clr/1992/1992_4_2835.pdf

(1992)Παπαδόπουλος ν. Δημοκρατίας και η απαιτούμενη, για την εφαρμογή τον Άρθρον 146.6, εκπρώτηςόιμεωζζημία. Προσφνγή βάσει τον Άρθρον 146 τον Συντάγματος — Κατάργηση Δίκης — Ανάκληση της επίδικηςπράξης που καταργεί τηδίκη — 5 Δυνατότητα και σε τέτοια περίπτωση να επιδικαστούν έξοδα υπέρ τον αιτητή. Η αιτήτρια ζήτησε με την προσφυγή ακύρωση της απόφασης των καθ' ων ηαίτηση,περί αποκοπήςτου μισθού της,ακύρωση της 1" παράλειψης να αντιμετωπιστεί, από τους καθ' ων η αίτηση, η σχετική γραπτή διαμαρτυρία της καιακύρωση της απολύσεως της, παρόλο πουδεν της κοινοποιήθηκε επίσημα. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυριόνοντας την πράξη απολύσεως 15 της αιτήτριας,αποφάσισε ότι:

1. Η παρούσα υπόθεση δεν προσφέρεται για ανάπτυξη του δικαιώματος του "αναφέρεσθαι στας αρχάς", που θεσμοθετείται και διαφυλάσσεται με το Άρθρο 29 του 20 Συντάγματος. Είναι φανερόν ότι η επιστολή -παράπονο λήφθηκε από το Συμβούλιο στις 27 Φεβρουαρίου, 1992 και η προσφυγή καταχωρίστηκε στις 24 Μαρτίου, 1992, πριν από την 25 εκπνοή της οποιασδήποτε προθεσμίας που ορίζεται στο Άρθρο 29 του Συντάγματος. Δεν υπάρχει παράλειψη οφειλόμενης με το νόμο ενέργειας. Παράλειψη προϋποθέτει καθήκον επιβαλλόμενο από το νόμο (περιλαμβανομένου του Συντάγματος)καιπαράλειψη εκτέλεσηςτου. 30 Η θεραπεία 2, ανεξάρτητα οποιωνδήποτε άλλων λόγων, δεν προσβάλλει πράξη, απόφασηήπαράλειψη,με το νόημα της παραγράφου 1 του Άρθρου 146 του Συντάγματος, και, ως εκ τούτου, στην έκταση αυτή, η προσφυγή είναι 35 απαράδεκτη.
2. Η θεραπεία 1 προσβάλλει την αποκοπή του μισθού της αιτήτριας. Στην παρούσα υπόθεση η αποκοπή του μισθού της αιτήτριας είναι πράξη εκτέλεσης της απόφασης απόλυσης της. Ο μισθός είναι δικαίωμα,όσο υφίσταται η υπαλληλική σχέση. Η υπαλληλική σχέση της αιτήτριας έπαυσε να υφίσταται με την απόφαση της 21ης Ιανουαρίου, 1992, και, ^5 2836 40 4ΑΛ.Δ. 5 Περικλέους ν.Ινμβ. Βελτ. Αγ. Νάπας (AQ.2) ως εκ τούτου,η μη πληρωμή μισθού μετά την ημερομηνία εκείνη ήταν η εκτέλεση της απόφασης της απόλυσης. Η αποκοπή του μισθού της αιτήτριας, από 21 Ιανουαρίου, 1992, ήτανη άμεση παραγωγή του εννόμου αποτελέσματος τηςαπόφασης απόλυσης. Ηταντοαποτέλεσμα τηςατομικής ρύθμισης και της κατάλυσης της νομικής κατάστασης της υπαλληλικής σχέσης μεταξύ αιτήτριας και Συμβουλίου. Η προσφυγή,στην έκτασηπουαναφέρεταιστηθεραπεία 1 του αιτητικού,είναι απαράδεκτη. 10 15 20 25 30 35 40
3. Ενόψειτων ανωτέρω,δεν θεωρείται αναγκαίοήχρήσιμο να εξεταστεί αν υπάρχει συνάφεια μεταξύ των "πράξεων" που προσβάλλονται στις τρεις παραγράφους του αιτητικού. Είναι αρκετόναειπωθεί ότι δεν χωρεί προσφυγήμετο ίδιο δικόγραφο εναντίον περισσοτέρων της μιας αυτοτελούς διοικητικής πράξης,οι οποίες δεν είναι συναφείς. Πράξεις ή αποφάσεις θεωρούνται συναφείς, εάν η μια πράξη αποτελεί προϋπόθεσητης άλλης ήαφορούντον ίδιοαιτητή, στηρίζονται στις ίδιες διατάξεις του νόμου, έχουν ταυτόσημη αιτιολογία και εξεδόθησαν στην ίδια διοικητική διαδικασίααπότο ίδιοόργανο.
4. Στην σελ. 365 του συγγράμματος "Δίκαιον των Διοικητικών Πράξεων" του Μιχ. Δ. Στασινόπουλου γίνεται στη θεωρία Τ ης παραλαβής, δηλαδή, ότι η ατομική πράξη, για να επιφέρει τις έννομες συνέπειες της,πρέπει να κοινοποιηθεί προς το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Στα πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, στη σελ. 191, γίνεται διάκριση μεταξύ δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, που αποτελεί συστατικό στοιχείο της διοικητικής πράξης, και κοινοποίησης στο διοικούμενο, όταν αυτή δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο τηςπράξης,αλλάτρόπο γνωστοποίησης αυτής,πουακολουθεί τηντελείωσητης. Στις περιπτώσεις που η δημοσίευση επιβάλλεται, εάν δεν δημοσιευτεί η δημοσιευτέα πράξη, αυτήαποτελεί internum της Διοίκησης και δεν έχει την ικανότητα παραγωγής εννόμου αποτελέσματος, η δε Διοίκηση δικαιούται να την τροποποιήσει ή/και να τη ματαιώσει. Μπορεί, επίσης, να ματαιώσει απόφαση η οποία δεν κοινοποιήθηκε στο διοικούμενο καιδενπαρήγαγεέννομααποτελέσματα. Εάν, όμως, η δημοσιευτέα πράξη εφαρμόστηκε από τη 2837 Περικλέονς ν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)Διοίκηση πριν τη δημοσίευση και παρήγαγε έννομα αποτελέσματα, ακυρούται από το Συμβούλιο της Επικρατείας.

