clr/1992/1992_4_2777.pdf

(5)— Εξουσίες τηςΑναθεωρητικήςΑρχής Αδειών — Ευρεία διακριτική ευχέρεια της ΑναθεωρητικήςΑρχής Αδειών από τις πρόνοιες του Άρθρου 18παράγραφος 6— Τοβάρος αποδείξεως στον αιτητη. Αναθεωρητική Δικαιοδοσία Ανωτάτου Δικαστηρίου — Δικαστικός Έλεγχος — Επέμβαση Δικαστηρίου — ΤοΔικαστήριο επεμβαίνει μόνον αν υπάρχει κακήχρήση της διακριτικής εξουσίας ή πλάνη 10 περί ταπράγματα ήμηλήψηυπόψηουσιωδώνγεγονότων. Διοικητική Πράξη — Αιτιολογία — Δεν αποτελεί αιτιολογία η απλή επανάληψητωνπρονοιών τουνόμου. 15 20 Ο αιτητήςζήτησεμετηνπροσφυγήτηνακύρωσητηςαπόφασης της ΑναθεωρητικήςΑρχής Αδειών, με την οποία απορρίφθηκε η ιεραρχική προσφυγή του εναντίοντης απόφασης με την οποία η Αρχή Αδειών αρνήθηκε να του χορηγήσει άδεια οδικήςχρήσης μεταφορέα"Α" γιαΔιεθνείςΟδικέςΜεταφορές. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισεότι: 1.ΗΑναθεωρητικήΑρχήΑδειών μπορείμεβάση το Αρθρο4Α

(4)να εκδώσειμιααπότις ακόλουθεςαποφάσεις: 2777 Χαριλάου ν.Δημοκρατίας

(1992)(γ)Νατροποποιήσειτηνπροσβληθείσα απόφασηή (δ) να προβεί η ίδια σε έκδοση νέας αποφάσεως σε αντικατάσταση τηςπροσβληθείσας. Επίσης, σύμφωνα μετην παράγραφο5 τουΑρθρου 4Α, ηΑναθεωρητική ΑρχήΑδειών 5 κατά τη λήψη μιας των στις παραγράφους (δ) και (ε) του προηγουμένου εδαφίου αναφερομένων αποφάσεων, δύναται να λάβει υπόψη και γεγονότα μεταγενέστερα της εκδόσεως της αποφάσεως της Αρχής Αδειών, να προχωρήσει στην έκδοση όποιαςαπόφασηςθεωρούσε υπότις περιστάσεις πως 10 ήταν εύλογη και δίκαιη, εφαρμόζονταςτο Νόμοόπως ηίδια έκρινε ότι θα έπρεπε να εφαρμοσθεί, ενόψει των γεγονότων που τέθηκαν ενώπιον της. Από τις πρόνοιες του Αρθρου 18, παράγραφος 6 του Νόμου περί Ρυθμίσεων της Τροχαίας Μεταφοράς 1982- 1984,προκύπτειότι ηΑναθεωρητική Αρχή 15 έχει ευρεία διακριτική εξουσία να εξετάζει τέτοιες αιτήσεις. Τοβάροςτης αποδείξεως το έχει ο αιτητής.Ηδε αξιολόγηση των γεγονότων αυτών ευρίσκεται μέσα στη διακριτική ευχέρεια του διοικητικού οργάνου. Το Δικαστήριο τούτο, στην άσκησητηςαναθεωρητικήςτουδικαιοδοσίας,κάτωαπό 20 το Άρθρο 146 του Συντάγματος,επεμβαίνει μόνο αν υπάρχει κακή χρήση της διακριτικής εξουσίας ή πλάνη περί τα πράγματαήμηλήψηυπόψηουσιωδών γεγονότων. 2.ΤΕχει νομολογηθεί ότι απλή επανάληψη των προνοιών του 25 νόμου δεν αποτελεί αιτιολογία και στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχουν στοιχεία στο φάκελο τα οποία,αν εγίνοντο δεκτά,θαστήριζαν αυτότο συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε ηΑναθεωρητική Αρχή. 30 Η αιτιολογία, επομένως, είναι ανεπαρκής, διότι δεν στηρίζεται πάνω στο περιεχόμενο του φακέλου, ούτε και μπορεί ναθεωρηθείότι συμπληρώνεται απόαυτό. Η επίδικη απόφασηακυρώνεταιχωρίςέξοδα. 35 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Tsoulloftas v.Republic

