4Α.Α.Δ. 12Μαΐου,1992 [ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΑΚΗΣ ΖΕΜΠΥΛΑΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ/Η ΑΛΛΟΥ Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 614/91). 5 Συνταγματικό Δίκαιο — Συνταγματικότητα Νόμου — Ο περί Συντάξεων (Τροποποιητικός) Νόμοςτον 1990(Ν.61/90) — Άρθρο 32
(3)— Εξαίρεση,των όσωνπληρούν τις προϋποθέσεις,από τις διατάξεις του Άρθρον 88 τον περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου — Δεν αντιβαίνει στο Άρθρο 28 του Συντάγματος — Εύλογη και δίκαιη η διαφοροποίηση— Επιβεβλημένο και δίκαιο, τα συνταξιοδοτικά ωφελήματα να διαφοροποιούνται βάσει των κριτηρίων που ισχύονν — Ανεδαφικός ο ισχυρισμός ότι το Άρθρο 32
(3)τον Ν.61/90αντιβαίνειστο Άρθρο 192 του Συντάγματος. 10 15 20 Με την παρούσα προσφυγή προσβλήθηκε η συνταγματικότητα των προνοιών του Αρθρου 32
(3)του περί Συντάξεων (Τροποποιητικού) Νόμου του 1990 (Ν. 61/90) σύμφωνα με τις οποίεςταάτομαπουεμπίπτουνστις κατηγορίεςπου αναφέρονται, εξαιρούνται των διατάξεων του άρθρου 88 του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 1980 (Ν.41/80), βάσει του οποίου αποκόπτεται ποσό από την μηνιαία δημοσιοϋπαλληλική σύνταξη του συνταξιούχου. Ο αιτητής πουδεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του Ν.61/90 προσέβαλε τις πρόνοιες τουεδαφίου3τουΑρθρου 32 του ιδίου Νόμου ως αντισυνταγματικές γιατί παραβίαζαν τα Αρθρα28 και 192του Συντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την προσφυγή, 1657 Ζεμπύλαςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)αποφάσισε ότι: Οι διατάξεις αυτές δεν παραβιάζουν την αρχή της ισότητας γιατί αφορούν σε 3 διαφορετικές κατηγορίες ατόμων, στις οποίες κάμνω αναφοράπιο πάνω. Η διαφοροποίηση δε που γίνεται στο 5 νόμο γι' αυτές τις τρεις κατηγορίες είναι όχι μόνο εύλογες αλλά και δίκαιες. Τα ισχύοντα κριτήρια στο δικαίωμα σε συνταξιοδοτικά ωφελήματα,και το ύψος τους, όχι μόνο μπορούν να ποικίλλουν αλλά είναι επιβεβλημένο και δίκαιο να διαφοροποιούνται. Μεταξύ των κριτηρίων αυτών ασφαλώς η 10 χρονική διάρκεια που προσφέρει τις υπηρεσίες του ο δικαιούχος και το ύψος της δικής του εισφοράς, όπου υπάρχει, στα ταμεία συντάξεων είναι στοιχεία που μετρούν πρωτίστως. Τα άτομα που εμπίπτουν στις υπό κρίση πρόνοιες συμπλήρωσαν ή θα συμπληρώσουν τη χρονική περίοδο υπηρεσίας που απαιτείταιγια 15 νακερδηθεί το ανώτατοόριο σύνταξης. Αναφορικά με την επίκληση του Αρθρου 192 τουΣυντάγματος, η θέση του δικηγόρου του αιτητή είναι παντελώς ανεδαφική. Ισχυρίζεται πως οι όροι υπηρεσίας του, που ίσχυαν πριν απότην 20 εφαρμογή του Συντάγματος έχουν μεταβληθεί δυσμενώς με τον επίδικο νόμο. Και η εισήγηση αυτή βέβαια αφορά στο επίδικο ζήτηματης σύνταξης. Τα συνταξιοδοτικά ωφελήματα τίον δημοσίων υπαλλήλων έχουν μεν μεταβληθεί από το 1960, αλλά ευνοϊκά για όλους, περιλαμβανομένου και του αιτητή. Οι βελτιώσεις δεν αφορούν σε σημαντικές αυξήσεις των συντάξεων αλλά και σε άλλες ευνοϊκές ρυθμίσεις, ως ο χρόνος έναρξης πληρωμής της σύνταξης ανάλογα μετο συντάξιμο χρόνο υπηρεσίαςκαιαφιιπηρέτησης. 25 30 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με £50έξοδα. Προσφυγή. 35 Προσφυγή με την οποία προσβάλλονται ως αντισυνταγματικές οι πρόνοιες τουΑρθρου 32
