← Κύπρος

clr/1992/1992_4_2315.pdf

4 ΑΛΛ. 26 Ιουνίου, 1992 [ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΤΡΥΦΩΝ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΤΔ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1051/87). Φορολογία-— Φορολογία Εισοδήματος — Πληγείς Οφειλέτης — Δεν έχουν εκπτώσεις για τόκους από προπολεμικά δάνεια, που διαγράφηκαν βάσει του Περί Ανακονφίσεως Οφειλετών Νόμου (Ν. 24/79) — Για σκοπούς φορολογίας δεν είναι απαραίτητη η 5 · κήρυξη του φορολογουμένου ως πληγέντα, βάσει δικαστικής διαδικασίας, εφόσον ο Έφορος εύλογα συνάγει το συμπέρασμα αυτό, 10 15 20 Φορολογία — Φορολογία Εισοδήματος — Χαρισθέντα Χρέη — Θεωρούνται εισόδημα που φορολογείται — Ανεξάρτητα αν θεωρηθούν κεφάλαιο ή τόκος. Η προσφυγή των αιτητών έπληττε δύο σημεία της απόφασης του εφόρου αναφορικά με την επιβολή φορολογίας προς αυτούς.Σύμφωνα με τους αιτητές ο έφορος: α) Λανθασμένα δεν επέτρεψε έκπτωση για τόκους, αναφορικά με δάνεια των αιτητών προς διάφορες τράπεζες που έγιναν πριν την 15/8/1974, θεωρώντας ότι οι αιτητές ήταν πληγέντες, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Αρθρου 4 του Περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμου 1979 (Ν. 24/79)και ως εκ τούτου τα ποσά αυτά είχανδιαγραφεί. Σύμφωνα πάντα με την εισήγηση τους,ο έφορος δεν μπορούσε 2315 Στ.Τρύφων&ΥιοίΛτδ ν. Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)να τους θεωρήσει πληγέντες εφόσον δεν είχαν κηρυχθεί από το Δικαστήριο, συνεπεία τηςαπόσυρσης της αίτησης που είχανοιίδιοι καταχωρήσειγιατο σκοπόαυτό. β) Λανθασμένα θεώρησε ως κέρδος το ποσό των£16,930, που 5 αποτελούσε οφειλή των αιτητώνπρος τηναγγλικήεταιρείαTennant Quarantee Co. Ltd, το οποίο τους είχε χαριστεί. Σύμφωνα μετους ίδιους, το ποσό αυτό ορθά μεταφέρθηκε στον Λογαριασμό Αποθεματικών Κεφαλαίων. ^ . .10 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 1) Δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει αμφισβήτηση, από οποιαδήποτεπλευρά, ότιοι αιτητές είναι 15 πληγέντες, κρίνω ότι η κήρυξη τους ως πληγέντες, με δικαστικήδιαδικασία,δενήταναπαραίτητηγιατους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Ενόψει δε των πραγματικών γεγονότων που υπήρχαν ενώπιον του Εφόρου, μεταξύκαι των οποίων τογεγονός ότικαι οι αιτητές οι ίδιοι θεώρησαν 20 την εταιρεία τους ωςπληγείσα γιασκοπούς ετοιμασίας των λογαριασμών της, θεωρώ ότι το συμπέρασμα του Εφόρου ήταν,κάτωαπότις περιστάσεις,εύλογαεπιτρεπτό. 2) Χσρισθέντα χρέη αποτελούν εισόδημα που φορολογείται 25 (βλέπε σχετικά την υπόθεση VassosEliadesLtd v. Republic
(1987)3C.L.R.2160). Ανεξάρτητα δε αντοποσό που χαρίστηκε θεωρηθεί κεφάλαιοή τόκος,το ποσό υπόκειταισεφορολογία δεδομένου ότι δεναποτελεί 3U πλέον χρέος της εταιρείαςπουμείωνετοφορολογητέο εισόδηματης. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμεέξοδα. 35 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Μ.ΔημητριάδηςΛτδ. ν. Υπουργού Οικονομικών και Άλλου
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2195Montedison S.P.A. v.NeoplastLtd
(1983)1C.LR.509· 40 Vassos Eliades Ltdv.Republic
(1987)3C.LR.
