clr/1992/1992_4_1680.pdf

(1992)13 Μαΐου,1992 [Α.Ν. ΛΟΙΖΟΥ, Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ MENEOUPLANTATION LTD., Αιτητές, ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η αίτηση. (ΥπόθεσηΑρ.593/90). Οδοί και Οικοδομές — Όροι — Άδεια Οικοδομής — Κατασκευή δρόμου — Ηαπόφαση επιβλήθηκεβάσει τονΆρθρου 9Φ)(xiii) τον Κεφ. 96, σύμφωνα με το οποίο η Αρμόδια Αρχή δύναται να επιβάλλει όρους αναφορικά με την κατασκευή, διεύρννση και συνέχιση τον οδικού δικτύου. Οδοί και Οικοδομές — Άδεια Οικοδομής — Αρμόδια Αρχή — Σε περιοχές Σνμβονλίων Βελτιώσεωςείναι τοΣνμβονλιο Βελτιώσεως τον χωριού, με Πρόεδρο τον Έπαρχο της Επαρχίας στην οποία ανήκει τοχωριό — Άρθρο 3

(2)τον Κεφ. 96— Ο 'Επαρχοςενεργεί 10 ωςπρόεδρος τον Σνμβονλίον Βελτιώσεωςκαιόχι υπό τηνιδιότητα του ως Επάρχον. Προσφνγή βάσει τον Αρθρου 146 τον Συντάγματος — Προθεσμία — Έναρξη — Αρχίζει να μετράο χρόνος από την ημέραγνώσης της 15 απόφασης της Διοίκησης — Η πληρωμή των τελών για έκδοση άδειας οικοδομής αποτελεί απόδειξη γνώσης των όρων της άδειας πον εκδόθηκε τέσσεριςημέρεςαργότερα. Η προσφυγή αυτήτων αιτητών, πουήταν ιδιοκτήτεςτεμαχίου 2.0 στο χωριό Μενεού,στράφηκε κατά τηςνομιμότητας τηςαπόφασης των καθ' ων η αίτηση 1 και 2, ημερομηνίας 27/4/90, να τους επιβληθούν,μαζί μετηνάδεια οικοδομής,όροι,μεταξύτωνοποίων και ηκατασκευήδρόμου, κατά μήκοςτηςανατολικής πλευράς του κτήματοςτους,σεσημείοπου συνορεύειμεάλλοκτήμα.Οι καθ'ων 25 ηαίτησηπρόβαλανδύοπροδικαστικές ενστάσεις : 1680 5 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 Meneou Plant. Ltd v. ΕπαρχουΛ/κας κ.ο. (α) Ο καθ' ου η αίτηση 1 ισχυρίστηκε ότι, η προσφυγή εσφαλμένα καταχωρήθηκε και εναντίον του, γιατί δεν είχε οποιαδήποτε αρμοδιότητα έκδοσης της πράξης υπό την ιδιότητα του ως Επαρχου Λάρνακας, αλλά ενήργησε τιπό την ιδιότητα του ως Προέδρου του Συμβουλίου Βελτιώσεως Δρομολαξιάς Μενεού,πουήταντο μόνο αρμόδιοόργανο. (β) Οι καθ'ων η αίτηση 2 ισχυρίστηκαν ότι, η προσφυγή ήταν εκπρόθεσμη, γιατί καταχωρήθηκε μετάτηνπάροδοτης προθεσμίας των 75 ημερών, που τάσσει το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος. Σύμφωνα με τους καθ'ων η αίτηση, OLαιτητές δεν έλαβαν γνώση της επίδικης απόφασης στις 8 Ιουνίου, όπως ισχυρίστηκαν, αλλά στις 23 Απριλίου ή το αργότερο 27 Απριλίου, που εκδόθηκε η άδεια, γιατί είχαν κληθεί να καταβάλουν, και κατέβαλαν στις 23 Απριλίου, τασχετικά τέλη. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 20 25 30 35 (ΐ) Είναι φανερόν OTL, η προσφυγή εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 εσφαλμένα καταχωρήθηκε, γιατί αυτός ενέργησε κάτω υπό την ιδιότητα του ως Προέδρου του Συμβουλίου Βελτιώσεως Δρομολαξιάς - Μενεού και όχι κάτω από οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα. Επομένως, η προσφυγή αποτυγχάνει εναντίον του καθ'ου ηαίτηση 1 και πρέπει να απορριφθεί.

