clr/1992/1992_4_2403.pdf

(2)). Αστυνομική Δύναμη — Προαγωγές — "Εμπιστευτικές εκθέσεις" — Συντάσσονται απλά για το σκοπό σύστασης σε σχέση με τις 15 προσαυξήσεις των μελών της Δύναμης — Κατ' εξαίρεση μόνο γίνονται συστάσεις για προαγωγή — Θεσμοθετήθηκαν για πρώτη φορά με τους Κανονισμούς του 1989 (Καν. 21, 22 της Κ.Δ.Π. 52/89). 2 0 Αστυνομική Δύναμη — Προαγωγές — Αήψη υπόψη ποινών — Ο Κανονισμός 19(α)της Κ.Δ.Π. 52/89. πειθαρχικών Οι αιτητές προσέβαλαν με τις συναφείς προσφυγές τους τις προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών στο βαθμό του Αστυνόμου 2403 Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Β' (θέση Ανώτερου Αξιωματικού). Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, αποφάσισεότι: 5 1. Μελέτη των νομοθετικών διατάξεων του Αρθρου 13, Κεφ. 285 (όπως τροποποιήθηκε)και των Κανονισμών 21 και 22 (Κ.Δ.Π. 52/89) φανερώνει ότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας άσκησε εδώ τις εξουσίες που του παρέχει το Άρθρο 13

(2)του Νόμου και οι Καν.21 και 22 και προέβη σε συστάσεις 1" και αιτιολογημένη έκθεση για τον κάθε υποψήφιο. Αυτή η αξιολόγηση και σύσταση επιβάλλεται από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις. Οι διατάξεις των Κανονισμών 22 και 21 (Κ.Δ.Π.52/89)σε συνδυασμό με το Άρθρο 13

(2)του Νόμου, παρέχουν την εξουσία στον Αρχηγό να προβαίνει ο ** ίδιος στη δική τουαξιολόγηση των υποψηφίων.Συνεπώς,ο Αρχηγός δεν υπερέβη τα όρια της εξουσίας του,αντίθεταη ενέργεια του ήταν από κάθε άποψη έννομη και μέσα στα πλαίσιατηςδιακριτικήςτουευχέρειας. 20

1. Ο ισχυρισμός για ανομοιογένεια των στοιχείων κρίσης κρίνεταιαβάσιμος.
2. Η αρχαιότητα δεν παίζει ρυθμιστικό ρόλο στις προαγωγές στην Αστυνομική Δύναμη. Τα κριτήρια προαγωγής συναρτώνται άμεσα με την φύσηκαιτις ευθύνες των μελών της Δύναμης καιδεν είναι ταίδια μετηΔημόσια Υπηρεσία. Οπως ρητά προβλέπεται στον Καν. 3

