(1992)31Αυγούστου, 1992 (ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ AUTOSTOP"Κ.Α".LTD, Αιτητές, ν. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων ηαίτηση (Υπόθεση Αρ. 383/89). Διοικητικό Δίκαιο — Γενικές Αρχές — Τεκμήριο νομιμότητος — Βασική αρχή— Δικονομικές συνέπειες. Αναθεωρητική Δικαιοδοσία Ανωτάτου Δικαστηρίου — Δικαστικός Έλεγχος — Ουσιώδη στοιχεία — Κρίση περί της νομιμότητας της * προσβαλλόμενης πράξης με βάση τα ενώπιον τον αρμοδίου οργάνου στοιχεία αποκλειομένων τωνμεταγενεστέρων. Οι περί Παρακρατήσεως Φόρου εξ Αποδοχών Κανονισμοί 1964 και 1973— Κανονισμός 6
(3)και
(4)— Παρέχει πλήρη κάλνψη της 10 ενέργειας επιβολής σχετικής φορολογίας από τον Έφορο Φόρον Εισοδήματος — Δεν είναι ultra viresτου Αρθρον 52 (ενόψει των παραγράφων αυτών
(1)και
(4)) τον περί Φορολογίας τον Εισοδήματος Νόμου
(96),όπως τροποποιήθηκε — Οι πρόνοιες του Άρθρον 44εδ.3,τωνπερί Βεβαιώσεωςκαι Εισπράξεως Φόρων 15 Νόμων, δεν συγκρούονται με τον Κανονισμό 6, αλλά ούτε και περιορίζουν τηνσχετικήεξουσία τον Εφόρου. Οι αιτητές αμφισβήτησαν με την προσφυγή το κύρος φορολογίαςπουτουςεπεβλήθη γιαταέτη 1985, 1986 και 1987για 20 ποσό που έπρεπε να είχε παρατηρηθεί από τις αποδοχές υπαλλήλου τους. Η ιδιότητα του συγκεκριμένου εργαζομένου, υπάλληλος ή αυτοτελώς εργαζόμενος, ήταν το κέντρο της αμφισβήτησης στα πλαίσια της διαδικασίας, αφού θα σηματοδοτούσε και την κρίση περί της νομιμότητος της επίδικης 25 απόφασης. 2940 4Α.Α.Δ. Autostop"K.A."Ltd v.Υπ. Οικονομικών κ.α. To Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι:
- Αναφορικά μετο βάροςτης απόδειξης,σευποθέσεις όπωςη παρούσα ισχύει η βασική αρχή του διοικητικού δικαίου, σύμφωνα με τηνοποία οι εκτελεστές διοικητικές πράξεις τεκμαίρονταινόμιμες μέχρι αποδείξεωςτουαντιθέτου. 10 15 20
- Ηεξουσία τουΔιοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης πράξης. Δεν επεμβαίνει σε εύλογα επιτρεπτή απόφαση. Επίσης το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης, εκτός αν φανεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματα ήτοΝόμοήυπέρβασηήκατάχρησηεξουσίας.Η νομιμότητα της επίδικης απόφασηςεξετάζεται μεαναφορά στα στοιχεία που τίθενται εκ των υστέρων ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ορθότητα της προσέγγισης αυτής έχει επαναβεβαιωθεί απότην Ολομέλεια στην υπόθεση Westpart Limited ν. Δημοκρατίας. Σχετική είναι και η απόφασηστην υπόθεσηΓεώργιοςΤζήρον ν.Δημοκρατίας.
- Οι αιτητές ασκούσαν εν προκειμένω τον έλεγχο που ο συνήθης εργοδότης ασκεί πάνωστην εκτέλεσητης εργασίας τωνεργοδοτουμένων του. 25 30 35 40 Υπάρχει όμως καιο ισχυρισμός τουενλόγω διευθυντήτων αιτητών, πουπρόβαλε, γιαπρώτη φορά στη διάρκειατης αντεξέτασής του,ότι δηλαδήο συγκεκριμένος εργαζόμενος ενεργούσε ο ίδιος ως εργοδότης προσλαμβάνοντας δικούς του υπαλλήλους για την εξυπηρέτηση των πελατών των αιτητών στοσταθμό βενζίνης. Οισχυρισμός αυτός δεν είχε τεθεί ενώπιον των καθ'ων η Αίτηση στη διάρκεια της έρευνας που διεξήγαγαν πριν τη λήψη της επίδικης απόφασης και δενμπορεί, ωςεκτούτου,ναληφθεί υπόψη απότοΔικαστήριο.
- Ενόψειτωνγεγονότων, ωςείχανδιαπιστωθείαπότουςΚαθ' ων η Αίτηση κατά την έρευνα πουείχαν διεξάγει, καιεν όψει της νομολογίας αναφορικά με τα χαρακτηριστικά στοιχεία της σχέσης εργοδότη και εργοδοτούμενου, το προσβαλλόμενο συμπέρασμα του Εφόρου περί εργοδοτούμενου των αιτητών και όχι αυτοεργαζόμενου, ήταν λογικά εφικτό. Εφόσον δεδεν έχει αποδειχθεί ότι ήταν αποτέλεσμα οποιασδήποτε πλάνης περί τα πράγματαήπερί 2941 Autostop"K.A." Ltd v. Υπ. Οικονομικώνκ.α.
