(1992)6ΦεΡοουαθί°υ. !992 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ28,29 ΚΑΙ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣΜ. ΣΑΒΒΑ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ης ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 281/90). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Παρατυπίες — Η νομιμότητα της απόφασης επηρεάζεταιμόνο αν η παρατυπία ήταν ουσιώδης και άσκησε ουσιώδη επίδραση στη λήψη της απόφασης. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Πρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα που δεν αποτελούν βάσει του σχεδίου υπηρεσίας πλεονέκτημα, δεν αποτελούν αφ' εαυτών έκδηλη υπεροχή, και δεν πρέπει να βαρύνουν πολύ στη σκέψη της Επιτροπής. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Λαμβάνεται υπόψη ολόκληρη η σταδιοδρομία των υποψηφίων αλλά δεν είναι λάθος να δοθεί πιο μεγάλη βαρύτητα στις πιο πρόσφατες εμπιστευτικές εκθέσεις. 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Κριτήρια αξιολόγησης — Αξία, προσόντα, αρχαιότητα — Η Επιτροπή έχει καθήκον να λάβει και τα τρία υπόψη της αλλά μπορεί στα πλαίσια της διακριτικής της ευχέρειας να δώσει βαρύτητα σε όποιο από τα 20 τρία κριτήρια θέλει. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές— Συστάσεις Προϊσταμένου του 248 4Α.Α.Δ. Σάββαν. Δημοκρατίας Τμήματος — Βασικό στοιχείο κρίσεως από αυτά που συνθέτουν την αξία ενός υποψηφίου — Δεν μπορούν να παραγνωριστούν χωρίς ειδική αιτιολογία. 5 10 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη υπεροχή — Το διορίζον όργανο δεν είναι υποχρεωμένο να αποδείξει έκδηλη υπεροχή τον προαχθέντός — Το βάρος απόδειξης έκδηλης υπεροχής το έχει αυτός που προσβάλλει την προαγωγή — Υπεροχή τεκμαίρεται ως έκδηλη όταν μετά από σύγκριση των δύο υποψηφίων η υπεροχή είναι αντικειμενικά αναντίλεκτη και αυταπόδεικτη. Με την προσφυγή του αυτή, ο αιτητής στράφηκε κατά της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερών στη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α'. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 20 25 30 35 40 (ΐ) Η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονιστικών Διατάξεων που διέπουν την ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων (Εγκύκλιος 491), δε συνεπάγεται απαραίτητα και ακύρωση των προαγωγών. Ηνομιμότητα επηρεάζεται μόνον εάν η παρατυπία είναι ουσιώδης και άσκησε ουσιώδη επίδραση στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης. Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας στην υπόκρίσηυπόθεση αποφάσισε να αγνοήσει την τροποποίηση στην εμπιστευτική έκθεση του ενδιαφερομένου μέρους Παπαχριστοφόρου για το έτος 1984. Ητροποποίησηαυτή αφορούσε ένα μόνο από τα δώδεκα σημεία της επιμέρους βαθμολογίας και είτε ελαμβάνετο υπόψη είτε όχι, η γενική εικόνα του υποψήφιουδεν θα μεταβάλλετο,ηδε συνολική του βαθμολογία για το έτος αυτό θα παρέμενε "Εξαίρετος".
(2)Η εισήγηση του αιτητή ότι παράνομα λήφθηκαν υπόψη τροποποιήσεις που έγιναν στις δικές του εμπιστευτικές εκθέσεις δε μπορεί να ευσταθήσει για το λόγο ότι οι διορθώσεις στην εμπιστευτική έκθεση του αιτητή για το 1987 έγιναν απότον ίδιο τον Αξιολογούντα Λειτουργό,και όχι τον Προσυπογράφοντα, μονογραφήθηκαν από αυτόν και αιτιολογήθηκαν. Ο Προσυπογραφών Λειτουργός που 249 Σάββαν.Δημοκρατίας
(1992)υπέγραψετην έκθεσηδεν προέβησεοποιεσδήποτε δικές του αξιολογήσεις, διορθώσεις ή τροποποιήσεις που να στοιχειοθετούν παράβασητων προνοιών της παραγράφου9 της Εγκυκλίου 491. Περαιτέρω, η αξιολόγηση τουαιτητή, όπως αναφέρεται καιστη σελίδα 1τηςέκθεσης του 1987, 5 έγινεσεσυνεννόησημετους προηγούμενους Αξιολογούντες Λειτουργούς του, σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου5της Εγκυκλίου,δεδομένου ότιοαιτητήςείχε μετατεθεί από τις.6/7/87από τοΥπουργείο Παιδείας στην ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. Ηέκθεση του αιτητήγιατο 10 έτος 1987 δεν έπασχε από οποιαδήποτε παρατυπίακαιη Επιτροπήορθάτην έλαβευπόψη.
(3)Αναφορικά με τα επιπρόσθετα προσόντα τα οποία δεν αποτελούν πλεονέκτημα σύμφωνα μετοΣχέδιο Υπηρεσίας, 15 σχετική είναι η απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Hadjiloannou ν.Λ.
