(1992)30Ιουνίου,1992 [ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΣΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΚΥΠΡΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 816/91,840/91 & 841/91). Διοικητική Πράξη — Επανεξέτασημετάαπό την ακυρωτικήαπόφαση — Χαρακτηριστικά νέας πράξης — Ουσιώδης χρόνος — Δεσμευτικό όμως το κατά την επανεξέταση ισχύον δίκαιο, ενόψει τηςαρχής της νομιμότητας στηδημόσια διοίκηση. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Διορισμοί και Προαγωγές — Κατ' εξαίρεση δυνατότητα αναδρομικής ισχύος τους — Η περίπτωση της Soteriades and Others v. Republic. 10 Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηληυπεροχή — Στον αιτητή το βάρος της αποδείξεως της — Νομική έννοια τον όρου από την νομολογία. Οι αιτητές επεζήτησαν με τις προαγωγές την ακύρωση της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών στη θέσηΠροϊσταμένου Υπηρεσίας Β'(ΔιοικητικούΠροσωπικού). Η προσβαλλόμενη απόφασηήταν προϊόν επανεξέτασης μετά 20 την ανάκλησηπροηγουμένωνπροαγωγώνλόγω της κηρύξεως ως αντισυνταγματικούτουΝόμου 149/
- Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, ^ s αποφάσισεότι:
- Η επίδικη πράξη εκδόθηκε μετά από επανεξέταση των 2374 1 ς 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ορθοδόξουv.ΑΤΗΚ προαγωγών, σε συμμόρφωση με αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου: Η νέα πράξη, που εκδίδεται μετά από ακυρωτική απόφαση, ανάγεται στο χρόνο έκδοσης της παλαιάς, εξαλείφει et tunc την προσβαλλόμενη πράξη ή απόφασηκαι επαναφέρειταπράγματα στο πραγματικόκαι νομικό καθεστώς του χρόνου της διοικητικής πράξης που ακυρώθηκε. Η διοίκηση έχει καθήκον να προβεί σε νέα κρίση, με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά τοχρόνο πουλήφθηκεηαπόφαση(Βλ. R. v.Safirides,Pashalis v. R). 2.Όπως έχει επανειλημμένανομολογηθει σεσειρά αποφάσεων, η νέα πράξη, έστω και αν της δοθεί αναδρομική ισχύς, εκδίδεται κατά λογική ανάγκη στο παρόν και όχι στο παρελθόν. Στο παρόν όμως δεσμευτικό είναι το ισχύον δίκαιο, τόσο το νομοθετημένο, όσο καιτο νομολογιακό.Το γεγονός, ότι το δίκαιο αυτό είναι άλλο από εκείνο που ίσχυε κατάτο χρόνο έκδοσης της πράξης πουακυρώθηκε, δεν του αφαιρείτηδεσμευτικότητα,ούτε αίρει την αρχή της νομιμότητας της διοικητικής πράξης, που σημαίνει κατ' ανάγκηδέσμευση τηςΔιοίκησης απότο ισχύονδίκαιο.
- Το Συμβούλιο Προσωπικού έλαβε υπόψη τον Κανονισμό 4
(3)(β)των Κανονισμών,τον Κανονισμό 10,παράγραφοι
(1)και
(4), όπως τροποποιήθηκε με την Κ.Δ.Π. 91/89, ημερ. 21.4.89 και τον Κανονισμό 10, παράγραφος
(7), όπως τροποποιήθηκε μετην Κ.Δ.Π. 163/90,ημερ. 13.7.90. Η Κ.Δ.Π. 91/89 έχει ημερομηνία έκδοσης την 21.4.89, συνεπώς ήταν ισχύον δίκαιο κατά τον πρώτο ουσιώδη χρόνο. Η Κ.Δ.Π. 163/90, που εκδόθηκε μετά τον πρώτο ουσιώδη χρόνο των προαγωγών,δεν επέφερεοποιαδήποτε τροποποίηση στα κριτήρια του Κανονισμού 10
(7), εκτός από το δικαίωμα να καλεί η Αρχή τους υποψήφιους σε συνεντεύξεις, πράγμα το οποίο η Αρχή δεν έπραξε. (Βλ., μεταξύ άλλων, Αλίκη Λιμνάτον χ.ά v. Ε.Ε.Υ. χ.ά., Γρηγοροπονλον χ.ά. ν. Δημοκρατίας, Καραγιώργης χ.ά. ν. Δημοκρατία^. Η Αρχή δεσμευόταν να εφαρμόσει το ισχύον δίκαιο αναφορικά με τη διαδικασία των προαγωγών και για το .λόγο ou η προγενέστερη ενώπιον της διαδικασίαέπασχε. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 10
(5)των Κανονισμών, "Αι προαγωγοί ενεργούνται υπό της Αρχής. Προ πάσης 2375 Ορθοδόξουv.ΑΤΗΚ
(1992)προαγωγής, η Αρχή ζητεί τη συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού και τις εισηγήσεις του Γενικού Διευθυντού ή του Αναπληρωτού του". Δεδομένου ότι η Αρχή, η οποία αρχικά ζήτησε την έναρξη της διαδικασίας πλήρωσης των θέσεων, ήταν κακώς συγκροτημένη και η σύνθεση της είχε 5 κηρυχθεί αντισυνταγματική,αυτόεπέφερεκαιτηνεξαφάνιση όλων των άλλων μερικότερων προπαρασκευαστικών πράξεων,πουτηνεπακολούθησαν.