(1992)το Νόμο, το Δικαστήριο δεν μπορεί και δεν προτίθεται να επέμβειγιανατοανατρέψει.
- Απλήανάγνωση της παραγράφου 3(α)του Καν. 6 οδηγεί στο συμπέρασμα ότι παρέχει πλήρη κάλυψη στις 5 προσβαλλόμενες πράξεις του Εφόρου, με τις οποίες προσδιόρισε κατά τηνκρίση τουτο ολικό ποσότου φόρουτο οποίο οι αιτητές όφειλαν, αλλά παρέλειψαν να παρακρατήσουν απότις αποδοχέςτου εργοδοτούμενου τους και ακολούθως απέστειλε στους αιτητές γραπτήειδοποίηση 10 μετηνοποίααπαιτούσεαπό αυτούςτηνκαταβολήτουποσού που είχε προσδιορίσει, μέσα στην τακτή προθεσμία που ανέφερεστηνειδοποίηση.
- OL ρητές πρόνοιες του Αρθρου 52
(1)και
(4)του περί 15 Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμου 1961 δεν επιδέχονται άλλη ερμηνεία παρά όταν καλύπτουν πλήρως της θέσπιση τουκρίσιμου Κανονισμού 6. 7. Ανυπόστατος είναι ο ισχυρισμός ότι ο Καν. 6
(3)(α) 20 προσκρούει στις, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, άσχετες διατάξεις των Αρθρων 37, 38 και 39 των περί Φορολογίας τουΕισοδήματος Νόμου.
- Ως προς τον ισχυρισμό γύρωαπό τις διατάξειςτου εδαφίου3 25 του Αρθρου 44, των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρου Νόμων, πριν τροποποιηθεί με ισχύ από 1/1/1989,η γνώμη του Δικαστηρίου είναι ότι οι πρόνοιες αυτές δεν αποκλείουν την εφαρμογή ούτε προσκρούουν στις πρόνοιες του επίδικου Κανονισμού, αλλά ούτε και υποστηρίζουν την 30 εισήγηση των αιτητών ότι περιορίζουν την εξουσία του Εφόρου αποκλειστικά στη λήψηδικαστικών μέτρων για την είσπραξη του ποσού του φόρου, που οι αιτητές έπρεπε να είχαναποκόψειαπότιςαποδοχέςτουεργοδοτούμενου τους. 35
- Εν όψει της ετυμηγορίας αναφορικά με τις πιο πάνω διατάξεις καιτης παράλειψηςτων αιτητών να τεκμηριώσουν με οποιοδήποτε άλλο επιχείρημα τον ισχυρισμό τους, ότι ο επίδικος Κανονισμός προσκρούει στησυνταγματική διάταξη του Αρθρου 24, ο ισχυρισμός τους αυτός απορρίπτεται ως ^0 ανυπόστατος. Ηπροσηρνγήαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 2942 4ΑΛ.Δ. Autostop"Κ.Α." Ltd ν.Υπ.Οικονομικώνκ.α. - ΑναφερόμενεςΥποθέσεις: Hadjiyiannis v.Republic
(1966)3C.L.R. 3385 Georghiades v.Republic
(1980)3C.L.R. 659· Βαρνάβα v. Εφόρου Φόρου Εισοδήματος και Άλλων
(1990)3 Α.Α.Δ.4287- 10 Τζίρου ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 4350ΦάνοςΙωνίδηςΛτδ. ν.Δημοκρατίαςκαι Άλλου (Αρ.2)
(1991)4(E) ΑΛΛ. 4157· 15 Westpark Limited ν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 915MarketInvestigations Ltd v. MinisterofSocialSecurity[1968]3All E.R. 732· 20 Cleanthis Christofides Ltd. v.TheFundfor Redundant Employees & Another
(1978)1C.L.R.
- Προσφυγή. 25 Προσφυγή με την οποία προσβάλλεται η ειδοποίηση επιβολής φορολογίας, που εστάλη στους αιτητές στις 8/11/88, για τα έτη 1985, 1986 και 1987, συνολικού ποσού £935.20, το οποίο έπρεπε να είχε παρακρατηθείαπότις αποδοχές του υπαλλήλου τους Θεόδωρου Πατίκη,και 30 καθόριζεπροθεσμίαπληρωμήςτουμέχρι29.12.
- Γ.Κορφιώτης, γιατουςαιτητές. 35 Γ.Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,γιατους καθ' ων η αίτηση. Cur.adv.vult. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. 40 Στις 8/11/1988 ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος εξέδωσε και απέστειλε στους Αιτητές ειδοποίηση επιβολής φορολογίας γιαταέτη 1985,1986και 1987, συνολικού ποσού £935.20το οποίο έπρεπεναείχε παρακρατηθείαπό τις αποδοχέςτου υπαλλήλου τους Θεόδωρου Πατίκη,και 45 καθόριζε προθεσμία πληρωμής του μέχρι 29/12/
- Στη 2943 Πογιατζής, Δ. Autostop"Κ.Α." Ltd ν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.
