(1992)13Ιουλίου, 1992 • [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 13, 15, 18,28, 146 ΚΑΙ 169 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ABDOLALI KADIVARI, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ (ΑΡ.1), Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 435/92) Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης — Αναστολή εκτελέσεως της προσβαλλόμενης πράξης μέχρις εκδικάσεως της προσφυγής — Τα ευρήματα ειδικά στην Moyo and Another v. The Republic. Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης — Προσωρινό διάταγμα αναστολής εκτελέσεως της προσβαλλόμενης πράξης — Θετική η απαίτηση της θεμελίωσης των προϋποθέσεων εκδόσεως του — Προϋποθέσεις — Η προϋπόθεση της ανεπανόρθωτης ζημίας και ηεξουσία τον Δικαστηρίου. Ο αιτητής, ταυτόχρονα με την επιδίωξη, διά της προσφυγής, της ακυρώσεως της απόφασης περί απελάσεως του, υπέβαλε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής εκτελέσεως του κρίσιμου τμήματος της επίδικης απόφασης, που αφορούσε την απέλαση του. Κρίσιμον εν όψει των φόβων που του προξενούσε η προοπτική επιστροφής του στο Ιράν, χώρα καταγωγής και ιθαγενείας του. Οι καθ'ων ηαίτηση θεμελίωσαν τις αντιρρήσεις τους και στην απόφαση Moyo and Another r. The Republic. To Ανώτατο Δικαστήριο, εκδίδοντας το προσωρινό διάταγμααναστολής, αποφάσισε ότι: απαιτούμενο
- Η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν συναρτάται με την 25 2452 15 20 4ΑΛ.Δ. Kadivari ν.Δημοκρατίαςκ.α.(Αρ.1) αποτίμηση των επιπτώσεων από τη μη έκδοση του, αλλά από τη θεμελίωσητων προϋποθέσεων γιατην έκδοσητου. 5 Προσωρινό διάταγμα μπορεί να εκδοθεί εάν συντρέχει μία ή καιοι δύο απότις πιοκάτωπροϋποθέσεις:(α) 'Οπου διαπιστώνεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη είναι έκδηλα παράνομη, ή/και 10 15 20 25 30 (β) Όπου διαπιστώνεται σοβαρή πιθανότης για την πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημίας στον αιτητή από τη μη έκδοση του διατάγματος- ανεπανόρθωτη είναι η ζημία, η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με οποιαδήποτε από τις θεραπείες που προβλέπει το Σύνταγμακαι ονόμος, σε περίπτωση που οαιτητής επιτυγχάνει στηνπροσφυγή.
- Ακόμα και στην περίπτωση που διαπιστώνεται το ενδεχόμενο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας, μπορεί να απορριφθεί αίτημα για προσωρινό διάταγμα,αν κριθεί ότι η έκδοση του θα παρεμβάλει σοβαρό εμπόδιο στην εκπλήρωση τουδιοικητικού έργου. Αντίστροφα, οι πραγματικές διαπιστώσεις, εν προκειμένω, δεν αποστερούν το Δικαστήριο διακριτικής ευχέρειας να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, προς αποφυγή ανεπανόρθωτηςζημίαςτουαιτητή.
- Υφίσταται σοβαρή πιθανότης πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας στον αιτητή, από την εκτέλεση του μέρους του διατάγματος που αφορά την απέλαση του από την Κύπρο στο Ιράν. Επαλήθευση των φόβων του θα αποτελματώσει τηνπροσφυγήκαιθατην καταστήσει άνευ αντικειμένου. Ηαίτηση επιτυγχάνει. 35 Αναφερόμενες υποθέσεις: MoyoandAnother v. Republic
(1988)3(B)C.L.R. 12034 Q Georghiades v.Republic(No. 1)
(1965)3 C.L.R. 392Sofocleous v.Republic
(1971)3C.L.R. 345MUtiadous v.Republic
(1972)3C.L.R. 341. 2453 Kadivari v.Δημοκρατίας κ.α.(Αρ.1)
