← Κύπρος

clr/1992/1992_4_1495.pdf

4Α.Α.Δ. 22Απριλίου,1992 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/στής) ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1141/90). Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος 1/90— Άρθρο 27 — Δεν αφορά σχέδια υπηρεσίας που είχαν ήδηκαταρτιστεί αλλά ισχύει για το μέλλον. 5 10 Ο περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμος 1/90 — Άρθρο 32

(1)— Ρητά εξαιρεί από τις διατάξεις τον τις περιπτώσεις πλήρωσης των θέσεων Προϊσταμένων Τμημάτων — Καμία μνεία στο Ν.1/90 για την ακολουθητέα διαδικασία επί τόσο υψηλών ιεραρχικά θέσεων. Διοικητικό Δίκαιο — Γενικές Αρχές — Αρχή της αμεροληψίας — Τα αρμόδια όργανα καθήκον έχουν όχι μόνο να δρουν αμερόληπτα αλλά και να φαίνονται ότι δρουν αμερόληπτα. 15 20 Σχέδια Υπηρεσίας — Η ερμηνεία τους ανάγεται κατά κύριο λόγο στη διακριτική ευχέρεια του επιφορτισμένου με την εφαρμογή τους οργάνου. Δημόσιοι Υπάλληλοι —Διορισμοί/Προαγωγές — Θέσεις ψηλά στην ιεραρχία — Ευρεία διακριτική ευχέρεια του διορίζοντος οργάνου — Ιδιαίτερηβαρύτητα τωνπροσωπικών συνεντεύξεων. Ο αιτητής επιδίωξε με την προσφυγή την ακύρωση της 1495· Παπαδόπουλοςν.Δημοκρατίας
(1992)προαγωγής του ενδιαφερομένου μέρους στη θέση Διεθυντη ΤμήματοςΔημοσίων Έργων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 5
  1. Όπωςσυνάγεται απότοκείμενο του Αρθρου 27 του Ν. 1/90 xat του συνόλου του Νόμου, η διάταξη αυτή δεν αφορά σχέδια υπηρεσίας τα οποία έχουν ήδη καταρτιστεί αλλά αυτά που εκδίδονται μετά τη θέσπιση του νόμου. Στην 10 προκειμένη περίπτωση το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφασητου με αριθμό 1967 και ημερομηνία 14.6.62, επομένως δεν επιβάλλεται να ακολουθηθεί η διαδικασία που προδιαγράφεται από το πιο πάνω άρθρο, το οποίο έχει 15 μελλοντική προοπτική.
  2. Το διορίζον σώμα ορθά προχώρησε στην πλήρωση της θέσης χωρίς τη σύσταση Συμβουλευτικής Επιτροπής. Το άρθρο 32.1 ρητά εξαιρεί από τις πρόνοιες του τις 20 περιπτώσεις πλήρωσης των θέσεων Προϊσταμένων Τμημάτων, όπως είναι η παρούσα. Ούτε πουθενά αλλού στο Ν. 1/90 γίνεται μνεία για τηδιαδικασίαπου πρέπει να ακολουθείται όταν η υπό πλήρωση θέση είναι τόσο ψηλά στην ιεραρχία. 25
  3. Δεν χωρεί επέμβαση από το Δικαστήριο στην απόφασητης ΕΔΥ να μηνκαλέσει to Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων εφόσον έχει συγγένεια με έναν από τους υποψηφίους, πράξη κατά τη γνώμη μου εύλογα 30 επιτρεπτή. 'Οπως έχει κατ' επανάληψη νομολογηθεί, τα αρμόδια όργανα καθήκον έχουν, κατά τη συμμετοχή τους σε οποιαδήποτε διαδικασία, όχι μόνο να δρουν αμερόληπτα αλλά και να φαίνονται ότι δρουν αμερόληπτα, έτσι ώστε να μην κλονίζεται η εμπιστοσύνη 35 των διοικούμενων.