(1992)συνοδευτική επιστολή του, με ταυτόσημη ημερομηνία, ο Έφοροςαιτιολόγησε τηναπόφαση τουωςακολούθως: "ΘεόδωροςΠατίκης Επισυνάπτω φορολογία, με βάση τον Κανονισμό 6
(3)των Περί Παρακρατήσεως Φόρου εξ Αποδοχών Κανονισμών, όσον αφοράτο ποσό φόρου πουέπρεπε να είχατε παρακρατήσει από τις αποδοχές του πιο πάνωυπαλλήλουσας γιατα έτη 1985,1986και
- 10
- Έχω αποφασίζει να θεωρήσω ότι οι προμήθειες που καταβάλλατεστον πιοπάνωυπάλληλο αποτελούν ουσιαστικά αμοιβή για τις μισθωτές υπηρεσίες τις οποίες" προσέφερε στην εταιρεία σας για τους εξής 15 λόγους: (α) Ο σταθμός βενζίνης είναι επιχείρηση της εταιρείας σας καιόλες οι εμπορικές δοσοληψίες όσον αφορά αγορές, πωλήσεις και έξοδα 20 διαχείρισης του σταθμού, εγένοντο από τον πιο πάνω υπάλληλο καθώς και άλλο άτομο για λογαριασμόσας. (β) Οι εργοδοτούμενοι στον σταθμό ελέγχοντο 25 απόλυτα από εσάς, όσον αφοράτους όρους και ώρες εργασίας τους, και δεν είχαν δικαίωμα αποφάσεωςγιαπρόσληψηπροσωπικούκαιάλλες δραστηριότητες πουαφορούντην διεξαγωγήτης εργασίας του σταθμού. Η κάθε ενέργεια τους 30 ήτανυπό τοναπόλυτοέλεγχοτηςεταιρείας. (γ) Λόγω των πιο πάνω η σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου είναι εμφανής." Οι Αιτητές υπέβαλανένσταση με επιστολή του ελεγκτή τους, ημερομηνίας 5/12/1988, ισχυριζόμενοι ότι ο Θεόδωρος Πατίκης ήταν πάντοτε αυτοτελώς εργαζόμενο πρόσωποκαι ουδέποτευπήρξευπάλληλοςτους. Ακολούθησαν συνεντεύξεις του φοροθέτη με το Θεόδωρο Πατίκηκαιτον ελεγκτή των Αιτητών Ευδόκιμο 2944 35 4ΑΛΛ. Autostop "ΚΛ." Ltd ν.Υπ. Οικονομικώνκ.α. Πογιατζής, Α. Επαμεινώνδα ως αποτέλεσμα των οποίων είχαν εξακριβωθείταακόλουθαγεγονότα: 5 "(α) Ο κ. Θ. Πατίκης εργαζόταν στον σταθμό βενζίνης ως πωλητής για εξυπηρέτηση των πελατώντηςεταιρείας. 10 (β)Ήταν υποχρεωμένος ναπροσέρχεταικαθημερινά στην εργασία του και να εργάζεται με το κανονικό ωράριο λειτουργίας του σταθμού βενζίνης. 15 20 (γ) Είχε την υποχρέωση να ακολουθεί τις οδηγίες τωνσυμβούλων τηςεταιρείας. (δ)Δεν είχεδικαίωμα απουσίας από τηνεργασίατου χωρίς την άδεια της εταιρείας, ούτε και να λαμβάνει από μόνος του οποιαδήποτεαπόφαση χωρίςτηνέγκριση τηςεταιρείας. (ε) Για τις υπηρεσίες του επληρώνετο προμήθεια με βάσητις πωλήσεις. 25 30 (στ) Η εταιρεία δεν παρακρατούσε κοινωνικές ασφαλίσεις ήέκτακτηεισφοράγια την άμυνατης Δημοκρατίας και ούτε πλήρωνε οποιοδήποτε ποσό στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ήγια αμυντική εισφορά για τα ποσά προμηθειών που καταβάλλοντοστον κ.Θ.Πατίκη. (ζ) Ο κ. Θ. Πατίκης ήταν αυτοτελώς εργαζόμενο πρόσωπογιασκοπούςΚοινωνικών Ασφαλίσεων." Με βάση τα πιο πάνω ο Έφορος κατάληξε στο 35 συμπέρασμα ότι πράγματι υπήρχε σχέση εργοδότηεργοδοτουμένου μεταξύ του Θεόδωρου Πατίκη και των Αιτητών και αποφάσισε να λογίσει τις προμήθειες που κατεβλήθηκαν σ' αυτόν ως αποδοχές. Ο Έφορος κοινοποίησε στους Αιτητές την απόφαση του με επιστολή 40 του ημερομηνίας 23/3/
- Στην εν λόγω επιστολή αναφέρονταιταεξής: 2945 Μ Πογιατζής,Δ. Autostop"ΚΛ. Ltd ν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.