(3)του περί Συντάξεων (Τροποποιητικού) Νόμου του 1990, σύμφωνα με τις οποίες εξαιρούνται των διατάξεων του άρθρου 88 του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου, τα άτομα που 40 εμπίπτουν ο' αυτές και επομένως δεν συμψηφίζονται οι δυο συντάξεις που τους καταβάλλονται βάσει του περί Συντάξεων Νόμου και του αναλογικού σχεδίου περί 1658 4Λ.Α.Δ. Ζεμπύλαςν.Δημοκρατίαςκ,α. Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου. Χ. Ιερείδης,γιατοναιτητή. 5 Ε. Ρωσσίδου-Παπακυρίακού (κα), Δικηγόρος Δημοκρατίας, γιατους καθ*ωνηαίτηση. της Cur. adv. vult. 10 Ο Δικαστής κ. Αρτεμίδης ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ.Δ.: ΘΕΜΑ ΠΡΟΣΣΥΖΗΤΗΣΗ: 15 Ο αιτητής προσβάλλει ως αντισυνταγματικές τις πρόνοιες του άρθρου 32
(3)του περί Συντάξεων (Τροποποιητικού) Νόμου του 1990, σύμφωνα με τις οποίες εξαιρούνται των διατάξεων του άρθρου 88του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου, τα άτομα που 20 εμπίπτουν σ' αυτές καιεπομένως δεν συμψηφίζονται οι δύο συντάξεις πουτους καταβάλλονται βάσει του περί Συντάξεων Νόμου και του αναλογικού σχεδίου περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου. Ο αιτητής, πουδεν εμπίπτει στις πιο πάνω πρόνοιες τουνόμου, εισηγείται 25 πωςείναι αντισυνταγματικές γιατί είναι αντίθετες με τα άρθρα28 και 192 τουΣυντάγματος. ΓΕΓΟΝΟΤΑ: 30 Οαιτητής διορίστηκε στη δημόσια υπηρεσία την1.7.56 και αφυπηρέτησε την 1.4.86, συμπληρώνοντας 357 μήνες υπηρεσία.Από1.4.86, πουαφυπηρέτησε,μέχρι τις 14.3.91, που συμπλήρωσε το 65ον έτος της ηλικίας του, συνεισέφερε ο ίδιος στοταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων 35 σύμφωνα με το σχέδιο αναλογικής εισφοράς. Από τις 15.3.91, που άρχισε να παίρνει σύνταξη απότο ταμείο κοινωνικών ασφαλίσεων, του αποκόπτεται ποσό £63.68 από τη μηνιαία σύνταξη πουπαίρνει, ως συνταξιούχος δημόσιος υπάλληλος. Ο αιτητής διαμαρτυρήθηκε για την 40 αποκοπή αυτήκαι πήρε σχετική απάντηση από το γενικό λογιστήριο. Είναι η θέση τηςδιοίκησης πωςηαποκοπή είναι νόμιμη και γίνεται βάσει των προνοιών του άρθρου 1659 Αρτεμίδης, Δ. Ζεμπύλας ν.Δημοκρατίας κ.α.
(1992)88 του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου του 1980 (41/80). Είναι αυτή την απόφαση, διαρκούσης ισχύος, που προσβάλλει ο αιτητής. Προδικαστική ένσταση της 5 δικηγόρου της Δημοκρατίας ότι ηαπόφασητης διοίκησης, όπως αυτή δηλώνεται σε επιστολή της προς τον αιτητή, ημερ. 13.5.91, στερείται εκτελεστότητας γιατί είναι πληροφοριακού χαρακτήρα, κρίνεται ως αβάσιμη. Στην επιστολή αυτή εκφράζεταιηπάγια βούλησητης διοίκησης 10 να εφαρμόζει διαρκώς την επίδικη απόφαση, η οποία ασφαλώς έχει επιπτώσεις στοναιτητή. Το άρθρο 88
(1)του Νόμου41/80 προβλέπει τα εξής: "88
(1)Το ποσόν οιασδήποτε περιοδικής πληρωμής η οποία καταβάλλεται προς μισθωτόν ή αναφορικώς προς μισθωτόν εξ οιουδήποτε επαγγελματικού σχεδίου συντάξεων δια περιόδους απασχολήσεως αρχομένας κατά ήμετά την ορισθείσαν ημερομηνίαν μειούται κατά το ποσόν της αντιστοίχου συμπληρωματικής παροχής της καταβαλλομένης προς τον μισθωτόν ήαναφορικώς προς αυτόν δυνάμει του παρόντος Νόμου αναφορικώς προς ασφαλιστέας αποδοχάς επί των οποίων κατεβλήθησαν εισφοραι διαταςως είρηται περιόδους.