  4. Σύμφωνα με τη νομολογία, η ερμηνεία των Σχεδίων Υπηρεσίας ανάγεται κατά κύριο λόγο στη διακριτική ευχέρεια του οργάνου που είναι επιφορτισμένο με την 40 εφαρμογήτους. Μελέτη των στοιχείων του ενδιαφερόμενου μέρους από τον Προσωπικό του Φάκελο φανερώνει ότι ήταν εύλογα επιτρεπτό στην ΕΔΥ να θεωρήσει ότι κατείχε 1496 4Α.Α.Δ. Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας την απαιτούμενηπείραστημελέτη έργων. Όπως έχει νομολογηθεί, όταν η επίδικη θέση είναι ψηλά στην ιεραρχία, όπως στην παρούσα περίπτωση,τοδιορίζον σώμα έχει την ευρεία διακριτική ευχέρεια. Επιπλέον, ιδιαίτερη βαρύτητα σ' αυτές τις περιπτώσεις δίδεται στις συνεντεύξεις. 5 Ηαπόφασητωνκαθ'ωνη αίτησηήτανεύλογα επιτρεπτή. 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 15 20 Louca ν,Savva andOthers
(1989)3(A) C.L.R. 672Εκτωρίδη ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.922FrangoullidesandAnotherv. P.S.C.
(1985)3 C.L.R. 1680Χατζηπαύλον v. A.H.K.
(1991)3ΑΛΛ. 11· Frangos v.Republic
(1970)3 C.L.R. 312- 25 30 Georghiou andOthers v. Republic
(1988)3(A)C.L.R. 678Δημοκρατία και Άλλοι ν,Γιαλλουρίδηκαι Άλλων
(1990)3 ΑΛΛ. 4316. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος διορίστηκε στη θέση Διευθυντή, Τμήματος 35 Δημοσίων Έργωναντίτου αιτητή. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατον αιτητή. Γ. 40 Φράγκου (κα), Ανώτερη Δικηγόρος Δημοκρατίας,γιατους καθ'ωνη αίτηση. της Κ. Ευσταθίου, γιατο ενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv. vult. 1497 Παπαδόπουλοςν.Δημοκρατίας
(1992)Ο Δικαστής κ. Χατζητσαγγάρης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Επίδικο θέμα είναι η πλήρωση της θέσης Διευθυντή Τμήματος Δημοσίων Έργων με απόφασητης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (που στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ΕΔΥ) ημερομηνίας 4.12.90. Η θέση αυτή σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας είναι ΠρώτουΔιορισμού και Προαγωγής. 5 10 Υποβλήθηκαν συνολικά 6 αιτήσεις. Κατά τον επίδικο χρόνο ο αιτητής κατείχε τη θέση Πρώτου Διοικητικού Λειτουργού, (Κλ. Α15) και το ενδιαφερόμενο μέρος τη θέση Πρώτου Εκτελεστικού Μηχανικού (Κλ. Α14). Συμβουλευτική Επιτροπή για να συμβουλεύσει την ΕΔΥ 15 σε σχέση με την πλήρωση της κενής θέσης δε συστάθηκε, όπως αναφέρεται στο πρακτικό της ΕΔΥ ημερομηνίας 8.11.90,ακολουθώνταςτις πρόνοιες του άρθρου32
(1)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν.1/90). Επίσης, αποφασίστηκε να μην κληθεί ο Γενικός ^0 Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων για ναπαραστείστην προφορικήεξέταση των υποψηφίων λόγω συγγένειας με ένααπ'αυτούς. Η ΕΔΥ δέχτηκε τους υποψηφίους σε προφορική 25 εξέταση και τους υπέβαλε ερωτήσεις σε γενικά θέματακαι κυρίως σε θέματα που αφορούν τα καθήκοντατης θέσης. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων αφού έκρινε ότι όλοι έχουν το απαιτούμενο από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης προσόν 30 της πολύ καλής γνώσης της Αγγλικής, δεδομένου ότι φοίτησαν σε Αγγλόφωνα Πανεπιστήμια. Ελαβε υπόψη το περιεχόμενο των Προσωπικών Φακέλων και των Φακέλων των Ετήσιων Υπηρεσιακών Εκθέσεων, την αρχαιότητα των υποψηφίων που είναι δημόσιοι 35 υπάλληλοι καθώς και την απόδοσηόλων στην προφορική εξέταση, ως επίσης και τα προσόντα τους. Ηδιαδικασία κατέληξε με την επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους Χαράλαμπου Κκολού γιαδιορισμό στην επίδικηθέση. Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση έχει ο Ν. 1/90 ο οποίος κατάργησε τον περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμο του 1967 (Ν. 33/67). Ένας από τους ισχυρισμούς του 1498 4Α.Α.Δ. 5 Παπαδόπουλοςν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης,Δ. δικηγόρου του αιτητή είναι ότι δεν ακολουθήθηκε η διαδικασία πουπροβλέπεται απότο Αρθρο27 του Ν. 1/90, δηλαδήηέγκριση του επίδικουΣχεδίου Υπηρεσίας απότο Υπουργικό, τη Βουλή, και η μετέπειτα δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας. Παραθέτωτις σχετικές πρόνοιες τουάρθρου27: 10 15 "27.
(1)Τα γενικά καθήκοντα και ευθύνες κάποιας θέσης και τα προσόντα που απαιτούνται για την κατοχή της καθορίζονται στα σχέδια υπηρεσίας που καταρτίζονται από το Υπουργικό Συμβούλιο με κανονισμούς που εγκρίνει η Βουλή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο εδάφιο
(3)του άρθρου87.
(2)Τα σχέδια υπηρεσίας, μόλις εγκριθούν, δημοσιεύονται σε ειδικό παράρτημα της επίσημης εφημερίδαςτης Δημοκρατίας. 20 Όπως συνάγεται από το κείμενο του άρθρου και του συνόλου του Ν. 1/90, η διάταξη αυτή δεν αφορά σχέδια 25 υπηρεσίαςταοποίαέχουν ήδη καταρτιστεί αλλά αυτάπου εκδίδονται μετά τη θέσπιση του νόμου. Στην προκείμενη περίπτωση το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο με απόφασητου μεαριθμό 1967 και ημερομηνία 14.6.62,επομένως κατά τη γνώμη μου δεν 30 επιβάλλεται να ακολουθηθεί η διαδικασία που προδιαγράφεται από το πιο πάνω άρθρο, το οποίο έχει μελλοντική προοπτική. Η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι παράνομη, 35 ισχυρίστηκε ο δικηγόρος του αιτητή και για το λόγο ότι δεν συστάθηκε Συμβουλευτική Επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 32
(1)ούτε και ακολουθήθηκε η • διαδικασία του άρθρου 34, εφόσον δεν κλήθηκε ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου, ως Προϊστάμενος του 40 οικείου Τμήματοςγιαναπροβεί σε σύσταση. Το σχετικό μέρος του άρθρου32
(1)του Ν. 1/90 προνοεί ταακόλουθα: 1499 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας
(1992)"31
