(1992)24Αυγούστου,1992 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.1 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΤΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΑΡΙΟΣΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΑΡΧΗΓΟΥ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση AQ. 372/9i). Προσφυγή βάσει του Άρθρον 146 τον Συντάγματος — Προθεσμία — Έναρξη — Κοινοποίηση με επιστολή στη διεύθυνση που έδωσε ο αιτητής—Δεν αρκεί ηαπόδειξη αποστολής τηςεπιστολής, εφόσον δίδεται βεβαίωση από τον , αιτητή ότι έλαβε γνώση σε μεταγενέστερο στάδιο λόγω διαμονήςτον σεάλληδιεύθυνση. 5 Διοικητική Πράξη — Νομοθετικό καθεστώς — Η εγκυρότητα της πράξης αποφασίζεται με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώςπον ισχύει κατά τονχρόνο λήψης της απόφασης — Υπό την αίρεση ότι η διοίκηση δεν παρέλειψε να εκτελέσει ό,τι είχε 10 καθήκον, πριν την αλλαγή της νομοθεσίας ή των πραγματικών γεγονότων — Η απόφαση πρέπει να λαμβάνεται εντός εύλογου χρόνου υπό τις εκάστοτε περιστάσεις. Ο αιτητής προσέβαλετηναπόφασητωνκαθ' ωνηαίτησημετην 15 οποία δεν τον προσέλαβανστην Πυροσβεστική Υπηρεσία, για το λόγο ότι μέχρι τηνημέραλήψηςτηςεπίδικης απόφασηςαυτόςείχε συμπληρώσει τοεικοστο-πέμπτοέτοςτηςηλικίαςτου. Οι καθ' ων η αίτηση ανάμεσα σε άλλαπρόβαλαν προδικαστική ένσταση ότι η προσφυγή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα. Προς αντίκρουση της ενστάσεως αυτής ο αιτητής ισχυρίστηκε πως η κοινοποίηση της απόφασης είχε γίνει σε συγγενικό του σπίτι,ενώ ο ίδιος διέμενε σε άλληδιεύθυνση,με αποτέλεσμανα λάβει γνώση της απόφασηςλίγες μέρεςπρινκαταχωρήσειτηνπροσφυγή. 2914 20 25 4Α.Α-Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σοφοκλέουςv. Αοχηγού Αστυνομίαςκ.α. Όσον αφορά στην ουσία της υπόθεσης, ήταν ισχυρισμός του αιτητή πως η απόφασηγια πρόσληψη του έπρεπε να είχε γίνει μέσασετριάνταμέρες, μετάτηνπαρέλευσητων οποίωνοι καθ'ων η αίτηση δεν εδικαιούντο να εφαρμόσουν το νομικό και πραγματικόκαθεστώςπουίσχυεκατάτηλήψη τηςαπόφασης αλλά αυτό που ίσχυε τριάντα μέρες μετά την ημέρα υποβολής της αίτησηςτου. Οι καθ' ων η αίτηση αντέκρουσαν το επιχείρημα αυτό, ισχυριζόμενοι ότι ο αιτητήςδενυπέβαλεαίτημαήπαράπονοβάσει του Αρθρου 29 του Συντάγματος ώστε να δικαιούται αιτιολογημένης απάντησηςσετριάντα μέρες. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι:
(1)Στην υπό εξέταση περίπτωση θαπρέπει να θεωρηθεί ότι η κοινοποίηση περιήλθε σε γνώση του αιτητή, παρόλη την ταχυδρόμησητης επιστολής στηδιεύθυνση πουείχεδώσει ο ίδιος, στον χρόνο που αυτός βεβαιώνει ότι περιήλθε σε γνώσητου. Επομένως η προσφυγή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως εκπρόθεσμη. Θα πρέπει όμως να παρατηρήσω ότι η προσέγγιση αυτή διαφέρει από τις συνηθισμένες περιπτώσεις χρήσης του ταχυδρομείου σε συναλλαγές κάτω απότο Κοινοδίκαιο.
