(1992)19 Ιουνίου, 1992 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣΣΤΙΓΚΑΣ, Αιτητής, , ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩΥΠΟΥΡΓΟΥ ΑΜΥΝΑΣ ΚΑΙΑΛΛΩΝ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 824/89). Στρατός της Δημοκρατίας — Μόνιμοι Αξιωματικοί — Ιεραρχική προσφυγή στο Συμβούλιο Επανακρίσεων κατά απόφασης του Συμβουλίου Κρίσεων γιαπαραμονή αξιωματικού στον ίδιοβαθμό — Εκτελεστή διοικητική απόφαση η απόφαση του Συμβουλίου Επανακρίσεων — Μπορεί να προσβληθείμε προσφυγή βάσει τον * Άρθρου 146 τουΣυντάγματος. Στρατός της Δημοκρατίας — Μόνιμοι Αξιωματικοί — Συμβούλιο Επανακρίσεων — Απόφαση τον να απορρίψει ιεραρχική προσφυγή και να επικυρώσειαπόφασηγια παραμονή υπολοχαγού 10 στον ίδιο βαθμό — Ισχυρισμός on δενλήφθηκευπόψη η αθώωση τον σεπειθαρχική διαδικασία απορριπτέος — Εύλογη ηαπόφαση δυσμενούς κρίσης, εφόσον λήφθηκαν υπόψη πειθαρχικές ποινές, καθώςκαιμειωμένη απόδοση σεδιάρκειαεκπαίδευσης. *c Ο αιτητής, που ήταν μόνιμος αξιωματικός με βαθμό υπολοχαγού, προσέβαλεμε την προσφυγή του την απόφαση του Συμβουλίου Επανακρίσεων, με την οποία επικυρώθηκε απόφαση του Συμβουλίου Κρίσεωνγια παραμονήτου στονίδιο βαθμό. Προς υποστήριξητηςπροσφυγής τουισχυρίστηκεπωςοι καθ' ων η αίτησηδεν προέβησαν στην δέουσα έρευνακαι δεν έλαβαν υπόψην τους πως στις κατηγορίες γιααναξιοπρεπή καιανοίκεια συμπεριφορά καιαπόπειρες γιαπαραφύσηασέλγεια είχεαθωωθεί από τηναναθεωρητικήαρχή στηνοποίαείχεπροσφύγει. 25 2304 4 ΑΛΛ. 5 Στίγκαςν.Δημοκρατίαςκ,α. Από μέρους των καθ' ων η αίτηση προβλήθηκε προδικαστική ένσταση ότι, η επίδικη απόφαση δεν ήταν εκτελεστή διοικητική πράξη, αλλά ενδιάμεση απόφαση της σύνθεσης διοικητικής ενέργειας, που ολοκληρώθηκε με τις προαγωγές που έγιναν στο βαθμότουλοχαγού. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 10 15 20 25 30 Αναφορικά με την προδικαστική ένσταση που προβλήθηκε η απόφαση στις προσφυγές αρ. 804, 884, 886, 971 και 995/85, Α, Χαρίδηςν. Δημοκρατίαςημερ.31/1/89,δέχθηκε ότι, ενόψει καιτων προμνησθέντων διατάξεων, η επίδικη πράξη έχει εκτελεστό χαρακτήρα και ότι δεν είναι προπαρασκευαστική. Υιοθετώντας την παραπάνω "απόφαση του δικαστή κ. Κούρρη, απορρίπτω την προδικαστικήένστασηωςαβάσιμη. Είναι φανερόνπως το Συμβούλιο σημείωσε στο φύλλο κρίσεως το γεγονός της αθώωσης και της επανένταξης του αιτητή στο στράτευμα και επομένως το είχαν υπόψητους. Στο φύλλο κρίσεως δόθηκε μια ολοκληρωμένη εικόνα χωρίς διαστρεβλώσεις και χωρίς την παραμικρή παραπλάνηση. Παράλληλα το Συμβούλιο Επανακρίσεων ανέφερε στην απόφασητου πως,ηπειθαρχικήποινή της απόλυσης του ήρθη λόγω μεταγενέστερης αθώωσης τουαιτητή. Από την άλλη ρητά βεβαιώνεται στις αποφάσεις των δύο Συμβουλίων ότι έχουν ληφθεί υπόψηόλα ταστοιχεία τουατομικού φακέλου του αιτητή. Όπως δε συνάγεται, με ευχέρεια, από το περιεχόμενο τους, ό,τι προσμέτρησε για τη διαμόρφωση των σχετικών κρίσεων ήταν η έκθεση χαμηλής ικανότητας του αιτητή, άλλες σοβαρέςπειθαρχικέςκαταδίκεςφυλάκισηςκαικράτησης, που εν πολλοίς αφορούν τη εκτέλεση της υπηρεσίας του,καθώς επίσης και ηχαμηλήβαθμολογίατου αιτητήστηδιάρκειαεκπαίδευσηςπου έτυχε σε σχολήπεζικού. Επομένως, ούτε απόέλλειψηέρευνας,ούτε απόπλάνηπάσχειηπροσβαλλόμενηαπόφαση. 