(1)Συνιστώνται οι ακόλουθες Συμβουλευτικές Επιτροπές για να συμβουλεύουν την Επιτροπή σε σχέση με την πλήρωση κενών θέσεων Πρώτου Διορισμού ήΠρώτου Διορισμού και Προαγωγής,αφού εξαιρεθούν οι περιπτώσεις πλήρωσης των θέσεων Προϊσταμένων Τμημάτων. " 5 (Ηυπογράμμιση είναι δικήμου). Κατά τη γνώμη μου, το διορίζον σώμα ορθά 10 προχώρησε στην πλήρωση της θέσης χωρίς τη σύσταση Συμβουλευτικής Επιτροπής. Το άρθρο 32.1 ρητά εξαιρεί από τις πρόνοιες του τις περιπτώσεις πλήρωσης των θέσεων Προϊσταμένων Τμημάτων, όπως είναι ηπαρούσα. Ούτε πουθενά αλλού στο Ν. 1/90 γίνεται μνεία για τη 15 διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν η υπό πλήρωση θέσηείναι τόσο ψηλά στην ιεραρχία. Η ΕΔΥ προχώρησε στην πλήρωση της θέσης ακολουθώντας τη διαδικασίαπου διαγράφεταιστο άρθρο 20 34 αναφορικά με την πλήρωση θέσεων πρώτου διορισμού και προαγωγής, χωρίς τη σύσταση Συμβουλευτικής Επιτροπής, εφόσον το Αρθρο 32.1, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, διαχωρίζει τις περιπτώσεις πλήρωσης θέσεων Προϊσταμένων, από όλες τις άλλες. Θα ήθελα εδώ να 25 παρατηρήσω ότι δεν βρίσκω τίποτατο μεμπτό στη μηρητή επίκληση του εδαφίου 34, εφόσον, στην έκταση που ήταν δυνατό, η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο αυτό ακολουθήθηκε. 30 Δεν χωρεί επίσης επέμβαση από το Δικαστήριο στην απόφαση της ΕΔΥ να μην καλέσει το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων εφόσον έχει συγγένεια με ένα από τους υποψηφίους, πράξη κατά τη γνώμη μου εύλογα επιτρεπτή. Όπως έχει κατ' επανάληψη 35 νομολογηθεί, τα αρμόδια όργανα καθήκον έχουν, κατά τη συμμετοχή τους σε οποιαδήποτε διαδικασία,όχι μόνο να δρουν αμερόληπτα αλλά και να φαίνονται ότι δρουν αμερόληπτα, έτσι ώστε να μην κλονίζεται η εμπιστοσύνη των διοικούμενων. (Βλ. Λούκα κ.α. ν.Δημοκρατίας, Α.Ε. 40 777, 780, η απόφαση εκδόθηκε στις 16.6.89, Εκτωρίδη ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 689,η απόφαση εκδόθηκε 15.3.90.). 1500 4 Α.Α.Δ. Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης, Δ. Όσον αφοράτα ουσιαστικά στοιχεία κρίσεως των δύο υποψηφίων παρατηρώ ότι αναφορικά με τον παράγοντα αξία, όπως προκύπτει απότις Υπηρεσιακές τους εκθέσεις είναι και οι δύο εξαίρετοι, με ελαφρή επί μέρους υπεροχή 5 του ενδιαφερόμενου μέρους. Επιπλέον, όπως φαίνεται από το σχετικό πρακτικό της ΕΔΥ, το διορίζον σώμα έκρινε ότι και οι δύο πληρούν τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα. Κατάτις ενώπιον της ΕΔΥ προφορικές εξετάσεις, το ενδιαφερόμενο μέρος 10 χαρακτηρίστηκε ως πάρα πολύ καλός ενώ ο αιτητής ως πολύ καλός. Με επιχείρημα του ο δικηγόρος του αιτητή προβάλλει ότι το ενδιαφερόμενο μέρος δεν κατέχει την απαιτούμενη 15 από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης ΙΟετή τουλάχιστο μεταπτυχιακή πείρα στη μελέτη έργων. Όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η ΕΔΥ οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι και οι δύο υποψήφιοι έχουν τα απαιτούμενα προσόντα. Σύμφωνα με τη νομολογία, η ερμηνεία των Σχεδίων 20 Υπηρεσίας ανάγεται κατά κύριο λόγο στη διακριτική ευχέρεια του οργάνου που είναι επιφορτισμένο με την εφαρμογή τους. (Βλ. μεταξύ άλλων Frangoullides and Another v.P.S.C.