(1983)3 C.L.R. 1041,όπου αναφέρθηκε ότι ακαδημαϊκάπροσόντα επιπρόσθετα προς αυτά που απαιτούνται απόταΣχέδια Υπηρεσίας και τα οποία δεν χαρακτηρίζονται απόαυτά 20 σαν πλεονέκτημα, δεν πρέπει να βαρύνουν πολύ στησκέψη της Επιτροπής, η οποία οφείλει να αποφασίσει για την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου πάνω στην ολότητα των περιστάσεων ενώπιον της καιότιεπιπρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα προς αυτάπου προνοούνται απότο 25 Σχέδιο Υπηρεσίας, δεν αποτελούν αφ' εαυτών "έκδηλη υπεροχή".
(4)Κατάτηνεκτίμηση τηςαξίας τωνυποψηφίων, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στις εμπιστευτικές τους εκθέσεις, λαμβάνεται υπόψη ολόκληρη η σταδιοδρομία των υποψηφίων, αλλά δεν είναι λάθος εάνη Επιτροπή βασιστεί περισσότερο στις πιο πρόσφατες παρά στις παλαιότερες εκθέσεις. 30 35
(5)Το επιχείρημα του αιτητή ότι είχε υποβάλει παραστάσεις αναφορικά με τις εμπιστευτικές του εκθέσεις για ταέτη 1986, 1987δενμπορεί ναγίνει αποδεχτόγιατολόγο ότι η επιστολή του δικηγόρου τουαιτητήφέρει ημερομηνία 1/3/90, η δε προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής λήφθηκε σε συνεδρίαση της με ημερομηνία 16/1/90. Από τα στοιχεία αυτά είναι φανερό πως τοπαράπονοτου αιτητή δεν τέθηκε υπόψη τηςΕπιτροπήςγια εξέταση καιδιερεύνηση κατά τον 250 40 4Λ.Α.Λ. Σάββαν. Δημοκρατίας ουσιώδη χρόνο λήψης της απόφασης, αλλά 1'Λ περίπουαργότερα. 5 10 15 20 25 μήνα
(6)Η Επιτροπή έχει καθήκον να συνεκτιμήσει και τα τρία θεσμοθετημένα κριτήρια (αξία-προσόντα-αρχαιότητα) και εναπόκειται σ' αυτήν να αποδώσει τέτοια σπουδαιότητα σ' οποιοδήποτε από αυτά ήθελε κρίνει, νοουμένου ότι ασκεί ορθάτηδιακριτικήτηςευχέρεια.
(7)Ταδύοενδιαφερόμεναμέρηείχανυπέρτους τησύσταση του Διευθυντή και είναι καθιερωμένο νομολογιακά πως οι συστάσεις του Προϊσταμένου ενός τμήματος είναι ένα σοβαρότατο στοιχείο κρίσεως απόαυτά που συνθέτουν την αξία ενός υποψηφίου (it goes to the merits of the candidate) και δε μπορούν να παραγνωριστούν από την Επιτροπή χωρίς ειδική αιτιολογία. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη της τις συστάσεις του Διευθυντή κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης. Οι συστάσεις αυτές άνκαι λακωνικές ήταν συνεπείς με τη γενική εικόνα των υποψηφίων και τα υπόλοιπα στοιχεία των φακέλων που βρίσκονταν ενώπιον τηςΕπιτροπής.
(8)Όσον αφορά το θέμα των προσόντων, ένα τέτοιο ζήτημα ανήκει στη δικαιοδοσία του διορίζοντος οργάνου και μόνο 1 υπέρβαση των ορίων της εξουσίας αυτής μπορεί να προκαλέσει επέμβαση του Δικαστηρίου. Στην υπό κρίση υπόθεση τόσο ο αιτητής όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρη κατείχαν τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα. 30 35 40
(9)Ο ισχυρισμός του αιτητήγιαέλλειψη επαρκούςαιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασηςδεν ευσταθεί. Ηαιτιολογία της απόφασης περιέχεται σταπρακτικά και συμπληρώνεται απόταστοιχεία τωνφακέλων. (ΙΟ)Όταν ένα διοικητικό όργανο επιλέγει ένα υποψήφιο με βάση τη σύγκριση με άλλους υποψηφίους, δεν είναι υποχρεωμένο να αποδείξει ότι ο επιλεγείς ήταν έκδηλα υπέρτερος των άλλων υποψηφίων. Το βάρος απόδειξης έκδηλης υπεροχής βρίσκεται στους ώμους του αιτητή ο οποίος πρέπει να αποδείξει το στοιχείο τούτο για να θεωρηθεί πως το διορίζον όργανο υπερέβητα ακραίαόρια της διακριτικήςτου εξουσίας. Ηυπεροχήτεκμηριώνεται ως έκδηλη όταν μετά από συνεκτίμηση όλων των σχετικών 251 Σάββαν.Δημοκρατίας
(1992)στοιχείων και σύγκριση μεταξύ του αιτητή και του ενδιαφερόμενου, η υπεροχήτου αιτητή είναι αντικειμενικά αναντίλεκτηκαιαυταπόδεικτη (self-evident). Έχω εξετάσει με προσοχή τα επιχειρήματα του αιτητή σε συνάρτηση με όλα τα στοιχεία των φακέλων και έχω καταλήξει πως αυτός δεν έχει αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας την απόφαση άσκησε μέσαστανόμιμα πλαίσια τηδιακριτικήτηςεξουσίακαιη επιλογήτηςήτανεύλογαεπιτρεπτήυπότιςπεριστάσεις. 5 10 Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Sekkidesv.Republic
(1988)3C.L.R. 2136Βασιλείου ν.Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 1005Καμμίτση κ.α.ν. ΟΓΑ
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ. 2811- 20 Αργυρίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Β)Α.Α.Δ. 380Χριοτοφή ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)Α.Α.Δ.2245· 25 Louca v.Sawa andOthers
(1989)3(A)C.L.R. 672Λάρκου κ.α.ν.Δημοκρατίας
(1989)3(B)Α.Α.Δ. 804Στυλιανού ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 2025- 30 Δημοκρατία και Αλλοι ν. Στυλιανού και Άλλου
(1990)3 Α.Α.Δ. 2427Ζαβροΰ καιΑλλη ν.Δημοκρατίας
(1989)3(A)ΑΛΛ. 2780- 3 5 Λαγός καιΆλλοι ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1967Γεωργιάδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2819- 40 Papadopoulos v.R.
