(1992)15Μαΐου,1992 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΛΔΕΛΗΣ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΠΛΗΡΕΞΟΥΣΙΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ ΛΟΥΚΑ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ, ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΕΓΓΡΑΦΗΣΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 36/91). Εκτοπισθέντες και Παθόντες — Προσφυγική Ταυτότητα — "Μόνιμος κατοικία" σημαίνει τη συνεχή διαμονή ενός ατόμου, σε αντιδιαστολή με προσωρινή ήέκτακτη διαμονή. Εκτοπισθέντες και Παθόντες — Προσφυγική Ταυτότητα — Εκτίμηση και αξιολόγηση των συλλεγέντων στοιχείων, έργο της διοίκησης — Η συνεκτίμηση στοιχείων του φακέλου με άλλου, αντίθετου περιεχομένου, εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου — Επέμβαση Δικαστηρίου μόνο όταν η διοίκηση υπερβεί τα ακραία όρια της διοικητικής της ευχέρειας. 5 Διοικητική Πράξη — Ανάκληση ευμενούς διοικητικής πράξης — Κατ' αρχήν δεν επιτρέπεται — Για λόγους δημοσίου συμφέροντος μπορεί να ανακληθεί, αν ο διοικούμενος προέβη σε απατηλή ενέργεια, που ήταν η αιτία της έκδοσης της διοικητικής πράξης. 15 Ο αιτητής με την προσφυγήτου προσέβαλε την απόφασητων καθ' ων η αίτηση να ανακαλέσουν απόφαση τους, με την οποία είχαν εκδώσει προσφυγική ταυτότητα στο όνοματου αιτητή. Οι καθ'ων η αίτηση είχαν καταλήξει στην απόφασητους αυτή μετά από έρευνα που διεξήγαγαν,σύμφωνα με τα αποτελέσματα της οποίας ο αιτητής δεν διέμενε κατά τη διάρκειατης Τουρκικής Εισβολής στη Λάπηθο, όπως ο ίδιος είχε δηλώσει, αλλά σε 1788 1" 4Α.Α.Δ. Καλδέλης ν.Δημοκρατίαςκ.α. ιδιόκτητηκατοικίαστο Στρόβολο. -* Ως νομικός λόγος για ακύρωση της επίδικης απόφασης, προβλήθηκε ότι, ήταν ανεπίτρεπτη η ανάκληση ευμενούς, για τον διοικούμενο διοικητικής πράξης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 10 (ΐ) Μόνιμος κατοικία, στο κείμενο του Σχεδίου Βοηθείας Εκτοπισθέντων και Παθόντων,σημαίνει τησυνεχήδιαμονή ενός ατόμου, σε αντιδιαστολή σε προσωρινή ή έκτακτη διαμονή. 15
(2)Το έργο της αξιολόγησης και εκτίμησης των συλλεχθέντων στοιχείων και πληροφοριών είναι έργο της διοίκησης και όχι του Δικαστηρίου στην άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας. Ηδε συνεκτίμηση στοιχείων του φακέλου με άλλου, αντίθετου περιεχομένου, εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου. Όπως και η ουσιαστική κρίση της διοίκησης, αναφορικά με την εκτίμηση της βαρύτητας ορισμένων στοιχείων του φακέλου έναντι άλλων ή η ουσιαστική εκτίμηση της διοίκησης του αποδεκτού υλικού. Το Δικαστήριο τούτο επεμβαίνει μόνο όταν η διοίκηση έχει υπερβείταακραίαόριατηςδιοικητικήςτηςευχέρειας. 