4ΑΛΛ. 15 Ιουλίου,1992 [ΚΩΝΓΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ JEHOVAH'S WITNESSESCONGREGATION(CYPRUS) LIMITED ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, v. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ(Αρ.2), Καθ'ον ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 306/91). 5 Αναθεωρητική Έφεση — Αναστολή πρωτόδικης απόφασης — Η νομολογία — Οι "εξαιρετικές περιστάσεις" — Ανάπτυξη της άρνησης χορηγήσεως αναστολής στην κριθείσα υπόθεση σε συνδυασμό με τη θεωρία τον διοικητικού δικαίου περί de facto οργάνων. Διοικητικό Όργανο— Ηθεωρίατωνdefacto οργάνων— θεωρητικές και νομολογιακές παραπομπές — Η αντικειμενική ευλογοφανής κατοχήτηςιδιότητας τουοργάνου — Συνέπειες. 10 ΜεαπόφασητουΥπουργού Εσωτερικώνδιαγράφηκαν απότον Ετήσιο ΚατάλογοΛειτουργώνγιατη Τέλεση Γάμωνοι Λειτουργοί της Εκκλησίαςτων Μαρτύρωντου Ιεχωβά. 15 20 ΗΕκκλησία καιέναςαπότουςδιαγραφέντεςΛειτουργούςτης, με προσφυγή τους αμφισβήτησαν το κύρος της απόφασηςκαι επέτυχαντηνακύρωσητης. Με την αίτηση επιζητήθηκε η αναστολή της ισχύος και της εκτέλεσης της ακυρωτικής απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης,που ασκήθηκεεντωμεταξύ. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την αίτηση, αποφάσισεότι: Ι. Στην υπόθεση Δημήτριος 2545 Ο&ρανίόης χ.ά, ν. Jehovah's Witn.Congreg.Ltdκ.α.v.Υπ.Εσωτ/κών(Αρ.2)
(1992)Δημοκρατίας,η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιλήφθηκε του θέματος της δυνατότητας αναστολής απόφασης Μέλους του, πουασκεί, σύμφωνα μετο Αρθρο 11
(2)του περί Απονομής τηςΔικαιοσύνης Νόμου του 1964 (Ν. 33/64), την αναθεωρητική δικαιοδοσία του Ανωτάτου 5 Δικαστηρίου κατάτο Άρθρο 146του Συντάγματος. Ο αιτητής επικαλέστηκε την υπόθεση Μάριος Ιερωνυμίδης ν. Δημοκρατίας ως προς το τι συνιστά εξαιρετικές περιστάσεις.
- Σετρεις περιπτώσεις ηθεωρία τωνde facto οργάνωνδεν διάσωσε τιςαποφάσειςσυλλογικών οργάνων των οποίωνη συγκρότηση δενήταν νόμιμη αφούέγινε μεβάση νόμο που κηρύχθηκε αντισυνταγματικός. Στην υπόθεση Αριστείδης Μ.Λιασή κ.ά.ν.Γενικού Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίαςκαι άλλον κρίθηκε ωςνομικά ανύπαρκτος ο τερματισμός των υπηρεσιών των αιτητών, ως ειδικών αστυφυλάκων,που έγινε με απόφαση προσώπου που ενεργούσε ως Αστυνομικός Διευθυντής Λεμεσού κατά νόσφιση εξουσίας. Το αποτέλεσμα, όμως, είναι διαφορετικό στις περιπτώσεις αντικειμενικά ευλογοφανούς κατοχής της ιδιότητας του οργάνου. 10 15 20 Ειδικά στην υπόθεση Παναγιώτης Θεοδώρουυιοθετήθηκαν 25 αποφάσεις του ΣυμβουλίουτηςΕπικρατείας καιέγινεδεκτό πως τοτεκμήριο τηςνομιμότητας, που έχουν υπέρ τους οι πράξεις διορισμών ως πράξειςδημόσιας εξουσίας, ηέννοια της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας, η ανάγκη της σταθερότητας των συναλλαγών και το συμφέρον των 30 διοικούμενων που δεν μπορούν σε κάθε περίπτωση να ερευνούν, μαζί με άλλα, καιτηνομιμότητα του διορισμού του οργάνου που ασκεί διοίκηση, δικαιολογούν ναμην επηρεάζεταιτοκύρος οποιασδήποτεεκτελεστήςδιοικητικής πράξης την οποία ο δημόσιος υπάλληλος τελεί κατά την 35 εκτέλεση των καθηκόντων και εξουσιών της θέσης την οποία κατέχει έστω και αναργότεραακυρωθεί ο διορισμός ήηπροαγωγήτουστηθέση.