(2), μεγαλύτερη σπουδαιότητα προσδίδεταιστην αξίακαιταπροσόντα. ^

1. Οι σχετικοί Κανονισμοί (Κ.Δ.Π. 52/89) δεν προβλέπουν επιτυχία σε οποιαδήποτε εξέταση για προαγωγή σε Αστυνόμο Β'. Οι προαγωγές στους βαθμούς Λοχία και Υπαστυνόμου, στις οποίες απαιτείται επιτυχία σε ειδικές εξετάσεις, δεν τίθενται, εν προκειμένω, υπό κρίση ενώπιον 35 του Δικαστηρίου τούτου. Συνεπώς, τεκμαίρεται ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τα απαιτούμενα προσόντα για προαγωγή.
2. Όπως φαίνεται από το έντυπο των "εμπιστευτικών 40 εκθέσεων", στις όποιες έγινε αναφορά, αυτές συντάσσονται απλά για το σκοπό σύστασης σε σχέση με τις προσαυξήσεις των μελών της Δύναμης. Συστάσεις για προαγωγή γίνονται στο ίδιο έντυπο, κατ' εξαίρεση, στις συγκεκριμένες 2404 4ΑΛ.Δ. Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α. περιπτώσεις στις οποίες αναφέρονται, αλλά δεν εφαρμόστηκανστις ενώπιοντουΔικαστηρίουπεριπτώσεις. ^ 1^ 15 20 25 30 35 40 Επιπλέον,εμπιστευτικές εκθέσεις γιασκοπούς προαγωγήςδεν προβλέπονταν καθόλου στους προϊσχύσαντες κανονισμούς, αλλά θεσμοθετήθηκαν για πρώτη φορά με τους νέους Κανονισμούς του 1989 (Κ.Δ.Π. 52/89)και συγκεκριμένα τον Καν.21.Ο δε Καν. 22,ως μεταβατικόστάδιο, προβλέπει ότι ο Αρχηγόςγιαπερίοδοενός έτους απότηνημερομηνία έγκρισης των Κανονισμών θαπροβαίνει στις συστάσεις για προαγωγή, αφούαξιολογήσει ταάλλα στοιχεία κρίσης που αναφέρονται, χωρίςναγίνεται μνείαγια"ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις", οι οποίες θααρχίσουννασυντάσσονται σεμελλοντικό στάδιο. Οι εκθέσεις εν προκειμένω δεν συντάχθηκαν για σκοπούς προαγωγής και επομένως ορθά δεν συνεκτιμήθηκαν με τα άλλαστοιχείακρίσης.
3. Σύμφωναμε τον Καν. 19(a), Κ.Δ.Π. 52/89, μπορεί να ληφθεί υπόψη, σε πιθανή προαγωγή υποψηφίου στο βαθμό Αστυνόμου Β',μόνο ποινήμεγαλύτερη απόαυστηρή επίπληξη, για πειθαρχικό αδίκημα κατά τη διάρκεια των αμέσως δύο πριν την προαγωγή ετών. Συνεπώς, θα ήταν αντίθετο με τις ρητέςδιατάξειςτων Κανονισμών εάντο ενδιαφερόμενο μέρος δεν προαγόταν,λόγω πειθαρχικήςποινής πουτου επιβλήθηκε σε χρόνο προγενέστερο των τελευταίων δύο ετών από την προαγωγή.
4. Τόσο στην έκθεσητου Αρχηγού της Αστυνομίας όσο και στην απόφασητου Υπουργού καθορίζονταιεπακριβώςτακριτήρια στα οποίαβασίστηκαν. Ηαιτιολογία συμπληρώνεται καιαπό τους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίων, τις εκθέσεις συστάσεις των Αστυνομικών Διευθυντών και τον συγκριτικό πίνακαπουετοίμασεο Αρχηγός.
5. Με βάσητις γενικές αρχές που διέπουν τις προαγωγές στην Αστυνομική Δύναμη, πουπρονοούνται στον Καν.3

(2)Κ.Δ.Π. 52/89, καιτο σύνολοτων στοιχείων πουτέθηκανενώπιονμου, κρίνω ότι κανένας απότους αιτητές δεν έχει έκδηλη υπεροχή έναντι οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους. Η επίδικη απόφασηήτανεύλογα επιτρεπτήυπότις περιστάσεις. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίςέξοδα. 2405

(1992)Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α. Αναφερόμενη υπόθεση: Σερδάρης ν.Δημοκρατίας

(1992)4(A)Α.Α.Δ.