- Η διαδικασία,ηοποίαακολουθήθηκεαπό τηνΑρχήκατάτην επανεξέταση των προαγωγών, δεν παραβίασε, καθ' οιονδήποτε τρόπο, τιςνομολογιακές αρχέςπουδιέπουντην ανάκλησηδιοικητικώνπράξεων. Βάσει αρχής του διοικητικού δικαίου,είναι επιτρεπτό, κατ' εξαίρεση τουγενικούκανόνα,ναδοθεί αναδρομικήισχύς με διορισμό ήπροαγωγή,εάνυπάρχειγι'αυτόρητήνομοθετική πρόνοια. Βλ. την πρόσφατηαπόφαση Soteriades & Others v.R.
- Κατά την ημερομηνία κρίσης, ο τρίτος αιτητής είχε ήδη αφυπηρετήσει και δεν εδικαιούτο να συγκαταλέγει στον κατάλογοτων υποψηφίων.Ο αιτητήςαυτόςδενέχει έννομο συμφέρον γιαπροσβολήτηςεπίδικης απόφασης. 15 20 25
- Η αιτιολογία που δόθηκε για τη μη υιοθέτηση των συστάσεων ήταν,υπότιςπεριστάσεις, εύλογη.
- Οι αιτητές στις προσφυγές 816/91 και 840/91δεν απέδειξαν έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Η 30 αρχαιότητα του δεύτερου αιτητή, έναντι του ενδιαφερομένου μέρους, ανάγετο στο μακρινό παρελθόν, ήταν απομακρυσμένηκαιασήμαντου βάρους.
- Είναι θεμελιωμένη αρχή πως όταν ένα διοικητικό όργανο •" επιλέξει ένα υποψήφιο για διορισμό ή προαγωγή σε σύγκριση με άλλους, δεν είναι απαραίτητο, για να δικαιολογήσει την απόφαση του, να αποδείξει πως ο επιλεγείς υπερείχε έκδηλατων άλλωνυποψηφίων. 40 Αντίθετα, το βάρος απόδειξης έκδηλης υπεροχής βρίσκεται στου ώμους του αιτητή,ο οποίος θαπρέπει νααποδείξει το στοιχείο τούτο για να θεωρηθεί πως το διορίζον όργανο υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του εξουσίας και ναπροκαλέσει την επέμβασητουΔικαστηρίου. **5 2376 4ΑΛΛ. c Ορθοδόξουν.ΑΤΗΚ Η νομική έννοια τουόρου έκδηλη υπεροχήέχει αναλυθεί στην απόφασηHadjiSavva v.Republicκαι στηνπρόσφατη απόφασητης Ολομέλειας τουΑνωτάτουΔικαστηρίου στην Α.Ε. Αρ.522,Rollis Lewis ν. Δημοκρατίας. Οι αιτητές δεν απέδειξαν έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών καιη απόφαση της Αρχής ήταν εύλογα επιτρεπτή. 10 Οιπροσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: P.LK. &Άλλοι ν.Καραγιώργη & Αλλων
(1991)3Α.Α.Δ. 159Δημοκρατίαν. Στυλιανούκ.α.,
(1990)3Α.Α.Δ. 2427· Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ.973· 20 Χριστοφή ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2245· Δημοκρατία ν.Πιτσιλλίδη καιΆλλου
(1990)3Α.Α.Δ.4330· 25 Republic v.Safirides
(1985)3C.L.R. 163· Paschalis v.Republic
(1988)3(C) C.L.R. 1897Βανέζηςκ.α.v. Δημοκρατίας
(1989)3(ά)Α.Α.Δ. 2522- 30 Λύωνας καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 2038Κοντογιάννη καιΆλλοι v.Ρ.Ι.Κ.,
(1990)3Α.Α.Δ. 2827Αιμνάτου καιΆλλες ν.Δημοκρατίας κ.α.
(1990)3Α.Α.Δ. 4057- 35 Γρηγοροπουλον ν. Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 3322Καραγιώργης και Άλλος ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ.166940 45 Soteriades &Others v.Republic
(1987)3C.LR. 1604Panayides v.Republic
(1973)3C.L.R. 378· Haris v.Republic
(1989)3(A)C.L.R. 147· Δημοκρατία v.Παπαμιχαήλ
(1989)3(B)Α.Α.Δ.823· 1Ύ1Ί \ Ορθοδόξου v.ΑΤΗΚ
(1992)Μονρτζής ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1615Σταύρου ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 12065 Κωνσταντινίδης ν. Ε.Δ.Υ.
(1990)3Α.Α.Δ. 455Βασιλείου ν.Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 1005HadjiSawav.Republic
(1982)3 C.L.R. 76· Lewisν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ.
- Προσφυγή. Προσφυγές που προσβάλλουν την προαγωγή των 15 ενδιαφερομένων μερών στη θέση Προϊσταμένου Υπηρεσίας Β' (Διοικητικού Προσωπικού), αναδρομικά από 1.6.