- Εκείνο που ενδιαφέρει εδώ δεν είναι τοανο γάμος είναι ή 40 όχι αστική δικαιοπραξία καιτοαν,ωςτέτοια,εμπίπτειστη σφαίρα του ιδιωτικού ή του δημοσίου δικαίου, αλλά το γεγονός της εγγραφής στο κατάλογο καιη υπόσταση του Λειτουργού που εγγράφεται σ' αυτόν. Το ζήτημα της 2546 4Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Jehovah's Witn.Congreg. Ltd κ.α.v.Yn. Εσωτ/κών (Αρ.2) εγγραφής στον κατάλογο και,βέβαια, της διαγραφής του από αυτόν σταπλαίσια τωνπρονοιών του Κεφ. 279,είναι ζήτημα που σαφώς εμπίπτει στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Εν πάση περιπτώσει, έτσι προσεγγίστηκε στην υπόθεση αυτή γι' αυτό και η υπόθεση εκδικάστηκε, χωρίς οποιαδήποτε σχετική αμφισβήτηση, κατά τις διατάξειςτου Άρθρου 146 τουΣυντάγματος.
- Αντικείμενο της έφεσης είναι, όπως καικατάτην πρωτόδικη εκδίκαση,η νομιμότητα της διοικητικής πράξης.Ηεπιτυχία της έφεσης θα συνεπάγεται τον παραμερισμό και την εξαφάνιση τηςπρωτόδικης απόφασης.Σεπερίπτωση όπως η παρούσα, το αποτέλεσμα της επιτυχίας της έφεσης θα είναι η επικύρωση τηςπροσβληθείσας πράξης εξυπαρχήςως εάν, δηλαδή,να μημεσολάβησε η πρωτόδικηαπόφαση. Όμως, η πρωτόδικη απόφαση, μέχρι τον ενδεχόμενο παραμερισμό της, αποτελεί την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου πάνω στο επίδικο ζήτημα. Η άσκηση έφεσης δεν την αναιρεί. (Βλ. Γρηγόρης θαλασσινός ν. Δημοκρατίας). Με την πρωτόδικη απόφαση ακυρώθηκε η προσβληθείσα πράξη της διοίκησης που, επομένως, θεωρείται ως εάν να μην απόκτησε ποτέ οντότητα στο νομικό χώρο. Μετηνέκδοση τηςπρωτόδικης απόφασηςτο νομικό καθεστώς, όπως ίσχυε πριν απότην ακυρωθείσα διαγραφή, παρέμεινε συνεχές και αδιατάρακτο. Οι γάμοι που, ενδεχομένως, θατελεστούν κατάτο διάστημα που θα μεσολαβήσει μέχρι τηνεκδίκαση τηςέφεσης, θαέχουν γίνει μέσα στα πλαίσια αυτού του καθεστώτος. Η επιτυχία της έφεσης δενθαεπηρεάσει τοκύρος τωνγάμων που θα έχουν τελεστεί. Πολύ λιγότερο δεν μπορεί να προβάλλεται ως ενδεχόμενο αποτέλεσμα της επιτυχίας της έφεσης η επίδραση του παραμερισμού τηςπρωτόδικης απόφασης πάνω στο κύρος γάμων, που θα τελεστούν από λειτουργούς άλλους που, όπως αναφέρεται,θαπρέπει ναεγγραφούν στον κατάλογο, εννοείται με νέα διοικητική πράξη. Εκείνοι οι Λειτουργοί θα ασκούν τις εξουσίες τους δυνάμει του Νόμου, περιβεβλημένοι με την ιδιότητα πουθατους προσδίδει η εγγραφήτους στον κατάλογο. Ηεπιτυχία τηςέφεσης δενθα συνεπάγεται καιτην ακύρωση εκείνων των εγγραφώνπου δενείναι,βέβαια,επίδικες στηδιαδικασία. Τελικά, δεν μπορώ να δω τη σχετικότητα προς το 2547 Jehovah'sWitn.Congreg.Ltd κ.α.v.Yn. Εσωτ/κών(ΑφJ)
(1992)συζητούμενοθέμα,τηςαντίληψηςότιμετημήαναστολήτης απόφασηςοΝόμος21/90 θαπεριέλθεισεαχρησία.
