← Κύπρος

clr/1992/1992_4_3000.pdf

(1992)4Σεπτεμβρίου, 1992 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ ΠΑΝΑΠΩΤΟΥ, Αιτητής,. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝΚΑΙ ΑΛΛΟΥ Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ.299/91). Προσφυγή βάσει τον Αρθρου 146 του Συντάγματος — Προθεσμία — Έναρξη — Οπου δεν προβλέπεται δημοσίευση της πράξης η προθεσμία αρχίζει από την πλήρη γνώση του προσφεύγοντος — Εν αμφιβολία νπέρ του προσφεύγοντος — Τοβάρος απόδειξης τωνπροϋποθέσεων για τηνέναρξη τηςπροθεσμίας στηδιοίκηση. ^ Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο — Προσβολή περισσότερων διοικητικών πράξεων σε μία προσφυγή — Δεν επιτρέπεται η προσβολή με το ίδιο δικόγραφο δύο ή περισσοτέρων αυτοτελών διοικητικών πράξεων, εκτόςεάν αυτές είναι συναφείς— Θεωρία 10 περί σνναφείας — Η συγκεκριμένη περίπτωση σωρενόμενης πράξης πον αποτελούσε επακόλουθοτηςπρώτης προσβαλλόμενης και ηθετικήκρίση τουΔικαστηρίωνπερί σνναφείας. Ο περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδενσις Οδηγών) Νόμος 112/ 68 (όπως τροποποιήθηκε)— Ορισμοί και διακρίσεις — Άρθρο 3 (εδ. 1 και3Α)σεσυνδυασμόμε τοΑρθρο 11
(4)(α)«at
(6), (Τ) τονΝ. 58/88 — Ερμηνεία — Δεκτή προϋπόθεση για την νόμιμηάσκηση τον επαγγέλματος τον εκπαιδεντήοδηγών:κατοχήέγκνρηςάδειας εκπαιδευτή και αφετέρου, απαραιτήτως,απασχόληση σε αδειούχο 20 σχολή ήίδια κατοχήέγκνρηςάδειαςλειτουργίας σχολήςοδηγών. Λέξεις και Φράσεις— Ο "αυτοεργοδοτούμενοςεκπαιδευτής οδηγός" — Η έννοια όπως απαντάται στα εδάφια4(a)και
(6)τον Αρθρου 11 του Ν. 58/88 λαμβάνεται από τις πρόνοιες τον περί 25 Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδενσις Οδηγών) Νόμου, 3000 4 ΑΛΑ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α. ιδιαίτερα Αρθρο 3(3Α) τον Νόμου,όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 20/72— Συμπέρασμαωςπρος τοπεριεχόμενο τηςφράσης. 5 10 15 20 25 30 35 40 Οαιτητήςπροσέβαλε μετηνπροσφυγήτηνεπιβολήδασμών στο αδασμολόγητο (εκπαιδευτικό οδηγών) αυτοκίνητο του. καθώς και την κατάσχεση του αυτοκινήτου ως συνέπεια της μη καταβολής των δασμών. Οι καθ" ων η αίτηση αμφισβήτησαν, προδικαστικά, τόσον το εμπρόθεσμο της προσφυγής κατάτης πράξεως επιβολής των δασμών, όσον και το έννομο συμφέρον του αιτητή να προσβάλει την πράξη αυτή. Τέλος προέβαλαν ένσταση και κατά της σώρευσης στο Ιδιο δικόγραφο των δύο προσβαλλόμενων με τηνπροσφυγήαυτοτελών διοικητικών πράξεων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:
  1. Η επίδικη απόφαση εκδόθηκε στις 7/11/
  2. Από τη διατύπωση του Αρθρου 146.3 του Συντάγματος προκύπτει ότι, όπου ο νόμος δεν ορίζει δημοσίευση, η προθεσμία των 75 ημερών αρχίζει απότην ημέρα πουηαπόφαση περιήλθε στηγνώσητου προσφεύγοντος. (Βλ. Hadjigregoriou v. Re· public). Ηγνώσηπρέπει να είναι πλήρης. Κάθε αμφιβολία για τη γνώση ή την πληρότητα της αποφασίζεται προς όφελος του προσφεύγοντος, το δε βάρος της απόδειξης των προϋποθέσεων για την έναρξη της προθεσμίας φέρει το διοικητικό όργανο. Προκύπτει ότι ο αιτητής έλαβε γνώση της επίδικης απόφασης με τον τρόπο και κατά το χρόνο που ο ίδιος ισχυρίζεται, δηλαδή στις 14/1/
  3. Η αβλεψία του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, όσον αφορά τη διεύθυνση του αιτητή,δεν μπορεί να αποβεί σε βάρος του,ιδιαίτερα εν όψει της νομολογίας, σύμφωνα με την οποία κάθε αμφιβολία ως προς την ημερομηνία γνώσεως κατά την οποία ο προσφεύγων έλαβε γνώσητης επίδικης διοικητικής πράξηςπρέπειναλύεται υπέρτου προσφεύγοντα.