1. Προσφυγές 5 Προσφυγές που προσβάλλουν τις προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών στο βαθμό του Αστυνόμου Β1 (θέση Ανώτερου Αξιωματικού), από 15.10.1984,αντί των αιτητών. 10 Α. Παπαχαραλάμπους, γιατον αιτητήστην916/
2. Τ. Παπαδόπουλος, γιατον αιτητήστην962/
3. 15 Α. Σ. Αγγελίδης, για τους αιτητές στην 972/89 και 1004/
4. Ε. Ευσταθίου, γιατοναιτητήστην 1005/
5. 20 Μ. Φλωρέντζος, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ'ων η αίτηση. /. Ιωάννου και Α. Ποιητής για το ενδιαφερόμενο μέρος,Σ. Χαραλάμπους σεόλες τιςπροσφυγές. 25 Cur.adv. vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΤΑΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Επίδικο θέμα των προσφυγών, οι οποίες 30 συνεκδικάστηκαν επειδήπροσβάλλουν την ίδια διοικητική πράξη και τις συνθέτουν κοινά σημεία γεγονότων και νόμου, είναι οι προαγωγές των ενδιαφερομένων μερών στο βαθμό Αστυνόμου Β' (θέση Ανώτερου Αξιωματικού) από 15.10.
6. Οι προαγωγές δημοσιεύτηκαν στις 35 Εβδομαδιαίες Διαταγές ημερ. 16.10.89 (Αρ. 42, Τόμος XXX, σελ. 203). Ο Αρχηγός της Αστυνομίας με επιστολή του, ημερ. 4 26.5.89,σύμφωνα με τον Καν.21(a) των περί Αστυνομίας 0 (Προαγωγές) Κανονισμών του 1989 (Κ.Δ.Π. 52/89), ζήτησε από τους Αστυνομικούς Διευθυντές, τον Διοικητή 2406 4ΑΑ.Δ. Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίας κ.α. Χ'Τσαγνάρης,Δ. της ΚΥΠ και τον Διευθυντή Πυροσβεστικής Υπηρεσίας να υποβάλουν τις συστάσεις τους σε σχέση με τους υποψηφίους για προαγωγήστο βαθμό του Αστυνόμου Β'. Η επιστολή συνοδεύετο από το ειδικό έντυπο για 5 συμπλήρωση, που προβλέπεται από τον Καν. 21(a), το οποίο είχε εγκριθεί απότονΥπουργό Εσωτερικών. Αφού έλαβε τις πιο πάνω συστάσεις, ο Αρχηγός της Αστυνομίας ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχει το 10 Αρθρο 13

(2), του περί Αστυνομίας Νόμου, Κεφ. 285 (όπως τροποποιήθηκε), και ο Καν. 22, Κ.Δ.Π. 52/89 προέβη στις δικές του συστάσεις και έκθεση προς τον Υπουργό των Εσωτερικών, αφού, όπως αναφέρει στην επιστολή του ημερ. 10.10.89, έλαβε υπόψη τους 15 Προσωπικούς Φακέλους - καρτέλλες, τις συστάσεις των Αστυνομικών Διευθυντών και όλα τα συναφή στοιχεία τωνυποψηφίων. Ο Υπουργός των Εσωτερικών, στις 11.10.89 αφού 20 μελέτησε και έλαβε υπόψη τις συστάσεις του Αρχηγού της Αστυνομίας καθώς και τα στοιχεία των υποψηφίων και ασκώντας τις εξουσίες πουτουπαρέχονταιαπότο Αρθρο 13

(1)και

(3)(όπως τροποποιήθηκαναπότο Ν.69/87)του Κεφ. 285, προήγαγε 19 Ανώτερους Υπαστυνόμους στο 25 βαθμό Αστυνόμου Β*. Με τις προσφυγές αυτές έχουν προσβληθεί οι προαγωγές 17 προαχθέντων. (