1. Το αντικείμενο προσφυγής, με βάση το Άρθρο 146.1 του 5 Συντάγματος, είναι εκτελεστή διοικητικήπράξη,ή απόφαση ή παράλειψη προσώπου, αρχής ή οργάνου, που ασκεί εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία. Το αντικείμενο της προσφυγής είναι η νομιμότητα εκτελεστής διοικητικής πράξης ή απόφασης. Η εκτελεστή πράξη εκφράζει τη 10 βούληση του διοικητικού οργάνου, εξουσιαστικού χαρακτήρα,και τη ρύθμιση πάνωσε ένα θέμα. Είναι πράξη που σκοπό έχει την παραγωγή εννόμου αποτελέσματος έναντι του διοικούμενου και συνεπάγεται την άμεση εκτέλεσητου.Το κύριο στοιχείο της έννοιας της εκτελεστής 15 πράξης είναι η άμεση παραγωγή εννόμου αποτελέσματος, που συνίσταται στη δημιουργία, τροποποίηση ή κατάλυση νομικής κατάστασης, δηλαδή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων διοικητικούχαρακτήρατου διοικούμενου. 20 ,Εκτελεστή διοικητική πράξη είναι μόνο η πράξη με εξωτερικές έννομες συνέπειες. Στις περιπτώσεις προαγωγής είναι αναγκαία,σύμφωνα με το νόμο ήτους κανονισμούς, ανάλογα με την περίπτωση,η 25 λήψη της απόφασης,ηκοινοποίηση στον προαγόμενο και η αποδοχήτηςαπόαυτόν.
2. Στην παρούσαυπόθεση,το Συμβούλιο αποφάσισετην άμεση απόλυση της αιτήτριας από τη θέση του Γραμματέα. Δεν 30 κοινοποίησε στην αιτήτρια την απόφαση αυτή μέχρι και μετά την καταχώριση της προσφυγής και την πρώτη εμφάνιση στο Δικαστήριο. Όμως εκτέλεσε την πράξη. Αμέσως, στην ίδια συνεδρία, αποφάσισε ότι κενώθηκε η θέση Γραμματέα. Πλήρωσε τη θέση με τον διορισμό/ 35 προαγωγήάλλου. Η θεσμοθετημένη θέση είναι μία και μόνη. Δεν μπορούσε άλλος ναπροαχθεί, χωρίςκένωση τηςθέσης μετην απόλυση της αιτήτριας. Αυτό δηλώνει και το σχετικό πρακτικό του 40 Συμβουλίου. Δεύτερη πράξηεκτέλεσης: Άμεσηαποκοπή του μισθού της, από την ημέρα της λήψης της προσβαλλόμενης απόφασης. 2838 4Α.Α.Δ. 5 Περικλέους ν.Συμβ. Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2) Η προσβαλλόμενη απόφαση έχει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εκτελεστής διοικητικής πράξης. Ο σκοπός της άμεσης εκτέλεσης είναι προφανής και ηπαραγωγή εννόμων αποτελεσμάτων, τα οποία επηρέασαν δυσμενώς τα δικαιώματατηςαιτήτριας,είναι αναντίλεκτη. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθαρά εκτελεστή διοικητική πράξη και υπόκειται στο δικαστικό έλεγχο, με βάσητην παράγραφο 1 τουΆρθρου 146 τουΣυντάγματος. 15 20 25 3Q Στις 19 Μαρτίου, 1992, ηαπόφασηακυρώθηκε/ανακλήθηκε. Δεν κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια,ούτε και διέρρευσε στον τύπο η ακύρωση της απόφασης αυτής. Για τους μισθούς της, που δεν πληρώθηκαν, εκδόθηκαν τραπεζικές επιταγές. Στις 12 Ιουνίου, 1992, ευδόκησαν να στείλουν στην αιτήτρια επιστολή.
3. Ο πολίτης δικαιούται να προσβάλει τη νομιμότητα εκτελεστής διοικητικής πράξης, όταν έννομο ενεστώς συμφέρον του έχει ευθέως προσβληθεί από την απόφαση, πράξηήπαράλειψη οργάνου,αρχής ήπροσώπου,που ασκεί εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία. Το έννομο συμφέρον πρέπει να είναι ενεστώς, άμεσο και προσωπικό, γιατί η προσφυγή δεν είναι λαϊκή αγωγή. Το έννομο συμφέρον πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο της καταχώρισης της προσφυγής και κατά τη διάρκεια της ακρόασης μέχρι το τέλος τηςδίκης. Η ανάκληση διοικητικής πράξης είναι νέα εκτελεστή διοικητική πράξη. Η ανάκληση εξ ολοκλήρου διοικητικής πράξης ενεργεί ex tunc και, κατά το Ελλαδικό Δίκαιο, η δίκη καταργείται, γιατί επέρχεται η εξαφάνιση του αντικειμένου της. Ο αιτητής δεν συνεχίζει να έχει έννομο συμφέρον. 35 40 Στην Κύπρο, με βάση την παράγραφο 6 του Άρθρου 146 του Συντάγματος, ακυρωτική απόφαση της προσβαλλόμενης πράξης, απόφασης ή παράλειψης από το Δικαστήριο, κάτωαπότην παράγραφο4 του ι&ίου Άρθρου, είναι αναγκαία προϋπόθεση για αξίωση εύλογης αποζημίωσης ή άλλης θεραπείας, εάν δεν ικανοποιηθεί η αξίωση του αιτητήαπότη Διοίκηση -(Phedias Kyriakides and The Republic(Ministerof Interior) 1 R.S.C.C.66,74). 2839 Περικλέους ν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)Η προσφυγή δεν μπορεί να προχωρήσει όταν παραμείνει χωρίς αντικείμενο. Η ανάκληση της διοικητικής πράξης οδηγεί στην εξαφάνιση της πράξης και την κατάργηση της δίκης, εκτός εάν, κατά την περίοδο πριν την ανάκληση, ο αιτητής έχει υποστεί ζημία,ηοποία δεν εξαλείφθηκε με την 5 ανάκληση. Ανεξάρτητα από την ανάκληση της διοικητικής πράξης ή απόφασης, αν στη διάρκεια της ισχύος της παρήχθησαν αποτελέσματα που ζημιώνουν τον αιτητή, που δεν 10 αντιμετωπίστηκαν ή εξαλείφθηκαν με την ανάκληση, η προσφυγή πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, με σκοπό την ακύρωση, για να μπορεί ο αιτητής, με βάση την παράγραφο 6 του Αρθρου 146 του Συντάγματος,να ζητήσει αποζημίωση. (Βλέπε Χρίστος Παπαδόπονλλος ν. 15 Κυπριακής Δημοκρατίας).

1. Η αιτήτρια είχε έννομο συμφέρον κατά το χρόνο της καταχώρισης της προσφυγής.Το συμφέρον δεν είναι μόνον υλικό, αλλά μπορεί να είναι και ηθικό. Ηθέση Γραμματέα του Συμβουλίου είναι μία. Κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, εκ πρώτης όψεως, παραμένει ζημιά ή βλάβηηοποίαδεν εξαλείφθηκε με την ανάκληση.Ηδίκη,ως εκ τούτου, συνεχίζει και το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει τη νομιμότητα της απόφασης απόλυσης της αιτήτριας,που λήφθηκε στις 21 Ιανουαρίου,
2. Δεν έγινε απόπειρα από το Συμβούλιο υπεράσπισης της πράξης. Η κρινόμενη διοικητική πράξη είναι έκδηλα αντίθετη με το νόμο. Αποτελεί,εκ προθέσεως, παραβίασητων κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης, των βασικών ανθρωπίνων ελευθεριών και, ειδικά, του δικαιώματος υπεράσπισης και ακρόασης.
3. ΗΔημοκρατία είναι η Κυβέρνηση του λαού από το λαό. Οι εκλελεγμένοι τοπικοί άρχοντες πρέπει να κάμνουν βίωμα 35 τους τη Δημοκρατία και την εφαρμογή του νόμου, περιλαμβανομένων τωνκανόνων τουδιοικητικούδικαίου. Στην παρούσα περίπτωση, υπάρχει κατάφωρη εσκεμμένη παραβίαση κάθε αρχής δικαίου,η οποία αφήνει έκθετη την 40 τοπικήαυτοδιοίκηση. Η τοπική αυτοδιοίκηση εξυψώνεται όχι με μελανά στίγματα, όπως η πράξη που ακυρώθηκε, αλλά με 2840 20 25 30 4ΑΛΛ. Περικλέουςν.Σνμβ.Βελτ.Αγ. Μάπας(Αρ.2) συμμόρφωση προς τους κανόνες του δικαίου και το σεβασμότωνανθρωπίνων δικαιωμάτων. 5
4. Και αν ακόμα το Δικαστήριο εύρισκε ότι μετά την ανάκληση εξαλείφθηκαν όλα τα αποτελέσματα της προσβαλλόμενης πράξης, θα επιδίκαζε έξοδα υπέρ της αιτήτριας, λαμβανομένων υπόψη του είδους και της έκτασης τηςπαρανομίας της πράξης πουπροσβλήθηκε στο χρόνοτηςέκδοσης της. Ηπροσφυγή επιτυγχάνειμερικώςμεέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: 15 Georghiou v.Republic

(1987)3C.L.R. 400Σιμιλλή και Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ.463· 20 Διακόπουλος και Άλλος ν.Ρ.Ι.Κ.

(1990)3ΑΛΛ. 1366· Αρσαλίδης ν.Α.ΤΗ.Κ.(Αρ.1)

(1991)4(B)ΑΛΛ. 160V Κυριάκου και Άλλοι ν.Α.ΤΗ.Κ. (Αρ.2)

(1991)4(Γ)ΑΛΛ. 1822- 25 Πογιατζής ν. Δημοκρατίας

(1992)4(A)ΑΛΛ. 20· G.E. MavrommalisLtd και Άλλος ν. Δήμου Αεμεσού

(1992)4 ΑΛΛ. 2338- 30 Panayides v.Republic (Public ServiceCommission)

(1972)3 C.L.R. 467G.E.D. MetalIndustry Ltdv. Δημοκρατίας

(1991)4(A)ΑΛΛ. 584- 35 ΧατζηΠαύλος v. Εφορείας Ελληνικών Στροβόλου

(1992)4ΑΛΛ. 1031- Εκπαιδευτηρίων Γεα)ργούδην. Δήμου Αραδίππου

(1990)3ΑΛΛ. 3178· 40 Μαγκλήν.Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου

(1992)4ΑΛΛ. 1779· Σ.τ.Ε Υπόθεση 1866/1967- 45 KolokassidesandRepublic

(1965)3C.L.R. 542· Republic v.DemetriouandOthers

(1972)3C.L.R. 219- 2841 Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ.Αγ.Νάπας(Αρ.2)

(1992)Δημοκρατία ν. Χατζηπαντελή

(1989)3(B)ΑΛΛ. 961Εταιρεία Μουτουλλάς - Καλοπαναγιώτης Μεταφοραί Ατδ ν. Αρχής Αδειών και Άλλης

(1989)3(Δ)ΑΛΛ. 2277- 5 Chrysostomides v. TheGreek Communal Chamber

(1964)C.L.R. 397Christofides v.CY.TA

(1979)3C.L.R. 99Avgoloupiv.MinisterofInterior

(1985)3 C.L.R. 1525Kritiotisv. MunicipalityofPaphosandOthers

(1986)3C.L.R. 322Papaleontiou v. Educational Service Commission

(1987)3 C.L.R. 15 134V Σ.τ.Ε302/34, 1050/34, 18/35KyriakidesandRepublic, 1 R.S.C.C. 66· 20 Malliotis andOthers v.TheMunicipalityofNicosia

(1965)3 C.L.R. 75Christodoulides v. Republic

(1978)3 C.L.R. 189- 25 Irrigation Division"Katzilos"v.Republic

(1983)3C.L.R. 1068Agrotisv.Republic

(1983)3C.L.R. 1397· ~Q StrakkaLtdv.RepublicandAnother

(1988)3(B)C.L.R. 760Παπαδόπουλος v.Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 973Marcoullidesv.TheRepublic, 3R.S.C.C. 30- 35 Haros v.Republic, 4R.S.C.C. 39Pantelidou v. Republic,4R.S.C.C. 100- 40 Fisentzidesv.Republic

(1971)3 C.L.R. 80Republicv.Georghiades

(1972)3C.L.R.594· Kyprianou v.PublicServiceCommission

(1973)3C.L.R.206Iordanous v. Republic

(1974)3C.L.R. 194- 2842 45 4 ΑΛΛ. Περικλέους ν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2) Orphanou v.RegistrarCo-operativeSocieties

(1985)3C.L.R. 1022Kazamias v.Republic

(1982)3C.L.R. 2395 Zavrosv. DistrictOfficerPaphos91986)3 C.L.R. 44Μελέτης v.Δημοκρατίας

(1989)3(B)ΑΛΛ. 347Ιωάννου v.Δημοκρατίαςκαι Άλλου

(1990)3ΑΛΛ.

