(1992)28Αυγούστου,1992 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΑ ΑΡΘΡΑ 13,15, 18, 28, 146 ΚΑΙ 169ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ABDOLALI KADIVARI, Αιτητής. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ(Αρ.2), Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 435/92). Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Τροποποίηση προσφυγής — Ατέλειες ή σφάλματα στην περιγραφή τον αιτητικού της προσφυγής—Δυνατότητα θεραπείαςμε τροποποίηση. Αλλοδαποί — Απέλαση — Η νομιμοποίησηπαράνομα διαμένοντος στην Κύπρο αλλοδαπού ναπροσβάλειδιάταγμα απελάσεωςτον — Κανένας περιορισμός στο δικαίωμα απέλασης από τη Συνθήκη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή από το Σύνταγμα — Η περίπτωση της προστασίας τον προσώπου από απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση κλπ.: Άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης * " Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (κυρωτικός Νόμος αρ. 39/62) και Άρθρο 8τον Συντάγματος. Μετηνπροσφυγήο αλλοδαπός αιτητής αμφισβήτησετο κύρος της απέλασηςτου απότην Κύπρο. Σταπλαίσιατης διαδικασίας 15 διαπιστώθηκε μία κάποια ασάφεια ως προς την περιγραφή των προσβαλλόμενων πράξεων και αμφισβητήθηκε και το έννομο συμφέρον του αιτητή, μια και επρόκειτο για προσφυγή κατά απελάσεως ασκούμενη από τον αλλοδαπό, που ήδη παρανόμως παραμένειστηχώρα. 20 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 2924 4Α.Α.Δ. 5 10 Kadivari v. Δημοκρατίαςκ.α. (Αρ.2» Ι. Το αντικείμενο της προσφυγής είναι η πράξη, απόφαση ή παράλειψη της οποίας επιζητείται η αναθεώρηση προς το σκοπό παροχής θεραπείας, βάσει του Αρθρου 146.4 του Συντάγματος. Εφόσον το αντικείμενο της αναθεώρησης καθορίζεται μετην αναγκαία σαφήνειαώστεναδιακρίνεται η αμφισβητούμενη πράξηή απόφαση, ατέλειες ή σφάλματα στην περιγραφή της δε θέτουν εκ ποδών τη διαδικασίακαι μπορεί να θεραπευθούν με την αναγκαία τροποποίηση, νοουμένου ότι η προσφυγή ασκείται μέσα στα χρονικά πλαίσια πουπροβλέπει τοΑρθρο 146.3 τουΣυντάγματος.
- Ηπροστασίατου ανθρώπουέναντι του ενδεχομένου να τύχει απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή να υποβληθεί σε βασανιστήρια εξασφαλίζεται από το Αρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. Κυρωτικός Νόμος 39/62) και κατοχυρώνεται απότο Αρθρο 8του Συντάγματοςτης ΚυπριακήςΔημοκρατίας. 20 25 30 35 40 Στις αποφάσειςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου διατυπώνονται ερωτηματικά γιατηνομιμοποίηση αλλοδαπούπου διαμένει παράνομα στην Κύπρο να προσβάλει διάταγμα για την απέλαση του, εφόσον με την απομάκρυνση του από την Κύπρο δεν θίγεται οποιοδήποτε δικαίωμα του αλλοδαπού, το οποίο απορρέει από το νόμο, να παραμείνει στη χώρα. Ούτε η Συνθήκη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ούτε το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιβάλλουν οποιουσδήποτε περιορισμούς στο δικαίωμα χώρας να προβεί στην απέλαση αλλοδαπού. Το Αρθρο 11.2(στ) του Συντάγματος ρητά επιτρέπει τη σύλληψη και κράτηση αλλοδαπού προς παρεμπόδιση της εισόδου του στη χώρα ή για το σκοπό απέλασης ήέκδοσης του.
