← Κύπρος

clr/1992/1992_4_1720.pdf

(1992)13 Μαΐου, 1992 [ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ον η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 49/90 & 95/90). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Όταν κρίνεται βάσει της ημερομηνίας γεννήσεως είναι ασήμαντου βάρους — Γενικά, υπερισχύει εφόσον όλα ταάλλα στοιχεία κρίσεως είναι ίσα. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Ακαδημαϊκά Προσόντα που δεν απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης δεν έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα και δεν συνιστούν από μόνα τους έκδηλη υπεροχή. * Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου — 10 Της προσδίδεται μεγάλη σημασία, λόγω της στενής σχέσης του Προϊσταμένου με τους υφισταμένους του. Με τις συναφείς προσφυγές, οι αιτητές επεζήτησαν την ακύρωση της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Λειτουργού επί των Εισπράξεων Φόρων 1ης Τάξης στο Τμήμα ΕσωτερικώνΠροσόδων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, αποφάσισε ότι:
  1. Όταν η αρχαιότητα κρίνεται βάσει της ημερομηνίας γεννήσεως, αυτήείναιασήμαντου βάρους,
  2. Ακαδημαϊκά προσόντα, που δεν απαιτούνται από το Σχέδιο ^ 5 Υπηρεσίας της θέσης, δεν έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα και 1720 ^" 4Α.Α.Δ. Δημοσθένουςκ.α.ν. Δημοκρατίας ούτε από μόνατουςαποτελούνέκδηληυπεροχή.
  3. Στη σύσταση του Προϊσταμένου Τμήματος προσδίδεται μεγάλη σημασία, λόγω της στενής του σχέσης με τους υφισταμένους του. 5 10 3
  4. Σύγκριση του δεύτερου αιτητή με το ενδιαφερόμενο μέρος αποκαλύπτει ότι, ναι, μεν, ο αιτητής υπερέχει σε αρχαιότητα, αλλά δεν μπορεί να υπερισχύσει, εφόσον όλα τα άλλα στοιχεία κρίσεως δεν είναι ίσα, δεδομένης της σύστασης του ενδιαφερόμενου μέρους από το Διευθυντή τουΤμήματος. Τίποτε δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να κλονίζει τοτεκμήριοτηςκανονικότηταςτηςδιαδικασίας. Οιπροσφυγές απορρίπτονται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Βαρνάβα και Άλλη ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.1279· Hadjiloannou v.Republic
(1983)3 C.L.R. 1041· 25 Spanos v.Republic
(1985)3C.L.R. 1826Makrides v.Republic
(1983)3 C.L.R. 622· 30 Republicv. Haris
(1985)3 C.L.R. 106Trapelides v.Republic
(1986)3 C.L.R. 186V Βονκής v. ΕΛ.Υ.
(1991)4(E)ΑΛΛ.
  1. 35 Προσφυγές. Προσφυγέςπουπροσβάλλουν την απόφασητηςΕ.Δ.Υ., μετην οποία ταδύο ενδιαφερόμεναμέρηπροάχθηκαν στη θέση Λειτουργού, επί των Εισπράξεων Φόρων, 1ης Τάξης, 40 στοΤμήμαΕσωτερικών Προσόδων,θέση Προαγωγής. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατον αιτητήστην49/
  2. Α. Ευτυχίου, γιατον αιτητή στην95/
  3. 45 Λ. Κουρσουμπά, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους 1721 Δημοσθένους κ.ο.ν. Δημοκρατίας