(1992)Αίτηση. Αίτηση με την οποία ο αιτητής ζητά την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση μέρους της επίδικης απόφασης, εκείνου που 5 αφοράτον εκτοπισμό τουαπότηνΚύπρο. Ε. Ευσταθίου με Κ. Ευσταθίου, γιατοναιτητή. Μ. Τσαγγαρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίαςγια τους 10 καθ' ων η αίτηση. Cur.adv. vult. 15 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής, Ιρανός την καταγωγή και ιθαγένεια, προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο για την ακύρωσηαπόφασης και σχετικού διατάγματος των καθ' ων η αίτηση για την απέλαση του. Η απόφαση προσβάλλεται ως μεμπτή για κατάχρηση ή υπέρβαση εξουσίας, για ατελή και πλημμελή 20 έρευνακαιπλάνηπερίταπράγματακαιτοδίκαιο. Με αίτηση, που υποβλήθηκε συγχρόνως με την καταχώρηση της αίτησης, ο προσφεύγων εξαιτείται την έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το οποίο να 25 αναστέλλεται η εκτέλεση μέρους της επίδικηςαπόφασης, εκείνου που αφοράτον εκτοπισμό του απότην Κύπρο. Ο δικηγόρος του διευκρίνισε ότι δεν επιζητείταιηαναστολή του μέρους του διατάγματος, βάσει του οποίου ο αιτητής τέθηκε υπό κράτηση στις Κεντρικές Φυλακές προς το 30 σκοπό απέλασηςτου απότηνΚύπρο. Οι καθ' ων η αίτηση έφεραν ένσταση στην έκδοση προσωρινού διατάγματος, με το δικαιολογητικό ότι δε συντρέχει βάσιμος λόγος για την αναστολή. Τα γεγονότα · " που σχετίζονται με την άφιξη και παραμονή του αιτητή στην Κύπρο, καθώς και την έκδοση του διατάγματοςγια την απέλαση του, εξηγούνται σε ένορκη ομολογία υπαλλήλου τουΤμήματος Μεταναστεύσεως και φαίνονται στο σχετικό φάκελο της Διοίκησης, ο οποίος έχει τεθεί 4 ^ ενώπιον τουδικαστηρίουπροςδιερεύνηση. 2454 4 Α.Α.Δ. Kadiνan v. Δημοκρατίαςκ.α. (Αρ.1) Πικής, Δ. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται το αίτημα για την έκδοση προσωρινού διατάγματος εκτίθενται στην ένορκη ομολογία της Ξένιας Σταυρινίδου, πλησιέστερης φίλης του αιτητή στην Κύπρο, η οποία συνεπικουρεί το αίτημα 5 του για αποτροπή της απέλασης, ενόψει των συνεπειών που αναμένεται να αντιμετωπίσει ο αιτητής εάν απελαθεί στο Ιράν. Ο αιτητής υπήρξε, όπως αναφέρει στην ένορκη δήλωση της, αξιωματικός του βασιλικού ναυτικού της Περσίας πριν την Ισλαμική επανάσταση, θεωρείται από 10 τους φρουρούς της επανάστασης ως αντικαθεστωτικός και διατρέχει σοβαρό κίνδυνο (αν επιστρέψει στη χώρα του) νατου επιβληθεί ηθανατική ποινήκαιναεκτελεστεί. Διατυπώνεται ο ισχυρισμός ότι η αρχική του άφιξη στην Κύπρο συνδεόταν με την επιθυμία του ναδιαφύγειαπότο 15 Ιράν, για την αποφυγή και αποτροπή ορατών κινδύνων γιατην ελευθερία καιτην ίδιατηζωήτου. Προκύπτει από το διοικητικό φάκελο ότι, οι φόβοι του αιτητή για την ασφάλεια και τη ζωή του δεν τέθηκαν στις 20 κυπριακές αρχές κατά την άφιξη του, αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν η άδεια της προσωρινής παραμονήςτου είχελήξει.Οαιτητής αφίχθηκεστην Κύπρο στις 26/9/91 και του χορηγήθηκε άδεια προσωρινής παραμονής ως επισκέπτης για 15 μέρες. Με αίτηση του η 25 άδεια παραμονής του παρατάθηκε μέχρι τις 25/12/91, για να καταστεί δυνατή ηυποβολή του σε εγχείρηση στο πόδι. Ο αιτητής παρέμεινε στην Κύπρο και μετά την λήξη της αδείας του. Στις 22/1/92υπέβαλε νέα αίτηση γιαπαράταση της παραμονής του η οποία απορρίφθηκε στις 5/3/92και 30 του γνωστοποιήθηκε στις 15/4/92.