- Δεν είναι νοητό να προβάλλεται επιχείρημα (από τους αιτούντεςτηναναστολήενπροκειμένω)στηριγμένοσεβάση 5 αντινομική προς την πρωτόδικη απόφαση, της οποίας ακριβώςηαναστολήεπιζητείται.
- Δεν έχουν καταφανεί εξαιρετικές περιστάσεις που θα δικαιολογούσαντηνανοχήτηςσυνέχισηςεκείνου που,κατά JQ τηνπρωτόδικηαπόφαση,είναιπαράνομο. Ηαίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 15 Αναφερόμενεςυποθέσεις: ΟρφανίδηςκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)3ΑΛΛ. 44· Ιερωνυμίδηςν.Δημοκρατίας
(1991)4(Γ)Α.Ά.Δ.2321· Νικολάου καιΆλλοι ν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1991)4 (Β)ΑΛΛ.1684- Θεοδώρου καιΆλλοι ν.Ραδιοφωνικού ΙδρύματοςΚύπρου
(1991)4(Γ)ΑΛΛ. 205625 ΑδελφοίΓ. Κ.ΜακρήΑτδν.ΑναθεωρητικήςΑρχήςΑδειών(Αρ.2)
(1991)4(E)ΑΛΛ 4150Αιασή κ.ά. ν. ΓενικούΕισαγγελέα τηςΔημοκρατίας και Άλλου 30
(1975)3C.LR.558θαλασσινόςν.Δημοκρατίας(Αρ.4)
(1990)3ΑΛΛ.
- Αίτηση. 35 Αίτηση με την οποία ζητείται η αναστολή της ισχύος και τηςεκτέλεσηςπροηγούμενης απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σε πρωτοβάθμια δικαιοδοσία, μέχρι την εκδίκασητηςέφεσης πουασκήθηκε. 40 Μ. Τσαγγαρίδης, γιατον αιτητή. Γ. Κοοφιώτης, γιατους καθ'ωνηαίτησηστην αίτηση. 2548 4ΑΛΛ. Jehovah's Witn. Congreg.Ltd κ.α.v.Υπ. Εσωτ/κών(Αρ.2) 5 ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών διαγράφηκαν απότονΕτήσιο Κατάλογο Λειτουργών για την Τέλεση Γάμων, πουδημοσιεύτηκε την25Ιανουαρίου 1991 στην Επίσημη Εφημερίδα, OL Λειτουργοί της Εκκλησίαςτων ΜαρτύρωντουΙεχωβά. Η Εκκλησία, και ένας από τους διαγραφέντες Λειτουργούς της, με προσφυγή τους αμφισβήτησαν το 10 κύρος της απόφασης. Μετην απόφασητης20 Ιανουαρίου 1992 ακύρωσα τη διαγραφή ως αντίθετη προς τις πρόνοιες τουάρθρου4τουπερί ΓάμουΝόμου,Κεφ.
- Με την παρούσα αίτηση επιζητείται η αναστολή της 15 ισχύος και της εκτέλεσης της απόφασης μου μέχρι την εκδίκασητης έφεσης που ασκήθηκε. Στην υπόθεση Δημήτριος Ορφανίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Προσφυγές Αρ.416/88και445/88της 14ης 20 Φεβρουαρίου 1992, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιλήφθηκε του θέματος της δυνατότητας αναστολής απόφασης Μέλους του, πουασκεί, σύμφωνα με το άρθρο 11
(2)του περί Απονομής της Δικαιοσύνης Νόμουτου 1964(Ν.33/64), την αναθεωρητική δικαιοδοσία 25 του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατά το Αρθρο 146 του Συντάγματος.Παραθέτωτην καταληκτική παράγραφοτης απόφασης. 30 35 "Εφόσον ασκηθεί έφεση, η ακυρωτική απόφαση μπορεί ναανασταλεί στο πλαίσιο τηςΔ. 35 Θ. 18. Η αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου και παρέχεται μόνο εφόσον συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις πουτηδικαιολογούν." ο αιτητής επικαλέστηκε την υπόθεση Μάριος Ιερωννμίδηςν.Δημοκρατίας, Προσφυγή948/88της27ης Ιουνίου 1991, ως προς το τί συνιστά εξαιρετικές περιστάσεις. Παραθέτωτο σχετικό απόσπασμααπότην απόφασητουΔικαστή Γ.Μ.Πική. 40 "Τι συνιστά εξαιρετικές περιστάσεις, είναι δύσκολο να προκαθορισθεί και ανεπιθύμητο να προσδιοριστεί εξαντλητικά. Οι περιστάσεις πρέπει να συσχετίζονται 2549 Κων/νίδης, Δ.Jehovah's Witn.Congreg. Ltd κ.α. v. Υπ. Εσωτ/κών(Αρ.2)