1. Επιφανείου Αθως,
2. Τσαδιώτης Νίκος,
3. Θεμιστοκλέους Ιωάννης,
4. 30 Κακουλλής Πετράκης,
5. Καρατζιάς Στέλιος,
6. Κουής Γεώργιος,
7. Κωμοδίκης Μιχαλάκης,
8. Προκοπίου Χριστάκης,
9. Σαββίδης Σάββας,
10. Σεϋμένης Ανδρέας,
11. Σταύρου Ανδρέας,
12. Στεφάνου Ανδρέας,
13. Χαραλάμπους Σωτήρης, 14.Χ"Χριστοδούλου Χρίστος,
14. 35 Χριστοδούλου Ιωάννης,
15. Χριστοφίδης Ανδρέας,
16. Χριστόφορου Κλεάνθης).Σεκάθεπροσφυγή αμφισβητείται η προαγωγή περιορισμένου αριθμού ενδιαφερομένων μερών που καθορίζονται στην κάθε μια. Οι προσφυγές εναντίον των ενδιαφερομένων μερών Επιφανείου Α. και 40 Τσαδιώτη Ν. αποσύρθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο. Σε άλλες περιπτώσεις όμως μερικοί αιτητές απόσυραν τις προσφυγές τους εναντίον της προαγωγής ορισμένων 2407 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)ενδιαφερομένων μερών, αλλά επειδή οι ίδιες προαγωγές προσβάλλονται από άλλες προσφυγές, η νομιμότητα της προαγωγής τους συνεχίζει να αποτελεί το αντικείμενο έρευνας του Δικαστηρίου. 5 Είναι κοινή θέση των αιτητών στις προσφυγές 972/89, 1004/89 και 1005/89 ότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας ενήργησε κατά παράβαση του Κανονισμού 22, που περιορίζει την έκταση των εξουσιών του στην υποβολή συστάσεων μόνο και όχι στην αξιολόγηση των 10 υποψηφίων. Κατά συνέπεια, συνεχίζει ο ισχυρισμός, ο Αρχηγός ενήργησε εκτός της εξουσιοδότησης των Κανονισμών (Ultra vires),διότι δεν περιορίστηκε σε απλή σύσταση προς τον Υπουργό, όπως ορίζει ο Καν.22, αλλά επεκτάθηκεκαισε δικήτουαξιολόγηση. 15 Όπως φαίνεται από το Παράρτημα Β' της Ένστασης του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση, ο Αρχηγός της Αστυνομίας, αφού πήρε τις συστάσεις των Αστυνομικών Διευθυντών, προέβη σε έκθεση και αξιολόγηση, 20 αναφορικά με κάθε υποψήφιο, μαζί με τις συστάσεις του. Το ερώτημα, που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι κατά πόσον ο σχετικός νόμος και οι Κανονισμοί εναποθέτουν τέτοια εξουσία στον Αρχηγό. Θεωρώ απαραίτητοναπαραθέσωαυτούσιαταακόλουθα: 25 Αρθρο 13Κεφ.285 (όπως τροποποιήθηκε): "

(1)Τηρουμένων των επομένων διατάξεων, οι Ανώτεροι Αξιωματικοί προάγονται και απολύονται, 30 υπότου Υπουργού, κατόπινσυστάσεως του Αρχηγού.

(2)Επί τω τέλει υποβολής της συστάσεως του, ο Αρχηγός αξιολογεί τους υποψήφιους διά προαγωγήν εις την θέσιν Ανώτερου Αξιωματικού και αποστέλλει 35 δεόντως ητιολογημένην έκθεσιν δι' έκαστον τούτων εις τον Υπουργόν, περιέχουσαν επίσης κατ'αλφαβητικήν σειράν ταονόματατων συνιστώμενων διά προαγωγήν: ," " 40 Καν.21 και22 (Κ.Δ.Π.52/89) 2408 4 Α.Α.Δ. Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α. Χ'Τσαγγάρης, Δ. "21. Προς το σκοπό υποβολής σύστασης του προς τον Υπουργό για προαγωγή στο βαθμό Αστυνόμου Β' και άνω,ο Αρχηγός: 5 10 (α) Αφού ζητήσει τις συστάσεις των Αστυνομικών Διευθυντών ή των Βοηθών Αρχηγών, ανάλογα μετην περίπτωση, γιακάθευποψήφιο,οι οποίες υποβάλλονται σε ειδικό έντυποπου καθορίζεται από τον Αρχηγό και εγκρίνεται από τον Υπουργό· (β) αφού μελετήσει τους προσωπικούς φακέλους όλων τωνυποψηφίων 15 20 25 30 (γ) αφού λάβει υπόψη τις ετήσιες εκθέσεις αξιολόγησης των δύο τελευταίων ετών και έχοντας υπόψη τις γενικές αρχές που αναφέρονται στον Κανονισμό 3 των παρόντων Κανονισμών, ενεργεί σύμφωνα μετο άρθρο 13