  4. Δεν εγείρεται το θέμα είτε της εξ υπαρχής αδυναμίας δημιουργίας, είτε της εκ των υστέρων απώλειας του έννομου συμφέροντος του αιτητή, το οποίο παρέμεινε ενεστώς καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους. Εάν η ανάκληση της άδειας λειτουργίας της σχολής οδηγών και η συνακόλουθη στέρηση από αυτόν της εν λόγω άδειας αποτελεί ήόχι προϋπόθεση για τηνόμιμη έκδοση της προσ- 3001 Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)βαλλόμενης διοικητικής απόφασης, είναι θέμα που αφορά την ουσία της προσφυγής καιδεν επηρεάζει την ύπαρξητου έννομου συμφέροντος του αιτητή ώστε να εμποδίζεται εξ υπαρχής στην κατακύρωση της προσφυγής του. Έπεται ότι και ηδεύτερη προδικαστική ένσταση των Καθ'ων ηΑίτηση 5 απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
  1. Αποτελεί μέρος της ακολουθητέας δικονομικής πρακτικής η αρχήότι δεν επιτρέπεται ηπροσβολή, μετο ίδιοδικόγραφο, δύο ήπερισσοτέρων αυτοτελών διοικητικών πράξεων αν οι 10 πράξεις αυτές είναι συναφείς. Μετο δικόγραφο της παρούσας προσφυγής προσβάλλονται δύο αυτοτελείς διαδοχικές διοικητικές πράξεις, οι οποίες εκδόθηκαν από το ίδιο διοικητικό όργανο, το Διευθυντή 15 Τμήματος Τελωνείων, ηπρώτη στις 7/11/1990 και η δεύτερη στις 14/1/
  2. Από το περιεχόμενο της επιστολής του Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων προς τον ΑνώτεροΤελώνη Λεμεσού, ημερομηνίας 14/12/1990,προκύπτει σαφώς ότι η δεύτερη επίδικη πράξη ήταν το επακόλουθο της πρώτης. 2 0 Κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης οι δύο αυτοτελείς διοικητικές πράξεις που προσβάλλονται με το παρόν δικόγραφο δεν είναι ανεξάρτητες, αλλά είναι συναφείς και μπορούν,ως εκτούτου,ναπροσβληθούν μετο ίδιο δικόγραφο. 'Επεται ότι απορρίπτεται και η τρίτη 25 προδικαστικήένσταση των Καθ'ων η Αίτηση.
  3. Από τις σχετικές διατάξεις προκύπτει ότι για τη νόμιμη άσκηση του επαγγέλματος του εκπαιδευτή οδηγών από τον αιτητή (ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο) πρέπει να 30 συντρέχουν οι εξής δύο προϋποθέσεις: πρώτον, να κατέχει έγκυρη άδεια εκπαιδευτή οδηγών, και δεύτερον, είτε να απασχολείται υπόαδειούχουσχολήςοδηγών,είτεναείναι ο ίδιος κάτοχος έγκυρης άδειας λειτουργίας σχολής οδηγών έστω και αν είναι ο μόνος εκπαιδευτής οδηγών στη σχολή * " αυτή(Αρθρα 3τουΝ.112/68 και 11τουΝ.58/88). Ο αιτητής στην παρούσα υπόθεση ικανοποιεί την πρώτη από τις πιο πάνωδύοπροϋποθέσεις. Δεν ικανοποιεί, όμως, τη δεύτερη προϋπόθεση, εφόσον δεν απασχολείτο από 40 αδειούχα σχολήκαι ούτε κατείχε άδεια λειτουργίας σχολής οδηγών. Ηάδειαλειτουργίας τηςσχολής οδηγών του αιτητή ανακλήθηκε από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων με την απόςρασή του ημερομηνίας 6/10/1990, δηλαδή ένα 3002 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α. περίπου μήνα πριν την έκδοση της επίδικης απόφασης, ημερομηνίας 7/11/
  4. Έπεται, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο αιτητής δεν μπορούσε να παρέχει εκπαίδευση οδηγών μέσα στην έννοια του Νόμου. Κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η ανάκληση της άδειας λειτουργίας της σχολής οδηγών του αιτητή, στις 6/10/1990,αφαίρεσε τη δυνατότητα που μέχρι τότε είχε ο αιτητής να χρησιμοποιεί το αφορολόγητο του αυτοκίνητο αποκλειστικά για την "κατ* επάγγελμα εκπαίδευση οδηγών". Η δυνατότητα αυτή αποτελούσε προϋπόθεση του Αρθρου 11(β) του Νόμου αρ.58/88για την κατοχήκαι χρήση του αφορολόγητου αυτοκινήτου του από τον αιτητή. Για τον καθορισμό της έννοιας της φράσης "αυτοεργοδοτούμενος εκπαιδευτής οδηγών" που απαντάται στα εδάφια4(α)και
(6)του Αρθρου 11του Νόμουαρ.58/88, θα πρέπει να ανατρέξουμε στις πρόνοιες του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδευσης Οδηγών) Νόμου. Λαμβανομένης ιδιαίτεραυπόψητης πρόνοιας του Αρθρου 3 (3Α) του Νόμου (όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο Αρ. 20/72), το συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι η φράση "αυτοεργοδοτούμενος εκπαιδευτής οδηγών" αναφέρεται αποκλειστικά στον αδειούχο εκπαιδευτή οδηγών, ο οποίος επιτρέπεται να παρέχει εκπαίδευση οδηγών επειδή είναι επίσης κάτοχος έγκυρης άδειαςλειτουργίας σχολής οδηγών, ανεξάρτητα αν στη σχολή αυτή είναι ο μόνος εκπαιδευτής οδηγών ήόχι.
  1. Εφόσον ο αιτητής, για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω, έπαυσε να είναι δικαιούχος αφορολόγητου αυτοκινήτου, ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων ενήργησε ορθά, μέσα στα πλαίσια των εξουσιών του, όταν με την επιστολή του, ημερομηνίας 7/11/1990,απαίτησεαπό τον αιτητή την καταβολή του δασμού πάνω στο επίδικο εκπαιδευτικό όχηματου.
  2. Υπάρχει, όμως, και πρόσθετος λόγος για την απόρριψη της προσφυγής, οοποίος αφορά το γεγονός της παράβασης από τον αιτητή και των δύο όρων ή προϋποθέσεων που ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων έθεσε όταν είχε εγκρίνει το αίτημα του αιτητή για απαλλαγή από τους δασμούς XOL φόρους κατανάλωσης αναφορικά με την εισαγωγή του επίδικου αυτοκινήτου του. Οι όροι αυτοί αναφέρονται στην επιστολή του Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων, ημερομηνίας 24/6/
  3. Η απαλλαγή 3003 Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)παραχωρήθηκε κάτω από τους ακόλουθους δύο όρους: πρώτον, το αυτοκίνητο θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την εκπαίδευση οδηγών, και δεύτερο, ο αιτητής θα προσκομίζει κάθε χρόνο την άδεια λειτουργίας της σχολής για επιθεώρηση από το Διευθυντή. Παράλειψη δε 5 συμμόρφωσης με οποιοδήποτε από τους όρους αυτούς συνιστά ποινικό αδίκημα,όπως αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή,πουμπορούσε νασυνεπάγεταικαικατάσχεσητου αυτοκινήτου ως υποκείμενου σε δήμευση. Ως αποτέλεσμα της ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της σχολής οδηγών 10 του αιτητή, η συμμόρφωση του προς τους δύο πιο πάνω όρους της απαλλαγής, κατέστη αδύνατη, γεγονός που ισοδυναμεί μεπαραβίασητους εκμέρους τουαιτητή.
