(1992)20Αυγούστου,1992 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣΣ.ΦΙΛΙΠΠΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Αιτητές, ν. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υποθέσεις Αρ. 699/90, 704/90). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Σχέδια Υπηρεσίας — Η ερμηνεία και εφαρμογή τους έργο της Ε.Δ.Υ. — Πεδίο επεμβάσεως τον Δικαστηρίου — Νομολογία. Προσφυγή βάσει τον Άρθρον 146 τον Συντάγματος — Έννομο Συμφέρον — Έλλειψη — Υπάλληλος πον δεν κατέχει τα προσόντα τον σχεδίου υπηρεσίαςτηςθέσηςδενέχειάμεσοενεστώς έ\Ύθμο συμφέρον ναπροσβάλει την προαγωγή. 5 Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος — Αόγοι 10 ακυρώσεως — Προκατάληψη— Το βάρος αποδείξεως σε αυτόν πον την επικαλείται — Τί συνιστά απόδειξη — Δεν μπορούν να προβληθούν στοιχεία πον δεν ήταν ενώπιον τον κρίσιμον οργάνου.- 15 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Νομοθετικό πλαίσιο των τριών καθιερωμένων κριτηρίων — Τρόπος συνεκτίμησης και βαρύτητα κατά τη νομολογία — Ο κανόνας για τις εμπιστευτικές εκθέσεις — Βαρύτητα και λειτουργία των συστάσεων του Προϊσταμένου τον Τμήματος — Νομοθετικό ^0 έρεισμα και κρισιμότητα της αρχαιότητας — Προηγούμενη απομακρνσμένη αρχαιότητα — Αρχαιότητα λόγω ηλικίας. Συνταγματικό Δίκαιο — Σύνταγμα — Άρθρο 123— Οι διατάξεις του,και ειδικά αυτή τηςπαραγράφου 1, ανενεργές γιατί εξέλειπεο 25 2866 4 ΑΛΛ. Φιλίππουκ.α.ν. ΕΔΥ σκοπός της περιλήψεως τους στο Σύνταγμα εν όψει των επιχρατουσών από το 1963συνθηκών, συμπεριλαμβανομένης και της αποχώρησης των Τούρκων δημοσίων υπαλλήλων από τη Δημόσια Υπηρεσία. 5 10 Οι αιτητές προσέβαλαν, με τις συναφείς προσφυγές τους, την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους στη μόνιμη θέση Λειτουργού Γεωργικών Ερευνών Α', Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών. Ένας από τους λόγους ακυρώσεως ήταν ο ισχυρισμός ότι, ο εκ των αιτητώνΤούρκος όφειλε ναεπιλεγεί κατάπροτίμηση των υπολοίπων,δυνάμειτου Αρθρου 123τουΣυντάγματος. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, αποφάσισε ότι: 15 20 25 30 35 4Q 1. Η ερμηνεία και εφαρμογή ενός Σχεδίου Υπηρεσίας είναι έργο της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, όταν πρόκειται για διορισμούς καιπροαγωγές απόαυτή,καιτο Δικαστήριο επεμβαίνει, μόνο ανηερμηνείακαιηεφαρμογήτου Σχεδίου Υπηρεσίας, στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν ήταν λογικά επιτρεπτή ή όταν το διορίζον όργανο υπερέβη τα ακραία όριατης διακριτικήςτου ευχέρειας. Η Επιτροπή άσκησε τη διακριτική της ευχέρεια να ερμηνεύσει και εφαρμόσει το συγκεκριμένο Σχέδιο Υπηρεσίας καιαποφάσισεότι ο πρώτος αιτητήςδεν πληροί την απαίτησηγια "επιστημονικές δημοσιεύσεις. Τούτοήταν εύλογο, γιατί οι επιστημονικές δημοσιεύσεις, τις οποίες τώρα επικαλείται στη γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος του αιτητή, έγιναν το 1975, κατά τη διάρκεια των πτυχιακών του σπουδών, και αποτελούσαν μέρος της Πανεπιστημιακής εργασίας του ααητή για απόκτηση του πρώτου Πανεπιστημιακού διπλώματος. Επομένως, η Επιτροπή δεν υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής της ευχέρειας θεωρώντας ότι αυτές δεν εμπίπτουν στις πρόνοιες της παραγράφου
(2)του Σχεδίου Υπηρεσίας, που πρέπει ναδιαβαστείως σύνολο. 2. Το παράπονοτου αιτητή ότι υπάρχει άνιση μεταχείριση σε σχέση με άλλο υποψήφιο, ο οποίος, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι ενδιαφερόμενο μέρος γιατί δεν προήχθηκε, δεν ευσταθεί. Οι επιστημονικές μελέτες του άλλου υποψηφίου ήταν εντελώς διαφορετικής φύσης. Δεν ήταν μέρος της εργασίας του για απόκτηση πρώτου Πανεπιστημιακού 2867 Φιλίππουκ.α.ν. ΕΔΥ
(1992)διπλώματος,αλλάέγιναν μετάαπόέρευνακατάτη διάρκεια μεταπτυχιακών σπουδών και ήταντο πόρισμα της έρευνας αυτής. 3.Είναισαφέςότι ηΕπιτροπήπροέβηηίδιαστηδέουσαέρευνα 5 του θέματος των προσόντων του πρώτου αιτητή και η απόφασητης ήτανεύλογη καιπλήρως αιτιολογημένη.Ορθά αποφάσισε ότι ο αιτητής δεν πληρούσε τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Υπάλληλος δε που δεν κατέχει τα προσόντα πουπροβλέπονται απότο Σχέδιο Υπηρεσίας της 10 θέσης δεν έχει άμεσο, ενεστώς, έννομο συμφέρον να προσβάλει την προαγωγή.