(2)χουπερίΑστυνομίας Νόμου. 22. Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των Κανονισμών 20 και21, οΑρχηγός θαμπορεί,γιαπερίοδοενός έτους από την ημερομηνία έγκρισης των παρόντων Κανονισμών, ναπροβαίνεισε συστάσεις για προαγωγή, αφού αξιολογήσει τη σύσταση του Αστυνομικού Διευθυντή, αφού λάβει υπόψη το περιεχόμενο του προσωπικού φακέλου του υποψηφίου για προαγωγή και τις γενικές αρχές, οι οποίες αναφέρονται στον Κανονισμό 3τωνπαρόντων Κανονισμών." Μελέτη των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων φανερώνει ότι, ο Αρχηγός της Αστυνομίας άσκησε τις εξουσίες που του παρέχει το άρθρο 13

(2)του Νόμου και 35 οι Καν. 21 και 22 και προέβη σε συστάσεις και αιτιολογημένη έκθεση για τον κάθε υποψήφιο. Αυτή η αξιολόγηση και σύσταση επιβάλλεται από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις. Επομένως, ο ισχυρισμός, ότι δεν παρέχεται τέτοια εξουσία στον Αρχηγό από τους 40 κανονισμούς και το νόμο, καταρρίπτεται. (Βλ. επίσης Σερδάρηςν.Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 599/90,28.2.92, όπου εγέρθηκανπαρόμοιοι ισχυρισμοί.) 2409 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Με τον πιο πάνω ισχυρισμό σχετίζεται και η θέση του αιτητή στην προσφυγή 1005/89 ότι, ο Αρχηγός της Αστυνομίας υπερέβη την εμβέλεια των εξουσιών, που του παρέχουν ο σχετικός νόμος και οι κανονισμοί, και αυθαίρετα επενέβη και μείωσε τη βαθμολογία που του 5 απένειμε οΑστυνομικός Διευθυντής. Συγκεκριμένα, ο Αστυνομικός Διευθυντής ανάφερε τα ακόλουθα σε σχέση με τον αιτητή Ιωσήφ Αθανασίου: "Αξιολογώντας τη σύσταση του Αστυνομικού Διευθυντή 10 Λευκωσίας, όπως φαίνεται στο σχετικό έντυπο, διαπίστωσα ότι ηδιαβάθμιση των στοιχείων της σύστασης αυτής συγκρούεται με την ολική εικόνα, όπως συνάγεται από την αξιολόγηση του Π.Φ. και των άλλων συναφών στοιχείων. Γι' αυτούς τους λόγους στη σύσταση του Α.Δ.Ε., 15 για τον υποψήφιο αυτό, δίδεται περιορισμένη βαρύτητα. Κατατάσσω τον υποψήφιο στο βαθμό του πάρα πολύ καλού στην αξίακαι τουπολύ καλού σταπροσόντα καιτον συστήνω σθεναράγια προαγωγή.Τελική εικόνα5-2-0.". 20 Κρίνω ότι οι διατάξεις των Κανονισμών 22 και 21 (Κ.Δ.Π. 52/89), σε συνδυασμό με το Αρθρο 13

