4\ΑΛ. 10Αυγούστου, 1992 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝΚΑΙ ΕΡΓΩΝΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ'ωνηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 1098/90). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Συστάσεις Προϊσταμένου του Τμήματος —Ένα από τα ουσιαστικότερα κριτήρια — Παρέκκλιση από αυτές πρέπει να αιτιολογείται ειδικά — Μοναδική ηθέσητου προϊσταμένου. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη Υπεροχή — Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει σε απόφαση προαγωγής, εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι ο αιτητής υπερβαίνει έκδηλα του επιλεγέντος υποψήφιου. Ηαπόφασηδεν ακυρώνεται,ανλήφθηκε σύμφωνα με το Νόμο καιταγεγονότατηςυπόθεσηςκαιήτανεύλογαεπιτρεπτή. *5- Ο αιτητής προσέβαλε, με την προσφυγή την προαγωγή του ενδιαφερομένουμέρους στηθέσητουΕπιθεωρητή Αερολιμένα Α". Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 20 25 ι. Το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει του αιτητή,ο οποίοςείναι αρχαιότερος του,σε αξίακαι έτυχε και της συστάσεως του Διευθυντή. ' Οι συστάσεις του προϊσταμένου ενός Τμήματος, οι οποίες υποστηρίζονται από τα στοιχεία του φακέλου, όπως στην προκειμένη περίπτωση, αποτελούν ένα από τα 2771 θεοχάρονςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)ουσιαστικότερα κριτήρια,ταοποίαβαρύνουν κατά τη λήψη απόφασης από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας και παρέκκλιση από τις συστάσεις αυτές πρέπει να αιτιολογείται ειδικά. Και τούτο,γιατί ο προϊστάμενος ενός τμήματος βρίσκεται σεμοναδικήθέση ναεκτιμά τις ανάγκες 5 της θέσης που θα πληρωθεί και την καταλληλότητα των υποψηφίων ως προς την εκτέλεση των καθηκόντων της θέσης. 2. Είναι καθιερωμένο νομολογιακά ότι το Δικαστήριο αυτόδεν 10 επεμβαίνει σε απόφασηπροαγωγής, εκτός αν ικανοποιηθεί ότι ο αιτητής απέδειξε ότι υπερτερεί έκδηλα του επιλεγέντος υποψήφιου. Στην υπό εξέταση υπόθεση ο αιτητής όχι μόνο απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχή, αλλά, όπως φαίνεται από τις συστάσεις του Διευθυντή και 15 τις εμπιστευτικές εκθέσεις, υστερεί αυτού, πράγμα που εμποδίζει την αρχαιότητα του να υπερισχύσει μια και δεν είναι όλα τα άλλα περίπου ίσα. Επίσης, απόφαση προαγωγής δεν ακυρώνεται αν η απόφαση λήφθηκε σύμφωνα με το Νόμο και τα γεγονότα της υπόθεσης και 20 ήταν εύλογα επιτρεπτή, όπως από τα γεγονότα συμπεραίνεται εδώ. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Petsas v.Republic, 3R.S.C.C. 60· 30 Hadjigeorghiou v.Republic
(1977)3 C.LR. 35Christou v.Republic
(1980)3 C.LR.437Ευαγγέλη και Άλλος v.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 634· 35 Theodosiou v.Republic, 2R.S.C.C. 44Republic v. Hans
(1985)3 C.L.R. 146. Λϋωνας και Αλλοι v.Δημοκρατίας
(1990)3Α.ΑΛ.