- Απλή επίκληση ύπαρξης προκατάληψης ή έλλειψης αμεροληψίας (bias) δεν είναι αρκετή για να επιτευχθεί η 15 ακύρωση διοικητικής πράξης. Το βάρος της αποδείξεως, ενός τέτοιου ισχυρισμού, το φέρει εκείνος που ισχυρίζεται τηνύπαρξη της προκατάληψης. Η προκατάληψη πρέπει να αποδειχθεί με επαρκή 20 βεβαιότηταείτεαπόγεγονότα πουπηγάζουναπό τασχετικά διοικητικά έγγραφα ή απόάλλα γεγονότα που οδηγούν σε ασφαλές συμπέρασμα περί ύπαρξης μεροληψίας. Ηύπαρξη απλώς τεταμένων σχέσεων δεν είναι αρκετή για να θεμελιώσει δυσμενή προκατάληψη, που να θεωρηθεί ως 25 λόγος ακύρωσης διοικητικής πράξης, και περιπλέον στοιχεία που δεν ήτανενώπιον της Επιτροπήςδεν μπορούν να τεθούν τώρα ενώπιον του Δικαστηρίου για στήριξη των ισχυρισμών αυτών. 30 Στην υπό εξέταση υπόθεση ο αιτητής δεν έδωσε οποιαδήποτε στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του.Σίγουρατο γεγονός ότι είναιΤουρκοκύπριος απόμόνο του δεν στοιχειοθετεί ύπαρξηδυσμενούς προκατάληψης σε βάροςτου.Το γεγονός ότι οι εμπιστευτικές τουεκθέσεις για 35 τα έτη 1985 και 1986 τον χαρακτηρίζουν"Καλό" και γιατα έτη 1987-1988 και 1989 "Λίαν Καλό" κάθε άλλο παρά προκατάληψη αποδεικνύει. Οι εκθέσεις του αιτητή για το 1984 χαι το 1986 έχουν διαφοροποιηθεί από τον Προσυπογράφοντα Λειτουργό και παρουσιάζουνβελτίωση ^0 κατά 2/12 σε κάθεπερίπτωση.Από την άλλη μεριά ηέκθεση του ενδιαφερομένου μέρους για το 1984 έχει διαφοροποιηθεί από τον Προσυπογράφοντα Λειτουργό με βελτίωσηκατά 1/
- Ηδιαδικασίαπου ακολουθήθηκε είναι 2868 4 ΑΛΛ. 5 Φιλίππουκ.α.ν. ΕΑΥ αυτή που προβλέπεται από τις σχετικές Κανονιστικές Διατάξεις που περιέχονται στην Εγκύκλιο
- Έγιναν με κόκκινο μελάνι, υπάρχει υπογραφήτου Προσυπογράφοντα λειτουργού και ειδική αιτιολογία για την αλλαγή. Ορθά, επομένως,ηΕπιτροπήδεντις αγνόησε.
- Δυνάμει του Αρθρου 44
(2)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Νόμος Αρ. 33 του 1967) (όπως τροποποιήθηκε), που ίσχυε κατά τον ουσιώδη, προς τις προαγωγές αυτές, χρόνο, "αι διεκδικήσεις των υπαλλήλων προς προαγωγήν αποφασίζονται βάσει της αξίας, των προσόντων καιτηςαρχαιότητος". 15 20 25 Η νομολογία έχει καθιερώσει ότι τα τρία κριτήρια πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, να συνεκτιμούνται και συσταθμίζονται και εναπόκειται στο διορίζον όργανο, ανάλογα με τις συνθήκες κάθε περίπτωσης, ασκώντας ορθά τη διακριτική της εξουσία, προς το σκοπό της επιλογής του καλύτερου από τους υποψήφιους,να αποδώσει τέτοια βαρύτητασ' αυτάόπως το ίδιο κρίνει πρέπον, νοουμένου ότι το κριτήριο της αξίας παραμένει το πιο αποφασιστικό,και αν θα αποφασίσει ότι θα δώσει περισσότερη βαρύτητα σε άλλο κριτήριο από την αξία, τότε θα πρέπει να εξηγήσει γιατί η αξία δεν κρίθηκε ωςτοπιοβαρύνον κριτήριο. Οι εμπιστευτικές εκθέσεις λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, αλλά δεν είναι λάθος να δίδεται περισσότερη βαρύτηταστις εκθέσεις των τελευταίων χρόνων. 30 35 40 Αλλά και οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος είναι πολύ σημαντικό και ανεξάρτητο στοιχείο προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων, μια και συνάδουν προς τα στοιχεία του φακέλουκαι δεν μπορεί να αγνοηθούν από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, χωρίς ναδώσει ειδικήαιτιολογία. Η διακρίβωση της αρχαιότητας των δημοσίων υπαλλήλων διέπεται από τις πρόνοιες του Αρθρου 46 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, όπως αυτός τροποποιήθηκε με το Αρθρο5 του Νόμου Αρ. 10 του 1983. Είναι δε νομολογημένο ότι η αρχαιότητα μπορεί να είναι ο αποφασιστικός παράγων, μόνο αν όλα τα άλλα κριτήρια είναι περίπου τα ίδια. Όταν όμως η προηγούμενη 2869 Φιλίππου κ.α.ν.ΕΔΥ
(1992)αρχαιότητα είναι πολύ απομακρυσμένη δεν έχει οποιαδήποτε σημαντική βαρύτηταή είναι μόνο ασήμαντου βάρους. Ο αιτητής μπορεί να θεωρηθεί ότι έχειαρχαιότητα λόγω ηλικίας. Αλλά αυτή η αρχαιότητα είναι ασήμαντου βάρους. 5 6. Οι επικρατούσες γενικά συνθήκες από το 1963, συμπεριλαμβανομένων και της, εκτός μερικών ασήμαντων εξαιρέσεων, αποχώρησης των Τούρκων δημοσίων υπαλλήλων από τη Δημόσια Υπηρεσία της Δημοκρατίας, 10 κατέστησαν τις διατάξεις του Αρθρου 123, και ειδικά της παραγράφου
