clr/1992/1992_4_2488.pdf

(1992)14 Ιουλίου,1992 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΥΛΟΣ ΠΑΞΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 526/91) Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εικονική πράξη — Οι περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμοι του 1978-1991 — Αρθρο 33

(1)— Νομολογιακά Πορίσματα επί της ερμηνείας τουκαι εφαρμογή τον στη συγκεκριμένη υπόθεση. 5 Αναθεωρητική Δικαιοδοσία — Ανωτάτου Δικαστηρίου — Δικαστικός Έλεγχος — Επέμβαση Δικαστηρίου — Πλαίσιο ενεργείας του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου σε περίπτωση πραγματικής και νομικήςπλάνης και κατάχρησηςεξουσίας. 10 Ο αιτητής αμφισβήτησε, με την προσφυγή, απόφαση του Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, με την οποία θεωρήθηκαν,η πράξητης δωρεάς δύο οικοπέδωναπότον αιτητή στις δύο κόρες και τη σύζυγο του και η επακολουθήσασα από αυτές πώληση τους, ως εικονικές, με αποτέλεσμα την φορολογία ^ κεφαλαιουχικών κερδών του αιτητή και όχι των κορών και της συζύγουτου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 20 1. Το κρίσιμο Αρθρο 33

(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων του 1978-1991 έχει ερμηνευθεί σε σειρά αποφάσεωντου Ανωτάτου Δικαστηρίου οι οποίες παρατίθενται στηναπόφαση. 25 2488 4 ΑΛΛ. 5 10 Ι*5 •^ 25 30 35 Γιαξής ν. Δημοκρατίας κ.α.

1. Υποβλήθηκε ότι, ηαπόφαση του Διευθυντή, ν α θεωρήσει την πράξη της δωρεάς των επίδικων οικοπέδων α π ό τον αιτητή στις κόρες τ ο υκαι σύζυγο τ ο υκ α ιτην αμέσως πώληση τους α π ό αυτές σανεικονική, ήταν εύλογα επιτρεπτήκαι γιατί ο χρόνος μεταξύ δωρεάς κ α ι πώλησης ήταν π ο λ ύ μικρός. Τα οικόπεδα δωρήθηκαν στις 29 Σεπτεμβρίου 1984 και στη συνέχεια πωλήθηκαν στις 10 Δεκεμβρίου
2. Επίσης, τα χρήματα που εισπράχθηκαν α π ό τη διάθεση των οικοπέδων επενδύθηκαν στην αρχή σε χρεώγραφα της Τράπεζας Κύπρου, στο όνομα των δύο κορών και σύζυγον τ ο υ αιτητή. Αργότερα δόθηκαν σ α ν δάνεια σ τ ο συνεταιρισμό υποδημάτων "MARGL1" τ ο υοποίου οι δ ύ ο συνέταιροι ήταν ο αιτητής XOL η σύζυγος του μόνο. θ α πρέπει επίσης ν α σημειωθεί ότι παρόλο π ο υ ο Διευθυντής ζήτησε α π ότον αιτητή συμβόλαιο πώλησης, αυτός ισχυρίστηκε ότι δεν είχαν κάμει συμβόλαιο. Τ α οικόπεδα δωρήθηκαν όταν ο αιτητής είχε ήδη εξαντλήσει α π ό προηγούμενη πώληση αφορολόγητο ποσό £2,875 α π ό τ ι ς £5,000 π ο υ δικαιούτο σύμφωνα με τις πρόνοιες τ ο υ Νόμου.
3. Η εξουσία του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της διοικητικής πράξης και στη διακρίβωση κατά πόσο η Διοίκηση υπερέβηκε τα ακραία όρια της διακριτικής της εξουσίας, και δεν επεμβαίνει ότανηεπίδικη απόφασηήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση του διοικητικού οργάνου, εκτός αν φανεί ότι υπήρξεπλάνηπερί ταπράγματα ήτο Νόμο,ήκατάχρησηή υπέρβασηεξουσίας (βλέπε Georghiades v.Republic). Στην προκειμένη περίπτωση η επίδικη απόφαση του Διευθυντή ήταν εύλογα επιτρεπτή κάτω από τις περιστάσεις αφού τα γεγονότα της υπόθεσης δικαιολογούσαν την εφαρμογήτων προνοιών του Αρθρου 33