1. 10 Προσφυγή. Προσφυγή κατάτης απόφασης των καθ1 ων ηαίτηση να τερματίσουν τις υπηρεσίες της αιτήτριας και να 15 αποκόψουν τον μισθό της,απότο Φεβρουάριο,
2. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατην αιτήτρια. 20 Α. Κωνσταντίνου, Α.Καράς, Ζ. Κουλίας,Α. Μακεδόνα Βαλανίόου (κα), γιατους καθ'ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. 25 Η αιτήτρια με την προσφυγή αυτή ζητά τις πιο κάτω θεραπείες:- 30 35 40 "
3. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρη και χωρίς Νομικό αποτέλεσμα η απόφαση να αποκοπεί ο μισθός της αιτήτριας από Φεβρουαρίου
5. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρηηπαράλειψη του καθ'ου ηαίτηση να ανταποκριθεί και/ή να αντιμετωπίσει τη γραπτή διαμαρτυρία, από24.2.92,της αιτήτριας αναφορικά με το μισθό της και να διαταχθεί η διενέργεια ότι έχει παραληφθεί.
6. Δήλωση του Δικαστηρίου με την οποία να κηρύσσεται άκυρη η απόφαση περί τερματισμού της υπηρεσίας της αιτήτριας, που λήφθηκε μεν, ως πληροφορείται η αιτήτρια, κατά ή περί την 21.1.92 2843 Στυλιανίοης, Δ. Περικλέουςν.Σνμβ. Βελτ. Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)χωρίς ακόμανατηςκοινοποιηθεί επίσημα." Τα γεγονότα, όπως με στάδια αποκαλύφθηκαν στη διάρκειατης διαδικασίας, έχουν:5 Το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, (το "Συμβούλιο"), είναι Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου, που ιδρύθηκε και λειτουργεί με βάση τον περί Χωρίων (Διοίκηση και Βελτίωση) Νόμο, (Κεφ. 243 και Νόμοι Αρ. 46/61, 58/62, 4/66, 31/69, 7/79, 49/79, 65/79, 7/80, 27/82, 10 42/83, 72/83, 38/84, 72/87, 218/88, 23/89, 66/89, 211/90, 101/91).Το Άρθρο 20 του Νόμου αυτού θεσμοθετεί θέση Γραμματέα καιΤαμίατου Συμβουλίου. Στις 19 Δεκεμβρίου, 1974, το Συμβούλιο διόρισε την 15 αιτήτρια στη θέση Γραμματέα/Ταμία,από 1ηΙανουαρίου,

1. Στις 14 Δεκεμβρίου, 1990, καταχωρίστηκε από το Συμβούλιο, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, η 20 Ποινική Υπόθεση Αρ. 12001/90 εναντίον της αιτήτριας, αναφορικά με κτίσιμο ή συμπλήρωση ή μετατροπή οικοδομής χωρίς άδεια. Στη συνεδρία του Συμβουλίου, ημερομηνίας 31 25 Ιανουαρίου, 1991, παρόντες ήταν ο Πρόεδρος -('Επαρχος Αμμοχώστου) -και πέντε αιρετά μέλη. Με την ψήφο των τριών αιρετών μελών λήφθηκεη ακόλουθηαπόφαση:
2. Η αιτήτρια να τεθεί σε διαθεσιμότητα από 2 30 Φεβρουαρίου, 1991, μέχρι την εκδίκαση της ποινικής υπόθεσης και τυχόν πειθαρχικής υπόθεσης.
3. Κατά τη διάρκεια της διαθεσιμότητας της να 35 λαμβάνει το 1/2 τωναπολαβώντης.
4. Ο Βοηθός Γραμματέας, κ. Καλλικάς, να εκτελεί καθήκονταΑναπληρωτή Γραμματέα. 40 Στη συνεδρία του Συμβουλίου, της 7ης Ιανουαρίου, 1992, μέλητου Συμβουλίου έθεσαν θέμα τερματισμού της 2844 4Α.Α.Δ. 5 Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας (Αρ.2) Στυλιανίδης,Δ. διαθεσιμότητας και άμεσης απόλυσης της αιτήτριας. Αποφασίστηκε να ετοιμαστεί κατηγορητήριο, στο οποίο να αναφέρονται οι παράτυπες/παρανομες ενέργειες, που θεωρούνταν ότι έγιναν, από την αιτήτρια,καθ' υπέρβαση των εξουσιών και καθηκόντων της. Το κατηγορητήριο θα εκοινοποιείτο στην αιτήτρια, η οποία θα εκαλείτο να απαντήσει σε συνεδρία στις 13 Ιανουαρίου,
5. Κατηγορητήριο δεν ετοιμάστηκε. Η αιτήτρια δεν έλαβε γνώση καισυνεδρία δεν έγινεστις 13 Ιανουαρίου,
6. 10 Στις 21 Ιανουαρίου, 1992, το Συμβούλιο, παρά την ορθή καθοδήγηση και έντονη διαφωνία του Προεδρεύσαντα, αποφάσισε την άμεση απόλυση της αιτήτριας από21 Ιανουαρίου,
7. Το σχετικό μέρος των 15 πρακτικώνέχει:"X ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ 20 25 30 35 40 Υπόθεση κας Β. ΠερικλέουΓ -ToamiaTmc Συμβουλίου ΒελτιώαεωΕ Αγίαί Nartac Ο κ. Σώτος Κίργιας, εισηγητής του θέματος κατά τη συνεδρία που έγινε στις 7.1.1992, αναφέρθηκε στην απόφαση που λήφθηκε (Ίδε παρ. XIII των πρακτικών ημερομηνίας 7.1.1992) και ανάφερε ότι τα Επιτόπια Μέλη του Συμβουλίου, σε δική τους συνεδρία, επανεξέτασαν την απόφαση τους και αποφάσισαν την άμεση απόλυση της κας Βαρβάρας Περικλέους και τον τερματισμό των υπηρεσιών της, ως Γραμματέας του Συμβουλίου Βελτιώσεως, απότης21.1.
8. Ο Προεδρεύων ανάφερεότι δεν είναι ορθό έναθέμα το οποίο αποφασίσθηκεσε συνεδρία πουήτανπαρώνο ίδιος οΠρόεδρος,να επαναφέρεταιγιανααποφασιστεί χωρίς ο ίδιος ο Πρόεδρος να είναι παρών και εισηγήθηκε όπως το θέμα τεθεί σε επόμενη συνεδρία που θα προεδρεύει ο 'Επαρχος.Την εισήγηση αυτή του ΠροεδρεύοντατηναπέρριψανομόφωναταΜέλη. Κατόπιν τούτου ο Πρόεδρος ανάφερεότι ηθέσητου Προέδρου και ο ίδιος ο Προεδρεύων διαφωνεί με τη διαδικασία που ακολουθεί το Συμβούλιο, γιατί είναι αντίθετη με τις αρχές του φυσικού δικαίου, σύμφωνα 2845 Στυλιανίδης, Δ. Περικλέους ν. Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας (Αρ.2)

