαιώματος δεν μπορεί να επιβληθεί, εκτός όπως προβλέπεταιστο Άρθρο23 του Συντάγματος. Κάθε επέμβαση δεν αποτελεί στέρηση με το νόημα της παραγράφου 2του Άρθρου 23. Ηεπέμβασημπορεί να είναι δέσμευση ήπεριορισμός. Τούτο εξαρτάταιαπόταγεγονότα, 1457 Βιολάρης κ.α.ν.Συμβ.Βελ.Αγρού
(1992)την έκταση της επέμβασης και τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Στέρηση είναι ηουσιαστική αδρανοποίησημιας ιδιοκτησίας, ανάλογα με τον προορισμό της. Οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι η Γνωστοποίηση συνιστά στέρηση οποιασδήποτε ιδιοκτησίας οποιουδήποτε αιτητή. 5 Οι αιτητές συνεχίζουν να είναι κύριοι και έχουν το δικαίωμα κατοχής και απόλαυσης της ιδιοκτησίας τους. Επιβάλλονται μόνο περιορισμοί. Οι περιορισμοί αυτοί απέχουν πολύ από του να αποτελούν στέρηση. Οι λεπτομέρειες στη Γνωστοποίηση ΚΔΠ 21/89 βρίσκονται 10 μέσα σταπλαίσιατηςσυνταγματικότητας.
(3)Το Δικαστήριο, ωςΔιοικητικό Δικαστήριο, δενμπορείνα υπεισέλθει σε τεχνικά θέματα,ούτε ναελέγξει την τεχνική εκτίμηση της Διοίκησης πάνω στο εξεταζόμενο θέμα. Με τα ενώπιον τουΔικαστηρίου στοιχεία, περιλαμβανομένου του Διοικητικού Φακέλου, αποδεικνύεται ότι η Γνωστοποίηση εκδόθηκε ύστερα από έρευνα και μελέτη.Η αιτιολογία περιέχεται με ενάργεια στην ίδια τη Γνωστοποίηση. Οι καθορισμένες ζώνες δεν είναι ούτε παράλογες, ούτε αυθαίρετες. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι το Συμβούλιο δεν υπερέβη τα όρια της διακριτικής του ευχέρειας καιδεν έχει αποδειχθεί υπέρβαση ήκατάχρηση εξουσίας. Ο ισχυρισμός γιαπλάνη περί τα πράγματαδεν ευσταθεί, γιατί δεν παραλήφθηκε να ληφθεί υπόψη οποιοδήποτε υπαρκτό γεγονός, ούτε λήφθηκε υπόψη οποιοδήποτε ανύπαρκτο.
(4)Εάν οποιοσδήποτε αιτητής υφίσταται ουσιώδη μείωση της οικονομικής αξίαςτης ιδιοκτησίας του απότους όρουςκαι περιορισμούς που επιβλήθηκαν με τη Γνωστοποίηση, δικαιούται σε δίκαιη αποζημίωση που καθορίζεται από το πολιτικό Δικαστήριο. 15 20 25 30 35 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Manglis andOthers v.Republic
(1984)3 C.L.R. 35T Crown Insurance Agencies Ltd v. Δημοκρατίας
(1990)3 ΑΛΛ. 546· Evlogimenos& Othersv.Republic, 2R.S.C.C. 139Chimonides v.Manglis
(1967)1C.L.R. 125m HolySee ofKitium v.Municipal CouncilUmassol, 1 R.S.C.C. 15 KirzisandOthersv.Republic
(1965)3C.L.R. 46- 1458 50 4Α.Α.Δ Βιολάρης κ.α.ν.Σϋμβ. Βελ. Αγρού ThymopoulosandOthers v.Municipal CommitteeofNicosia
(1967)3 C.L.R. 5885 Sofroniou andOthers v.MunicipalityofNicosia andOthers
(1976)3 C.L.R. 124· Orphanides &Another v.ImprovementBoardof AyiosDhometios
(1979)3C.L.R. 466- 10 Simonis andAnother v. Improvement Board of Latsia
(1984)3 C.L.R. 109· Χριστοδούλου και Άλλη v.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 1103- 15 20 Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1990)3 ΑΛΛ. 1175· Municipality of Limassol v.Ayia KatholikiChurch
