(1992)26Μαΐου, 1992 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 146& 28ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΡΗΑΡΜΕΥΤΟΥ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. ( ΥπόθεσηΑρ. 798/91). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Μεταθέσεις— Αποκλειστική αρμοδιότητα των διοικητικών οργάνων να εκτιμήσουν τις ανάγκες της Υπηρεσίας — Πρέπει να προηγείται αναγκαία έρευνα των πραγματικών γεγονότων της Υπηρεσίας και τον δημοσίου υπαλλήλου — Πρέπει να εφαρμόζεται η αρχή της ίσης 5 μεταχείρισης — Πρόταση για μετάθεσηπρέπει να προέρχεται από τον προϊστάμενο του Τμήματος — Συνεργασία του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου, για προώθηση τον θέματος, δεν αντιβαίνει τον νόμο — Σκοπός μετάθεσης — Με εξαίρεση τις μεταθέσεις πον γίνονται για λόγους πειθαρχικούς, όλες οι άλλες 10 τεκμαίρεται ότι γίνονται για το συμφέρον της Υπηρεσίας — Βάρος απόδειξης εξυπηρέτησηςαλλότριων σκοπών έχει αυτός που το ισχυρίζεται. Προσφυγή βάσει του Άρθρον 146 τον Συντάγματος — Λόγοι 15 ακύρωσης — Πλάνη περί τα πράγματα — Για να οδηγήσει στην ακύρωση τηςδιοικητικής πράξης,πρέπει να αποδειχθεί ουσιώδης — Βάρος απόδειξης έχει οαιτηνήςστην προσφυγή. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Μεταθέσεις— Εξουσία Δικαστηρίου — Δεν 20 επεμβαίνει στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του αρμόδιου οργάνου, ούτε υποκαθιστά την εξουσία αυτή με την δική τον — Επεμβαίνει μόνο σε περιπτώσεις ανεπίτρεπτης χρήσης της διακριτικής εξουσίας. 1968 4Α.Α.Δ. 5 10 15 Αρμεύτουν. Δημοκρατίας Προς υποστήριξη της προσφυγής της κατά της απόφασηςτων καθ' ων ηαίτησηνα την μεταθέσουν απότο Νοσοκομείο Λεμεσού στο Νοσοκομείο Πάφου,η αιτήτριαισχυρίστηκε, ανάμεσασεάλλα, ότι την μετάθεση της την επέβαλε ο Υπουργός Υγείας, χωρίς την διενέργεια οποιασδήποτε έρευνας, ενώ ο Διευθυντής Ιατρικών Υπηρεσιών, που ήταν αρμόδιος να γνωρίζει τις ανάγκες της υπηρεσίας, είχε εισηγηθεί την μετάθεση της στη Λάρνακα.Τέθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι,δεν διεξήχθηκε ηδέουσα έρευνα ως προς τις οικογενειακές συνθήκες της αιτήτριας, πως η απόφασηήταν προϊόν πλάνης, γιατί λήφθηκε υπόψη ότι, η αιτήτριακαταγόταν από την Πάφο, ενώ αυτή είχε γεννηθεί στη Λεμεσό -, αναιτιολόγητηκαιδημιουργούσε άνισημεταχείρισησεβάροςτης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: .