  1. Ως προς τον έλεγχο της νομιμότητας της πράξης της κατάσχεσης του αυτοκινήτου του αιτητή, η οποία αναφέρεται στο αιτητικό (Β) της προσφυγής, η κατάσχεση έγινε σύμφωνα με το Αρθρο 158 του περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 1967 (Ν. 82/67), όπως τροποποιήθηκε. 15 20 Ηνομιμότητα της επίδικης αυτής απόφασηςεξαρτάταιαπό τη νομιμότητα της απόφασης ημερομηνίας 7/11/
  2. Εφόσον το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί υπέρ της νομιμότητας της απόφασης του Διευθυντή Τμήματος 25 Τελωνείων, ημερομηνίας 7/11/1990, και εφόσον ο αιτητής δεν συμμορφώθηκε με την εν λόγω απόφαση, ο Διευθυντής Τμήματος Τελωνείων, ορθά και νόμιμα προέβηστην πράξη της κατάσχεσης του αυτοκινήτουτου αιτητήστις 14/1/1991, κατ' εφαρμογή των προνοιών του Αρθρου 158 και του 30 Δεύτερου ΠαραρτήματοςτουΝόμουΑρ.82/
  4. Ο Υπουργός Οικονομικών, που αναφέρεταιστην προσφυγή ως καθ' ου η Αίτηση αρ. 1, δεν εξέδωσε οποιαδήποτε απόφασηστην παρούσαυπόθεση.Στοβαθμόπου στρέφεται 35 εναντίον του, η προσφυγή απορρίπτεται και για τον πρόσθετο αυτόλόγο. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 40 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Hadjigregoriou v.Republic
(1976)3C.L.R. 163S.A. EngineeringMarketingCo. v.Republic
(1984)3 C.L.R. 393· 3004 45 4 ΑΛΛ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α.• Ploussiou v.CentralBankof Cyprus
(1982)3 C.L.R. 230Tsiaou v.Republic
(1983)3C.L.R. 1068Διακόπονλος v.P.IK.
(1990)3Α.Α.Δ. 2230Παυλίδης v.P.IK.
(1991)4(B)Α.Α.Δ. 1201Πογιατζής v. Δημοκρατίας
(1992)4(A) Α.Α.Δ. 20Georghiou v.Republic
(1987)3 C.L.R.
  1. Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο αιτητής προσβάλλει την απόφασητουκαθ'ουηαίτησηαρ.2 ναεπιβάλειδασμούς γιατοαυτοκίνητοτου, αρ.εγγραφήςVM
  2. Α. Θεοφίλου, γιατον αιτητή. Γ. Στνλιανίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. ΟΑιττίτής μετηνπαρούσαπροσφυγήζητά: 30 35 "Α. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η απόφασητου καθ' ου ηαίτηση2 και/ήτου καθ' ου ηαίτηση 1 ημερ. 7/11/90, η οποία εκοινοποιήθηκε προφορικά στον αιτητήκαι/ήτης οποίας ο αιτητής έλαβε γνώση,κατά ήπερί την 14/1/91κατά τηνκατωτέρωαναφερομένην κατάσχεση, να επιβάλη δασμούς διά το αυτοκίνητόν του αρ. εγγραφήςVM531,είναι άκυρηκαιπαράνομη καιστερημένη οποιουδήποτεεννόμου αποτελέσματος. Β.Δήλωση τουΔικαστηρίου ότι η απόφασητουκαθ' ουη αίτηση2και/ήτουκαθ'ουη αίτηση 1ημερ.14/1/91, για κατάσχεση του αυτοκινήτου του αρ.εγγραφής VM 531 και η γενομένη κατάσχεση αυτού ημερ. 14/1/91, είναι άκυρη και παράνομη και στερημένη εννόμου αποτελέσματος." 3005 Πογιατξής, Δ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Ταγεγονότα τηςυπόθεσης είναι σεσυντομία ταεξής: Ο Αιτητής είναι αδειούχος Εκπαιδευτής Οδηγών. Στην άδεια του που αρχικάίσχυεαπό 16/7/1987μέχρι 15/7/1988, αναγράφεται η διεύθυνση 28ης Οκτωβρίου, Πολυκατοικία 5 ΚΑΝΙΚΑ,Λεμεσός. Στις 29/1/1988 ο Αιτητής εξασφάλισε από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων Άδεια Λειτουργίας Σχολής Οδηγών με την ονομασία "Στέλιος Γεωργίου". Η άδεια 10 αυτή ίσχυε για ένα χρόνο, δηλαδή μέχρι 28/1/1989 και σ' αυτή αναγράφεταιως διεύθυνση του Αιτητή ηοδός Αγίας Φυλάξεως,αρ.73Α,Λεμεσός. Στη συνέχεια, ο Αιτητής, με αίτηση του ημερομηνίας 15 21/6/1988, αποτάθηκε στο Τμήμα Τελωνείων ζητώντας απαλλαγή από τους δασμούς και φόρους κατανάλωσης ενός αυτοκινήτου μάρκαςISUZU,JT600N-R41,σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 11