20 25 30 35 40 Με βάση τα πιο πάνω και την έκθεση των γεγονότων των καθ' ων η αίτηση ότι, οι αιτητές δεν είχαν τη μόνιμη κατοικία τους στην κατεχόμενη κωμόπολη Λάπηθο, ήταν εύλογο και όχι αυθαίρετο και, κατά συνέπεια, δεν δικαιολογείται επέμβαση του Δικαστηρίου στην επίδικη απόφαση, για το λόγο αυτό. Και στην εκτίμηση των στοιχείων του φακέλου δεν υπήρξε υπέρβαση, από τη διοίκηση, των ακραίων ορίων της διοικητικής της ευχέρειας. Δεν μπορεί δε να λεχθεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματα, δηλαδή αντικειμενική ανυπαρξία των πραγματικών περιστατικών και προϋποθέσεων, πάνω στα οποία στηρίζεται η επίδικη πράξη, ούτε και υπήρχε πλάνη περί τα πράγματα,εφόσον η διοίκηση εκτιμά, κατ' ουσία διάφορακαι αντιφατικάστοιχεία, των οποίων η στάθμιση μπορεί,κατ' αρχή,ναοδηγείκαι στο συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε η διοίκηση, Ητέτοια εκτίμηση σήμερα, όπως έχει λεχθεί,δενελέγχεται κατ'ουσία στην ακυρωτική δίκη. 1789 Καλδέληςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)
(3)Παραμένει να εξεταστεί ο νομικός λόγος που προβάλλεται από τους αιτητές,ότι δεν είναι δυνατήηανάκληση ευμενούς διοικητικής πράξης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι, ηέκδοση της ακυρωθείσης προσφυγικής ταυτότητας αρ. 06936, ήταν αποτέλεσμα απατηλής ενέργειας του αιτητή, 5 δηλαδή του προσώπου στο όνομα, και προς όφελος, του οποίου εκδόθηκε. Και,επομένως, ηαπόφασηγια έκδοση της ταυτότητας εκείνης μπορούσε να ανακληθεί για το λόγο αυτό και για λόγους δημοσίου συμφέροντος, γιατί, ασφαλώς, η κατοχή προσφυγικής ταυτότητας, με τα 10 ακόλουθα ευεργετήματα, πλήττει το δημόσιο συμφέρον όταν οκάτοχος τηςδεντηνδικαιούται. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 15 Αναφερόμενες Υποθέσεις: ΧατζηΠαναγή ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.107920 Ευστρατίου ν.Δημοκρατίας
(1991)4(A) Α.Α.Δ. 421Θεοδούλου ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.3997· Republic v.Georghiades
(1972)3C.L.R.
- 25 Προσφυγή. Προσφυγή κατάτης απόφασης των καθ'ων ηαίτηση, με την οποία απέρριψαν αίτηση του αιτητή για απόκτηση προσφυγικής ταυτότητας. 30 Ε. Ευσταθίου, για τοναιτητή. Γ. Παπαϊωάννου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων ηαίτηση. 35 Cur.adv.vult Α. Ν. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Ο αιτητής και η σύζυγος του παντρεύτηκαν στις 14 Ιανουαρίου 1974 καιαπέκτησαν από 40 το γάμο τους δυο παιδιά. Στις 15 Ιουνίου 1984 ο αιτητής υπέβαλε για πρώτη φορά αίτηση για έκδοση προσφυγικής ταυτότητας, ισχυριζόμενος ότι εκτοπίστηκε από τη Λάπηθο, οδός Μακαρίου Β' αρ.
- Στις 25 Ιουλίου 1984, 1790 4Α.Α.Δ. Καλδέληςν.Δημοκρατίαςκ.α. Α. Αοΐζου, Π, παραχωρήθηκε στον αιτητή η προσφυγική ταυτότητα με αριθμό 103639, με τόπο εκτοπισμού τη Λάπηθο, οδός Μακαρίου Β' αρ. 7, αφού λήφθηκαν υπόψη τα πιο κάτω στοιχεία/πληροφορίες, όπως παρατίθενται στην ένσταση 5 των καθ'ωνη αίτηση: 10 15 20 25 30 "(α) Οι γονείς του είναι εκτοπισμένοι από τη Λάπηθο, οδός Μακαρίου Β' αρ. 7 και τα πεθερικά του είναι εκτοπισμένοι από τη Λάπηθο, οδός Πανδρόσουαρ.