(1)Οι αρχές, που διέπουν τη μετάθεση δημοσίων υπαλλήλων και τον δικαστικό της έλεγχο, μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: 20 25 30 35 40 Μεταθέσεις δημοσίων υπαλλήλων κατά τεκμήριο γίνονται για το γενικό δημόσιο συμφέρον. Ηεκτίμηση των αναγκών της Υπηρεσίας είναι στην αποκλειστική αρμοδιότητα των διοικητικών οργάνων. Οι ανάγκες της Υπηρεσίας εκτιμούνται καλύτερα από τον υπεύθυνο Διευθυντή του Τμήματος. Η Επιτροπή οφείλει να δίδει την αναγκαία βαρύτητα στις συστάσεις του Διευθυντή, εκτός εάν αυτές είναι αντίθετες με τα στοιχεία που περιβάλλουν μια συγκεκριμένη υπόθεση. Η Επιτροπή πρέπει να προβαίνει ατην αναγκαία έρευνα των πραγματικών γεγονότων της Υπηρεσίας και του δημοσίου υπαλλήλου πριν εκδώσει απόφασημετάθεσης. Οι δημόσιοι υπάλληλοι δικαιούνται σε ίση μεταχείριση, με βάση την αρχήτης ισότητας. Ηαρχή της ίσης μεταχείρισης πρέπει να εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις των μεταθέσεων. Ηαρχήτης ισότητας επιβάλλει στην Επιτροπή ίσημεταχείριση ομοίων περιπτώσεων, όπως άλλωστεκαιτη διάφορη μεταχείριση διαφόρων περιπτώσεων. Μετάθεση, πουπάσχει από πλάνηπερί ταπράγματα,είναιακυρωτέα. Η πρόταση για μετάθεση θα πρέπει αναμφίβολα να προέρχεται από τον Προϊστάμενο του ενδιαφερόμενου Τμήματος και πως τέτοια πρόταση γίνεται, αφού ο 1969 Αρμεύτου ν.Δημοκρατίας
(1992)προϊστάμενος ικανοποιηθεί ότι οι ανάγκες της υπηρεσίας επιβάλλουν τη μετάθεση δημόσιου υπαλλήλου.
(2)Ηεισήγηση για μετάθεση της αιτήτριας υποβλήθηκε απότο Διευθυντή του Τμήματος, όχι απ'ευθείας στην Επιτροπή, 5 αλλά μέσω του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας. Όπως νομολογήθηκε στην πρόσφατη απόφαση Ζαχαρίας Ιωάννου ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1919: "Η προώθηση του θέματος στην Επιτροπή από το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου, υποδηλοί και τη δική του συνεργασία στις προτεινόμενες μεταθέσεις. Επομένως και αν ακόμα γίνει δεκτός ο ισχυρισμός ότι ο νόμος εναποθέτει την αρμοδιότητα αυτή στο Γενικό Διευθυντή δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου καμιά παρανομία στη διαδικασία υποβολής της πρότασης που δε συγκρούεται ούτε αντιβαίνει προς τις πρόνοιες του νόμου." Αναφορικά με τους σκοπούς που ηπρόταση για μετάθεση απέβλεπε να ικανοποιήσει, με εξαίρεση τις μεταθέσεις που έχουν ως αιτία λόγους πειθαρχικούς, όλες οι άλλες τεκμαίρεται ότι γίνονται προς το συμφέρον της υπηρεσίας. Στον αιτητή εναπόκειται να αποδείξει ότι, η μετάθεση δεν έγινε προς το δημόσιο συμφέρον ή ότι απέβλεπε να ικανοποιήσει αλλότριους σκοπούς. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει προσκομιστεί οποιοδήποτε στοιχείο που να ανατρέπει το τεκμήριο αυτό ή που να αποδεικνύει ότι ημετάθεση έγινε απόόργανοαναρμόδιο.
(3)Μια διοικητική απόφαση ακυρώνεται, εάν αποδειχθεί ότι 30 ήταν προϊόν πραγματικήςπλάνης. Για να επιφέρει, όμως, την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης, η πλάνη περί τα πράγματα, πρέπει να αποδειχθεί ουσιώδης, ότι, δηλαδή, έχει ασκήσει ουσιαστική επίδραση στη λήψη της επίδικης απόφασης.Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους 35 ώμους τουαιτητή. Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, κρίνω πως, το γεγονός ότι η αιτήτρια γεννήθηκε στη Λεμεσό και όχι στην Πάφο, δεν ήταν τέτοιας σπουδαιότητας και 40 σημασίας, ώστε να οδηγήσει την επίδικη απόφαση σε ακύρωση, λόγω ύπαρξης ουσιώδους πλάνης περί τα πράγματα. 1970 10 15 20 25 4ΑΛΛ. 5 10 Αρμεύτουν. Δημοκρατίας
