clr/1992/1992_4_2415.pdf

(1)— Μη κρίση υπαξιωματικού από το ΣυμβούλιοΚρίσεων για τονς λόγους που αναφέρονται περιοριστικά στον Κανονισμό 19

(1)— Κανονισμός 31

(4)— Εξουσίες Σνμβουλίον Επανακρίσεων — Άκυρη η απόφαση του να αναβάλει την έκδοση απόφασης τον μέχρι την έκδοση της απόφασης του Στρατιωτικού Δικαστηρίου, σεποινική υπόθεσηκατά τον αξιωματικούπου κρίνεται από αυτό. 10 15 20 Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή του την απόφασητου Συμβουλίου Επανακρίσεων, με την οποία το εν λόγω Συμβούλιο αποφάσισε, αφού εξέτασε την προσφυγή του αιτητή,νααναβάλει την λήψη απόφασης επί της προσφυγής μέχρι την έκδοση της απόφασης του Στρατιωτικού Δικαστηρίου, σε ποινική υπόθεση πουεκκρεμούσε εναντίον του αιτητή. Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε πως, σύμφωνα με τον Κανονισμό 19

(1)των Περί Υπαξιωματικών του Στρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990 καθώς και του Κανονισμού 31

(4)το Συμβούλιο Επανακρίσεων δεν είχε εξουσία να αναβάλειτηναπόφασητου μέχρι την έκδοση τηςαπόφασηςτου ΣτρατιωτικούΔικαστηρίου. 2415 Γεωργίουν.Συμβ.Επανακρίσεων

(1992)Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: Δεν συμφωνώ με τον δικηγόρο της Δημοκρατίας στην εισήγηση του ότι, οι περιπτώσεις που αναφέρονται στον Κανονισμό 19

(1)-* δεν αποτελούν περιοριστικές πρόνοιες και ότι η αναβολή κρίσης μπορεί να γίνει και σε άλλες περιπτώσεις, όπως η παρούσα. Ο Κανονισμός 19

(1)προνοεί ρητά και με ακρίβεια τις περιπτώσεις στις οποίες αναβάλλεται η κρίση του υπαξιωματικού και είναι φανερόν ότι η περίπτωση εκκρεμούσης ποινικής υπόθεσης δεν ™ περιλαμβάνεται στις περιπτώσεις αυτές,ούτε θεωρώ ότι εκκρεμής υπόθεση μπορεί να θεωρηθεί σαν παραπομπή σε πειθαρχικό συμβούλιο, σύμφωνα μετοΑρθρο(ζ)του Κανονισμού 19

(1). Εξάλλου, μια τέτοια ερμηνεία που δεν συνάδει με την αυστηρή 15 λεκτική διατύπωση των κανονισμών θα ήταν αντίθετη με τη θεμελιώδη συνταγματική αρχή ότι, κάθε κατηγορούμενος θεωρείται αθώος μέχρις ότου αποδειχθεί ένοχος, σύμφωνα με το νόμο. 20 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίςέξοδα. Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο αιτητής ζητά δήλωση του 25 Δικαστηρίου ότι, η απόφαση του Συμβουλίου Επανακρίσεων Υπαξιωματικών του ΓΕΕΦ, που περιέχεται στην επιστολή του ημερομηνίας 16.8.1990, είναιάκυρη. 30 Γ. Γιασεμής, για τοναιτητή. Μ. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση. 35 Cur.adv.vult. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή ζητά δήλωση του Δικαστηρίου ότι, ηαπόφασητου Συμβουλίου 40 Επανακρίσεων Υπαξιωματικών του ΓΕΕΦ, που περιέχεται στην επιστολή του ημερομηνίας 16.8.1990, είναι άκυρη. 2416 4Α.Α.Δ. Γεωργίου ν.Συμβ.Επανακρίσεων Χ'Τσαγγάρης, Δ. Με την πιο πάνω επιστολή ο αιτητής επληροφορείτο ότι, το Συμβούλιο Επανακρίσεων, αφού εξέτασε την προσφυγήπουοαιτητήςυπόβαλε, αποφάσισενα αναβάλει την λήψη απόφασης μέχρις ότου εκδοθεί η απόφασητου 5 Στρατιωτικού Δικαστηρίου σε εκκρεμή ποινική υπόθεση εναντίον του αιτητή. Ο αιτητήςείχεκριθεί σανπροακτέοςαπότο Συμβούλιο Κρίσεων, αλλά ο Υπουργός Αμυνας διέγραψε το όνομα 10 του απότον πίνακα,προβάλλοντας σαν αιτιολογία την εν λόγω ποινική υπόθεση. Ως εκ τούτου η υπόθεση του αιτητού παραπέμφθηκε, σύμφωνα με την προνοούμενη διαδικασία,στο ΣυμβούλιοΕπανακρίσεων. 15 Όπως προκύπτει, τόσον από τα γεγονότα, όσον και από τις γραπτές αγορεύσεις των δικηγόρων, το θέμα για το Δικαστήριο επικεντρώνεται στη νομική ερμηνεία του Κανονισμού 19

(1)τωνπερί Υπαξιωματικών τουΣτρατού της Δημοκρατίας (Διορισμοί, Ιεραρχία, Προαγωγές και 20 Αφυπηρετήσεις) Κανονισμών του 1990. Ο Κανονισμός 19