(2)Η γενική αρχή είναι ότι η εγκυρότητα μιας διοικητικής πράξης αποφασίζεται με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυεκατάτο χρόνοτης έκδοσης της. Η αρχή όμως αυτή υπόκειται στην αίρεση ότι η προϋπάρχουσα νομοθεσία έχει εφαρμογή όταν υπήρξε παράλειψη από μέρους της διοίκησης να εκτελέσει εντός ευλόγου χρόνου εκείνο που είχε καθήκον να εκτέλεσηπριν την αλλαγή του Νόμου. Η ίδια αρχή εφαρμόζεται και ως προς τα πραγματικά γεγονότα που υπήρχαν κατά το χρόνο που έπρεπε να ληφθεί η επίδικη απόφασηή που συνέχισαν να υπάρχουν μέσα σε ένα εύλογο χρόνο όταν ήτο το αρμόδιο όργανο υπόχρεο να πάρει την απόφασηπριν την αλλαγή. (Βλέπε Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας1929-1959σελ. 162). Εκείνο το οποίο προέχει στην προκειμένη περίπτωση είναι κατά πόσο η πάροδος του χρόνου από τις 4 Ιουνίου, που υπέβαλε την αίτηση ο αιτητής,μέχρι την 1Δεκεμβρίου που 2915 Σοφοκλέουςν.Αρχηγού Αστυνομίας« Λ .
(1992)έγιναν οι προσλήψεις στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, αποτελεί παράλογη καθυστέρηση και ότι η διαδικασία έπρεπε εύλογα να είχε συμπληρωθεί μέχρι της 10 Οκτωβρίου 1990, ώστε ναμηνείχε ο αιτητής συμπληρώσει το εικοστο-πέμπτο έτος της ηλικίας του κατά το χρόνο 5 λήψεως της απόφασης και έτσι να αποκλεισθεί ως υποψήφιος. Ποία είναι η λογική περίοδος από την έναρξη της διαδικασίας μέχρι τη λήψη της τελικής απόφασης, 10 εξαρτάται απόταδιάφοραστάδιααπότα οποίαπρέπεινα περάσει η διαδικασία για να καταλήξει το αρμόδιο Διοικητικό 'Οργανοστην τελική απόφαση. Έχοντας κατάνουόληαυτή τηνχρονοβόρα διαδικασία,έχω *$ καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην υπό εξέταση υπόθεσηδεν υπήρξε οποιαδήποτεπαράλογηκαθυστέρηση στηδιαδικασία ώστε να μπορούσε ναλεχθεί ότιηεπίδικηαπόφαση θα έπρεπε εύλογα να είχε ληφθεί πριν την 10Οκτωβρίου 1990, οπότανοαιτητήςθα είχε τηνπροβλεπόμενη απότο Νόμοηλικίαγιαδιορισμό. ^0 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: 25 CyprusTransport Co. Ltd andAnother v.Republic (No.l)
(1969)3 CLR. 50V Aspri v.Republic
(1979)3CLR. 490Lordou andOthers v.Republic
(1968)3CLR.427Loiziana Hotels Ltdv. Municipality of Famagusta
(1971)3 C.L.R. 466- 30 35 HadjiPetrou andOthers v. Municipality of Nicosia
(1978)3C.L.R. 237. Προσφυγή. 40 Προσφυγήκατά της απόφασηςτωνκαθ' covηαίτησηνα μηντονπροσλάβουν στηνΠυροσβεστική Υπηρεσία. 77.Αγγελίδης, γιατοναιτητή. 2916 4 Α.Α.Δ. Σοφοκλέουςν.Αρχηγού Αστυνομίας κ.α. Τ.Πολυχρονίδον (δ/νίς), Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας Α\ γιατουςκαθ'ωνη αίτηση. Cur.adv. wit. 5 10 Α. ΑΟΪΖΟΥ, Π.