(2)του Νόμου,όπως αναφέρθηκαναυτούσια πιο πάνω,παρέχουν την εξουσία στον Αρχηγό να προβαίνει ο ίδιος στη δική του αξιολόγηση των υποψηφίων. Συνεπώς ο Αρχηγός δεν 25 υπερέβηταόρια της εξουσίας του,αντίθεταηενέργεια του ήταν από κάθε άποψη έννομη και μέσα στα πλαίσια της διακριτικής του ευχέρειας. Ένας άλλος λόγος που ήγειρε ο δικηγόρος του αιτητή 30 στην προσφυγή 1005/89είναι ότι υπήρξε ανομοιογένεια στα στοιχεία κρίσης τα οποία έλαβαν υπόψη οι Αστυνομικοί Διευθυντές για να διαμορφώσουν τις συστάσεις τους. Η θέση αυτή δε με βρίσκει σύμφωνο. Ο Αρχηγός της Αστυνομίας απέστειλε μαζί με τα έντυπα και επιστολή 35 προς τους Αστυνομικούς Διευθυντές στην οποία επισημαίνεται η υποχρέωση για την ίση μεταχείρηση των υποψηφίων καθώς και οι γενικές περί προαγωγών αρχές, όπως αναφέρονται στον Καν. 3 (Κ.Δ.Π. 52/89). Για να αποφευχθούν ελλείψεις και ανομοιογένειες σε διατυπώσεις 40 και χαρακτηρισμούς, υιοθετήθηκαν, με καθοδηγητικό σημείωμα, πέντε χαρακτηρισμοί αξιολόγησης ("εξαίρετος", "λίαν καλός", "καλός, "μέτριος" και "ανεπαρκής"). 2410 4ΑΛΛ. Mtjva κ.α.ν.Δημοκρατίαςκ,α. Χ'Τσαγγάρης,Δ. Εξέταση δε του περιεχομένου των αξιολογήσεων αποκαλύπτει ότι οι οδηγίες τηρήθηκαν πιστά. Οι αξιολογήσεις ήσαν ενδελεχείς και επισημάνθηκαν όλα τα σχετικά στοιχεία πουέπρεπε ναληφθούν υπόψησύμφωνα 5 με τους Κανονισμούς. Ο ισχυρισμός για ανομοιογένεια των στοιχείων κρίσης κρίνεταιαβάσιμος. Επιπλέον, ο αιτητής στην προσφυγή 1005/89 υπέμνησε ότι η προσβαλλόμενη απόφασηπάσχει, για το λόγο ότι ο 10 Αρχηγός της Αστυνομίας παρέλειψε να σημειώσει ότι ο αιτητής,ωςκάτοχος μετεκπαίδευσης στις τηλεπικοινωνίες, κατείχε το επιπρόσθετο προσόν του Καν. 3

(3), ο οποίος προνοεί ότι: 15 "Πανεπιστημιακό δίπλωμα ή τίτλος σπουδών ή ισότιμο προσόν ή μετεκπαίδευση στο εξωτερικό, για τουλάχιστον έξι μήνες συνολικά, σε θέματα συναφή με τις εξουσίες και τα καθήκοντα της Δύναμης, θεωρούνται ωςεπιπρόσθετοπροσόν. 20 Σύμφωνα με τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί. Στην 25 έκθεση του προς τον Υπουργό Εσωτερικών, ο Αρχηγός της Αστυνομίας αναφέρει για τον αιτητή συγκεκριμένα ότι: "Υπηρέτησε αρχικά για μικρό χρονικό διάστημα σαν τεχνικός στις τηλεπικοινωνίες, όπου έτυχε και ειδικής εκπαίδευσης στο εξωτερικό". Στην εκπαίδευση του στις 30 τηλεπικοινωνίες αναφέρεται και ο Αστυνομικός Διευθυντής στη δική του έκθεση. Συνεπώς, είναι πρόδηλο ότι το προσόν αυτό του αιτητή στην προσφυγή 1005/89 λήφθηκε υπόψη τόσον από τον Αρχηγό της Αστυνομίας, όσον και από τον Υπουργό, ο οποίος είχε ενώπιον του 35 την έκθεσητουΑρχηγού καιτου Αστυνομικού Διευθυντή. Οι αιτητές στις προσφυγές 916/89, 972/89, 962/89 και 1004/89 διατύπωσαν τη θέση ότι η αρχαιότητα τους, έναντι των περισσοτέρων ενδιαφερομένων μερών, 40 παραγνωρίστηκεήδεδόθηκεσ' αυτήηδέουσασημασία. Ο Καν.3,Κ.Δ.Π.52/89προνοεί ταακόλουθα: 2411 Χ'Τσαγγάρης, Δ. Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)"3

