clr/1992/1992_4_1950.pdf

(1922)26Μαΐου,1992 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 28 ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΙΧΑΗΛ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΕΠΑΝΑΚΡΙΣΕΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 896/90). Στρατός της Δημοκρατίας — Οι περί Αξιωματικών τον Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφνπηρετήσεις) Κανονισμοί τον 1990(Κ.Δ.Π. 90/90) — Καν. 30

(5)σε αντιδιαστολή με τον Καν. 17

(7)της καταργηθείσης Κ.Δ.Π. 118/81 — Βαθμολογία και αξιολόγηση — Η ορθή τοποθέτηση τον * θέματος — Ηπροσδοκία,και μόνον, προαγωγής τον αξιωματικού, τόσον με την παλαιά (Καν. 11

(2)και

(3),όσον και με τη νέα (Καν. 16

(2)και 27

(1))κανονιστική ρύθμιση. Ο αιτητής, με την προσφυγή, ζήτησε την ακύρωση της 10 απόρριψης της ιεραρχικής προσφυγής του κατά της κρίσεως τον, τού έτους 1990, καθώς και την ακύρωση της κατ' εκλογήν προαγωγήςάλλων,αντίτουιδίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, 15 αποφάσισε ότι:

1. Διαφωνώ με την εισήγηση πως, ο βαθμός 8 δόθηκε στον αιτητή γιατί αυτός κρίθηκε "πολύ καλός". Η ορθή τοποθέτηση είναι πως, ο αιτητής κρίθηκε ότι άξιζε του 20 βαθμού 8 και, κατά συνέπεια, ταξινομήθηκε σαν "πολύ καλός" με βάση τους Κανονισμούς της ΚΑΠ.118/
2. Η διαφορετική ταξινόμηση της Κ.Δ.Π. 90/90, δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο τη βαθμολογία του αιτητή,ηοποία παραμένει πάντοτε στο βαθμό 8 και σε μια περίπτωση στο 25 1950 4 AAA 5 10 15 20 25 30 35 40 Μιχαήλ v. Δημοκρατίαςκ.α. βαθμό
3. Εκείνο που άλλαξε η ΚΑΠ. 90/90 είναι το επίπεδο της προαγωγής και .ενώ προηγουμένως ένας αξιωματικός με βαθμό 8 ήταν προακτέος κατ' εκλογήν, τώρα με τους νέους Κανονισμούς είναι προακτέος κατ' αρχαιότητα. Με άλλα λόγια, η κλίμακα βαθμολογίας δεν επηρεάζει τη βαθμολογία αυτή καθ' εαυτή, αλλά η βαθμολογία καθορίζεται σε ποια κλίμακα εμπίπτει, βάσει της οποίας και καθορίζονται οι διαβαθμίσεις των κρίσεων. Εξάλλου, ο αιτητής, και σύμφωνα με τις πρόνοιες των καταργηθέντων κανονισμών, δεν ήτο δυνατό να τύχει κρίσης κατ" εκλογή, γιατί δεν ήταν πολύ καλός σε όλες τις αξιολογήσεις. Σε μια περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε, ήταν "καλός". Επομένως, κανένα κεκτημένο δικαίωμα του αιτητή δεν επηρεάστηκε δυσμενώς και ούτε αποκρυσταλλώθηκε. Ο αιτητής είχεαπλήπροσδοκία ότι,θατύγχανε προαγωγήςαν δεν άλλαζαν οι Κανονισμοί. Διότι περί απλής προσδοκίας πρόκειται, γιατί οι αξιολογήσεις του αιτητή δεν του δημιούργησαν δικαίωμα προαγωγής. Ένα τέτοιο δικαίωμα αποκτάται ή αποκρυσταλλώνεται όταν ο αξιωματικός κριθεί προακτέος και πάλι δεν δύναταιναπροαχθεί αν δεν υπάρχεικενή θέσηστο βαθμόπουπροορίζεται.Τούτο ίσχυε με τους καταργηθέντες Κανονισμούς και τούτο ισχύει με τους ισχύοντες Κανονισμούς (βλ. Κ.Δ.Π. 118/81, Καν. 11

