clr/1992/1992_4_2135.pdf

(1992)υπάλληλο της εταιρείας,στις 20/1/90.Οι αιτητέςυποστήριξανπως, τέτοια ειδοποίηση δεν λήφθηκε ποτέ, αλλά, αντίθετα,το μοναδικό έγγραφο που λήφθηκε ήταν η ειδοποίηση ημερ. 15/3/

1. Προς υποστήριξη της προσφυγής τους, οι αιτητές ισχυρίστηκαν πως, σύμφωνα με την πρόνοια του Κανονισμού 3 της Κ.Δ.Π. 43/85, ο 5 φορολογούμενος πρέπει να πληρώνει το ετήσιο τέλος καθαριότητας, "όχι πιο αργάαπότην 30η ημέρατου μήνα Ιουνίου κάθε χρόνου". Επομένως, υποστήριξαν πως το Συμβούλιο είναι υποχρεωμένο να καθορίσει το τέλος πριν από την παραπάνω ημερομηνία, διαφορετικάυπάρχει παράβασηνόμου και κατάχρηση 10 εξουσίας. Περαιτέρω, οι αιτητές ισχυρίστηκαν πως, εφόσον δεν χρησιμοποιούσαν τα απορριματοφόρα του Δήμου, δεν είχαν ευθύνη πληρωμής τέλους σκυβάλων, το ποσό του οποίου *5 χαρακτήρισαν αυθαίρετο, παράνομο ή υπερβολικό. Τέλος ισχυρίστηκαν πως η απόφασηήταν αντίθετη με το άρθρο 28 του Συντάγματος, ότι λήφθηκε χωρίς προηγούμενη έρευνα και ότι δεν αιτιολογήθηκε. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
2. Ενόψει των αντιφατικών ισχυρισμών αναφοράς με την γνωστοποίηση επιβολής σκυβάλων, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα στο επίμαχο θέμα και η αμφιβολία, που δημιουργείται, είναι ορθό να ευεργετήσει τους αιτητές. Γι' αυτόθεωρώπωςηπροσφυγήασκήθηκεεμπρόθεσμα.
3. Οι προθεσμίες που τάσσονται από διοικητικούς νόμους ή 30 κανονισμούς θεωρούνται κατά κανόνα ενδεικτικές, χαρακτήρα τον οποίο διατηρούν,εφόσον δεν ορίζεταιρητά ότι είναιανατρεπτικές. Στην προκείμενη περίπτωση ο κανονισμός δεν θέτει •" χρονικά πλαίσια επιβολής των τελών καθαριότητας. Μπορεί όμως να συναχθεί από την πρόνοια, για το χρόνο πληρωμής, ότι κανονικά επιβάλλεται προ του Ιουνίουκάθε χρόνου. Όμως, μια τέτοια προθεσμία δεν μπορεί παρά να είναι ενδεικτικού χαρακτήρα. Δεν υπάρχει οτιδήποτε στους 40 κανονισμούς που την καθιστά επιτακτική. Αλλωστε η καθυστέρηση δεν παραβλάπτει τα δικαιώματα του φορολογουμένου. Αντίθετα, του παρέχεται μεγαλύτερη ευχέρεια γιααποπληρωμήτους. 2136 25 4Α.Α.Λ. Zenios Closures Ltd v.ΔήμουΛ/σοΰ(Αρ.2)
4. Η υποχρέωση καταβολής τέλους υπάρχει, άσχετα από το χαρακτήρα τους ως ανταποδοτικού, και στην περίπτωση ακόμη που ο υπόχρεος δεν χρησιμοποιεί τις παρεχόμενες υπηρεσίες. 5 10 15 20 25 30
5. Ο ισχυρισμός περί παραβίασης της αρχήςτης ισότητας είναι εντελώς ανεδαφικός, δεδομένου ότι τα τέλη επιβλήθηκαν κατά τρόπο αντικειμενικό, σύμφωνα με τα γενικά κριτήρια που αναφέρθηκαν στη μαρτυρία, όπως η έκταση των υποστατικών και ο αριθμός των προσώπων που απασχολούνται σ' αυτά. Περαιτέρω, όπως έχει προκύψει από τη μαρτυρία, οι αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες είχαν υπόψη όλα τα γεγονότα, που περιστοιχίζουν την υπόθεση τωναιτητών,πριν τους φορολογήσουν. Έτσι,ούτεη μομφή γιαέλλειψη έρευνας ούτε ηθέσηγιααυθαίρετηενέργεια έχει οποιοδήποτεέρεισμα.
6. Αναφορικά με το ύψος του επίδικου ποσού, είναι φανερόν ότι οι δημότες φορολογήθηκαν, ύστερα από εκτίμηση των δαπανών του Δήμου, σε συσχετισμό με τις ανάγκες καθαριότητας του καθενός. Έχουν δεκατατεθείοι σχετικοί λογαριασμοί, από τους οποίους φαίνεται ότι οι δραστηριότητες καθαριότητας αφήνουν σημαντική ζημιά στο Δήμο. Πρέπει να υπομνησθεί ότι η οροφή του ποσού, που μπορεί να ορισθεί για εργοστάσια, είναι, όπως προβλέπει ο καν. 99