(1992)"Αναφέρομαι στην επιστολή των ελεγκτών σας με ημερομηνία 5/12/88μέσω των οποίων φέρετε ένσταση κατά της φορολογίας που σας επιβλήθηκε για παρακράτηση φόρου από τις αποδοχές του κ. Θεόδωρου Πατίκηκαι σας πληροφορώ ότι μετά από 5 προσεκτική μελέτη της υπόθεσης σας εμμένω στην απόφαση μου ότι έχετε υποχρέωση πληρωμής του φόρου, που έπρεπε να είχατε παρακρατήσει από τις αποδοχές του για τους λόγους που αναφέρονταιστην επιστολή μουμεημερομηνία8/11/
- 10
- Επισυνάπτω Ειδοποίηση Επιβολής Φορολογίας και καλείστε να διευθετήσετε την πληρωμή του επιβληθέντος ποσού φόρου ε·ντός της καθορισθείσης προθεσμίας, προς αποφυγή λήψης νομικών μέτρων 15 εναντίονσας.
- Αν δεν συμφωνείτε με την απόφαση μου αυτή, έχετε δικαίωμα να καταχωρήσετε προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο τηςΔημοκρατίαςσε 75 μέρες από 20 τηνημερομηνίατηςεπιστολήςαυτής." Στις 5/6/1989 οι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα προσφυγήη οποίαβασίζεταισταπιοκάτωνομικάσημεία: "
- ΗαπόφασητωνΚαθ'ωνη Αίτησις είναιαντίθετη προςτονΝόμοκαιτουςσχετικούς κανονισμούς.
- Η απόφαση ελήφθη εν πλάνει περί τα γεγονότα καιτοΝόμοκαι/ή τουςσχετικούς κανονισμούς. 30
- Η απόφαση στερείται επαρκούς και/ή νομίμου αιτιολογίας.
- Η απόφαση για επιβολή της φορολογίας είναι 35 * αυθαίρετηκαι/ήέτυχε επηρεασμού εξ άλλων κριτηρίων από των διά των διατάξεων του Νόμου, των Κανονισμών, των βασικών αρχών του διοικητικού δικαίουκαιτηςΝομολογίας." Το βασικό επιχείρημα των Αιτητών, ως έχει διαμορφωθεί τόσον στη γραπτήόσον καιστηνπροφορική 2946 4 ΑΛΛ. Autostop "ΚΛ." Ltd ν.Υπ.Οικονομικώνκ.α. Πογιατζής,Δ. αγόρευση του δικηγόρου τους, είναι ότι δεν είχαν υποχρέωση νααποκόπτουναπότοποσό τωνπρομηθειών, που κατέβαλλανστοΘεόδωρο Πατίκη,οποιοδήποτεποσό φόρου, εφόσον το πρόσωπο αυτό δεν παρείχε σ' αυτούς 5 μισθωτές υπηρεσίες και ουδέποτε υπήρξε μεταξύ τους σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου, όπως λανθασμένα αποφάσισε ο Έφορος. Σχετικός με το επιχείρημα αυτό είναι και οισχυρισμός τωνΑιτητών ότιεναπόκειται στον Έφορο να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι " ορθά 10 αποφάσισε ότι ο Θεόδωρος Πατίκης παρείχε σ' αυτούς μισθωτές υπηρεσίες και ότιδενεναπόκειται στους ίδιους τους Αιτητές να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι ο Έφορος λανθασμένα αποφάσισε επί του προκειμένου. Εφόσον,λέγουνοιΑιτητές,οιίδιοι δεν ισχυρίζονται ότιη 15 επιβληθείσα σ' αυτούς φορολογία είναι υπερβολική,αλλά ισχυρίζονται ότι είναι παράνομη στην ολότητα της,το βάρος της απόδειξης, ότι ορθά και νόμιμα επιβλήθηκε, βρίσκεταιστους ώμους του Εφόρου, σύμφωνα μετοΝόμο και τηνομολογία, δηλαδήσύμφωνα μετοάρθρο21
(2)του 20 περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμου, τον κανόνα που εφαρμόζεταισεαστικές υποθέσεις, σύμφωνα μετον οποίοεκείνοςπουεπικαλείταιτηνύπαρξηκάποιου γεγονότος οφείλει να αποδείξει θετικά την ύπαρξη του, και την υπόθεση Andreas Hadjiyiannis v. Republic 25
(1966)3C.L.R. 338. Αναφορικά με το βάρος της απόδειξης, σε υποθέσεις όπως η παρούσα ισχύει η βασική αρχή του διοικητικού δικαίου σύμφωνα με την οποία οι εκτελεστές διοικητικές 30 πράξεις τεκμαίρονται νόμιμες μέχρι αποδείξεως του αντιθέτου. Σχετικές επίτου προκειμένου είναι οιυποθέσεις Lilian Georghiades v. Republic
(1980)3 C.L.R. 525 (πρωτόδικη απόφαση)και
(1982)3 C.L.R.659(κατ'έφεση), Ελίζα Βαρνάβα ν.Εφόρου Φόρου Εισοδήματοςκαι 'Αλλον 35 (απόφαση ημερομηνίας 12/12/1990 στην προσφυγή αρ. 29/86), Γεώργιος Τζήρον ν. Δημοκρατίας (απόφαση ημερομηνίας 13/12/1990 στην προσφυγή αρ. 105/89), ΦάνοςΙωνίδηςΛτδ ν. Δημοκρατίας(απόφασηημερομηνίας 18/12/91στην προσφυγήαρ.453/90),καθώς καιηαπόφαση 40 τηςΟλομέλειας,ημερομηνίας 15/3/1990, στην προσφυγή αρ. 430/87 WestpartLimitedν.Δημοκρατίας. Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει ότι οι αρχές 2947 Πογιατζής, Δ. Autostop "ΚΛ" Ltd ν.Υπ. Οικονομικώνχ.α.