(1984)3C.L.R. 1562Lanitis E.C.EstatesLtdκαι Άλλοι v. Δημοκρατίας
(1989)3(E) ΑΛΛ. 3252Police v.Hondrou andAnother, 3R.S.C.C. 82- 25 Galatiani Ltdv.MunicipalityofPaphos
(1987)3C.L.R. 2044. Προσφυγή. 30 Προσφυγή για την ακύρωση της γνωστοποίησης η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αριθμός 2380ημερ. 3Φεβρουαρίου, 1989 με την οποία καθορίστηκαν περιοχές στις οποίες δεν επιτρέπεται ηανέγερση οικοδομών εκτός απόεκείνες που 35 εκτίθενται στη δεύτερη στήλη του Πρώτου Πίνακα για ' κάθε περιοχή, ο αριθμός ορόφων, το ύψος κάθε νέας οικοδομής, ο συντελεστής δομήσεως και περιορίστηκε η χρήσηοικοδομικών υλικών. 40 Λ .Κληρίδης, γιατουςαιτητές. Γ.Κακογιάννης,γιατους καθ'ωνη αίτηση. Cur.adv.vult. 45 Ο Δικαστής κ. Στυλιανίδης ανάγνωσε την ακόλουθη 1459 Βιολάρηςκ.α. ν.Συμβ. Βελ. Αγρού
(1992)απόφαση. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.:Το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγρού, ως η Αρμόδια Αρχή, δυνάμει της παραγράφου (β) του εδαφίου
(2)του Άρθρου 3 του περί Ρυθμίσεως Οδών και 5 Οικοδομών Νόμου, (Κεφ. 96 και Νόμοι Αρ. 14/59, 67/63, 6/64, 65/64, 12/69, 38/69, 13/74,28/74,24/78, 25/79,80/82, 15/83, 9/86, 115/86, 199/86, 53/87, 87/87 και 316/87), (ο "Νόμος"), εξέδωσε, με την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου, Γνωστοποίηση, με βάση το εδάφιο
(1)του 10 Άρθρου 14 του Νόμου, για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, τη διατήρηση του χαρακτήρατου τοπίου, τη ρύθμιση της μελλοντικής ανάπτυξηςκαιτην προαγωγή της αναψυχής, η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας,Αριθμός 2380, ημερομηνίας 15 3 Φεβρουαρίου,1989, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι, Κ.Δ.Π. 21/89, σελ.
- Με τη Γνωστοποίηση καθορίστηκαν περιοχές, στις οποίες δεν επιτρέπεται η ανέγερση οικοδομών άλλων 20 εκτός από εκείνες που εκτίθενται στη δεύτερη στήλη του Πρώτου Πίνακα για κάθεπεριοχή,ο αριθμός των ορόφων οποιασδήποτε νέας οικοδομής, το ύψος οποιασδήποτε νέας οικοδομής, ο συντελεστής δομήσεως και περιορίστηκε η χρήση οικοδομικών υλικών σε εκείνα που 25 εκτίθενται στο Δεύτερο Πίνακα. Οι αιτητές, ιδιοκτήτες ακίνητης ιδιοκτησίας στην περιοχή του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγρού, με την προσφυγή αυτή ζητούν την ακύρωση της πιο πάνω 30 Γνωστοποίησης και/ήτην ακύρωση της απόφασηςγια την έκδοσηκαιδημοσίευση της Γνωστοποίησης. Οι λόγοι ακυρότητας πουπροβάλλονται είναι:35 1.Στέρηση της ιδιοκτησίας των αιτητών αντίθεταμε τις πρόνοιες των παραγράφων 2 και 4 του Άρθρου 23 τουΣυντάγματος.
- Κατάχρησηκαιυπέρβασηεξουσίας. 1460 4 0 4ΑΛ.Λ. Βιολάρης κ.α.ν.Συμβ.Βελ. Αγρού Στυλιανίόης, Δ.