(1992)μετο οποίο ο κάθεκατηγορούμενος έχειτο αναφαίρετο δικαίωμα να του γίνονται γνωστές οι κατηγορίες για τις οποίες διώκεται και να μπορεί να ακούεται και να υπερασπίζεται τον εαυτό του. Το δικαίωμα αυτό οφείλει να διασφαλίσει το Συμβούλιο στην κα 5 Περικλέους, αλλιώς οι ενέργειες του θα χαρακτηριστούν ως παράνομεςκαι ναακυρωθούναπό το Ανώτατο Δικαστήριο και το Συμβούλιο θα βρεθεί εκτεθειμένο. Οι κρατικές αρχές όπως είναι και το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, οφείλουν να 10 ενεργούν σύμφωνα με το Νόμο και τις αρχές του Φυσικού Δικαίου και αποφάσεις του είδους αυτού πιθανόν θα περιπλέξουν το Συμβούλιο σεδιαδικασίες, έξοδακαιαποζημιώσεις. 15 Ο Προεδρεύων εισηγήθηκε και πάλιν όπως το Συμβούλιο ακολουθήσει κανονική διαδικασία, καλώντας την υπάλληλο να ακουσθεί, δίδονταςτης την ευκαιρία να υπερασπισθεί τον εαυτό της για τις κατηγορίες πουτις καταλογίζονται. 20 Τα Μέληομόφωναεπέμεναν στην απόφασητους,για την οποία υπέβαλαν έγγραφο στο οποίο αναφέρονται οι λόγοι, για τους οποίους κατέληξαν στην απόφαση τους. 25 Το έγγραφοαυτόέχει ωςακολούθως: 'Επειδή η κα Βαρβάρα Περικλέους, σαν Επιθεωρήτρια του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας 30 Νάπας, επέτρεψε και/ή ανέχθηκε την ανέγερση πολλών οικοδομών χωρίς άδεια οικοδομής, εις την Αγία Νάπα, Επειδή, ενώ κατείχε την θέσητης Επιθεωρήτριας, 35 επενέβη πάνω σε κρατική γη και προέβη εις την ανέγερση μεγάλης οικοδομήςχωρίςάδεια, Επειδή, με την έναρξη της λήψης Δικαστικών μέτρων εναντίον της, προέβη επανηλειμμένως σε 4 ^ ύβρεις και απειλές εναντίον μελών του Συμβουλίου ΒελτιώσεωςΑγίας Νάπας, 2846 4Α.Α.Δ. Περικλέους ν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2) Στυλιανίδης, Δ. Επειδή, κατά τη διάρκεια της λήψης δικαστικών μέτρων εναντίον της, προέβη σε απειλές και ύβρεις εναντίον του προσωπικού του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, 5 10 15 20 25 Επειδή, συνέπεια της συνολικής συμπεριφοράς της, μέχρι σήμερα έχει δημιουργηθεί χαώδης σχέση μεταξύ της κας Βαρβάρας Περικλέους και των Μελών του Συμβουλίου, αλλά και μεταξύ του προσωπικού του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, Επειδή, παρά τον χρόνον που ευρίσκετο σε διαθεσιμότητα, η συμπεριφορά της κας Βαρβάρας Περικλέους δεν έχει βελτιωθεί, αλλά απ' εναντίας χειροτερεύει, με άμεσον συνέπεια να μη μπορεί να συνεργασθεί με τα Μέλη του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπαςκαιτουπροσωπικού, Επειδή το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας θέλει να αποκαταστήσει την ηρεμία, την γαλήνη και την τάξη στις υπηρεσίες του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας κρίνει ότι το συμφέρον της κοινότητας επιβάλλει τον τερματισμό των υπηρεσιών τηςκαιέτσι αποφασίζει την απόλυσητης απότηνθέσητηςΕπιθεωρήτριας,από21.1.1992. Επειδήη θέση του Επιθεωρητή έχει κενωθεί από τηναπόλυσητηςκαςΒαρβάραςΠερικλέους,και 30 Επειδή το Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας επιθυμεί έντονα να πληρώσει την θέση για την εύρυθμηλειτουργία τωνυπηρεσιών του, και 35 40 Επειδή ο Βοηθός Επιθεωρητής, κος Νίκος Καλλικάς, επέδειξε ενδιαφέρον εις την εκτέλεσητων καθηκόντων, και Επειδή, κατά την κρίση του Συμβουλίου, έχει τα προσόντα και την πείρα να εκτελεί τα καθήκοντα του Επιθεωρητού, αποφασίζει και προβιβάζεικαι/ή διορίζει τον κον Νίκο Καλλικά εις την θέση του 2847 Στυλιανίόης,Δ. Περικλέους ν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)Επιθεωρητή/Γραμματέα τουΣυμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας,από22.1.1992'". Ηαπόφασηαυτήδενκοινοποιήθηκεστηναιτήτρια. Η απόφαση, όμως, και το αιτιολογικό της δημοσιεύτηκαν σε δύο ημερήσιες πρωινές εφημερίδες στις 23 Ιανουαρίου, 1992 και 24 Ιανουαρίου, 1992, με φερόμενες ανταποκρίσειςαπό τηΛάρνακα- (βλ.Τεκμήριο Α). 10 Είναι εκπληκτική η ταυτότητα του δημοσιεύματος της 24ης Ιανουαρίου, 199?, με το έγγραφο/απόφαση που περιέχεται στο πρακτικόπουέχει προεκτεθεί. Το Συμβούλιο, σε εκτέλεσητης απόφασηςτερματισμού των υπηρεσιών της αιτήτριας,δεντης πλήρωσε μισθόαπό 21 Ιανουαρίου,

1. Στις 23 Ιανουαρίου, 1992, ο Έπαρχος, με επιστολή στο 20 Γενικό Εισαγγελέα, ανέφερε το ιστορικό, επισύναψε όλα τα σχετικά και ζήτησε τη νομική συμβουλή του. Χαρακτηριστικές είναι οι δύο τελευταίες παράγραφοι, που έχουν:25 "Η απόφαση αυτή του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, η οποία ελήφθη με την διαφωνία μου, κατά τη γνώμη μου, πάσχει ως διοικητική πράξη και είναι διαβλητή, γιατί δεν έχουν τηρηθεί οι γενικά παραδεκτέςαρχέςτουφυσικούδικαίουκαιτηςχρηστής 30 διοίκησης. Παρακαλώ να με συμβουλεύσετε κατά πόσο, ως Πρόεδρος του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, υποχρεούμαι να συμμορφωθώ και να εκτελέσω την 35 απόφαση αυτή, η οποία προβλέπω ότι θαέχει σοβαρές επιπτώσεις, νομικές και οικονομικές, εις βάρος του Συμβουλίου Βελτιώσεως." Ο Γενικός Εισαγγελέας απέστειλε απαντητικήεπιστολή 4 " - γνωμάτευση, ημερομηνίας 24 Φεβρουαρίου, 1992, που λήφθηκε από τον Έπαρχο στις 28 Φεβρουαρίου,
2. 2848 4 ΑΛΛ. Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2) Στυλιανίόης,Δ. Παρατίθεταιολόκληρη:- 5 10 15 20 25 30 35 4 0 "Σε απάντησητης επιστολή σας, με ημερομηνία 23 Ιανουαρίου 1992 καιαρ. φακ.688/79,σαςπληροφορώ ότι, υπό το φωςτου περιεχομένου της επιστολής σας, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το Συμβούλιο ΒελτιώσεωςΑγίας Νάπαςέχειτερματίσειτιςυπηρεσίες της κας Βαρβάρας Περικλέους, ως Γραμματέα του Συμβουλίου, για πειθαρχικής φύσεωςπαραπτώματα, χωρίς νατηςδοθείη ευκαιρίαναακουστεί,και γιαυτό ο τερματισμός των υπηρεσιών της έχει αποφασιστεί κατά τρόπο που αντιβαίνει κατάφωρα προς τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και κατά συνέπεια παραβιάζει βασικά ανθρώπινα δικαιώματα της κας Περικλέους. Επειδήστις 21 Ιανουαρίου1992, ότανελήφθηηπιο πάνω απόφαση του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, δεν είχατε προεδρεύσει εσείς ο ίδιος, εισηγούμαι, πριν να προχωρήσετε στην εκτέλεση της αποφάσεωςτουΣυμβουλίου,σύμφωνα μετο άρθρο 10 του περί Χωρίων (Διοίκησις και Βελτίωσις) Νόμου, Κεφ.243,ναεπαναφέρετετο θέμα,όσο το δυνατόπιο σύντομα, ενώπιον του Συμβουλίουκαινακαλέσετετα μέλητου, που έλαβαν την εν λόγω απόφαση,να την επανεξετάσουν,έχονταςυπόψη τουςότι οτερματισμός των υπηρεσιών της κας Περικλέους, για πειθαρχικά παραπτώματα, είναι δυνατός μόνο μετά που θα της δοθείηευκαιρίαναακουστεί. Οφείλετε επίσης να επιστήσετε την προσοχή τους στοότιείναιενδεχόμενο ναθεωρηθούνότιευθύνονται, κατά νόμο,για εκ προθέσεως ενέργεια, συνεπαγόμενη αναπόφευκτατηνπαραβίασητωνκανόνωντηςφυσικής δικαιοσύνης,και κατάσυνέπεια βασικών ανΐθρωπίνων δικαιωμάτων της κας Περικλέους, και να τους υποδειχθείνασυμβουλευτούν σχετικάτουςδικηγόρους τους. Παρακαλώναεπικοινωνήσετε καιπάλιμαζίμουγια να με ενημερώσετε περί των εξελίξεων, οπότε καιθα έχω την ευκαιρία να σας συμβουλεύσω περί του τι ενδείκνυταιναγίνει." 2849 Στυλιανίδης,Δ. Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)Στις 24 Φεβρουαρίου, 1992, ο δικηγόρος τηςαιτήτριας έστειλε στον 'Επαρχο -Πρόεδρο του Συμβουλίου -την ακόλουθηεπιστολή:"Έχω εντολή, απότηνπιοπάνω πελάτισσα μου,να 5 ζητήσω όπως μου γνωστοποιηθούν οι λόγοι γιατί μειώθηκε περαιτέρω, από ότι η απόφαση διαθεσιμότητας καθόρισε, ο μισθός της πελάτισσας Υπήρξενεότερηαπόφαση; Εάνναι,παρακαλώναμουγνωστοποιηθεί." Στις 19Μαρτίου, 1992, ο Έπαρχος επανέφερετο θέμα ^ στη συνεδρία του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της επιστολής του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Η απόφαση που λήφθηκε περιέχεται στο πρακτικό:20 "ΙΠΡΟΣΩΠΙΚΟ 1 Απόφαση απόλυσης της Γραμματέας του Συμβουλίου,καςΒαρβάραςΠερικλέους Συζητήθηκε σε έκταση το ανωτέρω θέμα, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της σχετικής επιστολής του Γενικού Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας,με αρ. φακ. Γ.Ε. 34(Α)/49/ΙΙΙ και ημερομηνία 24.2.1992, και τονίσθηκε ότι, παρά το γεγονός ότι το Συμβούλιο δεν 30 έχει κανονισμούς που να διέπουν πειθαρχικά ή και άλλα παραπτώματαυπαλλήλων, επιθυμία όλων των μελών του Συμβουλίου είναι όπως εφαρμοσθούν και τηρηθούνοι κανόνες τουφυσικούδικαίου.Ενόψει των ανωτέρω,και σύμφωνα μετις σχετικές συμβουλές των 35 δικηγόρων του Συμβουλίου, αποφασίσθηκαν τα ακόλουθα: (α) Ακυρωθεί και θεωρηθεί ως μη ληφθείσα η απόφαση του Συμβουλίου, ως ηπαράγραφος (Χ) των 4 0 πρακτικών της συνεδρίας του Συμβουλίου με κωδικό αριθμό 3/92, για απόλυση της κας Βαρβάρας 2850 4ΑΛ.Δ. Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2) Στυλιανίδης, Δ. Περικλέους. 5 (β) Η κα Βαρβάρα Περικλέους να συνεχίσει να βρίσκεται σε διαθεσιμότητα και να αμείβεται με το 1/2 του μισθούτης." Η επιστολή του δικηγόρου της αιτήτριας παρέμεινε αναπάντητη. 10 Στις 24 Μαρτίου, 1992, καταχωρίστηκε η προσφυγή αυτή,πουεπιδόθηκεστις3Απριλίου, 1992. Αργότερα ετοιμάστηκαν από το Συμβούλιο δύο τραπεζικές επιταγές με συνεχιζόμενους αριθμούς: 15 Τραπεζική επιταγή αρ. 54056327 και τραπεζική επιταγή αρ. 54056328, ημερομηνίας 6 Απριλίου, 1992 και 22 Απριλίου, 1992, αντίστοιχα. Τα ποσά των επιταγών αυτών αντιπροσωπεύουν τον μη πληρωθέντα μισθό της αιτήτριας από 21 Ιανουαρίου, 1992 μέχρι τέλους 2 0 Απριλίου. 25 Οι δικηγόροι του Συμβουλίου ισχυρίζονται ότι η αιτήτρια. ειδοποιήθηκε τηλεφωνικά να παραλάβει τις επιταγές. Ο διορισμός του κ. Καλλικά στη μόνη θεσμοθετημένη θέσηΓραμματέαδεν φαίνεταιναανακλήθηκε. Στο πρακτικό της συνεδρίας, πριν την απόφαση 30 απόλυσης της αιτήτριας, ο κ. Καλλικάς περιγράφεται "Αναπληρωτής Γραμματέας". Στα πρακτικά που ακολουθούν, περιλαμβανομένου και του πρακτικού της 15ης Απριλίου, 1992, περιγράφεται "Γραμματέας" και όχι "Αναπληρωτής". 35 Οι δικηγόροι του Συμβουλίου δήλωσαν στη γραπτή τους αγόρευση ότι, καμιά κοινοποίηση δεν έγινε στην αιτήτρια και ότι εξέθεσαν, για πρώτη φορά,τα γεγονότα στην ένσταση τους στην προσφυγή, ημερομηνίας 3 40 Ιουνίου, 1992 καιτασυμπλήρωσαν στηγραπτήαγόρευση, ημερομηνίας 25 Ιουνίου,1992:- 2851 Στυλιανίοης, Α. Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)"... η ... απόφαση, ημερ. 21/1/92, κοινοποιήθηκε επίσημα στην Αιτήτρια με την καταχώριση της ένσταση τωνκαθ'ωνηΑίτηση,ημερ. 3/6/92...." Οι δικηγόροι του Συμβουλίου ήγειραν τις πιο κάτω 5 προδικαστικές ενστάσεις:1.Ηισχυριζόμενηπαράλειψηαπάντησηςστην επιστολή του δικηγόρου της αιτήτριας, ημερομηνίας 24 Φεβρουαρίου, 1992, δεν αποτελεί παράλειψη, με 10 την έννοια του Αρθρου 146 του Συντάγματος, και δεν μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή. Περαιτέρω, η επιστολή λήφθηκε στις 27 Φεβρουαρίου, 1992, η προσφυγή καταχωρίστηκε στις 24 Μαρτίου, 1992, πριν την εκπνοή της 15 προθεσμίας που προβλέπει το Αρθρο 29 του Συντάγματος.