(2)Εις περίπτωσιν οιουδήποτε επαγγελματικού σχεδίου συντάξεων χρηματοδοτούμενου δι' εισφορών εκ μέρους τόσον του εργοδότου όσον και του μισθωτού το ποσοστόν εισφοράς εκατέρου τούτων προς το ως είρηται σχέδιον μειούται εξ ίσου από της ορισθείσης ημερομηνίας λαμβανομένης υπ'όψιν της εν τω εδαφίω (α)αναφερομένης μειώσεως." Στα εδάφια 1, 2 και 3 του άρθρου 32 του τροποποιητικού Νόμου, 61/90, γίνεται πρόνοια για 3 εξαιρέσεις από τις διατάξεις του άρθρου 88 του Νόμου. Είναι επιβεβλημένο να παραθέσω επί λέξει τα 3 αυτά 40 εδάφια γιατί η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή είναι πως με τις πρόνοιες αυτές, στις οποίες δεν εμπίπτει η 1660 15 20 25 4 Α.Α.Δ. Ζεμπύλας ν. Δημοκρατίας κ.α. Αρτεμίόης, Δ. περίπτωση του, είναι αντισυνταγματικές γιατί παραβιάζουν την αρχή της ισότητας που διασφαλίζει το άρθρο28 τουΣυντάγματος. 5 10 15 20 25 30 35 40 32
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2), υπάλληλος ο οποίος πριν από την αφυπηρέτηση του συμπληρώνει συντάξιμη υπηρεσία όχι λιγότερη από 400 μήνες παύει, από την ημερομηνία που συμπληρώνει την εν λόγω υπηρεσία, να θεωρείται ότι υπάγεται σε επαγγελματικό σχέδιο συντάξεων και οι διατάξεις της επιφύλαξης του εδαφίου
(1)του άρθρου 5 και του εδαφίου
(3)του άρθρου 88 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων του 1980 έως 1990 παύουν να εφαρμόζονταιστην περίπτωση του απότην πρώτη του μήνα ο οποίος ακολουθεί την ημερομηνία αυτή.
(2)Υπάλληλος ο οποίος ευρίσκετο στην υπηρεσία την 1η Ιανουαρίου 1988 και συμπλήρωσε μέχρι την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου συντάξιμη υπηρεσία 400 τουλάχιστο μηνών θεωρείται ότι από της ημερομηνίας συμπλήρωσης της εν λόγω συντάξιμης υπηρεσίας δεν υπαγόταν σε επαγγελματικό σχέδιο συντάξεων και οι διατάξεις της επιφύλαξης του εδαφίου
(1)του άρθρου 5 και οι διατάξεις του εδαφίου
(3)του άρθρου 88 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων του 1980 έως 1990 θεωρούνται ότι έπαυσαν να εφαρμόζονται στην περίπτωση του από την πρώτη του μήνα που ακολουθεί την ημερομηνία αυτή: υπηρεσία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1988 δικαιούται να εκλέξει, μέσα σε τρεις μήνες από την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου, όπως οι διατάξεις του παρόντος εδαφίου εφαρμοστούν στην περίπτωση του αναδρομικά από την πρώτη του μήνα που ακολουθεί την ημερομηνία που συμπλήρωσε συντάξιμη υπηρεσία 400 μηνών, ή την 6η Οκτωβρίου 1980, οποιαδήποτε από τις ημερομηνίες αυτές είναι μεταγενέστερη.