Όταν του κοινοποιήθηκε η απορριπτική απόφαση, ο αιτητής υποσχέθηκε να εγκαταλείψει τη χώρα οικειοθελώς. Ζήτησε όμως κάποια ανοχή, για να του παρασχεθεί η ευκαιρία να εξασφαλίσει άδεια εισόδου για προσωρινή ή μόνιμη διαμονή σε χώρα 35 άλλη από την Περσία. Στις 14/5/92 ο αιτητής κλήθηκε εκ νέου να εγκαταλείψει τηχώρα. Στην νέακλήσητων αρχών, να εγκαταλείψει τη χώρα, ο αιτητής δήλωσε αδυναμία, εφόσον δεν είχε εξασφαλίσει άδεια εισόδου σε τρίτη χώρα που συνιστούσε, όπως ισχυρίστηκε, τημόνη επιλογή ενόψει 40 των συνεπειών που θα αντιμετώπιζε εάν επέστρεφε στο Ιράν (κίνδυνος γιατηζωήκαιασφάλειατου). Ο δικηγόρος του αιτητή υπέβαλε ότι εκτέλεση του 2455 Πικής,Δ. Kadivari ν.Δημοκρατίαςκ.α.(Αρ.1)
(1992)διατάγματος θα θέσει σε σοβαρό κίνδυνο τη ζωή του αιτητή και ότι, εν πάση περιπτώσει, θα καταστήσει αδύνατη την παρουσία του κατά τη δίκη για την προώθηση της προσφυγής του. Πληροφόρησε επίσης το δικαστήριο ότι συνεχίζονται οι προσπάθειες για την 5 εξασφάλιση άδειας εισόδου του αιτητή σε ευρωπαϊκή χώρα, για προσωρινή ή μόνιμη διαμονή. Ενόψει των κινδύνων γιατηζωή και τηνασφάλεια τουαιτητή, που δυνατό να προκύψουν από την απέλαση του, ο κ. Ευσταθίου υπέβαλε ότι ο αιτητής θα υποστεί 10 ανεπανόρθωτη ζημία εάνδεν ανασταλεί η εκτέλεση του διατάγματος. Ηπιθανότητα αυτή αποτελεί τομόνο λόγο για τον οποίο επιζητείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος. 15 Ο δικηγόρος των καθ' ων ηαίτηση υπέβαλε ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί καμιά από τις προϋποθέσεις που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την έκδοση προσωρινού διατάγματος. Τη θέση αυτή υποστήριξε μεαναφορά στην απόφαση τουΕφετείου στηMoyo and Another v. The 20 Republic (R.A. 811, αποφασίστηκε στις 10/6/88 και δημοσιεύτηκε στους τόμους
(1988)3 Α.Α.Δ. 1203). Η υπόθεση εκείνη σχετιζόταν, όπως και η παρούσα, με αίτημα αλλοδαπού,οοποίος παρέμεινε στη χώρα μετάτην εκπνοή της άδειας παραμονής του,για την αναστολή 25 διατάγματος για την απέλαση του.Στην απόφασητου Εφετείου υποδεικνύεται ότι, ο πρωταρχικός σκοπός προσωρινού διατάγματος, βάσει του Κ.13 του Περί Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962, είναι η μη διασάλευση της 30 υφιστάμενης κατάστασης πραγμάτων (status quo) μέχρι την επίλυση της διαφοράς, η οποία έχει ανακύψεικαι αποτελεί τοεπίδικο θέμα της προσφυγής. Το προσωρινό διάταγμα, τονίστηκε, δεσυνιστά μέσο γιατην παράταση της παράνομης παραμονής αλλοδαπού στη χώρα. Και 3 ^ στην προκείμενη περίπτωση,υποστήριξε, αυτό θαείναι το αποτέλεσμα αποδοχής του αιτήματος για προσωρινό διάταγμα. Στη Moyo (ανωτέρω) επισημαίνεται, όπως και σε 4 ^ προηγούμενες αποφάσεις, ότι το δικαίωμα το οποίο εξασφαλίζεται από το άρθρο 30.3τουΣυντάγματοςστο διάδικο ναπαραστεί στηδίκητου,δενπροεξοφλεί καιτην 2456 4 Α.Α.Δ. Kadivari v. Δημοκρατίας κ.α. (Αρ.1) Πικής, Δ. παραμονή του στη χώρα μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσης· ό,τι συνεπάγεται είναι η παροχή άδειας εισόδου του στη χώραγιαναπαραστείστηδίκητου. 