(1), ανενεργούς, γιατί εξέλειπε ο σκοπός για τονοποίοείχανπεριληφθείστο Σύνταγμα. 7. Οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν έκδηλη υπεροχή τους 15 έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους και με βάση όλα τα στοιχεία που είχε ενώπιον της η Επιτροπή, η επίδικη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτή και ορθά άσκησε αυτή τη διακριτικήτηςευχέρεια. 20 Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: 25 Papapetrou v.Republic, 2R.S.C.C. 61· FrangoullidesandAnother v.P.S.C.
(1985)3 C.L.R. 1680Papaleontiou v.Republic
(1987)3 C.L.R. 211· 30 Χαραλαμπίδης v.Δημοκρατίας
(1991)3Α.Α.Δ. 414· Γεωργιάδηςκ.ά. v.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 281935 Philippou v.Republic,4 R.S.C.C. 139Ηλία v.Δημοκρατίας
(1989)3(B)ΑΛΛ. 568Δημοκρατία κ.ά.ν.Γιαλλουρίδηςκ.ά.
(1990)3ΑΛΛ. 4316· Αριστείδης ν.Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 588- w 4Ω Chnstouv.Republic
(1980)3 C.L.R. 437Komemeniotis v. C.B.C
(1982)3C.L.R. 1027Χρίστονχ.ά. v.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ.211V 2870 45 4Α.Α.Α. Φιλίππουκ.α.ν.ΕΔΥ Republicv.Zachariades
(1986)3C.L.R. 852Republic v. Haris
(1985)3C.L.R 1065 Republicv.Roussos
(1987)3C.L.R. 1217· HadjiGregoriou v.Republic
(1975)3 C.L.R. 477Georghiou v.Republic
(1976)3C.L.R. 74· Republicv. Koufettas
(1985)3C.L.R. 1950Partellides v.Republic
(1969)3C.L.R. 480· 15 Georghiou andOthersv.Republic
(1988)3(A) C.L.R.
- Προσφυγές. Προσφυγές που προσβάλλουν την προαγωγή του 20 ενδιαφερόμενου μέρους στη μόνιμη θέση Λειτουργού Γεωργικών Ερευνών Α, Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών,αντί τωναιτητών. Α. Γεωργίου, για τον αιτητήστην699/
- Αιμ. Λεμονάρης, για τον αιτητή,στην 704/
- 30 Λ. Κονρσονμπά (χα) Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατην καθ' ουη αίτηση. Ε. Ευσταθίου, για το ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv. vult. •" 40 Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή τους αυτή οι αιτητές προσβάλλουν την προαγωγή του Χριστάκη Παπαγιάννηστη μόνιμη θέση Λειτουργού Γεωργικών Ερευνών Α, Ινστιτούτο Γεωργικών Ερευνών, ηοποίαείναι θέσηπροαγωγής. Γιατους σκοπούς της διαδικασίας επιλογής συστάθηκε ΤμηματικήΕπιτροπήστην οποίαοΠρόεδροςδιαβίβασε την έκθεση, μετηνοποία συστήνονταν, κατάαλφαβητική σειρά, τέσσερις υποψήφιοι, ανάμεσα στους οποίους 2871 Α. Λοΐξου, Π. Φιλίππου κ.α. ν.ΕΑΥ
(1992)περιλαμβάνονταν τόσον οι αιτητές όσον και το ενδιαφερόμενο μέρος. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, στη συνέχεια η Επιτροπή, εξετάζοντας την έκθεση της Τμηματικής 5 Επιτροπής, έκρινε ότι, δύο από τους συστηθέντες αυτούς δεν πληρούσαν όλα τα απαιτούμενα, από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, προσόντα και έτσι τους απέκλεισε. Έστειλε, δε, ξανά το θέμα στην Τμηματική Επιτροπή για να το επανεξετάσει και αιτιολογήσει επαρκώς τα 10 πορίσματατης. Στις 12 Οκτωβρίου 1989 διαβιβάστηκε συμπληρωματική έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής, η οποία σύστησε προς επιλογή, για προαγωγή στη θέση, 15 τέσσερις υποψήφιους, ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν και πάλι τόσο οι αιτητές όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος. Στο μεταξύ ο δικηγόρος τουαιτητή, στην προσφυγή αρ. 704/90, έγραψε στην Επιτροπή και υπέδειξε όπως ο αιτητής αυτός,ο οποίος είναι μέλος της 20 Τουρκοκυπριακής Κοινότητας, δικαιούται σε προαγωγή για την υπόπλήρωση θέση,σύμφωνα μετοΆρθρο 123 του Συντάγματος. Η Επιτροπή διαβίβασε την επιστολή του αιτητή αυτού για γνωμάτευση στο Γενικό Εισαγγελέα. Η Επιτροπή στη συνεδρία, της στις 19 Ιανουαρίου 1990, 25 εξέτασε τη συμπληρωματική έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής και, αφού έλαβε γνώση μεταξύ άλλων και της πιο πάνωεπιστολής τουδικηγόρου του αιτητή,αποφάσισε να εξετάσει το θέμα πλήρωσης της εν λόγω θέσης, αφού ληφθεί ηγνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα. 30 Το Άρθρο 123 του Συντάγματος προβλέπει: "
- Η δημοσία υπηρεσία αποτελείται κατά εβδομήκοντα επί τοις εκατόν εξ Ελλήνων και κατά 35 τριάκοντα επί τοις εκατόν εκ Τούρκων.