35 40 Όλαταπαραπάνω στοιχεία είναι αρκετάγιανα δικαιολογήσουν με επάρκεια την δυσμενή κρίση του αιτητή ως παραμένοντος στο βαθμότουυπολοχαγού,καθόσονστηρίζεται στιςπειθαρχικέςποινές που επιβλήθηκαν σ' αυτόν και τη μειωμένη απόδοση του, όπως αντανακλάταισταστοιχείαπουπαρέθεσα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 2305 Στίγκαςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Αναφερόμενη Υπόθεση: Χαρίδης και Αλλοι ν. Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. 5 Προσφυγή κατά της απόφασης του Συμβουλίου Επανακρίσεων για παραμονήτου αιτητήστον ίδιοβαθμό, δηλαδήστο βαθμότουυπολοχαγού. 10 Ε. Ευσταθίου, γιατοναιτητή. Μ. Φλωρέντζος, Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για τους καθ'ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής υπηρετεί στον κυπριακόστρατό απότο
- Είναι μόνιμος αξιωματικός. Κατέχει από 15/5/1982το βαθμότου 20 υπολοχαγού. Με την προσφυγήτου επιδιώκει την ακύρωση απόφασης του Συμβουλίου Επανακρίσεων, που τον αφορούσε και που του κοινοποιήθηκε στις 22/8/
- Προηγήθηκε η, δυσμενής για τον αιτητή, κρίση του Συμβουλίου Κρίσεων αρ. 1,που είχε ληφθεί στις 13/5/1987 25 στη διάρκειατων ετήσιων κρίσεων του
- Ηγνώμη αυτή περί παραμονής του αιτητή στον ίδιο βαθμό επικυρώθηκε από το Συμβούλιο Επανακρίσεων, αφού εξέτασε σχετική προσφυγήπουκατέθεσε οαιτητής. Ας σημειωθεί ότι, η ιεραρχική προσφυγή από δυσμενώς κρινόμενο αξιωματικό είναι εφικτήκάτωαπότις διατάξεις των κανονισμών 33 και 34, των περί Ιεραρχίας και Προαγωγών Μονίμων Αξιωματικών και Υπαξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας Κανονισμών του 1981 ·*5 (Κ.Δ.Π. 118/81).Διευκρινίζεται πως οι θέσεις λοχαγού,που ήταν τότε κενές, καταλήφθηκαν από ομοιόβαθμους συναδέλφους του αιτητή, που είχαν το προβάδισμα στην επετηρίδα, απέναντι στον αιτητή, και είχαν προκριθεί ως 4 0 "προακτέοι κατ'αρχαιότητα". Στο σημείο αυτό πρέπει να εξεταστεί ηπροκαταρτική ένσταση των καθ' ων που αφορά στην εκτελεστότητα της 2306 4 ΑΑ.Δ. 5 Στίγκαςν.Δημοκρατίαςκ.α. Νικήτας*Δ. επίδικης απόφασης. Είναι η θέση τους ότι, αυτή η απόφαση, ως και η προγενέστερη του Συμβουλίου Κρίσεων, δεν έχει εκτελεστό χαρακτήρα. Κατά βάση το επιχείρημα είναι ότι, τόσον η αρχική κρίση, όσον και η επίδικη αποτελούν ενδιάμεσες φάσεις μιας σύνθετης διοικητικής ενέργειας, που ολοκληρώθηκε με τις προαγωγές που έγιναν στο βαθμό του λοχαγού. Έτσι οι ενδιάμεσες κρίσεις συγχωνεύθηκαν στην τελική πράξητων προαγωγών,πουείναι καιημόνηπροσβλητή. 10 Κατά ρητή πρόβλεψη των περί Ιεραρχίας και Προαγωγών Κανονισμών του 1981, κάθε δυσμενώς κρινόμενος αξιωματικός ή υπαξιωματικός έχει δικαίωμα να επανακριθεί από αρμόδιο Συμβούλιο Επανακρίσεων 15 (Καν. 33
(2)}. Ο δε καν. 34 προβλέπει για ιεραρχική προσφυγή σε τέτοιο Συμβούλιο, εκ μέρους του θιγέντος, ή για παραπομπή ενός τέτοιου ζητήματος σ' αυτό, που μπορεί να γίνει από τον Υπουργό Αμυνας ή το Υπουργικό Συμβούλιο, όπως ορίζει η παράγραφος2 του 20 καν.32. Στην Ελλάδα η κρίση κάθε αξιωματικού, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, γίνεται αυτοτελώς και όχι ύστερα από σύγκριση με τους 25 συναδέλφους του (βλέπε Πορίσματα Νομολογίας του Σ.τ.Ε σελ. 393). Όμως, έχουμε κυπριακή περίπτωση στην οποία κρίθηκε το ζήτημα απευθείας. Η απόφαση στις προσφυγές αρ. 804, 884, 886, 971 και 995/85,Α. Χαρίδης ν. Δημοκρατίας, ημερ. 31//1/89, δέχθηκε ότι, ενόψει και 30 των προμνησθέντων διατάξεων, η επίδικη πράξη έχει εκτελεστό χαρακτήρα και ότι δεν είναι προπαρασκευαστική. Υιοθετώντας την παραπάνω απόφαση του δικαστή κ. Κούρρη απορρίπτω την προδικαστική ένσταση ωςαβάσιμη. 