clr/1992/1992_4_2653.pdf

(1)(νί). 10 15 Η παρούσα προσφυγή στράφηκε κατά της νομιμότητας της απόφασης του Εφόρου να μην επιτρέψει ως έκπτωση, για το φορολογικό έτος 1988, ολόκληρο το ποσό των £3,500, που καταβλήθηκε από τον αιτητή ως δίδακτρα για τις σπουδές της κόρης του, για το ακαδημαϊκό έτος 1988/1989, γιατί κατά την άποψη του το ποσό που αναλογούσε στο φορολογικό έτος 1988 ήταντο 1/3τουποσούπουκαταβλήθηκεωςδίδακτρα. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι: 25 Απόλυτα σχετικήμετουπόεκδίκασηθέμαείναιηαπόφασητου Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/3/91 στην Υπόθεση Αρ. 459/90 Οιχονομίδης ν. Δημοκρατίας χαι κατ' έφεση Δημοκρατία ν. Οιχονομίδης,Α.Ε. 1347ημερομηνίας5/6/92. 2653 Καλλής ν.Δημοκρατίας

(1992)ΗΟλομέλεια του Δικαστηρίου, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφασηπουαποδέχτηκετηνπροσφυγή,ανέφερετα ακόλουθα:"Το συμπέρασμα στο οποίο έχουμε καταλήξει είναι ότι η πρωτόδικηαπόφασηείναι ορθή. Ηπρόνοια του Αρθρου 16(l)(vi), ορθά ερμηνευόμενη υπό το φως των Αρθρων 6 και 11, καθώςκαι του συνόλου των προνοιών του Νόμου,καθορίζει τις ακόλουθες προϋποθέσεις γιατηνπαραχώρησητηςεπίδικηςέκπτωσης: 5 Ο φορολογούμενος πρέπει - 10 (α)ναείναι φυσικόπρόσωπο (β)να ικανοποιήσει τον Έφοροότι(Ι) καθ' οιονδήποτε χρόνο στη διάρκεια του υπό εξέταση φορολογικού έτους είχε τέκνο εν ζωή, το οποίο φοιτούσε σε αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό ίδρυματουεξωτερικού και

(2)κατέβαλε στη διάρκεια του εν λόγω φορολογικού έτους, αναφορικά προς το εν λόγω τέκνο, αποκλειστικά ως δίδακτρα, οποιοδήποτεποσό. ώ υ Συντρεχουσών των πιο πάνω προϋποθέσεων, κατά τον προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος του για το εν λόγω 25 φορολογικό έτος,το φυσικόαυτόπρόσωποδικαιούταισεέκπτωση για το ποσό, ύψους £3,500κατ' ανώτατοόριο, το οποίο κατέβαλε γιατον ως άνωσκοπόστηδιάρκειατουίδιου φορολογικού έτους. Εν όψει των ως άνω, ο εφεσίβλητος στην παρούσαπερίπτωση, 30 στηνοποίαδεν υπάρχειισχυρισμός ότι στις 15.9.1988 είχεπροβεί στην πληρωμή όλων των διδάκτρων για το ακαδημαϊκό έτος 1988/89, χωρίς να είχε υποχρέωση καταβολής οποιουδήποτε μέρους αυτών, δικαιούται σε έκπτωση, κατά τον προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος του για το 1988, αναφορικά με 35 ολόκληρο το ποσό πουκατέβαλε στις 15/9/1988,όχι όμως πέραν του ανωτάτου ορίου των £3,500. Η περί του αντιθέτου ακυρωθείσα απόφαση του Εφόρου ήταν, ως εκ τούτου, προϊόν πλάνης περί το νόμο και λανθασμένης ερμηνείας της επίδικης διάταξης καιορθάακυρώθηκεμε τηνπρωτόδικηαπόφαση". 40 Στην υπό εξέταση υπόθεση, όπως προκύπτει και από επιστολή του εκπαιδευτικού ιδρύματος, στο οποίο φοιτούσε η κόρη του αιτητή,ηπροκαταβολήολόκληρου τουποσού των διδάκτρων ήταν απαραίτητη προϋπόθεση συμπλήρωσης της εγγραφής της σε αυτό, 4 ^ 2654 4A.A.A. Καλλής ν. Δημοκρατίας και ως εκ τούτου δεν συνάγεται to συμπέρασμα ότι ο αιτητής είχε προβεί στην επίδικη πληρωμή χωρίς να έχει την υποχρέωση να πράξειτούτο. -* Για τους πιο πάνωλόγους έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η επίδικη απόφαση είναι προϊόν πλάνης περί το Νόμο και ως τέτοια πρέπειναακυρωθεί. Η επίδικη απόφασηακυρώνεταιμεέξοδα. 10 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Οικονομίδηςν. Δημοκρατίας

(1991)4(B)ΑΛΛ. 125715 Δημοκρατία ν.Οικονομίδης

(1992)3ΑΛΛ.

1. Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο αιτητής προσβάλλει την 20 απόφαση του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος να μην παραχωρήσει σ' αυτόν έκπτωση για δίδακτρα, που πλήρωσε, για τις σπουδές της κόρης του,το
2. Α. Μαρκίδης και Ι. Νικολάου, γιατοναιτητή. 25 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α'για τους καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. 30 ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής με την παρούσα προσφυγή προσβάλλει την απόφαση του Εφόρου Φόρου Εισοδήματος να μην παραχωρήσει σ' αυτόν έκπτωση για δίδακτρα από£3,500.-, 35 πουπλήρωσε, γιατις σπουδές τηςκόρης του,το
3. Ηκόρητου αιτητήενεγράφηως φοιτήτρια στο "London School of Economics and Political Science" το Σεπτέμβρη του
4. To σύνολο των διδάκτρων που κατέβαλε ο 40 αιτητής για το ακαδημαϊκό έτος 1988/1989 ήταν £4,470 Στερλίνες, δηλαδή£3,738.- Λίρες Κύπρου. Το Μάρτιο του 1989 ο αιτητής υπέβαλε δήλωση του εισοδήματος του για το
5. Στις 24 Απριλίου, 1989, ο 2655 Δημητριάδης, Δ. Καλλήςν.Δημοκρατίας

(1992)Έφορος προέβηκε στη διενέργεια της φορολογίας του αιτητήκαιπαραχώρησεσ' αυτόνέκπτωσηγιαταδίδακτρα της κόρης τουαπό£1,006, πουαντιπροσωπεύει το 1/3 του ολικού ποσούτων διδάκτρων,αφούαφαιρέθηκεαπόαυτά η επιδότηση της Βρεττανικής Κυβέρνησης από £637, και 5 έκπτωσηγιαάλλαέξοδασπουδώναπό£1,

1. Στις 4 Μαΐου, 1989, ο αιτητής υπέβαλε ένσταση κατά της φορολογίας που του επιβλήθηκε για το λόγο ότι ο Έφορος δεν του παραχώρησε πλήρη έκπτωση για τα Μ δίδακτρα τηςκόρηςτου,πουπλήρωσε το
2. Με επιστολή του, ημερομηνίας 15 Ιουλίου, 1989, ο Έφορος πληροφόρησε τον αιτητή ότι ο λόγος, για τον οποίο αποφάσισε όπως πιο πάνω, ήτο διότι τα δίδακτρα ^ που πληρώθηκαν αφορούσαν το ακαδημαϊκό έτος 1988/ 1989 και όχι το οικονομικό έτος 1988 και ότι εφόσον τα υπόλοιπα 2/3 του ποσού των διδάκτρων αφορούσαν το φορολογικό έτος 1989, θα παραχωρείτο έκπτωση στον αιτητή όταν θα διενεργείτο η φορολογία του για το έτος ^0 αυτό. Εναντίον της απόφασης αυτής ο αιτητής καταχώρησε την προσφυγή αυτή, με την οποία ισχυρίζεται ότι ο Έφορος, κατά τη λήψητης επίδικης απόφασης, ενήργησε 25 αντίθεταπρος τις πρόνοιες τουάρθρου 16(l)(vi)τωνΠερί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων 1961-1988,όπως το άρθρο αυτό εισήχθηκε με το άρθρο 2(β) του Νόμου Αρ. 173 του 1988, σύμφωνα με τις οποίες δεν είχε διακριτική ευχέρεια να ενεργήσει με τον τρόπο αυτό,αλλά είχε την 30 υποχρέωση, όπως ρητά προβλέπεται στο άρθρο αυτό,να παραχωρήσει την επιτρεπόμενη έκπτωση για δίδακτρα που "καταβάλλονται" κατάτο φορολογητέο έτος και όχι σε ποσά που "δαπανήθηκαν" για δίδακτρα του φορολογητέου έτους. 35 Η θέσητουκαθ'ουηαίτησηΕφόρουείναι ότι ηεπίδικη απόφαση λήφθηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, από τις οποίες προκύπτει ότι η βάση της φορολογίας φόρου εισοδήματος είναι το εισόδημα του 40 συγκεκριμένου φορολογικού έτους στο οποίο ευρίσκεται, αφού αφαιρεθούν από αυτό οι επιτρεπόμενες δαπάνες που αναφέρονταιστο ίδιοφορολογικό έτος. 2656 4ΑΛΛ. Καλλήςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. Τοάρθρο 16(l)(vi)τουΝόμουπροβλέπει ταακόλουθα:- 5 15 "16