- Η ποσοτική αύτη κατανομή εφαρμόζεται, καθ' ο μέτρον καθίσταται τούτο πρακτικώς δυνατόν, εξ απαντάς τους βαθμούς της ιεραρχίας εν τη δημοσία 4 0 υπηρεσία. 3.Εις περιοχάςήτοποθεσίας,ένθαεκατέρα κοινότης 2872 4ΑΛΛ 5 Φιλίππουκ.α.ν.ΕΔΥ Α. Λοΐζου,Π. αποτελεί πλειοψηφίαν προσεγγίζουσαν τα εκατόν επί τοις εκατόν,οι δημόσιοι υπάλληλοι οι τοποθετημένοι ή επιφορτισμένοι δι' υπηρεσίας εις τοιαύτας περιοχάς ή τοποθεσίας δέον να ανήκωσιν εις την εν λόγω κοινότητα." Το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας με επιστολή του, ημερομηνίας 20 Ιανουαρίου 1990, αναφέρθηκε στο αίτημα του δικηγόρου του αιτητή και 10 συμβούλευσε ότι τούτο στερείται βασιμότητας, λόγω του ότι οι πρόνοιες των Άρθρων 123, 124, 125, "μετά τα αντικειμενικά δεδομένα του 1964, κατέστησαν ανενεργείς". Προχώρησε η Εισαγγελία να αναφέρει στην επιστολή της, της 20 Ιανουαρίου 1990, "Παρά πέρα όμως 15 και αν ήθελε αγνοηθεί, η πιο πάνω θέση, το αίτημα του δικηγόρου του Τουρκοκύπριου Ιμπραχήμ Αζίζ, που ζητείται να στηριχθεί στο Άρθρο 123 του Συντάγματος, στερείται βασιμότητας, άμα λάβουμε υπόψη τα σημερινά πραγματικάδεδομένατουθέματος." 20 Στη συνεδρία της, της 7 Μαΐου 1990, η Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος της προαγωγής αυτής και,αφού άκουσε τη σύσταση του Διευθυντή του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών και εξέτασε τον προσωπικό φάκελο 25 και τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων και αφού έλαβε, επίσης, υπόψη τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής και τη σύσταση του Διευθυντή του Τμήματος, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερείχε των άλλων υποψηφίων, με βάση το σύνολο των 30 καθιερωμένων κριτηρίων, και τον επέλεξε σαν τον πιο κατάλληλογιαπροαγωγήστηνπιοπάνω θέση. 35 4 0 Στο σχετικό πρακτικό της Επιτροπής, της συνεδρίας αυτής,αναφέρονταιταπιοκάτω: "Σύμφωναμετηνενλόγωνομικήσυμβουλή,'οιΣυν ταγματικέςπρόνοιες των άρθρων 123, 124 και 125 μετά τα αντικειμενικά δεδομένα του 1964, κατέστησαν ανενεργείς' καιεπομένως 'τοαίτηματουδικηγόρουτου τουρκοκύπριου Ιμπραχήμ Αζίζ, που ζητείται να στηριχθεί στο άρθρο 123 του Συντάγματος, στερείται βασιμότητας, άμα λάβουμε υπόψη τα σημερινά πραγματικάδεδομένατουθέματος'. 2873 Α. Λοΐξου,Π. Φιλίππουκ.α.ν.ΕΔΥ
(1992)Ύστερα από τα πιο πάνω, η Επιτροπήαπέρριψε το αίτημα του Ιμπραχήμ Αζίζ να προαχθεί αυτός, κατά προτίμηση, έναντι τωνάλλων υποψηφίων. ΗΕπιτροπή σημείωσε, ωστόσο, ότι ο Αζίζ είναι ένας από τους υποψήφιους που συστήθηκαν από την Τμηματική 5 Επιτροπή και, επομένως, θα κριθεί επί ίσοις όροις με όλους τους άλλους υποψηφίους. Στησυνέχεια προσήλθε στησυνεδρίασηο Διευθυντής του Ινστιτούτου Γεωργικών Ερευνών, κ. Κώστας 10 Σεργίου, ο οποίος ενημερώθηκε για τις αποφάσειςπου λήφθηκαν στην προηγούμενη συνεδρίαση της Επιτροπής, που εξεταζόταν το θέμα αναφορικάμε τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων, καθώς και για την πιο πάνω απόφαση της Επιτροπής και του 15 υπενθυμίστηκε ότι θα πρέπει να λάβει υπόψη, επιπρόσθετα με τους υποψηφίους πουσυστήθηκαναπό την Τμηματική Επιτροπή,και τη Μαρία Ιωάννου,την οποία πρόσθεσε η ίδια η Επιτροπή στον τελικό κατάλογοτωνυποψηφίων. 20 Ακολούθως, ο Διευθυντής ανέφερε ότι, με βάση τα τρία κριτήρια στο σύνολο τους, συστήνει αβίαστα το Χριστάκη Παπαγιάννη. 25 Στο σημείο αυτό ο Διευθυντής αποχώρησε από τη συνεδρίαση. Στη συνέχεια, η Επιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση καισύγκριση τωνυποψηφίων. 