(1992)με τις συνέπειες εφαρμογής της πρωτόδικης απόφασης, στη συγκεκριμένη περίπτωση, και να καταφαίνονται οι ιδιαίτερα δυσμενείς συνέπειες σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Το εξαιρετικό των περιστάσεων πρέπει να προκύπτει από το συσχετισμό, αφενός, των συνεπειών 5 της άμεσης εφαρμογής της ακυρωτικής απόφασης και των δυσχερειών, αφετέρου, αποκατάστασης της προηγούμενης κατάστασης πραγμάτων, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. Σ' αυτά πρέπει να προστεθεί ότι οποτεδήποτε αναστέλλεται πρωτόδικη ακυρωτική 10 απόφαση, δικαιολογείται η επιτάχυνση της ακρόασης της έφεσης, γιατί για όσο χρόνο διαρκεί η αναστολή αιωρείται η νομικότητα στη λειτουργία της Δημόσιας Υπηρεσίας". Οι εξαιρετικές περιστάσεις που, κατά τον αιτητή, δικαιολογούν την αναστολή στην παρούσα υπόθεση, συνοψίζονται στα εξής: Η απόρριψη της αίτησης για αναστολή θα σημαίνει επανεγγραφή στον κατάλογο του διαγραφέντος Λειτουργού. Αυτό θα σημαίνει δυνατότητα 20 τέλεσης γάμων που, αν η έφεση πετύχει θα είναι νομικά άκυροι. Το πρόβλημα μεγενθύνεται αν συνυπολογίσουμε πως, αναπόφευκτα, για λόγους χρηστής διοίκησης, θα πρέπει να επανεγγραφούν όλοι οι Λειτουργόί των διαφόρων εκκλησιών, που είχαν διαγραφεί με τον ίδιο 25 τρόπο, έστω και αν δεν προσέβαλαν την απόφαση για τη διαγραφή τους. Περαιτέρω, με βάση την πρωτόδικη απόφαση, θαέχουν δικαίωμα να εγγραφούν στο κατάλογο και άλλοι Λειτουργοί Χριστιανικών Εκκλησιών στην Κύπρο, με αποτέλεσμα να περιέλθει σε αχρησία ο περί 30 Πολιτικού Γάμου Νόμος του 1990 (Ν. 21/90). Τελικά, υποστηρίζεται πως η αναστολή είναι απόλυτα δικαιολογημένη και επιθυμητή προκειμένου να διατηρηθεί, όπως αναφέρεται, το status μέχρι την εκδίκαση,απότην Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, 35 του Νομικού Ερωτήματος 282 αναφορικά με τη συνταγματικότητα της τροποποίησης του άρθρου 111 του Συντάγματος, που ενδεχομένως θα επηρεάσει το Νόμο 21/90.Επιχειρηματολόγησε ο αιτητής πως ηαναστολή δεν θα επηρεάσει τη δυνατότητα τέλεσης γάμου μεταξύ των 40 μελών της Εκκλησίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά, εφόσον αυτοί διατηρούν το δικαίωμα τέλεσης γάμου ενώπιον του αρμόδιου Δημάρχου, όπως και τη δυνατότητα να 2550 4 Α.ΑΛ. Jehovah's Witn. Congreg. Ltd κ.