- Α, Σ. Αγγελίδης τους αιτητές. 20 Κ. Χατζηϊωάννου, γιατους καθ'ων η αίτηση. Cur.adv. vult. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με τις προσφυγές αυτές,που συνεκδικάστηκαν γιατί στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητικής πράξης και παρουσιάζουν κοινά σημεία γεγονότων και νόμου, οι αιτητές στις προσφυγές 816/91 και 840/91 προσβάλλουν 30 την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους Ανδρέα Ποντικού και ο αιτητής στην προσφυγή 841/91 του ενδιαφερόμενου μέρους Μιχαλάκη Γεωργιαδη, στη θέση Προϊστάμενου Υπηρεσίας Β' (Διοικητικού Προσωπικού), αναδρομικά από 1.6.
- 35 Οι δύο επίδικες θέσεις ήταν θέσεις προαγωγής, οι οποίες κενώθηκαν μετάαπότην ανάκληση απόμέρους της Αρχής προηγούμενων προαγωγών ημερ. 29.11.90, που αφορούσαν και πάλι τα ίδια ενδιαφερόμενα μέρη, προς 40 συμμόρφωση με τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που κήρυξαν αντισυνταγματική τη συγκρότητη των Συμβουλίων των Ημικοατικών Οργανισμών, με βάση το Ν. 149/88 και τις πράξεις που 2378 4 ΑΛΛ. Ορθοδόξου ν.ΑΤΗΚ Χφνσοστομής,Δ. εκδόθηκαν δυνάμει αυτού άκυρες. (Βλ., μεταξύ άλλων ΡΙΚ κ.α. ν. Καραγιώργη x.a.f Α.Ε. Αρ. 1163, 1178 και 1179, ημερ. 14.2.91). 5 Το Συμβούλιο Προσωπικού κλήθηκε να δώσει και πάλι τησυμβουλή τουπροςτηνΑρχή γιατηνπλήρωση των δύο θέσεων και συνήλθε σε δύο συνεδρίες. Με βάσητο νομικό και πραγματικό καθεστώς που επικρατούσε κατά την 1.11.89, που εξετάστηκαν αρχικά οι δύο άλλες κενές 10 θέσεις, το Συμβούλιο Προσωπικού,αφούέλαβευπόψητον Κανονισμό 4
(3)(β) των Περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών, που αναφέρεται στους βαθμούς του Ανώτερου Προσωπικού και τον Κανονισμό 10,παράγραφοι
(1)και
(4),όπως έχει 15 τροποποιηθεί με την Κ.Δ.Π. 91/89-21.4.89, που θέτει σαν προϋπόθεση, για προαγωγή υπαλλήλου στον αμέσως ανώτερο του κατεχόμενου βαθμό, τησυμπλήρωση τριετίας στον κατεχόμενο βαθμό,προχώρησε στον καταρτισμό του καταλόγου των υποψηφίων, οι οποίοι δικαιούνται 20 κρίσεως και που, την 1 Νοεμβρίου 1989, είχαν συμπληρώσει τριετία στο βαθμό του Επιθεωρητή, που είναι ο αμέσως κατώτερος βαθμός του Προϊστάμενου Υπηρεσίας "Β". 25 Ανάμεσα στους υποψήφιους, που είχαν συμπληρώσει τριετία στο βαθμό του Επιθεωρητή, περιλαμβάνονταν τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς και οι αιτητές Αντώνης Ορθοδόξου καιΧαράλαμποςΣιαπιτής. 30 Το Συμβούλιο, συνεχίζοντας τις εργασίες του,μελέτησε τα ακαδημαϊκά και επαγγελματικά προσόντα όλων των υποψηφίων σε συνδυασμό με την υπηρεσιακή τους κατάσταση και διαπίστωσε πως τα ενδιαφερόμενα μέρη πληρούσαν το Σχέδιο Υπηρεσίας. Αναφορικά με τους 35 αιτητές Ορθοδόξου και Σιαπιτή, το Συμβούλιο συμβούλευσε την Αρχή, να μελετήσει τα προσόντα τους και να αποφασίσει κατά πόσον αυτά μπορούσαν να θεωρηθούν ισοδύναμα με μόρφωση επιπέδου σχολής μέσης εκπαίδευσης. 40 Στη συνέχεια το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη, στο σύνολο τους, τα κριτήρια που καθιερώνει ο Κανονισμός 10
(7), όπως έχει τροποποιηθεί με την Κ.Δ.Π. 163/902379 Χρυσοστομής, Δ. Ορθοδόξου ν.ΑΤΗΚ
(1992)13.7.90, προχώρησε σε αξιολόγηση καισε σύγκριση των 44 υποψηφίων μεταξύ τους, για να μπορέσει να δώσει τη συμβουλή τουπρος την Αρχή. Ύστερα από την προαναφερθείσα αξιολόγηση των 44 5 υποψηφίων μεταξύ τους, το Συμβούλιο επέλεξε επτά ως τους επικρατέστερους και πιο κατάλληλους για την πλήρωση των θέσεων, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν ο αιτητής Σιαπιτής και τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη. 10 Ακολούθως το Συμβούλιο, έχοντας και πάλιν υπόψη στο σύνολο τους τα κριτήρια που καθιερώνει ο Κανονισμός 10