(4)(ε), £1,000 και εδώ καθορίστηκε σε £

2. Η αιτιολογία της απόφασης σε παρόμοιες υποθέσεις δεν είναι απαραίτητο να είναι λεπτομερειακή. Εδώ οι λογαριασμοί που υπήρχαν ικανοποιούν την ανάγκη για αιτιολόγηση. « Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Kritiotisv.MunicipalityofPhaphos&Others

(1986)3Α.Α.Δ. 322- 40 Rainbow Bleaching & Dyeing Co. Ltd v. Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών και Άλλης

(1990)3Α.Α.Δ. 93Τσικουρής ν.ΑρχήςΑιμένων Κύπρου

(1990)3Α.Α.Δ. 441Τ 45 Χατζηκυριάκου & Υιοί Ατδ, 5ΑΛ.Σ.Δ. 22- 2137 Zenios Closures Ltd v.ΔήμουΛ/σοΰ(Αρ.2)

(1992)Melikian &Co Ltdv. Republic

(1983)3A.A.A. 1324Χάλιος v. Συμβουλίου Βελτιώσεως Κακοπετριάς

(1986)3 Α.Α.Δ. 2594- - Χατζηδάς ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1121ΤύμβιοςΑτδ ν.Δημοκρατίας και Άλλου

(1991)4(B)Α.Α.Δ. 1335Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας 4771,4172/87- ™ Κυριακίδης & Υιοί Ατδ ν.Αεμεσού