1. Η θεραπεία 2 της προσφυγής δεν μπορεί να συμπροσβληθεί, γιατί δεν υπάρχει συνάφεια 20 μεταξύτηςκαιτηςαπόφασηςγιααπόλυση.
2. Η προσβαλλόμενη πράξη ή/και απόφαση, ημερομηνίας 21 Ιανουαρίου, 1992, δεν κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια, αποτελούσε inter- ^5 numτηςΔιοίκησης και,ωςεκτούτου, δεναποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη και δεν μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή, με βάσητο 'Αρθρο 146 τουΣυντάγματος.
3. Η πράξη και/ή απόφαση, ημερομηνίας 21 Ιανουαρίου, 1992, ανακλήθηκε και/ή ακυρώθηκε από το Συμβούλιο, στις 19 Μαρτίου, 1992, πριν κοινοποιηθεί επίσημα στην αιτήτρια και, ως εκ τούτου,η αιτήτριαδενέχειέννομο συμφέρον και/ή 35 ηπροσφυγή,μετάτηναπόφασητης 19ηςΜαρτίου, 1992,έμεινεχωρίςαντικείμενο. Η παρούσα υπόθεση δεν προσφέρεται για ανάπτυξη του δικαιώματος του "αναφέρεσθαι στας αρχάς", που ^0 θεσμοθετείται και διαφυλάσσεται με το Αρθρο 29 του Συντάγματος. 2852 4 ΑΛΛ. Περιχλέους ν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2) Στυλιανίδης,Δ. Είναι φανερόνότι ηεπιστολή - παράπονολήφθηκεαπό το Συμβούλιο στις 27 Φεβρουαρίου, 1992 και η προσφυγή καταχωρίστηκε στις 24 Μαρτίου, 1992, πριν από την εκπνοή της οποιασδήποτε προθεσμίας που ορίζεται στο 5 Άρθρο29 τουΣυντάγματος. Δεν υπάρχει παράλειψη οφειλόμενης με το νόμο ενέργειας. 10 Παράλειψηπροϋποθέτει καθήκον επιβαλλόμενο απότο νόμο (περιλαμβανομένου του Συντάγματος) και παράλειψηεκτέλεσηςτου. Ηθεραπεία2,ανεξάρτηταοποιωνδήποτε άλλων λόγων, 15 δεν προσβάλλει πράξη, απόφαση ή παράλειψη, με το νόημα της παραγράφου 1 του Άρθρου 146 του Συντάγματος, και, ως εκ τούτου, στην έκταση αυτή, η προσφυγή είναι απαράδεκτη. 20 Η θεραπεία 1προσβάλλει την αποκοπήτου μισθού της αιτήτριας. Στην παρούσα υπόθεση η αποκοπή του μισθού της αιτήτριας είναι πράξηεκτέλεσηςτης απόφασης απόλυσης 25 της. Ο μισθός είναι δικαίωμα,όσο υφίσταται η υπαλληλική σχέση. 30 Η υπαλληλική σχέση της αιτήτριας έπαυσε να υφίσταται με την απόφαση της 21ης Ιανουαρίου, 1992, και, ως εκ τούτου, η μη πληρωμή μισθού μετά την ημερομηνία εκείνη ήταν η εκτέλεση της απόφασης της απόλυσης. 35 Η αποκοπή του μισθού της αιτήτριας από 21 Ιανουαρίου, 1992 ήταν η άμεση παραγωγή του εννόμου αποτελέσματος της απόφασης απόλυσης. Ήταν το αποτέλεσμα της ατομικής ρύθμισης καιτης κατάλυσης της 40 νομικής κατάστασης της υπαλληλικής σχέσης, μεταξύ αιτήτριαςκαιΣυμβουλίου. 2853 Στυλιανίδης,Δ. Περικλέουςν.Συμβ.Βελΐ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)Η προσφυγή, στην έκταση που αναφέρεται στη θεραπεία 1τουαιτητικού,είναι απαράδεκτη. Ενόψει των ανωτέρω, δεν θεωρείται αναγκαίο ή χρήσιμο να εξεταστεί αν υπάρχει συνάφεια μεταξύ των 5 "πράξεων" που προσβάλλονται στις τρειςπαραγράφους του αιτητικού. Είναι αρκετό να ειπωθεί ότι δεν χωρεί προσφυγή με το ίδιο δικόγραφο εναντίον περισσοτέρων της μιας αυτοτελούς διοικητικής πράξης, οι οποίες δεν είναι συναφείς. 10 Πράξεις ή αποφάσειςθεωρούνται συναφείς, εάν η μια πράξη αποτελεί προϋπόθεση της άλλης ή αφορούν τον ίδιο αιτητή, στηρίζονται στις ίδιες διατάξεις του νόμου, έχουν ταυτόσημη αιτιολογία και εξεδόθησαν στην ίδια ^ διοικητική διαδικασίααπό το ίδιο όργανο - (βλ. Georghiou v.Republic