(2)και

(3)και Κ.Δ.Π. 90/90,Καν. 16

(2)και27

(1)). 2. Δεν ευσταθεί πως οι Καν. 30

(5)και 41

(2)της Κ.Δ.Π. 90/90 είναι ultra vires στο Νόμο, γιατί OL διατάξεις των Αρθρων II *αι 27

(2)(β) του Νόμου 33/90, στις οποίες γίνεται πρόνοια για το θέμα της προαγωγής αξιωματικών, δίδουν ευρεία εξουσιοδότηση στο Υπουργικό Συμβούλιο να εκδίδει Κανονισμούς, γιατη ρύθμιση του θέματος των προαγωγών, και δεν μπορούν να χαρακτηρισθούν οι σχετικές πρόνοιες τους αντισυνταγματικές, επειδή τροποποίησαν το επίπεδο προαγωγής, μετο πρόσχημα πως επεμβαίνουν στο έργο της διοίκησης, επειδή κατ' ισχυρισμό, επηρέασαν κεκτημένα δικαιώματατουαιτητή. 3. Κατά τις κρίσεις των αξιωματικών δεν γίνεται σύγκριση των προσόντων των κρινόμενων, αλλά κάθε κρινόμενος κρίνεται, αποκλειστικά και μόνο, με βάση τα δικά του προσόντα, που φαίνονται στον ατομικό του φάκελο. Συνεπώς,ησύγκριση μεάλλους δενείναιδυνατή. 1951 Μιχαήλ ν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)Οι λόγοι πουδόθηκανγιαναστηρίξουν τηθέσηότι,δενέπρεπε ο οατητήςναβαθμολογηθεί μετο βαθμό7το 1982, δεν είναι ικανοί να ανατρέψουν την κρίση του αξιολογούντος, ο οποίος, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς, αξιολόγησε τον αιτητή. Τα προσόντα καιοι προηγούμενες αξιολογήσεις και μάλιστα σε άλλο 5 βαθμό και πάλι δεν διατυπώνουν ικανό λόγο για να ανατρέψουν τηναξιολόγηση που έγινε. Ηπροσφνγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 10 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Stavrou &Another v.Republic

(1987)3 C.L.R. 2761 5 Τονμάζου v.Δημοκρατίας

(1989)3(E)Α.Α.Δ. 2935Φλωρίδηςκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας

(1992)4Α.Α.Δ.

1. Προσφυγή. 20 Προσφυγή εναντίον της απόφασηςτου καθ'ου ηαίτηση αρ. 1,με την οποίααπέρριψε την ιεραρχική προσφυγή του αιτητή κατάτης κρίσεως του Συμβουλίου Κρίσεων, κατά το έτος
2. 25 Α.Σ. Αγγελίδης, γιατοναιτητή. Μ. Ευαγγέλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση. 30 Cur. adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή ζητάτις ακόλουθες θεραπείες: "
3. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση του καθ' ου η αίτηση No. 1, με την οποία απέρριψε την ιεραρχική προσφυγή του αιτητήκατάτης κρίσεως του Συμβουλίου Κρίσεων, κατά το έτος 1990, είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε 40 έννομου αποτελέσματος.
4. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να διακηρύσσεται ότι η κρίση του καθ' ου η αίτηση 2, με 1952 4Α.Α.Δ. Μιχαήλν.Δημοκρατίαςκ.α. Χρυσοστομής,Δ. την οποία προήχθησαν άλλοι αντί του αιτητή κατ' εκλογήν, είναι άκυρη καιχωρίς νομικό αποτέλεσμα." Ο αιτητής είναι μόνιμος αξιωματικός του στρατού της 5 Δημοκρατίας και κατέχει το βαθμό του Αντισυνταγμα­ τάρχηαπό15.5.
5. Κατά τις τακτικές ετήσιες κρίσεις του 1990, επειδή ο αιτητής πληρούσε τα τυπικάπροσόντα για κρίση,κρίθηκε 10 στις 8.6.90 ως προακτέος στο βαθμό τουΣυνταγματάρχη κατ' αρχαιότητα,σύμφωνα μετους περί Αξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμούς του 1990 (Κ.Δ.Π. 90/90), ημερ. 18.5.90 (βλ. Παράρτημα 2 στην 15 ένσταση). Το Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών έκρινε τοναιτητή ως προακτέο κατ' αρχαιότητα,σύμφωνα με τις πρόνοιες του Καν. 41