- (β) Ο αιτητής και η σύζυγος του είναι καταχωρημένοι στους εκλογικούς καταλόγους 1972/73 στην ενορία Αγίας Παρασκευής,στοΣτρόβολο. (γ) Στις κάρτες των Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Παράρτημα "Β") φαίνεται ότι, η σύζυγος του αιτητή κατά το 72/73 εργαζότανστη Λευκωσία και είχεδηλώσει διεύθυνσηκατοικίαςστην οδό Νυμφών 2, στη Λάπηθο. Κατάτο 73/74 εργαζόταν στον ίδιο εργοδότη,δενδήλωσε όμωςδιεύθυνση κατοικίας. (δ) Πληροφορίες που δόθηκαν από την κ. Νίτσα Καλημέρη, η οποία ανέλαβε καθήκοντα στη Στέγη Υπερηλίκων Αγ. ΜαρίναςΣτροβόλου το 1974, μετά την εισβολή, εργαζόταν μέχρι και την εισβολή η σύζυγος του αιτητή, τις οποίες πήρε από παλαιό προσωπικό, σύμφωνα με τις οποίες ο αιτητήςκαιη σύζυγος του πριν και μέχρι την εισβολή διέμεναν στηΛάπηθο." Το Υπουργείο Οικονομικών της Ελλάδας, με επιστολή τους ημερομηνίας 10 Ιουνίου 1988, ζήτησε να πληροφορηθεί, κατά πόσο ο αιτητής ήταν εκτοπισθείς και 35 από νέα έρευνα των καθ' ων η αίτηση προέκυψαν τα πιο κάτωστοιχεία/πληροφορίες όπωςεκτίθενταιστην ένσταση: 40 "(α) Ο κ. Ανδρέας Ούλουπης, εκτοπισθείς από τη Λάπηθο,τώραυπάλληλος στην Υπηρεσία Μερίμνης χαι Αποκαταστάσεως Εκτοπισθέντων, στη Λευκωσία, ανέφερεότι ο αιτητήςκαι ησύζυγος του διέμεναν πριν την Τουρκική Εισβολή στη Λευκωσία. 1791 Α.Λοΐζου, Π. Κσλδέληςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)(β) Ο κ. Παναγιώτης Μαυρομμάτης, υπάλληλος στην Υπηρεσία Εγγραφής, ανέφερε, ότι πήρε πληροφορίες από τη ξαδέλφη της συζύγου του αιτητή, που εργαζότανστη ΣΠΕΛαπήθου,ηοποία του ανέφερε ότι, ο αιτητής και η σύζυγος του 5 διέμεναν πριν την Τουρκική Εισβολή στη Λευκωσία. (γ) Η σύζυγος του αιτητήυπέβαλε στις 15 Μαΐου 1974 αίτηση (Παράρτημα "Δ") για παροχή ηλεκτρικού 10 ρεύματος στην οδό Μυτιλήνης αρ. 2, στο Στρόβολο.Ηπαροχήάρχισε στις 16Μαΐου
- (δ) Από τις 7 Μαρτίου 1973 υπάρχει στο όνομα της συζύγουτουαιτητήμετρητής (Παράρτημα "Ε"),για '5 κατανάλωση νερού, σε κατοικία στην οδό Μυτιλήνης αρ.2,στο Στρόβολο. (ε) Οι γονείς και τα πεθερικά του αιτητή, κατοίκησαν, αμέσως μετά την Τουρκική Εισβολή, στην οδό 20 Μυτιλήνης αρ. 2,στο Στρόβολο." Στις 8 Οκτωβρίου 1988, οι καθ' ων η αίτηση έστειλαν επιστολή στον αιτητή, με την οποία τον πληροφορούσαν, ότι, μετά από νέα έρευνα, διαπίστωσαν ότι, η συνήθης 25 διαμονήτου ιδίου και της οικογένειας του πριν και μέχρι την εισβολή δεν ήταν στη Λάπηθο, αλλά στο Στρόβολο, οδός Μυτιλήνης αρ. 2, και τον καλούσαν να επιστρέψει τηνπροσφυγικήτουταυτότηταγιαακύρωση. 30 Ο αιτητής υπέβαλε ένσταση στην πιο πάνω απόφαση των καθ' ων η αίτηση και ζήτησε να επανεξεταστεί η περίπτωσητου ισχυριζόμενος ότι: "(α)Το σπίτι στην οδό Μυτιλήνης αρ. 2, στο Στρόβολο, 35 κατά το χρόνο της εισβολής δεν είχε πλήρως αποπερατωθεί. (β) Τα έπιπλα που παρηγγέλθησαν σε επιπλοποιό στη Λάπηθοδενείχανπαραδοθεί μέχρι τηνεισβολή. 40 (γ) Στο σπίτι στο Στρόβολο έμεναν τον τελευταίο μήνα 1792 4 Α.Α.Δ. Καλδέλης ν. Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοΐξου, Π. 5 πριν την εισβολήπερίπου μια φοράτηνεβδομάδα, όταν η σύζυγος του, λόγω της δουλειάς της σαν κοινωνική λειτουργός στη Στέγη Υπηρηλίκων "Αγία Μαρίνα" στο Στρόβολο, είχε συμβούλια τα βραδυα. 10 (δ) Στη Λάπηθο δεν διέμενε, ως αναφέρεται στην αρχική αίτηση, στην πατρική του κατοικία οδός Μακαρίου αρ.7, αλλά στο σπίτι των πεθερικών του,στηνοδόΠανδρόσουαρ.2." Το αίτηματου αιτητή για επανεξέταση της περίπτωσης του και ακύρωση της προηγούμενης απόφασης, ημερομηνίας 8 Οκτωβρίου 1988, δεν έγινε αποδεκτό και 15 ενημερώθηκε σχετικά με επιστολή των καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 23Δεκεμβρίου
- (Παράρτημα "Η"). Ο αιτητής με νέα επιστολή του, ημερομηνίας 22 Ιανουαρίου 1989 (Παράρτημα "θ"),υπέβαλε ένσταση στην 20 πιο πάνω απόφαση των καθ' ων η αίτηση. Σαν αποτέλεσμα, έγινε περαιτέρω έρευνα, από την οποία προέκυψαν δύο νεότερα στοιχεία. Από το Αρχείο του Τμήματος Οδικών Μεταφορών προκύπτει ότι, ο αιτητής στις 17 Μαΐου 1974 δήλωσε, σε έντυπο μεταβίβασης του 25 αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής GE677, ως διεύθυνση του την οδό Μυτιλήνης αρ.2, στο Στρόβολο,καιότι οκ. Άκης Σατράκης, διευθυντής της εταιρείας, όπου εργαζόταν ο αιτητής πριν την εισβολή, ανέφερε ότι ο αιτητής διέμενε πριν την Τουρκική Εισβολή κάπου στη Λευκωσία, χωρίς 30 ναγνώριζε όμως την ακριβή διεύθυνση. Οι καθ'ων ηαίτηση με επιστολή τους, ημερομηνίας 13 Ιουνίου 1989, πληροφόρησαν τον αιτητή ότι, από τα στοιχεία που υπέβαλε δεν προέκυψε οποιοδήποτε νεότερο 35 στοιχείο, που να δικαιολογούσε διαφοροποίηση της προηγούμενης απόφασης τους, ημερομηνίας 23 Δεκεμβρίου
- Στις 13 Ιουλίου 1990 ο αιτητής, μέσω του δικηγόρου 40 του, υπέβαλε αίτηση (Παράρτημα "Λ") για επανεξέταση της περίπτωσης του, ισχυριζόμενος ότι η συνήθης διαμονή του πριν και μέχρι την εισβολή ήταν στη Λάπηθο. Για υποστήριξη του ισχυρισμού του κατέθεσε πιστοποιητικό 1793 Α. Λοΐζου,Π. Καλδέληςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)του Κοινοτάρχη Λαπήθου, ημερομηνίας 10 Ιουλίου 1984, σύμφωνα μετο οποίο οαιτητήςκαιησύζυγος του κατάτο χρόνο της εισβολής ήσαν μόνιμοι κάτοικοι Λαπήθου και πιστοποιητικό του Δημάρχου Λαπήθου, ημερομηνίας 10 Οκτωβρίου 1975, σύμφωνα με το οποίο ο αιτητής ήταν 5 μόνιμος κάτοικος Λαπήθου απότο 1957 μέχρι το 1974, με εξαίρεσητην περίοδο 1965 - 1970, που ήταν φοιτητής στο εξωτερικό. Οι καθ' ων η αίτηση, με επιστολές τους, ζήτησαν από 10 τον Κοινοτάρχη και το Δήμαρχο Λαπήθου να τους δώσουν διευκρινίσεις αναφορικά με τα πιο πάνω πιστοποιητικά και απάντησαν με επιστολές τους, ημερομηνίας 2 Οκτωβρίου 1990 και 9 Οκτωβρίου 1990, αντίστοιχα. Οι καθ' ων η αίτηση αφού, όπως ισχυρίζονται, αξιολόγησαν και συνεκτίμησαν όλα τα ενώπιον τους στοιχεία, τόσο αυτά που κατέθεσε ο αιτητής όσο και εκείνα που προέκυψαν σαν αποτέλεσμα της δικής τους 20 έρευνας, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, η συνήθης διαμονήτου αιτητή,πρινκαι μέχρι τηνΤουρκική Εισβολή, δεν ήταν σε Τουρκοκρατούμενη περιοχή, αλλά στο Στρόβολο, οδός Μυτιλήνης αρ.