- Ο αιτητής ουδέποτε αποτάθηκε για πολιτικό άσυλο στην Κύπρο, ούτε καλούμεθα να αναθεωρήσουμε οποιαδήποτε αρνητική απόφαση σε τέτοιο αίτημα. Το αντικείμενο της αναθεώρησης περιορίζεται στη νομιμότητα της απόφασης για την απέλαση του αιτητή. Σειρά αποφάσεων της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, τις οποίες επικαλέστηκαν και τα δύο μέρη,. αναγνωρίζει ότι σε εξαιρετικές περιπτώσεις υπεισέρχεται στην άσκηση της εξουσίας για την απέλαση αλλοδαπού η πιθανότητα παραβίασης του δικαιώματος για προστασία, έναντι εξευτελιστικής και ταπεινωτικής μεταχείρισης. Ό,τι συνάγεται από τη σχετική νομολογία είναι ότι η ύπαρξη 2925 Kadivariv. Δημοκρατίαςκ.α.(Αρ.2)
(1992)σοβαρού ενδεχομένου παραβίασης του θεμελιώδους δικαιώματος για ανθρώπινη μεταχείριση, ως αποτέλεσμα της απέλασης, νομιμοποιεί τον διατρέχοντα κίνδυνο να προσφύγει σε αρμόδιο δικαστήριο προς προστασία του θεμελιώδους δικαιώματος για αξιοπρεπή μεταχείριση. Η προστασία έναντι τέτοιου ενδεχομένου είναι το μόνο, έρεισμα, το οποίο επικαλείται ο αιτητής για,τη θεμελίωση έννομου συμφέροντος προς αναθεώρηση της προσβαλλόμενηςπράξης. 10 4. Όπως εμφατικά τονίζεται στις αποφάσειςτης Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η προβολή και μόνον ισχυρισμών για εξευτελιστική μεταχείριση δεν δικαιολογεί τη μη απέλαση του αιτητή. Πρέπει να καταδειχθεί με αποδεικτικά στοιχεία ότι υπάρχει 15 πραγματικός κίνδυνος για τέτοια μεταχείριση. Στην προκείμενη περίπτωση όχι μόνον ο αιτητής παράλειψε να προσάξει οποιαδήποτε στοιχεία, τα οποία να προσδίδουν αντικειμενικό κύρος στους ισχυρισμούς του, αλλά οι ίδιοι οι ισχυρισμοί του έρχονται σε αντίφαση με σειρά άλλων 20 γεγονότων. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 25 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Παπαγεωργίου ν.Αούη Κλάππα (InvestmentsServices Ltd)
(1991)1Α.Α.Δ. 24· "SEVECEP"Ltd v.UnitedSea TransportLtd&Another
(1989)1(E) 3 0 Α.Α.Δ. 729· Κλεάνθους και Αλλοι ν. Αρχής ΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου
(1991)4(Δ)Α.Α.Δ. 2971AmandaMargaLtd v. Republic
(1985)3C.L.R. 2583- 35 Moyo &Another v. Republic
(1988)3(B)C.L.R. 1203Mohamedv. Republic
(1988)3(C) C.L.R. 2072Tabalo v, Republic
(1988)3(C)C.L.R.