(1983)3C.L.R. 426· 4 0 Petrides v.Republic

(1983)3C.L.R.246Papageorghiou v.Republic

(1984)3C.L.R.-1348· Πορίσματα Συμβουλίου της Επικρατείας, 1929-1959σελ. 186- 2778 ^ 4 ΑΛΛ. Χαριλάου ν.Δημοκρατίας Iacovides v.Republic

(1966)3C.L.R. 212. Προσφυγή. 5 Προσφυγήμετηνοποίαο αιτητήςζητάτην ακύρωση της απόφασης της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 22 Ιουλίου, 1992, με την οποία απορρίφθηκε η ιεραρχική προσφυγή του εναντίον της απόφασης, με την οποία αυτή αρνήθηκε να χορηγήσει προς τον αιτητή άδεια οδικής 10 χρήσης μεταφορέα "Α" γιαδιεθνείς οδικές μεταφορές. Α. Παναγιώτον,γιατοναιτητή. !5 Α. Μαππονρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv. vult. Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με 20 την προσφυγή του αυτή ο αιτητής ζητά την ακύρωση της απόφασηςτης Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών, ημερομηνίας 22 Ιουλίου 1992, με την οποία απορρίφθηκε η ιεραρχική προσφυγή του εναντίον της απόφασης, με την οποία αυτή αρνήθηκε να χορηγήσει προς τον αιτητή άδεια οδικής 25 χρήσης μεταφορέα "Α" γιαΔιεθνείςΟδικές Μεταφορές. Ο αιτητής υπέβαλε, στις 26 Μαΐου 1990, αίτηση στην ΑρχήΑδειών, με την οποία ζητούσε να του χορηγηθεί μια τέτοια άδειαγια ένα μεταχειρισμένο όχημα.Στις 29 Μαΐου 30 1990 υποβλήθηκε έκθεση του αρμόδιου Επαρχιακού Γραφείου του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (Παράρτημα Β),στην οποίααναφέρονταιταπιοκάτω. 35 40 "Αναφέρομαι στο πιοπάνωθέμακαισας πληροφορώ ότι ο αιτητής είναι πρόσφυγας από την Αμμόχωστο και τώρα κάτοικος Λεμεσού. Είναι 27 χρόνων, παντρεμένος μεδύοπαιδιά2 και3χρόνατν. Για 4 χρόνια εργάζεται στην εταιρεία Διεθνών Οδικών Μεταφορών C.I.R. πουεδρεύει στηΛεμεσό. Με το αίτημα του ζητά τη χορήγηση άδειας 2779 Α. Λοΐζον,Π. Χαριλάουν.Δημοκρατίας