- ,« Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο αιτητής προσβάλλει την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους στη- θέση του 45 2772 4Α.Α.Δ. θεοχάρουςν.Δημοκρατίαςκ.α. ΕπιθεωρητήΑερολιμένα "Α",απότις 15Οκτωβρίου, 1990, που είναι θέση προαγωγής. Ε.Βραχίμη (κα), γιατοναιτητή. 5 Ρ. Παπαέτη (6/νίς),Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τουςκαθ'ωνη αίτηση. Cur.adv. vult. 10 Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Ο αιτητής μετην προσφυγήαυτήπροσβάλλει την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους, Γρηγόρη Πυθάρα,στη θέση του Επιθεωρητή Αερολιμένα "Α", από τις 15 Οκτωβρίου 15 1990, πουείναιθέση προαγωγής. Η ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας, -η Επιτροπή- στη συνεδρίαση της, στις 7 Αυγούστου 1990, εξέτασε τις παραστάσεις που ο αιτητής υπέβαλε μέσω τουδικηγόρου 20 χουμεεπιστολή, ημερομηνίας 7 Μαΐου 1990, αναφορικά μετην αξιολόγηση τουγιατο έτος
- Η Επιτροπή, αφού σημείωσε ότι η αξιολόγηση του αιτητή στο παρελθόν εγίνετο από διάφορους 25 αξιολογούντες και προσυπογράφοντες λειτουργούς, χωρίς ποτέ ναδοθεί ψηλότερη βαθμολογίααπόεκείνη του 1989, έκρινε ότιδενευσταθούσε τοπαράπονοτου για μη αντικειμενική αξιολόγηση του και αποφάσισε ότι οι εμπιστευτικές εκθέσεις για το 1989 θα λαμβάνοντο 30 κανονικάυπόψη.Κατέληξε στο συμπέρασμααυτό έχοντας υπόψη της την πιο πάνω επιστολή του δικηγόρου του αιτητή και την επιστολή του Διευθυντή του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας, ημερομηνίας 9 Ιουνίου 1990,με την οποία εσχολιάζε τους ισχυρισμούς του αιτητήγια την 35 αξιολόγηση του. Βρίσκω ορθή την προσέγγιση της Επιτροπής και σύμφωνη μετηνομολογία μας. (Petsas ν. The Republic 3 R.S.C.C. 60,Hadjigeorghiou v. TheRe public
(1977)3C.L.R.35,καιChristou v. The Republic
(1980)3C.L.R.437.) 40 Στη συνεδρίαση της Επιτροπής, στις 4 Σεπτεμβρίου 1990, ο Διευθυντής του Τμήματος Πολιτικής Αεροπορίας 2773 Α.Λοΐζου,Π. θεοχάρουςν.Δημοκρατίας κ.α.
(1992)σύστησε για προαγωγή το ενδιαφερόμενο μέρος. Στη συνέχεια, όπως αναφέρεται στο πρακτικό, η Επιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Εξέτασε ταουσιώδηστοιχεία από τοφάκελο πλήρωσης της θέσης, καθώς καιαπό τους προσωπικούς 5 φακέλους και τους φακέλους των ετησίων υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων, και έλαβε επίσης υπόψη τις κρίσεις και τη σύσταση του Διευθυντή. Ενδεικτικά,δε, αναφέρθηκε στις εκθέσεις τωνυποψηφίων κατά ταπέντε τελευταία χρόνια, που χάριν συντομίας θεωρώ περιττό 10 να παραθέσω,καιτοπρακτικό συνεχίζει: "Η Επιτροπήέλαβε επίσης υπόψηταπροσόντα των υποψήφιων καθώς καιτην αρχαιότητα τους, ηοποία φαίνεται στον ενώπιον της Επιτροπής κατάλογο των 15 υποψηφίων. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη όλατα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία, έκρινε μεβάσητα καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τους - αξία, προσόντα, 20 αρχαιότητα -ότι ο Γρηγόρης Πυθάρας, ο οποίος έχει συστηθεί καιαπότο Διευθυντή, υπερέχει των άλλων υποψήφιων και αποφάσισε να του προσφέρει προαγωγή στη μόνιμη (Τακτ. Προϋπ.) θέση Επιθεωρητή Αερολιμένα Α', Τμήμα Πολιτικής 25 Αεροπορίας, σαν του πιο κατάλληλου από τους υποψήφιους." Είναι η θέση του αιτητή ότι υπερέχει του ενδιαφερόμενου μέρους σε πείρα, αξία και αρχαιότητα. 30 Ως προς την αξία, όπως αυτή εξάγεται και από τις εμπιστευτικές εκθέσεις, (Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 750 Εναγγέλη ν.