(1985)3C.L.R. 405Πάρη ν.Δημοκρατίας
(1989)3(E)ΑΛΛ. 2941Χάματσος καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 2956· Georghiou v.P.S.C.
(1976)3C.L.R. 74- 252 45 4Α.Α.Δ. Σάββα ν.Δημοκρατίας Sosilos v.Republic
(1984)3C.L.R. 1133R. v.Roussos
(1987)3C.L.R. 12175 Σάββαv. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2037R. v.Zachariades
(1986)3C.L.R. 852Παπαδόπουλος v. Δημοκρατίας
(1991)3(Δ)ΑΛΛ. 2575· Haris v.R.
(1989)3(A)C.L.R. 147Δημοκρατία v.Παπάμιχαηλ
(1989)3(B)ΑΛΛ. 823· 15 Μουρτζής ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1615Σταύρου ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1206· 20 Κυπριανίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)3(E)ΑΛΛ. 3101· Χριστοφίδης καιΆλλος ν.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1367Frangoullides& Others v.P.S.C.
(1985)3C.L.R. 1680- 25 Papaleontiou v. R.
(1987)3C.L.R. 211· Sawa &Anotherv. R.
(1985)3C.L.R. 694· Stylianides v.R.
(1985)3C.L.R. 518- 30 Kyriakouv.R.
(1985)3C.L.R. 830Hadjiloannou v. R.
(1983)3C.L.R. 104V 35 Christou v.R.
(1980)3C.L.R. 437Χατζησάββαςv. Δημοκρατίας
(1982)3C.L.R. 76Lewis v.Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1253. 40 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της Επιτροπής ΔημόσιαςΥπηρεσίαςμετηνοποίαταενδιαφερόμενα μέρη 45 προάχθηκαν στη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α' αντί τουαιτητή. 253 Σάββαν.Δημοκρατίας
(1992)Α. Σ. Αγγελίδης, γιατοναιτητή. Λ. Κονρσονμπά (χα), Ανώτερη Δικηγόρος Δημοκρατίας,γιατηνκαθ'ηςη αίτηση. της 5 Α. Κωνσταντίνου, για ταενδιαφερόμενα μέρη. Cur.adv. vult. Ο Δικαστής κ. Παπαδόπουλοςανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. 10 ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Με την προσφυγή αυτή ο αιτητής ζητάτηνπιοκάτω θεραπεία: 15 "Δήλωση του Δικαστηρίου ότι .η πράξη και/ή απόφαση του καθ' ου η αίτηση η οποία δημοσιεύτηκε στις 23/2/90 στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας και με την οποία προήγαγε τους:
- Χαράλαμπο Παπαχριστοφόρουκαι 20
- Ανδρέα Φιλιππίδη,στη μόνιμη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α* (Τακτικός Προϋπολογισμός), Γενικό Διοικητικό Προσωπικό, αναδρομικά από τις 15/11/88 αντί και/ήστη θέσητου αιτητή είναι άκυρη,παράνομη 25 και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος". Μετά την απόφασηστην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 745 με την οποία η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου αποδέχτηκε την Έφεση της Δημοκρατίας και επικύρωσε 30 την απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να προάξει τους Γ. Θεοφανίδη και Κ. Μακρίδη στη μόνιμη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α' από 1/3/86,η Επιτροπή στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 9/11/89(Παράρτημα1 στην ένσταση), επανεξέτασε το θέμα πλήρωσης των δύο 35 θέσεων που παρέμειναν κενές και προήγαγε τους Ελπινίκη Κουτουρούσιη και Κυπριανό Ματθαίου στη μόνιμη θέσηΔιοικητικού Λειτουργού Α', αναδρομικάαπό 15/12/
- Δεδομένου ότι οι δύο πιο πάνω υπάλληλοι είχαν προηγουμένως προαχθεί σε άλλες ίδιες θέσεις από15/11/88 254 40 4Λ.Λ.Δ. 5 Σάββαν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Α. στα πλαίσια της διαδικασίας πλήρωσης έξι θέσεων Διοικητικού Λειτουργού Α', δύο θέσεις Διοικητικού Λειτουργού Α' παρέμειναν κενές και η Επιτροπή στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 16/1/90 (Παράρτημα2), επανεξέτασε το θέματης πλήρωσης τους από 15/11/88,με βάση το πραγματικό και νομικό καθεστώς που ίσχυε κατάτον ουσιώδη χρόνο. Στη συνεδρίαση προσήλθε και ο Διευθυντής της 10 Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού κ. Ανδρέας Κουφτερός, στον οποίο διευκρινίστηκε ότι είχαν αφαιρεθεί