(2)Ταγεγονότα δεν αφήνουναμφιβολία ότι, με την έκδοση της άδειας στις 27 Απριλίου, πουπαραλήφθηκεαπό μέρους της αιτήτριας εταιρείας, αυτή είχε γνώση των όρων της άδειας και έτσι άρχισε, όπως έχει νομολογηθεί, ο χρόνος που προβλέπεται από το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος να τρέχει. Η προσφυγή, επομένως, εναντίον του καθ' ου η αίτηση Συμβουλίου είναι εκπρόθεσμη και πρέπει να αποτύχει.

(3)Κρίνω χρήσιμο να εξετάσω την προσφυγή και επί της ουσίας. 40 ΗΑρμόδια Αρχή, που στην προκειμένη περίπτωση είναι ο καθ' ου η αίτηση 2, σύμφωνα με το Αρθρο 9 (β) (xiii) του Κεφ. 96, δύναται να επιβάλλει όρους σχετικά με τη διεύρυνση, συνέχιση και κατασκευή του οδικού δικτύου σε κατάλληλες περιπτώσεις όπως, κατά την κρίση της, 1681 MeneouPlant.Ltd v. Επαρχου Λ/καςκ.α.

(1992)θεωρήθηκεκαιηυπόεξέτασηπερίπτωση. Ηπροσφνγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Pitsilosv. The DistrictOffice Nicosia andAnother

(1982)3 C.L.R. 1118Βαμίκοκαι Αριστοφάνονς Ατδ ν.Δημοκρατίαςκαι Άλλων

(1991)4 1" (Β)ΑΛΛ. 1642Simonis & Another v. Improvement Board of Latsia

(1984)3C.L.R. 109- 15 Στεφανίδης και Άλλοι. v.Δήμου Έγκωμης

(1990)3Α.Α.Α.