5 Εξέτασα τα εγειρόμενα θέματα με πολλή προσοχή. Πρώτο, πρέπει να επισημάνω ότι, η έκδοση προσωρινού διατάγματος δε συναρτάται με την αποτίμηση των επιπτώσεων απότη μηέκδοση του, αλλά απότηθεμελίωση τωνπροϋποθέσεων γιατηνέκδοσητου. 10 Προσωρινό διάταγμα μπορεί να εκδοθεί εάν συντρέχει μιαή καιοι δύοαπό τιςπιόκάτωπρούποθέσεις:(α) Όπου διαπιστώνεται ότι η προσβαλλόμενη πράξη 15 είναι έκδηλα παράνομη, ή/και (β) Όπου διαπιστώνεται σοβαρή πιθανότης για την πρόκληση ανεπανόρθωτης ζημίας στον αιτητή από τη μη έκδοση του διατάγματος- ανεπανόρθωτη είναι η ζημία η 20 οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με οποιαδήποτε από τις θεραπείες που προβλέπει το Σύνταγμα και ο νόμος σε περίπτωσηπουοαιτητήςεπιτυγχάνει στηνπροσφυγή. Ακόμα και στην περίπτωση που διαπιστώνεται το 25 ενδεχόμενο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας, μπορεί να απορριφθεί αίτημαγιαπροσωρινό διάταγμα,ανκριθεί ότι η έκδοση του θαπαρεμβάλει σοβαρόεμπόδιο στην εκπλήρωση του διοικητικού έργου. (Βλ. Georghiades(No. 1) v. Repu blic
(1965)3 C.LR. 392, Sofocleous v. Republic
(1971)3 30 C.L.R.345 καιMiltiadousv. Republic
(1972)3C.L.R.341). Είναι αξιοσημείωτο ότι ο αιτητής περιορίζει το αίτημα του στην αναστολή μέρους μόνον του διατάγματος, γεγονός που χαρακτηρίζει τους φόβους του για τους κινδύνους που 35 θα αντιμετωπίσει εάν απελαθεί στο Ιράν.Δεν μπορεί όμως ναπαραγνωρίσωότι:- 40
(1)Ο αιτητής δεν έχει αποταθεί,ούτε επιδιώκει πολιτικό άσυλο στην Κύποο,
(2)Ότι στη Moyo έχουν διατυπωθεί ερωτηματικά αναφορικά με την ύπαρξη έννομου συμφέροντος εκ 2457 Πικής, Δ. Kadivari ν.Δημοκρατίας κ.α.(Αρ.1)
(1992)μέρους αλλοδαπού, ο οποίος ευρίσκεται παράνομα στην Κύπρο, να προσβάλει απόφαση για την απέλαση του- το θέμα αυτό βέβαια δεν μπορεί να αποφασιστεί στο παρόν στάδιο,αλλάκατάτηδίκη, και 5
(3)Ότι οι φυλακές της Κυπριακής Δημοκρατίας δε συνιστούν τόπο κράτησης διερχομένων αλλοδαπών μέχρι τηνεξασφάλιση δικαιώματοςεισόδου σετρίτηχώρα. Όμως, ηπαραμονήαυτή μπορεί να συντμηθεί στο ελάχιστο με την επιτάχυνση της εκδίκασηςτης προσφυγής. 10 Οι πιό πάνω διαπιστώσεις δεν αποστερούν το δικαστήριο διακριτικής ευχέρειας να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, εφόσον κρίνει ότι υφίσταται σοβαρή πιθανότητα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας στον αιτητή 15 απότηνεκτέλεση τουδιατάγματος. Συνεκτιμώντας το σύνολο των ενώπιον μου γεγονότων, καταλήγω ότι υφίσταται σοβαρή πιθανότης πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημίας στον αιτητή από την εκτέλεση του 20 μέρους του διατάγματος,που αφορά την απέλαση του,από την Κύπρο στο Ιράν. Επαλήθευση των φόβων του θα αποτελματώσει την προσφυγή και θα την καταστήσει άνευ αντικειμένου. Εγκρίνω τοαίτημαγιατηνέκδοση προσωρινού διατάγματος για την μηαπέλαση του αιτητή στο Ιράν μέχρι 25 την εκδίκαση της προσφυγής. Συγχρόνως, δίδονται οδηγίες γιατηνσύντομη εκδίκασητηςυπόθεσης,ως εξής: (α) Ο αιτητής θακαταχωρήσει γραπτήαγόρευση μέσα σε επτάμέρες. 30 (β) Οι καθ* ων η αίτηση να καταχωρήσουν γραπτή αγόρευση μέσα σε επτά μέρες απότη λήψητης αγόρευσης του αιτητή. (γ) Ο αιτητής θα έχει το δικαίωμα να υποβάλει απαντητική αγόρευση μέσα σε τρεις μέρες απότη λήψητης αγόρευσης των καθ'ωνη αίτηση. Ηυπόθεση ορίζεται γιαδιευκρινίσεις στις 10/8/92. 4 Η αίτηση επιτυγχάνει. 2458 ^