α. v. Υπ. Εσωτ/κών(Αρ.2) Κων/νίδης,Δ. ευλογήσουν το γάμο τους σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες της εκκλησίας τους. Οι καθ' ων η αίτηση διαφωνούν με την εκτίμηση του αιτητή, ως προς τις επιπτώσεις από την ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης. Εισηγούνται πως οι γάμοι, που θα έχουν τελεσθεί μέχρι την εκδίκαση της έφεσης, θα είναι καθ* όλα έγκυροι, με βάση τις αρχές του διοικητικού δικαίου περί de facto οργάνων, σύμφωνα με τις οποίες οι 10 πράξεις οργάνων της Διοίκησης είναι έγκυρες και αν ακόμα η πράξη διορισμού τους είναι παράνομη ή πάσχει από ακυρότητα, εφόσον έχουν αντικειμενική επίφαση νομιμότητας. Παρέπεμψε σχετικά στα συγγράμματα Ενγειοίδιον Διοικητικού Δικαίου του EZL 15 Σπηλιωτόπουλου. 2η έκδοση, 1982, σελ 125 - 126 και Μαθήματα Διοικητικού Δικαίου του Μ, Δ* Στασινόπουλου έκδοση 1957, σελ. 228 -230. Εισηγούνται οι καθ' ων ηαίτηση πως δεν μπορεί να έχει σημασία είτε η δυνατότητα των μελών της Εκκλησίας, για τέλεση 20 πολιτικού γάμου ενώπιον αρμόδιου Δημάρχου, είτε η εγγραφή και άλλων Λειτουργών άλλων εκκλησιών στον κατάλογο.Υποστηρίζουν ότι μετηζητούμενη θεραπεία θα συνεχιστεί ο περιορισμός της παραβίασης των θρησκευτικών και ατομικών δικαιωμάτωντους σχετικά με 25 την τέλεση γάμων όπως αυτά επιβεβαιώθηκαν με την πρωτόδικη απόφασηκαιόπως ρητάπροβλέπονται απότο Σύνταγμακαιτησχετική νομοθεσία. 5 Στις υποθέσεις ΤάκηςΝικολάου και άλλοι ν.Αρχής 30 ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου, Προσφυγή 212/90 κ.ά., της 17ης Μαΐου 1991, Παναγιώτης Θεοδώρου και άλλοι ν. ΡαδιοφωνικούΙδρύματος Κύπρου, Προσφυγή αρ. 725/89 κ.ά. της 10 Ιουνίου 1991 καιΑδελφοί Γ.Κ. Μακρή Λτδ. ν. ΑναθεωρητικήςΑρχήςΑδειών, Προσφυγή Αρ. 790/90,της 35 18 Δεκεμβρίου 1991, η θεωρία των de facto οργάνων δεν διάσωσε τις αποφάσεις συλλογικών οργάνων των οποίων η συγκρότηση δεν ήταν νόμιμη, αφού έγινε με βάση νόμο που κηρύχθηκε αντισυνταγματικός. Στην υπόθεση Αριστείδης Μ. Αιασή κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της 40 Δημοκρατίας και άλλον
(1975)3 C.L.R. 558, κρίθηκε ως νομικά ανύπαρκτος ο τερματισμός των υπηρεσιών των αιτητών,ως ειδικών αστυφυλάκων, που έγινε μεαπόφαση προσώπου που ενεργούσε ως Αστυνομικός Διευθυντής 2551 Κων/νίδης, Δ. Jehovah's Witn.Congreg.Ltd κ.α.v. Υπ. Εσωτ/χών(Αρ.2)
(1992)Λεμεσού,κατά νόσφιση εξουσίας, που αποτελούσε τοπική προέκταση του σφετερισμού της εξουσίας και της ανατροπής της συνταγματικής τάξης,που εκδηλώθηκε την 15 Ιουλίου 1974. 5 Το αποτέλεσμα, όμως, είναι διαφορετικό στις περιπτώσεις αντικειμενικά ευλογοφανούς κατοχής της ιδιότητας του οργάνου. Βρίσκουμε την ανάλυση του θέματος, στις πιο πάνω υποθέσεις, στα ελληνικά συγγράμματα στα οποία έγινε αναφορά στην παρούσα 10 υπόθεση, αλλά και στα συγγράμματα Η συμμόρφωσις της Λιοικήσεοκ εις TCIC Αποφάσεκ: του Συμβουλίου Επικρατείας του Φ. Βεγλερή. έκδοση 1934, σελ. 103 και Δι συνέπειαι TTIC Ακυρώσεα^ Διοικητικών Ποάξεων της Δήμητρας Κοντόγιωργα- Θεοχαροπούλου Έκδοση 1988, Ι 5 σελ. 188 κ.