  1. Προσφνγή Προσφυγή κατά της απόφασης του καθ' ου η αίτηση 2316 45 4Α*ΑΛ. Στ. Τρύφων & Υιοί Λτδ ν. Δημοκρατίαςκ.α. Εφόρου,ημερομηνίας 15/8/1984,μετην οποίαδεν επέτρεψε έκπτωση για τόκους, αναφορικά με δάνειο των αιτητών προςδιάφορεςτράπεζες,προτης15/8/
  2. 5 Χρ. Τριανταφυλλίδης, γιατουςαιτητές, Φ.Λαζάρου,Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους καθ' ωνη αίτηση. 10 Cur.adv. vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση. Μετην προσφυγή αυτήο αιτητής προσβάλλει τηναπόφαση τουκαθ'ουη αίτησηΕφόρου, ημερομηνίας 15/8/1984, μετην 15 οποία 20 (α) δεν επέτρεψε έκπτωση για τόκους, αναφορικά με δάνειο των αιτητών προς διάφορες τράπεζες, προ της 15/8/1974,και (β) δεν επέτρεψε έκπτωση, για τα έτη 1975-1981,για τόκους αναφορικά με δάνεω, ποσού £16,930.- προς την αγγλική εταιρεία Tennant Quarantee Co. Ltd., το οποίο τελικά χαρίστηκε το 1989 απότην αγγλικήεταιρεία. Οι αιτητές είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, δια μετοχών, το εισόδημα των οποίων, κατά τον ουσιώδη χρόνο, προήρχετο απόγενικό εμπόριο καιπρομήθειες. 30 Είναιο ισχυρισμός τωναιτητώνότι,οΈφοροςεσφαλμένα θεώρησε ότι υπόκειντο σε φόρο εισοδήματος και έκτακτη εισφορά ποσά που αντιπροσώπευαν τόκους, σε σχέση με προπολεμικά δάνεια,οφειλόμενους προςδιάφορεςτράπεζες, τα οποία ποσά, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου4 του 35 περί Ανακουφίσεως Οφειλετών (Προσωριναί Διατάξεις) Νόμου 1979 (Νόμος24του 1979), είχαν διαγραφεί. 40 Οι σχετικέςπρόνοιες τουάρθρου4
(1)τουΝόμουείναι οι πιοκάτω:"4
(1)Παρά τας διατάξεις οιουδήποτε ετέρου Νόμου διαρκούσης της περιόδου της αναφερομένης εις το 2317 Δημητριάδης,Δ. Στ.Τρύφων&ΥιοίΛτδ ν. Δημοκρατίαςχ.α.
(1992)εδάφιον
(1)του άρθρου 3 ουδείς τόκος επιβαρύνεται, χρεώνεται ή εισπράττεται επί οφειλής εκτοπισθέντος ή πληγέντος οφειλέτου." Είναι η θέση των αιτητών ότι, επειδή ουδέποτε 5 κηρύχθηκαν πληγέντες οφειλέτες, ως αποτέλεσμα οποιασδήποτεδιαδικασίαςκάτωαπότονπιοπάνω Νόμο,ο Έφορος δεν δύναται να τους θεωρήσει ως πληγέντες και συνεπώς οι πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου δεν μπορεί να έχουν εφαρμογή στην περίπτωση τους και κατά συνέπεια, 10 κατά τον υπολογισμό του φορολογητέου τους εισοδήματος, δεν έπρεπε να συμπεριληφθούν οι τόκοι, αλλά να θεωρηθούνως αφαιρετέαδαπάνη. Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί ότι αίτηση των ** αιτητών στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εναντίον της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ., για να θεωρηθούν ως πληγέντες σε σχέση με δάνεια που αφορούσαν την περίοδο πριν την 15/8/1974 αποσύρθηκε από τους αιτητές καικατά συνέπειαδεν έχουνκηρυχθείπληγέντες οφειλέτες. 20 Το δεύτερο σημείο πουεγείρεται με την προσφυγή αυτήν των αιτητών είναι ότι ποσό £16,930.