(1992)μεταφορέα Ά' (T.I.R.) για να δραστηριοποιηθεί από μόνος του. Στην Κύπρο είναι αδειούχα 35 οχήματα μεταφορέα Ά' (T.I.R),ρυμουλκά και70 ρυμουλκούμενα. 5 Η Α.Α., πρόσφατα χορήγησε 10 νέες άδειες μεταφορέαΆ' (T.I.R.). Ο γ. γραμματέας του Σ.Δ.Ο.Μ. κ. Παπαδόπουλος μου δήλωσε ότι φέρουν ένσταση στοαίτημα." " Στις 7 Ιουνίου 1990, τέθηκε αγγελία για ενημέρωση των ενδιαφερομένων καιυποβολήτυχόν ενστάσεων. 15 Η Αρχή Αδειών εξέτασε την αίτηση του αιτητή στη συνεδρία της, σης 27 Ιουνίου 1990, και την απέρριψε επειδή οι ανάγκες εξυπηρετούντο ικανοποιητικά από τα υφιστάμενα αδειούχα οχήματα της κατηγορίας αυτής.Θα πρέπει να λεχθεί εδώ ότι, κατά τη συνεδρία της αυτή, η 20 Αρχή Αδειών εξέτασε και απέρριψε ακόμη μια παρόμοια αίτηση. Στις 13 Ιουλίου 1990, κοινοποιήθηκε στον αιτητή η απορριπτική απόφαση της Αρχής Αδειών, εναντίον της 25 οποίας υπέβαλε ιεραρχική προσφυγή στην Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, η οποία την εξέτασε στη συνεδρία της ημερομηνίας 22 Ιουλίου 1991 και την απέρριψε (Παράρτημα Δ), γιατί δεν ικανοποιήθηκε ότι ο προσφεύγων πληρούσε τα κριτήρια του Νόμου για 30 χορήγηση της αιτούμενης άδειας, και ιδιαίτερα το κριτήριο του άρθρου 18

(4)(γ) των περί Ρυθμίσεων της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμων του 1982-1984, που στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Νόμος. Η απορριπτική απόφαση κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα με επιστολή, 35 ημερομηνίας 12 Σεπτεμβρίου 1991, ο οποίος καταχώρησε τηνπαρούσαπροσφυγή. ΗδιάταξηαυτήτουΝόμου προβλέπει:40 "

(4)Η αρχή αδειών κατά την άσκησιν της διακριτικής αυτής εξουσίας διά την χορήγησιν αδείας 2780 4 ΑΛΛ. Χαριλάου ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. διεθνών μεταφορών θαλαμβάνηυπ'όψιν τακάτωθι: (α) 5 10 (β) (γ) τον βαθμόν εις τον οποίον είναι πιθανόν ότι ο αιτητής θα δύναται να παρέχει ασφαλείς, συνεχείς και τακτικάς μεταφορικός υπηρεσίας" Είναι ηθέσητου αιτητήότι ήτο επαγγελματίας οδηγός διεθνών μεταφορών και με πείρα σε τέτοιου είδους μεταφορές. Είναι κάτοχος επαγγελματικής άδειαςοδηγού. Σε ό,τι αφοράδε το όχημα του αιτητή,τούτο είναι τύπου !5 "truck unit", ρυμουλκό με ρυμουλκούμενο "trailer", ή ψυγείο ειδικά κατασκευασμένο, κατάλληλο και ασφαλές, όπως ισχυρίζεται, για τέτοιου είδους μεταφορές, μια και μετά από τη δέουσα επιθεώρηση από τις αρμόδιες υπηρεσίες διαπιστώθηκε η ασφάλεια και καταλληλότητα 20 χου και ενεγράφη κανονικά στο μητρώο του Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων, στις 8 Μαΐου 1991, ως όχημα δημοσίας χρήσεως για σκοπούς δημοσίων μεταφορών, όπως αναφέρεται και στο σχετικό πιστοποιητικό εγγραφής του (public service vehicle for T.I.P. purposes). 25 Υποστηρίχθηκε δε ότι, η γνώση του τομέα αυτού των μεταφορών και οι δεκάδες χιλιάδες λίρες που προτίθεται να επενδύσει γι αυτότον σκοπό αποτελούν εχέγγυο ότι θα προσφέρει συνεχείς καιτακτικέςμεταφορικές υπηρεσίες. 30 35 Επιπλέον, ενώπιον της Αναθεωρητικής Αρχής κατατέθηκαν βεβαιώσεις της Monde Cypro Hungarian En­ terprises Ltd και Vassos Agricultural Produce Traders Ltd για τη συνεργασία του αιτητή με αυτούς για τέτοιες μεταφορές. Από τα στοιχεία του φακέλου και ειδικότερα από τα πρακτικάτης Αναθεωρητικής ΑρχήςΑδειών, ημερομηνίας 27 Μαρτίου 1991, στην οποία παρέστη ο αιτητής για εξέταση της αίτησης του, προκύπτει ότι, η Αναθεωρητική 4 0 Αρχή Αδειών έλαβε υπόψη της τόσο την έκθεση του Επαρχιακού Ελεγκτή Μεταφορών,ημερομηνίας 29 Μαΐου 1990, που παρατίθεται πιο πάνω και στην οποία δεν γίνεται αναφορά σε θέματα σχετικά με την πιθανότητα 2781 Α. Λοΐξου, Π. Χαριλάου ν.Δημοκρατίας