1. Προσφυγή Προσφυγή με την οποία οι αιτητές ζητούν δήλωση του 20 Δικαστήριο, ότι η άδεια οικοδομής, δυνάμει της οποίας ο καθ' ου η αίτηση επιβάλλει στους αιτητές όρους, μεταξύ τωνοποίων καιτηνκατασκευή δρόμου,είναι άκυρη. Α. Ποιητής, για τον αιτητή. 25 Α. Μαππονρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον καθ'ου ηαίτηση αρ.
2. Α. Σ.Αγγελίδης γιατονκαθ'ουη αίτησηαρ.
3. 30 Cur.adv.vult. Α. Ν. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Με την προσφυγή της αυτή η αιτήτρια εταιρεία, που είναι ιδιοκτήτρια του τεμαχίου υπ' ·*5 αρ. 149 Φ/Σχ L.31 στο χωρίο Μενεού στην Περιοχή του Συμβουλίου Βελτιώσεως Δρομολαξιάς-Μενεού, ζητά "δήλωση του Δικαστηρίου ότι, η άδεια οικοδομής υπ' αρ. 03492ημερομηνίας 27 Απριλίου 1990,που γνωστοποιήθηκε 4 0 στους αιτητές κατά ήπερί την 8 Ιουνίου 1990, δυνάμει της οποίας ο καθ'ου η αίτηση επιβάλλει στους αιτητές όρους, μεταξύ των οποίων και η κατασκευή δρόμου κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του κτήματος τους υπ' αρ. τεμαχίου 149,Φ/ΣχL.31,κοντάστο χωρίο Μενεού εκείπου 1682 4Α.Α.Λ. MeneouPlant.Ltd v. Επαρχου Λ/καςκ.α. Α. Λοΐζου, Π. συνορεύει με το κτήμα υπ' αρ. τεμαχίου 150, είναι άκυρη και στερημένη οιουδήποτεαποτελέσματος". Η αίτηση της εταιρείας για άδεια οικοδομής μιας 5 κατοικίας και περίφραξης στο πιο πάνω τεμάχιο, υποβλήθηκε στις 20 Οκτωβρίου
4. Εξετάστηκε απόόλα τα αρμόδια τμήματα και το Συμβούλιο Βελτιώσεως Δρομολαξιάς-Μενεού, που είναι η Αρμόδια Αρχή για την έκδοση αδειώνοικοδομής και διαχωρισμού οικοπέδων,και 10 αποφασίστηκε η έγκριση της αιτουμένης άδειας, με τους όρους πουείχανεισηγηθεί ταδιάφορα τμήματα. Στο κτηματολογικό σχέδιο, που αποφασίστηκε να εγκριθεί, προνοείτο η δημιουργία δρόμου πρωταρχικής 15 σημασίας πλάτους 80'- 0", κατά μήκος της βόρειας πλευράς του τεμαχίου, και δρόμος μελλοντικού πλάτους 30'- 0", κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του τεμαχίου. Οκαθ' ου η αίτηση 1, ως Πρόεδρος της Αρμοδίας Αρχής, προχώρησε στην έκδοσητης άδειαςοικοδομής,μεαρ.03492 20 και ημερομηνίας 27 Απριλίου 1990, σύμφωνα με όρους. Μεταξύ άλλων, ένας όρος πρόβλεπε την διάνοιξη δρόμου, πλάτους 17'-6"κατά μήκος του συνόρου του κτήματοςτους με το τεμάχιο υπ" αρ. 150, εις τρόπο ώστε ο δρόμος να φθάνει απότην κύριαοδό,της οποίας εφάπτεται τοκτήμα 25 τωναιτητών,μέχρι τουοπίσθιουκτήματοςυπ"αρ.
5. 30 Είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας εταιρείας ότι, η πιο πάνω άδεια περιήλθε εις γνώση της κατά ή περί τις 8 Ιουνίου
6. Εναντίον τηςπιοπάνωαπόφασης και συγκεκριμένα του πιο πάνωόρουκαταχωρήθηκεηπαρούσαπροσφυγήστις 2 Αυγούστου 1990, με την οποία προβάλλεται ως λόγος ακυρώσεως ότι, η επίδικη απόφαση, καθ'όσον αφοράτον 35 όρο αυτό, είναιάκυρη,ως αντιβαίνουσαπροςτοΣύνταγμα ήκαιτο Νόμοή καιως ληφθείσακατά πλάνηπερί τοΝόμο ήταπράγματαή καικατάχρησηεξουσίας. Κατά την περίοδο έγκρισης της αίτησης,το τεμάχιοτης 40 εταιρείας βρισκόταν στη Ζώνη Ζ1 (Κ.Δ.Π. 245/81) και βρισκόταν έξω από το καθορισμένο όριο υδατοπρομήθειας του χωριού Μενεού, αλλά προωθείτο διαδικασία ένταξης του τεμαχίου στην οικιστική ζώνη του 1683 Α. Λοΐξου, Π. MeneouPlant. Ltd ν.Επαρχου Α/καςκ.α.

(1992)χωριού. Στις 25 Μαΐου 1990, δημοσιεύτηκαν οι νέες αναθεωρημένες ζώνες Δρομολαξιάς-Μενεού και τώρα το τεμάχιο της εταιρείας εμπίπτει στην οικιστική ζώνη Η2, σύμφωνα με τηνέα Κανονιστική Διοικητική Πράξη117/90, και εγκρίθηκε και η ένταξη του τεμαχίου μέσα στο όριο 5 υδατοπρομήθειας. Ο καθ' ου η αίτηση 1πρόβαλε προδικαστική ένσταση ότι, δεν έχει και/ήδεν είχε ποτέ καμιάαποφασιστικήκατά νόμο αρμοδιότητα στην έκδοση της προσβαλλόμενης 10 πράξης και/ή απόφασης, καθ'ότι ουδέποτε εξέδωσε οποιαδήποτε εκτελεστή διοικητική πράξη σχετικά με την παρούσα υπόθεση. Αρμόδια Αρχή για την έκδοση αδειών οικοδομής, σε περιοχές Συμβουλίων Βελτιώσεων, είναι, σύμφωνα με το άρθρο 3