(1985)3Α.ΑΛ. 607Μ. J. Lousides & SonsLtd v. Municipality of Limassol

(1988)3(B) C.L.R.1017- 1 5 Γεώργιος Π. Ζαχαριάδης Ατδ ν. Δήμου Αεμεσού

(1989)3(A) Α.ΑΛ. 212920 Απόφαση Συμβουλίου Επικρατείας 2063/

1. Προσφυγή. Προσφυγήκατά της επιβολής,από τον καθ' ουη αίτηση Δήμο, τέλους καθαριότηταςανερχόμενο σε £400.-, πλέον 25 £36.- πρόσθετη επιβάρυνση, στους αιτητές, για το έτος
2. Β. Ταπακονδης,γιατους αιτητές. 30 Γ. Ποταμίτης, γιατον/η αίτηση. Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Οι 35 αιτητές έχουν συγκροτηθεί καιλειτουργούν υπόκαθεστώς μετοχικής εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Είναι δε ιδιοκτήτες εργοστασίου κατασκευής πωμάτων, που βρίσκεται στην εδαφική περιοχή η οποία ελέγχεται από τον καθ' ου ηαίτησηΔήμο Λεμεσού (εφεξήςο Δήμος).Για 40 το 1990 τους επιβλήθηκε τέλος καθαριότητας ανερχόμενο σε £400, πλέον £36 σαν πρόσθετη επιβάρυνση.Οι αιτητές θεώρησαν την απόφαση απαράδεκτηκαι,για τους λόγους που εξέθεσαν στην προσφυγήτους την προσβάλλουν σαν νομικά επιλήψιμηκαι,σετελική ανάλυση,άκυρη. 45 2138 4ΑΛΛ. Zenios Closures Ltd v.ΔήμουΛ/σοΰ(Αρ.2) Νικήτας,Δ. Πρέπει πρώτα ναέχουμε υπόψη ταγεγονότα -ή, πιο ορθά, την αντιθετική εκδοχή που παρουσίασε η κάθε πλευρά - τα οποία συνιστούν το πλαίσιο μέσα από το οποίο συζητήθηκε η προδικαστική ένσταση πως η 5 προσφυγήείναι εκπρόθεσμη. Είναι ηθέσητου Δήμου,που υποστηρίχθηκε με μαρτυρία,πωςη ειδοποίηση επιβολής του τέλους σκυβάλων επιδόθηκε σε υπάλληλο της εταιρείας, απόεντεταλμένο υπάλληλο τουΔήμου, στις 20/10/
3. Επομένως η προσφυγή, ημερομηνίας 26/4/91, 10 κατατέθηκεέξωαπότοχρονικό όριο των75ημερών που καθορίζειτο άρθρο 146.3 του Συντάγματος. Η αντίπαληεκδοχή είναι πως δεν λήφθηκε ποτέ τέτοια επιστολή.Οδιευθυντής τηςεταιρείαςείπεότι τομοναδικό 15 έγγραφο πουπήρε ήταν η ειδοποίηση ημερ. 15/3/91,που παραλήφθηκε στις 19/3/
4. Τότε είχε περιέλθει σε γνώση των αιτητών ηεπίδικη πράξη. Τογεγονός επεσήμανανοι αιτητές με επιστολή, ημερ. 26/3/91, που έστειλε ο δικηγόρος τους απευθείας στον καθ' ου η αίτηση. 20 Παρενθετικά, είναι ο τύπος ειδοποίησης, που χρησιμοποιείται σαν υπόμνηση για την πληρωμή καθυστερημένων τελών καιακολουθεί τη γνωστοποίηση επιβολής τέλους, αντίτυπο της οποίας κατατέθηκε. Αν φυσικά έτσι είχαν τα πράγματα, η προσφυγή είναι 25 εκπρόθεσμη. Ο επιδότης τουΔήμου επέμεινεν ότι έδωσε την κανονική ειδοποίηση στις 24/10/90, όπωςδείχνει καιη καταχώρηση στο σχετικό βιβλίο που τηρεί. Αντεξεταζόμενος ομάρτυραςείπεπωςδενζήτησε από την παραλήπτρϋα ναυπογράψει το βιβλίο του, γιατί αυτό θα 30 σήμαινε καθυστέρηση, ενόψει του μεγάλου αριθμού ειδοποιήσεων που παραδίνει στους επηρεαζόμενους δημότες. Δεν θα αναφερθώ σε άλλες λεπτομέρειες. Ό,τι 35 προεκτέθηκε αποτελεί το καταστάλαγματωνμαρτυριών, που επιβεβαιώνειτιςαντίθετες θέσεις των μερών. Ενόψει της κατάστασης αυτής δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα στο επίμαχο θέμα. Η αμφιβολία που δημιουργείται είναι ορθό, όπως υπαγορεύει ηνομολογία, 40 να ευεργετήσει τους αιτητές.ΒλέπεKritiotis v. Municipa­ lity ofPaphos &Others

(1986)3Α.Α.Δ. 322, 346,424/88, RainbowBleaching&Dyeing Co.Ltd. v. Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών, ημερ. 13/1/90και 297/89,ΆκηςΤσικονρής 2139 Νικήτας,Δ. Zenios Closures Ltd v. ΔήμουΛ/σοΰ(Αρ.2)