(1992)παροχής ασφαλών συνεχών και τακτικών μεταφορικών υπηρεσιών, που αποτελούν τα στοιχεία του άρθρου 18

(4)(γ), όσον και τους ισχυρισμούς του αιτητή, ο οποίος ζήτησε την άδεια, όπως δήλωσε, για να μην τον εκμεταλλεύονται. 5 Ο δεύτερος νομικός ισχυρισμός του αιτητή είναι ότι η πράξη είναι παράνομη, ως αντικείμενη στις πρόνοιες του Νόμου. 10 Ο τρίτος νομικός ισχυρισμός του αιτητή είναι ότι, η απόφαση των καθ' ων η αίτηση στερείται της αναγκαίας επαρκούς αιτιολογίας. 5 Είναι περιπλέον ο ισχυρισμός του αιτητή ότι οι δύο αποφάσεις, της Αρχής Αδειών και της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, ενώ έχουν το ίδιο νομικό υπόβαθρο, αρνούνταιάδειαστον αιτητή,εφαρμόζοντας διαφορετικές πρόνοιες του άρθρου 18

(4)του Νόμου. Ενώ δηλαδή η πρωτόδικη απόφαση της Αρχής Αδειών αρνείται την 20 έκδοση άδειας, γιατί οι ανάγκες ικανοποιούνται με τις υπάρχουσες άδειες, η Αναθεωρητική Αρχή αρνείται την έκδοση άδειας γιατί δεν ικανοποιήθηκε ότι ο αιτητής πληρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 18

(4)(γ), δεν πείστηκε δηλαδή ότι αυτός θα παρέχει ασφαλείς συνεχείς 25 και τακτικές μεταφορικές υπηρεσίες. Αυτό, κατά τον ισχυρισμό του αιτητή, είναι παράνομο και συνιστά υπέρβαση και/ή κατάχρηση της εξουσίας της Αναθεωρητικής Αρχής. 30 Είναι η θέση της Αρχής ότι η αιτιολογία της επίδικης απόφασης βρίσκεται τόσο στα πρακτικά της συνεδρίας της Αναθεωρητικής Αρχής Αδειών, ημερομηνίας 27 Μαρτίου 1991,που εξέτασε την προσφυγήτου αιτητή,όσο και στον υπόλοιπο φάκελο και προκύπτει κυρίως από 35 στοιχεία, τα οποία ο ίδιος προσεκόμισε. Επομένως, ενόψει των περιστατικών και γεγονότων της υποθέσεως, ήταν εύλογα ανοικτό στους καθ' ους η αίτηση να εκδώσουν την προσβαλλόμενη απόφαση ασκώντας τη διακριτικήτους εξουσία. 40 Η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών μπορεί, με βάση το άρθρο 4Α