ΤηςΔημοκρατίαςηαπόφασηδόθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1990), το ενδιαφερόμενο μέρος είναι ασύγκριτα καλύτερο από τον αιτητή. Βαθμολογείται για 35 τρία συνεχή χρόνια ως "εξαίρετος" και δύο ως "λίαν καλός", ενώ ο αιτητής έχει συνολικά βαθμολογίες "λίαν καλός" γιακάθεένααπόταπέντετελευταίαχρόνια. Ως προς τα προσόντα, δεν μπορεί να λεχθεί ότι ο 40 αιτητής υπερέχει τουενδιαφερόμενου μέρους, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. 2774 4 AA.A. θεοχάρους ν.Δημοκρατίαςκ.α. Α. Αοΐζου, Π. Ως προς την αρχαιότητα, ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος έχουν διοριστεί στη θέση Επιθεωρητή Αερολιμένα στις 15 Αυγούστου 1984, εις δε την αμέσως προηγούμενη θέση του Βοηθού Αερολιμένα 5 1ης Τάξης, ο αιτητής την 1 Μαρτίου 1979 και το ενδιαφερόμενο μέρος την 1 Ιουλίου
- Ο πρώτος διορισμός του αιτητή είναι στις 21 Σεπτεμβρίου 1959, ως Φρουρός Αερολιμένα, προσωρινός, διορίστηκε δε ως Βοηθός Αερολιμένα 3ηςΤάξης,μόνιμος, την 1 Ιανουαρίου 10 1970, ενώτο ενδιαφερόμενο μέρος ως Βοηθός Αερολιμένα 3ης Τάξης, μόνιμος, την 1 Ιουνίου 1972, και προήχθησαν στη θέση 2ηςΤάξης,ο μεν αιτητήςτην 1 Απριλίου 1973, το δεενδιαφερόμενο μέρος την 1Απριλίου
- 15 Όσον αφορά το διορισμό στην προηγούμενη θέση, ο ένας διορίστηκε ως Βοηθός Αερολιμένα 1ης Τάξης, μόνιμος, την 1 Μαρτίου 1979, και το ενδιαφερόμενο μέρος την 1Ιουλίου
- 20 Ο αιτητής είναι, επομένως, ενδιαφερόμενου μέρους. αρχαιότερος του Είναι φανερόν από την πιο πάνω έκθεση των γεγονότων ότι, το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει του 25 αιτητή,ο οποίος είναι αρχαιότερος του σε αξία,και έτυχε και της συστάσεως του Διευθυντή, ηοποίακαταγράφτηκε στο σχετικό πρακτικόως εξής: 30 "Λαμβανομένων υπόψη των τριών κριτηρίων συστήνει το Γρηγόρη Πυθάρα,ο οποίος διαθέτει όλες τις ικανότητες και ιδιότητες να φέρει σε πέρας τα καθήκοντατης θέσης." Οι συστάσεις του προϊσταμένου ενός Τμήματος οι 35 οποίες υποστηρίζονται από τα στοιχεία του φακέλου, όπως στην προκειμένη περίπτωση, αποτελούν ένα απότα ουσιαστικότερα κριτήρια, τα οποία βαρύνουν κατά τη λήψη απόφασης από την Επιτροπή και παρέκκλιση από τις συστάσεις αυτές πρέπει να αιτιολογείται ειδικά. Και 40 τούτο, γιατί ο προϊστάμενος ενός τμήματος βρίσκεται σε μοναδική θέση να εκτιμά τις ανάγκες της θέσης που θα πληρωθεί και την καταλληλότητα των υποψηφίων ως προς την εκτέλεσητων καθηκόντων της θέσης. (Βλέπεκαι 2775 Α. ΛοΤζου,Π. θεοχάρουςν.Δημοκρατίαςκ,α.
(1992)Theodosiou v. The Republic, 2R.S.C.C.44 στη σελ. 48, R. v. Haris
(1985)3 C.L.R. 146, και Λνωνας ν. Της Δημοκρατίας, υπόθεση αρ.683/88, ηαπόφασηδόθηκε στις 14 Ιουνίου 1990 από την Ολομέλεια.) 5 Είναι καθιερωμένο νομολογιακά ότι το Δικαστήριο αυτό δεν επεμβαίνει σε απόφαση προαγωγής, εκτός αν ικανοποιηθεί ότι ο αιτητής απέδειξε ότι υπερτερεί έκδηλα του επιλεγέντος υποψήφιου.Στην υπό εξέταση υπόθεση ο αιτητής όχι μόνο απέτυχε να αποδείξει έκδηλη υπεροχή, 10 αλλά όπως φαίνεται απότις συστάσεις του Διευθυντή και τις εμπιστευτικές εκθέσεις υστερεί αυτού, πράγμα που εμποδίζει την αρχαιότητατου να υπερισχύσει μια και δεν είναι όλα τα άλλα περίπου ίσα. Επίσης, απόφαση προαγωγής δεν ακυρώνεται αν η απόφαση λήφθηκε 15 σύμφωνα με το Νόμο και τα γεγονότα της υπόθεσης και ήταν εύλογα επιτρεπτή, όπως από τα γεγονότα συμπεραίνεται εδώ. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή 20 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται, δεν γίνεται όμως οποιαδήποτε διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 25 2776