(1992)22 Απριλίου, 1992 [ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ (Αρ. 2) Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 515/91). Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146 τον Συντάγματος — Προσβαλλόμενες πράξεις — Παράλειψη ενέργειας — Συνεχιζόμενη παράλειψη — Δύναται να προσβληθεί ξανά παρά την πρώτη ακύρωση της από το Ανώτατο Δικαστήριο, εφόσον η παράλειψη συνεχίζεται. Παρά την έκδοση ακυρωτικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά της παράλειψης των καθ' ων η αίτηση να απαντήσουν στην αίτηση της αιτήτριας για έκδοση άδειας οικοδομής, η παράλειψη αυτή συνεχίστηκε και είχε ως αποτέλεσμα την καταχώρηση δεύτερης προσφυγής από την αιτήτρια, της παρούσας. Η θέση των καθ' ων η αίτηση ήταν ότι με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πρώτη προσφυγή, δημιουργήθηκε δεδικασμένο και η αιτήτρια δεν ενομιμοποιείτο να καταχωρήσει δεύτερη προσφυγή για το ίδιο θέμα. 5 10 15 Η αιτήτρια ισχυρίστηκε πως η πρώτη προσφυγή προσέβαλε την παράλειψη απάντησης μέχρι την καταχώρηση της ενώ η νέα ^0 προσφυγή προσέβαλε την παράλειψη που συνεχίστηκε από τότε. Το Ανώτατο αποφάσισε ότι: Δικαστήριο αποδεχόμενο 1548 την προσφυγή, 4Α.Α.Δ. 5 10 15 Γεωργίουν.ΔήμουΛεμεσού(Αρ.2) Εξέτασα με μεγάλη προσοχή ταγεγονότα και ταεπιχειρήματα των δύο πλευρών και είχα και την ευκαιρία να έχω ενώπιον μου απόφαση του κ. Κωνσταντινίδη, Δ., στην Προσφυγή 540/91, που εκδόθηκε στις 24 Μαρτίου, 1992, με τους ιδίους ακριβώς διαδίκουςκαι το ίδιο ακριβώς ερώτημα και επίδικαθέματα.Στην απόφαση εκείνη γίνεται διεξοδική ανάλυση των θέσεων των δύο πλευρών και λεπτομερής αναφορά σε όλα τα σημεία που εγείρονται, μεπαράθεσηόλων των σχετικών αυθεντιών.Συμφωνώ απόλυτα με το περιεχόμενο της απόφασηςαυτής, καθώςκαι με το σκεπτικό της, με την οποία ο Δικαστής δέχτηκε την προσφυγή. Θεωρώ περιττό να επαναλάβωτην ανάλυση και τους λόγους που περιέχονται στην απόφασηεκείνη και αρκετό να τους υιοθετήσω στην ολότητα τους. Έτσι καταλήγωστην αποδοχήτης προσφυγής μεδήλωση ότι ησυνεχιζόμενη μέχρι σήμερα παράλειψητουΔήμου Λεμεσού να αποφασίσει πάνω στην αίτηση της αιτήτρίας, είναι παράνομη και αντίθετη προς το Σύνταγμα και ότι παν ότι παρελήφθηέπρεπεναείχε εκτελεσθεί. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. Αναφερόμενη υπόθεση: Oxturk v.Republic, 2R.S.C.C. 35. 25 Προσφυγή. Προσφυγή για δήλωση του Δικαστηρίου ότι η παράλειψητου Δήμου Λεμεσούνα αποφασίσειπάνωστην αίτησητης αιτήτριαςγιατην έκδοση άδειαςοικοδομήςκαι 30 να γνωστοποιήσει εγγράφως την απόφαση του είναι παράνομηκαι αντίθετηπρος το Σύνταγμα και ότι πανότι παρελήφθηέπρεπεναείχε εκτελεσθεί. 35 Λ. Παπαφιλίππου, γιατην αιτήτρια. Γ.Ποταμίτης,γιατους καθ' ων η αίτηση. Cur.adv. vult. 40 Ο Δικαστής κ. Αρτεμης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Την 21 Μαΐου, 1990 η αιτήτρια 1549 Αρτεμης, Δ. Γεωργίου ν.Δήμου Λεμεσού(Αρ.2)
(1992)υπέβαλε στο Δήμο Λεμεσού αίτηση για την έκδοση άδειας οικοδομής. Ο Δήμος Λεμεσού παρέλειψε να απαντήσει και στις 28 Νοεμβρίου, 1990, καταχωρήθηκε η προσφυγή 1043/90. Η παράλειψη όμως συνεχίστηκε και μετά την άσκηση της προσφυγής εκείνης και στις 30.5.91 5 καταχωρήθηκε η υπό εξέταση προσφυγή, με την οποία η αιτήτρια ζητούσε την έκδοση δήλωσης ότι η συνεχιζόμενη μέχρι την ημέρα εκείνη παράλειψη του Δήμου να αποφασίσει πάνω στην αίτηση της αιτήτριας και να γνωστοποιήσει εγγράφως απόφαση της, είναι παράνομη 10 και αντίθετη προς το Σύνταγμα και ότι παν ότι παρελήφθη έπρεπε να είχε εκτελεσθεί. Ας σημειωθεί ότι απόφαση στην 1043/90, ακυρωτική της παράλειψης, ακολούθησε την καταχώρηση της παρούσας προσφυγής. Τελικά η αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής έχει 15 παραμείνει σε εκκρεμότητα, παρά το παράπονο της αιτήτριας, πως η καθυστέρηση τής στερεί τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει την περιουσία της και της προκαλεί ζημιά. 