(4), να εκδώσει μια από τις ακόλουθες 2782 4 ΑΛ.Α. Χαριλάουν.Δημοκοατίας Λ, Λοΐζου,Π. αποφάσεις: (γ)Νατροποποιήσει την προσβληθείσα απόφασηή 5 10 15 (δ) να προβεί η ίδια σε έκδοση νέας αποφάσεως σε αντικατάσταση της προσβληθείσας. Επίσης, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου4Α, η Αναθεωρητική Αρχή Αδειών, κατά τη λήψη μιας των στις παραγράφους (δ) και (ε) του προηγουμένου εδαφίου αναφερομένων αποφάσεων, δύναται να λάβει υπόψη και γεγονότα μεταγενέστερα της εκδόσεως της αποφάσεως της Αρχής Αδειών, να προχωρήσει στην έκδοση όποιας απόφασης θεωρούσε υπό τις περιστάσεις πως ήταν εύλογη και δίκαιη, εφαρμόζοντας το Νόμο όπως η ίδια έκρινε ότι θα έπρεπε να εφαρμοσθεί, ενόψει των γεγονότων που τέθηκανενώπιοντης. Από τις πρόνοιες του άρθρου 18 παράγραφος6 του 20 Νόμου προκύπτει ότι, η Αναθεωρητική Αρχή έχει ευρεία διακριτικήεξουσία να εξετάζει τέτοιες αιτήσεις.Τοβάρος της αποδείξεως το έχει ο αιτητής. Η δε αξιολόγηση των γεγονότων αυτών ευρίσκεται μέσα στη διακριτική ευχέρεια του διοικητικού οργάνου.Το Δικαστήριο τούτο, 25 στην άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας, κάτω από το Άρθρο 146 του Συντάγματος,επεμβαίνει μόνο αν υπάρχει κακή χρήση της διακριτικής εξουσίας ή πλάνη περίταπράγματαήμηλήψη υπόψηουσιωδών γεγονότων. 30 Οι αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο της διακριτικής εξουσίας έχουν αναλυθείσε σειρά υποθέσεων. Ενδεικτικάμπορεί ναγίνει αναφοράστις υποθέσεις Tsoulloftas v. The Republic

(1983)3 C.L.R.426 και Petrides v. The Republic

(1983)3 C.L.R.246. Στην τελευταία έχει 35 λεχθεί ότι ολακωνισμός της προσβαλλομένηςαποφάσεως του Υπουργού δεν είναι αφ' εαυτού ενδεικτικό της ελλείψεως δέουσας αιτιολογίας και η αιτιολογία που δόθηκε, όπως και σε κάθε άλλη διοικητική πράξη, θα μπορεί νασυμπληρωθεί απόταστοιχείατου φακέλουτης 40 υποθέσεως. Εφ'όσον η απόφασηστηρίζεται στην εξέταση του περιεχομένου της και στο υπόβαθρο της,ηαιτιολογία για την οποία δόθηκε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι ανεπαρκής. Το κύριο επομένως κριτήριο, είναι κατά 2783 Α. Λοΐζου,Π. Χαριλάουν,Δημοκρατίας

(1992)πόσον ήτανευλόγως ανοικτόστον Υπουργό, ενόψειτων διατάξεων του νόμου και των στοιχείων που τέθηκαν 1 ενώπιον του, ν αποφασίσει κατά τον τρόπο που απεφάσισε." Έχει νομολογηθεί ότι,απλήεπανάλειψητωνπρονοιών του νόμου δεν αποτελεί αιτιολογία και στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχουνστοιχεία στο φάκελο ταοποία, αν εγίνοντο δεκτά,θαστήριζαναυτότοσυμπέρασμα,στο οποίοκατέληξεηΑναθεωρητικήΑρχή. 10 Η αιτιολογία, επομένως, είναι ανεπαρκής, διότι δεν στηρίζεται πάνω στο περιεχόμενο του φακέλου,ούτεκαι μπορεί ναθεωρηθεί ότι συμπληρώνεται απόαυτό.(Βλέπε Papageorgbiou v. The Republic

(1984)3 C.L.R. 1348, 15 1355,ΠορίσματαΣυμβουλίουτηςΕπικρατείας,1929-1959 σελ. 186,Iacovidesv. TheRepublic

(1966)3C.L.R. 212. Μια και κατέληξα στο συμπέρασμα αυτό της ακυρώσεως, για το λόγο της ανεπαρκούς αιτιολογίας, 20 θεωρώ περιττό ναασχοληθώ με τους υπόλοιπους λόγους πουπρόβαλεο αιτητής. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Δεν 25 γίνεταιόμωςδιαταγήγιαέξοδα. Ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιχωρίςέξοδα. 2784 5