από τον κατάλογο των υποψήφιων τα ονόματα των Χαράλαμπου Παυλίδη,ΚυριάκουΠατσιά, Νίκου Καμιναρίδη, Μιχαήλ Παπαρίδη, Λάμπρου 15 Λάμπρου και ΦίλιππουΦιλίππου, για το λόγο ότι αυτοί έχουν ήδη προαχθεί σε θέσεις Διοικητικού Λειτουργού Α', είτε από την ίδια είτε από προηγούμενη ημερομηνία, και ότι, με απόφαση της Επιτροπής με ημερομηνία 27.10.88 (θέμα 2 των πρακτικών), θα πρέπει να 20 αγνοηθούν οι τροποποιήσεις που έγιναν αντικανονικά από ΠροσυπογράφοντεςΛειτουργούς στις εμπιστευτικές εκθέσεις των Χαράλαμπου Παπαχριστοφόρου για το 1984, Φίλιππου Φιλίππου για το 1981, Κυριάκου Φραγκόπουλου για το 1985 και Ευθυμίου Συμιλλίδη για 25 'το 1980 και να ληφθούν υπόψη οι αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών μόνο. Ο Διευθυντής ανάφερεταεξής: 30 35 40 "Αποβλέποντας στο νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, συστήνει για τη μίαθέσημεβάσητο σύνολο των τριών κριτηρίων το Χαράλαμπο Παπαχριστοφόρου. Για την άλλη θέση, έχοντας ειδικότερα υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις των τελευταίων χρόνων, συστήνει τον Ανδρέα Φιλιππίδη". Στο σημείο αυτό ο Διευθυντής αποχώρησε από τη συνεδρίαση. Στησυνέχεια ηΕπιτροπήπροχώρησε στην αξιολόγηση και σύγκριση των υποψήφιων, με βάση πάντοτε το 255 Παπαδόπουλος, Δ. Σάββα ν.Δημοκρατίας
(1992)νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η Επιτροπή εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους 5 Προσωπικούς Φακέλους καιτις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιων, και έλαβε επίσης υπόψη ταπορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής και τις συστάσεις του Διευθυντή. 10 Η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψήφιων στοσύνολο τους υπότοφως και τηςπιο πάνω αναφερόμενης απόφασηςτης. Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη τα προσόντα των 15 υποψήφιων καθώς και την αρχαιότητα τους, η οποία φαίνεται στον ενώπιον της Επιτροπής κατάλογο των υποψήφιων. Η Επιτροπή λαμβάνοντας υπόψη όλαταενώπιον της 20 ουσιώδηστοιχεία έκρινε μεβάσητακαθιερωμένακριτήρια στο σύνολο τους (αξία, προσόντα, αρχαιότητα), ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη Χαράλαμπος Παπαχριστοφόρου και Ανδρέας Φιλιππίδης, οι οποίοι είχαν συστηθεί απότο Διευθυντή, υπερείχαν μεβάσητονομικό και πραγματικό 25 καθεστώς που ίσχυε κατά τονουσιώδη χρόνο τωνάλλων υποψηφίων και αποφάσισενα τους προάξει σαν τουςπιο κατάλληλους στη μόνιμη θέση Διοικητικού Λειτουργού Α', Γενικό Διοικητικό Προσωπικό, αναδρομικά από 15/11/88. 30 Επειδή στο πιο πάνω πρακτικό της 16/1/90 παρεισέφρησαν κάποια λάθη, η Επιτροπή συνήλθε σε συνεδρίαση στις 7/6/90 (Παράρτημα 3) και προέβη στη σχετική διόρθωση. 35 Είναι ο ισχυρισμός τουδικηγόρου του αιτητή πωςη Επιτροπή παράνομα και χωρίς να έχει τέτοια εξουσία αποφάσισε να αγνοήσει τις τροποποιήσεις που έγιναν στις εμπιστευτικές εκθέσεις ορισμένων υποψηφίων και 40 να λάβει υπόψη της μόνο τις αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών, πράγμα το οποίο 256 4Α.Α.Δ. Σάββαν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. κατέστησε άκυρηκαιτην τελική απόφαση προαγωγής. Έχει επανειλημμένα νομολογηθεί πως η μη συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Κανονιστικών 5 Διατάξεων που διέπουν την ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων (Εγκύκλιος 491), δε συνεπάγεται απαραίτητα και ακύρωση των προαγωγών. Η νομιμότητα επηρεάζεται μόνον εάνη παρατυπία είναι ουσιώδης και άσκησε ουσιώδη επίδραση στη λήψη της 10 προσβαλλόμενης απόφασης. (Sekkides v. Republic