(1992)που διέπουν το βάρος της απόδειξης σε αστικές υποθέσεις, τις οποίες επικαλείται ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, δεν έχουν εφαρμογή σε διαδικασίες προσφυγών κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος και ότι στην παρούσα υπόθεση εναπόκειται 5 αποκλειστικά στους Αιτητές να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι συντρέχει οποιοσδήποτε απότους λόγους που επικαλούνται για την ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης. 10 Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο ηεπίδικη απόφαση ήτανεύλογα επιτρεπτήστην κρίση του Εφόρουως του αρμόδιουδιοικητικού οργάνου.Εφόσον η εξουσία μου ως Διοικητικού Δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της επίδικης απόφασης,θα 15 επέμβω μόνο στην περίπτωση που η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι αρνητική. Θα πρέπει επί του προκειμένου επίσης να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει στην ουσιαστική κρίση της διοίκησης, εκτός αν φανεί ότι υπήρξε πλάνη περί τα πράγματαή το Νόμο ή 20 υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας. Θα πρέπει ακόμα να προσθέσω ότι, κατά κανόνα, η νομιμότητα της επίδικης απόφασης εξετάζεται με αναφορά στα στοιχεία που βρίσκονταν ενώπιον του αρμόδιου διοικητικού οργάνου κατά τη λήψητης απόφασηςτου και όχι με αναφοράστα 25 στοιχεία που τίθενται εκ των υστέρων ενώπιον του Δικαστηρίου. Η ορθότητα της προσέγγισης αυτής έχει επαναβεβαιωθεί από την Ολομέλεια στην υπόθεση Wes· tpark Limited ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Σχετική είναι και η απόφαση στην υπόθεση Γεώργιος Τξήρον ν. 30 Δημοχρατίαζ (ανωτέρω) και οι αυθεντίες που αναφέρονται σ' αυτή. Με την άδεια του Δικαστηρίου καταχωρήθηκε εκ μέρους των Αιτητών ένορκη δήλωση του Κυριάκου 35 Ανδρέα, διευθυντή των Αιτητών και ιδιοκτητών της επιχείρησης του σταθμού βενζίνης ESSO, αναφορικά με τις συνθήκες εργασίας του Θεόδωρου Πατίκη στον εν λόγω σταθμό. Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας που ακολούθησε, ο Κυριάκος Ανδρέα 40 αντεξετάστηκε από το δικηγόρο των Καθ'ων η Αίτηση. Κατά το τέλος της ημέρας φάνηκε ότι δεν υπήρχε ουσιαστική αμφισβήτηση απότους Αιτητές των ουσιωδών 2948 4ΑΛΛ. Autostop "ΚΛ." Ltd ν.Υπ. Οικονομικώνκ.α. Πογιατζής, Δ. γεγονότων όπως αυτά είχαν διαπιστωθεί απότην έρευνα που η διοίκηση είχε διεξάγει και πάνω στα οποία βασίστηκε το επίδικο συμπέρασμα του Εφόρου ότι ο Θεόδωρος Πατίκης παρείχε στους Αιτητές μισθωτές 5 υπηρεσίες. Οι Αιτητές, εντούτοις, επέμεναν ότι το εν λόγω πρόσωπο παρείχε τις υπηρεσίες του και υπείχε έναντι τους ορισμένες υποχρεώσεις να εξυπηρετεί τους πελάτες των Αιτητών μέσα σε καθορισμένα ωράρια, ως αποτέλεσμα προφορικής συμφωνίας μεταξύ τους και με 10 τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του σταθμού και όχι "λόγω σχέσεως εργασίας". Αναφορικά με τον έλεγχο που οι Αιτητές ασκούσαν στην εκτέλεση της εργασίας του, παραδέχτηκαν ότι "απέβλεπαν στην καλή εκτέλεση των καθηκόντων του", αλλά "δεν είχαν εξουσία να 15 επεμ|βαίνουν στην εκτέλεση αυτών εκτός εάν ενεργούσε κατάπαράβασητηςσχετικήςσυμφωνίας." Οι πιο πάνω ισχυρισμοί των Αιτητών δεν αλλοιώνουν την ουσία του θέματος. Στην ουσία, σύμφωνα και με τη 20 δικήτους εκδοχή,οι Αιτητές ασκούσαν τον έλεγχο που ο συνήθης εργοδότης ασκεί πάνω στην εκτέλεση της εργασίαςτων εργοδοτουμένων του. Υπάρχει όμως και ο ισχυρισμός του εν λόγω διευθυνή 25 των Αιτητών, που πρόβαλε για πρώτη φοράστηδιάρκεια της αντεξέτασης του, ότι δηλαδή ο Θεόδωρος Πατίκης ενεργούσε ο ίδιος ως εργοδότης προσλαμβάνονταςδικούς του υπαλλήλους για την εξυπηρέτηση των πελατών των Αιτητών στο σταθμό. Ο ισχυρισμός αυτός δεν είχε τεθεί 30 ενώπιον των Καθ'ων η Αίτηση στη διάρκεια της έρευνας που διεξήγαγαν πριν τη λήψη της επίδικης απόφασης και δεν μπορεί, ως εκ τούτου» να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. 35 Ενόψει των γεγονότων, ως είχανδιαπιστωθείαπότους Καθ'ων ηΑίτησηκατάτην έρευναπου είχαν διεξάγει,και εν όψει της νομολογίας αναφορικάμε ταχαρακτηριστικά στοιχεία της σχέσης εργοδότηκαι εργοδοτούμενου (βλ. επί του προκειμένου την υπόθεση Market Investigations Ltd 40 y. Minister of Social Security [1968] 3 All E.R. 732 και Cleanthis Christofides Ltd v. The Fund for Redundant Employees & Another
(1978)1 C.L.R. 208), το προσβαλλόμενο συμπέρασματου Εφόρουότι ο Θεόδωρος 2949 Πογιατζής, Δ. Autostop "ΚΛ." Ltd ν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.