- 2926 40 4 ΑΛΛ. Kadivari ν.Δημοκρατίας κ.α. (Αρ.2) Προσφυγή. Προσφυγή κατά της απόφασης των καθ' ων η αίτηση για την απέλασητου αιτητή,πουτου επιδόθηκετην1/6/
- 5 Ε. Ευσταθίου και Κ. Ευσταθίου, γιατοναιτητή. 10 Μ. Τσαγγαρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους καθ'ων η αίτηση. Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ενόψει των διισταμένων θέσεων που έχουν προβληθεί ως προς το 15 αντικείμενο της προσφυγής,το πρώτο θέμα που πρέπει να επιλυθεί είναι ο προσδιορισμός των επιδίκων θεμάτων. Όπως και στις αγωγές αστικού δικαίου(βλ. μεταξύ άλλων Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλάππα (Investments Services Ltd)
(1991)1Α.Α.Δ. 24, και "SEVEGEP Ltd" v. United 20 Sea Transport Ltd & Another
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 729) έτσι και σε προσφυγές βάσει του άρθρου 146 (βλ. μεταξύ άλλων Κλεάνθους και Άλλοι ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου
(1991)4(Δ) Α.Α.Δ. 2971), το αντικείμενο της διαδικασίας καθορίζεται στη δικογραφία το δικονομικό 25 μέσο για την έκθεση και προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων. Το αντικείμενο της προσφυγής είναι ηπράξη,απόφαση ή παράλειψη της οποίας επιζητείται η αναθεώρηση προς 30 χο σκοπό παροχής θεραπείας βάσει του άρθρου 146.4 του Συντάγματος. Εφόσον το αντικείμενο της αναθεώρησης καθορίζεται με την αναγκαία σαφήνεια ώστε να διακρίνεται ηαμφισβητούμενη πράξηήαπόφαση, ατέλειες ή σφάλματα στην περιγραφή της δε,θέτουν εκ ποδών τη 35 διαδικασία και μπορεί να θεραπευθούν με την αναγκαία τροποποίηση νοουμένου ότι η προσφυγή ασκείται μέσα στα χρονικά πλαίσια που προβλέπει το άρθρο 146.3 του Συντάγματος. 40 Στην υπό εκδίκαση προσφυγή επιδιώκονται δύο. θεραπείες υπό τα στοιχεία Α και Β. Η πράξησε σχέση με την θεραπεία Α καθορίζεται επακριβώς. Αυτή είναι η απόφαση για την απέλαση του αιτητή που του επιδόθηκε 2927 Πιχής,Δ. Kadivari ν.Δημοκρατίας κ.α.(Αρ.2)
(1992)την 1/6/92καιτέθηκε σεεφαρμογήμετησύλληψη τουκαιη οποία, όπως προκύπτει από το διοικητικό φάκελο, εκδόθηκε στις 21/5/92 από τον Πρώτο Λειτουργό Μεταναστεύσεως. Με τη θεραπεία Α επιζητείται η ακύρωση του διατάγματος απέλασης του αιτητή,Ιρανικής 5 καταγωγής,οοποίος διαμένει στην Κύπροαπότις26/9/91, τηνημερομηνία άφιξηςτουστηνήσο. Η πράξη της οποίας επιδιώκεται ηακύρωση κάτωαπό το αιτητικό "Β"αναφέρεταιαόριστα.Δεν καθορίζεται ούτε 10 ηημερομηνία έκδοσης, ούτε ηημερομηνία γνωστοποίησης της. Αφορά, όπως αναφέρεται στην περιγραφή της κάτω από το στοιχείο "Β", στην απόφαση των αρχών να μην επιτρέψουν την παραμονήτου αιτητή στην Κύπρο μέχρις ότου εξασφαλίσει άδεια εγκατάστασης ή παραμονής σε 15 χώρα άλλη από τη χώρα καταγωγής του. Όπως έχει διαφανεί από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου, και είναι ουσιαστικά παραδεκτά,το αίτημα για την ανοχή της παραμονής του στην Κύπρο, μέχρις _ό.του_εξασφαλίσει άδεια για εγκατάσταση σε τρίτη χώρα, 20 υποβλήθηκε τοπρώτοκατάτηνγνωστοποίηση στις15/4/92 της απόφασης με την οποία απερρίφθη ηαίτηση του για παράταση της παραμονής του στην Κύπρο και επαναλήφθηκε στις 14/5/92όταν οι Αρχέςέθεσαν πιεστικά τηναπαίτησηναεγκαταλείψει τηνχώρα. 