30 Η Επιτροπή εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψήφιων, και έλαβε επίσης υπόψη τα 35 πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής και τη σύσταση τουΔιευθυντή. Η Επιτροπή, με βάση τα ενώπιον της στοιχεία, έκρινε ότι το πλεονέκτημα πουπροβλέπεταιστο Σχέδιο 40 Υπηρεσίας διαθέτουν οι ΙμπραχήμΑζίζ και Χριστακης Παπαγιάννης. 2874 4ΑΛΛ. Φιλίππουκ.α.ν.ΕΔΥ Α.Λοΐζου,Π. Όσον αφορά τον Ανδρέα Καρή,παρ' όλο πουαυτός κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο M.SG, ωστόσο δεν είναι δυνατό νατουλογιστεί το πλεονέκτημα,δεδομένουότι απέκτησετοντίτλο μετάτον ουσιώδηχρόνο." 5 Στη συνέχεια, στο πρακτικό παρατίθεται ένας συγκριτικός πίνακας των εμπιστευτικών εκθέσεων των υποψηφίων και ενδεικτικά αναφέρεταισ'αυτές των πέντε τελευταίων ετών. Καταλήγει δε μετηλήψητηςεπίδικης 10 απόφασηςστηνοποίαέχουμε ήδη αναφερθεί. Ο αιτητής στην προσφυγή αρ.699/90 προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η Τμηματική Επιτροπή ενήργησε κατά παράβαση της αρχής της ισότητας, γιατί έκρινε ότι ο 15 υποψήφιος Π. Χαραλάμπους είχε το προσόν των "επιστημονικών δημοσιεύσεων", που απαιτεί το Σχέδιο Υπηρεσίας τηςθέσης, ενώγιατον αιτητήέκρινε ότι δεντο είχε και,επίσης, ότι η ερμηνεία του Σχεδίου δεν ήταν εύλογη. 20 Η ερμηνείακαιεφαρμογήενός ΣχεδίουΥπηρεσίας είναι έργο τηςΕπιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, όταν πρόκειται για διορισμούς και προαγωγές από αυτή, και το Δικαστήριο επεμβαίνει,μόνο ανηερμηνείακαιηεφαρμογή 25 τουΣχεδίου Υπηρεσίας στησυγκεκριμένη περίπτωσηδεν ήταν λογικά επιτρεπτήήόταντοδιορίζον όργανουπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας.(Papapetrou v. The Republic,2 R.S.C.C. 61,Frangoullides and Another v.P.S.C.
(1985)3C.L.R. 1680 (Ολομέλεια), Papa30 leontiou v. Republic
(1987)3 C.L.R. 211 (Ολομέλεια), Χαραλαμπίόηv.Δημοκρατίας, AE878ηαπόφαση δόθηκε στις20 Ιουνίου 1991 (Ολομέλεια). Το Σχέδιο Υπηρεσίας της επίδικης θέσης απαιτεί 35 μεταξύ άλλων " Επιστημονικές δημοσιεύσεις". Η σχετική παράγραφος
(2)προβλέπει: 40 "
(2)Ευδόκιμος ερευνητική εργασία, επιστημονικαί δημοσιεύσεις, οργανωτική και διοικητική ικανότης, πρωτοβουλία, υπευθυνότηςκαιευθυκρισία." Η Επιτροπή άσκησε τη διακριτική της ευχέρεια να ερμηνεύσει και εφαρμόσει το συγκεκριμένο Σχέδιο 2875 Α. Λοΐζου, Π. Φιλίππουκ.α.ν.ΕΔΥ
(1992)Υπηρεσίας και αποφάσισε ότι ο αιτητής δεν πληροί την απαίτηση για "επιστημονικές δημοσιεύσεις". Τούτο ήταν εύλογο, γιατί οι επιστημονικές δημοσιεύσεις, τις οποίες τώρα επικαλείται στη γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος του αιτητή, έγιναν το 1975, κατά τη διάρκεια των 5 πτυχιακών του σπουδών, και αποτελούσαν μέρος της Πανεπιστημιακής εργασίας του αιτητή για απόκτηση του πρώτου Πανεπιστημιακού διπλώματος. Επομένως, η Επιτροπήδεν υπερέβηταακραίαόρια της διακριτικής της ευχέρειας θεωρώντας ότι αυτές δεν εμπίπτουν στις 10 πρόνοιες της παραγράφου