(1992)Πατίκης ήταν εργοδοτούμενος των Αιτητών και όχι αυτοεργαζόμενος, ήτανλογικά εφικτό. Εφόσον δεδενέχει αποδειχθεί ότι ήταν αποτέλεσμα οποιασδήποτε πλάνης περί τα πράγματα ή περί το Νόμο, το Δικαστήριο δεν μπορεί καιδεν προτίθεταινα επέμβει για νατο ανατρέψει. 5 Υπάρχει όμως και ο διαζευκτικός ισχυρισμός των Αιτητών ο οποίος έχει ως βάση την εισήγηση τους ότι, ακόμα και στην περίπτωση που ο Έφορος ορθά αποφάνθηκε ότι ο Θεόδωρος Πατίκης ήταν 10 εργοδοτούμενος των Αιτητών κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Έφορος δεν είχε εξουσία, με βάση την τότε ισχύουσα νομοθεσία, να επιβάλει φορολογία στους Αιτητές για ανάκτηση φόρου εισοδήματος που αυτοί παρέλειψαν να αποκόψουν από τις αποδοχές εργοδοτούμενου τους και ^ ότι η εξουσία του Εφόρου περιοριζόταν μόνο στη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον των Αιτητών για την είσπραξη του φόρου αυτού ως χρέους οφειλόμενου προς τηΔημοκρατία. 20 Η συγκεκριμένη εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου των Αιτητών επί τουπροκειμένου είναι ότι η παράγραφος 3(α) του Κανονισμού 6, των περί ΠαρακρατήσεωςΦόρου εξ Αποδοχών Κανονισμών 1964 και 1973, την οποία ο Έφορος επικαλείται ως την πηγή της εξουσίας του στη 25 λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, δεν παρέχει σ' αυτόν εξουσία να επιβάλει φορολογία και ότι, εν πάση περιπτώσει, η ως άνω διάταξη προσκρούει στις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 24 του Συντάγματος, στο άρθρο 52 του περί Φορολογίας του Εισοδήματος 30 Νόμου 1961 (όπως έχει τροποποιηθεί), το οποίο δε δίδει εξουσία για τη θέσπιση του επίδικου Κανονισμού, στο άρθρο 44
(3)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1988, όπως ίσχυε πριν την τροποποίηση του που τέθηκε σε ισχύ από 1/1/1989,καθώς 35 στις πρόνοιες των άρθρων 37, 38 και 39 του περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμου 1961 ως έχει τροποποιηθεί. Οι παράγραφοι 3 και 4 του Κανονισμού 6 των περί 40 Παρακρατήσεως Φόρου εξ Αποδοχών Κανονισμών προνοούν τα εξής: 2950 4A.A.A. Autostop"K.A."Ltd v. Υπ. Οικονομικώνκ.α. Πογιατζής,Δ. 5 10 15 "
(3)(α) Εάν εργοδότης τις αρνηθή ή παράλειψη να παρακρατήσει φόρον εκτων αποδοχώνμισθωτού τινός ή εάν εντός τριάκοντα ημερών από του τέλους μηνός τίνος παράλειψη να αποστείλη προς τον Διευθυντήν του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων κατάστασιν ως διαλαμβάνεται εν τη παραγράφω
(1)του παρόντος Κανονισμού αναφορικώςπρος φόρον παρακρατηθέντα υπ' αυτούεκτων αποδοχώνμισθωτού τινός, οΈφορος δύναται, καθ' οιονδήποτε χρόνον μετά ταύτα, να προσδιορίση κατάτην κρίσιν του το ολικόν ποσόν του φόρου ο οποίος έδει να είχεπαρακρατηθήήαναλόγως της περιπτώσεως έχει παρακρατηθήκαι θααποστείλη, έγγραφον ειδοποίησιν προςτον εργοδότην απαιτούσαν παρ'αυτού όπως καταβάλη προς τον Διευθυντήν του Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων το ούτως προσδιορισθέν ποσόν εντός χρονικού ορίου οριζομένου εν τη τοιαύτη ειδοποιήσει. Επί τούτοις, τοιούτον τι ποσόν θα καθίσταται πληρωτέον εις την λήξιντης εντηειδοποιήσει ορισθείσηςπροθεσμίας. 20 25 30 35 (β) Αι διατάξεις του Νόμου αι αναφερόμεναι εις ενστάσεις και πρόσφυγας θα εφαρμόζωνται εις πάντα προσδιορισμόν ποσού φόρουυπό του Εφόρου δυνάμει της παραγράφουταύτης, αλλ' η είσπραξις του ποσού τούτου εις περιπτώσεις καθ' ας εδόθη ειδοποίησις ενστάσεως ή προσφυγής δεν θα καθυστερήται μέχρις ότου ληφθή απόφασις επί τοιαύτης ενστάσεως ή προσφυγής,οδεΔιευθυντής τουΤμήματος Εσωτερικών Προσόδων δύναται πάραυτα να λάβη μέτρα δια καταναγκαστικήν είσπραξινπαντόςτοιούτουποσού.