(4)(α) του περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου 20 του 1988 (Ν.αρ.58/88). Το Τμήμα Τελωνείων αποδέχτηκε το αίτηματου Αιτητήστον οποίοαπέστειλε την ακόλουθη επιστολή ημερομηνίας24/6/1988: "ΑίτησηγιααπαλλαγήοχήματοςγιαΣχολήΟδηγών 2 5 Αναφέρομαι στην απαίτηση σας πάνω στο έντυπο C.6 ημερομηνίας 21 Ιουνίου 1988 για απαλλαγή από τους δασμούς και φόρους καταναλώσεως πάνω σ'ενα αυτοκίνητο ISUZU JT600 N-R41 σύμφωνα με τις 30 πρόνοιες του εδαφίου 11
(4)(α) του περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 1988 και λαμβανομένου υπόψη ότι είσθε κάτοχος Άδειας Λειτουργίας Σχολής Οδηγών (Έντυπο F.42), με αρ. 001383ημερομηνίας29.1.88το αίτημασαςεγκρίνεται. 35 Παρακαλώ σημειώστε ότι η απαλλαγή χορηγείται υπό τους όρους ότι: (α) το όχημα θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για ^0 εκπαίδευση οδηγών και δεν θα δανειστεί, πωληθεί, ενεχυριαστεί, μισθωθεί, παραχωρηθεί, 3006 4 ΑΛΛ. Παναγιώτουν. Δημοκρατίας κ.α. Πογιατζής, Δ. ανταλλαγεί ή άλλως πως χρησιμοποιηθεί στη Δημοκρατία εκτός κατόπιν προηγούμενης άδειας του Διευθυντή τουΤμήματος Τελωνείων, και 5 (β) θα προσκομίζετε κάθε χρόνο στο γραφείο τούτο για σκοπούς επιθεώρησης την Άδεια Λειτουργίας Σχολής Οδηγών (Έντυπο F.42) που εκδίδει ο Έφορος Μηχανοκινήτων Οχημάτων, δεόντως ανανεωμένη. 10 Παράβασηοποιωνδήποτε από τους πιο πάνω όρους συνιστά ποινικό αδίκημα για το οποίο προβλέπονται αυστηρές ποινές μηαποκλειόμενης καιτης κατάσχεσης τουοχήματος ωςυποκειμένου σε δήμευση. 15 Παρακαλείσθε όπως προσκομίσετε το συνημμένο εγκεκριμένο έντυπο C.6 μαζί με τα έγγραφα τελωνισμού στον Ανώτερο Τελώνη απ' όπου θα τελωνισθείτοόχημα." 20 Η πιό πάνω επιστολή αποστάληκε στον Αιτητή στη διεύθυνση 12Α Αγγέλου Βλάχου,Λεμεσός. Το αυτοκίνητο του Αιτητή γράφτηκε στις 23/7/1988 με 25 αριθμόVM531. Την 1/9/1990 ο Αιτητής υπέβαλε αιτήσεις στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών για ανανέωση τόσον της άδειας εξασκήσεως επαγγέλματος εκπαιδευτικού οδηγού, όσον και 30 χης άδειαςλειτουργίας σχολής οδηγών. Στις αιτήσεις αυτές ανέφερε ως διεύθυνση τουτην οδόΚοζάνηςαρ.18 Λεμεσός. Οι δύο αυτές αιτήσεις απορρίφθηκαν με το ίδιο δικαιολογητικό, ότι δηλαδή ο Αιτητής δεν ασκούσε το επάγγελμα του εκπαιδευτή και ούτε είχε εγγεγραμμένη 35 επαγγελματική στέγη. Μετά από επιστολή του δικηγόρου του Αιτητή, ημερομηνίας 3/9/1990, με την οποία διαμαρτυρότανγιατημηανανέωσητηςάδειας εξασκήσεως επαγγέλματος εκπαιδευτήοδηγών, ηαρμόδιαΑρχήπροέβη στις 21/11/1990 στην ανανέωση της άδειας αυτής του 40 Αιτητήγια ένα χρόνο από 16/7/1990μέχρι 15/7/1991.Στην ανανεωμένη άδειααναφερότανως διεύθυνση του Αιτητή η οδός Κοζάνηςαρ. 18,Λεμεσός. 3007 Πογιατζής,Δ. Παναγιώτου ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Στο μεταξύ, στις 22/9/1990, το Τμήμα Οδικών Μεταφορών απέστειλε επιστολή στον Αιτητή, με κοινοποίηση στον Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων, ειδοποιώνταςτον ως εξής: 5 "Επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι ως ιδιοκτήτης Σχολής Οδηγών με αρ.Σ232/88 δεν έχετεανανεώσει την άδεια λειτουργίας της Σχολής σας η οποία έχει λήξει στις28/1/
  1. 10
  2. Λυπούμαι να σας πληροφορήσω ότι Ανώτερος Τεχνικός του ΕπαρχιακούΓραφείου Εξέτασης Οδηγών Λεμεσού επισκέφθηκε το γραφείο σας για επιθεώρηση σύμφωνα με την διεύθυνση που έχετε δηλώσει αλλά δυστυχώς τέτοιο γραφείοδενυπάρχει. 15
  3. Επειδήσύμφωνα μετην άδειαλειτουργίας Σχολής Οδηγών (Αυτοεργοδοτούμενος) σας έχει παραχωρηθεί ένα αδασμολόγητο εγκεκριμμένο όχημα με τα στοιχεία εγγραφής VW531, το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε 20 καθόλουγια εκπαιδευτικούς σκοπούς,γι' αυτότο λόγο είμαι υποχρεωμένος να παραπέμψω την υπόθεση σας στο ΔιευθυντήΤμήματοςΤελωνείων γιαταπεραιτέρω.