(1)του Νόμου. Η προσφυγή 4 0 Αναφερόμενες απορρίπτεται χωρίς έξοδα. υποθέσεις: Kingsfield v.Republic

(1966)3 C.L.R. 45Χατζηρακλής ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος 2489

(1984)3 C.L.R. 604- Γιαξήςν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)Μαρκουλλής ν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 1421· Παπακωνσταντίνον ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2365· Πετρίόηςν. Υπουργού Οικονομικών & Άλλων

(1992)4(A) ΑΛΛ. 609· 5 Τ. Ζ. GuaranteeDevelopmentsLtd, v. Republic

(1986)3 C.L.R. 381· 10 Γλυχαίνου v.Δημοκρατίας

(1991)4(E)ΑΛΛ. 375V Ιωνίδης v.Δημοκρατίας

(1991)3ΑΛΛ. 508Georghiades v.Republic

(1982)3C.L.R.

1. 15 Προσφυγή. Προσφυγή με την οποίαπροσβάλλεται ηαπόφασητου καθ' ου ηαίτηση αρ.2, με την οποία θεώρησε τηνπράξη τηςδωρεάςαπότον αιτητή δύοοικοπέδωνστις δύοκόρες 20 και σύζυγο του, και την μετέπειτα πώληση τους από αυτές, ωςεικονική. Μ.Κινάνη, γιατοναιτητή. Α. Ευαγγέλου,Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατουςκαθ1ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφαση. Μετηνπροσφυγήαυτή προσβάλλεταιη απόφαση του καθ' ουηαίτηση αρ. 2,- πουστησυνέχεια θααναφέρεταιωςο Διευθυντής -, μετηνοποίαθεώρησετηνπράξη τηςδωρεάς από τοναιτητήδύοοικοπέδωνστις δύοκόρεςκαισύζυγο 35 του, και την μετέπειτα πώληση τους από αυτές, ως εικονική.Ωςεκτούτου,οΔιευθυντής επέβαλεστοναιτητή, και όχι στις κόρες του και τη σύζυγο του, φόρο κεφαλαιουχικών κερδών στο κέρδος που προέκυψε από τηνπιοπάνωδιάθεση. 40 Ο αιτητής κατάτα έτη 1979 και 1981 αγόρασε ταδύο αυτά οικόπεδα με αρ. εγγραφής Κ1642 και Κ1641 προς £4,750 το καθένα. Στις 29 Σεπτεμβρίου 1984, και αφού 2490 4ΑΛΛ. Γιαξήςν.Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοΐζου,Π. εξάντλησε, απόπροηγούμενη πώληση, αφορολόγητο ποσό £2,875, από τις £5,000 που δικαιούτο για σκοπούς του περί Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου του 1980 (Νόμος αρ. 52 του 1980), ταδώρησε στις δύοκόρες του Ελένη και 5 Ειρήνη και στη σύζυγο του Μαργαρίτα, οι οποίες στη συνέχεια πώλησαν στις 10 Δεκεμβρίου 1984, τα δύο οικόπεδαγια£32,
2. Στις 26 Οκτωβρίου 1990, ο Διευθυντής, απέστειλε 10 αρχικές ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας προς τον αιτητή, θεωρώντας τη δωρεά προς τις κόρες και σύζυγο του ως εικονική (Παράρτημα Α). Στις 14 Νοεμβρίου 1990, ο αιτητής υπέβαλε ένσταση κατά των πιο πάνω φορολογιών και υποστήριξε ότι η διάθεση των δύο 15 οικοπέδωνλανθασμέναφορολογήθηκε στο όνοματουαντί στο όνομα των θυγατέρων και της συζύγου του. Στις 7 Δεκεμβρίου 1990, ο Διευθυντής με επιστολή του ζήτησε από τον αιτητή στοιχεία που να δικαιολογούν τον ισχυρισμό του, όπως αντίγραφο πωλητηρίου εγγράφου 20 και αντίγραφο λογαριασμού στον οποίο κατατέθίικαντα χρήματα. Στις 15 Ιανουαρίου 