(3)Συνταξιούχος ο οποίος αφυπηρέτησε κατά την 1661 Αρτεμίδης, Δ, Ζεμπύλαςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)περίοδο μεταξύ 6.10.1980και 31.12.1987και ο οποίος πριν από την αφυπηρέτηση του είχε συμπληρώσει συντάξιμη υπηρεσία υπερβαίνουσα τους 440 μήνες, δικαιούται, μέσα σε τρεις μήνες από την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου, να εκλέξει να θεωρηθεί 5 ότι δεν υπαγόταν στις διατάξεις της επιφύλαξης του εδαφίου
(1)του άρθρου 5 και του εδαφίου
(3)του άρθρου 88 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων του 1980 έως 1990, από την πρώτη του μήνα που ακολουθεί την ημερομηνία που συμπλήρωσε την 10 υπηρεσία των 440 μηνών, ή την 6η Οκτωβρίου 1980, οποιαδήποτε από τις ημερομηνίες αυτές είναι μεταγενέστερη. . . " Όπως ανέφερα πιο πριν ο αιτητής δεν εμπίπτει στις πρόνοιες του εδαφίου 3 του άρθρου 32, γιατί δεν συμπλήρωσε συντάξιμη υπηρεσία που υπερβαίνει τους 440 μήνες,αλλά μόνο 357. 15 2 0 Όπως είναι φανερό οι πρόνοιες του άρθρου 32 δημιουργούν δικαιώματα σε 3κατηγορίες ατόμων: "(α) των εν ενεργεία υπαλλήλων που πριν από την 25 αφυπηρέτηση τους έχουν συμπληρώσει 400 μήνες συντάξιμης υπηρεσίας. (β) των υπαλλήλων οι οποίοι βρισκόντουσαν στην υπηρεσία την 1.1.88 και είχαν συμπληρώσει μέχρι της 30 ημερομηνίας έναρξης ισχύος του νόμου συντάξιμη υπηρεσίατουλάχιστον 400 μηνών,(25.5.1990), και (γ) με δικαίωμα εκλογής, των συνταξιούχων οι οποίοι αφυπηρέτησαν μεταξύ 6.10.80 και 31.12.87 και 35 είχαν συμπληρώσει πριν από την αφυπηρέτηση τους 440 μήνες συντάξιμης υπηρεσίας". Το ευεργετικό αποτέλεσμα των προνοιών αυτών είναι η εξ ολοκλήρου πληρωμή των δύο συντάξεων σ' αυτούς που 40 εμπίπτουν στις πιο πάνω πρόνοιες του νόμου, χωρίς δηλαδή νααποκόπτεται απότημηνιαίαδημοσιοϋπαλληλική 1662 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Ζεμπύλαςν.Δημοκρατίαςκ.α. Αρτεμίδης,Δ. σύνταξη το ποσό που υπερβαίνει το άρθροισμα των δύο συντάξεων. Ενώ στην περίπτωση του αιτητή αποκόπτεται το υπόλοιπο του αρθροίσματος που προκύπτει από την πρόσθεση της επαγγελματικής του δημοσιοϋπαλληλικής - σύνταξης με την αναλογική των κοινωνικών ασφαλίσεων. Έχω τη γνώμη πως η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή,ότί οι πρόνοιες του εδαφίου3του άρθρου32 του Νόμου 61/90 είναι αντισυνταγματικές, δεν ευσταθεί. Οι διατάξεις αυτές δεν παραβιάζουντην αρχήτης ισότητας γιατί αφορούν σε 3 διαφορετικές κατηγορίες ατόμων, στις οποίες κάμνω αναφορά πιο πάνω. Η διαφοροποίηση δε που γίνεται στο νόμο γι' αυτές τις τρεις κατηγορίες είναι όχι μόνο εύλογες αλλά και δίκαιες. Τα ισχύοντα κριτήρια στο δικαίωμα σε συνταξιοδοτικά ωφελήματα,και το ύψος τους, όχι μόνο μπορούν να ποικίλλουν αλλά είναι επιβεβλημένο και δίκαιο να διαφοροποιούνται. Μεταξύ των κριτηρίων αυτών ασφαλώς η χρονική διάρκεια που προσφέρει τις υπηρεσίες του ο δικαιούχος και το ύψος της δικής του εισφοράς, όπου υπάρχει, στα ταμεία συντάξεων είναι στοιχεία που μετρούν πρωτίστως. Τα άτομα που εμπίπτουν στις υπό κρίση πρόνοιες συμπλήρωσαν ή θα συμπληρώσουν τη χρονική περίοδο υπηρεσίας που απαιτείται γιανακερδηθεί το ανώτατοόριο σύνταξης. Αναφορικά με την επίκληση του άρθρου 192 του Συντάγματος, η θέση του δικηγόρου του αιτητή είναι 30 παντελώς ανεδαφική. Ισχυρίζεται πως οι όροι υπηρεσίας του, που ίσχυαν πριν από την εφαρμογή του Συντάγματος έχουν μεταβληθεί δυσμενώς με τον επίδικο νόμο. Και η εισήγηση αυτή βέβαια αφορά στο επίδικο ζήτηματης σύνταξης. 35 Τα συνταξιοδοτικά ωφελήματα των δημοσίων υπαλλήλων έχουν μεν μεταβληθεί από το 1960, αλλά ευνοϊκά για όλους, περιλαμβανομένου καιτου αιτητή. Οι βελτιώσεις δε αφορούν σε σημαντικές αυξήσεις των 40 συντάξεων αλλά και σε άλλες ευνοϊκές ρυθμίσεις, ως ο χρόνος έναρξης πληρωμής της σύνταξης ανάλογα με το 1663 Αρτεμίδης,Δ. Ζεμπύλαςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)συντάξιμο χρόνο υπηρεσίας και αφυπηρέτησης. Η προσφυγή απορρίπτεται με £50 έξοδα εις βάρος του αιτητή. 5 Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 1664