  4. Συμφώνως του Νόμου 112/68 παρ.6 (διέπει 25 θέματα που αφορούν τις Σχολές Οδηγών και εκπαιδευτές οδηγών) είμαιυποχρεωμένος νασας δώσω προειδοποίηση δύο βδομάδων προς συμμόρφωση προτού ανακαλέσω ή αναστείλω την παρασχεθείσα άδεια." 30 Η επιστολή αυτήταχυδρομήθηκεστον Αιτητήστην οδό Αγγέλου Βλάχου,αρ.12 Λεμεσός. Επειδή δεν υπήρξε ανταπόκρισηεκ μέρους του Αιτητή 35 στην πιο πάνω επιστολή, το Τμήμα Οδικών Μεταφορών απέστειλε, στις 9/10/1990, νέα επιστολή στον Αιτητή, με κοινοποίηση στο Τμήμα Τελωνείων, πληροφορώντας τον ως εξής: 40 "Αναφέρομαι στην ταυτάριθμη επιστολή μου με ημερομηνία 22.9.90 σχετικά με την προειδοποίηση δυο 3008 4 ΑΛΛ. Παναγιώτου ν.Δημοκρατίας κ.α. Πογιατζής, Δ. βδομάδων που σας έδωσα η οποία έληξε στις 6.10.90, για αναστολή/ανάκληση της άδειας λειτουργίας της Σχολής σας. 5 2.Σαςπληροφορώότι επειδήδεν έχετε ανταποκριθεί στην πιο πάνω επιστολή μου, αποφάσισα να ανακαλέσω την άδεια λειτουργίας της υπό αναφορά Σχολής Οδηγώνσας." 10 Η πιό πάνω επιστολή, όπως και η προηγούμενη, ταχυδρομήθηκε από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών στον Αιτητή στηδιεύθυνση ΑγγέλουΒλάχου 12Α,Λεμεσός. Ενόψει της ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της 15 σχολής οδηγών του Αιτητή, ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων απέστειλε στον Αιτητή την ακόλουθη επιστολή, ημερομηνίας7/11/1990: 20 25 30 "Αναφέρομαι σε επιστολή του Αναπληρωτή Διευθυντή του Τμήματος με ημερομηνία 9 Οκτωβρίου, 1990 μετην οποίαανεκάλεσε την άδειαλειτουργίας της Σχολής Εκπαιδευτή Οδηγών με αρ.5232/88 και σας πληροφορώ ότι οι δασμοί και τα τέλη πάνω στο αναφερόμενο πιο πάνω εκπαιδευτικό όχημα που εισήξατε με έγκριση μου ημερομηνίας 24 Ιουνίου, 1988 σύμφωνα με την υφιστάμενη Τελωνειακή Νομοθεσία καθίστανται πάραυτααπαιτητοί. Ενόψει των πιο πάνω παρακαλείστε όπως εντός 15 ημερών από την ημερομηνία της επιστολής αυτής καταβάλετε στον Ανώτερο Τελώνη Λεμεσού τους αναλογούντες δασμούς. Σε ενάντια περίπτωση δεν μου αφήνετε άλλη εκλογή παρά να προβώ στην κατάσχεση καιδήμευσητουοχήματος σύμφωνα μετοΝόμο." 35 Η πιό πάνω επιστολή ταχυδρομήθηκε από το Τμήμα Τελωνείων στον Αιτητή στη διεύθυνση Αγγέλου Βλάχου 12Α, Λεμεσός. 40 Επειδή ο Αιτητής δεν ανταποκρίθηκε στην πιο πάνω επιστολή, ο Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων απηύθυνε στον Ανώτερο Τελώνη Λεμεσού επιστολή 3009 Πογιατζής, Δ, Παναγιώτου ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)ημερομηνίας 14/12/1990, ζητώντας του να προβεί στην κατάσχεσητουαυτοκινήτουτου Αιτητή. Στα πλαίσια της έρευνας που διεξήχθηκε για το θέμα 5 της κατάσχεσης, έδωσε κατάθεση στις 11/1/1991 ο κ. Γεώργιος Σταύρου, Ανώτερος Τεχνικός του Τμήματος Οδικών μεταφορών και υπεύθυνος του Κλάδου Εξεταστών Οδηγών Λεμεσού και Πάφου. Στην κατάθεση του, ο κ. Σταύρου είπε ότι ο Αιτητής παρουσίασε, στις αρχές του 1988, γύρω στις 3 εξετάσεις, έκτοτε όχι μόνο 1° δεν παρουσίασε άλλες εξετάσεις, αλλά και κυκλοφορορούσε το αυτοκίνητο του χωρίς το ενδεικτικό γράμμα "L". ΟΑιτητής κλήθηκε αρκετές φορές απότον κ. Σταύρου για να παράσχει εξηγήσεις, αλλά δεν παρουσιάστηκε. Ο κ. Σταύρουεπισκέφτηκε, μαζί με άλλο 15 λειτουργό του Τελωνείου Λεμεσού,τη διεύθυνση που είχε δηλώσει αρχικά ο Αιτητής ως διεύθυνση της Σχολής του, αλλάδιαπίστωσεότι δενυπήρχεεκεί σχολή. Η αρμόδια Λειτουργός της Προληπτικής Υπηρεσίας 20 κα. Μαίρη Χαραλάμπους-Κληριώτου, Τελωνειακός Λειτουργός 3ης Τάξης, προέβη επίσης σε έρευνα της υπόθεσης, και συνέταξε έκθεση ημερομ. 14/1/