1991, ο αιτητής, απέστειλε επιστολή, στην οποία ανέφερε ότι δεν είχε γίνει 25 πωλητήριο έγγραφοκαι απέστειλε αντίγραφο γραμματίου της Τράπεζας Κύπρου Λτδ., στο οποίο φαινότανότι στις 29 Μαρτίου 1986 ποσό £34,657 ήταν επενδυμένο σε χρεώγραφα στο όνομα της συζύγου του Μαργαρίταςκαι των θυγατέρων του Ειρήνης και Ελένης. Επιπρόσθετα 30 κατά τη διάρκεια του έτους 1988 ποσό £35,212 που αντιπροσώπευε τιμή πώλησης των δύο οικοπέδων και τόκους από επένδυση σε χρεώγραφα της Τράπεζας Κύπρου Λτδ., δόθηκε σαν δάνειο από τις κόρες και σύζυγο του αιτητή στο συνεταιρισμό υποδημάτων "MAR35 GLI"στον οποίο συνέταιροι είναι ο αιτητήςκαιησύζυγος του Μαργαρίτα. Το πιο πάνω δάνειο φαίνεται στον ισολογισμότουσυνεταιρισμού γιατο
3. Ο Διευθυντής, αφού έλαβε υπόψη όλα τα πιο πάνω, 40 θεώρησε την πράξη της δωρεάς εικονική και αποφάσισε την ένσταση, αποστέλλοντας στον αιτητή ειδοποιήσεις επιβολής τελικής φορολογίας, με ημερομηνία 28 Μαρτίου 1991, μαζί με συνοδευτική επιστολή, ιδίας ημερομηνίας, 2491 Α. Λοΐζου, Π. Γιαξής ν. Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)στην οποία δίδεται η αιτιολογία της απόφασης (Παραρτήματα Zl, Ζ2, και Η). Σ' αυτήν αναφέρονταιτα πιοκάτω: "Αναφέρομαι στην ένσταση σας, με ημερομηνία 12 5 Νοεμβρίου 1990, κατά των φορολογιών Κεφαλαιουχικών Κερδών με αναφορά 840003 και 840004καισαςπληροφορώταπιοκάτω: Έχω εξετάσει τον ισχυρισμό σας ότι οι πωλήσεις των ακινήτων, υπ'αρ.εγγραφής Κ1642 και Κ1641, στο Στρόβολο έγιναν απότις θυγατέρεςσαςκαιτην σύζυγο σας, και όχι από εσάς, και διαπίστωσα ότι η πράξη έγινε εικονικά, με σκοπό την μείωσητου φόρου.Τούτο το βασίζωστους πιοκάτωλόγους: 10 ** (α) Στις 29/9/84 δωρίσατε τα πιο πάνω οικόπεδα στην σύζυγο σας και στις δύο θυγατέρες σας και αυτές στις 10/12/1984 τα πώλησαν. Ήτοι, μεταξύ δωρεάς και πώλησης διέρρευσε πολύ μικρό 20 χρονικό διάστημα και αν λάβουμε υπόψη το γεγονός ότι εχρειάζετο ορισμένο χρονικό διάστημα για διαπραγματεύσεις, τότε ο χρόνος μεταξύδωρεάςκαιπώλησης εκμηδενίζεται. 25 (β) Ταχρήματαπου εισπράχθηκαναπότην πώληση, ενώ κατ' αρχή επενδύθηκαν σε χρεώγραφα στ' όνομα της συζύγου σας Μαργαρίτας και των 2 θυγατέρων σας Ειρήνης & Ελένης, εντούτοις, στο τέλος έχουν δοθεί στον Συνεταιρισμό 'Κατάστημα 30 Υποδημάτων ΜΑΡΚΛΥ' στον οποίο συνέταιροι είσαστε εσείςκαιη σύζυγος σας Μαργαρίτα. (γ) Δεν παρουσιάσετε συμβόλαιο πώλησης των ακινήτωνδιότι ως ισχυρίζεσθε δεν έχετεκάμει. 35 (δ) Εσείς έχετε εξαντλήσει αφορολόγητο ποσό εκ £2,875." Θα πρέπει να λεχθεί εδώ ότι εάν εφορολογούντο οι 40 κόρες και σύζυγος του αιτητή, αυτές θα εδικαιούντο αφορολόγητο ποσό£5,000η κάθε μια. 2492 4ΑΛΛ. Γιαξήςν.Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοΐζου,Π. Ο Διευθυντής επέβαλε τελική φορολογία με βάση τα άρθρα 4 και 13 του Νόμου και το άρθρου 33