(1985)3 C.L.R. 1680, Χατζηπαύλον v. A.H.K., Υπόθεση A&. 927/88, εκδόθηκε στις 17.1.91). 25 Μελέτη των στοιχείων του ενδιαφερόμενου μέρους από τον Προσωπικό του Φάκελο φανερώνει ότι ήταν εύλογα επιτρεπτό στην ΕΔΥ να θεωρήσει ότι κατείχε την απαιτούμενηπείραστη μελέτη έργων. 30 Στο επίκεντρο των εισηγήσεων του αιτητή,όσον αφορά τα ουσιαστικά κριτήρια, έγκειται ηθέση ότι η συντριπτική του αρχαιότητα του δίνει το προβάδισμα έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Από την εξέταση των προσωπικών φακέλων προκύπτει ότι διορίστηκαν και οι 35 δύο στο τμήμα Δημοσίων Έργων στη θέση Εκτελεστικού Μηχανικού το 1963 και προάχθηκαν στη θέση Ανώτερου Εκτελεστικού Μηχανικούτην 1.1.83.Οαιτητήςπροάχθηκε το 1985 στη θέση Πρώτου Διοικητικού Λειτουργού (Κλ. Α15), στο Γενικό Διοικητικό Προσωπικό, θέση που 40 κατείχε κατά τον κρίσιμο χρόνο, ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε τη θέση Πρώτου Εκτελεστικού Μηχανικού (Κλ. Α14) από 1.2.90. Επομένως, ο αιτητής είναι αρχαιότερος. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι 1501 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Παπαδόπουλος ν.Δημοκρατίας
(1992)κατά πόσο η αρχαιότητα του τον καθιστά έκδηλα υπέρτερο έναντι του ανθυποψηφίου του. Όπως έχει νομολογηθεί, ότανηεπίδικηθέση είναι ψηλά στην ιεραρχία,όπως στην παρούσαπρίπτωση,το διορίζον 5 σώμα έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια. (Βλ. μεταξύ άλλων Frangos v. Republic
(1970)3 C.L.R. 312, Georghiou v. Republic, Προσφυγές Αρ. 36/86, 123/86, 158/86, απόφαση Ολομέλειας εκδόθηκε στις 30.3.88). Επιπλέον, ιδιαίτερη βαρύτητα σ' αυτές τις περιπτώσεις δίδεται στις 10 συνεντεύξεις. Ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Στυλιανίδης, στην απόφασητης Ολομέλειας Δημοκρατίακαι Αλλοι ν. Γιαλλονρίδη και Αλλων (Α.Ε. Αρ. 868, 869, η απόφαση 15 εκδόθηκε στις 13.12.90), τόνισε ταακόλουθα: "Οι συνεντεύξεις δεν προβλέπονται στο Νόμο. Εχουν όμως αναγνωριστεί από τη νομολογία ως ορθή και επιτρεπτή μέθοδος αξιολόγησης της αξίας των 20 υποψηφίων και σε κάποιο βαθμό της διακρίβωσης των προσόντων τους. (Republic v. Panayiotides
(1987)3 C.L.R. 1081, 1087). Η απόδοση των υποψηφίων έχει αυξημένη βαρύτητα 25 στις περιπτώσεις πλήρωσης θέσεων πρώτου διορισμού και στις περιπτώσεις που η προσωπικότητα του υποψηφίου είναι σημαντικό στοιχείο για την εκτέλεση των καθηκόντωντηςθέσης - διευθυντικές θέσεις -." Κρίνω ότι, ενόψει όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και ειδικότερα την καλύτερη απόδοση του ενδιαφερόμενου μέρους κατά τις συνεντεύξεις και του γεγονότος ότι η επίδικη θέση είναι ψηλά στην ιεραρχία και η ΕΔΥ έχει ευρεία διακριτική 3 5 ευχέρεια, η απόφαση των καθ' ων η αίτηση ήτο εύλογα επιτρεπτή. Η προσφυγή απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγήγια τα έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1502 4 υ

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.