(1988)3 C.L.R. 2136,ΧαράλαμποςΒασιλείου ν. Ε.Δ.Υ., Υπ. Αρ. 508/88, ημερομηνίας 26/4/89, Κώστας Καμμίτσης κ.α.ν. Ο.Γ.Α., Υπ. Αρ. 724/86, ημερομηνίας 25/11/89, ΡένοςΑργυρίδης ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 15 23/88, ημερομηνίας 22/2/89,Αρ. ΧρυσόστομοςΧριστοφή ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 343/88, ημερομηνίας 30/9/89, Γιαννούλα Λουκά ν. ΜιχαλάκηΣάββα ν. ΕΑ.Υ., Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 777 και 780, ημερομηνίας 16/6/89, Ξενής Λάρκου κ.α. ν. Δημοκρατίας, 20 Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 455/87 και 683/87, ημερομηνίας 11/4/89, Ανδρέας Στυλιανού ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 915/88, ημερομηνίας 15/9/89). Οι ίδιες αρχές επαναλήφθηκαν και στην πρόσφατη 25 απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Δημοκρατία ν. ΑνδρέαΣτυλιανούκ.α.,Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 1028, 1029· και 1034, όπου κρίθηκε ότι "Η απόφαση της Επιτροπής στην παρούσα υπόθεση να αγνοήσει τις παράτυπες τροποποιήσεις του Προσυπογράφοντα 30 Λειτουργού καιναλάβει υπόψητης μόνο τις αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών ήταν νόμιμη και επιτρεπτή." (Βλέπε επίσης Παναγιώτης Ζαβρός & Μαρούλα Σιδερά ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 353/88 και 400/88, ημερομηνίας 25/11/89, Ανδρέας Ααγός ν. 35 Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 171/87, 172/87 και 173/87, ημερομηνίας 31/8/89 και Αιμίλιος Γεωργιάδης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 141/84κ.α.,ημερομηνίας25/11/89). Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας στην υπό κρίση 40 υπόθεση αποφάσισε να αγνοήσει την τροποποίηση στην εμπιστευτική έκθεση του ενδιαφερομένου μέρους Παπαχριστοφόρου για το έτος 1984. Η τροποποίηση αυτή αφορούσε ένα μόνο από τα δώδεκα σημεία της 257 Παπαδόπουλος,Δ. Σάββαν.Δημοκρατίας
(1992)επιμέρους βαθμολογίας και είτε ελαμβάνετο υπόψη είτε όχι, ηγενική εικόνα του υποψήφιουδεν θα μεταβάλλετο, η δε συνολική του βαθμολογία για το έτος αυτό θα παρέμενε "Εξαίρετος". Μια άλλη εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή 5 αναφορικά με το ίδιο ζήτημα ήταν ότι η Επιτροπή δεν εφάρμοσε ίσο μέτρο κρίσεως για όλους τους υποψηφίους, για το λόγο ότι ενώ στην εμπιστευτική έκθεση του αιτητή για το έτος 1987 είχαν γίνει τροποποιήσεις οι οποίες μετάτρεψαν τη γενική του 10 αξιολόγηση από "Εξαίρετος" σε "Λίαν Καλός", αυτέςδεν αγνοήθηκαν από την Επιτροπή και αγνοήθηκαν μόνο οι τροποποιήσεις που έγιναν για το ενδιαφερόμενο μέρος Παπαχριστοφόρου. 15 Η εισήγηση αυτήδε μπορεί να ευσταθήσει για το λόγο ότι οι διορθώσεις στην εμπιστευτική έκθεση του αιτητή για το 1987 έγιναν από τον ίδιο τον Αξιολογούντα Λειτουργό, και όχι τον Προσυπογράφοντα, μονογραφήθηκαν από αυτόν και αιτιολογήθηκαν. Ο 20 Προσυπογραφών Λειτουργός που υπέγραψε την έκθεση δεν προέβη σε οποιεσδήποτε δικές του αξιολογήσεις, διορθώσεις ή τροποποιήσεις που να στοιχειοθετούν παράβαση των προνοιών της παραγράφου 9 της Εγκυκλίου 491. Περαιτέρω, η αξιολόγηση του αιτητή, 25 όπως αναφέρεταικαι στη σελίδα 1της έκθεσης του 1987, έγινε σε συνεννόηση με τους προηγούμενους Αξιολογούντες Λειτουργούς του, σύμφωνα με τις πρόνοιες της παραγράφου5 της Εγκυκλίου, δεδομένου ότι ο αιτητής είχε μετατεθεί από τις 6/7/87 από το 30 Υπουργείο Παιδείας στην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Η έκθεση του αιτητή για το έτος 1987 δεν έπασχε από οποιαδήποτε παρατυπία και η Επιτροπή ορθά την έλαβευπόψη. 35 Όσον αφορά την παρατυπία που είχε εμφιλοχωρήσει στην εμπιστευτική έκθεση του ενδιαφερομένου μέρους Παπαχριστοφόρου, κρίνω ότι αυτή δεν ήταν ουσιώδης ούτε άσκησε καμιά ουσιώδη επίδραση είτε στην υπηρεσιακή εικόνα του ενδιαφερομένου μέρους είτε στη 40 λήψη της επίδικης απόφασης. Υπό τις περιστάσεις κρίνω 258 4Α.Α.