(2)του Σχεδίου Υπηρεσίας, πουπρέπει ναδιαβαστείως σύνολο. Το παράπονο του αιτητή ότι υπάρχει άνιση μεταχείρηση σε σχέση μετον υποψήφιο Π.Χαραλάμπους, 15 ο οποίος, εν πάση περιπτώσει, δεν είναι ενδιαφερόμενο μέρος γιατί δεν προήχθηκε, δεν ευσταθεί. Οι επιστημονικές μελέτες τουΠ.Χαραλάμπους ήτανεντελώς διαφορετικής φύσης. Δεν ήταν μέρος της εργασίας του για απόκτηση πρώτου Πανεπιστημιακού διπλώματος, αλλά 20 έγιναν μετά από έρευνα κατά τη διάρκεια μεταπτυχιακών σπουδών και ήταν το πόρισμα της έρευνας αυτής. Υπάρχει επομένως εύλογη διαφοροποίηση. Ο ισχυρισμός επομένως αυτός του αιτητή, ότι η 25 εφαρμογήτου ΣχεδίουΥπηρεσίας δεν ήτανεύλογηκαι ότι υπέστη άνιση μεταχείριση, δεν ευσταθεί. Ένας άλλος σχετικός ισχυρισμός, που προβλήθηκε από μέρους του αιτητήαυτού, είναι ότι το θέμα της απαίτησης 30 "επιστημονικών δημοσιεύσεων", του Σχεδίου Υπηρεσίας, καλύπτεται από την απόφαση στις υποθέσεις Αιμίλιος Γεωργιάδηςκ.ά ν. Της Δημοκρατίας(AQ. Πρ. 141/84 κ.α.) που δόθηκε στις 25 Νοεμβρίου 1989. θ α πρέπει να υποδειχθεί ότι η πιο πάνω υπόθεση δεν αναφέρεται στο 35 θέμααυτό. Ο αιτητής αυτός ισχυρίζεται επίσης ότι ηΕπιτροπήδεν ερεύνησε η ίδια και/ή δεν αιτιολόγησε την απόφαση της αναφορικά με τη μη κατοχή, από τον αιτητή, των 40 προσόντων πουαπαιτούνται απότο Σχέδιο Υπηρεσίας. Η απάντησηστον ισχυρισμόαυτόυπάρχει σταπρακτικά της συνεδρίασης της Επιτροπής της 25 Σεπτεμβρίου 1989 2876 4Α.ΑΛ. Φιλίππου κ.α.ν.ΕΑΥ Α. Λοΐζου,Π. (Παράρτημα 5), στην επιστολή του δικηγόρου του αιτητή ημερομ. 6 Νοεμβρίου 1989 (Παράρτημα 8) και τα πρακτικά της συνεδρίας της Επιτροπής, ημερομ. 19 Ιανουαρίου 1990 (Παράρτημα 9). Είναι σαφές ότι η 5 Επιτροπήπροέβηκε ηίδια στη δέουσα έρευνα του θέματος τούτου και, από όσα αναφέρθηκανπιο πάνω, ηαπόφαση της ήταν εύλογη και πλήρως αιτιολογημένη. Ορθά, δε, αποφάσισε ότι ο αιτητής δεν πληρούσε τα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Υπάλληλος, δε, που δεν κατέχει τα 10 προσόντα, που προβλέπονται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης, δεν έχει άμεσο, ενεστώς, έννομο συμφέρον να προσβάλει την προαγωγή. (Βλέπε, Philippou v. The Repu blic^ R.S.C.C. 139, 140, Ηλία ν. Δημοκρατίας Α.Ε. 590 ημερομ. 14 Μαρτίου 1989, Δημοκρατία κ.ά ν. 15 Γιαλλονρίδηςκ.ά (Α.Ε. 868, 869) ημερομ. 13 Δεκεμβρίου 1990 και Αριστείδη ν. Δημοκρατίας (Α.Ε. 848) ημερομ. 6 Νοεμβρίου 1991). Σαν αποτέλεσμα ηπροσφυγήαυτήαποτυγχάνεικαι δεν 20 είναι απαραίτητη, όπως έχει νομολογηθει, η εξέταση των υπολοίπων λόγων επίτης ουσίας. Αναφορικά με την προσφυγή αρ. 704/90, ο πρώτος ισχυρισμός του αιτητήσ' αυτήνείναι ότι, οι εμπιστευτικές 25 του εκθέσεις είναι προκατειλημμένες (biased) λόγω της εθνικήςκαταγωγήςτου. Βέβαια απλή επίκληση ύπαρξης προκατάληψης ή έλλειψης αμεροληψίας (bias) δεν είναι αρκετή για να 30 επιτευχθεί η ακύρωση διοικητικής πράξης. Το βάρος της αποδείξεως ενός τέτοιου ισχυρισμού το φέρει εκείνος που ισχυρίζεται τηνύπαρξητηςπροκατάληψης. Η προκατάληψη πρέπει να αποδειχθεί με επαρκή 35 βεβαιότητα, είτε από γεγονότα που πηγάζουν από τα σχετικά διοικητικά έγγραφα ή από άλλα γεγονότα που οδηγούν σε ασφαλές συμπέρασμα περί ύπαρξης μεροληψίας. Η ύπαρξη, απλώς, τεταμένων σχέσεων δεν είναι αρκετή για να θεμελιώσει δυσμενή προκατάληψη, 40 που να θεωρηθεί ως λόγος ακύρωσης διοικητικήςπράξης, και περιπλέον στοιχεία που δεν ήταν ενώπιον της Επιτροπής δεν μπορούν να τεθούν τώρα ενώπιον του Δικαστηρίου για στήριξη των ισχυρισμών αυτών. (Βλέπε, 2877 Α. Αοΐζοιι,Π. Φιλίππου κ.α.ν. ΕΑΥ
(1992)Christou v. Republic