- Έλλειψη δέουσας έρευνας, πλάνη περί τα πράγματα και έλλειψηαιτιολογίας. *
- Παρόλο ότι η οικονομική αξία της ιδιοκτησίας των αιτητών μειώθηκε ριζικά, δεν προσφέρθηκε ή πληρώθηκε οποιαδήποτε αποζημίωση. Η Διοικητική Πράξη 21/89 είναι σύνολο ατομικών διοικητικών πράξεων, ή διοικητική πράξη γενικού 10 περιεχομένου και όχι κανονιστική διάταξη ή νομοθεσία με εξουσιοδότηση και, ως εκ τούτου, υπάγεται στον αναθεωρητικό έλεγχο του Δικαστηρίου κάτω από το Άρθρο 146 του Συντάγματος - (βλ. Manglis and Others v. Republic
(1984)3 C.L.R. 351 και Crown Insurance 15 Agencies Ltd. v. ΤηςΔημοκρατίας της Κύπρου, Υπόθεση Αρ. 138/86, (Απόφαση δόθηκε στις 17 Φεβρουαρίου, 1990)). Η αίτηση ακυρώσεως, με βάση το Άρθρο 146 του 20 Συντάγματος, ασκείται ξεχωριστά από κάθε αιτητή. Περισσότεροι αιτητές μπορούν να ενωθούν στο ίδιο δικόγραφο όταν συνδέονται με το δεσμό της ομοδικίας, δηλαδή η ίδια πράξη της Διοίκησης προσβάλλει τα έννομα συμφέροντα τους, όχι όμως ξεχωριστά του 25 καθενός. Στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959,σελ. 273-274, αναφέρεται:- 35 "Σημειούται ότι ομοδικία δεν υφίσταται εκεί όπου η προβαλλόμενη πράξις εμφανίζεται μεν ως ενιαία, διαλαμβάνει όμως πράγματι πλείονας αυτοτελείς πράξεις: 606
(42), 1323
(48), 589
(36), 1904
(55). Μη συντρεχούσης ομοδικίας η αίτησις ακυρώσεως είναι τύποις δεκτή ως προς τον πρώτον εκ των εν τη αιτήσει αναφερομένων αιτούντων: 252
(33), 2129
(52), 1662
(56)." 40 Με πρόσφατη νομολογία - (ΣΕ 129/1987, 2603/1987, 1617/1988) - το Ελληνικό Συμβούλιο Επικρατείας έχει διευρύνει την έννοια της ομοδικίας. Δέχτηκε ότι υπάρχει ομοδικία και στην περίπτωση που περισσότεροι αιτητές 30 1461 Στυλιανίδης,Λ. Βιολάρης κ.α.ν.Συμβ. Βελ. Αγρού
(1992)με το ίδιο δικόγραφο προσβάλλουν περισσότερες αντίστοιχες πράξεις ήπαραλείψεις γιατους ίδιους λόγους ακυρώσεως, οι οποίοι, δηλαδή, στηρίζονται στην ίδια νομική και πραγματική βάση - (βλ. Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας 1987, Ευρετήριον, σελ. 173* και 5 Επαμεινώνδα Π. Σπηλιωτοπούλου - "Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου" -Πέμπτη Έκδοση, 1991, σελ. 517518). Στην παρούσα υπόθεση οι αιτητές έχουν ξεχωριστές 10 ακίνητες ιδιοκτησίες. Η κρινόμενη Γνωστοποίηση προσβάλλει το έννομο συμφέρο κάθε αιτητή ξεχωριστά, αλλά όμως οι αιτητές προσβάλλουν τηνομιμότητα τηςγια τους ίδιους λόγους ακυρώσεως και στηρίζονται στην ίδια .