(1)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων του 19781991. 5 Το πρώτο θέμα, που εγείρεται, είναι κατά πόσο ο Διευθυντής ορθάεφήρμοσε τις πρόνοιες του άρθρου 33

(1)σταγεγονότακαιπεριστατικάτηςπαρούσαςυπόθεσης. 10 Τοάρθροαυτόείναιως εξής: 15 "33

(1)Οσάκις ο Διευθυντής κρίνει ότι,αναφορικώς προς φορολογικό τι έτος, το αντικείμενο φόρου οιουδήποτε προσώπου μειούται εκ πράξεων, αίτινες, κατά την γνώμην αυτού, δεν είναι γνήσιαι ή είναι εικονικαί, δύναται να αγνοήσει οιανδήποτε τοιαύτην πράξιν και να φορολογήσει τα ενδιαφερόμενα πρόσωπαεπίτουορθούαντικειμένουφόρου." 20 Το πιο πάνωάρθρο ερμηνεύθηκε στην υπόθεση Kingsfield ν. The Republic

(1966)3 C.L.R. 45. Σ' αυτή την υπόθεση αποφασίστηκε ότι ήταν εύλογα επιτρεπτό στο Διευθυντή να αγνοήσει σαν εικονική μια σύμβαση ενοικίασης, καθώς και μια πρόνοια της συμφωνίας του 25 συνεταιρισμού, όπου η κόρη του αιτητή παρουσιάστηκε ως συνέταιρος. Το ζήτημα της εικονικότητας κρίθηκε επίσης και στην υπόθεση Χατζηρακλής ν. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος 30

(1984)3 C.L.R. 604, όπου το Δικαστήριο έκρινε ότι κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις ήτανεύλογα επιτρεπτό στον Διευθυντή να χαρακτηρίσει τη·μεταβίβαση ενός ακινήτου ως εικονική πράξη. Στην υπόθεση αυτή αγοράστηκαν οικόπεδα από την 80χρονη μητέρα των 35 αιτητών,η οποία,την ίδια μέρα,τα μεταβίβασε με δωρεά στους δύο αιτητές, οι οποίοι σε σύντομο χρονικό διάστημα τα μεταπώλησαν με σημαντικό κέρδος. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο τόνισε τα εξής στησελ. 612: 40 "'Artificial' and 'fictitious' havenodefinition buthardly anyone is needed. It is for the respondent to determine from his findings of primary fact the further fact whether 2493 Α. Αοΐζου,Π. Γιαξής ν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)there was an act which was not real, an act without any commercial or business purpose apart from a tax advan­ tage." Επίσης,στη σελ. 612 τοΔικαστήριο αναφέρειταεξής: 5 "In my view the decision reached by the respondent was not only reasonably open to him but it is also unas­ sailable. The transaction was a fictitious one; the mother was used as a tool in a preordained series of transactions 1 0 to mask the fact that the actual purchasers of the two plots weretheapplicants themselves." Παρόμοιο σκεπτικό βρίσκουμε στην υπόθεση Γ. Μαρκουλλή ν. Δημοκρατίας (Αρ. Υποθ. 614/88 η 15 απόφαση της οποίας εκδόθηκε στις 24 Απριλίου 1990). Ο αιτητής δώρησε με πληρεξούσια έγγραφα στα δύο τέκνα του, που βρίσκονταν στο εξωτερικό, από ένα οικόπεδο. Μετά ο ίδιος, ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος τους, πώλησε τα οικόπεδα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα 20 και κατέθεσε το τίμημα, με γραμμάτιο,στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Καθηγητών. Το δικαστήριο έκρινε εύλογη την απόφαση του Διευθυντή να θεωρήσει εικονική τη δωρεά και να φορολογήσει τον αιτητή.Παραθέτωτο πιο κάτω απόσπασμα απότη σελ. 4 της απόφασης: 25 "Στην προκειμένη περίπτωση, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα, ότι ήτανεύλογα εφικτόγιατον Διευθυντή του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων, να αποφασίσει ότι οι μεταβιβάσεις στα παιδιά του αιτητή ήταν 30 εικονικές, έχοντας υπόψη ότι ο αιτητής το χρονικό διάστημα που διέρρευσε μεταξύ της δωρεάς και των πωλήσεων, και έχοντας υπόψη ότι ο αιτητής είχε εξαντλήσει όλο το αφορολόγητο ποσό των £5,000, που δικαιούται με βάσητοάρθρο5