(7), όπως έχει τροποποιηθεί με την Κ.Δ.Π. 163/90-13.7.90,τις βαθμολογίες, τις παρατηρήσεις και τις 15 συστάσεις των Προϊσταμένων τους στα ΦύλλαΠοιότητας (Έκθεση Προόδου)/Προαγωγής (ΦΠ/Π), για την περίοδο από το Νοέμβριο του 1985 μέχρι και τον Οκτώβριο του 1989, καθώς και το περιεχόμενο του προσωπικού τους φακέλλου, προχώρησε σε περαιτέρω αξιολόγηση, και σε 20 σύγκριση μεταξύ τους, των επτά επιλεγέντων επικρατέστερων υποψηφίων και αποφάσισε όπως, στον κατάλογο των επικρατέστερων και πιο κατάλληλων για προαγωγή υποψηφίων, παραμείνουν τέσσερις υποψήφιοι, οι οποίοι υπερτερούν όλων των άλλων σε ουσιαστική 25 καταλληλότητα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν ο αιτητής Σιαπιτήςκαιταδυο ενδιαφερόμενα μέρη. Το σχετικό πρακτικό του Συμβουλίου συνεχίζει ως εξής: 30 "Η επιλογή από το Συμβούλιο Προσωπικού των τεσσάρων αυτών υποψηφίων, ως των πιο κατάλληλων για προαγωγή,γίνεται υπό την προϋπόθεση ότι ηΑρχή θα αποφασίσει ότι, καίτοι ο κ. Σιαπιτής δεν κατέχει 35 απολυτήριο σχολής μέσης εκπαιδεύσεως, δύναται να θεωρηθεί ότι έχει γενική μόρφωση, που μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ισοδύναμη με επίπεδο πεντατάξιας σχολής μέσης εκπαιδεύσεως. 40 Ολοκληρώνοντας την αξιολόγηση του,το Συμβούλιο Προσωπικού έκρινε ότι OL πιο πάνω τέσσερις υποψήφιοι υπερτερούν όλων των άλλων σε ουσιαστική 2380 4Λ.Α.Δ. Ορθοδόξουν.ΑΤΗΚ Χρυσοστομής,Δ. καταλληλότητα, τους αξιολόγησε περαιτέρω, τους ιεράρχησε και τους τοποθέτησε κατά σειρά προτεραιότητας,γιανα μπορέσει ναδώσει τη συμβουλή τουπροςτηνΑρχή. 5 Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Προσωπικού, κ. Μόδεστου, και τα μέλη κ.κ. Α. Κρητιώτης και Α. Πάρπας πιστεύουν ότι η σειρά, που έχουν οι επιλεγέντες υποψήφιοι στον κατάλογο των τεσσάρων 10 επικρατέστερων,αποτελεί καιτησειράπροτεραιότητας των υποψηφίων, γι' αυτό και συμβουλεύουν την Αρχή . να προχωρήσει στην πλήρωση των δύο κενών θέσεων Προϊστάμενου Υπηρεσίας 'Β' Διοικητικού Προσωπικού, με βάση τον ακόλουθο κατάλογο των 15 τεσσάρων επικρατέστερων και πιο κατάλληλων υποψηφίων,πουέχειως εξής: 'Ονομα 20 25 30 35 40 Αρ. Υπ. 1.ΜιχαλάκηςΓεωργιάδης 373 2. Ανδρέας Ι.Ποντικού 2002 3.Νίκος Οικονόμου 1809 4. Χαράλαμπος Α.Σιαπιτής 2257 Με την ανωτέρω, κατά σειρά προτεραιότητας, ιεράρχιση των επικρατέστερων και πιο κατάλληλων υποψηφίων διαφώνησαν τα μέλη του Συμβουλίου προσωπικού κ.κ. Κ. Κορινός, Α. Παντέλας και Κλ. Σολέας, οι οποίοι έκαμαν δική τους ιεράρχηση και καταρτισμό σειράς προτεραιότητας και συμβουλεύουν την Αρχήναπροχωρήσει στην πλήρωση των δύο κενών θέσεων Προϊστάμενου Υπηρεσίας 'Β', Διοικητικού Προσωπικού, με βάση τον πιο κάτω, κατά σειρά προτεραιότητας, κατάλογο των επικρατέστερων και πιο κατάλληλων υποψηφίων, τους οποίους θεωρούν ότι υπερτερούν όλων των άλλων σε ουσιαστική καταλληλότητα: 2381 Χρυσοστομής,Δ. Ορθοδόξουν.ΑΤΗΚ 'Ονομα
(1992)Αρ. Υπ 1.ΜιχαλάκηςΓεωργιάδης 373
- ΧαράλαμποςΑ. Σιαπαής 2257 3.Ανδρέας Ι.Ποντικού 2002 4.Νίκος Οικονόμου 1809" Το Συμβούλιο της Αρχής επιλήφθηκε του θέματος πλήρωσης των δύο κενών θέσεων στη συνεδρίαση του με ημερομηνία 9.7.