Δ. Σάββαν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. ότι η Επιτροπή αποφασίζοντας να αγνοήσει τις αντικανονικές τροποποιήσεις ενήργησε μέσα στα ορθά και νόμιμα πλαίσια των εξουσιών της. 5 Ένας άλλος ισχυρισμός που προβλήθηκε ήταν ότι-ο αιτητής κατείχε ακαδημαϊκά προσόντα συναφή προς τα καθήκοντα της υπό πλήρωση θέσης, τα οποία τον καθιστούσαν καταλληλότερο υποψήφιογια προαγωγήκαι έκδηλα υπέρτερο των ενδιαφερομένων μερών. 10 Ο αιτητής ήτανκάτοχος των τίτλων, Bachelor of Busi ness Administration και Master of Development Studies. To ενδιαφερόμενο μέρος Φιλιππίδης ήταν κάτοχος πτυχίου της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, ενώ το 15 ενδιαφερόμενο μέρος Παπαχριστοφόρου δεν κατείχε πανεπιστημιακόδίπλωμα.Το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης δενκαθόριζε "πλεονέκτημα". 20 25 30 35 Αναφορικά με τα επιπρόσθετα προσόντα τα οποία δεν αποτελούν πλεονέκτημα σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας, σχετική είναι ηαπόφασητης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Hadjiloannou ν. Republic
(1983)3 C.L.R. 1041, όπου αναφέρθηκε ότι ακαδημαϊκά προσόντα επιπρόσθετα προς αυτά που απαιτούνται από τα Σχέδια Υπηρεσίας και τα οποία δεν χαρακτηρίζονται από αυτά σαν πλεονέκτημα, δεν πρέπει να βαρύνουν πολύ στη σκέψη της Επιτροπής, η οποία οφείλει να αποφασίσει για την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου πάνω στην ολότητα των περιστάσεων ενώπιον της και ότι επιπρόσθετα ακαδημαϊκά προσόντα προς αυτά που προνοούνται από το Σχέδιο Υπηρεσίας, δεν αποτελούν αφ'εαυτών "έκδηλη υπεροχή". (Βλέπε Papadopoulos v. Republic
(1985)3 C.L.R. 405, 414, Τάκη Πάρη ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 794/88, ημερομηνίας 6/12/89, Τάσος Χάματσοζ ν. Ε.Δ.Υ., Υπ. Αρ. 244/89,ημερομηνίας8/9/90). Ο επόμενος νομικός ισχυρισμός που εγέρθηκε από τον αιτητή ήταν ότι αυτός υπερείχε σε αξία των 40 ενδιαφερομένων μερών, ήταν ισοδύναμος σε αρχαιότητα •και τα επιπρόσθετα ακαδημαϊκάτου προσόντα που ήταν συναφή με τα καθήκοντα της θέσης, τον καθιστούσαν 259 Παπαδόπουλος,Δ. Σάββαν.Δημοκρατίας
(1992)έκδηλα υπέρτερο των ενδιαφερομένων μερών για προαγωγήστις επίδικες θέσεις. Σύγκριση των εμπιστευτικών εκθέσεων του αιτητή και του ενδιαφερομένου μέρους Παπαχριστοφόρου στο 5 σύνολο τους, φανερώνει υπεροχή του ενδιαφερομένου μέρους σε αξία έναντι του αιτητή. Το ενδιαφερόμενο μέρος καθόλη τη διάρκεια των ετών 1979-1987 είχε βαθμολογία "Εξαίρετος" ενώ ο αιτητής είχε βαθμολογία "Εξαίρετος" σε όλα τα έτη εκτός από το 1981, 1986 και 10 1987, όπουείχε βαθμολογηθεί σαν "Λίαν Καλός". Σε αρχαιότητα το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε ελαφρώς του αιτητή, κατά τρεις μήνες στην αμέσως προηγούμενηθέσηΔιοικητικούΛειτουργού 2ηςΤάξης. 15 Ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος Φιλιππίδης ήταν περίπου ισοδύναμοι σε αξία στο σύνολο των εμπιστευτικών τους εκθέσεων, με υπεροχή του ενδιαφερομένου μέρους στις πιο πρόσφατες εμπιστευτικές εκθέσεις των ετών 1986 και 1987 στις οποίες είχε βαθμολογηθεί "Εξαίρετος" ενώ ο αιτητής "Λίαν Καλός". 2 0 Είναι η εισήγηση του δικηγόρου του αιτητή πως η 25 Επιτροπή όφειλε να μελετήσει τις εκθέσεις των υποψηφίων στο σύνολο τους και όχι μόνο αυτές των τελευταίων δύο-τριών ετών. Όπως φαίνεται από το Παράρτημα 2, σελ. 4 της 30 ένστασης, "η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίωνστο σύνολο τους " Εξάλλου, έχει επανειλημμένα νομολογηθεί πως κατά την εκτίμηση της αξίας των υποψηφίων, όπως αυτή 35 αντικατοπτρίζεται στις εμπιστευτικές τους εκθέσεις, λαμβάνεται υπόψη ολόκληρη η σταδιοδρομία των υποψηφίων, αλλά δεν είναι λάθος εάν η Επιτροπή βασιστεί περισσότερο στις πιο πρόσφατες παρά στις παλαιότερες εκθέσεις. (Βλέπε Odysseas Georghiou v. 40 P.S.C.