25 Κατά το τελικό στάδιο των διευκρινίσεων των θέσεων των μερών, ο δικηγόρος του αιτητή υπέβαλε ότι η απόφαση της οποίας επιδιώκεται ηαναθεώρηση βάσει του αιτητικού "Β" είναι ηαπόφασημετηνοποίααπορρίφθηκε •*" το αίτημα του της 21/1/92 για την παράταση της άδειας παραμονής του στην Κύπρο. Η εισήγηση αυτή δε συμβιβάζεται με το κείμενο της θεραπείας "Β" και αντίκειται προς τα γεγονότα τα οποία τη στοιχειοθετούν βάσει της έκθεσης γεγονότων που αποτελεί, βάσει των •" θεσμών, τοπραγματικόυπόβαθροτηςπροσφυγής.Από τα γεγονότα προκύπτει ότι το αίτημα κάτω απότο αιτητικό "Β" είναι αλληλένδετο καισχετίζεται αποκλειστικά μετην απόφαση που αποτελεί το αντικείμενο της θεραπείας κάτω απότο "Α". Αν κρινόταν ότι αφορούσε την εξέταση *" της απόφασηςτου Μαρτίου,μετηνοποίααπορρίφθηκετο αίτημα του προσφεύγοντος της 21/1/92για παράτασητης παραμονής του στην Κύπρο, τότε θα ήταν δυνατό να 2928 4ΑΛΛ. Kadivari ν.Δημοκρατίαςκ.α.(Αρ.2) Πικής, Δ. εξετασθεί, δεδομένου ότι ηαπόφασηγνωστοποιήθηκε στις 15/4/92 και η προσφυγή ασκήθηκε στις 2/6/92, δηλαδή μέσα στο χρονικό διάστηματων 75 ημερών. Δε θαπροβώ όμως στην αναθεώρηση οποιουδήποτεθέματοςπουαφορά 5 την απόφασηεκείνη, δεδομένου ότι, για τους λόγους που έχουμε εκθέσει, η απόφαση εκείνη δεν τίθεται προς αναθεώρηση βάσει της θεραπείας κάτω από το στοιχείο "Β". 10 Τα γεγονότα σχετικά με την άφιξη και παραμονή του αιτητήστην Κύπρο είναισυνοπτικάταεξής: Ο αιτητής αφίχθηκε στην Κύπρο αεροπορικώς στις 26/9/91 και του παραχωρήθηκε,κατόπιν αιτήσεως του, 15 άδειαπαραμονήςως επισκέπτης για 15 μέρες. Οαιτητής είναι κάτοχος Ιρανικού διαβατηρίουτο οποίο εκδόθηκε στις 28/7/90 και λήγει στις 28/7/93. Κατόπιν αιτήσεως του και με βάση ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο εκδόθηκε από τον χειρούργο-ορθοπεδικό Σ. 20 Συμόπουλλο, επεκτάθηκε η άδεια παραμονής του μέχρι τις 25/12/91 για να καταστεί δυνατή η υποβολή του σε θεραπεία και εγχείρηση για παλαιόκάταγμαστο ισχίον. Ο αιτητής δε συμμορφώθηκε με την άδεια που του παραχωρήθηκε και παρέμεινε στην Κύπρο και μετά την 25 25/12/91. Ούτε υποβλήθηκε στην εγχείρηση η οποία είχε προαγγελθεί με το προαναφερθέν ιατρικό πιστοποιητικό. Στις 21/1/91, ενώ διέμενε παράνομα στη χώρα, υπέβαλε νέο αίτημα για την παροχή άδειας παραμονής,υποστηριζόμενο από ιατρικόπιστοποιητικό 30 το οποίο εξέδωσε ο Γενικός και Ορθοπεδικός Χειρούργος Θ. Μιχαηλίδης, στο οποίο αναφέρεται ότι θα εισαχθεί στην κλινική του για εγχείρηση του αριστερού ισχίου και για το σκοπό αυτό ήταν αναγκαία η παραμονή του στην Κύπρο για τους επόμενους 3 35 μήνες. Προς υποστήριξη του αιτήματος του για παράταση της παραμονής του στη χώρα, ο αιτητής δήλωσε στην αρμόδια διοικητική αρχή ότι αντιμετώπιζε πρόβλημα να επιστρέψει στη χώρα του λόγω της αντίθεσης του προς το καθεστώς της Ισλαμικής 40 Επανάστασης. Ήταν η πρώτη φορά κατά την οποία διατυπώθηκαν φόβοι για τις συνέπειες που θα είχε η επιστροφή του στο Ιράν λόγω της αντίθεσης του προς το καθεστώς. Η αίτηση του απορρίφθηκε τον Μάρτιο του 2929 Πικής, Δ. Kadivari ν.Δημοκρατίας κ.α.(Αρ.2)