- Το Συμβούλιο προχώρησε στη μελέτη και συζήτηση 15 όλων των δεδομένων για τους υποψηφίους και συγκεκριμένα των πρακτικών του Συμβουλίου Προσωπικού και της Εισήγησης του Γενικού Διευθυντή (Τεκμήριο 3), ο οποίος ανάφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: 20 "Από τη διεξοδική μελέτη των πρακτικών του Συμβουλίου Προσωπικού και των προσωπικών φακέλλων των υποψήφιων υπαλλήλων, διαπίστωσα ότι η Συμβουλή του Συμβουλίου Προσωπικού,όσον αφορά 25 τον υποψήφιο Μιχαλάκη Γεωργιάδη
(373), είναι σωστή και δικαιολογημένη, γι' αυτό και εισηγούμαι προαγωγή του στη θέση Προϊστάμενου Υπηρεσίας 'Β', διότι πιστεύω ότι είναι πολύ καλός υπάλληλος, ικανός και καθόλακατάλληλος γιατακαθήκοντατηςθέσεως αυτής. 30 Όσον αφορά τη δεύτερη κενή θέση, διαπιστώνω διαφωνία μεταξύ των μελών του Συμβουλίου Προσωπικού, γι' αυτό προχώρησα σε πιο ενδελεχή έρευνακαιμελέτητωνδεδομένων όλων των υπόλοιπων 35 υποψήφιων, ώστε να μπορέσω να σχηματίσω καλύτερη προσωπικήάποψη. Στον πίνακα των υποψήφιων περιλαμβάνεται ο υπάλληλος Αντώνης Ορθοδόξου
(1806)ο οποίος είναι 4 0 ο αρχαιότερος στην υπηρεσίαυποψήφιος και ο οποίος αφυπηρέτησεήδηαπότην 1ηΙουνίου, 1990. 2382 4 Α.Λ.Δ. 5 10 15 Ορθοδόξουν.ΑΤΗΚ Χρυσοσχομής,Δ. Λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πιο πάνω θέσεις θα πληρωθούν αναδρομικά από 1.6.1988, διότι είναι θέσεις της Διαρθρώσεως Προσωπικού του 1988 και επειδή πιστεύω ότι ο κ. Α. Ορθοδόξου υπήρξε πολύ καλός υπάλληλος, εισηγούμαι προαγωγή τουστη θέση Προϊστάμενου Υπηρεσίας 'Β', για πλήρωση της δεύτερης κενής θέσεως. Εκτός του γεγονότος ότιο Α. Ορθοδόξου κρίνεται καθόλα άξιος για προαγωγή, η εισήγηση μου γίνεται προς ηθική ικανοποίηση ενός υπαλλήλου που εργάστηκε για 38 χρόνια με πλήρη συνείδηση των υποχρεώσεων του. Επιπρόσθετα, λόγω της αφυπηρετήσεώς του,κενούται αμέσως η θέση καιη Αρχή μπορεί να προχωρήσει άμεσα στην πλήρωσητης μεπροαγωγήάλλου υπαλλήλου." Το Συμβούλιο έλαβε επίσης υπόψητο περιεχόμενο των προσωπικών φακέλλων τωνυποψηφίων, στους οποίους 20 περιλαμβάνονταν τα Φύλλα Ποιότητας/Προαγωγής τους καιπαρατήρησεταακόλουθαγιαταενδιαφερόμενα μέρη: 25 "Ουποψήφιος Μιχαλάκης Γεωργιάδης
(373)κρίνεται ως πολύ καλός και εργατικός υπάλληλος με υψηλό αίσθημαευθύνης." 30 "Ο υποψήφιος Ανδρέας Ι.Ποντικού
(2002)κρίνεται ως πολύ καλός υπάλληλος πουεκτελεί τα καθήκοντα του ικανοποιητικά.Συστήνεται για προαγωγήαπότους Προϊστάμενους του." 35 Επίσης παρατήρησε πως οιυπόλοιποι υποψήφιοι, που πληρούσαν ταπροσόντα, ήταν νεώτεροι στο βαθμότου Επιθεωρητή. Το σχετικό πρακτικότης συνεδρίασης του Συμβουλίου της Αρχήςκαταλήγει ως εξής: 40 "Με βάσηταπιο πάνωτο Συμβούλιο συνέκρινε τους υποψήφιους μεταξύ τους καιέκρινε ότιοι υποψήφιοι Μιχαλακης Γεωργιάδης
(373)και Ανδρέας Ι.Ποντικού
(2002)υπερέχουν καταφανώς όλων των υπόλοιπων 2383 Χρυσοσχομής,Δ. Ορθοδόξουν.ΑΤΗΚ
(1992)υποψήφιων σε ακαδημαϊκά προσόντα, επίδοση, απόδοση και ικανότητες και ότι είναι οι καταλληλότεροι υποψήφιοι για πλήρωση των δύο κενών θέσεων, γι' αυτό και αποφάσισε την προαγωγή τους στο βαθμό του Προϊστάμενου Υπηρεσίας 'Β', 5 ΔιοικητικούΠροσωπικού. Σχετικά με την εισήγηση του Γενικού Διευθυντή για προαγωγή του κ. Αντώνη Ορθοδόξου στη θέση του ΠροϊστάμενουΥπηρεσίας 'Β'Διοικητικού Προσωπικού, 10 το Συμβούλιο, αφούμελέτησε τον προσωπικό φάκελλο του κ. Ορθοδόξου, παρατήρησε ότι η βαθμολογία του είναι χαμηλότερη από τους άλλους κρινόμενους, υστερεί σε ακαδημαϊκά προσόντα και είναι και νεώτερος στο βαθμό του Επιθεωρητή. 