(1)τουπερί Φορολογίας 35 Κεφαλαιουχικών Κερδών Νόμου. Το αφορολόγητο ποσό, εξαντλήθηκε από προηγούμενες πωλήσεις ακινήτων, πουέκανε οαιτητήςπροτούπροβεί στις υπό κρίση μεταβιβάσεις, δια δωρεάς, των δύο οικοπέδων. 4 Ενώ τα παιδιά του, δεν είχαν πραγματοποιήσει καμιά ^ προηγούμενη πώληση, και έτσι θα δικαιούνταν την απαλλαγή £5,000 ο καθένας, από τα φορολογημένα κεφαλαιουχικάκέρδη.". 2494 4 ΑΛ.Δ. Γιαξήςν,Δημοκρατίαςκ.α. Α. Λοϊζον, Π. Επίσης, ίδιο σκεπτικό συναντούμε στην υπόθεση Παπαχωνσταντίνου και άλλος ν. δημοκρατίας·(Αρ. υποθέσεων 327/88,328/88,329/88,330/88, γιατις οποίες η απόφασηεκδόθηκεστις 14Οκτωβρίου 1989). 5 Οι υποθέσεις αυτές έχουν κοινά πραγματικάγεγονότα και νομικά σημεία με την υπό εξέταση υπόθεση. Η αιτήτρια, αφού εξάντλησε αφορολόγητο ποσό £4,000από τις £5,000 που δικαιούτο, δώρησε τρία από τα τέσσερα 10 οικόπεδασταδύοτέκνατης.Στησυνέχεια εξακολουθούσε η αιτήτρια να ενεργεί ως ιδιοκτήτρια αφού άρχισε διαπραγματεύσεις για την πώληση του ακινήτου και μετά την κατάρτισητης σύμβασης εισέπραξε και το τίμημα.Το Δικαστήριο έκρινε ορθή την απόφαση του Διευθυντή να 15 επιβάλει φόρο κεφαλαιουχικών κερδών στην αιτήτρια, αντί στα παιδιά της, αφούη μεταβίβαση των οικοπέδων ήταν εικονική. Πρόσφατα στην υπόθεση Πετρίδης ν. Υπουργού 20 Οικονομικών & Αλλων, (Αρ. Υποθ. 170/91, η απόφαση δόθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 1992),ο αιτητής πώλησε το 1/2 του επίδικου χωραφιούκαι την ίδια μέραδώρησε στη σύζυγο και τα τρία παιδιά του ανά ένα πέμπτο μερίδιο του χωραφιού. Στοπωλητήριο έγγραφο,ενώαναφέρονται 25 τα ονόματα της συζύγου και των τριών παιδιών του, υπογράφει ο αιτητής μόνο με την προσωπική του ιδιότητα. Ο Διευθυντής επέβαλε φόρο κεφαλαιουχικών κερδών στον αιτητή,γιατί θεώρησε εικονική τη δωρεά, η οποία είχε μοναδικό σκοπό τη μείωση του ποσού του 30 πληρωτέου φόρου. Το Δικαστήριο έκρινε ορθή την απόφασητου Διευθυντή η οποίαλήφθηκε σύμφωνα με το Νόμοκαιταπραγματικάγεγονότα. Εξάλλου σχετικές είναι και οι υποθέσεις Τ. Ζ. Guaran35 iee Developments Ltd. v. The Republic