(3)της Κ.Δ.Π. 90/90, γιατί είχε γενική 20 βαθμολογία, σε εκθέσεις ικανότητας του κατεχόμενου βαθμού, κάτω από το "πολύ καλός" και επιπλέον, ουσιαστικά δυσμενή στοιχεία σε βάρος του και κυρίως πειθαρχικές ποινές για σοβαράπειθαρχικάπαραπτώματα στα οποία υπέπεσε (βλ. Παράρτημα 4 στην ένσταση). Για 25 να κρινόταν ο αιτητής ως προακτέος κατ' εκλογή, θα έπρεπε, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Καν. 41

(2)των προαναφερθέντων Κανονισμών, ηγενική βαθμολογίατου, σε όλες τις εκθέσεις ικανότηταςτου κατεχόμενουβαθμού, ναήταντουλάχιστον "πολύκαλός". 30 Σύμφωνα με τον Καν. 30

(5)των προαναφερθέντων Κανονισμών, ως βαθμολογία "πολύ καλός" χαρακτηρίζεται η βαθμολογία 9 και ως βαθμολογία "καλός" η βαθμολογία 7 έως 8. Σύμφωνα με τους 35 καταργηθέντες από 18.5.90 Κανονισμούς περί Ιεραρχίας και Προαγωγής Μονίμων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών του Στρατούτης Δημοκρατίας του 1981, Κ.Δ.Π. 118/81, Καν. 17

(7), ως βαθμολογία "πολύ καλός" χαρακτηρίζεται η βαθμολογία 8 και 9 και ως βαθμολογία 40 "καλός" ηβαθμολογία5,6και7. Η κρίση του αιτητή, από το Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών, έγινε με βάση τις πρόνοιες των 1953 Χρυσοστομής,Δ. Μιχαήλ ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Κανονισμών της Κ.Δ.Π. 90/90,που ίσχυαν κατά το χρόνο που έγιναν οι κρίσεις και όχι με βάση τις πρόνοιες των Κανονισμών της Κ.Δ.Π. 118/