- Κατά συνέπεια η επανεξετασθείσα αίτηση του, για απόκτηση προσφυγικής 25 ταυτότητας, απερρίφθη και ενημερώθηκε ο αιτητής με επιστολή των καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 29 Οκτωβρίου
- Η σημασία κατοχής προσφυγικής ταυτότητας έγκειται 30 στο γεγονός ότι, οι κάτοχοι της δικαιούνται σε καθορισμένη βοήθεια με βάση το Σχέδιο Βοηθείας Εκτοπισθέντων και Παθόντων, που βρίσκεται στην απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 13.503, ημερομηνίας 19 Σεπτεμβρίου 1974 καιτην οποίαδίδεταιο 35 ορισμός του όρου "Εκτοπισθείς" ως άτομο του οποίου "η μόνιμος κατοικία ευρίσκεται εις κατειλημμένη υπό των Τούρκων περιοχή,ήκατέστηαπροσπέλαστος". Ως προς την έννοια του όρου "μόνιμος κατοικία" 40 αναφορά μπορεί να γίνει στην υπόθεση Σοφούλης Χ'Ήαναγή ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή Αρ, 151/88, η απόφαση δόθηκε στις 13 Μαΐου 1989, στην οποία 1794 15 4 Α.Α.Δ. Καλδέλης ν. Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοΐζου, Π. αποφασίσθηκε ότι, μόνιμος κατοικία, στο κείμενο του Σχεδίου Βοηθείας Εκτοπισθέντων και Παθόντων, σημαίνει τη συνεχή διαμονήενός ατόμου,σε αντιδιαστολή σε προσωρινή ή έκτακτη διαμονή. Σε σειρά αποφάσεων, 5 καιενδεικτικά μπορεί να γίνει αναφορά στις υποθέσεις Α. Ευστρατίου ν. Δημοκρατίας,Προσφυγή Αρ. 396/88, η απόφαση δόθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1991, Γιαννάκη Θεοδούλου ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή Αρ. 949/89, η απόφαση δόθηκε στις 27 Νοεμβρίου 1990, έχει λεχθεί ότι, 10 το έργο της αξιολόγησης καιεκτίμησης των συλλεχθέντων στοιχείων και πληροφοριών είναι έργο της διοίκησης και όχι του Δικαστηρίου στην άσκηση της αναθεωρητικήςτου δικαιοδοσίας. Η δε συνεκτίμηση στοιχείων του φακέλου με άλλου, αντίθετου περιεχομένου, εκφεύγει του 15 δικαστικού ελέγχου. Όπως και η ουσιαστική κρίση της διοίκησης αναφορικά με την εκτίμηση της βαρύτητας ορισμένων στοιχείων του φακέλου έναντι άλλων ή η ουσιαστική εκτίμηση της διοίκησης τουαποδεκτούυλικού. Αναφορά μπορεί ναγίνει στις αποφάσειςτου Συμβουλίου 20 της Επικρατείας 1618/50και 1329/
- Όπως, δε, λέχθηκε στην υπόθεση The Republic v. Georghiades