(1987)3C.L.R. 400·Μαρία Σιμιλλή και Άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 813/88, (Απόφαση δόθηκε στις 14 Φεβρουαρίου, 1990)· Ανδρέας Διαχόπονλλος και Άλλος ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος ™ Κύπρου, Υποθέσεις Αρ. 516/88 και 528/88, (Απόφαση. δόθηκε στις 21 Απριλίου, 1990)· Νικόλαος Αρσαλίδης ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου, Υπόθεση Αρ. 152/90, (Απόφαση δόθηκε στις 9 Μαΐου, 1991)· Χρίστος Κυριάκου και Άλλοι ν.Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου, ^5 Υπόθεση Αρ. 289/90, (Απόφαση δόθηκε στις 31 Μαΐου, 1991)· και Πάμπος Πογιατζής ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 1067/90, (Απόφαση δόθηκε στις 10 Ιανουαρίου, 1992)· G.E. Mavrommatis Ltd. και f Αλλος ν. Δήμου Αεμεσού, (Απόφαση δόθηκε στις 26 ·*0 Ιουνίου, 1992)). Οι δικηγόροι του Συμβουλίου ισχυρίστηκαν ότι η πράξη κοινοποιήθηκε επίσημα στην αιτήτρια, με την καταχώριση της ένστασης, στις 3 Ιουνίου, 1992· ότι οι δημοσιεύσεις στον τύπο αποτελούσαν απλώς διαρροή μέσω ενός ή περισσοτέρων μελών του Συμβουλίου· η προσβαλλόμενη απόφαση απόλυσης της αιτήτριας ήταν απλό internum της Διοίκησης. Νομικό έρεισμα του ισχυρισμού τους ανέφεραντις υποθέσεις Petrakis Pana- ^ yides v.Republic (Public Service Commission)

(1972)3 C.L.R. 467, σελ. 482· G.E.D.Metal Industry Ltd. v. 2854 4 V.A.A. Περικλέους ν. Συμβ. Βελτ.Αγ. Νάπας (Αρ,2) Στυλιανίϋης, Δ. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 677/89, (Απόφαση δόθηκε στις 8 Φεβρουαρίου, 1991)· Δώρος Χ" Παύλου ν. Εφορείας Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Στροβόλου, Υπόθεση Αρ. 848/89, (Απόφαση δόθηκε στις 5 19 Μαρτίου, 1992)- Γεώργιος Ν. Γεωργουδη ν. Δήμου Αραδίππου, Υπόθεση Αρ. 68/89, (Απόφαση δόθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου, 1990)· Κυριάκος Μαγκλή ν. Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου, Υπόθεση Αρ. 604/91, (Απόφαση δόθηκε στις 15 Μαΐου, 1992)· το "Δίκαιον των Διοικητικών 10 Πράξεων",του Μιχ. Δ. Στασινόπουλου, σελ. 359-366·και τα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, σελ. 191-

1. Στην υπόθεση Panayides, ανωτέρω, το επίδικο θέμα 15 ήταν ο χρόνος προαγωγής υπαλλήλου. Το Δικαστήριο αναφέρθηκεστο Σύγγραμματου Μιχ. Δ. Στασινόπουλου "Δίκαιον των Διοικητικών Πράξεων" -σελ.
2. Στη σελ. 360, του ιδίου Συγγράμματος, διαβάζουμε:20 25 30 35 "Μόνον όταν ηβούλησις δηλωθή,όταν δηλαδήδοθή εις αυτήν εξωτερική κατεύθυνσις προς εν ή πλείονα ωρισμένα πρόσωπα ή προς αόριστον έτι αριθμόν προσώπων, προς τον σκοπόν ίνα διά της βουλήσεως ταύτης επηρεασθή οπωσδήποτε η στάσις των προσώπων τούτων έναντι της εννόμου τάξεως, η βούλησις αποκτά σημασίαν κοινωνικήν και ενδιαφέρεται το δίκαιον δι' αυτήν και τας συνεπείας * της. Η αυτή αρχή ισχύει και διά την βούλησιν την διαμορφουμένην εν τη Διοικήσει. Ίνα απόκτηση την δύναμιν προς προαγωγήν εννόμων αποτελεσμάτων, η βούλησις αύτη οφείλει να παύση V αποτελή internum, ήτοι οφείλει να δηλωθή. Εντεύθεν προκύπτει το πρόβλημα, ποία είναι η αναγκαία,εν τω δικαίω των διοικητικών πράξεων,δήλωσις βουλήσεως και ποίαιαι εξωτερικαί ενέργειαι, δι'ων αύτηλαμβάνειχώραν." Στη σελ. 365 γίνεται αναφορά στη θεωρία της 40 παραλαβής,δηλαδή, ότι ηατομικήπράξη,για να επιφέρει τις έννομες συνέπειες της, πρέπει να κοινοποιηθεί προς το ενδιαφερόμενο πρόσωπο. 2855 Στυλιανιδης,Δ. Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ. Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)Στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, στη σελ. 191, γίνεται διάκριση μεταξύ δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, που αποτελεί συστατικό στοιχείο της διοικητικής πράξης, και κοινοποίησης στο διοικούμενο, 5 όταν αυτή δεν αποτελεί συστατικό στοιχείο της πράξης, αλλά τρόπο γνωστοποίησης αυτής, που ακολουθεί την τελείωση της. Στις περιπτώσεις που η δημοσίευση επιβάλλεται, εάν 10 δεν δημοσιευτεί η δημοσιευτέα πράξη,αυτή αποτελεί in­ ternum της Διοίκησης και δεν έχει την ικανότητα παραγωγής εννόμου αποτελέσματος, η δε Διοίκηση δικαιούται να την τροποποιήσει ή/και να τη ματαιώσει. Μπορεί, επίσης, να ματαιώσει απόφαση η οποία δεν 15 κοινοποιήθηκε στο διοικούμενο καιδεν παρήγαγεέννομα αποτελέσματα. Εάν, όμως, η δημοσιευτέα πράξηεφαρμόστηκε από τη Διοίκηση πριν τη δημοσίευση και παρήγαγε έννομα 20 αποτελέσματα, ακυρούται από το Συμβούλιο της Επικρατείας. Στησελ. 193 αναφέρεται:25 "Η παράλειψις της κοινοποιήσεως της πράξεως εις τον διοικούμενον ή η ελλειπής κοινοποίησις ταύτης ασκεί επιρροήν επί της ενάρξεως της προθεσμίας προσβολής αυτής επί ακυρώσει, δεν θίγει όμως το κύρος της πράξεως: 189

(34), 1117

(39), 199

(55), ουδέ 3 0 την εκτελεστότητα αυτής: 201

(36), διότι η κοινοποίησις δεν αποτελεί συστατικόν στοιχείον της πράξεως,..." Στο Σύγγραμμα του Θ. Τσάτσου - "Η Αίτησις 35 Ακυρώσεως ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας", Τρίτη Έκδοση, σελ. 120-123- διαβάξουμε:"Εκτελεστή, δε, είναι η πράξις της ενεργού διοικήσεως, η παράγουσα,αυτή καθ' εαυτήν, έννομον αποτέλεσμα θετικόν ή αρνητικόν, ως και πάσα διοικητική πράξις εμπεριέχουσα επιταγήν, της οποίας η εκτέλεσις είναι πλέον υποχρεωτική -αδιάφορονεάν 2856 ϋ 4 Α.Α.Δ. Περικλέουςν.Συμβ. Βελτ. Αγ. Νάπας(Αρ.2) Στυλιανίδης, Δ. έχη ή δεν έχη πράγματι εκτελεσθή - ... και αποτέλεσμα της οποίας είναι η δημιουργία, τροποποίησις ή κατάργησις ...δικαιώματοςή εννόμου προσδοκίας,εάν πρόκειται ατομικήπράξις." 5 (Βλ., επίσης, "Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου" - Επ. Σπηλιωτόπουλου - ΠέμπτηΈκδοση,παράγραφο 104.) Στο Σύγγραμματου Μ. Στασινόπουλου -"Δίκαιον των 10 Διοικητικών Διαφορών",Τέταρτη Έκδοση, 1974, σελ. 170, αναφέρονται:- 15 20 25 30 40 "Δευτέρα προϋπόθεσις διά το δυνατόν της προσβολής μιας διοικητικής πράξεως,διά του ενδίκου μέσου της αιτήσεως ακυρώσεως, είναι ότι αύτηδέον να είναι εκτελεστή. Εκτελεστή είναι, μία πράξις διοικητικού οργάνου, όταν δι' αυτής ασκήται αποφασιστική αρμοδιότης υπό του οργάνου τούτου, ήτοι οσάκις διά της πράξεως ταύτης δημιουργούνται δικαιώματα και υποχρε-ώσεις, ήτοι δημιουργούνται νομικαί σχέσεις.... Χαρακτηριστικόν γνώρισμα της εκτελεστής διοικητικής πράξεως είναι ότι, διά της εν αυτή περιεχόμενης δηλώσεως βουλήσεως, καθορίζει δίκαιον, δηλαδή δημιουργεί δικαιώματα και υποχρεώσεις, είτε κατά τρόπον γενικόν διά της θέσεως κανόνος δικαίου (κανονιστική πράξις), είτε κατά τρόπον ειδικόν, εν τη ατομική περιπτώσει (ατομική πράξις). Ο τοιούτος καθορισμός δικαίου, ο οποίος αποτελεί στοιχείον της εννοίας της εκτελεστής διοικητικής πράξεως, ελλείπει ατό ωρισμένας δηλώσεις βουλήσεως των διοικητικών οργάνων, τας οποίας ονομάζομεν γενικώς '\ιτ\ εκτελεστάς διοικητικάςπράξεις'. Αι πράξεις αύται, αι μη εκτελεσταί, είναι δυνατόν, είτε να σχετίζονται προς μίαν εκτελεστήν πράξιν, προηγούμενοι ή επόμεναι αυτή, είτε να εκδίδονται ασχέτως προς αλλην εκτελεστήν, αποτελούσαι απλάς εκδηλώσεις της υπηρεσιακής αρμοδιότητος των οργάνων." Στην Υπόθεση 1866/1967, το Ελληνικό Συμβούλιο της 2857 Στυλιανίοης,Δ. Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)Επικρατείας όρισε ως εκτελεστές πράξεις εκείνες με τις οποίες δηλώνεται η βούληση διοικητικού οργάνου, εξουσιαστικού χαρακτήρα,που σκοπεύει στην παραγωγή εννόμου αποτελέσματος διοικητικής φύσης έναντι των διοικούμενων και οι οποίες είναι δεκτικές άμεσης 5 εκτέλεσης. Στον Τιμητικό Τόμο του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1979,1,στις σελ. 166-167 διαβάζουμε:"Βάσει του ανωτέρω ορισμού, τα συνιστώντα την έννοιαν της εκτελεστής διοικητικής πράξεως στοιχεία ή νομικά γνωρίσματα είναι τα εξής: α) η δήλωσις βουλήσεως πολιτειακού οργάνου ή οργάνου νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου ασκούντος διοικητικά 15 καθήκοντα προς τον σκοπόν επαγωγής εννόμων συνεπειών, β) ο εξουσιαστικός χαρακτήρ της εν λόγω δηλώσεως βουλήσεως, γ) η επαγωγή ωρισμένων εννόμων συνεπειών, συνισταμένων εις την εξατομίκευσιν των γενικών διατάξεωντου νόμου ήτην 20 δυνάμει τούτων σύστασιν υποκειμενικών νομικών καταστάσεων ή σχέσεων και δ) η δυνατότης αμέσου εκτελέσεως του περιεχομένου των, διά της δηλώσεως βουλήσεως του διοικητικού οργάνου, επερχομένων εννόμων συνεπειών, διά μέτρων διοικητικής 25 εκτελέσεως ήυλικού καταναγκασμού." Το αντικείμενο προσφυγής, με βάση το Άρθρο 146.1 του Συντάγματος, είναι εκτελεστή διοικητική πράξη, ή απόφαση ή παράλειψη προσώπου, αρχής ή οργάνου,που 30 ασκεί εκτελεστικήήδιοικητικήλειτουργία.Το αντικείμενο της προσφυγής είναι ηνομιμότητα εκτελεστής διοικητικής πράξης ή απόφασης. Η εκτελεστή πράξη εκφράζει τη βούληση του διοικητικού οργάνου, εξουσιαστικού χαρακτήρα, και τη ρύθμιση πάνω σε ένα θέμα. Είναι 35 πράξη που σκοπό έχει την παραγωγή εννόμου αποτελέσματος έναντι του διοικούμενου και συνεπάγεται τηνάμεση εκτέλεσητου.Τοκύριο στοιχείο της έννοιας της εκτελεστής πράξης είναι η άμεση παραγωγή εννόμου αποτελέσματος, που συνίσταται στη δημιουργία, 4 0 τροποποίηση ή κατάλυση νομικής κατάστασης, δηλαδή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων διοικητικού χαρακτήρα 2858 4ΑΛΛ. Περικλέουςν.Συμβ. Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2) Στνλιανί&ης,Δ. τουδιοικούμενου. (Βλ., μεταξύ άλλων, Nicos Kolokassides v. The Republic of Cyprus through the Minister of Finance