(4)Εάν ποσά οφειλόμενα δυνάμει του παρόντος Κανονισμού δεν καταβληθώσιν εντός της ορισθείσης προθεσμίας, θα εφαρμόζωνται αι διατάξεις των άρθρων 34 και 36 του Περί καθορισμού του Ποσούκαι Ανακτήσεως Φόρων Νόμου του 1963 ως ούτος ετροποποιήθη." Απλήανάγνωσητης πιο πάνωπαραγράφου 3(α)οδηγεί 40 οτο συμπέρασμα ότι παρέχει πλήρη κάλυψη στις προσβαλλόμενες πράξεις του Εφόρου, με τις οποίες προσδιόρισε κατάτηνκρίσητου τοολικόποσότουφόρου το οποίο οι Αιτητές όφειλαν αλλά παρέλειψαν να 2951 Πογιατξής, Δ. Autostop "ΚΛ." Ltd ν.Υπ. Οικονομικώνκ.α.
(1992)παρακρατήσουν από τις αποδοχές του εργοδοτούμενου τους και ακολούθως απέστειλε στους Αιτητές γραπτή ειδοποίηση με την οποία απαιτούσε από αυτούς την καταβολή του ποσού που είχε προσδιορίσει, μέσα στην τακτήπροθεσμία πουανέφερεστην ειδοποίηση. 5 Αντικρούοντας τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι το άρθρο 52 του περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμου 1961, ως είχε τροποποιηθεί, με βάση το οποίο θεσπίστηκε ο πιο πάνω επίδικος Κανονισμός, δεν 10 παρέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο εξουσία για την θέσπιση του, ότι δηλαδήο Κανονσιμός 6
(3)(α) είναι ulta vires του άρθρου 52 του Νόμου, ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Καθ*ων ηΑίτηση επέσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στο κείμενο των εδαφίων
(1)και
(4)15 του άρθρου 52, το οποίο, κατά την εισήγηση του, καλύπτει πλήρως τη θέσπιση του επίδικου Κανονισμού. Συμφωνώ με την εισήγησηαυτήκαι απορρίπτωτον περί του αντιθέτου ισχυρισμό των Αιτητών. Οι πιο κάτω ρητές πρόνοιες του άρθρου52
(1)και
(4)δεν επιδέχονται 20 άλλη ερμηνεία. 52.
(1)Το Υπουργικόν Συμβούλων δύναται να θεσπίζη Κανονισμούς αναφερομένους εις την βεβαίωσιν, επιβολήν, είσπραξιν και ανάκτησιν του 25 φόρου επί αποδοχών ως αύτοι καθορίζονται εν τω άρθρω 48. Οι τοιούτοι Κανονισμοί δύνανται να περιλαμβάνωσιδιατάξεις(α) απαιτούσας παρά παντός προσώπου 30 καταβάλλοντος αποδοχάς ή ποσόν τι έναντι αποδοχών όπως παρακράτηση, κατά τον χρόνον της πληρωμής των αποδοχών, φόρον υπολογιζόμενον βάσει πινάκων ετοιμαζομένων υπό του Εφόρου και καθιστώσας τα υπόχρεα 35 εις παρακρατησινπρόσωπαυπόλογα έναντι του Εφόρου· (β) περί της προσαγωγής και επιθεωρήσεως υπό του Εφόρου ή ετέρου δεόντως 40 εξουσιοδοτημένου υπό του Εφόρου προσώπου, μισθολογίων και λοιπών εγγράφων η καταστάσεων προς τον σκοπον όπως 2952 4 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 Autostop"ΚΛ." Ltd ν.Υπ. Οικονομικώνκ.α. Πογιατζής, Δ. ικανοποιηθή ο Έφορος ότι φόρος έχει παρακρατηθή και παρακρατείται συμφώνως τοις Κανονισμοίς και ότι εκκαθαρίσεις του παρακρατουμένου φόρου κατά τους Κανονισμούςυποβάλλονταικανονικώς· (γ) περί της εισπράξεως και ανακτήσεως, είτε δια παρακρατήσεως εξ εισοδήματοςκαταβαλλομένου ενοιωδήποτετωνεπομένων ετών είτεκατ'άλλον τινάτρόπον,φόρουαναφορικώςπρος αποδοχάς εφ'ωνοπαρώνΝόμοςεφαρμόζεται,όστιςφόρος δεν παρεκρατήθη ή άλλως ανεκτήθη κατά την διάρκειαν του έτους, και οι εν παραγράφω (α) αναφερόμενοι πίνακες θα συντάσσωνται κατά τοιούτοντρόπονώστεναεξασφαλίζηται,εφόσον τούτο είναι δυνατόν,η παρακράτησιςτου όλου φόρου του πληρωτέτου επί των αποδοχών φυσικού τινός προσώπου δι' οιονδήποτε φορολογικόν έτος εκ των αποδχών αίτινες κατεβλήθησαναυτώκατάτοενλόγωέτος.