(4)Το Δικαστήριο τούτο δεν επεμβαίνει στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του αρμόδιου οργάνου, ούτε και υποκαθιστά την εξουσία αυτήμετη δικήτου. Παρόλο ότιη διακριτική εξουσία τηςδιοίκησης, σεσχέσημετους λόγους οι οποίοι υπαγορεύουν τη μετάθεση υπαλλήλου, δεν υπόκειται σεδικαστικό έλεγχο, τοΔικαστήριο επεμβαίνεισε περιπτώσεις ανεπίτρεπτης χρήσεως της διακριτικής εξουσίας. Εξαιρουμένης τηςπερίπτωσης τηςμετάθεσηςγια λόγους πειθαρχικούς, κάθε άλλη μετάθεση τεκμαίρεται ότι έγινε προς τοσυμφέρον της υπηρεσίας. Οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του υπαλλήλου, παρόλο ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, δεν αποτελούν τον πρωταρχικό παράγοντα. Πρωταρχικός παράγων είναι η επάρκειακαιαποτελεσματικότητα της υπηρεσίας. 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. ΑναφερόμενεςΥποθέσεις: 2 0 Kammitsiv.Republic
(1987)3 C.LR.384· Poyiatzis v.Republic
(1987)3C.LR.1003Ιωάννον v.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1919- 25 /safes v.Republic
(1985)3C.L.R. 490Papaleontiou v.Republic
(1987)3C.LR. 75V Kyriakouv.Republic
(1966)3 C.LR.876- 35 40 Kokkinou v.Republic
(1987)3 C.LR. 128V Plastritis v.Republic
(1969)3 C.LR. 366Republic v.Ekkeshis
(1975)3C.LR.548G.E.D. MetalIndustryv.Κ. Σνμβονλίον Προσφορών
(1991)4(A) Α.Α.Δ. 584Κούνουνα v.Δημοκρατίας
(1989)3(E)Α.Α.Δ. 2994· Zachariou v.Republic
(1986)3C.L.R. 969- 45 Papadopoulou v.Republic
(1986)3 C.L.R. 865. 1971 Αρμεΰτουν.Δημοκρατίας
(1992)Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της μετάθεσης της αιτήτριαςαπό το Νοσοκομείο Λεμεσούστο Νοσοκομείο Πάφου. 5 Α.Σ. Αγγελίδης, γιατην αιτήτρια. Α. Χριστόφορου, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατους καθ'ων η αίτηση. 10 Cur.adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή η αιτήτρια ζητάαπότο Δικαστήριο τηνπιοκάτω θεραπεία: 15 "Δήλωση του Δικαστηρίου ότι, η πράξη και/ή απόφαση των καθ' ων η αίτηση, που περιέχεται στην επιστολή ημερομ. 19.7.91, την οποία η αιτήτρια παρέλαβε στις 3.8.91, με βάση την οποίαν η αιτήτρια μετατίθεται από 1.8.91 από το Νοσοκομείο Λεμεσού 20 στο Νοσοκομείο Πάφου, είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος." Στις 30.6.90, ο Ανώτερος Διευθυντής Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, τη εγκρίσει 25 του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας, με επιστολή προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, υπέβαλε, από μέρους της αρμόδιας Αρχής, πρόταση για μετάθεση της αιτήτριας από το νοσοκομείο Λεμεσού, όπου υπηρετούσε σαν Οικονόμος, στο νέο 30 νοσοκομείο Πάφου, μεσκοπό να αναλάβειτην ευθύνηκαι εποπτεία του αντίστοιχου τμήματος του νέου νοσοκομείου Πάφου. Ο δικηγόρος της αιτήτριας, με επιστολή του, ημερ. 35 30.7.90, προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής, υπέβαλε παραστάσεις, από μέρους της αιτήτριας, για την προτεινόμενη μετάθεση της. Στην επιστολή αυτή αναφέρθηκε, μεταξύάλλων, ότι ηαιτήτριαδεναποδέχεται τη μετάθεση της για υπηρεσιακούς, προσωπικούς και 40 οικογενειακούς λόγους. 1972 4Α,Α.