(1972)3 C.L.R.594, το Δικαστήριο τούτο επεμβαίνει, μόνο όταν η διοίκηση έχει υπερβεί τα ακραία όρια της διοικητικής της ευχέρειας. 25 Με βάση τα πιο πάνω και την έκθεση των γεγονότων των καθ'ων η αίτηση, ότι οι αιτητές δεν είχαν τη μόνιμη κατοικία τους στην κατεχόμενη κωμόπολη Λάπηθο, ήταν εύλογο και όχι αυθαίρετο και κατά συνέπεια δεν 30 δικαιολογείται επέμβαση του Δικαστηρίου στην επίδικη απόφαση για το λόγο αυτό. Και στην εκτίμηση των στοιχείων του φακέλου δεν υπήρξε υπέρβαση από τη διοίκηση των ακραίων ορίων της διοικητικής της ευχέρειας. Δεν μπορεί δε να λεχθεί ότι υπήρξε πλάνη περί 35 τα πράγματα, δηλαδή αντικειμενική ανυπαρξία των πραγματικών περιστατικών και προϋποθέσεων, πάνωστα οποία στηρίζεται ηεπίδικη πράξη, ούτε και υπήρχεπλάνη περί τα πράγματα, εφόσον η διοίκηση εκτιμά κατ' ουσία διάφορα καιαντιφατικά στοιχεία, των οποίων η στάθμιση 40 μπορεί κατ' αρχή να οδηγεί και στο συμπέρασμα, στο οποίο κατέληξε η διοίκηση. Η τέτοια εκτίμηση σήμερα, όπως έχειλεχθεί,δεν ελέγχεται κατ'ουσία στηνακυρωτική δίκη (βλέπε Πορίσματα Νομολογίας του Ελληνικού 1795 Α. Λοΐζου, Π. Καλδέλης ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Συμβουλίου Επικρατείας 1929-1959,σελίδα 268). Είναι φανερόν, ότι όλοι οι ισχυρισμοί των αιτητών εξετάσθηκαν από τους καθ'ων ηαίτηση, σε ό,τι αφοράδε τον ισχυρισμό, ότι το προικώο σπίτι τους δεν 5 κατοικήθηκε ποτέ μέχρι την εισβολή λόγω έλλειψης και των στοιχειωδών ακόμη μέσων επιβιώσεως, όπως είναι το ηλεκτρικό και η βασική επίπλωση, δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, αφού η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος άρχισε στις 16 Μαΐου 1974 (βλέπε 10 Παράρτημα "Δ"). Επιπρόσθετα θα πρέπει να σημειωθεί, ότι σε ανύποπτο χρόνο και συγκεκριμένα στις 17 Μαΐου 1974, ακριβώς μία μέρα μετά που άρχισε η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο σπίτι τους στην οδό Μυτιλήνης αρ. 2, στο Στρόβολο σε έντυπο μεταβίβασης 15 μηχανοκινήτου οχήματος, δήλωσε ως διεύθυνση τους την πιο πάνωοδό στο Στρόβολο. Παραμένει να εξεταστεί ο νομικός λόγος, που προβάλλεται από τους αιτητές, ότι δεν είναι δυνατή η 20 ανάκληση ευμενούς διοικητικής πράξης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι, η έκδοση της ακυρωθείσης προσφυγικής ταυτότητας αρ. 06936, ήταν αποτέλεσμα απατηλής ενέργειας του αιτητή,δηλαδή του προσώπου στο όνομα, και προς όφελος του οποίου εκδόθηκε. Και, 25 επομένως, η απόφαση για έκδοση της ταυτότητας εκείνης μπορούσε να ανακληθεί για το λόγο αυτό και για λόγους δημοσίου συμφέροντος, γιατί,ασφαλώς,ηκατοχήπροσφυ γικής ταυτότητας με τα ακόλουθα ευεργετήματα πλήττει το δημόσιο συμφέρον, ότανοκάτοχος τηςδεν την δικαιούται. 30 Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Κάτω όμως από τις περιστάσεις δεν γίνεται οποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. 35 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1796