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με τηνπροσφυγή αυτήο αιτητής ζητάτην ακύρωση της απόφασης τωνκαθ'ωνη αίτηση ναμητονπροσλάβουν στηνΠυροσβεστική Υπηρεσία. Ο λόγος που δίδεται στην απόφαση για τη μη πρόσληψη του είναι γιατί ο αιτητής είχε συμπληρώσει το εικοστο-πέμπτο έτος της ηλικίας του κατά την ημέρα λήψης της επίδικηςαπόφασης. Στις 4 Ιουνίου 1990, ο αιτητής υπέβαλε αίτησηγια πρόσληψη στην Πυροσβεστική Υπηρεσία. Παρακάθησε σε εξετάσεις, αλλά στις 10Οκτωβρίου 1990συμπλήρωσε το εικοστο-πέμπτο έτος τηςηλικίας του.Οιπροσλήψεις στην 20 Πυροσβεστική Υπηρεσία έγιναν την 1 Δεκεμβρίου 1990, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 13(A) του περί Αστυνομίας Νόμου, Κεφ. 285,όπως τροποποιήθηκεαπό το Νόμο αρ. 69 του 1987, και τις πρόνοιες του Κανονισμού 6
(4)των περί Αστυνομίας (Γενικών) 25 Κανονισμών του1989, ΚΛ.Π. 51/89. Ηκοινοποίησητης απόφασης αυτής προς τοναιτητή,έγινε μεεπιστολή που φέρει ημερομηνία29Δεκεμβρίου 1990, καισ'αυτήγίνεται επίκληση του Κανονισμού 4
(1)(γ) των πιο πάνω Κανονισμών. 30 Από μέρους των καθ'ων η αίτηση ηγέρθηκαν δύο προδικαστικές ενστάσεις. Ηπρώτηείναι ότιεσφαλμέναη προσφυγήστρέφεται εναντίοντου Γενικού Εισαγγελέαως καθ' ου η αίτηση 3, ο οποίος με κανένα τρόπο δεν 35 συνέπραξε στηλήψητηςεπίδικηςαπόφασης. Δε θαασχοληθώ σε έκταση μετηνένσταση αυτή γιατί δεν έχει γίνει ολοκληρωμένη επιχειρηματολογία. Εφόσον όμως τα αρμόδια διοικητικά όργανα είναι ενώπιον του 40 Δικαστηρίου δεν θαέπρεπεκαι δεν ήταναναγκαίο ναείχε συμπεριληφθεί ο Γενικός Εισαγγελέας ως διάδικοςκαι έτσι διαγράφεται στην προκειμένη περίπτωση. (Βλέπε Cyprus Transport Co. LtdandAnother (No.1)v. Repu2917 Α. Λοΐζου, Π. Σοφοκλέουςν.Αρχηγού Αστυνομίας κ.α.
(1992)W/c
(1969)3CL.R.501.) Η δεύτερη προδικαστικήένσταση είναι ότι ηπροσφυγή είναι εκπρόθεσμη. Ο αιτητής ισχυρίζεται ότι κατά την ημερομηνία της κοινοποίησης κατοικούσε στην οδό 5 Μίλτωνος S6, στο Ζακάκι και όχι στην οδό Δαιδάλου 4 στον Άγιο Ιωάννη Λεμεσού και ότι η επιστολή είχε αποσταλεί σε συγγενική του οικογένεια και όχι στον ίδιο, ο οποίος πληροφορήθηκε την απόρριψη του λίγες μέρες πριν τηνκαταχώρηση τηςπαρούσας προσφυγής. 10 Στην αίτησηπου υπέβαλεο αιτητήςγιαπρόσληψη στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, δήλωσε ως διεύθυνση του την οδό Δαιδάλου 4, Άγιος Ιωάννης Λεμεσού. Ήταν δε στη διεύθυνση αυτή που στάληκε στις 20 Ιουλίου 1990 η 15 ειδοποίηση με την οποία ο αιτητής κλήθηκε σε γραπτές εξετάσεις στις οποίες παρακάθησε και επίσης στην ίδια διεύθυνση στάληκε στις 27 Σεπτεμβρίου 1990 η σχετική ειδοποίηση με την οποία κλήθηκε σε προσωπική συνέντευξη. Ουδέποτε δε πληροφόρησε οποιοδήποτε για 20 αλλαγήτηςδιεύθυνσηςτου. Είναι η εισήγηση των καθ'ων η αίτηση ότι με βάσητα πιο πάνω η κοινοποίηση της επίδικης απόφασης με την επιστολή ημερομηνίας 29 Δεκεμβρίου στην πιο πάνω 25 διεύθυνση ήτοηενδεδειγμένη και ορθή. Το θέμα της εκπρόθεσμης καταχώρησης προσφυγής κατά παράβαση του άρθρου 146.3 του Συντάγματος υπήρξεαντικείμενο εκτεταμένης νομολογιακής εξέτασης. 