Δ. Αρμεύτουν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. Με επιστολή του,ημερ.22.10.90, ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας διαβίβασε στην Επιτροπή αντίγραφο επιστολής του Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, με ημερ. 8.9.90, στην 5 οποίασχολίασε τις παραστάσειςπουυπέβαλεοδικηγόρος της αιτήτριας, αναφέροντας ότι το Υπουργείο Υγείας συμφωνεί μετις απόψειςτουΔιευθυντή (Παράρτημα 3).Ο Διευθυντής στην υπό αναφορά επιστολή του, πληροφόρησε, μεταξύ άλλων, το Γενικό Διευθυντή του 10 Υπουργείου Υγείας ταακόλουθασχετικά: 15 20 25 30 35 40 "(α) Κατ' αρχή δεν υπάρχει τώρα το θέμα της προσωρινής της μετάθεσης στην Πάφο, γιατί έχει ήδη λήξει. Επομένως, δεν υπάρχει αντικείμενο προσφυγής εναντίοντης τέτοιας μετάθεσης. (β) Είναι γεγονός ότι, αρχικάεγίνοντο διαφορετικές σκέψεις για το πούθαμετατίθετο ηκαΑρμεύτόύ, παρά αυτή στην οποία καταλήξαμε, δηλ. να μετατεθεί στην Πάφο. Ο λόγος πουκαταλήξαμε στην εισήγηση μαςγια την Πάφο είναι γιατί πολύ σύντομα ξεκινά η λειτουργία του νέου νοσοκομείου Πάφου και προτιμήσαμε να μεταθέσουμε εκεί την πιο έμπειρη και αρχαιότερη- καΑρμεύτου - παρά αυτήνπου πρόσφατα διορίστηκε στις υπηρεσίες μας(κα.Χρ. Χαρίτωνος). (γ) Δεν υπάρχουν δύο νοσοκομεία στη Λεμεσό, απλώς η κλινική Τριτοφτίδη' είναι ως παράρτηματου κυρίως νοσοκομείου εκεί. Εξάλλου, σε κανένα άλλο νοσοκομείο της Κύπρου -ούτε σ' αυτά της Λευκωσίας (Γενικό και Μακάρειο) δεν είναι τοποθετημένες δύο Οικονόμοι. (δ) Η βοηθός Οικονόμος - κι' όχι Οικονόμος όπως φαίνεταινα εννοεί ο κ. Αγγελίδης -, που επρόκειτο να μελετηθεί η περίπτωση να υποβαλλόταν Πρόταση για Μετάθεση της στη Λεμεσό, δεν ήταν ως αντικαταστάτρια της κας Αρμεύτου που θα μετατίθετο εκεί, όπως ισχυρίζεται οκ. Αγγελίδης (υποπαράγραφος οκτώτηςπαραγράφου2της επιστολής του). (ε) Σε λεπτομέρεια, όλο το ιστορικό της περίπτωσης αυτής ως επίσης οι λόγοι και το σκεπτικό της 1973 Χρυσοστομής, Δ. Αρμεύτουν.Δημοκρατίας
(1992)προτεινόμενης αυτής μετάθεσης, εμπεριέχονται στις δύο επιστολές μου με αρ. φακ. Π.6054 και με ημερομηνίες 23.6.1990 (προς το Γενικό Εισαγγελέα - ' έκθεση γεγονότων' - μέσω σας) και 28.8.1990 προς εσάς." 5 Με επιστολή του, ημερ. 17.11.90, το Γραφείο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ζήτησε από το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας να πληροφορήσει την Επιτροπή, κατά πόσον εξετάστηκε το ενδεχόμενο να 10 μετατεθεί στην Πάφοηάλλη Οικονόμος, που υπηρετούσε στο Νοσοκομείο Λεμεσού, κα Θεοφανώ Λαβίθια και να δώσει γι' αυτήν πλήρη υπηρεσιακά και προσωπικά/ οικογενειακά στοιχεία (Παράρτημα4). 15 Σε απάντησητης πιο πάνωεπιστολής της Επιτροπής,ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας, με επιστολή του, ημερ. 10.1.91, διαβίβασε προς αυτήν αντίγραφο επιστολής του Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας, ημερ. 8.9.90, με το 20 ακόλουθοπεριεχόμενο (Παράρτημα5): "Έχω οδηγίες να αναφερθώ στην επιστολή του Προέδρου της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας προς εσάς, με αρ. φακ. 9/60/AV και ημερομηνία 17.11.1990, 25 σχετικά με την προτεινόμενη μετάθεση της κας Άντρης Αρμεύτου, Οικονόμου στο Νοσοκομείο Πάφουκαι να σας πληροφορήσω ότι ηάλλη Οικονόμος, πουυπηρετεί στο Νοσοκομείο Λεμεσού, κα Θεοφανώ Λαβίθια είναι αρχαιότερη της κας Αρμεύτου. Γι' αυτό, όταν 30 εξετάστηκε το ενδεχόμενο να μετατίθετο ηκα Λαβίθια, αντί η κα Αρμεύτου, στην Πάφο, προτιμήθηκε να προταθεί για μετάθεση η κα Αρμεύτου μια που είναι νεότερη στην υπηρεσία. (Η 2(α) παράγραφος της επιστολής μας με τα ίδια στοιχεία και ημερ. 28.8.90 35 αναφέρεται).
