4 ΑΛΛ. 29 Μαΐου, 1992 [ΠΙΚΗΣ,Λ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΟΣΦΙΛΗ, Αιτητής. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΟΔΙΚΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ Ή/ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 808/91). 5 10 15 20 Λέξεις και φράσεις — "Σιτνήθης Διαμονή" — Ο τόπος όπου, κατά κανόνα διαμένει κάποιος, άσχετα από μελλοντικές προθέσεις — Διάκριση από τη "μόνιμη διαμονή", η οποία συναρτάται με τις προθέσεις για μόνιμη εγκατάσταση "domicile".— Διαμονή στο εξωτερικό, για λόγους σπουδών, πληροί τις προϋποθέσεις της συνήθους διαμονής. Επικαλούμενος τις πρόνοιες του Καν. 4
(2)(δ)(ι), του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ί ο υ 1984 (Κ.Δ.Π. 66/84). ο αιτητής υπέβαλε αίτηση για εισαγωγή και εγγραφή μηχανοκίνητου οχήματος, πέραν των δύο ετών, ως πρόσωπο που είχε τη συνήθη διαμονή του στο εξωτερικό και επέστρεψε στην Κύπρο για μόνιμη εγκατάσταση. Η αίτηση του αυτή απορρίφθηκε από τους καθ' ων η αίτηση, γιατί θεωρήθηκε π ω ζ *1 διαμονή του στην Ελλάδα, για λόγους σπουδών, δεν συνιστούσε συνήθη διαμονή,όπως απαιτείτο από τον Κανονισμό. Ακολούθησε η παρούσα προσφυγή. Αμεσος λόγος προσβολής της επίδικης απόφασης ήταν πλάνη περί το νόμο, η οποία προέκυψε από εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογήτου όρου " συνήθης διαμονή". Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 2049 Μοσφιλη ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Ησυνήθης διαμονήπροσώπου είναι οτόπος που,κατάκανόνα, διαμένει, άσχετα και ανεξάρτητα από μελλοντικές προθέσεις. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Η "συνήθης διαμονή" διακρίνεται από τη μόνιμη διαμονή, που συναρτάται με τις προθέσεις για μόνιμη εγκατάσταση "domicile". Ο όρος "συνήθης διαμονή" είναι 5 αλληλένδετος με τις πραγματικότητες της διαμονής. Η συνήθεια πρέπει να είναι σταθερήκαιναέχεινόμιμο έρεισμα. Στην προκείμενη περίπτωση, ο αιτητής διέμενε, καθόλο τον υπέρ τετραετή κύκλο των σπουδών του, στην Ελλάδα όπου, εξ 10 αντικειμένου, είχετησυνήθηδιαμονήτου. Διαπιστώνεται ότι, οικαθ'ων ηαίτησηλειτούργησαν κάτωαπό πλάνη ως προς το δίκαιο, στη λήψη της επίδικης απόφασης, γεγονόςπουτηνκαθιστάτρωτήκαιυποκείμενη σεπαραμερισμό. 15 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: 20 Matsas v.Republic
(1985)3C.L.R. 54 · Reg. v. BarnetLBC, Exp. Shah[1983]3 W.L.R. 16 · Ioannouv.Republic
(1986)3 C.L.R. 1263 25 Michael v.Republic
(1986)3 C.L.R. 2067Christou andOthers v.Republic