(1976)3C.L.R. 74, 82, Sosilos v.Republic
(1984)3 C.L.R. 1133, 1138, Republic v. Roussos
(1987)3 C.L.R. 260 4 ΑΛΛ. Σάββαν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. 1217, 1224 και Κωνσταντίνος Σάββα ν.Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 102/87, ημερομηνίας 16/9/89). Εκ μέρους του αιτητή εγέρθηκε το επιχείρημα πως οι δύο τελευταίες εμπιστευτικές του εκθέσεις του 1986 και 1987 δεν ήταναντιπροσωπευτικές της αξίας του και πως για το ζήτημα αυτό είχε υποβάλει σχετικές παραστάσεις προς την Επιτροπή με επιστολή του δικηγόρου του. (Βλέπε Παράρτημα 7 στη γραπτή αγόρευση του 10 δικηγόρου τουαιτητή). 5 Το επιχείρημα αυτό δε μπορεί να γίνει αποδεχτό για το λόγο ότι η προαναφερθείσα επιστολή του δικηγόρου του αιτητή φέρει ημερομηνία 1/3/90, ηδε προσβαλλόμενη 15 απόφαση της Επιτροπής λήφθηκε σε συνεδρίαση της με ημερομηνία 16/1/90.Από τα στοιχεία αυτά είναι φανερό πως το παράπονο του αιτητή δεν τέθηκε υπόψη της Επιτροπής για εξέταση και διερεύνηση κατά τον ουσιώδη χρόνο λήψης της απόφασης, αλλά 1 1/2 μήνα περίπου 20 αργότερα. Στο σημείο αυτό παρενθετικά αναφέρω πως από μελέτη του προσωπικού φακέλου του αιτητή φαίνεται πως η Επιτροπή επιλήφθηκε του ζητήματος τούτου σε 25 μεταγενέστερη συνεδρίαση της ημερομηνίας 31/8/90 (Βλέπε Ερυθρά 136 και 137 του φακέλου) στα πλαίσια διαδικασίας πλήρωσης άλλης θέσης και έκρινε ότι, "δεν έχει αποδειχθεί οποιαδήποτε κατάχρηση εξουσίας στην ετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων του Σάββαγιατα 30 έτη 1986 και 1987 ...).Το ίδιο επιβεβαιώνεται και από επιστολή του τότε Αξιολογούντος Λειτουργού του αιτητή κ. Ν. Συμεωνίδη που στάληκε προς την Επιτροπή στις 24/8/90(ΒλέπεΕρυθρό 134 στο φάκελο). 35 Στο κριτήριο της αρχαιότητας το ενδιαφερόμενο μέρος Φιλιππίδηςυπερείχε του αιτητήκατά 3χρόνια και 9 Υζ μήνες στην προ-προηγούμενη θέση Διοικητικού Λειτουργού 3ηςΤάξης. 40 Έχει επανειλημμένα νομολογηθεί πως ηΕπιτροπήέχει καθήκον να συνεκτιμήσει και τα τρία θεσμοθετημένα κριτήρια (αξία-προσόντα-αρχαιότητα) και εναπόκειται σ' αυτήν να αποδώσει τέτοια σπουδαιότητα σ' οποιοδήποτε 261 Παπαδόπουλος,Δ. Σάββαν.Δημοκρατίας
(1992)από αυτά ήθελε κρίνει, νοουμένου ότι ασκεί ορθά τη διακριτική της ευχέρεια. (Βλέπε Odysseas Georghiou v. P.S.C.