(1992)ν.ΑρχήςΛιμένων Κύπρουημερ. 18/12/90).Γιαυτό θεωρώ πως ηπροσφυγήασκήθηκεεμπρόθεσμα. Ένα επιχείρημα στο οποίο προσδόθηκε ιδιαίτερη σημασία απότους αιτητές,για ναπετύχουν ακύρωση των 5 τελών, αφορά την αληθινή ερμηνεία του κανονισμού 99

(4)των Δημοτικών Κανονισμών Λεμεσού 1968 μέχρι 1985. Η πρόνοια που ενδιαφέρει είναι πως ο φορολογούμενος πρέπει να πληρώνει το ετήσιο τέλος καθαριότητας "όχι πιο αργά από την 30ή ημέρα του μήνα Ιουνίου κάθε 10 χρόνου" (Βλέπε άρθρο 3 της Κ.Δ.Π. 43/85 ημερ.25/1/85). Ο δικηγόρος τους υπέβαλεν ότι, από το περιεχόμενο του κανονισμού αυτού, προκύπτει πως το δημοτικό συμβούλιο είναι υπόχρεο να καθορίσει το τέλος πριναπό την παραπάνω ημερομηνία. Διαφορετικά υπάρχει 15 παράβαση νόμου και κατάχρηση εξουσίας που συνεπάγεται ακυρότητα. Αντιτιθέμενος στη θέση αυτή ο δικηγόρος του Δήμου υποστήριξε ότι, ηκαθυστέρηση που σημειώθηκε δεν επηρεάζει τη δυνατότητα επιβολής των τελών. Ο λόγος γιαυτό είναι πως δεν υπάρχει 20 αναδρομικότητα στην επιβολή τους, ενέργεια που απαγορεύει ρητάτο άρθρο24.3 τουσυντάγματος. Σύμφωνα με την εισήγηση του Δήμου, το τέλος είναι νόμιμο, γιατί καθορίστηκε μέσα στο τρέχον έτος που θα 25 μπορούσε να επιβληθεί. Το ίδιο είχε συμβεί και σε ορισμένες περιπτώσεις που αφορούσαν φορολογία εισοδήματος ή τον επαγγελματικό φόρο. Προς αυτή την κατεύθυνση έγινεαναφοράστις υποθέσεις Χ"Κνριάκον & Υιοί Ατδ. 5 Α.Α.Σ.Δ.22,29 και30, Melikian & Co. Ltd. v. 30 Republic

(1983)3Α.Α.Δ. 1324 καιΧάλιος ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Κακοπετριάς

(1986)3 Α.Α.Δ. 2594, 26002601. Στις υποθέσεις αυτές κρίθηκε ότι δεν είναι αναδρομική ηφορολογία που καθορίζεται ετήσια, εφόσον επιβάλλεται οποτεδήποτε στη διάρκεια του χρόνου που 35 ήτανπληρωτέα. Το επιχείρηματων αιτητώνείναι αβάσιμο. Κατάγενική αρχήοι προθεσμίες γιατην άσκηση των αρμοδιοτήτωντης διοίκησης είναι ενδεικτικές. Στην Α.Ε. 606 Ανδρέας 40 Χατζηδάςν. Δημοκρατίας, ημερ. 19/5/89, υπογραμμίστηκε ότι: 2140 4ΑΛ.Δ. 5 ZeniosClosures Ltd v. ΔήμουΛ/σοΰ(Αρ.2) Νικήτας, Δ. "οι προθεσμίες που τάσσονται από διοικητικούς νόμους ή κανονισμούς θεωρούνται κατά κανόνα ενδεικτικές, χαρακτήρα τον οποίο διατηρούν εφόσον δεν ορίζεται ρητάότι είναι ανατρεπτικές. Η αρχήαυτή ακολουθήθηκε και επεξηγήθηκε στην υπόθεση Τιγγιρίδηςν.Δημοκρατίας