1. Η κρίση του Συμβουλίου Κρίσεων Αξιωματικών 5 κυρώθηκε στις 13.6.90 από τον Υπουργό Άμυνας. Ακολούθως, ο αιτητήςυπέβαλε ιεραρχική προσφυγήκατά της κρίσης, στο Συμβούλιο Επανακρίσεων Αξιωματικών (βλ. Παράρτημα 5). Το Συμβούλιο Επανακρίσεων Αξιωματικών εξέτασε την προσφυγή του αιτητή και W αποφάσισε να την απορρίψει ομόφωνα,με το αιτιολογικό ότι τα στοιχεία που υπάρχουν στον ατομικό του φάκελο δικαιολογούν τηδιαβάθμιση της κρίσης που έδωσεγιατην περίπτωση του το Συμβούλιο Κρίσεων Αξιωματικών, δηλαδή την κρίση ως προακτέος κατ' αρχαιότητα (βλ. ^ Παράρτημα6). Παρά την πιο πάνω κρίση του, ο αιτητής προάχθηκε στον επόμενο βαθμό του Συνταγματάρχη από το 1990, όμως έχασε τη σειρά αρχαιότηταςτου,γιατί προηγήθηκαν 20 στην Επετηρίδαοι ομοιοβάθμιοι προαχθέντες συνάδελφοι του που είχανκριθεί,κατάτις ίδιες κρίσεις, ωςπροακτέοι κατ' εκλογήν, σύμφωναμε τις πρόνοιες της παραγράφου1 του Καν.46,της Κ.Δ.Π.90/
2. 25 Σαν αποτέλεσμα καταχωρήθηκε ηπαρούσα προσφυγή. Όλες οι αξιολογήσεις του αιτητή έγιναν με βάση τις πρόνοιες των Κανονισμών της Κ.Δ.Π. 118/81.Είχεβαθμό 8 και η κλίμακα βαθμολογίας των ουσιαστικών του 30 προσόντων ήταν "πολύ καλός". Όμως,σε μια περίπτωση το 1982, στην έκθεση ικανότητας από 26.7.82-31.12.82, είχε βαθμολογία 7 και η κλίμακα των ουσιαστικών του προσόντων ήταν"καλός". 35 Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε στη γραπτή του αγόρευση πως, ο βαθμός 8 δόθηκε στον αιτητή γιατί κρίθηκε "πολύ καλός"καιοι Κανονισμοί της Κ.Δ.Π. 118/81 του επέτρεπαν προαγωγή κατ' εκλογήν, ενώ με τους νέους Κανονισμούς, που κατατάσσεται στην κλίμακα "καλός", η 40 προαγωγή του κατ'εκλογήν δεν είναι δυνατή, αλλά μόνο η προαγωγήτουκατ' αρχαιότητα. 1954 4Α.Α.Δ. Μιχαήλ ν.Δημοκρατίαςκ.α. Χρυσοστομής, Δ. Ας σημειωθεί σε αυτό το στάδιο πως, τόσο με τους καταργηθέντες Κανονισμούς, όσον και με τους νέους Κανονισμούς, οι αξιωματικοί που κρίνονται προακτέοι, προάγονται εφόσον υπάρχει κενή θέσηστο βαθμόγια τον 5 οποίο προορίζονται και εκείνοι που κρίθηκαν προακτέοι κατ' εκλογήν, προηγούνται εκείνων που κρίθηκαν προακτέοι κατ' αρχαιότητα. Ακόμα, ο δικηγόρος του αιτητή εισηγήθηκε πως η νέα 10 Κ.Δ.Π. 90/90δεν έχει αναδρομική ισχύ και, συνεπώς, δεν είναι νόμιμο και συνταγματικό να ανατραπεί το διαμορφωθέν δικαίωμα της προαγωγής του αιτητή και χαρακτήρισε τη νέα ρύθμιση που αφορά την κλίμακα " βαθμολογίας (Καν. 35) και τις διαβαθμίσεις των κρίσεων 15 σε προακτέους κατ' εκλογή και προακτέους κατ' αρχαιότητα κ.λ.π.(Καν.41

(2),πουεισήγαγε η Κ.Δ.Π.90/90, ultra vires στο Ν. 33/90, δεδομένου ότι ο νομοθέτης δεν έδωσε εξουσιοδότηση για την έκδοση των Κανονισμών αυτών. Ως αντισυνταγματική, διευκρινίζεται ότι, 20 χαρακτηρίζεται, διαζευτικα, η ονομαζόμενη κανονιστική επέμβαση στη διαμορφωμένη διοικητική κρίση, γιατί αποτελεί επέμβασηνομοθετική στο έργοτης διοίκησης. Επιπρόσθετα, ανάφερε πως, το Συμβούλιο Κρίσεων με 25 το να ταξινομήσει το βαθμό 8 σαν "καλός", έδωσε αναδρομική ισχύ στους νέους Κανονισμούς και επηρέασε δυσμενώς το κεκτημένο δικαίωμα του αιτητή που αποκτήθηκε πολύ πιο πριν από τους νέους Κανονισμούς. Ακόμα παρατηρείπως,το Συμβούλιο Κρίσεων πλανήθηκε 30 με το να κρίνει κατ' αρχαιότητα και όχι κατ' εκλογή προακτέοτοναιτητή. Ανεξάρτητα με τους πιο πάνω ισχυρισμούς, ο δικηγόρος του αιτητή πρόβαλε και άλλους λόγους 35 ακύρωσης, που, ως ισχυρίστηκε, καταδεικνύουν πλάνη και κακοδιοίκηση,που φθάνει όχι μόνο σε παραβίασητης χρηστής διοίκησης, αλλά και σε άνιση μεταχείριση. Οι λόγοι αυτοί αφορούν τη βαθμολογία του αιτητή, από 26.7.82 - 31.12.82, σε 7 και χαρακτηρίζεται σαν 40 λανθασμένη και παράνομη, για τους λόγους που αναφέρονται στη γραπτή αγόρευση, που δεν θα τους αναφέρω γιατί δεν τεκμηριώνουν έγκυρο λόγο ακύρωσης, όπως θα εξηγήσω παρακάτω. Ακόμα, οι ποινές που 1955 Χρυσοστομής, Δ. Μιχαήλ ν.Δημοκρατίαςχ.α.