(1992)καθ' ων η αίτηση. Μ. Κυπριανού, γιατο Ε/Μ/Δ. Φικάρδο. Κ. Κούσιος, για το Ε/Μ Γ. Παναγιώτου. 5 Cur.adv.vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Οι προσφυγές αυτές συνεκδικάστηκαν, επειδή στρέφονται εναντίον της ίδιας 10 διοικητικής πράξης με κοινά σημεία γεγονότων και νόμου. Επίδικο θέμα είναι η απόφαση της Ε.Δ.Υ. (Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας), ημερομηνίας 12.10.89, σύμφωνα με την οποία τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη Δημοσθένης Φικάρδος και Γιαννάκης Παναγιώτου 15 προάχθηκαν στη θέση Λειτουργού επί των Εισπράξεων Φόρων, 1ης Τάξης, στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, θέση προαγωγής. Κατά τη διαδικασία που ακολούθησε, συστάθηκε 20 Τμηματική Επιτροπή, η οποία σύστησε για προαγωγή 8 υποψήφιους, μεταξύ των οποίων τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη και τον αιτητή στην Προσφυγή Αρ. 95/90, αλλά όχι τον αιτητήστην προσφυγήαρ.49/
  1. 25 Η Ε.Δ.Υ., στη συνεδρία της ημερομηνίας 5.9.89, μελέτησε την έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής και αποφάσισε να συμπεριληφθεί στην τελική εξέταση, επιπρόσθετα με τους υποψηφίους που συστάθηκαν από τηνΤμηματική,καικάποιοςάλλος υποψήφιος. 30 Κατά την εξέλιξη της διαδικασίας στις 12.10.89, ο Διευθυντής του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων σύστησε τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη για προαγωγή. Στη συνέχεια η Ε.Δ.Υ. προέβη σε αξιολόγηση και σύγκριση 35 των υποψηφίων, εξέτασε τα στοιχεία τους από τους Προσωπικούς Φακέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις, έλαβε υπόψη τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής και τη σύσταση του Διευθυντή και κατέληξε ότι, τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη υπερείχαν των άλλων υποψηφίων 40 και ήσανοι πιοκατάλληλοι γιαπροαγωγή. 1722 4 ΑΛΛ. Δημοσθένους κ.α.ν.Δημοκρατίας Χ'Τσογγάρης, Δ. Υ Π Ο Θ Ε Σ Η ΑΡΙΘ. 49/90 5 Στο επίκεντρο των εισηγήσεων του αιτητή έγκειται η θέση ότι, η σύσταση της Τμηματικής Επιτροπής πάσχει, εφόσον δε συστήθηκε και ο αιτητής, και ότι, η Ε.Δ.Υ. δέχθηκε αυτή τη σύσταση χωρίς να προβεί σε δική της έρευνα, αναφορικάμε όλους τους υποψηφίους, και χωρίς να αποφασίσει η ίδια ότι, ο αιτητής δεν έπρεπε να κριθεί στην τελική επιλογή. 10 Μελέτη της έκθεσης της Τμηματικής Επιτροπής, και του τρόπου που προσέγγισε το όλο θέμα, δεν φανερώνει, κατά τη γνώμη μου, οποιαδήποτε αδυναμία ώστε να μπορεί να λεχθεί ότι η σύσταση πάσχει. Η Τμηματική 15 Επιτροπή στάθμισε τα τρία καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τους και κατέληξε ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη, μαζί με τους άλλους συστηθέντες, υπερτερούν. Από τα στοιχεία των φακέλων φαίνεται ότι τα προσόντα, τόσον του αιτητή όσον και των ενδιαφερομένων μερών, είναι 20 περίπου τα ίδια. Αναφορικά με την αρχαιότητα τους διορίστηκαν και οι τρεις στη θέσηΛειτουργού Είσπραξης Φόρων και στον πρώτο διορισμό τους κατά την ίδια ημερομηνία, επομένως, η αρχαιότητα τους κρίνεται από την ηλικία (Αρθρο 46, Ν. 33/67,όπως τροποποιήθηκε). Ο 25 αιτητής γεννήθηκε στις 17.8.47, το ενδιαφερόμενο μέρος Φικάρδου στις 30.5.45 και το ενδιαφερόμενο μέρος Παναγιώτου στις 6.3.