(1992)1992 και του κοινοποιήθηκε στις 15/4/92. Παρά την απόφαση αυτή, επιδείχθηκε ανοχή στην παραμονή του στην Κύπρο μέχρι την ημερομηνία έκδοσης και επίδοσης του εντάλματος απέλασης του. Παρά τη συνέχιση της παραμονής του στην Κύπρο και πάλι δεν υποβλήθηκε 5 στην εγχείρηση που αποτέλεσε το λόγο για το αίτημα του για παράταση της παραμονής του στη χώρα. 'Οταν του κοινοποιήθηκε η απορριπτική απόφαση στις 15/4/92, ο αιτητής παρακάλεσε τις Αρχές να μην προβούν στην απέλαση του βεβαιώνονται ότι ο ίδιος θα προέβαινε στα 10 αναγκαία διαβήματα για να εγκαταλείψει τη χώρα. Όταν ένα μήνα αργότερα οι Αρχές του επανάλαβαν το αίτημα να εγκαταλείψει τη χώρα, στις 14/5/92,ο αιτητής δήλωσε αδυναμία να συμμορφωθεί μέχρις ότου εξασφαλίσει άδεια παραμονής ή εγκατάστασης σε τρίτη χώρα λόγω των 15 κινδύνων που θα διέτρεχε εάν απελαυνόταν στο Ιράν.Το αίτημα του κάτω από το γράμμα "Β" αναφέρεται στην παράλειψη των αρχών να δώσουν τη δέουσα σημασία στους κινδύνους πουδιατρέχει ο αιτητής αναπελαθεί στο _Ιθάν„όπου κινδυνεύει, όπως υποβλήθηκε στην τελική 20 αγόρευση του αιτητή, να τύχει απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή να υποβληθεί σε βασανιστήρια. Ηπροστασία του ανθρώπου έναντι τέτοιου ενδεχομένου εξασφαλίζεται από το άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. 25 Κυρωτικός Νόμος 39/62) και κατοχυρώνεται από το άρθρο 8 του Συντάγματοςτης Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι καθ'ων η αίτηση υπέβαλαν καταρχήν ότι ο αιτητής δε νομιμοποιείται να προσφύγει εφόσον ηαπέλαση του δε 30 θίγει οποιοδήποτε έννομο συμφέρον του, αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση προσφυγής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 146.2 του Συντάγματος. Στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου Amanda Marga Ltd v.Republic
(1985)3C.L.R.2583,Moyo &Another v. 35 Republic
(1988)3(B) C.L.R. 1203, (Απόφαση Εφετείου)), Mohamed v.Republic
(1988)3(C) C.L.R.2072),και Tabalo v. Republic
(1988)3(C) C.L.R. 2353) διατυπώνονται ερωτηματικά για τη νομιμοποίηση αλλοδαπού, που διαμένει παράνομα στην Κύπρο, να προσβάλει διάταγμα 40 για την απέλαση του εφόσον με την απομάκρυνση τουαπό την Κύπρο δε θίγεται οποιοδήποτε δικαίωμα του αλλοδαπού το οποίο απορρέει απότο νόμο να παραμείνει 2930 4 ΑΛΛ. 5 Kadivariν.Δημοκρατίαςκ.α.(Αρ.2) Πικής, Λ στη χώρα. Ούτε η Συνθήκη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ούτε το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιβάλλουν οποιουσδήποτε περιορισμούς στο δικαίωμα χώρας να προβεί στην απέλαση αλλοδαπού. Το άρθρο 11.2(στ)του Συντάγματος ρητά επιτρέπει τη σύλληψηκαι κράτηση αλλοδαπού προς παρεμπόδιση της εισόδου του στηχώραή γιατο σκοπό απέλασηςήέκδοσης του. Πρέπει να επισημάνουμε ότι ο αιτητής ουδέποτε 10 αποτάθηκε για πολιτικό άσυλο στην Κύπρο, ούτε καλούμεθα να αναθεωρήσουμε οποιαδήποτε αρνητική . απόφαση σε τέτοιο αίτημα. Το αντικείμενο της αναθεώρησης περιορίζεται στη νομιμότητα της απόφασης για την απέλαση του αιτητή. Σειρά αποφάσεων της 15 Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, τις οποίες επικαλέστηκαν και τα δύο μέρη, αναγνωρίζει ότι σε εξαιρετικές περιπτώσεις υπεισέρχεται στην άσκηση εξουσίας για την απέλαση αλλοδαπού η πιθανότητα παραβίασης του δικαιώματος για προστασία 20 έναντι εξευτελιστικής και ταπεινωτικής μεταχείρισης. Ό,τι συνάγεται από τη σχετική νομολογία είναι ότι η ύπαρξη σοβαρού ενδεχομένου παραβίασης του θεμελιώδους δικαιώματοςγια ανθρώπινη μεταχείριση, ως αποτέλεσμα της απέλασης, νομιμοποιεί τον διατρέχοντα 25 κίνδυνο να προσφύγει σε αρμόδιο δικαστήριο προς προστασία του θεμελιώδους δικαιώματος για αξιοπρεπή μεταχείριση. (Βλ. App. No. 12122/86, European Commis sion of Human Rights, Decisions and Reports 50, February 1987, p.268, App. No. 12364/86,European Commission of 30 Human Rights,Decisions andReports 50, February 1987, p. 280, App. No. 12877/87, European Commission of Human Rights,Decisions and Reports, 53,October 1987, p.254). Η προστασία έναντι τέτοιου ενδεχομένου είναι το μόνο έρεισμα το οποίο επικαλείται ο αιτητής για τη θεμελίωση 35 έννομου συμφέροντος προς αναθεώρηση της προσβαλλόμενης πράξης. Όπως εμφατικά τονίζεται στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, η 40 προβολή και μόνον ισχυρισμών για εξευτελιστική μεταχείριση δε δικαιολογεί τη μη απέλαση του αιτητή. Πρέπει να καταδειχθεί με αποδεικτικά στοιχεία ότι υπάρχει πραγματικός κίνδυνος για τέτοια μεταχείριση. 2931 Πικής,Δ. Kadivari ν.Δημοκρατίαςκ.α.(Αρ.2)
(1992)Στην προκείμενη περίπτωση, όπως ορθά επεσήμανε ο δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση, όχι μόνον ο αιτητής παρέλειψε ναπροσάξειοποιαδήποτεστοιχεία ταοποίανα προσδίδουν αντικειμενικό κύρος στους ισχυρισμούς του, αλλά οι ίδιοι οι ισχυρισμοί του έρχονται σε αντίφασημε 5 σειράάλλων γεγονότων: (α)Τογεγονός ότι ηΙσλαμικήΕπανάστασηεπικράτησε το 1979. Ο αιτητής παρέμεινε στη χώρα του μέχρι την ημέρα αναχώρησης του και μάλιστα του εκδόθηκε 10 διαβατήριο τριετούς διάρκειας το 1990 με το οποίο ταξίδευσεκαιήρθεστηνΚύπρο. (β) Οι ισχυρισμοί ότι ελλοχεύουν κίνδυνοι από την απέλαση του στο Ιράν είναι διάφοροι από εκείνους οι ** οποίοι υποστήριξαν τις δύο πρώτες αιτήσεις του για παραμονή στη χώρα και επαναλήφθηκαν και μετά την εκπνοήτηςάδειαςγιαπαραμονή τουστηνΚύπρο. —Εξέτασα με πολλή προσοχή το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την προσφυγή όπως πάντααρμόζει με επίγνωση ότι η προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπουαποτελεί πρωταρχικήευθύνητηςΔικαιοσύνης. Δε διαπιστώνω όμως, για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί, βάσιμο λόγο που να δικαιολογεί την ακύρωση ^ τηςεπίδικηςαπόφασης. Η προσφυγή απορρίπτεται. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται βάσει του άρθρου 146.4(a) του Συντάγματος.Δενεκδίδεταιδιαταγήγιαέξοδα. 30 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 2932 70