15 Το Συμβούλιο, αφού έλαβε όλα αυτά υπόψη, έκρινε ότι δεν μπορεί να αποδεχθεί την εισήγηση του Γενικού Διευθυντή. 20 Οι προαγωγές θα είναι αναδρομικές από την 1 Ιουνίου, 1988." Είναι η εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών πως το Διοικητικό Συμβούλιο λανθασμένα ζήτησε νέα συμβουλή 25 από το Συμβούλιο Προσωπικού και νέα εισήγηση του Γενικού Διευθυντή,γιατο λόγο ότι το μοναδικόμέρος της σύνθετης διοικητικής ενέργειας που έπασχε από αντισυνταγματικότητα, ήταν η τελική απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, ημερ. 29.11.90, και μόνο τούτο 30 έπρεπεναείχε ανακληθείκαιεπανεξεταστεί. Επιπρόσθετα, υποστήριξε πως ηνέα πράξη βασίστηκε παράνομα σε καθεστώς διάφορο από εκείνο της πράξης που ακύρωσε το Δικαστήριο και συγκεκριμένα στις 35 Κ.Δ.Π. 91/89 και 163/90, που ήταν μεταγενέστερες του ουσιώδους χρόνου έναρξης της ανακληθείσας πράξης. Η επίδικη πράξη εκδόθηκε μετά από επανεξέταση των προαγωγών,σε συμμόρφωση μεαποφάσειςτου Ανωτάτου 40 Δικαστηρίου. Η νέα πράξη που εκδίδεται μετά από ακυρωτική απόφαση, ανάγεται στο χρόνο έκδοσης της παλαιάς, εξαλείφει ex tunc την προσβαλλόμενη πράξη ή 2384 4ΑΛΛ. Ορθοδόξου ν. ΑΤΗΚ Χρυσοστομής, Δ. απόφαση και επαναφέρει τα πράγματα στο πραγματικό και νομικό καθεστώς του χρόνου της διοικητικήςπράξης που ακυρώθηκε. (Βλ. Δημοκρατία ν. Ανδρέα Στυλιανού κ.α., Α.Ε. 1028, 1029 & 1034, ημερ. 10.7.90, Χρίστος 5 Παπαδόπουλοςν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 125/86, ημερ. 25.4.89,Αρ. ΧρυσόστομοςΧριστοφήν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 343/88, ημερ. 30.9.89, Δημοκρατία ν. Αλέκος Πιτσιλλίδηςκ.α.,Α.Ε. Αρ. 1086, ημερ.13.12.90). 10 Η διοίκηση έχει καθήκον να προβεί σε νέα κρίση, με βάσητο πραγματικό καινομικό καθεστώς που ίσχυεκατά το χρόνο που λήφθηκε η απόφαση.(Βλ., R. v. Safirides
(1985)3 C.L.R. 163, 170, Paschalis v. Republic, Υπ. Αρ. 570/88, ημερ. 17.10.88). 15 Στα πρακτικά των συνεδριάσεων της Επιτροπής Προσωπικού ρητά αναφέρεταιπως, η παροχή συμβουλής προς την Αρχή, για τις δύο κενές θέσεις, θα πρέπει να γίνει με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που 20 επικρατούσε κατά την 1.11.90, με βάση το οποίο εξετάστηκαν αρχικά οι δυοθέσεις. Όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθει σε σειρά αποφάσεων, η νέα πράξη, έστω και αν της δοθεί 25 αναδρομική ισχύς, εκδίδεται κατά λογική ανάγκη στο παρόν καιόχι στο παρελθόν.Στοπαρόνόμως δεσμευτικό είναι το ισχύον δίκαιο, τόσο το νομοθετημένο, όσο και το νομολογιακό. Το γεγονός ότι το δίκαιο αυτό είναι άλλο από εκείνο που ίσχυε κατάτο χρόνο έκδοσης τηςπράξης 30 που ακυρώθηκε,δεν του αφαιρείτη δεσμευτικοτητα, ούτε αίρει την αρχή της νομιμότητας της διοικητικής πράξης, που σημαίνει κατ' ανάγκηδέσμευση της Διοίκησης απότο ισχύον δίκαιο. (Βλ. Δαγτόγλου - Γενικό Διοικητικό Δίκαιο,γ/Π, 1982, σελ. 148-151, Παναγιώτης Βανέζηςκ.α. 35 ν. Δημοκρατίας. Υπ. Αρ. 320/87 κ.α., ημερ. 31.10.89, Ανωνας κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 683/88 κ.α., ημερ. 14.6.90, Δημοκρατίαν.Στυλιανού κ.α.,ανωτέρω, Μαίρη Κοντογιάννη κ.α. v. Ρ.Ι.Κ., Υπ. Αρ. 386/88 κ.α., ημερ. 25.8.90). 40 Το Συμβούλιο Προσωπικού έλαβε υπόψη τον Κανονισμό 4
(3)(β) των Κανονισμών, τον Κανονισμό 10, παράγραφοι
(1)και
(4), όπως τροποποιήθηκε με την 2385 Χρυσοστομής,Α. Ορθοδόξουν.ΑΤΗΚ