(1976)3 C.L.R. 74, Republic v. Zachariades
(1986)3 C.L.R. 852, ΑνδρέαςΣτυλιανού v. Ε.Δ.Υ.,Υπ. Αρ. 915/88,ημερομηνίας 15/9/89,ΠαναγιώτηςΖαβρός ν. 5 Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 353/88,ημερομηνίας 25/11/89 και Χρίστος Παπαδόπουλοςν.Δημοκρατίας, Υπ. Αρ,575/88, ημερομηνίας 28/7/91). Τα δύο ενδιαφερόμενα μέρη είχαν υπέρ τους τη 10 σύσταση του Διευθυντή και είναι καθιερωμένο νομολογιακά πως οι συστάσεις του Προϊσταμένου ενός τμήματος είναι ένα σοβαρότατο στοιχείο κρίσεως από αυτά που συνθέτουν την αξία ενός υποψηφίου (it goes to the merits of the candidate) και δε μπορούν να 15 παραγνωριστούν από την Επιτροπή χωρίς ειδική αιτιολογία. (Βλέπε Georghios Haris v. Republic, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 699, ημερομηνίας 27/1/89, Δημοκρατία ν. Πέτρος Παπάμιχαηλ, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 745, ημερομηνίας 12/4/89,ΜάριοςΜονρτζής 20 ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 955/88, ημερομηνίας 4/7/89, Έλενα Σταύρου ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 104/87, ημερομηνίας 22/5/89, Σάββας Κυπριανιδης ν. Δημοκρατίας, Υπ. Αρ. 188/89, ημερομηνίας 13/12/89, Πλαστήρας Χριστοφίδης ν.Ε.Δ.Υ.,Υπ. Αρ. 446/86, 25 611/86,ημερομηνίας 31/5/89). Ο δικηγόρος του αιτητή ισχυρίστηκε πως η σύσταση του Διευθυντή ήταν αυθαίρετη, αόριστη, αναιτιολόγητη, αντίθετη με τα στοιχεία των φακέλων και ως εκ τούτου 30 έπρεπε να είχε παραγνωριστεί απότηνΕπιτροπή. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη της τις συστάσεις του Διευθυντή κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης. Οι συστάσεις αυτές άνκαι λακωνικές ήταν συνεπείς με τη 35 γενική εικόνα των υποψηφίων και τα υπόλοιπα στοιχεία των φακέλων που βρίσκονταν ενώπιον της Επιτροπής. Όσον αφορά το θέμα των προσόντων η νομολογία είναι ότι ένα τέτοιο ζήτημα ανήκει στη δικαιοδοσία του 40 διορίζοντος οργάνου και μόνο η υπέρβαση των ορίων της εξουσίας αυτής μπορεί να προκαλέσει επέμβαση του 262 4Α.Α.Δ. 5 Σάββαν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. Δικαστηρίου. (Βλέπε Frangoullides & Others v. P.S.C.
(1985)3 C.L.R. 1680, 1684-1685,Papaleontiou v. Repu blic
(1987)3 C.L.R. 211, 213). Στην υπό κρίση υπόθεση τόσο ο αιτητής όσο και τα ενδιαφερόμενα μέρηκατείχαν τααπαιτούμενααπότο ΣχέδιοΥπηρεσίας προσόντα. Ο ισχυρισμός του αιτητή για έλλειψη επαρκούς αιτιολογίας της προσβαλλόμενης απόφασηςδεν ευσταθεί. Η αιτιολογία της απόφασηςπεριέχεται στα πρακτικάκαι 10 συμπληρώνεται από τα στοιχεία των φακέλων. (Βλέπε Sawa &Another v.Republic
(1985)3C.L.R. 694, Stylia· nides v.Republic
(1985)3C.L.R. 518, Kyriakou v.Repu blic
(1985)3C.L.R. 830). 15 Όταν ένα διοικητικό όργανο επιλέγει ένα υποψήφιο με βάση τη σύγκριση με άλλους υποψηφίους, δεν είναι υποχρεωμένο να αποδείξει ότι ο επιλεγείς ήταν έκδηλα υπέρτερος των άλλων υποψηφίων. Το βάρος απόδειξης έκδηλης υπεροχής βρίσκεται στους ώμους του αιτητή ο 20 οποίος πρέπει να αποδείξει το στοιχείο τούτο για να θεωρηθεί πως το διορίζον όργανο υπερέβη ταακραίαόρια της διακριτικής του εξουσίας. (Βλέπε Odysseas Georg hiou v.Republic
(1976)3 C.L.R. 74, 83, Hadjiioannou v. Republic
(1983)3 C.L.R. 1041, Christou v. Republic 25
(1980)3C.L.R. 437, 444). Η έννοια της έκδηλης υπεροχής έχει προσδιοριστεί και αναλυθεί στις υποθέσεις Χατζησάββας ν. Δημοκρατίας
(1982)3 C.L.R. 76, Χ" Ιωάννου ν. Δημοκρατίας
(1983)3 30 C.L.R. 1041 και πολύ πρόσφατα από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 522, Rolis Lewis ν. Δημοκρατίας, ημερομηνίας 30/5/89, όπου τονίστηκε ότι "η υπεροχή τεκμηριώνεται ως έκδηλη όταν μετά απόσυνεκτίμηση όλων των σχετικών στοιχείων 35 και σύγκριση μεταξύ του αιτητή και του ενδιαφερόμενου, ηυπεροχή του αιτητήείναι αντικειμενικά αναντίλεκτηκαι αυταπόδεικτη(self-evident)". Έχω εξετάσει με προσοχή τα επιχειρήματα του αιτητή 40 σε συνάρτηση με όλα τα στοιχεία των φακέλων και έχω καταλήξει πως αυτός δεν έχει αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι των ενδιαφερομένων μερών. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας την απόφαση άσκησε μέσα στα νόμιμα 263 Παπαδόπουλος, Δ. Σάββαν.Δημοκρατίας
(1992)πλαίσια τηδιακριτική της εξουσίακαιηεπιλογή τηςήταν εύλογαεπιτρεπτή υπότις περιστάσεις. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιμεέξοδα. 264