(1992)28Μαΐου, 1992. [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΦΡΙΞΟΣ ΧΡ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ(ΑΡ.2), Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 265/90). Ακυρωτική Απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου — Επανεξέταση — Εφαρμοστέο νομικό καθεστώς — Το νομικό καθεστώς τον χρόνου λήψεως της ακυρωθείσας διοικητικής απόφασης και όχι του χρόνου επανεξέτασης του θέματος. Δεδικασμένο — Δεν μπορεί να τύχει διάφορης κρίσης ζήτημα το οποίο αποφασίστηκε με τελεσίδικη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια προσφυγής, εφόσον υπάρχει ταυτότητα προσώπων και αντικειμένων. 10 Δυο ήταν OLκύριοι ισχυρισμοί του αιτητή προς υποστήριξητης προσφυγής τουκατά της απόφασης της Ε.Ε.Υ να επαναδιορίσει το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης, μετά από επανεξέτασητου θέματος, λόγωακύρωσης της αρχικής απόφασης της Ε.Ε.Υ. 15 (α) Λανθασμένα η Ε.Ε.Υ κατά την επανεξέταση του θέματος εφάρμοσε το νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο της ακυρωθείσας απόφασης και όχι κατά το χρόνο που έλαβε χώρα η επανεξέταση του θέματος. 20 (β) Οι εκθέσεις του για τα σχολικά έτη 1975-1976 και 19791980 περιείχαν αναιτιολόγητες αναβαθμολογήσεις. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτονταςτην προσφυγή, 25 L 2030 4Α.Α.Δ. Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας (Αρ.2) αποφάσισεότι: 5
(1)Η ακύρωση διοικητικής πράξης ανατρέχει, κατάκανόνα, στο χρονικό σημείο της έκδοσης της ακυρωθείσας πράξης και επαναφέρει τα πράγματα στο νομικό και πραγματικό καθεστώς του χρόνου της έκδοσης της ακυρωθείσας διοικητικής πράξης. Η διοίκηση,επομένως, υποχρεούταινα προβεί σε νέα κρίση, βάσει του πραγματικού και νομικού καθεστώτος που ίσχυε κατάτοχρόνοαυτό. 10 15 20 25 30 Για το λόγο αυτό,μάλιστα, σε όλες τις περιπτώσεις που η συμμόρφωση της διοίκησης προς τις δικαστικές αποφάσεις έγκειται στην αποκατάσταση της νομιμότητας στην υπαλληλική σταδιοδρομία, απαιτείται αναδρομική ισχύς τηςνέαςδιοικητικής πράξης. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι, ορθά η Ε.Ε.Υ. εφάρμοσε τις πρόνοιες του Νόμου όπως ίσχυαν στις 19/9/1986,εφόσον αυτός ήταν ο ουσιώδης χρόνος λήψεως της αρχικής απόφασης για πλήρωση της θέσης. OL νομοθετικές πρόνοιες, όπως ίσχυαν κατά την ημερομηνία λήψεως της επίδικης απόφασης,δηλαδή στις 4/12/1989, δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν για πράξεις ή αποφάσεις για χρόνο που ήτανανύπαρκτες.
(2)Αναφορικά με τον δεύτερο λόγο ακύρωσης της επίδικης απόφασης, τον ίδιο ακριβώς ισχυρισμό προέβαλε αιτητής και στην προηγούμενη Προσφυγή Αριθ. 969/88, ο οποίος απορρίφθηκε απότο Δικαστήριο ως ανυπόστατος.Τοθέμα αυτό, όπως και οι υπόλοιποι λόγοι που εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν απότο Δικαστήριο, αποτελούν δεδικασμένο, εφόσον υπάρχει τελεσίδικη απόφασητου Δικαστηρίου και ταυτότητα προσώπων και αντικειμένων και,κατάσυνέπεια, δεν επιτρέπεταιδιάφορηκρίσητουζητήματοςαυτού. 35 Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. ΑναφερόμενεςΥποθέσεις: 40 Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2686Λύωνας και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2038· 45 Δημοκρατία και Άλλοι ν. Στυλιανού και Άλλου
(1990)3 ΑΛΛ. 2427- 2031 Δημητριάδηςν.Δημοκρατίας(Αρ.2)
(1992)Republic v. Safirides
(1985)3C.L.R. 163· Paschalis v. Republic
(1988)3 CL.R. 1897Αργυρίδης v. Δημοκρατίας
(1989)3(B)ΑΛΛ. 380- $ Κοντογιάννη και Άλλοι ν. Ρ.Ι.Κ.