35 Ο αιτητής πρόβαλε ως λόγους ακύρωσης την έλλειψη έρευνας, που οδήγησε σε πραγματική πλάνη, καθώς και την απουσία αιτιολογίας από την επίδικη απόφαση. Η εισήγηση είναι πως αν το Συμβούλιο Επανακρίσεων 40 προέβαινε στη δέουσα έρευνα θαμπορούσε να διαπιστώσει ότι η απόλυση του από τον στρατό στις 17/8/83, σαν επακόλουθο της καταδίκηςτου απόπειθαρχικό συμβούλιο για αναξιοπρεπή και ανοίκεια συμπεριφορά και 2307 Νικήτας, Δ. Στίγκαςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)απόπειρες για παραφύση ασέλγεια, ήταν άνευ σημασίας. Κι αυτό, επειδή στις 22/9/84 έγινε δεκτός στις τάξεις του στρατεύματος, αφού αθωώθηκε, λόγω αμφιβολιών, από την αναθεωρητική αρχή στην οποία προσέφυγε. Ηάγνοια και η μη λήψηυπόψητου στοιχείου αυτού συνιστά πλάνη 5 περί τα πράγματα, που αφαιρεί από την επίδικη πράξη κάθεεπίφασηνομιμότητας καθιστώνταςτην άκυρη. Είναι όμως φανερόν πως το Συμβούλιο σημείωσε στο φύλλο κρίσεως το γεγονός της αθώωσης και της 10 επανένταξης του αιτητή στο στράτευμα και, επομένως, το είχαν υπόψη τους. Στο φύλλο κρίσεως δόθηκε μιά ολοκληρωμένη εικόνα χωρίς διαστρεβλώσεις και χωρίς την παραμικρή παραπλάνηση. Παράλληλα το Συμβούλιο Επανακρίσεων ανέφερε στην απόφαση του πως η 15 πειθαρχική ποινή της απόλυσης του ήρθη λόγω μεταγενέστερης αθώωσης του αιτητή. Από την άλλη ρητά βεβαιώνεται στις αποφάσεις των δύο Συμβουλίων ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα τα στοιχεία του ατομικού φακέλου του αιτητή.Όπως δε συνάγεται με ευχέρεια από 20 το περιεχόμενο τους, ό,τι προσμέτρησε για τη διαμόρφωση των σχετικών κρίσεων ήταν η έκθεση χαμηλής ικανότητας του αιτητή, άλλες σοβαρές πειθαρχικές καταδίκες φυλάκισης και κράτησης, που εν πολλοίς αφορούν την εκτέλεσητης υπηρεσίας του, καθώς 25 επίσης και ηχαμηλή βαθμολογία του αιτητή στη διάρκεια εκπαίδευσης που έτυχε σε σχολήπεζικού. Επομένως, ούτε από έλλειψη έρευνας, ούτε από πλάνη πάσχει η προσβαλλόμενη απόφαση. Όλα τα παραπάνω στοιχεία είναι αρκετά για να δικαιολογήσουν με επάρκεια την δυσμενή κρίση του αιτητή ως παραμένοντος στο βαθμό του υπολοχαγού καθόσον στηρίζεται στις πειθαρχικές ποινές που επιβλήθηκαν σ' αυτόν καιτη μειωμένη απόδοσητου,όπως 35 αντανακλάται στα στοιχεία που παρέθεσα. Είναι ενδιαφέρουσα στο σημείο αυτό η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, αρ. 5218/87, ότι αποτελεί νόμιμη και πλήρη αιτιολογία η αναφορά σε ποινές για παραπτώματα στα οποίαείχευποπέσει στρατιωτικός. 40 "Κρίση ως παραμένοντος βρίσκει νόμιμο και 2308 30 4Α.Α.Δ. 5 Στίγκαςν.Δημοκρατίας κ.α. Νικήτας, Δ. επαρκές έρεισμα σε πειθαρχική ποινή φυλακίσεως (της αιτιολογίας αναφερομένης και σ' άλλες ποινές κρατήσεως), με την οποία προσάπτεται η έλλειψη ζήλου,ενδιαφέροντος καιπνεύματος ανησυχίας για την υπηρεσία, δοθέντος ότι η ποινή αναφέρεται σε παράπτωμα περί την υπηρεσίαν...." Υπό τις περιστάσεις και για τους λόγους που προεκτέθηκαν η επίδικη απόφαση ήταν λογικά δυνατή. 10 Μάλιστα με τα στοιχεία που υπήρχαν δεν μπορούσε να ήταν διαφορετική. Επικυρώνεται. Το Συμβούλιο Επανακρίσεων δενυπέπεσε σε καμιά πλημμέλεια. 15 Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 2309