30 Στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας της Ελλάδας της Ευρώπης 1929-1959 στη σελίδα 252 αναφέρονται ταπιο κάτω: "Η κοινοποίησης δέον να αποδεικνύηται ως λαβούσα πράγματι . χώραν. Αποδεικτικόν κοινοποιήσεως μησυνταγέν υπόδημοσίου οργάνουδεν λαμβάνεται υπ' όψιν δια την κρίσιν περί εμπροθέσμου ασκήσεως της αιτήσεως ακυρώσεως. Δεν αποτελεί δε 4 0 πλήρη απόδειξιν κοινοποιήσεως το ότι η πράξις φέρεται διεκπεραιωθείσα δια παραδόσεως εις το Ταχυδρομείον, εφ' όσον δεν αποδεικνύεται και η 2918 4 Α.Α.Δ. 5 Σοφοκλέουςν.Αρχηγού Αστυνομίας κ.α. Α.Λοΐζου, Π. περιέλευσις αυτής εις τον προς ον η κοινοποίησις και δη από βεβαίας χρονολογίας, έστω και αν έτι βεβαιούται η παραλαβή του σχετικού εγγράφου ως συστημένου υπό της ταχυδρομικής υπηρεσίας. (246, 1393
(53), 1324
(55),1024
(56)." Αναφορά μπορεί ναγίνει επίσης στην υπόθεσηAspri ν. Republic
(1979)3 C.L.R. 490 στη σελ. 497 στην οποία υιοθετούνται οι αρχές που εκτίθενται στα πορίσματαπιο 10 πάνω. Στην απόφασητου Συμβουλίου Επικρατείας1324/1955 (Ολομέλεια), κρίθηκε σχετικά με τον ισχυρισμό του Υπουργείου Εργασίας ότι προσβάλλετο εκπρόθεσμα η 15 πράξη,ότι απόταέγγραφα φάνηκεότι: 20 25 30 'Το δια του δευτέρου εκ των ανωτέρω εγγράφων αυτούδιαβεβαιούμενονγεγονός, ότι δηλ. ηπράξιςαύτη φέρεται εν τοις βιβλίοις του Υπουργείου ως διεκπεραιωθείσα την 27-7-54 διά παραδόσεως της εις το Κεντρικόν Ταχυδρομείον Αθηνών, δεν αποτελεί πλήρη απόδειξιν κοινοποιήσεως εις τον αιτούντα Δήμον, εφ'όσον δεν αποδεικνύεται και περιέλευσις της πράξεως ταύτης εις τον Δήμον και δη από βεβαίας χρονολογίας. Αντιθέτως ο Δήμος ούτος, δια του 2914/ 20-5-55 προς το Δικαστήριον τούτο εγγράφου του και της 3409/1-6-55βεβαιώσεως του,βέβαιοιότι τοπρώτον κατά την κοινοποίησιν της δευτέρας εκ των προσβαλλόμενων πράξεων έλαβε γνώσιν και της πρώτης, η οποίαουδέ φέρεται πρωτοκολληθείσα, κατά ταπροκύψανταεξ ερεύνης τουπρωτοκόλλουαυτού." Στην υπό εξέταση περίπτωσηθαπρέπει,ακολουθώντας την αρχή που διατυπώνεται στα Πορίσματα Νομολογίας 35 πιο πάνω, και που υιοθετήθηκε στην υπόθεση Ασπρη, να θεωρηθείότιη κοινοποίησηπεριήλθε σεγνώση του αιτητή, παρόλη την ταχυδρόμηση της επιστολής στη διεύθυνση που είχε δώσει ο ίδιος, στον χρόνο που αυτός βεβαιώνει ότι περιήλθε σε γνώση του. Επομένως η προσφυγή δεν 40 μπορεί να θεωρηθεί ως εκπρόθεσμη. Θα πρέπει όμως να παρατηρήσω ότι η προσέγγιση αυτή διαφέρει από τις συνηθισμένες περιπτώσεις χρήσης του ταχυδρομείου σε συναλλαγές κάτωαπότοΚοινοδίκαιο. 2919 Α.Λοΐζου, Π. Σοφοκλέουςν.Αρχηγού Αστυνομίας κ.α.