(1990)3Α.Α.Δ. 2827Βανέζηςκ.α.ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2522Mytides v. Republic
(1987)3C.LR.
- Προσφυγή. Προσφυγή κατά της προαγωγής του ενδιαφερόμενου ^ μέρους Ανδρέα Χριστοδουλίδη στη θέση Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης, αναδρομικά από τις 22/9/1986, αντίτου αιτητή. Αιτητής αυτοπροσώπως. 20 Π. Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ'ων η αίτηση. Cur.adv.vult. 25 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,Δ.: Μετηνπροσφυγήαυτήοαιτητής προσβάλλει την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους, Ανδρέα Χριστοδουλίδη, στη θέση Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης,αναδρομικά απότις 22/9/1986,αντί 30 αυτού. Με απόφαση του, με ημερομηνία 14/11/1989 στην Προσφυγή Αρ. 69/88, Φρίξος Δημητριάδης ν. Δημοκρατίας, το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την 35 προαγωγή του κ. Χριστοδουλίδη στη θέση Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης,από22/9/1986,επειδή στο φάκελοτουδεν υπήρχετίποτεπουναυποστηρίζει ότι είχε καλή γνώση μιας από τις επικρατέστερες ευρωπαϊκές γλώσσες, που απαιτεί σαν προσόν το Σχέδιο Υπηρεσίας 40 τηςθέσης. Την 4/12/1989 η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας 2032 4Χ.ΑΛ. 5 Δημητριάδηςν. Δημοκρατίας(Αρ.2) Δημητριάδης ,Δ. (Ε.Ε.Υ.) επανεξέτασε το θέμα, κάτω από το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο της αρχικής πλήρωσης της θέσης (15/9/1986) και αφού,μετά από έρευνα, διαπίστωσε ότι ο κ. Χριστοδουλίδης είχε "καλή"γνώση της αγγλικής γλώσσας, που απαιτούσαν τα Σχέδια Υπηρεσίας, και ότι, κατά τα άλλα, υπερείχε των άλλων υποψήφιων,αποφάσισετον επαναδιορισμότου ως τονπιοκατάλληλογιατηθέση. 10 Με την προσφυγή του αυτήο αιτητής,που προσβάλλει την πιο πάνω απόφαση, ισχυρίζεται ότι, η Ε.Ε.Υ. πλανήθηκε σχετικά με το ισχύον δίκαιο εφαρμόζονταςτο νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο της ακυρωθείσας απότο Δικαστήριο απόφασης (δηλαδή15/ 15 9/1986) και όχι αυτό που ίσχυε κατά την επανεξέταση, δηλαδή στις 4/12/1989, και ως αποτέλεσμα ο αιτητής αξιολογήθηκε με βάση λανθασμένη νομοθετική διάταξη. Μεταξύ άλλων, παρέπεμψε το Δικαστήριο αυτό στις αποφάσεις της Ολομέλειας του Δικαστηρίου Λνωναςκ.α. 20 ν. Δημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 683/88 κ.λ.π., απόφαση 14/6/1990,Δημοκρατία κ.α. ν.Στυλιανού, Αναθεωρητικές Εφέσεις 1028 κ.λ.π.,απόφαση10/7/