(1992)αναφέρονται στο σχετικό έγγραφο κρίσεων και ο χαρακτηρισμός των παραπτωμάτων σε σοβαρά, γίνεται ισχυρισμός πως, αποτελούν σκευωρία και κατάφορη αδικία σε βάρος του αιτητή, με μοναδικό σκοπό και γνώμονα να στηρίξουν το βάσιμο της δυσμενούς κρίσεως 5 του αιτητή και γίνεται αναφοράσε άλλους αξιωματικούς, που κατ' ισχυρισμό διέπραξαν σοβαρά παραπτώματα και τέθηκαν σε διαθεσιμότητα, που όμως προάχθηκαν κατ' Ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση αντέκρουσε τους ισχυρισμούς του δικηγόρουτου αιτητή. Διαφωνώ με την εισήγησηπως,ο βαθμός 8δόθηκε στον αιτητή γιατί αυτός κρίθηκε "πολύ καλός". Η ορθή 15 τοποθέτηση, κατά την άποψη μου, είναι πως ο αιτητής κρίθηκε ότι άξιζε του βαθμού 8 και κατά συνέπεια, ταξινομήθηκε σαν "πολύ καλός" με βάση τους Κανονισμούς της Κ.Δ.Π. 118/

1. Η διαφορετική ταξινόμηση της Κ.Δ.Π. 90/90, δεν επηρεάζει, κατά την 20 άποψη μου, καθ' οιονδήποτε τρόπο τη βαθμολογία του αιτητή,ηοποία παραμένει πάντοτε στο βαθμό 8 και σε μια περίπτωση στο βαθμό
2. Εκείνο που άλλαξε ηΚ.Δ.Π.90/90 είναι το επίπεδο της προαγωγής και ενώ προηγουμένως έναςαξιωματικός με βαθμό8ήτανπροακτέοςκατ'εκλογήν, 25 τώρα με τους νέους Κανονισμούς είναι προακτέος κατ" αρχαιότητα. Με άλλα λόγια, η κλίμακα βαθμολογίας δεν επηρεάζει τη βαθμολογία αυτή καθ' εαυτή, αλλά η βαθμολογία καθορίζεται σε ποια κλίμακα εμπίπτει, βάσει της οποίας και καθορίζονται οι διαβαθμίσεις των 30 κρίσεων. Εξάλλου, ο αιτητής και σύμφωνα με τις πρόνοιες των καταργηθέντων Κανονισμών, δεν ήτο δυνατό να τύχει κρίσης κατ'εκλογήν, γιατί δεν ήταν πολύ καλός σε όλες τις αξιολογήσεις. Σε μια περίπτωση, όπως προαναφέρθηκε,ήταν "καλός". 35 Επομένως, κανένα κεκτημένο δικαίωμα του αιτητή δεν επηρεάστηκε δυσμενώς και ούτε αποκρυσταλλώθηκε. Ο αιτητής είχε απλή προσδοκία ότι θα τύγχανε προαγωγής 4 αν δεν άλλαζαν οι Κανονισμοί (βλ. Κυριακοπούλου, ^ Διοικητικό Ελληνικό Δίκαιο, έκδοση 4η, Stavrou &Ano­ ther v. Republic

(1987)3 C.L.R. 276, Τονμάζον v. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 342/89,ημερ. 4.12.89, Φλωρίδης& 1956 4Α.Α.Δ. Μιχαήλ ν.Δημοκρατίαςκ.α. Χρυσοστομής,Δ. άλλοι ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 399/90 & 467/90, ημερ. 22.4.92).Διότι περί απλής προσδοκίας πρόκειται,γιατί οι αξιολογήσεις του αιτητή δεν του δημιούργησαν δικαίωμα προαγωγής. Ένα τέτοιο δικαίωμα αποκτάται ή 5 αποκρυσταλλώνεται όταν ο αξιωματικός κριθεί προακτέος και πάλι, δεν δύναται να προαχθεί αν δεν υπάρχει κενή θέση στο βαθμό που προορίζεται. Τούτο ίσχυε με τους καταργηθέντες Κανονισμούς και τούτο ισχύει με τους ισχύοντες Κανονισμούς (βλ. Κ.Δ.Π. 118/81, 10 Καν. 11