(2)του περί Ρυθμίσεως Οδών και 15 Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96, όπως τροποποιήθηκε, το Συμβούλιο Βελτιώσεως του χωριού, με πρόεδρο τον Έπαρχο της Επαρχίας στην οποία ανήκει το χωριό. Ο καθ' ου ηαίτηση 1 ΈπαρχοςΛάρνακας, ενήργησε κατάτην έκδοση της προσβαλλόμενης πράξης, ως Πρόεδρος του 20 καθ' ου η αίτηση αριθμός 2 Συμβουλίου, που είναι και η Αρμόδια Αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Νόμου,Κεφ. 96. Είναι φανερόν ότι, ηπροσφυγή εναντίον του καθ'ου η 25 αίτηση 1εσφαλμένα καταχωρήθηκε,γιατί αυτός ενέργησε κάτω υπό την ιδιότητα του ως Προέδρου του Συμβουλίου Βελτιώσεως Δρομολαξιάς-Μενεού και όχι κάτω από οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα. Επομένως, η προσφυγή αποτυγχάνει εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1και πρέπει 30 να απορριφθεί. (Βλέπε Modestos Pitsilos v. The District Office Nicosia and The improvement Board of Ayios Dometios

(1982)3 C.L.R. p. 1118, στη σελίδα 1121, Βαμίκο και Αριστοφάνους Ατδ εναντίον Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω

1. Υπουργού Εσωτερικών,
2. Επαρχου 35 Λάρνακας και
3. Συμβουλίου Βελτιώσεως Περβολιών, Αριθμός Υποθέσεως 481/90, που η απόφαση εκδόθηκε στις 14 Μαΐου
4. Από μέρους του καθ' ουηαίτηση2 έχει, επίσης, εγερθεί 40 προδικαστική ένσταση ότι, η προσφυγή καταχωρήθηκε μετά την πάροδο της προθεσμίας των 75 ημερών που τάσσει το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος. Αμφισβητείται 1684 4A.A.A. MeneouPlant.Ltd ν.Επαρχου Λ/καςκ.α. Α. Λοΐζου,Π. από την πλευράτουο ισχυρισμός της αιτήτριας εταιρείας, ότι η άδεια, που εκδόθηκε στις 27 Απριλίου 1990, έγινε γνωστή στους αιτητές στις 8 Ιουνίου
5. Ο ισχυρισμός αυτός στηρίζεται πάνω στο γεγονός ότι η αιτήτρια 5 εταιρεία κλήθηκε γραπτά,στις 7 Απριλίου 1990 (Ερυθρό 26 του Τεκμηρίου Χ), να πληρώσει τα σχετικά τέλη ανερχόμενα σε £261 και £50 ως εγγύηση για τυχόν ζημιές που πιθανόν να προκαλέσουν' στους δρόμους, τα πεζοδρόμια ή άλλους δημόσιους χώρους κατά την 10 ανέγερση της οικοδομής. Τα πιο πάνω ποσά καταβλήθηκαν στις 23 Απριλίου 1990 (Ερυθρό 34 και 33 του Τεκμηρίου Χ) και τους δόθηκε η άδεια στις 27 Απριλίου
6. Οι όροι, κατά τον ισχυρισμό των καθ*ων η αίτηση, ήταν γνωστοί από την πληρωμή των ποσών 15 τούτων και το αργότερο στις 27 Απριλίου 1990, που παρέλαβαντην επίσημηάδεια οικοδομής. Τα γεγονότα δεν αφήνουναμφιβολία, ότι μετην έκδοση της άδειας στις 27 Απριλίου, που παραλήφθηκε από 20 μέρους της αιτήτριας εταιρείας, αυτή είχε γνώση των όρων της άδειας και έτσι άρχισε, όπως έχει νομολογηθεί, ο χρόνος που προβλέπεται από το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος να τρέχει. Ηπροσφυγή,επομένως, εναντίον του καθ' ου η αίτηση Συμβουλίου είναι εκπρόθεσμη και 25 πρέπεινααποτύχει. Κρίνω όμως χρήσιμο να εξετάσω την προσφυγή επί της ουσίας. Η αιτήτρια εταιρεία προσβάλλουν με την προσφυγή αυτή την πράξη του καθ' ου η αίτηση 2, 30 Συμβουλίου,της 27 Απριλίου
7. Δεν προσβάλλουν την απόφαση που περιέχεται στην επιστολή τους της 10 Οκτωβρίου 1990, Ερυθρό 42, με το οποίο οι αιτητές επληροφορούντο ότι με βάση τα δεδομένα, που ίσχυαν κατά την ημέρα της συγγραφής της επιστολής στην 35 περιοχή, διαπιστώθηκε ότι το Τεμάχιο της αιτήτριας εταιρείας επηρεαζόταν από νέο οδικό δίκτυο, αντί αυτού που ενεκρίθηκε στο Παράρτημα 3της πιοπάνωάδειας και με την οποία επληροφορούντο ότι ήταν απαραίτητο να υποβάλουν στο γραφείο του Συμβουλίου δεύτερο, νέο 40 κτηματολογικό σχέδιο για έγκριση, σύμφωνα με το νέο οδικό δίκτυο της περιοχής. Άσχετα όμως από αυτό, η άδεια και οι όροι της 27 Απριλίου 1990, σχετικά με την κατασκευή του δρόμου, μπήκαν με βάση το άρθρο 9(β) 1685 Α.Αοΐξου,Π. MeneouPlant.Ltdν.Επαρχου Λ/καςκ.α.

(1992)(χΐίΐ) του Κεφ. 96. Η Αρμόδια Αρχή, που στην προκειμένη περίπτωση είναι οκαθ*ου ηαίτηση 2,σύμφωνα με το άρθρο 9(β)(χΐϋ) του Κεφ. 96,δύναται ναεπιβάλλει όρους σχετικά μετη 5 διεύρυνση, συνέχισηκαικατασκευήτου οδικού δικτύου σε κατάλληλες περιπτώσεις, όπως κατά την κρίση της θεωρήθηκε και ηυπό εξέταση περίπτωση. (Βλ. Simonis & another v.improvement Board of Latsia

(1984)3 C.L.R. 109, σελ. 114 και Φειδίας Στεφανίδης κ.α. ν. Αήμος 10 Έγκωμης,Υπ. αρ. 957/89, απόφαση ημερ. 16 Ιουνίου 1990). Επομένως, η αποδοχή τουνέου σχεδίου δρόμωντης περιοχής ήταν αποτέλεσμα της απόφασης της κυβέρνησης 15 για επέκταση του αεροδρομίου και για μετατόπιση όλων των δρόμων πρωταρχικής σημασίας στην περιοχή. Ετοιμάστηκε νέοοδικό δίκτυο. Τοδίκτυο αυτό προνοεί δευτερεύοντα δρόμο πλάτους 42 ποδών, βόρεια του επηρεαζόμενου τεμαχίου, και δρόμου μελλοντικού 20 πλάτους 31 ποδών, ανατολικά του τεμαχίου. Το οδικό αυτό δίκτυο που υπέδειξε το Τμήμα Πολεοδομίας το δέχτηκε το καθ'ου ηαίτηση2 Συμβούλιο. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή 25 απορρίπτεται, δεν γίνεται όμως οποιαδήποτε διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1686