επ. Ειδικά στην υπόθεση Παναγιώτης Θεοδώρου (ανωτέρω) υιοθετήθηκαν αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας και έγινε δεκτό πως το τεκμήριο της 2 " νομιμότητας που έχουν υπέρ τους οι πράξεις διορισμών, ως πράξεις δημόσιας εξουσίας, ηέννοια της συνέχειας της δημόσιας υπηρεσίας, η ανάγκη της σταθερότητας των συναλλαγών και το συμφέρον των διοικούμενων, που δεν μπορούν σε κάθε περίπτωση να ερευνούν, μαζί με άλλα, ^5 και τη νομιμότητα του διορισμού του οργάνου που ασκεί διοίκηση, δικαιολογούν να μή επηρεάζεται το κύρος οποιασδήποτε εκτελεστής διοικητικής πράξης, την οποία ο δημόσιος υπάλληλος τελεί κατά την εκτέλεση των καθηκόντων και εξουσιών της θέσης την οποία κατέχει, 30 έστω και αν αργότερα ακυρωθεί ο διορισμός ή η προαγωγήτου στηθέση. Ο δικηγόρος του αιτητή δεν διαφώνησε πως οι πιο πάνω αρχές ισχύουν και σε περιπτώσεις παραμερισμού 35 δικαστικής απόφασης που κατάληξε στην ακύρωση της διοικητικής ενέργειας, με την οποία αφαιρέθηκε η ιδιότητα οργάνου δημόσιας διοίκησης. Υποστήριξε, όμως, πως αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή των αρχών αυτών να εμπίπτουν οι ενέργειες τουοργάνουστησφαίρα 40 του δημοσίου δικαίου. Στην παρούσα υπόθεση, οι εξουσίες των εγγεγραμμένων Λειτουργών συνίστανται, σύμφωνα με το Νόμο, μόνο στη τέλεση γάμων. Αυτοί οι 2552 4ΑΛΛ. Jehovah'sWitn.Congreg.Ltd κ.α.v.Υπ. Εσωτ/κών(Αρ.2) ΚωνΜοης,Δ. γάμοι αποτελούν αστική δικαιοπραξία, που είναι θέμα αναγόμενο στη σφαίρα του ιδιωτικού δικαίου. Η δικαιοδοσία για την εξέτασητου κύρους τους ανήκει στα πολιτικά δικαστήρια. Επομένως, καταλήγει η εισήγηση, η 5 παρούσα υπόθεση διακρίνεται από τις υποθέσεις που έχουν αναφερθεί και η θεωρία των de facto οργάνων δεν θαήτανδυνατόναπροσδώσει κύρος στους γάμους που θα τελεστούν. 10 Δεν μπορώ να συμφωνήσω με αυτή τη προσέγγιση του ζητήματος. Η διάκριση που επιχείρησε ο δικηγόρος του αιτητήπαραγνωρίζει πως,εκείνο που ενδιαφέρει εδώ δεν είναι το αν ο γάμος είναι ή όχι αστική δικαιοπραξίακαι το αν,ως τέτοια,εμπίπτει στη σφαίρατου ιδιωτικούήτου 15 δημοσίου δικαίου, αλλά το γεγονός της εγγραφής στον κατάλογοκαιη υπόστασητουΛειτουργούπου εγγράφεται σ' αυτόν. Το ζήτημα της εγγραφής στον κατάλογο και, βέβαια, της διαγραφής του από αυτόν, στα πλαίσια των προνοιών του Κεφ.279, είναι ζήτημαπουσαφώς εμπίπτει 20 στη σφαίρα του δημοσίου δικαίου. Εν πάση περιπτώσει, έτσι είναι που προσεγγίστηκε στην υπόθεση αυτή,γι' αυτό και η υπόθεση εκδικάστηκε, χωρίς οποιαδήποτε σχετική αμφισβήτηση, κατά τις διατάξεις του Αρθρου 146 του Συντάγματος. 25 Αντικείμενο της έφεσης είναι, όπως και κατά την πρωτόδικη εκδίκαση, η νομιμότητα της διοικητικής πράξης. Η επιτυχία της έφεσης θα συνεπάγεται τον παραμερισμό και την εξαφάνιση της πρωτόδικης 30 απόφασης.Σεπερίπτωση όπως ηπαρούσα,το αποτέλεσμα της επιτυχίας της έφεσης θα είναι η επικύρωση της προσβληθείσας πράξηςεξ υπαρχής· ως εάν,δηλαδή,να μή μεσολάβησε η πρωτόδικη απόφαση. Όμως, η πρωτόδικη απόφαση, μέχρι τον ενδεχόμενο παραμερισμό της, 35 αποτελεί την απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου πάνω στο επίδικο ζήτημα. Η άσκηση έφεσης δεν την αναιρεί. (Βλ. Γρηγόρης θαλασσινός ν. Δημοκρατίας, Προσφυγή Αρ. 345/88 κ.