(1)Τηρουμένων των διατάξεων των εδαφίων

(2)και

(3)και του άρθρου 20, παν φυσικόν πρόσωπον, όπερ αποδεικνύει, κατά τρόπον ικανοποιούντα, τον Έφορον ότι έχει ή είχε τέκνον ή τέκνα ζώντα καθ' οιονδήποτε χρόνον διαρκούντος του φορολογικού έτους, δικαιούται, κατά τον προσδιορισμόν του φορολογητέτου αυτούεισοδήματος,εις έκπτωσιν- (

1. vi)Ποσόν μέχρι τριών και ήμισυ χιλιάδων λιρών, το οποίον αποδεδειγμένως καταβάλλεται, αποκλειστικώς ως δίδακτρα, υπό φυσικού προσώπου αναφορικώςπρος το τέκνον αυτού,όπερ φοιτά τακτικώς εν πανεπιστημίω,κολλεγίω ή ετέρω ανεγνωρισμένα) εκπαιδευτικά) ιδρύματι εκτός της Κύπρου." 20 Το επίδικο θέμα είναι κατά πόσον η παράγραφος (
2. vi)πιο πάνω περιορίζεται στα δίδακτρα τα οποία καταβάλλονταικαιαφορούναποκλειστικά το φορολογικό έτος για το οποίο διεκδικούνται ήκατάπόσο καλύπτει το 25 ολικό ποσό, που καταβάλλεται ως δίδακτρα, ανεξάρτητα απόπερίοδογιατηνοποίαέχουνκαταβληθεί. Απόλυτα σχετική με το υπό εκδίκαση θέμα είναι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 29/3/1991, στην 30 Υπόθεση Αρ. 459/90, Οικονομίδης ν. Δημοκρατίας, και κατ' έφεση Δημοκρατία ν. Οιχονομίδη, Αναθεωρητική Έφεση 1347, ημερομηνίας5/6/1992. Αποδεχόμενος την προσφυγή, ο πρωτόδικος Δικαστής 35 αναφέρειταακόλουθα:- 4 0 "Εξετάζοντας τις πρόνοιες του σχετικού νόμου, το συμπέρασμα μου είναι πως οκαθ' συ ηαίτησηενέργησε κάτω απόπλάνηπερίτονόμο,γιατίηαπόφασητουδεν συνάδει με τις σαφείς πρόνοιες του άρθρου 16(l)(
3. vi)τουΝόμου. 2657 Δημητριάδης,Δ. Καλλήςν.Δημοκρατίας

(1992)Οι πρόνοιες αυτέςδημιουργούν στο φορολογούμενο δικαίωμα σειράς εκπτώσεων, κατά τον προσδιορισμό του φορολογητέου του εισοδήματος, αν ο φορολογούμενος αποδείξει, κατά τρόπο που να ικανοποιεί τον Έφορο, ότι καθ' οιονδήποτε χρόνο 5 διαρκούντος τουφορολογικού έτους είχετέκνο ήτέκνα ζώντα και ότι, μεταξύ άλλων, πλήρωσε τα δίδακτρα του(ς) για το Πανεπιστήμιο ή άλλο Ίδρυμα που περιγράφεται στο Νόμο και στο οποίο φοιτούν τακτικά, οπότε ποσό μέχρι £3,500 εκπίπτει του 10 φορολογητέου τουεισοδήματος. Η πληρωμή αυτών των διδάκτρων είναι μια επιτρεπόμενηαπότο νόμο δαπάνη,πουδημιουργεί στο φορολογούμενο δικαίωμα έκπτωσης από το ^ φορολογητέο του εισόδημα. Ο νόμος δεν ομιλεί περί επιμερισμού των διδάκτρων με βάση τη χρονική περίοδο που αφορούν, αλλά περί της καταβολής των διδάκτρων κατά το υπό κρίση φορολογικό έτος. Ο αιτητής κατάβαλεολόκληρο το ποσό των διδάκτρωνεκ 20 £4,252 το Σεπτέμβριο του 1988. Συνεπώς, αφού το ποσό αυτόδαπανήθηκετο 1988, τοποσό των £3,500 θα πρέπει να εκπέσει από το φορολογητέο εισόδημα του αιτητή του 1988, μια και οι άλλες προϋποθέσεις του Νόμου ικανοποιούνται.Οι πρόνοιες των άρθρων6 και 25 11δεν έχουνεφαρμογή. Για τους πιο πάνωλόγους, είναι φανερόπως οκαθ' ου η αίτηση με την εισαγωγή του αναλογικού υπολογισμού, επλανήθη περί το νόμο και ενέργησε 30 κατά τρόπο που δεν προβλέπεται από τις σαφείς του πρόνοιες." Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου επικυρώνοντας την πρωτόδικηαπόφασηανέφερεταακόλουθα:35 "Το συμπέρασμα στο οποίο έχουμε καταλήξει είναι ότι η πρωτόδικη απόφαση είναι ορθή. Η πρόνοια του άρθρου 16(l)(vi), ορθά ερμηνευόμενη υπό το φως των άρθρων 6 και 11καθώςκαιτου συνόλου των προνοιών 40 του Νόμου,καθορίζει τις ακόλουθες προϋποθέσεις για τηνπαραχώρησητης επίδικης έκπτωσης: 2658 4Α.Α.Δ. Καλλήςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης,Δ. Ο φορολογούμενος πρέπει (Α)ναείναιφυσικό πρόσωπο· 5 (Β)ναικανοποιήσειτον Έφοροότι1