(1988)3(C)C.L.R. 2563- 30 InlandRevenceCommissioners v.Lysaght[1928]A.C. 234Levene v. InlandRevenueCommissioners[1928]A.C.217SpyrouandOthers v.Republic (No.2) [1973]3 C.L.R. 627- 35 Police v. EkdotikiEteria
(1982)3 C.L.R. 63. Προσφυγή. Προσφυγήκατάτης απόφασηςτωνκαθ'ωνη αίτηση, με την οποία απέρριψαν αίτημα του αιτητη για εγγραφή οχήματοςτου,πέραντωνδύοετών. Ν. Παπαενσταθίον,γιατοναιτητη. 2050 40 45 4ΑΛΛ. Μοσφίλη ν.Δημοκρατίας κ.α. Α. Μαππονρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους καθ'ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. 5 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Μεταξύ της 15/9/86 και 30/3/91 ο αιτητής φοιτούσε στη Σχολή Ευελπίδων και διέμενε στην Ελλάδα. Μετά το πέρας των σπουδών του επέστρεψε στην Κύπρο, όπου η μόνιμη κατοικία του. Έφερε μαζί του όχημα, την 10 εγγραφή του οποίου ζήτησε, επικαλούμενος τις πρόνοιες του Καν.4
(2)(δ)(ί) τουπερί Μηχανοκινήτων Οχημάτωνκαι Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 19S4 (Κ.Δ.Π.66/84). Ο κανονισμός επιτρέπει, κατ* εξαίρεση, (α) την εγγραφή μηχανοκινήτου, ηλικίας πέραν των δύο ετών, εφόσον 15 εισάγεται για ίδια χρήση για τα προσεχή δύο έτη, (β)από πρόσωπο που έχει τη συνήθη διαμονή του στο εξωτερικό και το οποίο (γ) επιστρέφει στην Κύπρο για μόνιμη εγκατάσταση. Οι καθ' ων η αίτηση απέρριψαν το αίτημα, για το λόγο ότι ο αιτητής δεν είχε, κατά τη διάρκεια των 20 σπουδών του,τησυνήθηδιαμονήτουστηνΕλλάδα. Οάμεσος λόγος γιατον οποίοπροσβάλλεται ηαπόφαση, είναι πλάνη περί το νόμο, η οποία προκύπτει από εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του όρου "συνήθης 25 διαμονή" στα αδιαμφισβήτητα γεγονότα της υπόθεσης. Τα γεγονότα, τα οποία στοιχειοθετούν τη διαφορά, αποκαλύπτουν ότι, κατά τη διάρκεια των σπουδών του ο αιτητής διέμενε, κατά το πλείστον, στην Ελλάδα και επισκεπτόταν την Κύπρο περιοδικά κατά τη διάρκεια των 30 διακοπών. Ηκυπριακήνομολογία αναγνωρίζει τηδιάκριση μεταξύ συνήθους διαμονής και μόνιμης εγκατάστασης. Η διάκριση μεταξύ των δύο εννοιών αναγνωρίζεται και από τον 35 κανονισμό τον οποίο επικαλείται ο αιτητής.ΣτηMatsas ν. Republic
(1985)3 C.L.R. 54, ο τότε Δικαστής και νυν Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Α. Ν. Λοΐζου, επεσήμανε τη διάκριση μεταξύ συνήθους και μόνιμης διαμονής,υιοθετώντας στο προκείμενο την προσέγγιση της 40 δικαστικής επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στη Reg. ν. BarnetLBC, Exp. Shah (H:L.(E.)) [1983]2 W.L.R. 16. H; Matsas ακολουθήθηκε σε σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου [βλ. Ioannou ν. 2051 Πικής,Δ. Μοσφίλη ν.Δημοκρατίας κ.α.