  2. Συνεπώς, ο αιτητής προηγείται του Παναγιώτου, αλλά υστερεί του Φικάρδου, όσον αφορά την αρχαιότητα. Όπως έχει νομολογηθεί όμως, 30 όταν η αρχαιότητα κρίνεται βάσει της ημερομηνίας γεννήσεως, αυτή είναι ασήμαντου βάρους. (Βλ. μεταξύ άλλων Βαρνάβα και άλλη ν. Δημοκρατίας, Συν. Υποθ. Αρ. 805/88, 806/88, η απόφαση δόθηκε 11.4.90). Οσον αφορά την αξία όπως προκύπτει από τις εμπιστευτικές 35 εκθέσεις, ο αιτητής υστερεί όχι μόνο των ενδιαφερομένων μερών, αλλάόλων των συστηθέντων. Ατεκμηρίωτο επίσης κρίνω και τον ισχυρισμό, ότι η Ε.Δ.Υ. δεν έκανε τη δική της έρευνα αναφορικά με όλους 40 τους υποψηφίους. Από το πρακτικό,ημερομηνίας 5.9.89, αποκαλύπτεται ότι η Ε.Δ.Υ. είχε ενώπιον της τα στοιχεία όλων των υποψηφίων, εφόσον ρητά αναφέρεται ότι: "Η 1723 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Δημοσθένους κ.α.ν. Δημοκρατίας
(1992)Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, αφού έλαβε υπόψη τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής και υπό το φως των εν γένει ενώπιον της στοιχείων ....". Αλλο γεγονός, το οποίο τείνει να καταδείξει ότι η ΕΔ.Υ. έκανε τη δική της έρευνα, είναι ότι ασχολήθηκε με τις Εμπιστευτικές 5 Εκθέσεις όλων των υποψηφίων και επεσήμανε τις περιπτώσεις όπου έγιναν τροποποιήσεις χωρίς να τηρηθούν οι πρόνοιες των Κανονιστικών Διατάξεων. Επιπλέον, το ότι ηΕ.Δ.Υ.πρόσθεσε ακόμα ένα υποψήφιο σ' αυτούς που σύστησε η Τμηματική Επιτροπή 10 υποδεικνύει ότι, προέβη η ίδια σε σύγκριση όλων των υποψηφίων και δεν υιοθέτησε τυφλάτη σύσταση. Με δεύτερο επιχείρημα του, ο δικηγόρος του αιτητή εισηγείται ότι, η σύσταση του Διευθυντή του Τμήματος 15 Εσωτερικών Προσόδων πάσχει, επειδή σύστησε τα ενδιαφερόμενα μέρη χωρίς καμιά αιτιολογία, περιοριζόμενος στη σύγκριση, μόνο, των συστηθέντων από την ΤμηματικήΕπιτροπή. Η σύσταση τουΔιευθυντή, στην προκείμενη περίπτωση, συνάδει με τα στοιχεία των φακέλων των ενδιαφερομένων μερών και,κατά τη γνώμη μου,είναιάρτια αιτιολογημένη. Συνεπώς,ο λόγος αυτόςδεν στοιχειοθετείται. Επιπρόσθετα, αβάσιμος είναι και ο ισχυρισμός ότι, η τελική απόφασητης Ε.ΔΥ. δεν είναι αιτιολογημένη. Από το σχετικό πρακτικό κρίνω ότι, αποκαλύπτονταιοι λόγοι οι οποίοι οδήγησαν στην τελική απόφαση και συμπληρώνονται από τα στοιχεία των φακέλων. 30 Επομένως, καιαυτός ο λόγος απορρίπτεται. ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΡ.95/90 Με επιχείρημα του ο δικηγόρος του αιτητή προβάλλει 35 ότι, ο αιτητής υπερτερεί σε αξία, προσόντα και αρχαιότητα έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Τόσο ο αιτητής όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρη συστήθηκαν από την Τμηματική Επιτροπή για προαγωγή. 40 Όσον αφορά την αρχαιότητα, αυτή κρίνεται βάσει της ηλικίας τους και, σ' αυτήτην περίπτωση, τυχόν υπεροχή έχει περιορισμένη βαρύτητα,όπως αναφέρθηκεπιο πάνω. 1724 4Α.Α.Δ. Δημοσθένους κ.α.ν.