- Κατά πάγιανομολογία η ακύρωση διοικητικήςπράξης 25 ανατρέχει,κατάκανόνα,στο χρονικό σημείο της έκδοσης της ακυρωθείσας πράξης και επαναφέρει τα πράγματα στο νομικό και πραγματικό καθεστώς του χρόνου της έκδοσης της ακυρωθείσας διοικητικής πράξης. Η διοίκηση, επομένως, υποχρεούται να προβεί σε νέακρίση, 30 βάσει του πραγματικού και νομικού καθεστώτος που ίσχυε κατά το χρόνο αυτό. (Βλέπε Δακτόγλου - Γενικό Διοκητικό Δίκαιο, γ/11 σελίδες 356-359.) Για το λόγο αυτό, μάλιστα, σε όλες τις περιπτώσεις που η συμμόρφωση της διοίκησης προς τις δικαστικές 35 αποφάσεις έγκειται στην αποκατάστασητης νομιμότητας στην υπαλληλική σταδιοδρομία, απαιτείται αναδρομική ισχύ της νέας διοικητικής πράξης (Βλέπε Σ.τ.Ε. 21642165/68). 40 Σχετικές είναι οι αποφάσεις της Ολομέλειας του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Republic v. Safirides
(1985)3 C.L.R. 163 στη σελίδα 170 και Paschaiis v. Republic, 2033 Δημητριάδης, Δ. Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας (Αρ.2)
(1992)Υπόθεση Αρ. 570/88, ημερομηνίας 17/10/1988. Στην υπόθεση Ρένος Αργνρίδης ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 23/88, ημερομηνίας 22/2/1988, που αφορούσε επανεξέταση από την Ε.Δ.Υ. προαγωγών 5 κατόπιν ακυρωτικής απόφασης του Δικαστηρίου, λέχθηκαν ταπιοκάτω:"Το διοικητικό όργανο οφείλει να εξετάσει το όλο θέμα,σύμφωνα μετο πραγματικόκαι νομικό καθεστώς 10 που ίσχυε κατά το χρόνο που λήφθηκε η ακυρωθείσα απόφαση. Στην προκειμένη περίπτωση ο προϊστάμενος του Τμήματος, που είχε κληθεί από την Επιτροπή και έκαμε τις σχετικές συστάσεις για τους υποψήφιους, όπως προβλέπεται από το Άρθρο 44
(3)του Νόμου, 15 αφυπηρέτησε και,επομένως, δεν ήτανδυνατόνα κληθεί τώρα να προβεί σε νέες συστάσεις. Ο νέος, δε, Διευθυντής δεν μπορούσε να εκφράσει απόψεις γιατην υπηρεσιακή απόδοση των υποψηφίων κατά τον ουσιώδη χρόνο, διότι δεν ήταν τότε προϊστάμενος του 20 τμήματος τούτου, αλλά ήταν απλώς Ανώτερος Χημικός. Εφόσον υπάρχει η πρακτική αυτήαδυναμία εφαρμογής της νομοθετικής διάταξης, τότε εφραμόζεται η πλησιέστερη δυνατή διαδικασία, που παρέχει τα μεγαλύτερα δυνατά εχέγγυα. Τούτο 25 αποφασίστηκε στην υπόθεση Yiallouros v. The Repu blic(19S6) 3 C.L.R.677, στις σελ. 684-685. Επίσης στην υπόθεση Hadjiparaskevas v. The Republic
(1987)3 C.L.R. 597, στη σελ. 601 αποφασίστηκε ότι, ορθά η Επιτροπή, κατά την επανεξέταση του θέματος ύστερα 30 από ακύρωση της προαγωγής του αιτητή στην υπόθεση εκείνη, αγνόησε τελείως τις συστάσεις του Διευθυντή, επειδή το Δικαστήριο είχε αποφασίσει, την πρώτη φορά,ότι οι συστάσεις ήταν ελαττωματικές. 