α. της 24ης Οκτωβρίου 1990). Με την πρωτόδικη απόφαση ακυρώθηκε η προσβληθείσα πράξη 40 της διοίκησης που, επομένως, θεωρείται ως εάν να μήν απόκτησε ποτέ οντότητα στο νομικό χώρο. Με την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης το νομικό καθεστώς, όπως ίσχυε πριν από την ακυρωθείσα διαγραφή, παρέμεινε 2553 Κων/νίδης, Δ. Jehovah's Witn.Congreg.Ltd κ.α. v. Υπ. Εσωτ/χών(Αρ.2)
(1992)συνεχές και αδιατάρακτο.Οι γάμοι που ενδεχομένως θα τελεστούν κατά το διάστημα που θα μεσολαβήσει μέχρι την εκδίκασητης έφεσης,θαέχουν γίνει μέσα σταπλαίσια αυτού του καθεστώτος. Η επιτυχία της έφεσης, κατ' εφαρμογή των αρχών στις οποίες έχω αναφερθεί, δεν θα 5 επηρεάσει το κύρος των γάμων που θα έχουν τελεστεί. Δε νομίζω πως θα μπορεί να τίθεται θέμα έλλειψης αντικειμενικής ευλογοφάνειας σε σχέση με τη νόμιμη κατοχήτης ιδιότητας τους. 10 Πολύ λιγότερο δεν μπορεί να προβάλλεται ως ενδεχόμενο αποτέλεσμα της επιτυχίας της έφεσης η επίδραση του παραμερισμού της πρωτόδικης απόφασης πάνω στο κύρος γάμων, που θα τελεστούν από λειτουργούς άλλους που,όπως αναφέρεται,θα πρέπει να ^ εγγραφούν στον κατάλογο, εννοείται με νέα διοικητική πράξη. Εκείνοι οι Λειτουργοί θα ασκούν τις εξουσίες τους, δυνάμει του Νόμου,περιβεβλημένοι με την ιδιότητα που θατους προσδίδει ηεγγραφή τους στον κατάλογο.Η επιτυχία της έφεσης δεν θασυνεπάγεται και την ακύρωση 20 εκείνων των εγγραφών που δεν είναι, βέβαια, επίδικες στη διαδικασία. Τελικά δεν μπορώ να δω τη σχετικότητα, προς το συζητούμενο θέμα,της αντίληψης, ότι με τη μή αναστολή 25 της απόφασης ο Νόμος 21/90 θα περιέλθει σε αχρηστία, και του επακόλουθου επιχειρήματος αναφορικά με την επίδραση που ίσως θα έχει πάνω στον ίδιο Νόμο η απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στο Νομικό Ερώτημα 282. Το ζήτηματης αλληλοσύνδεσης του 30 Νόμου 12/90 και του Κεφ. 279 εξετάστηκε, ως θέμα ουσίας, στη διαδικασία που οδήγησε στην πρωτόδικη απόφαση. Ο ισχυρισμός, πως ο Νόμος 21/90 κατάργησε σιωπηρά τις σχετικές πρόνοιες του Κεφ. 279, δεν έγινε δεκτός. Σύμφωνα με την πρωτόδικηαπόφαση,οι πρόνοιες 35 του Κεφ. 279 που εξετάστηκαν, δεν είναι ασυμβίβαστες ή αντιφατικές προς το Νόμο 21/90, έτσι που να μήν μπορούν να συνυπάρξουν οι δυο νόμοι. Δεν είναι νοητό, επομένως, ναπροβάλλεται επιχείρημα στηριγμένο σε βάση που,σύμφωνα με την πρωτόδικηαπόφαση,δεν υπάρχει. 40 Για τους πιο πάνω λόγους κρίνω, πως δεν έχουν καταφανεί εξαιρετικές περιστάσεις που θα 2554 4 ΑΛΛ Jehovah's Witn.Congreg. Ltd κ.α.v. Υπ. Εσωτ/χών(Αρ.2) Κων/νίδης,Δ. δικαιολογούσαν την ανοχή της συνέχισης εκείνουπου, κατάτηνπρωτόδικη απόφαση,είναιπαράνομο. 5 Ηαίτησηαπορρίπτεται. Καμίαδιαταγήγια έξοδα. Ηαίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 2555