- που αποτελούσε οφειλή των αιτητών προς την αγγλική εταιρεία Tennant Quarantee Co.Ltd.και το οποίο χαρίστηκε απότην αγγλική 25 εταιρείατο 1980,δενπρέπειναθεωρηθεί ωςκέρδος (trading profit) πάνωστο οποίοοιαιτητές φορολογήθηκαν,αλλάότι ορθά μεταφέρθηκε από τους αιτητές στο Λογαριασμό Αποθεματικών Κεφαλαίων(Capital Reserve Account). 30 Ο καθ' ου η αίτηση Έφορος εισηγήθηκε ότι ο όρος "πληγείς οφειλέτης", που καθορίζεται στο άρθρο 2 του ΝόμουΑρ.24/79ως εξής:"'πληγείς οφειλέτης' σημαίνει πάντα οφειλέτην του 35 οποίου η εργασία ή επιχείρησις, λόγω της έκρυθμου καταστάσεως, επηρεάσθη εις τοιούτον βαθμόν ούτως ώστενα μηηδύνατοούτοςκατάτονχρόνον αμέσωςμετά την 14ην Αυγούστου 1974 να ανταποκριθή προς τας συμβατικόςαυτούυποχρεώσεις εξωνπροέκυψεηοφειλή 40 ή οφειλέτην του οποίου αγνοείται η τύχη συνεπεία της Τουρκικής εισβολής και περιλαμβάνει συνοφειλέτην και εγγυητήνπαντόςτοιούτουοφειλέτου." 2318 4Α.Α.Δ. Στ.Τρύφων &Υιοί Λτδ ν. Δημοκρατίαςκ.α.Δημητριάδης,Δ. δεν περιλαμβάνει μόνο οφειλέτες που έχουν θεωρηθεί ως τέτοιοι από το δικαστήριο, σε διαδικασία δυνάμει του νόμου αυτού, αλλά περιλαμβάνει και οφειλέτες που δεν έχουνκηρυχθείως 'πληγέντες'. 5 Αναφέρθηκε σχετικά στις υποθέσεις Μ. Δημητριάδης Λτδ ν. ΥπουργούΟικονομικών και Άλλον, Αρ. Υπόθεσης 186/87,ημερομηνίας 29/9/1989,και Montedison S.P.A.v. NeoplastLtd.
(1983)1C.L.R.509,511. 10 Σύμφωνα με την πιο πάνω εισήγηση του Εφόρου και δεδομένου ότι, στην προκειμένη περίπτωση, δεν υπάρχει αμφισβήτησηαπόοποιαδήποτεπλευράότι οι αιτητές είναι πληγέντες, κρίνω ότι η κήρυξη τους ως πληγέντες με 15 δικαστική διαδικασία, δεν ήταν απαραίτητη για τους σκοπούς της παρούσας υπόθεσης. Ενόψει δε των πραγματικών γεγονότων που υπήρχαν ενώπιον του Εφόρου, μεταξύ και των οποίων το γεγονός ότι και οι αιτητές οι ίδιοι θεώρησαν την εταιρεία τους ως πληγείσα 20 για σκοπούς ετοιμασίας των λογαριασμών της,θεωρώ ότι το συμπέρασμα του Εφόρου ήταν, κάτω από τις περιστάσεις, εύλογαεπιτρεπτό. Όσον αφορά το δεύτερο θέμα, σχετικά με την επιβολή 25 φόρου στο ποσό χρέους που χαρίστηκε από πιστωτές, είναι νομολογημένο ότι χαρισθέντα χρέη αποτελούν εισόδημα που φορολογείται (βλέπε σχετικά την υπόθεση VassosEliadesLtd v.Republic
(1987)3C.L.R. 2160). 30 Ανεξάρτητα δε αν το ποσό που χαρίστηκε θεωρηθεί κεφάλαιο ή τόκος, το ποσό υπόκειται σε φορολογία δεδομένου ότι δεν αποτελεί πλέον χρέος της εταιρείαςπου μείωνε το φορολογητέο εισόδηματης. 35 Πα τους πιο πάνω λόγους καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η απόφαση του Εφόρου ήταν, υπό τις περιστάσεις, εύλογα επιτρεπτή. Ως εκ τούτου η προσφυγήαποτυγχάνει καιαπορρίπτεται. 40 Οι αιτητές να πληρώσουν τα έξοδα τα οποία να υπολογιστούν απότονΠρωτοκολλητή. Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 2319

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.