(2)Η αρχαιότητα θα λαμβάνεται υπόψη, αλλά δε θα αφήνεται να ρυθμίζει την προαγωγή' μεγαλύτερη σπουδαιότητα θα προσδίδεται στην αξία και τα προσόντα." 5 Η όλη υπηρεσία των υποψηφίων, όπως αποκαλύπτεται από τους Προσωπικούς τους Φακέλους ήτο ενώπιον τόσον του Αρχηγού της Αστυνομίας, όσον και του Υπουργού των Εσωτερικών. Στις συστάσεις των Αστυνομικών Διευθυντών, καθώς και στον συγκριτικό *0 πίνακα Αξιολόγησης του Αρχηγού της Αστυνομίας, αναφέρεται ρητά η ημερομηνία προαγωγής των υποψηφίων στον τελευταίο βαθμό του Ανώτερου Υπαστυνόμου. Επιπλέον, η έκθεση του Αρχηγού της Αστυνομίας, την οποία απέστειλε προς τον Υπουργό, 15 περιέχει λεπτομέρειες της συνολικής υπηρεσίας των υποψηφίων, από τον πρώτο διορισμό τους μέχρι και την τελευταία προαγωγή τους. Συνεπώς, δεν μπορεί να λεχθεί ότι η αρχαιότητα δε λήφθηκε υπόψη. Αντίθετα, διαφαίνεται ότι εκτιμήθηκε στο σωστό της πλαίσιο. Η 2 0 αρχαιότητα δεν παίζει ρυθμιστικό ρόλο στις προαγωγές στην Αστυνομική Δύναμη. Τα κριτήρια προαγωγής συναρτώνται άμεσα με την φύση και τις ευθύνες των μελών της Δύναμης και δεν είναι τα ίδια με τη Δημόσια Υπηρεσία. Όπως ρητά προβλέπεται στον Καν. 3

(2), 25 μεγαλύτερη σπουδαιότητα προσδίδεται στην αξία και τα προσόντα. Οι αιτητές στις προσφυγές 916/89 και 962/89 με επιχειρηματολογία τους πρόβαλαν ότι, ορισμένα ™ ενδιαφερόμενα μέρη δεν κατείχαν τα απαιτούμενα προσόντα για προαγωγή και συγκεκριμένα δεν κατείχαν το προσόν επιτυχίας στις εξετάσεις για προαγωγή στους προηγούμενους βαθμούς,λοχία ήυπαστυνόμου, οι οποίες απαιτούνται από τους Καν. 11