(1)προνοεί τα ακόλουθα: "19

(1)Ο Υπαξιωματικός, που κατά το χρόνο σύγκλησης του Συμβουλίου Κρίσεων βρίσκεται: 25 (α)Σεκαταδίκη,εκτίονταςποινήφυλάκισηςπουτου επιβλήθηκεαπό ποινικό δικαστήριο-ή 30 (β)σε λιποταξία- ή (γ)σε διαθεσιμότητα- ή 35 (δ) σε προφυλάκιση ή προσωποκράτηση, που του επιβλήθηκε από ποινικό δικαστήριο, εφόσον επακολούθησεκαταδικαστικήαπόφαση*ή (ε) σε εκπαιδευτική ή άλλη άδεια, που του χορηγήθηκεκατόπιναίτησηςτου-ή 40 (στ)σεαιχμαλωσία·ή (ζ)έχειπαραπεμφθείσεΠειθαρχικό Συμβούλιο2417 Χ'Τσαγγάρης, Λ. Γεωργίου ν.Συμβ.Επανακρίσεων

(1992)δεν κρίνεται, έστω και ανπληροί τις προϋποθέσεις για κρίση, που αναφέρονται στην παράγραφο

(1)του Κανονισμού 18." Περαιτέρω, αναφέρομαι στον Κανονισμό 31

(4), ο 5 οποίος αφορά τις εξουσίες του Συμβουλίου Επανακρίσεων στην εξέταση προσφυγής ενώπιον του. Ο Κανονισμός 31

(4)προνοεί: 31

(4)Το Συμβούλιο Επανακρίσεωνδύναται: 10 (α)Νααπορρίψειτην προσφυγή. (β) Να δεχθεί την προσφυγή και να κατατάξει τον ενδιαφερόμενο στη διαβάθμιση της κρίσης που, ^ κατά τη γνώμη του, έπρεπε να τον είχε κατατάξειτο Συμβούλιο Κρίσεων. (γ) Ναεπανακρίνει την υπόθεση που παραπέμφθηκε σ* αυτόκαιναγνωστοποιήσει τις αποφάσεις του 20 στους ενδιαφερόμενους Υπαξιωματικούς, σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου

(6)τουπαρόντος Κανονισμού." Η εισήγηση του κ. Γιασεμή με βρίσκει σύμφωνο ότι, το 25 Συμβούλιο Επανακρίσεων, αναβάλλοντας τη λήψη απόφασης μέχρι την περάτωση της εκκρεμούσας ποινικής υπόθεσης, δεν έχει ασκήσει οποιαδήποτεαπότις εξουσίες που του παρέχονται δυνάμει του Κανονισμού 31

(4), η μόνη περίπτωση που προνοείται ότι ο υπαξιωματικόςδεν 30 κρίνεται είναι στην εφαρμογή του Κανονισμού 19

(1), σε οποιαδήποτε από τις αναφερόμενες περιπτώσεις. Στην περίπτωση εκείνη, όπως αναφέρει ο Κανονισμός 19

(2), ο υπαξιωματικός κρίνεται, κατά την πρώτη σύνοδο του Συμβουλίου Κρίσεων, μετά τη λήξη της κατάστασης που 35 αναφέρεται. Δεν συμφωνώ με τον δικηγόρο της Δημοκρατίας στην εισήγηση του ότι οι περιπτώσεις που αναφέρονται στον Κανονισμό 19

(1)δεν αποτελούν περιοριστικές πρόνοιες 40 και ότι η αναβολή κρίσης μπορεί να γίνει και σε άλλες περιπτώσεις, όπως η παρούσα. Ο Κανονισμός 19

(1)2418 4ΑΛ.Δ. Γεωργίουν.Συμβ.Επανακρίσεων Χ'Τσαγγάρης,Δ. προνοεί ρητάκαι με ακρίβειατις περιπτώσεις στις οποίες αναβάλλεται η κρίση του υπαξιωματικού και είναι φανερόνότι ηπερίπτωση εκκρεμούσης ποινικήςυπόθεσης δεν περιλαμβάνεται στις περιπτώσεις αυτές, ούτε θεωρώ 5 ότι εκκρεμής υπόθεση μπορεί να θεωρηθεί σαν παραπομπή σε πειθαρχικό συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο (ζ) του Κανονισμού 19

(1). Εξάλλου, μια τέτοια ερμηνεία που δεν συνάδει με την 10 αυστηρή λεκτική διατύπωση των κανονισμών θα ήταν αντίθετη με τη θεμελιώδη συνταγματική αρχή ότι, κάθε κατηγορούμενος θεωρείται αθώος μέχρις ότουαποδειχθεί ένοχος, σύμφωναμετονόμο. 15 Ως εκ τούτου, η απόφαση του Συμβουλίου Επανακρίσεων, να αναβάλει τη λήψη απόφασης αντί να ασκήσει τις εξουσίες που του παρέχονται, πρέπει να θεωρηθεί άκυρηκαιχωρίς νομικό αποτέλεσμα. 20 Η προσφυγή γίνεται αποδεκτή και η υπό κρίση απόφαση του Συμβουλίου Επανακρίσεων ακυρούται.Δεν θαυπάρχειδιαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 25 2419