  1. Στην έκθεση της αναφέρει ότι επισκέφθηκε,στις 14/1/1991, μαζί με άλλο Λειτουργό του Τμήματος, την οικία του Αιτητή, 25 στην οδό Κοζάνης, αρ.18, στη Λεμεσό, όπου διαπίστωσε ότι στο χώρο του κλιμακοστασίου της οικίας ήταν ακατάστατα τοποθετημένος ο εξοπλισμός της Σχολής, χωρίς όμως το βιβλίο καταχωρήσεως και καθημερινών εκπαιδεύσεων και τις κάρτες με τις υπογραφές των 30 μαθητών. Στον ίδιο χώρο υπήρχαν επίσης παιδικά παιγνίδια και άλλα παλιά αντικείμενα και έδιναν την εντύπωση ότι χρησιμοποιείτο ως αποθήκη, έξω δε από το χώρο αυτό δεν υπήρχε πινακίδα ή άλλη ένδειξη ότι επρόκειτο για Σχολή Οδηγών. Στο ίδιο το αυτοκίνητο 35 υπήρχε μικρή πινακίδαστο μπροστινό μόνο μέρος με το γράμμα "L", χωρίς καμιάάλλη ένδειξη ότι επρόκειτο για αυτοκίνητο χρησιμοποιούμενο για την εκπαίδευση οδηγών,στο δε εσωτερικό τουυπήρχανπαιδικάβιβλίακαι διάφορα άλλαπροσωπικάαντικείμενα. 40 Την ίδια μέρα, δηλαδή στις 14/1/1991, οι τελωνειακές ΡΧές κατέσχαν το αυτοκίνητο του Αιτητή, ο δε α 3010 4ΑΛΛ. Παναγιώτου ν.Δημοκρατίαςκ.α, Πογιατζής, Δ. Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων απηύθυνε στον Αιτητή, στις 16/1/1991, τη φορά αυτή στην οδό Κοζάνης 18,Λεμεσός, τηνακόλουθηεπιστολή: 5 10 "Ειδοποιείσθε ότι στις 14 Ιανουαρίου 1991 κατασχέθηκε από τις τελωνειακές αρχές το πιο πάνω αυτοκίνητο, το οποίο σας παραχωρήθηκε αδασμολόγητο σύμφωνα με το άρθρο 11/4/(α) του περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμουστις 24 Ιουνίου
  2. Ηκατάσχεση έγινε: 15 20 25 (α) σύμφωνα με το άρθρο 158 του Περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου αρ.82/67 και 11
(6)του ΠερίΤελωνειακών Δασμών καιΦόρων Καταναλώσεως Νόμου, γιατί δεν χρησιμοποιόταν για την κατ' επάγγελμα εκπαίδευσηοδηγών, και (β)γιατί δεν πληρείτε τις προϋποθέσεις του άρθρου 11
(4)(α) του Περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου από τις 6/10/90, ημερομηνία που ανακλήθηκεη άδεια λειτουργίας τηςΣχολήςΟδηγώνσας." Στις 24/1/1991,ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων έστειλε και πάλιν επιστολή στον Αιτητή προτείνοντας συμβιβασμό των αδικημάτων που διέπραξε ο Αιτητής με 30 την πληρωμή £500και απόδωσητου αυτοκινήτου του με την πληρωμή των εισαγωγικών δασμών και φόρων κατανάλωσης,συνολικού ποσού£3.763,77. Ο Αιτητής αμφισβήτησε τη δηλοποίηση κατασχέσεως 35 του αυτοκινήτου του με επιστολή του δικηγόρου του ημερομ. 1/2/1991, πουέχειως εξής: 4 0 "Έχω οδηγίες από τον πελάτη μου κ. Στέλιο Γεωργίου Παναγιώτουνααναφερθώστην επιστολή σας ημερ.16/1/91(αντίγραφοτηςοποίαςεπισυνάπτεται)και να αμφισβητήσω την γενομένη κατάσχεση του αυτοκινήτουτουδιατουςκάτωθι λόγους. 3011 Πογιατζής, Δ. Παναγιώτου ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Α. Οπελάτης μουισχυρίζεται ότι ηκατάσχεσηείναι αβάσιμη,αδικαιολόγητηκαι έγινεμε πλάνηπερί ταπράγματακαι/ήτοΝόμο. Β. Ο πελάτης μου είναι αδειούχος 5 αυτοεργοδοτούμενος εκπαιδευτής οδηγών, με άδειαν εν ισχύι η οποίαανανεώθηκετην21/11/90 (φωτοαντίγραφον επισυνάπτεται) δυνάμει του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδευση Οδηγών)Νόμου. 10 Γ. Δυνάμει του άρθρου 11
(4)α και 11
(7)του περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου, όπως αυτός ετροποποιήθηκε με το Ν.309/87, δικαιούται ως 15 εκπαιδευτής οδηγών ενός αδασμολόγητου αυτοκινήτου. Επομένως ενόψει των ανωτέρω φαίνεται ότι η απόφαση για κατάσχεση είναι εντελώς αβάσιμη και 20 αστήρικτηκαιη επακολουθήσασακατάσχεσηάδικη. Δια τούτο παρακαλώ όπως αναθεωρήσετε την απόφαση σας και επιστρέψετε στον πελάτη μου το κατασχεθέν ως άνω αυτοκίνητο του το συντομώτερον 25 δυνατόν." Σ'απάντηση οΑναπληρωτής Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων πληροφόρησε το δικηγόρο του Αιτητή, με επιστολή τουημερομ. 12/2/1991, ότι τοαίτηματουΑιτητή 30 για επιστροφή του αυτοκινήτου δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό και ότι οΑιτητής μπορούσε να προσφύγει στο ΑνώτατοΔικαστήριο. Ως αποτέλεσμα, στις 28/3/1991, καταχωρήθηκε η 35 παρούσα προσφυγή η οποία βασίζεται στα πιο κάτω νομικάσημεία: "
  1. Η απόφαση ελήφθη καθ' υπέρβαση και/ή κατάχρησινκαι/ή εκχώρησιν εξουσίας και/ή κατά 40 παράβασητουΣυντάγματος. 3012 4 ΛΑ.Δ.
  2. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α. Πογιατζής,Δ.