(1986)3C.L.R. 381, η πρόσφατη υπόθεση Μυροφόρα Μ. Γλυκαίνου ν. Δημοκρατίας Αρ. Υποθ. 643/90 της οποίας η απόφαση εκδόθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1991 και η επίσης πρόσφατη απόφαση της ολομέλειας στην Αναθεωρητική Έφεσηαρ. 40 897, JV. Ιωνίδης ν.Δημοκρατίαςπον εκδόθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 1991. Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι, τα Δικαστήρια τώρα 2495 Α.Λοΐζου, Π. Γιαξήςν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)δύνανται να αγνοήσουν ο,τιδήποτε έγινε και δεν είχε εμπορικό ή επιχειρηματικό σκοπό. Αυτό ακολουθήθηκε και στις προαναφερθείσες υποθέσεις. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα υποβλήθηκε ότι, η 5 απόφαση του Διευθυντή, να θεωρήσει την πράξη της δωρεάς των επίδικων οικοπέδων απότον αιτητή στις κόρες τουκαισύζυγο τουκαιτηναμέσως πώληση τους από αυτές σαν εικονική, ήταν εύλογα επιτρεπτή και γιατί ο χρόνος μεταξύ δωρεάς και πώλησης ήταν πολύ μικρός. 10 Τα οικόπεδα δωρήθηκαν στις 29 Σεπτεμβρίου 1984 και στη συνέχεια πωλήθηκαν στις 10 Δεκεμβρίου 1984. Επίσης, τα χρήματα πουεισπράχθηκαν από τη διάθεση των οικοπέδων επενδύθηκανστην αρχήσε χρεώγραφατης Τράπεζας Κύπρου, στο όνομα των δύο κόρων και σύζυγο 15 του αιτητή. Αργότερα, δόθηκαν σαν δάνεια στο συνεταιρισμό υποδημάτων "MARGLI",του οποίου οιδύο συνέταιροι ήτανοαιτητήςκαιη σύζυγος του μόνο. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι, παρόλο που ο 20 Διευθυντής ζήτησε από τον αιτητή συμβόλαιο πώλησης, αυτός ισχυρίστηκε ότι δεν είχαν κάμει συμβόλαιο. Τα οικόπεδα δωρήθηκαν όταν ο αιτητής είχε ήδη εξαντλήσει, απόπροηγούμενη πώληση,αφορολόγητο ποσό £2,875από τις £5,000 που δικαιούτο σύμφωνα με τις πρόνοιες του 25 Νόμου. Η εξουσία του Αναθεωρητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχοτης νομιμότητας της διοικητικής πράξης και στη διακρίβωση κατά πόσο η Διοίκηση 30 υπερέβηκε τα ακραία όρια τηςδιακριτικής της εξουσίας και δεν επεμβαίνει όταν ηεπίδικη απόφασηήταν εύλογα επιτρεπτή στην κρίση του διοικητικού οργάνου, εκτόςαν φανεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματαήτοΝόμο,ή κατάχρηση ή υπέρβαση εξουσίας (βλέπε Georghiades ν. 35 Republic

(1982)3C.L.R.659). Στηνπροκειμένη περίπτωση, μεβάσηταπιοπάνω, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η επίδικη απόφασητου Διευθυντή ήταν εύλογα επιτρεπτή κάτω από τις 40 περιστάσεις, αφού τα γεγονότα της υπόθεσης δικαιολογούσαν την εφαρμογήτων προνοιών τουάρθρου 33

(1)τουΝόμου. 2496 4 ΑΛΛ. Γιαξήςν.Δημοκρατίας κ.α. Λ Λοΐζον,Π. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται. Δεν γίνεται όμως οποιαδήποτε διαταγήγια έξοδα. 5 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 2497