(1987)3Α.Α.Δ. 1181." Παραπέμπω περαιτέρω στην απόφαση αρ. 539/90 Κώστας Τύμβίοςν. Δημοκρατίας,ημερ. 17/4/91. 10 Στην προκείμενη περίπτωση ο κανονισμός δεν θέτει χρονικά πλαίσια επιβολής των τελών καθαριότητας. Μπορεί όμως να συναχθεί, απότην πρόνοια για το χρόνο πληρωμής, ότι κανονικά επιβάλλεται προ του Ιουνίου 15 κάθε χρόνου. Όμως, μια τέτοια προθεσμία δεν μπορεί παρά να είναι ενδεικτικού χαρακτήρα. Δεν υπάρχει οτιδήποτε στους κανονισμούς που την καθιστά επιτακτική. Αλλωστε η καθυστέρηση δεν παραβλάπτειτα δικαιώματα του φορολογουμένου. Αντίθετα, του 20 παρέχεται μεγαλύτερη ευχέρεια για αποπληρωμή τους. Είναι δε ορθόν, όπως εισηγήθηκε ο κ. Ποταμίτης, ότι δεν υπάρχει αναδρομικότηταστη φορολογία. Πρέπει όμως να λεχθεί, ότι οι αιτητές περιόρισαν το επιχείρημα τους στη διάταξηπουπροβλέπει προθεσμία πληρωμής μέχρι τέλους 25 Ιουνίου, χωρίς ουσιαστικά να έχουν θίξει αναδρομικότητα. Η γνώμη του δικαστηρίου, αναφορικά με τη (ρύση της προθεσμίας που προβλέπει ο σχετικός κανονισμός, ενισχύεται απόλυτα από τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας4771, 4172/87 πάνωστο ίδιο 30 ακριβώςθέμα 35 40 "Αι τασσόμεναι προθεσμίαι προς περαίωσιν της διαδικασίας επιβολής των τελών καθαριότητος και αποκομιδής απορριμάτων υπέρ των δήμων και κοινοτήτων, είναι ενδεικτικαί, κατά τον ισχύοντα επί διοικητικών προθεσμιών κανόνα, υπό την έννοιαν ότι τυχόν υπέρβασις τούτων, επί εύλογον πάντως χρόνον, δεν επάγεταιακυρότητατων σχετικώναποφάσεων." Προτού συνοψίσω τους υπόλοιπους λόγους της προσφυγής, πρέπει να αναφέρω ότι, στη διάρκεια του 1990, οι αιτητές δεν χρησιμοποίησαν τις υπηρεσίες καθαριότητας του Δήμου, παρόλο που τα 2141 Νικήτας,Δ. Zenios Closures Ltd v.ΔήμουΛ/σοΰ(Αρ.2)

(1992)απορριματοφόρα οχήματα του διέρχονταν από εκεί και εξυπηρετούσαν την περιοχήπουβρίσκεται το εργοστάσιο. Είναι επίσης παραδεκτόν ότι οι αιτητές διαθέτουν κλίβανο, στον οποίο καταστρέφουν πλείστα των απορριμάτων που δημιουργούν, ή τ' απομακρύνουν με 5 δικά τους μέσα. Γιαυτό οι αιτητές υπέβαλαν πως δεν υπέχουν ευθύνη πληρωμής τέλους σκυβάλων. Και ότι, εν πάση περιπτώσει, το επίδικο ποσό είναι αυθαίρετο, παράνομο ή υπερβολικό. Τέλος, ισχυρίζονται πως η απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση του άρθρου 28 του ίο συντάγματος, χωρίς προηγούμενη έρευνα, και ότι δεν αιτιολογήθηκε. Η αρμοδιότητα δημοτικού συμβουλίου να επιβάλλει τέλος σκυβάλων, που είναι ετήσιο, πηγάζει από το 15 συνδυασμό των άρθρων84(ζ) και87

(1)(γ)του περί Δήμων Νόμου αρ. 111/85,όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 14 (α) του νόμου 25/