- Πιοσυγκεκριμένα, ταυπηρεσιακάκαι προσωπικά/ οικογενειακά στοιχεία των δύο πιο πάνω Οικονόμων έχουν ως ακολούθως: Η κα Θεοφανώ Παταπίου-Λαβίθια έχει γεννηθεί στην Στενή Πάφου στις 10.8.
- Στην παρούσα θέση 1974 40 4Α.Α.Δ. 5 10 Αρμεύτουν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής,Δ. βρίσκεται απότις 15.9.87καιυπηρετεί στο Νοσοκομείο Λεμεσού από την 1.10.
- Είναι παντρεμένη και έχει ένα παιδί. Ο σύζυγος της κατάγεται από το Ριζοκάρπασο και είναι καθηγητής στη Λεμεσό, όπου διαμένουνμόνιμα. Η κα Άντρη Αρμεύτου γεννήθηκε στην Πάφο στις 11.5.
- Στην παρούσα θέση βρίσκεται από τις 15.2.89 και είναι τοποθετημένη στο Νοσοκομείο Λεμεσού από τις 21.9.
- Είναι παντρεμένη και έχει τρία παιδιά. Ο σύζυγος της εργάζεται στη Λεμεσό, όπου διαμένουν μόνιμα." Στη συνεδρίαση της, με ημερ. 18.7.91 (Παράρτημα 6),η 15 Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη τα πιο πάνω και όλα τα ενώπιον της στοιχεία, περιλαμβανομένων των παραστάσεων της αιτήτριας και των σχετικών απόψεων της αρμόδιας αρχής, έκρινε ότι το συμφέρον της Υπηρεσίας απαιτούσε να μετατεθεί η αιτήτρια από το 20 Νοσοκομείο Λεμεσούστο Νοσοκομείο Πάφου,από1.8.
- Ο δικηγόρος της αιτήτριας εισηγήθηκε ακύρωση της επίδικης μετάθεσης, προβάλλοντας τον ισχυρισμό πως ο Διευθυντής Ιατρικών Υπηρεσιών, που ήταν και ο πιο 25 αρμόδιος να γνωρίζει τις ανάγκες της υπηρεσίας, είχε εισηγηθεί τη μετάθεση της αιτήτριαςστη Λάρνακακαι όχι στην Πάφο και την πλήρωση της θέσης Οικονόμου στο Νοσοκομείο Πάφουαπότις υποψήφιες που επρόκειτο να διορισθούν ή προαχθούν. Για το θέμα αυτό παρέπεμψε 30 σχετικά σε επιστολή του Διευθυντή προς το Υπουργείο Υγείας ημερ. 9.4.90 (Παράρτημα 10 στη γραπτή αγόρευση γιατην αιτήτριακαιΠαράρτημα2 στην ένσταση). Ο δικηγόρος τηςαιτήτριας,περαιτέρω,εισηγήθηκεπως, 35 οι χειρόγραφες σημειώσεις στην πιο πάνω επιστολή αποδεικνύουν πως, ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας υπέβαλε και επέβαλε τη μετάθεση της αιτήτριας στην Πάφο, χωρίς αυτός να διενεργήσει οποιαδήποτε έρευνα και χωρίς να δώσει οποιαδήποτε αιτιολογία. 40 Η εγκυρότητα της επίδικης απόφασης προσβλήθηκε, επίσης, για λόγους μη διεξαγωγής της δέουσας έρευνας από την Επιτροπή,γιαπαντελήέλλειψηαιτιολογίας,κατά 1975 Χρυσοστομής, Δ. Αρμεύτου ν.Δημοκρατίας
(1992)παράβαση του άρθρου48, του Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90),και για άνιση μεταχείριση σε βάροςτηςαιτήτριας. Αντικρούοντας τους πιο πάνω ισχυρισμούς, ο 5 δικηγόρος της Δημοκρατίας υπέβαλε πως, τα Παραρτήματα 4 και 5 της ένστασης αποδεικνύουν πως,η Επιτροπή έκαμε τη δική της έρευνα, βασιζόμενη στους ισχυρισμούς της αιτήτριας και αφού έλαβε υπόψη όλα τα ενώπιον της στοιχεία- η δε απόφαση που λήφθηκε ήταν 10 δεόντως αιτιολογημένη και εδράζετο στο δημόσιο συμφέρον. Οι αρχές που διέπουν τη μετάθεση δημοσίων υπαλλήλων και το δικαστικό της έλεγχο, αναπτύχθηκαν 15 από το Δικαστήριο αυτό σε μεγάλο αριθμό υποθέσεων. Στην υπόθεση Kammitsis v.Republic