(1)καθ οιονδήποτε χρόνο στη διάρκεια του υπό εξέταση φορολογικού έτους είχε τέκνο εν ζωή, το οποίο φοιτούσε σε αναγνωρισμένο εκπαιδευτικό ίδρυματου εξωτερικού· και 15 20 25 30 35

(2)κατέβαλε στη διάρκειατου εν λόγω φορολογικού έτους, αναφορικά προς το εν λόγω τέκνο, αποκλειστικάως δίδακτρα,οποιοδήποτεποσό. Συντρεχουσών των πιο πάνω προϋποθέσεων, κατά τον προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος του για το εν λόγω φορολογικό έτος, το φυσικό αυτό πρόσωπο δικαιούται σε έκπτωση για το ποσό, ύψους £3,500 κατ' ανώτατο όριο, το οποίο κατέβαλε για τον ως άνω σκοπό στη διάρκεια του ίδιου φορολογικού έτους. Ενόψει των ως άνω, ο εφεσίβλητος στην παρούσα περίπτωση, στην οποίαδενυπάρχει ισχυρισμός ότι στις 15.9.1988 είχε προβεί στην πληρωμή όλων των διδάκτρων για το ακαδημαϊκό έτος 1988/89 χωρίς να είχευποχρέωσηκαταβολήςοποιουδήποτεμέρουςαυτών, δικαιούται σε έκπτωση, κατά τον προσδιορισμό του φορολογητέου εισοδήματος του για το 1988,αναφορικά με ολόκληρο το ποσό που κατέβαλε στις 15/9/1988, όχι όμως πέραντουανωτάτουορίουτων£3,500.Ηπερί του αντιθέτουακυρωθείσααπόφασητουΕφόρουήταν,ως εκ τούτου, προϊόν πλάνης περί το νόμο και λανθασμένης ερμηνείαςτης επίδικηςδιάταξηςκαιορθάακυρώθηκεμε τηνπρωτόδικηαπόφαση." Στην υπό εξέταση υπόθεση, όπως προκύπτει και από επιστολή του εκπαιδευτικού ιδρύματος στο οποίο 40 φοιτούσε η κόρη του αιτητή, η προκαταβολή ολόκληρου του ποσού των διδάκτρων ήταν απαραίτητηπροϋπόθεση συμπλήρωσης της εγγραφήςτης σε αυτό,καιως εκ τούτου 2659 Δημητριάδης, Δ. Καλλήςν.Δημοκρατίας

(1992)δεν συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο αιτητής είχε προβεί στην επίδικη πληρωμή χωρίς να έχει την υποχρέωση να πράξειτούτο. Για τους πιο πάνω λόγους έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ηεπίδικη απόφασηείναι προϊόν πλάνης περί τοΝόμοκαιωςτέτοιαπρέπειναακυρωθεί. 5 Η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Οικαθ'ωνηαίτησηναπληρώσουν ταέξοδατουαιτητή ταοποίαναυπολογιστούν απότον Πρωτοκολλητή. Η επίδικηαπόφασηακυρώνεταιμεέξοδα. \ 2660 ™