(1965)3 C.L.R. 542 Republic (Council of Ministers and Others) v. Costas Ch. Demetriou and 5 OiAers

(1972)3 C.L.R. 219, σελ. 222, 223· Κυπριακή Δημοκρατία v. Παντελή Χατζηπαντελή, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 827 (Απόφαση δόθηκε στις 25 Απριλίου, 1989)* Εταιρεία Μουτουλλάς - Καλοπαναγιώτης Μεταφοραί Ατδ. ν.Αρχής Αδειών και Άλλων, Υπόθεση 10 Αρ. 60/87,(Απόφαση δόθηκε στις 7Οκτωβρίου, 1989)). Εκτελεστή διοικητική πράξη είναι μόνο η πράξη με εξωτερικές έννομες συνέπειες. 15 Οι υποθέσεις στις οποίες έγινε αναφορά από τους δικηγόρους του Συμβουλίου είναι αποφάσεις προαγωγών και προσφορών. Στις περιπτώσεις προαγωγής είναι αναγκαία, 20 σύμφωνα με το νόμο ήτους κανονονισμούς, ανάλογα με την περίπτωση, η λήψη της απόφασης, η κοινοποίηση στον προαγόμενο και ηαποδοχήτης απόαυτό -(βλ. Pa­ nayides χαι Μαγκλή, (ανωτέρω)). 25 Οι άλλες υποθέσεις αφορούν προσφορές. Λήφθηκε απόφαση από το αρμόδιο όργανο, δεν κοινοποιήθηκε, δεν εξωτερικεύθηκε, δεν δημιούργησε έννομα αποτελέσματα οποιασδήποτε φύσης, δεν προέβη σε ρύθμιση και, ως εκ τούτου, δεν υπήρξε εκτελεστή 30 διοικητικήπράξη. Στην παρούσα υπόθεση,το Συμβούλιο αποφάσισε την άμεση απόλυση της αιτήτριας από τη θέση του Γραμματέα. Δεν κοινοποίησε στην αιτήτρια την 35 απόφαση αυτή μέχρι και μετά την καταχώριση της προσφυγής και την πρώτη εμφάνιση στο Δικαστήριο. Όμως εκτέλεσε την πράξη.Αμέσως, στην ίδια συνεδρία, αποφάσισε ότι κενώθηκε ηθέση Γραμματέα.Πλήρωσε τη θέση με το διορισμό/προαγωγή του κ. Καλλικά. 40 Η θεσμοθετημένη θέση είναι μία και μόνη. Δεν μπορούσε ο κ. Καλλικάς να προαχθεί,χωρίς κένωση της 2859 Στνλιανίδης, Δ. Περικλέουςν.Συμβ. Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)θέσης με την απόλυση της αιτήτριας.Αυτό δηλώνει και το σχετικό πρακτικότου Συμβουλίου. Δεύτερη πράξη εκτέλεσης: Άμεση αποκοπή του μισθού της, από την ημέρα της λήψης της 5 προσβαλλόμενης απόφασης. Η προσβαλλόμενη απόφαση έχει όλα τα χαρακτηριστικά στοιχεία της εκτελεστής διοικητικής 10 πράξης. Ο σκοπός της άμεσης εκτέλεσης είναι προφανής και η παραγωγή εννόμων αποτελεσμάτων, τα οποία επηρέασαν δυσμενώς ταδικαιώματατης αιτήτριας,είναι αναντίλεκτη. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι καθαρά εκτελεστή 15 διοικητική πράξη και υπόκειται στο δικαστικό έλεγχο, με βάση την παράγραφο 1 του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Στις 19 Μαρτίου, 1992, η απόφαση ακυρώθηκε/ 20 ανακλήθηκε. Δεν κοινοποιήθηκε στην αιτήτρια, ούτε και διέρρευσε στον τύπο η ακύρωση της απόφασης αυτής. Για τους μισθούς της, που δεν πληρώθηκαν, εκδόθηκαν οι τραπεζικές επιταγές, στις οποίες έγινε αναφορά πιο πάνω. 25 Στις 12 Ιουνίου, 1992, ευδόκησαν να στείλουν στην αιτήτρια την παρακάτω επιστολή:"Κυρία 30 Βαρβάρα Περικλέους. Εν συνεχεία της τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχατε με τον Αντώνη Πετεινό, Λογιστή του Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας, σε σχέση με τους μισθούς σας, σας πληροφορούμε ότι οι επιταγές της μισθοδοσίας είναι έτοιμες και παρακαλείσθε όπως τις παραλάβετε από τα γραφεία του Συμβουλίου. Σας ευχαριστούμε, 2860 40 4Α.Α.Δ. Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ. Αγ. Νάπας(Αρ.2) Στυλιανίδης,Δ. Διά Συμβούλιο Βελτιώσεως Αγίας Νάπας." 5 Οι δικηγόροι του Συμβουλίου ισχυρίστηκαν ότι η αιτήτρια δεν είχε,ούτε έχει, έννομο συμφέρον.Περαιτέρω, με την ανάκληση, στις 19 Μαρτίου, 1992, της προσβαλλόμενης διοικητικής πράξης, η αιτήτρια έπαυσε ναέχει έννομο συμφέρον. 10 Ο πολίτης δικαιούται να προσβάλει τη νομιμότητα εκτελεστής διοικητικής πράξης, όταν έννομο ενεστώς συμφέρον του έχει ευθέως προσβληθεί απότην απόφαση, πράξη ή παράλειψη οργάνου, αρχής ή προσώπου, που 15 ασκεί εκτελεστική ή διοικητική λειτουργία. Το έννομο συμφέρον πρέπειναείναιενεστώς, άμεσο καιπροσωπικό, γιατί η προσφυγή δεν είναι λαϊκή αγωγή. Το έννομο συμφέρον πρέπει να υπάρχει κατά το χρόνο της καταχώρισης της προσφυγής και κατά τη διάρκεια της 20 ακρόασης μέχρι το τέλος της δίκης. (Βλ., μεταξύ άλλων, Kyriakos Chrysostomides v. The Greek Communal Chamber through The Disciplinary Council of The Ele­ mentary School- Teachers

(1964)C.L.R. 397- Christofides v. CY.T.A.