<νομική και πραγματική βάση. Υπάρχει, ως εκ τούτου, ο δεσμός της ομοδικίας και η προσφυγή είναι δικονομικά παραδεκτή. Ο Αγρός είναι ορεινή τουριστική κοινότητα και παρουσιάζει προοπτικές για τουριστική και οικιστική ανάπτυξη. ^υ Το 1987 το Συμβούλιο και άλλοι παράγοντες, περιλαμβανομένων του Συλλόγου Αποφοίτων Αγρού και της ΕταιρείαςΑναπτύξεως Αγρού, απόενδιαφέρογια μια ^5 σωστή και ορθολογιστική ανάπτυξη του Αγρού, με γνώμονα τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της κοινότητας ως συνόλου, ζήτησαν την ετοιμασία προκαταρκτικής μελέτης για τη θέσπιση πολεοδομικών ζωνών στην περιοχή Αγρού. 30 Το θέμα απασχόλησε το Συμβούλιο σε συνεδρία ημερομηνίας 20 Μαΐου,
- Ανατέθηκε στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως η ετοιμασία ολοκληρωμένων εισηγήσεων. Ετοιμάστηκε προκαταρκτικήμελέτη, η οποία 35 εξετάστηκε σε έκταση στη συνεδρία της 10ης Νοεμβρίου,
- Στις 9 Ιανουαρίου, 1988, το Συμβούλιο συζήτησε εκτεταμένα το θέμα του καθορισμού των πολεοδομικών 1462 4 " 4 Α.Α.Δ. Βιολάρης κ.α. ν. Συμβ.Βελ. Αγρού Στυλιανίδης, Δ. ζωνών και ενέκρινε ομόφωνατις πολεοδομικές ζώνεςπου ετοιμάστηκαν από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως σε συνεργασία με τα μέλη του Συμβουλίου και άλλους παράγοντες τηςκοινότητας. 5 Στις 18Ιουνίου, 1988, εγκρίθηκε η Γνωστοποίηση. Τα τελικά σχέδια και η Γνωστοποίηση εγκρίθηκαναπό το Υπουργικό Συμβούλιο με την Απόφαση 31.244, σε 10 συνεδρίαση ημερομηνίας 19 Ιανουαρίου, 1989, και δημοσιεύτηκαν. Η Γνωστοποίηση επηρεάζει ακίνητη ιδιοκτησία των αιτητών. 15 Το δικαίωμα ιδιοκτησίας που διασφαλίζεται από το Άρθρο 23.1 του Συντάγματοςδεν είναι αφηρημένο,αλλά καθορίζεται και ρυθμίζεται από τη νομοθεσία που διέπει τα δικαιώματα ιδιοκτησίας. 20 25 Δεν υπάρχει απεριόριστό δίκαίωμα ανάπτυξης ιδιοκτησίας -(βλ., μεταξύ άλλων, Stelios Ε. Evlogimenos & 2 Others and The Republic (District Lands Officer, Limassol),2 R.S.C.C. 139, 142· Constantinos Chimonides γ,Evanthia K. Manglis
(1967)1C.L.R. 125). Σύμφωνα με την παράγραφο 3 του Άρθρου 23 του Συντάγματος, η άσκηση του δικαιώματος ιδιοκτησίας μπορεί να υποβληθεί, με νόμο, σε όρους, δεσμεύσεις ή 30 περιορισμούς απαραίτητους προς το συμφέρο, μεταξύ άλλων, της πολεοδομίας. Στέρηση ή περιορισμός του δικαιώματος δεν μπορεί να επιβληθεί, εκτός όπως προβλέπεταιστο Άρθρο 23 του Συντάγματος. 35 Κάθε επέμβαση δεν αποτελεί στέρηση με το νόημα της παραγράφου 2 του Άρθρου 23. Η επέμβαση μπορεί να είναι δέσμευση ή περιορισμός. Τούτο εξαρτάται από τα γεγονότα, την έκταση της επέμβασης και τα περιστατικά της κάθευπόθεσης. (Βλ. Holy See of Kitium and Munici40 pal Council, Limassol, 1R.S.C.C. 15 Nicos Kirzis and 2 1463 Στυλιανίδης, Δ. Βιολάρηςκ.α. ν.Συμβ. Βελ.Αγρού
(1992)Others and The Republic of Cyprus, through
- The District Officer,
- The Limassol District Lands Offi cer (AG.)
