← Κύπρος

clr/1992/1992_4_1870.pdf

(19W) 21 Μαΐου, 1992 [ΑΡΤΕΜ1ΔΗΣ,Δ/στης] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Χ" ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων η αίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 76/90& 89/90.) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Ισχυρισμός περί καλύτερης βαθμολόγησης, του ενδιαφερόμενου μέρους, λόγω σκοπιμότητας — Παρέμεινε ατεκμηρίωτος και απορρίφθηκε. · ^ Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Ορθά η Ε.Δ.Υ.δεν έλαβε υπόψη τροποποιήσεις,που έγιναν από τους προσνπογράφοντες λειτουργούς χωρίς την τήρηση των ισχυόντων κανονισμών. *Q Οι αιτητές και στις δύο προσφυγές που συνεκδικάστηκαν, προσέβαλαν την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους στη θέση Ανώτερου Ελεγκτή Μεταφορών2ηςτάξης. Προς υποστήριξη της προσφυγής τους, ισχυρίστηκαν και οι 15 δύο αιτητές πως υπερείχαν έκδηλα του προαχθέντος και ήσαν καταλληλότεροι για προαγωγή. Περαιτέρω, ο μεν αιτητής στην προσφυγή αρ.76/90ισχυρίστηκε πως,ηκαλύτερηαξιολόγηση του ενδιαφερόμενου μέρους για το ένα από τα δύο έτη ήταν δημιούργημα σκοπιμότητας,πουεπιτεύχθηκε με την μετάθεσητου 20 προαχθέντος σε άλλο τμήμαγιανα ετοιμαστεί ηευνοϊκή γι'αυτόν έκθεση, ο δε αιτητής στην προσφυγή αρ.89/90 ισχυρίστηκε πως, λανθασμένα αγνοήθηκαν τροποποιήσεις που έγιναν, από τους προσυπογράφοντες λειτουργούς στις εμπιστευτικές εκθέσεις που έγινανχωρίς νατηρηθούνοι τότε ισχύοντες κανονισμοί. 25 1870 4Α.Α.Δ. Χ'Άντωνίουκ.α.ν. Δημοκρατίας Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 5