(1992)Κ.Δ.Π. 91/89, ημερ. 21.4.89 και τον Κανονισμό 10, παράγραφος
(7), όπως τροποποιήθηκε με την Κ.Δ.Π. 163/90, ημερ. 13.7.90. Η Κ.Δ.Π. 91/89 έχει ημερομηνία έκδοσης την 21.4.89, 5 συνεπώς ήταν ισχύον δίκαιο κατά τον πρώτο ουσιώδη χρόνο. Η Κ.Δ.Π. 163/90, που εκδόθηκε μετά τον πρώτο ουσιώδη χρόνο των προαγωγών,δεν επέφερεοποιαδήποτε τροποποίηση στα κριτήρια του Κανονισμού 10
(7), εκτός από το δικαίωμα να καλεί η Αρχή τους υποψήφιους σε 10 συνεντεύξεις, πράγμα το οποίο η Αρχή δεν έπραξε. (Βλ. μεταξύ άλλων, Αλίκη Αιμνάτου κ.α. v. Ε.Ε.Υ. κ.α., Α.Ε. Αρ. 1014, ημερ.28.11.90,Γρηγοροπούλου ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 713/87κλπ, ημερ. 30.10.92, Καραγιώργηςκ.α. ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 616/88 κλπ,ημερ. 15.5.90). 15 Η Αρχή δεσμεύετο να εφαρμόσει το ισχύον δίκαιο, αναφορικά με τη διαδικασίατων προαγωγών, και για το λόγο ότι η προγενέστερη ενώπιον της διαδικασία έπασχε. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 10
(5)των Κανονισμών, "Αι 20 προαγωγαί ενεργούνται υπό της Αρχής. Προ πάσης προαγωγής, η Αρχή ζητεί τη συμβουλήν του Συμβουλίου Προσωπικού καιτις εισηγήσεις του Γενικού Διευθυντού ή του Αναπληρωτού του". Δεδομένου ότι η Αρχή, η οποία αρχικά ζήτησε την έναρξη της διαδικασίαςπλήρωσης των 25 θέσεων, ήταν κακώς συγκροτημένη και ησύνθεση της είχε κηρυχθεί αντισυνταγματική,αυτό επέφερε και τηνεξαφά νισηόλων των άλλων μερικότερων προπαρασκευαστικών πράξεων, που την επακολούθησαν. (Βλ. Κυριακόπουλος, Ελληνικό Διοικητικό Δίκαιο Γ'. 1962, σελ. 152). 30 Συνεπώς, ηδιαδικασία ηοποίαακολουθήθηκε απότην Αρχή κατά την επανεξέταση των προαγωγών, δεν παραβίασε καθ' οιονδήποτε τρόποτις νομολογιακές αρχές που διέπουν την ανάκληση διοικητικών πράξεων. Οι πιο 35 πάνω ισχυρισμοί των αιτητώναπορρίπτονται. Ο δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε επίσης, πως λανθασμένα ηΑρχήεθεώρησε σανουσιώδηχρόνο κατοχής των προσόντων από τους υποψηφίους την 1.11.89, ενώ 40 έδωσε αναδρομική ισχύ στις προαγωγές από 1.6.88 και υπέβαλε πως αυτή η ενέργεια της Αρχής είχε σαν αποτέλεσμα να αποκλειστεί από τον κατάλογο 2386 4ΑΛΛ. Ορθοδόξου ν,ΑΤΗΚ Χρυσοοτομής,Δ. υποψηφίων ο καθόλα προσοντούχος, αιτητής Σάββας Ξενοφώντος, ο οποίος στην 1.2.89 είχε αφυπηρετήσει. Ο δικηγόρος των αιτητών ισχυρίστηκε πως ο ουσιώδης χρόνος, για τη διαπίστωση των προσόντων από τους 5 υποψηφίους, δεν μπορεί να είναι μεταγενέστερος του χρόνου έναρξης τηςπροαγωγής. Βάσει αρχής του διοικητικού δικαίου,είναι επιτρεπτό, κατ' εξαίρεση του γενικού κανόνα, να δοθεί αναδρομική 10 ισχύς σε διορισμό ήπροαγωγή,εάνυπάρχει γι' αυτό ρητή νομοθετικήπρόνοια.Στηνπρόσφατηαπόφαση Soteriades & Others v. Republic
(1987)3 C.L.R. 1604, τα ενδιαφερόμενα μέρη διορίστηκαν στις επίδικες θέσεις την 12.8.82, η δε ισχύς του διορισμού αυτού άρχιζε από την 15 10.7.81, ημερομηνία κατά την οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα ο Ν. 15/82, ο οποίος τροποποιούσε τον Τακτικό Προϋπολογισμό και Προϋπολογισμό Ανάπτυξης, με πρόνοια για παραχώρηση κονδυλίων για πλήρωση των επιδίκων θέσεων. Σε ισχυρισμό των 20 αιτητών, ότι η ΕΔΥ δεν εδικαιουτο να διορίσει τα ενδιαφερόμενα μέρη αναδρομικά από 10.7.81, το Δικαστήριο αποφάνθηκε πως ο αναδρομικός διορισμός ήταν επιτρεπτός και στα πλαίσια των εξουσιών της Επιτροπής. 25 Κατά την ημερομηνία κρίσης, δηλαδή την 1.11.89, ο αιτητής Ξενοφώντος είχε ήδη αφυπηρετήσει και δεν εδικαιουτο να συγκαταλέγει στον κατάλογο των υποψηφίων. Ο αιτητής δεν έχει έννομο συμφέρον για 30 προσβολή της επίδικης απόφασης (Βλ. Σπηλιωτόπουλος, Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου, Έκδοση 1978, παράγραφος 396, σελ. 359 και Petrakis Panayides v. Re public