35 Η Επιτροπή,λοιπόν, έπρεπε να εξετάσει το όλο θέμα σύμφωνα με το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε στις 6 Απριλίου 1983 και, επομένως, δεν μπορούσε ή δεν ένοιωθε ότι θα ήταν ασφαλές να καλέσει ενώπιον της το νέο Διευθυντή, του οποίου 40 δυνατό οι συστάσεις να αναφέρονται σε εντυπώσεις που είχε αποκομίσει μετά τον ουσιώδη χρόνο ή σε εντυπώσεις ενός αξιωματούχου που δεν ήταν 2034 4 Α.Α.Δ. 5 Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας (Αρ.2) Δημητριάδης, Δ. προϊστάμενος του Τμήματος πριν ήκατά τον ουσιώδη χρόνο, που αν ήταν θα είχε από καθήκον σχηματίσει τέτοιες εντυπώσεις, μέσα στα πλαίσια και για σκοπούς των συστάσεων που προνοούνται απότο Άρθρο 44
(3)του Νόμου." Επίσης, αναφορά μπορεί να γίνει στις Υποθέσεις Αρ. 386/88 κ.λ.π., Μαίρη Κοντογιάννη και άλλοι v.Ρ.Ι.Κ., απόφασηημερομηνίας25/8/1990. 10 Στην απόφαση της Ολομέλειας Λνωνας κ.α. ν. Δημοκρατίας, που επικαλείται ο αιτητής, όπως και στην ΥπόθεσηΒανέζηςκ,α. ν.Δημοκρατίας,ΥπόθεσηΑρ.320/87 κ.λ.π., η κάπως διαφοροποιημένη άποψη που εκφράστηκε 15 απότοΔικαστήριο δεναποτελείπαρέκκλισηαπότην πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, αλλά είναι απόλυτα αιτιολογημένη βάσει των γεγονότων των υποθέσεων. Η μεν υπόθεση Λνωνας καθαρά εμπίπτει στην περίπτωση που το παλαιόδίκαιοέχει θεωρηθεί ως λανθασμένο καιεν 20 πάση περιπτώσει πρόκειται περί περίπτωσης που η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου θεώρησε ως μη ορθή την ερμηνεία που είχε δοθεί από το Δικαστήριο σε προηγούμενη απόφαση, σε πρόνοιες εγκυκλίου του Υπουργικού Συμβουλίου, την οποία και ανέτρεψε, και 25 συνεπώς δεν μπορούσε να τύχει πλέον εφαρμογής, στην προκειμένη περίπτωση,μιακαιείχεανατραπεί. Στην υπόθεση Βανέζης οι νέοι Κανονισμοί, που εφαρμόστηκαν, θεσπίστηκαν σε αντικατάσταση 30 προγενέστερων Κανονισμών που είχαν κριθεί ως άκυροι από το Δικαστήριο, γιατί δεν τηρήθηκε ηπροϋπόθεση της κατάθεσης τους στη Βουλή. Στους νέους Κανονισμούς δόθηκεαναδρομική ισχύς απότην ημερομηνία που ίσχυαν οι προηγούμενοι,πουήτανπρογενέστερη τηςημερομηνίας 35 της ακυρωθείσας απόφασης, οπόταν κατά την επανεξέταση εάν ανέτρεχε η διοίκηση στο προηγούμενο νομικό καθεστώς θα εφάρμοζε δίκαιο που, ουσιαστικά, κατά την ημερομηνία της ακυρωθείσας απόφασης δεν θα ήταντο ισχύονδίκαιο. 40 Στην προκειμένη περίπτωση θεωρώ ότι ορθά η Ε.Ε.Υ. εφάρμοσε τις πρόνοιες του Νόμου όπως ίσχυαν στις 19/9/1986, εφόσον αυτός ήταν ο ουσιώδης χρόνος 2035 Δημητριάδης, Δ. Δημητριάδης ν.Δημοκρατίας (Αρ.2)