  3. Η απόφαση ελήφθη κατά παράβαση του Νόμου, ειδικώτερον δε του Περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου (Ν.18/75)και του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδευσις Οδηγών) Νόμου (Ν.112/68) και των βάσει των ως άνω Νόμων εκδοθέντων κανονισμών όπως οι εν λόγω Νόμοι και Κανονισμοί ετροποπιήθησαν και ισχύουν μέχρι σήμερα. 10 15
  4. Η απόφαση πάσχει λόγω πλάνης περί τα πράγματα και/ή το Νόμο και/ή στερείται της δέουσας και οιασδήποτε έρευνας και/ή είναι αναιτιολόγητη και/ή στερείται της δέουσας αιτιολογίας. 20
  5. Η απόφαση ελήφθη κατά παράβαση των Αρχών του Διοικητικού δικαίου ειδικώτερον δε των Αρχών της ίσης μεταχείρισης και χρηστής διοικήσεως." Ο ευπαίδευτος δικηγόρος των Καθ'ων ηΑίτηση ήγειρε δυο προδικαστικές ενστάσεις με την Ένσταση του και τρίτηπροδικαστικήένσταση μετηγραπτήτου αγόρευση. 25 Η πρώτη προδικαστική ένσταση έχει ως αφετηρία τον ισχυρισμό ότι η προσφυγή, στο βαθμό που αφορά τη διοικητικήαπόφασηπουπεριέχεται στην επιστολή τουΚαθ' ου ηΑίτηση αρ.Ι,ημερομηνίας 7/11/1990, και που αποτελεί 30 το αντικείμενο της αιτούμενης θεραπείας στην παράγραφο (Α) της προσφυγής, είναι εκπρόθεσμη. Υπενθυμίζεται ότι η προσφυγήκαταχωρήθηκεστις28/3/
  6. ΗαπάντησητουΑιτητήστον πιοπάνωισχυρισμό είναι 35 ότι ουδέποτε έλαβε την πιο πάνω επιστολή η οποία ταχυδρομήθηκε από τη Διοίκηση σε λανθασμένη διεύθυνση, δηλαδή στην οδό 'Αγγέλου . Βλάχου 12Α, Λεμεσός, ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τη νέα του διεύθυνση στην οδό Κοζάνης, 19, Λεμεσός, και ότι.για 40 πρώτη φορά έλαβε γνώση για την έκδοση και το περιεχόμενο της επίδικης πράξης όταν κατασχέθηκε το αυτοκίνητο του στις 14/1/
  7. 3013 Πογιατξής,Δ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Έχω εξετάσει την προδικαστική αυτή ένσταση υπό το φως όλων των στοιχείων ενώπιον μου και των επιχειρημάτων των δικηγόρων των διαδίκων και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι δεν έχει τεκμηριωθεί και, ως εκ τούτου, απορρίπτεται ως ανυπόστατη για τους 5 ακόλουθους λόγους: Η επίδικη απόφαση εκδόθηκε στις 7/11/1990. Από τη διατύπωσητου άρθρου 146.3 του Συντάγματοςπροκύπτει ότι, ό,που ο νόμος δεν ορίζει δημοσίευση, η προθεσμία 1 0 των 75 ημερών αρχίζει από την ημέρα που η απόφαση περιήλθε στη γνώση,τουπροσφεύγοντος. Βλ. Hadjigregoriou v.Republic
(1976)3 C.L.R. 163. Η γνώση πρέπει να είναι πλήρης. Κάθε αμφιβολία για τη γνώση ή την πληρότητα της αποφασίζεται προς όφελος του 15 προσφεύγοντος, το δε βάρος της απόδειξης των προϋποθέσεων για την έναρξη της προθεσμίας φέρει το διοικητικό όργανο. Σχετικές με τα πιο πάνω είναι οι υποθέσεις SA Engineering Marketing Co. v. Republic
(1984)3 C.L.R. 393, Ploussiou v. Central Bank of 2 0 Cyprus
(1982)3C.L.R. 230, και Tsiaou v.Republic
(1983)3 C.L.R.
  1. Στην παρούσα υπόθεση η επίδικη απόφαση δεν είναι δημοσιευμένη. Έπεται ότι η προθεσμία αρχίζει από την 25 ημέρα που ο Αιτητής έλαβε γνώση του περιεχομένου της. Με σημείο αναφοράς την ημερομηνία 7/11/1990 που αναφέρεταιστην επιστολή τηςΔιοίκησης προςτον Αιτητή, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίζονται ότι το γεγονός της έκδοσης της απόφασης, όπως και το περιεχόμενο της, 30 κοινοποιήθηκανστον Αιτητήμετην εν λόγω επιστολή στις 7/11/
  2. Από τα ενώπιον μου σχετικά επί του προκειμένου στοιχεία προκύπτει ότι στις 14/1/1991 υπάλληλος του 35 Τμήματος Τελωνείων επισκέφθηκε τον Αιτητή στην οικία του στην οδό Κοζάνης 18 στη Λεμεσό απόόπου αργότερα κατασχέθηκε το αυτοκίνητο του.Στην ίδιαορθή διεύθυνση στάληκε και η επιστολή του Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων προς τον Αιτητή, ημερομηνίας 16/1/
  3. Εξ 40 άλλου, στις αιτήσεις του για την ανανέωση της άδειας εκπαιδευτήοδηγών και της άδειας λειτουργίας της σχολής οδηγών, ημερομηνίας 1/9/1990,ο Αιτητής αναφέρει ως δι3014 4 ΑΑ.Δ. Παναγιώτουν. Δημοκρατίαςκ.α. Πογιατζής, Δ. εύθυνσή του την οδό Κοζάνης αρ.18 στη Λεμεσό. Η διεύθυνση 'Αγγέλου Βλάχου 12Α, Λεμεσός, στην οποία στάληκε η επιστολή ημερομ. 7/11/1990, είχε προφανώς αναφερθεί απότον Αιτητή όταν αποτάθηκεστις26/6/1988 5 προς το Τμήμα Τελωνείων για την ατελή εισαγωγή του αυτοκινήτου του. Ακολούθως, και πριν τις 7/11/1990, ο Αιτητής μετακινήθηκε στην οδό Κοζάνης αρ. 18, γεγονός που κοινοποίησε στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών με τις αιτήσεις του ημερομηνίας 1/9/