(1992)Θα εξετάσω τώρα την ουσία της προσφυγής. Είναι παραδεχτό ότι ο αιτητής κατά την ημερομηνία λήψης της επίδικης απόφασης είχε συμπληρώσει το εικοστο-πέμπτο έτος της ηλικίας του αλλά ισχυρίζεται ότι ηαπόφαση για πρόσληψη ή απόρριψη του έπρεπε να ληφθεί μέσα σε 5 τριάντα μέρες, όπως επιβάλλει το Σύνταγμακαι ότι μετά την παρέλευση του χρόνου αυτούοι καθ' ων η αίτηση δεν δικαιούντο να εφαρμόσουν το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τη λήψη της απόφασης,αλλά όφειλαν να εφαρμόσουν αυτό που ίσχυε κατά την 4 10 Ιουνίου 1990, πλέον του χρόνου των τριάνταημερών που παρείχε το Σύνταγμα για εξέταση αιτήσεων και παραπόνωναιτητών. Προς υποστήριξη της πιοπάνωθέσης έγινεπαραπομπή 15 στις υποθέσεις Andriani G. Lordou and Others v. Repu blic
(1968)3 C.L.R. 427, Loiziana Hotels Ltd. v.The Mu nicipality of Famagusta(\91\) 3 C.L.R. 466, HadjiPetrou and Others v. TheMunicipality of Nicosia
(1978)3 C.L.R.237. 20 Είναι η εισήγηση των καθ' ων η αίτηση ότι στην υπό εξέταση περίπτωση ο αιτητής δεν υπέβαλε αίτηση ή παράπονο κάτω από το Άρθρο 29 του Συντάγματος δικαιούμενος να απαιτήσει έγγραφη αιτιολογημένη 25 απάντηση μέσα σε χρόνο που να μη υπερβαίνει τις τριάντα ημέρες, οπόταν σε περίπτωση παραλείψεως να γίνει τούτο,θα μπορούσε, δυνάμει του Άρθρου 29
(2)του Συντάγματος και της νομολογίας μας πάνω σ' αυτό,να προσφύγει στο Δικαστήριο. 30 Η νομολογία μαςδεν φαίνεταιναέχει ασχοληθεί με το θέμα του κατά πόσο οι αποφάσεις των διοικητικών οργάνων, όπως οι διαδικασίες διορισμών πρέπει να συμπληρώνονται εντός τριάντα ημερών. Αντίθετα, εκείνο 35 που εξάγεται από τις υποθέσεις Andriani Lordou και Loiziana (πιο πάνω) είναι ότι η γενική αρχή είναι ότι η εγκυρότητα μιας· διοικητικής πράξης αποφασίζεται με βάσητο νομικό και πραγματικό καθεστώςπου ίσχυε κατά το χρόνο της έκδοσης της. Η αρχή όμως αυτή υπόκειται 40 στην αίρεση ότι η προϋπάρχουσα νομοθεσία έχει εφαρμογή όταν υπήρξε παράλειψη από μέρους της διοίκησης να εκτελέσει εντός ευλόγου χρόνου εκείνο που 2920 4 Α,ΑΛ. Σοφοκλέουςν.Αφχηγού Αστυνομίαςκ.α. Α, Αοΐζου,Π. είχε καθήκο να εκτέλεση πριν την αλλαγή του Νόμου.Η ίδια αρχή εφαρμόζεται και ως προς τα πραγματικά γεγονότα που υπήρχαν κατά το χρόνο που έπρεπε να ληφθεί ηεπίδικηαπόφαση ή που συνέχισαν ναυπάρχουν 5 μέσα σε ένα εύλογο χρόνο όταν ήτο το αρμόδιο όργανο υπόχρεο να πάρει την απόφαση πριν την αλλαγή.