(1973)3C.L.R.378, 382). 35 Από τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Επιτροπής Προσωπικού φαίνεται ότι διενεργήθηκε η δέουσα έρευνα, όσον αφορά τα προσόντα τόσο των αιτητών στις προσφυγές 816/91 και 840/91, όσο και των ενδιαφερομένων μερών. Τα πρακτικά αυτά τέθηκαν 40 ενώπιον της Αρχής στη συνεδρίαση της, με ημερ. 9.7.91 (Τεκμήριο 1). Όπως ρητά αναφέρθηκε στο σχετικό πρακτικό,το Συμβούλιο μελέτησε και συζήτησε διεξοδικά όλα τα δεδομένα για τους υποψηφίους, 2387 Χρυσοστομης, Δ. Ορθοδόξουν.ΑΤΗΚ
(1992)συμπεριλαμβανομένων των προσωπικών φακέλλων και των Φύλλων Ποιότητας/Προαγωγής τους και αιτιολόγησε ειδικά την απόκλιση της από τη σύσταση του Διευθυντή, ικανοποιώντας έτσι τις νομολογιακές αρχές επί του θέματος (Βλ. GeorghiosHaris v.Republic,A.E. Αρ. 699, 5 ημερ. 27.1.89, Δημοκρατία ν. ΠέτροςΠαπαμιχαήλ, A.E. Αρ. 745, ημερ. 12.4.89, ΜάριοςΜουρτζήςν.Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 955/88, ημερ. 4.7.89, Ελένη Σταύρου ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 104/87, ημερ. 22.5.89). Από συγκριτική μελέτη των φακέλων του αιτητή και των 10 ενδιαφερομένων μερών, κρίνω ότι η αιτιολογία που δόθηκε για τη μη υιοθέτηση των συστάσεων ήταν υπό τις περιστάσεις, εύλογη. Οι αιτητές στις προσφυγές 816/91 και 840/91 δεν 15 απέδειξαν έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Ο αιτητής Ορθοδόξου υστερεί στο σύνολο της βαθμολογίας του από το ενδιαφερόμενο μέρος Ποντικού και υστερεί σε αρχαιότητα στον κατεχόμενο βαθμό. Ο αιτητής Σιαπιτής δεν υπερέχει του ενδιαφερόμενου 20 μέρους Ποντικού στο σύνολο της βαθμολογίας του, όπως αποδεικνύεται από τα Φύλλα Ποιότητας/Προαγωγής που αφορούν τον ουσιώδη χρόνο. Η αρχαιότητα του αιτητή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους ανάγετο στο μακρινό παρελθόν, ήταν απομακρυσμένη και ασήμαντου βάρους 25 (Βλ. Κωνσταντινίδης ν. ΕΔΥ, Υπ. Αρ. 81/89, ημερ. 14.2.90, Βασιλείου ν.Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 508/88,ημερ. 26.4.89). Είναι θεμελιωμένη αρχή πως όταν ένα διοικητικό 30 όργανο επιλέξει ένα υποψήφιο για διορισμό ή προαγωγή σε σύγκριση με άλλους, δεν είναι απαραίτητο, για να δικαιολογήσει την απόφαση του, να αποδείξει πως ο επιλεγείς υπερείχε έκδηλατων άλλων υποψηφίων. 35 Αντίθετα, το βάρος απόδειξης έκδηλης υπεροχής βρίσκεται στους ώμους του αιτητή,ο οποίος θαπρέπει να αποδείξει το στοιχείο τούτο για να θεωρηθεί πως το διορίζον όργανο υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του εξουσίας και να προκαλέσει την επέμβαση του 40 Δικαστηρίου. Η νομική έννοια του όρου έκδηλη υπεροχή έχει 2388 4ΑΛΛ. Ορθοδόξου ν. ΑΤΗΚ Χρυσοστομής,Δ. αναλυθεί στην απόφασηHadjiSavva v.Republic
(1982)3 C.L.R. 76, 79, και στην πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Α.Ε. Αρ. 522, Rollis Lewis ν. Δημοκρατίας, ημερ.30.5.89. 5 Οι αιτητές δεν απέδειξαν έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών και η απόφαση της Αρχής ήταν εύλογαεπιτρεπτή. 10 Οι προσφυγές απορρίπτονται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Δεν επιδικάζονταιέξοδα. 15 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 2389