(1987)3C.L.R. 384, έγινε ένα ταξινομημένο περίγραμμα των αρχών που διέπουν την επέμβαση του Δικαστηρίου σε μεταθέσεις δημοσίων υπαλλήλων, οι οποίες μπορούν να 20 συνοψισθούν ως ακολούθως: "Μεταθέσεις δημοσίων υπαλλήλων, κατά τεκμήριο, γίνονται για το γενικό δημόσιο συμφέρον. Η εκτίμηση των αναγκών της Υπηρεσίας είναι στην αποκλειστική 25 αρμοδιότητα των διοικητικών οργάνων. Οι ανάγκεςτης Υπηρεσίας εκτιμούνται καλύτερα από τον υπεύθυνο Διευθυντή του τμήματος. Η Επιτροπή οφείλει να δίδει την αναγκαίαβαρύτητα στις συστάσεις του Διευθυντή, εκτός εάν αυτές είναι αντίθετες με τα στοιχεία που 30 περιβάλλουν μια συγκεκριμένη υπόθεση. Η Επιτροπή πρέπει να προβαίνει στην αναγκαία έρευνα των πραγματικών γεγονότων της Υπηρεσίας και του δημοσίου υπαλλήλου, πριν εκδώσει απόφαση μετάθεσης. 35 Οι δημόσιοι υπάλληλοι δικαιούνται σε ίση μεταχείριση, με βάση την αρχή της ισότητας. Η αρχή της ίσης μεταχείρισης πρέπει να εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις των μεταθέσεων. Η αρχή της ισότητας 40 επιβάλλει στην Επιτροπή ίση μεταχείριση ομοίων περιπτώσεων, όπως άλλωστε και τη διάφορη μεταχείριση διαφόρων περιπτώσεων. Μετάθεση που 1976 4Α.Α.Δ. Αρμεύτου ν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. πάσχει από πλάνηπερίταπράγματα είναι ακυρωτέα." Στην απόφαση Poyiatzis v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1003, 1008, το Δικαστήριο αποφάνθηκε πως, η πρόταση 5 για μετάθεση θα πρέπει αναμφίβολα να προέρχεται από τον Προϊστάμενο του ενδιαφερόμενου Τμήματοςκαιπως, τέτοια πρόταση γίνεται αφού ο προϊστάμενος ικανοποιηθεί ότι,οι ανάγκεςτηςυπηρεσίας επιβάλλουν τη μετάθεσηδημόσιου υπαλλήλου. 10 Η επιστολή ημερ. 30.6.90 (Παράρτημα 1της ένστασης) περιέχει τηνπρότασηγια μετάθεσητηςαιτήτριαςκαιείναι δεόντως υπογεγραμμένη απότο Διευθυντή του αρμόδιου Τμήματος και το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου 15 Υγείας. Ησημείωση στην επιστολή αυτήαναφέρει ότι, "η μετάθεση που προτείνεται συνιστάται και υποβάλλεται από την Αρμόδια Αρχή". Η Επιστολή του Διευθυντή, ημερ. 8.9.90, επεξηγεί τους 20 λόγους πουπροτιμήθηκεηαιτήτρια,αντίηΟικονόμος κα. Λαβίθια, για μετάθεση στην Πάφο και το όλο σκεπτικό, πίσω από την απόκλιση από την αρχική σκέψη για μετάθεση της αιτήτριας στη Λάρνακα, μπορεί να ανευρεθεί στις παραγράφους 10 και 11 της Έκθεσης 25 Γεγονότων, που επισυνάπτεται στην ένσταση και που ετοιμάστηκε από τις Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, σχετικά με προηγούμενη προσφυγή της αιτήτριας εναντίον προσωρινής μετάθεσης της στην Πάφο. Σχετική με το θέμα αυτό