(1980)3 C.L.R. 437, 451, 452 (Ολομέλεια), Kontemeniotis v. C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1027, 1034-1035(Ολομέλεια) καιπροσφυγή αρ.633/87κ.ά, Γιαννούλα Τάκη Χρίστου κ.ά ν. Της Δημοκρατίας, η απόφασηδόθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου 1989). 5 Στην υπό εξέταση υπόθεση ο αιτητής δεν έδωσε οποιαδήποτε στοιχεία που να αποδεικνύουν τον ισχυρισμό του. Σίγουρα το γεγονός ότι είναι Τουρκοκύπριος από μόνο του δεν στοιχειοθετεί ύπαρξη 10 δυσμενούς προκατάληψης σε βάρος του. Το γεγονός, ότι οι εμπιστευτικές του εκθέσεις γιαταέτη 1985 και 1986 τον χαρακτηρίζουν "Καλό" και για τα έτη 1987-1988και 1989 "Λίαν Καλό", κάθε άλλο παρά προκατάληψη αποδεικνύει. Οι εκθέσεις του αιτητή για το 1984 και το 1986 έχουν ^ διαφοροποιηθεί από τον Προσυπογράφοντα Λειτουργό και παρουσιάζουν βελτίωση κατά 2/12 σε κάθε περίπτωση. Από την άλλη μεριά ηέκθεση του ενδιαφερομένου μέρους για το 1984 έχει διαφοροποιηθεί από τον Προσυπογράφοντα Λειτουργό με βελτίωση κατά 1/12. Η 20 διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι αυτή που προβλέπεται από τις σχετικές Κανονιστικές Διατάξεις, που περιέχονται στην Εγκύκλιο 491. Έγιναν με κόκκινο μελάνι, υπάρχει υπογραφή του Προσυπογράφοντα λειτουργού και ειδική αιτιολογία για την αλλαγή. Ορθά, 25 επομένως, ηΕπιτροπήδεντις αγνόησε. Ο δεύτερος ισχυρισμός του αιτητή είναι ότι αγνοήθηκε η ισχυριζόμενη μακρύτερη πείρα του, γιατί αυτός προσλήφθηκε σε ημερήσια βάσηαπότο 1973. 30 Δυνάμει του άρθρου 44
(2)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Νόμος αρ. 33 του 1967) (όπως τροποποιήθηκε),που ίσχυε κατά τον ουσιώδη, προς τις προαγωγές αυτές, χρόνο, "αι διεκδικήσεις των 35 υπαλλήλων προς προαγωγήν αποφασίζονται βάσει της αξίας,των προσόντων καιτης αρχαιότητος". Η νομολογία έχει καθιερώσει ότι τα τρία κριτήρια πρέπει να λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, να 4 0 συνεκτιμούνται και συσταθμίζονται και εναπόκειται στο διορίζον όργανο, ανάλογα με τις συνθήκες κάθε περίπτωσης, ασκώντας ορθά τη διακριτική της εξουσία 2878 4ΑΛΛ. Φιλίππου κ.α.ν.ΕΔΥ Α. Αοΐζου,Π. προς το σκοπό της επιλογής του καλύτερου από τους υποψήφιους,νααποδώσει τέτοια βαρύτητασ*αυτά, όπως το ίδιο κρίνει πρέπον, νοουμένου ότι το κριτήριο της αξίας παραμένει το πιο αποφασιστικό και αν θα 5 αποφασίσει ότι θα δώσει περισσότερη βαρύτητα σε άλλο κριτήριο απότην αξία,τότε θαπρέπει να εξηγήσει γιατί η αξία δενκρίθηκε ως το πιοβαρύνονκριτήριο. (Βλέπε, Kepublic v. Zachariades
(1986)3 C.L.R. 852, 856 (Ολομέλεια), Republic v. Harts
(1985)3 C.L.R. 106 10 (Ολομέλεια), Republic v. Roussos
(1987)3 C.L.R. 1217, 1221, 1223 (Ολομέλεια)). To άρθρο44
(3)του Νόμουαρ.33του 1967 προνοεί: 15 "
(3)Κατά την προαγωγήν η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπ' όψιν τας περί των υποψηφίων ετησίας εμπιστευτικός εκθέσεις και τας επί τούτω συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος, εν τω οποίω η κενή θέσις.". 20 Οι εμπιστευτικές εκθέσεις λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους, αλλά δεν είναι λάθος να δίδεται περισσότερη βαρύτητα στις εκθέσεις των τελευταίων χρόνων. (Βλέπε HadjiGregoriou v. Republic
(1975)3 25 C.L.R. 477 (Ολομέλεια) και Odysseas Georghiou v. Repu blic
(1976)3C.L.R.74 (Ολομέλεια)). Αλλά και οι συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος είναι πολύ σημαντικό και ανεξάρτητο στοιχείο 30 προσδιορισμού της αξίας των υποψηφίων, μια και συνάδουν προς τα στοιχεία του φακέλου και δεν μπορεί να αγνοηθούν οι τέτοιες συστάσεις από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, χωρίς να δώσει ειδική αιτιολογία. (Βλέπε, Republic v. Koufettas