(1)(α)(ϋ) και 11

(1)(β)(ϋ) 3 ^ (Κ.Δ.Π.52/89). Οι σχετικοί Κανονισμοί (Κ.Δ.Π.52/89) δεν προβλέπουν επιτυχία σε οποιαδήποτε εξέταση για προαγωγή σε Αστυνόμο Β'. Οι προαγωγές στους βαθμούς Λοχία και 40 Υπαστυνόμου, στις οποίες απαιτείται επιτυχία σε ειδικές εξετάσεις, δεν τίθενται υπό κρίση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Συνεπώς, τεκμαίρεται ότι τα 2412 4Α.Α.Δ. Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίαςκ.α. Χ'Τσαγγάρης, Δ. ενδιαφερόμενα μέρη είχαν τα απαιτούμεναπροσόντα για προαγωγή. Ο πιο πάνω ισχυρισμός των αιτητών απορρίπτεται. 5 Εκ μέρους του. αιτητή στην προσφυγή 972/89 προβάλλεται ότι ο Αρχηγός της Αστυνομίας προέβη σε συστάσεις, οι οποίες δε συνάδουν με τα πραγματικά δεδομένα των προσωπικών φακέλων των υποψηφίωνκαι συγκεκριμένα με τις "εμπιστευτικές τους εκθέσεις", οι 10 οποίες, κατά τον ισχυρισμό, αντικατοπτρίζουν την αξία τους και, συγκεκριμένα, παρουσιάζουν τον αιτητή υπέρτερο έναντι των περισσοτέρων ενδιαφερομένων μερών. 15 Όπως φαίνεται από το έντυπο των "εμπιστευτικών εκθέσεων", στις οποίες αναφέρεται ο δικηγόρος του αιτητή, αυτές συντάσσονται απλά για το σκοπό σύστασης σε σχέση με τις προσαυξήσεις των μελών της Δύναμης. Συστάσεις για προαγωγή γίνονται στο ίδιο έντυπο,κατ' 20 εξαίρεση, στις συγκεκριμένες περιπτώσεις στις οποίες αναφέρονται, αλλά δεν εφαρμόστηκαν στις ενώπιον του Δικαστηρίου περιπτώσεις. Επιπλέον, εμπιστευτικές εκθέσεις για σκοπούς 25 προαγωγής δεν προβλέπονταν καθόλου στους προϊσχύσαντες κανονισμούς, αλλά θεσμοθετήθηκαν για πρώτηφοράμετους νέους Κανονισμούς του 1989 (Κ.Δ.Π. 52/89) και συγκεκριμένα τον Καν. 21. Ο δε Καν. 22, ως μεταβατικό στάδιο,προβλέπει ότι ο Αρχηγός, για περίοδο 30 ενός έτους απότηνημερομηνία έγκρισης των Κανονισμών, θα προβαίνει στις συστάσεις για προαγωγή, αφού αξιολογήσει τα άλλα στοιχεία κρίσης που αναφέρονται, χωρίς ναγίνεται μνείασε "ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις", οι οποίες θα αρχίσουν να συντάσσονται σε μελλοντικό 35 στάδιο. Καταλήγω ότι οι εκθέσεις, στις οποίες αναφέρεται ο δικηγόρος του αιτητή, δε συντάχθηκαν για σκοπούς προαγωγής και επομένως ορθά δε συνεκτιμήθηκαν με τα 40 άλλα στοιχεία κρίσης. Στην προσφυγή 1004/89 ο αιτητής προβάλλει ότι το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Σεϋμένης δε θα έπρεπε να 2413 Χ'Τσαγγάρης,Δ. Μηνάκ.α.ν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)προαχθεί, επειδή το 1984 αντιμετώπισε πειθαρχικές κατηγορίες καιτου επιβλήθηκε πρόστιμο. Σύμφωνα με τον Καν. 19(a), Κ.Δ.Π. 52/89, μπορεί να ληφθεί υπόψη,σε πιθανήπροαγωγή υποψηφίου στο βαθμό 5 Αστυνόμου Β', μόνο ποινή μεγαλύτερη από αυστηρή επίπληξη, για πειθαρχικό αδίκημα κατά τη διάρκεια των αμέσως δύο πριν την προαγωγή ετών. Συνεπώς, θα ήταν αντίθετο με τις ρητές διατάξεις των Κανονισμών εάν το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Σεϋμένης δεν προαγόταν, λόγω 1° πειθαρχικής ποινής που του επιβλήθηκε σε χρόνο προγενέστερο των τελευταίων δύοετών απότηνπροαγωγή. Εν πάση περιπτώσει, όμως, πρέπει να αναφέρω ότι η καταδίκη και ποινή που του επιβλήθηκαν ακυρώθηκαν με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών, ημερ. 6.10.84, σε 15 ιεραρχική έφεση, όπως φαίνεται από το σχετικό τεκμήριο πουκατατέθηκεενώπιον τουΔικαστηρίου. Η επίδικη απόφαση προσβάλλεται από όλους τους αιτητέςότι δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη. 20 Τόσον στην έκθεση του Αρχηγού της Αστυνομίας, όσον και στην απόφασητου Υπουργού καθορίζονται επακριβώς τα κριτήρια στα οποία βασίστηκαν. Η αιτιολογία συμπληρώνεται και από τους προσωπικούς φακέλους των υποψηφίων, τις εκθέσεις - συστάσεις των Αστυνομικών Διευθυντών και τον συγκριτικό πίνακα που ετοίμασε ο Αρχηγός. Επομένως, ο ισχυρισμός, ότι η επίδικηαπόφαση δενήτοδεόντως αιτιολογημένη, απορρίπτεται. Με βάση τις γενικές αρχές που διέπουν τις προαγωγές στην ΑστυνομικήΔύναμη,πουπρονοούνται στον Καν. 3

(2)Κ.Δ.Π. 52/89, και το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου,κρίνω ότι κανένας απότους αιτητές δενέχει έκδηλη υπεροχή έναντι οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου 35 μέρους. Η επίδικηαπόφασηήτανεύλογα επιτρεπτήυπό τις περιστάσεις. Οι προσφυγές απορρίπτονται.Δεν εκδίδεταιδιαταγή για τα έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 2414 40