(1965)3 C.L.R. 46· Demetrios Thymopoulos and Others v. The Municipal Committee of Nicosia
(1967)3C.L.R. 588 Neophytos Sofroniou and Others v. 5 Municipality of Nicosia and Others{\916) 3 C.L.R. 124 Orphanides & Another v. Improvement Board of Ayios Dhometios
(1979)3C.L.R. 466* Simonis and Ano ther v. Improvement Board of Latsia
(1984)3 C.L.R. 109· Ανόρούλλα Π. Χριστοδούλον και Άλλη ν. 10 ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 516, (Απόφαση δόθηκε στις 30 Μαρτίου, 1900)· Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 63/82, κ.α., (Απόφαση δόθηκεστις 5 Απριλίου, 1990).) 15 Απόλυτη απαγόρευση οικοδόμησης σε οικόπεδο θεωρείται στέρηση, επειδή ο κύριος, αν όχι ο μοναδικός, προορισμός οικοπέδουείναιηοικοδόμηση. 20 Στέρηση είναι η ουσιαστική αδρανοποίηση μιας ιδιοκτησίας, ανάλογα με τον προορισμό της -(βλ.Muni cipality of Limassol v.Ayia Katholiki Church
(1984)3 C.L.R. 1562 και Lanitis E.C. Estates Ltd. και Άλλοι v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 108/88, κ.α., 25 (Απόφασηδόθηκεστις 21Δεκεμβρίου, 1989)). Από την εξέταση της Γνωστοποίησης και των ενόρκων δηλώσεων του Β. Ιερείδη -ημερομηνίας 10 Ιουλίου, 1991 και 21 Ιανουαρίου, 1992 - για τους αιτητές και Λ. 30 Οικονομίδη -ημερομηνίας 2 Οκτωβρίου, 1991 και ειδικά 13Νοεμβρίου, 1991 -για το Συμβούλιο, είναι φανερό ότι οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι η Γνωστοποίηση συνιστά στέρηση οποιασδήποτε ιδιοκτησίας οποιουδήποτε αιτητή. Οι αιτητές συνεχίζουν να είναι 35 κύριοι και έχουν το δικαίωμα κατοχής και απόλαυσης της ιδιοκτησίας τους. Επιβάλλονται μόνο περιορισμοί. Οι περιορισμοί αυτοί απέχουν πολύ από του να αποτελούν στέρηση. 1464 4Α.Α.Δ. Βιολάρηςκ.α.ν.Συμβ.Βελ. Αγρού Στυλιανίδης,Δ. Οι λεπτομέρειες στη Γνωστοποίηση Κ.Δ.Π. 21/89 βρίσκονται μέσα στα πλαίσια της συνταγματικότητας, όπως έχει αποφασιστεί στην υπόθεση Police and Theodhoros NicolaHondrou and Another, 3R.S.C.C. 82,85-86. 5 Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι η Γνωστοποίηση και η επιβολή των ζωνών έγινε με κατάχρηση και υπέρβαση εξουσίας,χωρίς δέουσαέρευνα. 10 15 25 30 35 4 0 Στην ένορκο δήλωση του κ. Β. Ιερείδη,αρχιτέκτοναγια τους αιτητές, ημερομηνίας 21 Ιανουαρίου, 1992, που αποτελεί μέρος τηςυπόθεσης τωναιτητών,διαβάζουμε:"(α) Η διαφωνία των αιτητών για την εισαγωγή ζωνών στον Αγρό είναι ότι ανετράπη η φυσιολογική ανάπτυξη του Αγρού. Έτσι τεμάχια τα οποία συνορεύουν με τον υφιστάμενο οικισμό και που θα ανεμένετο να είναι η πιο συμφέρουσα κοινωνικά και οικονομικά ανάπτυξη του οικισμού εκπίπτουν σε αγροτεμάχια, σε ζώνες που ουσιαστικά τα καθιστούν μη εκμεταλλεύσιμα ενώ αντίθετα με το πιο πάνω, έχει δημιουργηθεί νέα ζώνη με ευνοϊκούς όρουςανάπτυξης στην περιοχήτουνέου ξενοδοχείου Αγρού. (β) Πιστεύουμε ότι ο καθορισμός των ζωνών έγινε βιαστικά χωρίς να προηγηθεί εμπεριστατωμένη μελέτη των δυνατοτήτων