(1992)Republic(\9$6) 3C.L.R. 1263 Michael v.Republic
(1986)3 C.L.R. 2067-και Christouv.Republic-CaseNo.229/87 αποφασίστηκε την 14/12/88, δημοσιεύτηκε στο
(1988)3 C.L.R.2563]. Στη Barnet, το Δικαστήριο εκκινούμενο από τις προγενέστερες αποφάσεις της δικαστικής Επιτροπής 5 της Βουλήςτων Λόρδωνστις InlandRevenue Commissio ners v. Lysaght [1928] A.C. 234, H.L.(E.), και Levene v. InlandRevenue Commissioners
(1928)A.C. 217 H.L. (E), και τη συμφυή έννοια του όρου "ordinarily resident" (συνήθης διαμονή),έκρινε ότι, στον επίμαχο όρο πρέπει να 10 αποδοθεί η συνήθης έννοια που επιβάλλεται και από τη γραμματική ερμηνεία των λέξεων. Η συνήθης διαμονή προσώπου είναι ο τόποςπουκατάκανόναδιαμένει,άσχετα και ανεξάρτητα από μελλοντικές προθέσεις. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Η "συνήθης διαμονή"διακρίνεται από 15 τη μόνιμη διαμονή, που συναρτάται με τις προθέσεις για μόνιμη εγκατάσταση, "domicile". Όπως υποδεικνύεται στη Barnet,ο όρος "συνήθης διαμονή" είναι αλληλένδετος με τις πραγματικότητες της διαμονής. Η συνήθεια πρέπει να είναι σταθερήκαι να έχεινόμιμο έρεισμα. Ηπαραμονήστο 20 Ηνωμένο Βασίλειο φοιτητών από την αλλοδαπή για εκπαιδευτικούς σκοπούς, κρίθηκε στη Barnet ότι, είχε τα χαρακτηριστικά της συνήθους διαμονής, και εφόσον σχετιζόταν με σταθερό εκπαιδευτικόπρόγραμμα,μπορούσε να αποτελέσει το βάθρο για τη διεκδίκηση εκπαιδευτικών 25 οφελημάτων από τις βρεττανικές Αρχές, νοουμένου ότι ικανοποιούσε το κριτήριο της τριετούς διάρκειας (που θέτει ηαγγλική νομοθεσία). Στην προκείμενη περίπτωση, ο αιτητής διέμενε καθόλο 30 τον υπέρ τετραετή κύκλο των σπουδών του στην Ελλάδα όπου, εξ αντικειμένου, είχετησυνήθηδιαμονήτου. Διαπιστώνεται ότι οι καθ* ων η αίτηση λειτούργησαν κάτω απόπλάνηως προς το δίκαιοστη λήψητης επίδικης 35 απόφασης, γεγονός που την καθιστά τρωτή και υποκείμενη σε παραμερισμό. Ενόψει αυτήςτηςκατάληξης, που καθιστά εξ αρχής την απόφαση άκυρη, δεν παρίσταται ανάγκη διερεύνησης των άλλων λόγων, οι οποίοι έχουν προβληθεί για την ακύρωση της πράξης. 40, Ένας από αυτούς, αφορά τη συνταγματικότητα των κανονισμών, οι οποίοι προσβάλλονται ως αντινομικοί προς τις διατάξεις του άρθρου 23.3 του Συντάγματος, 2052 4ΑΛ.&. Μοσφίλη ν.Δημοκρατίας κ.α. Πικής,Δ. όπως έχουν ερμηνευθεί στη Spyrou and Others (No. 2) κ. Republic
(1973)3 C.L.R. 627. Η θεώρηση της συνταγματικότητας νόμων ή κανονισμών επιχειρείται, μόνο εφόσον η κρίση του θέματος είναι απαραίτητηγια 5 την επίλυση της διαφοράς [βλ. Police v. Ekdotiki Eteria
(1982)2 C.L.R. 63]. Όπου ο άμεσος λόγος της διοικητικής απόφασης κρίνεται ανυπόστατος, η εξέταση της συνταγματικότητας των Κανονισμών θα προσελάμβανε θεωρητικό χαρακτήρα. Επομένως,δεθαεπεκταθούμεστην 10 εξέτασητουθέματος. Οι άλλοι λόγοι, οι οποίοι έχουν προβληθεί για την ακύρωση της απόφασης, οι οποίοι επίσης δε θα διερευνηθούν ενόψει της κατάληξης στην οποία έχουμε 15 αχθεί,είναι:(α) η εγκυρότητα των κανονισμών με αναφορά στην αρχήultra-vires, και 20 (β)η ευχέρεια του 'Εφόρου ΜηχανοκινήτωνΟχημάτων να αναθέσει τη διερεύνηση ή απόφαση, για την εγγραφή οχήματος,σεαρχήάλληαπό τον ίδιο. Η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση 25 ακυρώνεται βάσει του άρθρου 146.4(β) τουΣυντάγματος. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 2053