Δημοκρατίας Χ'Τσαγγάρης, Δ, Ο αιτητής υστερεί του ενδιαφερόμενου μέρους Φικάρδου, αλλά υπερτερεί του ΓιαννάκηΠαναγιώτου,λόγω ηλικίας. Όσον αφορά τα προσόντα, και οι τρεις κατέχουν ό,τι 5 απαιτείται από το Σχέδιο Υπηρεσίας, ο αιτητής όμως επιπρόσθετα έχεικαιτοπροσόν L.C.C.Accounting Higher, γεγονός που, κατά τον ισχυρισμό, του δίνει το προβάδισμα έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Όπως φαίνεται από το πρακτικό, ημερομηνίας 12.10.89, το 10 προσόν αυτό λήφθηκε υπόψη, αλλά δεν του δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα,εφόσον δεν απαιτείταιαπό το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης. Σύμφωνα με τη νομολογία μας, ακαδημαϊκά προσόντα που δεν απαιτούνται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης δεν έχουν ιδιαίτερηβαρύτητα 15 και ούτε από μόνα τους αποτελούν έκδηλη υπεροχή (Βλ. μεταξύ άλλων Hadjiioannouv. Republic
(1983)3 Α.Α.Δ. 1041, Spanos v.Republic
(1985)3C.L.R.1826). Η αξία τους, όπως προκύπτει από τις εμπιστευτικές 20 εκθέσεις, είναι η ίδια. Υπερτερούν όμως τα ενδιαφερόμενα μέρη, εφόσον έχουν και τη σύσταση του Διευθυντή τουΤμήματος. Στησύσταση του Προϊσταμένου Τμήματος προσδίδεται μεγάλη σημασία, λόγω της στενής του σχέσης με τουςυφισταμένους του. (Βλ. μεταξύ άλλων 25 Makrides v. Republic
(1983)3 C.L.R. 622, Republic v. Haris
(1985)3C.L.R.106.). Συμπεραίνω ότι, σύμφωνα με το σύνολο των στοιχείων ενώπιον του Δικαστηρίου, ο αιτητής υστερεί έναντι του 30 ενδιαφερόμενου μέρους Φικάρδου, εφόσον ο δεύτερος υπερέχει σε αρχαιότητα και έχει τη σύσταση του Διευθυντή. Η υπεροχή του αιτητή σε προσόντα που δεν απαιτούνται από το Σχέδιο Υπηρεσίας σωστά λήφθηκαν υπόψη από την Ε.Δ.Υ., αλλά δεν τους δόθηκε ιδιαίτερη 35 βαρύτητα.5 Σύγκριση δε του αιτητή με το ενδιαφερόμενο μέρος Παναγιώτου αποκαλύπτει ότι, ναι μεν ο αιτητής υπερέχει σε αρχαιότητα,αλλά δεν μπορεί να υπερισχύσει, εφόσον 40 όλα τα άλλα στοιχεία κρίσεως δεν είναι ίσα, δεδομένης της σύστασης του ενδιαφερόμενου μέρους από το Διευθυντή του Τμήματος. (Βλ. μεταξύ άλλων Trapelides v. Republic
(1986)3 C.L.R. 1861, Βονκήςν.ΕΛ.Υ.,Συν. 1725 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Δημοσθένους κ.α.ν.Δημοκρατίας
(1992)Υπ. Αρ. 684/90, 685/90, 11.12.91). Ούτε και τα πρόσθετα προσόντα του αιτητή μπορούν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, να του προσδώσουν οποιαδήποτε έκδηλη υπεροχή. 5 Με δεύτερο επιχείρημα του, ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίζεται ότι, ηΕ.Δ.Υ.δεν έλαβε υπόψη τηναρχαιότητα του αιτητή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους Παναγιώτου, γεγονός που οδηγεί σε πλάνη περί τα πράγματα. Τίποτε δεν έχει τεθεί ενώπιον μου που να 10 κλονίζει το τεκμήριο της κανονικότητας τηςδιαδικασίας. Στα πρακτικά ρητά αναφέρεται ότι ηΕ.Δ.Υ. έλαβε υπόψη τα στοιχεία των φακέλων και ασχολήθηκε ειδικά με την αρχαιότητα των υποψηφίων. Δεν ήτο αναγκαίο να γίνει ειδική μνεία στο όνομα του αιτητή σε σχέση με την 15 αρχαιότητατου. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Οι δύο προσφυγές απορρίπτονται.Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. 20 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 1726

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.