20 Η θέση του Δήμου, σε συντομία, είναι πως η δικαιοδοσία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει εξαντληθεί με την έκδοση της απόφασης στην Προσφυγή 1043/90.Το αίτημα για έκδοση άδειας οικοδομής ήταν ένα, στο οποίο η μη απάντηση κρίθηκε αντισυνταγματική και ακυρώθηκε 25 και δημιουργήθηκε έτσι δεδικασμένο, που αποκλείει κάθε δυνατότητα επανεκδίκασης του ιδίου θέματος από το Δικαστήριο. Η παράλειψη συγχωνεύθηκε στην απόφαση, έτσιπου να μηνυπάρχειπιάαντικείμενο γιαακύρωση. 30 Με τη σειρά της η αιτήτρια υποστηρίζει πως το δεδικασμένο που δημιούργησε η απόφασηστην πιό πάνω προσφυγή αφορά μόνο την παράλειψη μέχρι την ημέρα της καταχώρησης της προσφυγής εκείνης και από την ημέρα εκείνη η συνεχιζόμενη παράλειψη παραμένει 35 ακάλυπτη από τη δικαστική απόφαση.Πάνω στην ουσία του θέματος δεν υπήρξε ουσιαστική συζήτηση, αλλά παρόλον τούτο ο ευπαίδευτος συνήγορος του Δήμου ανέφερε ότι καταβλήθηκαν πολλές προσπάθειες για απόφαση πάνω στην αίτηση της αιτήτριας, αλλά λόγω 40 πάρα πολλών δυσχερειών κατέστη αδύνατη η λήψη απόφασης. Οποιεσδήποτε όμως δυσκολίες και αν είχαν εμφανισθεί κατά την εξέταση της αίτησης, ο Δήμος είχε 1550 4Α.Α.Δ. Γεωργίουν.ΔήμουΛεμεσού(Αρ.2) Αρτεμης, Δ, υποχρέωση νααποφασίσεικαιτοτελικό αποτέλεσμα είναι πως δεν είχε αποφασίσει, και επομένως δεν είχε εκπληρώσει τηνυποχρέωση του. Ηυπόθεση TurhanΜ. Ozturk v. the Republic (Public Service Commission) 5 andAnother, 2 R.S.S.C. p.35,στην οποία βασίστηκε ο συνήγορος τωνκαθ' ων η αίτηση ως υποστηρίζουσα τη θέση του, αφορά εντελώς διαφορετική περίπτωση, στην οποία ηΕπιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας είχε καταλήξεισε απόφαση που αφορούσε Τουρκοκύπριο, χωρίς τη ειδική 10 πλειοψηφία που απαιτεί το Άρθρο 125
(3)του Συντάγματος. Εκεί αποφασίστηκε ότι, άνκαι ηαπόφαση δεν ήταν έγκυρη, συνιστούσε πράξη προσβλητή με την έννοια του Άρθρου 146καιόχιπαράλειψη. 15 Εξέτασα με μεγάλη προσοχή τα γεγονότα καιτα επιχειρήματα των δύο πλευρών και είχα και την ευκαιρία να έχω ενώπιον μου απόφασητου κ.Κωνσταντινίδη,Δ., στην Προσφυγή 540/91, που εκδόθηκε στις 24 Μαρτίου, 1992, με τους ιδίους ακριβώς διαδίκους και το ίδιο 20 ακριβώς ερώτημα και επίδικα θέματα. Στην απόφαση εκείνη γίνεται διεξοδική ανάλυση των θέσεων των δύο πλευρών και λεπτομερής αναφοράσεόλα τα σημεία που εγείρονται, μεπαράθεση όλων τωνσχετικών αυθεντιών. Συμφωνώ απόλυτα με το περιεχόμενο της απόφασης 25 αυτής, καθώς και με το σκεπτικό της,με την οποία ο Δικαστής δέχθηκε την προσφυγή. Θεωρώ περιττό να επαναλάβωτην ανάλυσηκαιτους λόγους που περιέχονται στην απόφαση εκείνη και αρκετό να τους υιοθετήσω στην ολότητα τους. Έτσι καταλήγω στην αποδοχή της 30 προσφυγής με δήλωση ότι η συνεχιζόμενη μέχρι σήμερα παράλειψη του Δήμου Λεμεσούνα αποφασίσει πάνω στην αίτηση τηςαιτήτριας, είναι παράνομη και αντίθετη προς το Σύνταγμα καιότι παν ότιπαρελήφθη έπρεπε ναείχε εκτελεσθεί. 35 Επίσης επιδικάζωέξοδα υπέρτηςαιτήτριας. Η προσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 1551