(1992)λήψεως της αρχικής απόφασης για πλήρωση της θέσης. Οι νομοθετικές πρόνοιες, όπως ίσχυαν κατά την ημερομηνία λήψεως της επίδικης απόφασης,δηλαδή στις 4/12/1989,δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν για πράξεις ή αποφάσειςγιαχρόνο πουήτανανύπαρκτες. 5 Ο δεύτερος λόγος ακύρωσης που προβάλλει ο αιτητής είναι ότι, οι εκθέσεις του ενδιαφερόμενου μέρους, για τα σχολικά έτη 1975-1976 και 1979-1980, περιέχουν αναιτιολόγητες αναβαθμολογήσεις. Τον ίδιο ακριβώς 10 ισχυρισμό προέβαλε ο αιτητής και στην προηγούμενη Προσφυγή Αριθ. 969/88 (πιο πάνω), ο οποίος απορρίφθηκε από το Δικαστήριο ως ανυπόστατος. Το θέμα αυτό, όπως και οι υπόλοιποι λόγοι που εξετάστηκαν και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο, αποτελούν 15 δεδικασμένο εφόσον υπάρχει τελεσίδικη απόφαση του Δικαστηρίου και ταυτότητα προσώπων και αντικειμένων και, κατά συνέπεια, δεν επιτρέπεται διάφορη κρίση του ζητήματος αυτού (βλέπε Δακτόγλου - Γενικό Διοικητικό Δίκαιο,γ/11,σελίδες 122,129-132). 20 Απόλυτα σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμααπό την απόφασητου Δικαστηρίου στην υπόθεση Mytides ν. Republic
(1987)3C.L.R. 31 στησελίδα 39. 25 "With regard to paragraph 6 of the qualifications, which concerns the possession of a post-graduate diplo ma, it has already been found by the court in the Mytides case,suypra,that it was open totheCommisssion tocon clude as they did (see p. 1112 of the report) and this 30 Court cannot act as an appellate Court and question the finding of theJudge inthat case." Κατά συνέπεια, ο πιο πάνω ισχυρισμός του αιτητή απορρίπτεται. 35 Στο σημείο αυτό θεωρώ σκόπιμο να αναφερθώ στο ακόλουθο απόσπασμα της απόφασης του Δικαστηρίου στην Υπόθεση Αριθ. 969/88 (πιο πάνω). 40 "Όλοι οι πιο πάνω ισχυρισμοί και ο τρόπος που αιτιολογούνται είναι απορριπτέοι. Η Ε.Ε.Υ. λέει με σαφήνεια στην απόφασητης ότι,κατέληξε στην επιλογή 2036 4\.ΑΛ. 5 Δημητριάδηςν. Δημοκρατίας(Αρ.2) Δημητριάδης, Δ. τουκαταλληλότερου υποψήφιουαφούσυνεκτίμησε όλα τα κριτήρια, δηλαδή αξία, προσόντα και αρχαιότητα, ως ώφειλε, εξάλλου, βάσει των γνωστών αρχών του Διοικητικού Δικαίου. Η απόφαση της, δε, να δώσει βαρύτητα στη μεγάλη αρχαιότητα του ενδιαφερομένου προσώπου, κατά 8.5 χρόνια στην αμέσως κατώτερη θέση, ήταν επιτρεπτή και μέσα στο πλαίσιο της διακριτικήςτης ευχέρειας." 10 Για όλους τους πιο πάνω λόγους καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η Ε.Ε.Υ., κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης, ενήργησε ορθά και νόμιμα, μέσα στα πλαίσια της διακριτικής της ευχέρειας, και επέλεξε τον πλέον κατάλληλο υποψήφιογια τηθέσηόπως ήτανη υποχρέωση 15 της να πράξει. Συνεπώς, η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του αιτητή.Τα έξοδα να υπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. 2037