(Βλέπε Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας 1929-1959σελ. 162.) 10 Εκείνο το οποίο προέχει στην προκειμένη περίπτωση είναι κατάπόσο ηπάροδοςτουχρόνου απότις 4 Ιουνίου, πουυπέβαλετηναίτησηοαιτητής, μέχρι της 1Δεκεμβρίου που έγιναν οι προσλήψεις στην Πυροσβεστική Υπηρεσία, αποτελεί παράλογη καθυστέρηση και ότι η διαδικασία 15 έπρεπε εύλογα να είχε συμπληρωθεί μέχρι της 10 Οκτωβρίου 1990, ώστεναμηνείχεο αιτητής συμπληρώσει το εικοστο-πέμπτο έτος της ηλικίας του κατά το χρόνο λήψεως της απόφασης και έτσι να αποκλεισθεί ως υποψήφιος. 20 Ποία είναι η λογική περίοδος από την έναρξη της διαδικασίας μέχρι τη λήψη της τελικής απόφασης, εξαρτάται από τα διάφορα στάδια από τα οποία πρέπει να περάσει η διαδικασία για να καταλήξει το αρμόδιο 25 Διοικητικό 'Οργανο στην τελική απόφαση. Ηδιαδικασία της πρόσληψης στην Πυροσβεστική Υπηρεσία προνοείται από τους Κανονισμούς 5 και 6 των περί Αστυνομίας (Γενικοί) Κανονισμοί του 1989 (Κ.Δ.Π. 51/89). Με τον Κανονισμό 5, εγκαθιδρύεται Συμβούλιο Προσλήψεων το 30 οποίο απαρτίζεται από το Διευθυντή Εκπαιδεύσεως και δύο άλλους ανώτερους αξιωματικούς, που στις περιπτώσεις εγγραφών για την Πυροσβεστική ο έναςαπό τους δύο θαπρέπειναπροέρχεταιαπότην Πυροσβεστική, και τους οποίους διορίζει ο Αρχηγός με την έγκριση του 35 Υπουργού. Οι αρμοδιότητεςτου Συμβουλίου προσλήψεων είναι: 40 "(α) Αξιολόγηση και ταξινόμηση των αιτήσεων των υποψηφίωνγιαπρόσληψη. (β) Ορισμός ημερομηνίας εξέτασης των υποψηφίων, προφορικής ή και γραπτής, κατά την κρίση του Συμβουλίου Προσλήψεων. 2921 Α. Λοΐζου, Π. Σοφοκλέουςν.Αρχηγού Αστυνομίαςκ.α.
(1992)(γ) Διεξαγωγή και βαθμολογία των γραπτών ή και προφορικών εξετάσεων τωνυποψηφίων. , (δ) Καταρτισμός πίνακα επιτυχόντων κατά σειρά επιτυχίας στις εξετάσεις και υποβολή του στον 5 Αρχηγό." Ο Κανονισμός 6 προβλέπει: "6
(1)Ο Αρχηγός προκηρύσσει τις κενές θέσεις ανάλογα με τις~ανάγκες της Δύναμης με δημοσίευση στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας και σε τρεις τουλάχιστον ημερήσιες εφημερίδες. 10
(2)Αιτήσεις θα υποβάλλονται στον Αρχηγό μέσα ^ στην καθορισμένη προθεσμία και στο καθορισμένο έντυπο.