και των υφιστάμενων τάσεων του υπάρχοντος οικισμού. Έτσι τεχνικά και εκ των έξω έχει δημιουργηθεί ένας νέος πόλος ανάπτυξης ενώ ο παλιός οικισμός αφήνεται να υπολειτουργεί. Δεν έχει αντιμετωπισθεί αυτό το κυκλοφοριακόπρόβλημα,ούτε το κεντρικό σύστημα αποχέτευσης. (γ) Επομένως χρειάζεται μια νέα εμπεριστατωμένη σε βάθος έρευνα των προβλημάτων /δυνατοτήτων του Αγρού μαζί με ένα πλήρες ρυθμιστικό σχέδιο που να προβλέπει το συνετό προγραμματισμό και την πιο ορθολογιστική ανάπτυξητου Αγρού." Το Δικαστήριο, ως Διοικητικό Δικαστήριο, δεν μπορεί 1465 Στυλιανίδης, Δ. Βιολάρης κ.α.ν. Συμβ.Βελ. Αγρού
(1992)να υπεισέλθει σε τεχνικά θέματα, ούτε να ελέγξει την τεχνική εκτίμηση της Διοίκησης πάνω στο εξεταζόμενο θέμα - (βλ. Galatiani Ltd. v. Municipality of Paphos
(1987)3C.L.R. 2044, 2045-2046). Οι αιτητές ισχυρίστηκαν ότι πολεοδομικές ζώνες τέθηκαν σε ισχύ με Γνωστοποίηση μόνο στην κοινότητα Αγρού και σε καμιά άλλη αγροτική περιοχή της επαρχίας Αεμεσού και ότι η δημιουργία ζωνών σε αγροτικές περιοχές, όπως ο Αγρός, σε αντιδιαστολή με τη 10 δημιουργία ζωνών σε μεγάλεις πόλεις, όπως η Αεμεσός, πρέπει να εξετάζεται μεδιαφορετικάκριτήρια. Ζώνες έχουν τεθεί σε ισχύ στις περιοχές των χωρίων Άγιος Αθανάσιος, Ακρούντα, Φοινικάρια, Μουτταγιάκα, 15 Αρμενοχώρι, Άγιος Τύχων, Παρεκκλήσια, Πύργος, Μοναγρούλλι, Μονή και Πεντάκωμον της επαρχίας Λεμεσού -(Κ.Δ.Π. 1/74, ημερομηνίας 8 Ιανουαρίου, 1974) -στο Συμβούλιο Βελτιώσεως Γερμασόγειας - (Κ.Δ.Π. 2/74, ημερομηνίας 8 Ιανουαρίου, 1974) - Συμβούλιο 20 Βελτιώσεως Πισσουρίου - (Κ.Δ.Π. 89/86, ημερομηνίας 11 Απριλίου, 1986) -Συμβούλιο Βελτιώσεως ΠάνωΠλατρών - (Κ.Δ.Π. 57/87, ημερομηνίας 27 Φεβρουαρίου, 1987) Συμβούλιο Βελτιώσεως Γερμασόγειας - (Κ.Δ.Π. 281/87, ημερομηνίας 13Νοεμβρίου, 1987). 25 Με τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, περιλαμβανομένου του Διοικητικού Φακέλου, αποδεικνύεται ότι η Γνωστοποίηση εκδόθηκε ύστερα από έρευνα και μελέτη. 30 Η αιτιολογία περιέχεται με ενάργεια στην ίδια τη Γνωστοποίηση. Οι καθορισμένες ζώνες δεν είναι ούτε παράλογες,ούτε 35 αυθαίρετες. Το Δικαστήριο κατέληξε ότι το Συμβούλιο δεν υπερέβη τα όρια της διακριτικής του ευχέρειας και δεν έχει αποδειχθεί υπέρβασηή κατάχρησηεξουσίας. 1466 4 ^ 4 Α.Α.Δ. Βιολάρης κ.α.ν. Συμβ. Βελ. Αγρού Στυλιανίδης, Δ. Ο ισχυρισμός για πλάνη περί τα πράγματα δεν ευσταθεί, γιατί δεν παραλήφθηκε να ληφθεί υπόψη οποιοδήποτε υπαρκτό γεγονός, ούτε λήφθηκε υπόψη οποιοδήποτεανύπαρκτο. 5 Εάν οποιοσδήποτε αιτητής υφίσταται ουσιώδη μείωση της οικονομικής αξίας της ιδιοκτησίας του από τους όρους και περιορισμούς που επιβλήθηκαν με τη Γνωστοποίηση, δικαιούται σε δίκαιη αποζημίωση που 10 καθορίζεται από τοπολιτικόΔικαστήριο. Για τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγήαπορρίπτεται καιη κρινόμενη Γνωστοποίηση επικυρώνεται. 15 Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1467