(1985)3 C.L.R. 1950 35 (Ολομέλεια) και Georghiouv.Republic(ανωτέρω)). Η διακρίβωση της αρχαιότητας των δημοσίων υπαλλήλων διέπεταιαπότις πρόνοιες του άρθρου46, του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, όπως αυτός 40 τροποποιήθηκε με το άρθρο5 του Νόμου αρ. 10του 1983. Είναι δε νομολογημένο ότι η αρχαιότητα μπορεί να είναι ο αποφασιστικόςπαράγων,μόνο ανόλαταάλλακριτήρια είναι περίπου τα ίδια. Partellides v. Republic
(1969)3 2879 Α. Λοΐζου, Π. Φιλίππου κ.α.ν.ΕΑΥ
(1992)C.L.R. 480 (Ολομέλεια). 'Οταν όμως η προηγούμενη αρχαιότητα είναι πολύ απομακρυσμένη δεν έχει οποιαδήποτεσημαντικήβαρύτητα ήείναι μόνο ασήμαντου βάρους. (Georghiou v. The Republic (Αρ. Προσφ.36/86, κ.α., η απόφαση δόθηκε στις 30 Μαρτίου 1988, 5 Ολομέλεια). Στην υπό εξέταση υπόθεση το ενδιαφερόμενο μέρος έχει "Εξαίρετος" τα τελευταία 3 χρόνια και "Λίαν Καλός" τα προηγούμενα, ενώ ο αιτητής έχει "Λίαν Καλός" τα 10 τελευταία 3 χρόνια, και "Καλός" τα προηγούμενα. Το ενδιαφερόμενο μέρος έχεΊτη σύσταση του Διευθυντή, όχι όμωςο αιτητής.Τοπλεονέκτημα τοέχουν καιοι δύο. Ως προς την αρχαιότητα, διορίστηκαν και οι δύο στην ^ προηγούμενη θέση, που ήταν και ο πρώτος τους διορισμός, την ίδια ημερομηνία, δηλαδή στις 20 Ιανουαρίου 1978. Ο αιτητής μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει αρχαιότητα λόγω ηλικίας. Αλλά αυτή η αρχαιότητα είναι ασήμαντουβάρους. 20 Όσον αφοράτα προσόντα, μπορεί να λεχθεί ότι έχουν και οι δύο περισσότερα από τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας. 25 Η "πείρα" την οποία επικαλείται ο αιτητής, λόγω προηγούμενης πρόσληψης σε ημερήσια βάση, δεν μπορεί να έχει σημαντική βαρύτητα. Ήταν δε ένα στοιχείο που ήταν ενώπιον της Επιτροπής. Η Επιτροπή ενήργησε με βάση τη γνωμάτευση της Εισαγγελείας να απορρίψει το αίτηματου ΙμπραχήμΑζίζ να προαχθεί και αυτός, κατά προτίμηση, έναντι των άλλων υποψηφίων. Η Επιτροπή σημείωσε, ωστόσο, ότι ο Αζίζ είναι ένας από τους υποψήφιους που συστήθηκαν 35 από την Τμηματική Επιτροπήκαι επομένως θακριθεί επί ίσοις όροις μεόλους τους άλλους υποψηφίους. Ο τελευταίος ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητή είναι ότι ο αιτητής έπρεπε να προτιμηθεί για διορισμό 40 στην επίδικη θέση, δυνάμει του Άρθρου 123 του Συντάγματος,σανο μόνος τουρκοκύπριος υποψήφιος. 2880 4ΑΛΛ. Φιλίππουκ.α. ν.ΕΔΥ Α. Αοΐζον,Π. Το θέμα απασχόλησε την Επιτροπή και, αφού μελετήθηκε μαζί με τη γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας στη συνεδρία της, στις 7 Μαΐου 1990, απορρίφθηκε. 5 Οι επικρατούσες γενικά συνθήκες από το 1963 συμπεριλαβανομένων και της, εκτός μερικών ασήμαντων εξαιρέσεων, αποχώρησης των Τούρκων δημοσίων υπαλλήλων από τη Δημόσια Υπηρεσία της Δημοκρατίας, 10 κατέστησαν τις διατάξεις του άρθρου 123, και ειδικά της παραγράφου
(1),ανενεργούς, γιατί εξέλειπεο σκοπός για τον οποίο είχαν περιληφθεί στο Σύνταγμα. Για τους λόγους αυτούς, ο νομικός αυτός λόγος δεν μπορεί να επιτύχει. 15 Με όλα τα πιο πάνω κατά νου, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν έκδηλη υπεροχή από μέρους τους έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους και,με βάσηόλα ταστοιχεία που 20 είχε ενώπιον της η Επιτροπή, η επίδικη απόφαση ήταν εύλογα επιτρεπτήκαιορθάάσκησε αυτήτη διακριτικήτης ευχέρεια. Σαν αποτέλεσμα οι προσφυγές αποτυγχάνουν και 25 απορρίπτονται. Επικυρώνεται η επίδικη απόφαση. Δεν γίνεται όμως οποιαδήποτεδιαταγήγιαέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 2881