(3)Μετά τη λήξη της προθεσμίας για την υποβολή αιτήσεων ο Αρχηγός θα διαβιβάζει στο Συμβούλιο 20 Προσλήψεων τις αιτήσεις, το οποίο και θα ενεργεί σύμφωνα με τον Κανονισμό 5 των παρόντων Κανονισμών.
(4)Ο Αρχηγός, μεβάσητον πίνακα επιτυχόντων και τις απόψεις του Συμβουλίου Προσλήψεων αναφορικά με τις προσωπικές συνεντεύξεις καιταπροσόντων των υποψηφίων, θα προβαίνει σε προσλήψεις σύμφωνα με το άρθρο 13Α τουΝόμου.
(5)Σε περίπτωση που ο προσλαμβανόμενος έχει πτυχίο ή δίπλωμα πανεπιστημίου, ο Αρχηγός με την έγκριση του Υπουργού και του Υπουργού Οικονομικών, μπορεί να τον τοποθετήσει σε οποιαδήποτε βαθμίδα τηςπροβλεπόμενης μισθοδοτικής 35 κλίμακας.
(6)Ο υπό του Συμβουλίου Προσλήψεων καταρτιζόμενος πίνακας επιτυχόντων θα ισχύει μέχρι 4 της συντάξεως απόαυτόνέουπίνακα επιτυχόντων." 0 Στην προκείμενη περίπτωση όπως έχουμε δει από την 2922 25 30 4ΑΛΛ. 5 Σοφοκλέουςν.Αρχηγού Αστυνομίαςκ,α. Α. Λοΐζου,Π. έκθεση των γεγονότων η ειδοποίηση για τις γραπτές εξετάσεις στάληκε στις 20 Ιουλίου 1990 και στις 27 Σεπτεμβρίου 1990 η σχετική ειδοποίηση, με την οποία ο αιτητής κλήθηκε σε προσωπική συνέντευξη και προφορικές εξετάσεις. Απ' ότι κατόρθωσα να διαπιστώσω από τις εβδομαδιαίες διαταγές (Παράρτημα (Α)), οι προσληφθέντες την 1 Δεκεμβρίου 1990, ήσαν εξήντα10 τέσσερις, που θα είναι λογικό να συμπεράνει ένας ότι πρέπει να υπήρχε πολύ μεγαλύτερος αριθμός υποψηφίων. Όλων αυτών των διορισθέντων και των υπολοίπων υποψηφίων έπρεπε να βαθμολογηθούν οι γραπτές εξετάσεις και να γίνει η εκτίμηση του καθενός και η 15 σύγκριση μεταξύ των συνυποψήφιων αφούθα εγίνοντο οι συνεντεύξεις και η βαθμολογία των προφορικών εξετάσεων. Επιπλέον η ετοιμασία του πίνακα επιτυχόντων μετις απόψειςτου Συμβουλίου Προσλήψεων αναφορικά με τις προσωπικές συνεντεύξεις και τα 20 προσόντα των υποψηφίων τα οποία έπρεπε να διαβιβαστούν στον Αρχηγότης Αστυνομίας, ο οποίος τότε με τη σειρά του μπορούσε να προβεί σε προσλήψεις σύμφωνα με το Άρθρο 13Α του περί Αστυνομίας Νόμου, Κεφ.285,όπωςτροποποιήθηκε. 25 Έχοντας κατά νου όλη αυτή την χρονοβόρα διαδικασία, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι στην υπό εξέταση υπόθεση δεν υπήρξε οποιαδήποτε παράλογη καθυστέρηση στη διαδικασίαώστε να μπορούσε να λεχθεί 30 ότι η επίδικη απόφασηθα έπρεπε εύλογα να είχε ληφθεί πριν την 10 Οκτωβρίου 1990, οπόταν ο αιτητής θα είχε τηνπροβλεπόμενη απότο Νόμοηλικία για διορισμό. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή 35 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επικυρώνεται η επίδικη απόφαση. Δε γίνεται όμως οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεταιχωρίς έξοδα. 2923