(1)Και οι τρεις υποψήφιοι είχαν την ίδια αρχαιότητα. Στην αξία,όπως αυτή φαίνεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις των τελευταίων 5 ετών, υπερέχει ο προαχθείς.Τώρα με τα πιο πάνω δεδομένα, που δείχνουν να υπερτερεί ο προαχθείς, κατά ποιο τρόπο αποδεικνύεται έκδηλη υπεροχή των αιτητών, μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν. 10
(2)Ο ισχυρισμός του αιτητή στην προσφυγή αρ. 76/90 προβάλλεται ατεκμηρίωτος και βεβαίως απορρίπτεται, δίχως παραπέρα σχόλια. 15
(3)Τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή, στην προσφυγή αρ. 89/90; είναι αντίθετα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που έκρινε ως ορθή την τακτικήαυτήτης Ε.Δ.Υ.πολύ πριν καταχωριστεί ηγραπτήαγόρευση του δικηγόρου τουαιτητή. 20 Οι προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: 25 Λεωνίδου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 1806· Δημοκρατία και Άλλοι ν. Στυλιανού και Άλλου
(1990)3 ΑΛΛ. 2427- 30 Δημοκρατία ν.Βασιλείου
(1992)3ΑΛΛ.
  1. Προσφυγές. Προσφυγές εναντίον απόφασης της καθ' ης η αίτηση 35 Ε.Δ.Υ., με την οποία προήχθη το ενδιαφερόμενο πρόσωπο στη'θέση Ανώτερου Ελεγκτή Μεταφορών 2ης τάξης,αντί των αιτητών. Ελ. Νικολαΐδον (χα),για τον αιτητή στην 76/
  2. 40 Αψ. Λεμονάρης, γιατον αιτητήστην 89/
  3. 1871 Χ'Άντωνίου κ.α.ν.Δημοκρατίας
(1992)Λ. Παπασάββας, Ανώτερος Δικηγόρος Δημοκρατίας,γιατους καθ' ωνη αίτηση. της Cur.adv.vult. 5 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Και οι κρινόμενες προσφυγές είναι ενδεικτικές, και δικαιολογούν, νομίζω, τις παρατηρήσεις που έκαμα πρόσφατα στην απόφαση μου στις προσφυγές 850/90, 867/90 και 1072/90, Θεόδωρος Λεωνίόον ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (15.5.92). 10 Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο προήχθη στη θέση του Ανώτερου Ελεγκτή Μεταφορών 2ης Τάξης, Τμήμα Οδικών Μεταφορών, με απόφαση της ΕΔΥ, που ελήφθη στις 16.10.89 με ισχύ από 1.11.89 και εδημοσιεύθη στην 15 Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 24.11.
  1. Οι δύο αιτητές προσβάλλουν την επίδικη απόφαση με δύο ξεχωριστές προσφυγές, οι οποίες όμως συνεκδικάστηκαν. Βασική εισήγηση τους είναι πως ήσανκαταλληλότεροι για προαγωγή,γιατί υπερέχουν έκδηλατουπροαχθέντος. 20 Να δούμε λοιπόν πως τεκμηριώνεται αυτός ο ισχυρισμός. Και οι τρεις διορίστηκαν, επί προσωρινής βάσεως, στην αμέσως κατώτερη της επίδικης θέση στις 15.3.82 και μονιμοποιήθηκαν την 1.5.83.Ανοίγω εδώ μια 25 παρένθεση για να παρατηρήσω απλώς πως, ο ισχυρισμός του αιτητή, στην 76/90, ότι έχει αρχαιότητα έναντι του προαχθέντος, είναι αβάσιμος, ενόψει των διατάξεων του άρθρου 46 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου 33/67, όπως έχει τροποποιηθεί. Εισηγείται, δηλαδή, πως, είναι 30 αρχαιότερος γιατί διορίστηκε στη δημόσια υπηρεσία, ως ημερομίσθιος, κάποιοχρόνο πριν απότονπροαχθέντα. Οι αιτητές και το ενδιαφερόμενο πρόσωπο περιλαμβάνονταν στους 4 που σύστησε η τμηματική 35 επιτροπή για προαγωγή. Ο διευθυντής στη συνεδρία της ΕΔΥ σύστησε για προαγωγή το ενδιαφερόμενο πρόσωπο, αφού έκρινε, όπως δήλωσε, πως ήταν ο καταλληλότερος σύμφωνα με τα στοιχεία κρίσεως αξία, προσόντα και αρχαιότητα. Στην αξία, όπως αυτή δείχνεται στις 40 εμπιστευτικές εκθέσεις των τελευταίων 5 ετών, υπερέχει ο προαχθείς, όπως αναγνωρίζει και ο ίδιος ο αιτητής στην 76/90, προχωρεί όμως να ισχυριστεί, κατ' αντίφαση της 1872 4 Α.Α.Δ. Χ"Αντωνίου κ.α.ν. Δημοκρατίας Αοτεμίδης, Δ. παραδοχής του αυτής, πως υπερέχει σε αξία. Το ενδιαφερόμενο πρόσωπο αξιολογείται ως εξαίρετος για τα έτη 1984 και 1988 και λίαν καλός για τα έτη 1985-
  2. Οι αιτητές αξιολογούνται "λίαν καλώς" και για τα πέντε 5 χρόνια. Τα προσόντα των αιτητών και του προαχθέντος είναι ισότιμα. Τώρα, με τα πιο πάνω δεδομένα, που δείχνουν να υπερτερεί ο προαχθείς, κατά ποίο τρόπο αποδεικνύεται 10 έκδηληυπεροχήτων αιτητών,μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν. Τελειώνοντας, θαασχοληθώ και με δύο άλλαζητήματα που εγείρονται στις προσφυγές. Στην απαντητική αγό­ ρευσητης δικηγόρου του αιτητή,στην 76/90,προβάλλεται 15 ο ισχυρισμός πως, για το ένα έτος, στο οποίο η αξιολόγηση του προαχθέντος είναι καλύτερη του αιτητή, αυτήείναι δημιούργημα σκοπιμότητας που επιτεύχθηκε με τη μετάθεση του προαχθέντος σε άλλο τμήμα για να ετοιμαστεί, από δύο κατονομαζόμενους λειτουργούς, η 20 ευνοϊκή γι' αυτόν έκθεση. Ο ισχυρισμός προβάλλεται ατεκμηρίωτος, όπως τον παραθέτω, και βεβαίως απορρίπτεται δίχως παραπέρα σχόλια. Ο δικηγόρος του αιτητή στην 89/90 αφιερώνει μεγάλο 25 μέρος της γραπτής του αγόρευσης για να πλήξει την απόφαση της ΕΔΥ να αγνοήσει τροποποιήσεις, που έγιναν από τους προσυπογράφοντες λειτουργούς, στις εμπιστευτικές εκθέσεις, χωρίς να τηρηθούν οι τότε ισχύοντες κανονισμοί. Τα όσα αναφέρονται στην 30 αγόρευση του δικηγόρου είναι αντίθετα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που έκρινε ως ορθή την τακτικήαυτήτης ΕΔΥ, πολύ πριν καταχωριστεί ηγραπτή αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή (δες Α.Ε. 1028, 1029, 1034, Δημοκρατία ν. Στυλιανού κ.α. 10.7.90, και 35 πρόσφατα Α.Ε. 1016, Δημοκρατία ν. Χαράλαμπου Βασιλείου,15.5.
  3. Οι προσφυγές απορρίπτονται. Οι καταβάλουν£100 έξοδα οκαθένας. αιτητές θα Οι προσφυγές απορρίπτονται με έξοδα. 1873

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.