είναι, επίσης, και η 30 επιστολή του Διευθυντή προς το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας, ημερ. 28.8.90 (βλ. επισυνημμένο στο Παράρτημα 3της ένστασης). Η εισήγηση για μετάθεση της αιτήτριας υποβλήθηκε 35 από το Διευθυντή του Τμήματος, όχι απευθείας στην Επιτροπή, αλλά μέσω του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας. Όπως νομολογήθηκε στηνπρόσφατη απόφαση Ζαχαρίας Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 128/90, ημερ.1.6.90: 40 "Η προώθηση του θέματος στην Επιτροπή,από το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου, υποδηλοί και τη 1977 Χρυσοστομής, Δ. Αρμεύτου ν.Δημοκρατίας
(1992)δική του συνεργασία στις προτεινόμενες μεταθέσεις. Επομένως, και αν ακόμαγίνει δεκτός ο ισχυρισμός ότι ο νόμος εναποθέτει την αρμοδιότητα αυτή στο Γενικό Διευθυντή, δεν υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, καμιά παρανομία στη διαδικασία υποβολής της πρότασης, 5 που δε συγκρούεται ούτε αντιβαίνει προς τις πρόνοιες του νόμου." Αναφορικά με τους σκοπούς που η πρόταση για μετάθεση απέβλεπε να ικανοποιήσει, η νομολογία δέχεται 10 ότι, με εξαίρεση τις μεταθέσεις που έχουν ως αιτία λόγους πειθαρχικούς, όλες οι άλλες τεκμαίρεται ότι γίνονται προς το συμφέρον της υπηρεσίας (βλ. Isaias v. Republic
(1985)3 C.L.R. 490, Ζαχαρίας Ιωάννου, ανωτέρω). Στον αιτητή εναπόκειται να αποδείξει ότι, η μετάθεση δεν έγινε 15 προς το δημόσιο συμφέρον ή ότι απέβλεπε να ικανοποιήσει αλλότριους σκοπούς. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν έχει προσκομιστεί οποιοδήποτε στοιχείο που να ανατρέπει το τεκμήριο αυτόήπου να αποδεικνύει ότι η μετάθεση έγινε απόόργανο αναρμόδιο. 20 Ο πιο πάνωισχυρισμός της αιτήτριαςαπορρίπτεται. Ένας άλλος ουσιαστικός λόγος ακύρωσης που προβλήθηκε, αφορούσε την έρευνα της Επιτροπής για τις 25 προσωπικές καιοικογενειακές περιστάσεις τηςαιτήτριας. Ο δικηγόρος της αιτήτριας υποστήριξε τη θέση ότι η Επιτροπή έδρασε υπό πλάνη περί τα πράγματα, για το λόγο ότι είχε τη λανθασμένη εντύπωση πως αυτή 30 καταγόταν από την Πάφο, ενώ στην πραγματικότητα η αιτήτρια είχε σαν τόπο γεννήσεως τη Λεμεσό, όπως αποδεικνύεται και από το σχετικό πιστοποιητικό γεννήσεως που επισυνάφθηκε σαν Παράρτημα Χ στη γραπτήαπάντησηγια την αιτήτρια. 35 Μια διοικητική απόφαση ακυρώνεται εάν αποδειχθεί ότι ήταν προϊόν πραγματικής πλάνης (βλ. Papaleontiou v. Republic
(1987)3 C.L.R. 751). Για να επιφέρει, όμως, την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης η πλάνη 40 περί τα πράγματα, πρέπει να αποδειχθεί ουσιώδης, ότι δηλαδή έχει ασκήσει ουσιαστική επίδραση στη λήψη της επίδικης απόφασης. (Βλ. Σπηλιωτόπουλος, Εγχειρίδιον 1978 4ΑΛΛ. Αρμεύτουν.Δημοκρατίας Χρυσοστομής, Δ. Διοικητικού Δικαίου, 1978, σελ. 416 και 417, Kyriakos Kyriakou v.Republic