(4)Το Υπουργικόν Συμβούλιον θα θεσπίζη Κανονισμούς δια την εν γένει εφαρμογήν των διατάξεων του παρόντοςΝόμουκαι διά τοιαύτα άλλα θέματαπερί ων ο παρώνΝόμος απαιτείή προνοεί την θέσπισιν Κανονισμών καιδύναται επίσης να θεσπίζη Κανονισμούς περί παντός θέματος εφ' όσον η θέσπισις τοιούτων Κανονισμών κρίνεται σκόπιμος δια την εφαρμογήντουπαρόντοςΝόμου." 35 Εξ ίσου ανυπόστατοςείναι ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι ο Κανονισμός 6
(3)(α) θα πρέπει να αγνοηθεί επειδή προσκρούει στις πρόνοιες των άρθρων 37, 38και 39των περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων, τις οποίες 40 θεωρώ άσχετες με τα επίδικα θέματα στην παρούσα υπόθεση. Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό των Αιτητών που έχει ως αφετηρία τις πρόνοιες του Εδαφίου 3 του 2953 Πογιατζής, Δ. Autostop "ΚΛ." Ltd ν.Υπ. Οικονομικών κ.α.
(1992)άρθρου 44* των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων, πριν τροποποιηθεί με ισχύ από 1/1/1989,η γνώμη του Δικαστηρίου είναι ότι οιπρόνοιες αυτέςδεν αποκλείουν τηνεφαρμογήούτε προσκρούουν στις πρόνοιες τουεπίδικου Κανονισμού, αλλά ούτε και υποστηρίζουν την εισήγηση των Αιτητών ότι περιορίζουν την εξουσία του Εφόρου αποκλειστικά στηλήψηδικαστικών μέτρωνγιατην είσπραξη του ποσού του φόρου που οι Αιτητές έπρεπε να είχαν αποκόψειαπότις αποδοχέςτουεργοδοτούμενου τους. Ενόψει της ετυμηγορίας μου αναφορικάμε τις πιοπάνω διατάξεις και της παράλειψης των Αιτητών να τεκμηριώσουν με οποιοδήποτε άλλο επιχείρημα τον ισχυρισμό τους ότι ο επίδικος Κανονισμός προσκρούει στη συνταγματική διάταξη του άρθρου 24, ο ισχυρισμός τους αυτόςαπορρίπτεταιωςανυπόστατος. Γιαόλους τους πιοπάνωλόγους παραμένει ατεκμηρίωτος ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασηςτουοΈφοροςενήργησε χωρίς τη δέουσα εξουσία ή/και ως αποτέλεσμα πλάνης περί το Νόμο. Η προσφυγή, ως εκ τούτου, απορρίπτεται και η επίδικη διοικητική απόφαση επικυρώνεται. Λαμβανομένων, όμως, υπόψη όλων των περιστάσεων και της φύσης των θεμάτων που έχουν εγερθεί, δεν προτίθεμαι να εκδώσω οποιαδήποτε διαταγήαναφορικά μετα έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. *"44
(3)Οσάκις ο εργοδότης δεν σνμμορφούταί προς την απαίχησιν του Διευθυντού την γενομένην δι' ειδοποιήσεως επιδοθείσης αυτώ δυνάμει του εδαφίου
(2), ο Διευθυντής, άμα τη παρόδω της παρασχεθείσης εν τηειδοποιήσειπροθεσμίας, δύναται να καθορίση το ως εν τοις ανωτέρωπαρακρατηθέν ποσόν φόρου εξόσων ο ίδιος κάλλιον γνωρίζει και πιστεύει και να είσπραξη τούτο, ομού μετά του τόκου εξ εννέα τοις εκατόν ετησίωςδυνάμει του εκάστοτε εν ισχύι και εις την είσπραξιν φόρων αφορώντος νόμου, ή δύναται να λάβη δικαστικά μέτρα κατά τουεργοδότου προς είσπραξιν παρ' αυτού τον ποσού τούτου ομού μετά τον τόκου ως χρέους οφειλομένου τη Δημοκρατία." 2954