(1979)3 C.L.R. 99' Avgoloupi v. Minister 25 of Interior

(1985)3 C.L.R. 1525· Kritiotis v. Municipa­ lity of Paphos and Others

(1986)3C.L.R. 322· Papaleon­ tiou v. Educational Service Commission

(1987)3 C.L.R. 1341.) 30 Η ανάκληση διοικητικής πράξης είναι νέα εκτελεστή διοικητική πράξη. Η ανάκληση εξ ολοκλήρου διοικητικής πράξης ενεργεί ex tunc και, κατά το Ελλαδικό Δίκαιο, η δίκη καταργείται, γιατί επέρχεται η εξαφάνιση του αντικειμένου της. Ο αιτητής δεν συνεχίζει να έχει έννομο 35 συμφέρον. (Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, 275· Θ. Τσάτσου - "Η Αίτησις Ακυρώσεως Ενώπιον του Συμβουλίου τηςΕπικρατείας", Τρίτη Έκδοση, παράγραφος 188, σελ. 370 και επέκεινα· Επ. Σπηλιωτοπούλου - "Εγχειρίδιον Διοικητικού 40 Δικαίου", Δεύτερη Έκδοση, σελ. 454· Αποφάσεις Σ.τ.Ε. 302/34,1050/34,18/35.) 2861 Στυλιανίόης, Δ. Περικλέουςν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας(Αρ.2)

(1992)Στην Κύπρο, με βάση την παράγραφο6 του Άρθρου 146 του Συντάγματος, ακυρωτική απόφαση της προσβαλλόμενης πράξης, απόφασης ή παράλειψης από το Δικαστήριο, κάτω από την παράγραφο 4 του ιδίου Άρθρου, είναι αναγκαία προϋπόθεση για αξίωση 5 εύλογης αποζημίωσης ή άλλης θεραπείας, εάν δεν ικανοποιηθεί η αξίωση του αιτητή από τη Διοίκηση {Phedias Kyriakides v. The Republic (Minister of Inte­ rior), 1R.S.C.C. 66, 74). 10 Η προσφυγή δεν μπορεί να προχωρήσει όταν παραμείνει χωρίς αντικείμενο. Η ανάκληση της διοικητικής πράξης οδηγεί στην εξαφάνιση της πράξης και την κατάργηση της δίκης, εκτός εάν, κατά την περίοδο πριν την ανάκληση, ο αιτητής έχει υποστεί 15 ζημία, η οποία δεν εξαλείφθηκε με την ανάκληση (Christos Malliotis and Others v. The Municipality of Nicosia

(1965)3 C.L.R. 75· Christodoulides v. The Re­ public

(1978)3 C.L.R. 189* Irrigation Division "KatziIos,r v. Republic

(1983)3 C.L.R. 1068, σελ. 1080, 1083· 2 ° Agrotis v. Republic

(1983)3 C.L.R. 1397- Strakka Ltd. v. The Republic of Cyprus and Another, Υπόθεση Αρ. 163/86(Απόφαση δόθηκε στις 15Απριλίου, 1988)). Ανεξάρτητα από την ανάκληση της διοικητικής 2 5 πράξης ή απόφασης, αν στη διάρκεια της ισχύος της παρήχθησαν αποτελέσματα που ζημιώνουν τον αιτητή, που δεν αντιμετωπίστηκαν ή εξαλείφθηκαν με την ανάκληση, η προσφυγή πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, με σκοπό την ακύρωση, για να μπορεί ο ^0 αιτητής, με βάση την παράγραφο6 του Άρθρου 146 του Συντάγματος,ναζητήσει αποζημίωση. Στην Υπόθεση Αρ. 125/86 -ΧρίστοςΠαπαδόπουλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, (Απόφαση δόθηκε στις 25 35 Απριλίου, 1989) - ηΟλομέλεια τουΔικαστηρίου είπε:"Το ερώτημα που τίθεται είναι: Το Ανώτατο Δικαστήριο, μετά από ανάκληση εξ ολοκλήρου της 4 0 προσβαλλόμενης πράξης,ερευνά ήόχι εάν ηανάκληση άφηκε την προσφυγή χωρίς αντικείμενο ή εάν ο αιτητής έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, η οποία δεν 2862 4Α.Α.Λ. Περικλέουςν.Συμβ. Βελτ.Αγ. Νάπας (Αρ.2) Στυλιανί6ης, Δ. εξαφανίστηκε από την ανάκληση, ή/και εάν συνεχίζει να έχειέννομο συμφέρο; 5 10 Αφού λάβαμε υπόψη μας τις πρόνοιες των σχετικών παραγράφων του Άρθρου 146 του Συντάγματος, τις βασικές αρχές του Διοικητικού Δικαίου και τη νομολογία του Δικαστηρίου τούτου, καταλήξαμε ότι το Ανώτατο Δικαστήριο δεν εξετάζει την έκταση των ζημιών, αλλά ερευνά αν εκ πρώτης όψεως παραμένει ζημία ή βλάβη, η οποία δεν εξαλείφθηκε απότην ανάκληση,για να αποφασίσει αν ηδίκηκαταργείταιή συνεχίζεται." Η αιτήτρια είχε έννομο συμφέρον κατά το χρόνο της 15 καταχώρισης της προσφυγής. Το συμφέρον δεν είναι μόνον υλικό, αλλά μπορεί να είναι καιηθικό. 2 0 ΗθέσηΓραμματέα του Συμβουλίου είναι μία. Κάτω απότις περιστάσεις της παρούσαςυπόθεσης, εκ πρώτης όψεως, παραμένει ζημιά ή βλάβη η οποία δεν εξαλείφθηκε με την ανάκληση. Η δίκη, ως εκ τούτου, 25 συνεχίζει και το Δικαστήριο θα προχωρήσει να εξετάσει τη νομιμότητα της απόφασης απόλυσης της αιτήτριας, πουλήφθηκε στις 21 Ιανουαρίου, 1992. Δεν έγινε απόπειρα από το Συμβούλιο υπεράσπισης 30 τηςπράξης. Η κρινόμενη διοικητική πράξη είναι έκδηλα αντίθετη με το νόμο. Αποτελεί, εκ προθέσεως, παραβίαση των κανόνων της φυσικής δικαιοσύνης, των βασικών 35 ανθρωπίνων ελευθεριών και, ειδικά, του δικαιώματος υπεράσπισης και ακρόασης -(βλ., μεταξύ άλλων, Andre­ as Λ. Marcoullides v. The Republic (Public Service Commission)3R.S.C.C. 30*Nicolaos D. Haros and The Republic (Minister of The Interior) 4 R.S.C.C. 39· 40 Maro JV. Pantelidou v. The Republic (Public Service Commission), 4 R.S.C.C. 100· Christodoulos Fisentzides v. Republic (Public Service Commission)

(1971)3 2863 Στυλιανί&τις, Δ. Περικλέους ν.Συμβ. Βελτ.Αγ. Νάπας (Αρ.2)

(1992)C.L.R. 80· Republic (Public Service Commission) v. Lefkos Georghiades

(1972)3 C.L.R. 594· Kypros Kyprianou v. Public Service Commission

(1973)3 C.L.R. 206* Iordanis Iordanous v. Republic (Public Service Commission)

(1974)3 C.L.R. 194* Orphanou v. 5 Registrar Co-operative Societies

(1985)3 C.L.R. 1022)· Kazamias v. Republic

(1982)3 C.L.R. 239* Zavros v. District Officer Paphos

(1986)3 C.L.R. 44· Νικόλας Μελέτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 911/ 87, (Απόφαση δόθηκε στις 18 Φεβρουαρίου, 1989)· 10 Χριστοφής Ιωάννου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 290/89, (Απόφαση δόθηκε στις 31 Ιανουαρίου, 1990)). Η Δημοκρατία είναι η Κυβέρνηση του λαού από το 15 λαό. Οι εκλελεγμένοι τοπικοί άρχοντες . πρέπει να κάμνουν βίωμα τους τη Δημοκρατία και την εφαρμογή του νόμου, περιλαμβανομένων των κανόνων του διοικητικούδικαίου. 20 Στην παρούσα περίπτωση, υπάρχει κατάφωρη εσκεμμένη παραβίαση κάθε αρχής δικαίου, η οποία αφήνει έκθετη την τοπικήαυτοδιοίκηση. Η τοπική αυτοδιοίκηση εξυψώνεται, όχι με μελανά στίγματα, όπως η πράξη που ακυρώθηκε, αλλά με συμμόρφωση προς τους κανόνες του δικαίου και το σεβασμό των ανθρωπίνωνδικαιωμάτων. Η απόφασητης απόλυσης της αιτήτριας,ημερομηνίας 30 21 Ιανουαρίου,1992, ακυρώνεται. Το Συμβούλιο να πληρώσει τα έξοδα τηςαιτήτριας. Και αν ακόμα το Δικαστήριο εύρισκε ότι μετά την JJ ανάκληση εξαλείφθηκαν όλα τα αποτελέσματα της προσβαλλόμενης πράξης, θα επιδίκαζε έξοδα υπέρ της αιτήτριας, λαμ|3ανομένων υπόψη του είδους και της έκτασης της παρανομίας της πράξης που προσβλήθηκε στο χρόνο της έκδοσης της - (βλ. Σύγγραμμα Θ. ° Τσάτσου - "Η Αίτησις Ακυρώσεως Ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας" - Τρίτη Έκδοση, 2864 4Α.Α.Δ. Περικλέουςν.Συμβ. Βελτ.Αγ.Νάπας(Αρ.2) Στυλιανί&ης,Δ. παράγραφο56, σελ.124). Ηποοσφνγήεπιτυγχάνειμερικώςμεέξοδα. 2865