1. Το δικαστήριο ανέπτυξε πλούσια νομολογία που καλύπτει πολλές πτυχές του θέματος. Εν πρώτοις το τέλος διέπεται από την αρχή της 20 ανταποδοτικότητας. Όπως κρίθηκε με συνέπεια και σταθερότητα, (ακολουθώνταςτα ισχύοντα στην Ελλάδα) η υποχρέωση καταβολής τέλους υπάρχει, άσχετα από το χαρακτήρα του ως ανταποδοτικού,και στην περίπτωση ακόμηπου ο υπόχρεος δεν χρησιμοποιεί τις παρεχόμενες 25 υπηρεσίες. OL λόγοι αναφέρονται στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, σελ. 150 και
2. Βλέπε επίσης Κυριακίδης & Υιοί Ατδ. ν. Δήμου Λεμεσού

(1985)3 Α.Α.Δ. 607, Δημητριάδης ν. ΔήμουΛεμεσού

(1987)3Α.Α.Δ. 145 και 134/86 Λουϊζίδης 30 ν. Δήμου Λεμεσού ημερ. 21/5/88και 924/87 Ζαχαριάδης ν.Δήμου Λεμεσού ημερ. 25/9/89. Ο ισχυρισμός για παράβαση της αρχής της ισότητας προβλήθηκε αόριστα, χωρίς καμιά ανάπτυξη.Θα λέγαμε 35 όμως ότι είναι εντελώς ανεδαφικός,δεδομένου ότι τατέλη επιβλήθηκαν κατά τρόπο αντικειμενικό, σύμφωνα με τα γενικά κριτήρια που αναφέρθηκανστη μαρτυρία,όπως η έκταση των υποστατικών και ο αριθμός των προσώπων που απασχολούνται σ' αυτά. Περαιτέρω, όπως έχει 40 προκύψει από τη μαρτυρία, οι αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες είχαν υπόψη όλα τα γεγονότα, που περιστοιχίζουν την υπόθεση των αιτητών, πριν τους 2142 4Α.Α.Δ. ZeniosClosuresLtd v. ΔήμουΛ/σοΰ(Ao.2) Νικήτας, Δ. φορολογήσουν. Έτσι ούτε η μομφή για έλλειψη έρευνας ούτε η θέση για αυθαίρετη ενέργεια έχει οποιοδήποτε έρεισμα. 5 Αναφορικά με το ύψος του επίδικου ποσού, είναι φανερό ότι οι δημότες φορολογήθηκαν, ύστερα από εκτίμηση των δαπανώντου Δήμου, σε συσχετισμό με τις ανάγκες καθαριότηταςτου καθενός. Έχουν δε κατατεθεί οι σχετικοί λογαριασμοί απότους οποίους φαίνεταιότι οι 10 δραστηριότητες καθαριότητας αφήνουν σημαντική ζημιά στο Δήμο. Πρέπεινα υπομνησθεί ότι, η οροφή του ποσού που μπορεί να ορισθεί για εργοστάσια είναι, όπως προβλέπει ο καν. 99

(4)(ε),£1,000και εδώκαθορίστηκε σε £400. 15 Η αιτιολογία της απόφασης σε παρόμοιες υποθέσεις δεν είναι απαραίτητο να είναι λεπτομερειακή, (βλέπε σχετικές παρατηρήσεις στη Λουϊζίδη και Ζαχαριάδη, ανωτέρω). Εδώοι λογαριασμοί πουυπήρχαν ικανοποιούν 20 την ανάγκη για αιτιολόγηση. Τη θέση αυτή υποστηρίζει πλήρως η άποψη του Συμβουλίου της Επικρατείας στην υπόθεση2063/86 25 "αιτιολογημένη απόφασις που συνοδεύεται από έγγραφο, όπου παρατίθενται λεπτομερώς τα αναφερόμενα εις τα έξοδα και τα έσοδα της υπηρεσίας καθαριότηταςτουΔήμου στοιχεία." Καταλήγωπωςκανέναςαπότους προβληθέντες λόγους 30 ακύρωσης δεν έχει θεμελιωθεί. Η επίδικη απόφασηήταν εύλογα επιτρεπτή και επικυρώνεται. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδασε βάροςτωναιτητών. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 2143