(2)και

(3)και Κ.Δ.Π. 90/90, Καν. 16

(2)και 27

(1)). Ο αιτητής, παρά τις αξιολογήσεις του παρελθόντος, εδικαιούτο κρίσης και ηκρίση διά αυτόν έγινε τον Ιούνιο 15 του 1990 και η επανάκριση τον Αύγουστο του 1990. Επομένως, όταντο Συμβούλιο Κρίσεων και το Συμβούλιο Επανακρίσεων προέβησαν στην κρίση τους, αυτές οι κρίσεις θα έπρεπε να γίνουν, όπως έχει νομολογηθεί, με βάση το καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο της έκδοσης 20 τους,πράγματο οποίο και έγινε. Ηαιτιολογία πουδόθηκε για την κρίση κατ'αρχαιότητα και ηκατάταξητου αιτητή σε "καλός" και η επακόλουθη προαγωγή του κατ" αρχαιότητα, είναι ορθή. Συνεπώς, ούτε και τα περί αναδρομικότητας ευσταθούν. 25 Επίσης, δεν ευσταθεί ηεισήγησηπως οι Καν. 30

(5)και 41

(2)της Κ.Δ.Π. 90/90είναι ultra vires στο Νόμο,γιατί οι διατάξεις των άρθρων 11 και 27

(2)(β) του Νόμου 33/90, στις οποίες γίνεται πρόνοια για το θέμα της προαγωγής 30 αξιωματικών, δίδουν ευρεία εξουσιοδότηση στο Υπουργικό Συμβούλιο να εκδίδει Κανονισμούς για τη ρύθμιση του θεμάτων των προαγωγών καιδεν μπορούν να χαρακτηρισθούν οι σχετικές πρόνοιες τους αντισυνταγματικές, επειδή τροποποίησαν το επίπεδο 35 προαγωγής, με το πρόσχημα πως επεμβαίνουν στο έργο της διοίκησης, επειδή, κατ' ισχυρισμόν, επηρέασαν κεκτημένα δικαιώματα τουαιτητή. Ακόμα μπορεί να ειπωθεί πως, ούτε πλάνη υπήρξε, 40 ούτε παραβίαση της χρηστής διοίκησης, ούτε άνιση μεταχείριση. Κατά τις κρίσεις των αξιωματικών δεν γίνεται 1957 Χρυσοστομής, Δ. Μιχαήλ ν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)σύγκριση των προσόντων των κρινόμενων, αλλά κάθε κρινόμενος κρίνεται αποκλειστικά και μόνο με βάση τα δικά του προσόντα, που φαίνονται στον ατομικό του φάκελο. Συνεπώς, ησύγκριση με άλλους δεν είναιδυνατή, παρόλο που και πάλι οι ισχυρισμοί του αιτητή δεν 5 παραμείναν αναντίλεκτοι, αλλά αντικρούστηκαν από το δκηγόρο των καθ' ων η αίτηση. Οι λόγοι που δόθηκανγια ναστηρίξουν τηθέσηότι δεν έπρεπε ο αιτητής να βαθμολογηθεί με το βαθμό 7το 1982, 10 δεν είναι ικανοί να ανατρέψουν την κρίση του αξιολογούντος, ο οποίος, σύμφωνα με τους ισχύοντες Κανονισμούς, αξιολόγησε τον αιτητή.Ταπροσόντα και οι προηγούμενες αξιολογήσεις και μάλιστα σε άλλο βαθμό και πάλι δεν διατυπώνουν ικανό λόγο για να ανατρέψουν 15 την αξιολόγηση που έγινε. Κανένας από τους λόγους ακυρότητας δεν απεδείχθη. Ηπροσβαλλόμενη κρίση κρίνεται ορθήκαινόμιμη. 20 Η προσφυγή απορρίπτεται, η επίδικη πράξη επικυρώνεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1958