(1966)3C.L.R.876, 882 και Kokkinou v.Republic
(1987)3C.L.R.1281). 5 To βάρος απόδειξης πλάνης βρίσκεται στους ώμους του αιτητή (Platritis v.Republic
(1969)3 C.L.R. 366, Re public y. Ekkeshis
(1975)3 C.L.R. 548 και G.E.D. Metal Industry v. Κ. Συμβουλίου Προσφορών, Υπ. Αρ. 677/89, ημερ.8.2.91). 10 Υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, κρίνω πως το γεγονός, ότι ηαιτήτριαγεννήθηκε στη Λεμεσό και όχι στην Πάφο, δεν ήταν τέτοιας σπουδαιότητας και σημασίας, ώστε να οδηγήσει την επίδικη απόφαση σε 15 ακύρωση λόγω ύπαρξης ουσιώδους πλάνης περί τα πράγματα. Η παρούσα περίπτωση θα πρέπει να διαφοροποιηθεί απόταγεγονότα τηςαπόφασηςστην υπόθεση Αρ. Στυλιανή 20 Πέτρου Κοννοννα ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 46/86, ημερ. 9.12.89, όπου το Δικαστήριο ακύρωσε την προσβαλλόμενη μετάθεση, για το λόγοότι η Επιτροπήδεν έλαβε υπόψητης το πιστοποιητικό της Ανώτερης Ειδικού Γυναικολόγου και τοπιστοποιητικό του Ιατροσυμβουλίου γιατηναιτήτρια. 25 Από το υλικό το οποίο τέθηκε ενώπιον μου, έχω ικανοποιηθεί ότι, ηΕπιτροπήδιεξήγαγε τη δέουσα έρευνα ως προς τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις της αιτήτριας, όπως φαίνεται από τα Παραρτήματα 3, 4 30 και 5 της ένστασης. Η Επιτροπήζήτησε απότην αρμόδια αρχήναεκφράσει τις απόψεις τηςγιατις παραστάσειςτης αιτήτριας,να εξετάσει το ενδεχόμενο μετάθεσης της άλλης Οικονόμου στο Νοσοκομείο Πάφου και να δώσει πλήρη υπηρεσιακά, προσωπικά και οικογενειακά στοιχεία για 35 την αιτήτριακαιτην Οικονόμο Θεοφανώ Λαβίθια. Το Δικαστήριο τούτο δεν επεμβαίνει στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του αρμόδιου οργάνου, ούτε και υποκαθιστά την εξουσία αυτή με τη δική του. Παρόλο ότι 40 η διακριτική εξουσία της διοίκησης, σε σχέση με τους λόγους οι οποίοι υπαγορεύουν τη μετάθεση υπαλλήλου, δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο, το Δικαστήριο επεμβαίνει σε περιπτώσεις ανεπίτρεπτης χρήσεως της •1979 Χρυσοστομής,Δ. Αρμεύτουν.Δημοκρατίας
(1992)διακριτικής εξουσίας. Εξαιρουμένης της περίπτωσης της μετάθεσης για λόγους πειθαρχικούς, κάθε άλλη μετάθεση τεκμαίρεται ότι έγινεπρος το συμφέρον τηςυπηρεσίας. Οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του υπαλλήλου, παρόλο ότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, 5 δεν αποτελούν τον πρωταρχικό παράγοντα.Πρωταρχικός παράγων είναι η επάρκεια και αποτελεσματικότητα της υπηρεσίας (βλ. Zachariou v.Republic
(1986)3 C.L.R. 969 καιPapadopoulou v.Republic
(1986)3C.L.R.865). 10 Ενόψει των όσων ανάφερα πιο πάνω και όλων των ενώπιον μου στοιχείων, έχω καταλήξει ότι, η διακριτική εξουσία της Επιτροπής ασκήθηκε ορθά και η κρινόμενη απόφασηήταν εύλογα επιτρεπτή. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 1980