  4. Η κοινοποίηση αυτή 10 συνιστά συμμόρφωση του Αιτητή προς την υποχρέωση του κάτω από τον Κανόνα 13 των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαιδεύσεως Οδηγών) Κανονισμών του 1972 (Δ.Π.189/72), σύμφωνα με τον οποίο όφειλε να κοινοποεί στην Αρχή Αδειών (Τμήμα Οδικών Μεταφορών) κάθε 15 αλλαγή της διεύθυνσης της σχολής του. Οι δύο μεταγενέστερες επιστολές του Τμήματος Οδικών Μεταφορών προς τον Αιτητή, ημερομηνίας 22/9/1990και 9/10/1990αντίστοιχα, έπρεπε να είχαν απευθυνθεί στη νέα διεύθυνση του Αιτητή. Προφανώς από αβλεψία, 20 απευθύνθηκαν στον Αιτητή καικοινοποιήθηκανστοΤμήμα Τελωνείων, στην προηγούμενη διεύθυνση του στην οδό 'Αγγέλου Βλάχου αρ.12Α. Το λάθος αυτό οδήγησε το Διευθυντή τουΤμήματοςΤελωνείων στο συμπέρασμα ότι η διεύθυνση του Αιτητή εξακολουθούσε να ήταν εκείνη της 25 οδού 'Αγγέλου Βλάχου, αρ.12Α, προς την οποία και απέστειλε την επίδικηεπιστολή τουημερομηνίας7/11/1990, ηοποίαόμως δενπαρελήφθηποτέαπότον Αιτητή. Από τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτει ότι ο Αιτητής 30 έλαβεγνώση της επίδικηςαπόφασηςμετον τρόποκαικατά το χρόνοπουο ίδιος ισχυρίζεται,δηλαδή στις 14/1/
  5. Η αβλεψία του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, όσον αφορά τη διεύθυνση του Αιτητή, δεν μπορεί να αποβεί σε βάρος του Αιτητή, ιδιαίτερα εν όψει της νομολογίας στην οποία 35 έχωαναφερθεί,καισύμφωνα μετηνοποίακάθε αμφιβολία ως προς την ημερομηνία γνώσεως κατά την οποία ο προσφεύγων έλαβε γνώση της επίδικης διοικητικήςπράξης πρέπειναλύεται υπέρτουπροσφεύγοντα. 40 Η δεύτερη προδικαστική ένσταση των Καθ' ων η Αίτησηέχει διατυπωθείως εξής: "Οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι ο Αιτητής 3015 Πογιατζής, Δ. Παναγιώτου ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)στερείται εννόμου συμφέροντος να προσβάλει την επίδικη διοικητική πράξη επειδή δεν πρόσβαλε την ανάκληση της άδειας λειτουργίας της Σχολής Οδηγών από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών, η υπάρξη της οποίας αποτελεί προϋπόθεση για την απαλλαγή από 5 τους δασμούς και φόρους καταναλώσεως πάνω στο αυτοκίνητοISUZUJT600N-R41αρ.εγγραφήςVM531." Από τη διατύπωση της πιο πάνω προδικαστικής ένστασης μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι αφορά 10 μόνο την επίδικη πράξη, ημερομηνίας 7/11/1990, που αναφέρεταιστην παράγραφο (Α) τηςπροσφυγής. Δε χωρεί, νομίζω, αμφιβολία ότι η επιβολή δασμών από τους Καθ' ων η Αίτηση, μέσω της επίδικης πράξης 15 πάνω στο αυτοκίνητο του Αιτητή, που ως τότε κατείχε ως αφορολόγητο, επηρεάζει δυσμενώς τα συμφέροντα του Αιτητή. Μπορεί, ως εκ τούτου, να λεχθεί ότι, εκτός αν συντρέχει οποιοσδήποτε αναγνωρισμένος από τη νομολογία λόγος ικανόςείτεναεμποδίσει τηδημιουργία 20 εξ υπαρχήςτου απαραίτητου έννομου συμφέροντος, είτε να επιφέρει εκ των υστέρων την εξάλειψη του,ο Αιτητής έχει το απαραίτητο, ίδιον, ενεστώς έννομο συμφέρον μέσα στην έννοια του άρθρου 146.2 του Συντάγματος.Ο μόνος λόγος, τον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση 25 προβάλλουν προς υποστήριξη του ισχυρισμού τους, είναι η παράλειψη του Αιτητή να προσβάλει τη διοικητική πράξη,ημερομηνίας 9/10/1990, με την οποία το Τμήμα Οδικών Μεταφορών είχε ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας της Σχολής Οδηγών του Αιτητή. Στο 30 σημείο αυτό θα πρέπει να αναφέρω ότι η κοινοποίηση της ανακλητικής αυτήςαπόφασηςπρος τον Αιτητή έγινε από το Τμήμα Οδικών Μεταφορών, λόγω αβλεψίας τους, σε λανθασμένη διεύθυνση, ο δε Αιτητής έλαβε γνώση αυτής για πρώτη φορά πιθανώς στις 14/1/1991, 35 και, εν πάση περιπτώσει στις 16/1/1991 με την επιστολή τουΤμήματοςΤελωνείων προςαυτόν. Κάτω απότις πιο πάνωσυνθήκες δεν εγείρεται τοθέμα είτε της εξ υπαρχής αδυναμίας δημιουργίας, είτε της εκ 40 των υστέρων απώλειας του έννομου συμφέροντος του Αιτητή, το οποίο παρέμεινε ενεά.Λς καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους. Εάν η ανάκληση της άδειας 3016 4Α.ΑΛ. 5 Παναγιώτου ν.Δημοκρατίαςκ.α. Πογιατζής, Δ. λειτουργίας της σχολής οδηγών και η συνακόλουθη στέρηση από αυτόν της εν λόγω άδειας αποτελεί ή όχι προϋπόθεση για τη νόμιμη έκδοση της προσβαλλόμενης διοικητικής απόφασης, είναι θέμα που αφορά την ουσία της προσφυγής καιδεν επηρεάζειτην ύπαρξη του έννομου συμφέροντος του Αιτητήώστενα εμποδίζεται εξυπαρχής στην καταχώρηση της προσφυγής του. 'Επεται ότι και η δεύτερη προδικαστική ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. 10 Η τρίτη και τελευταία προδικαστική ένσταση των Καθ' ων ηΑίτηση, όπως έχει διατυπωθείστη γραπτή αγόρευση τουευπαίδευτουδικηγόρουτους,έχειως ακολούθως: 15 "Ο Αιτητής με την προσφυγή του προσβάλλει δύο διοικητικές πράξεις δηλαδή την επιβολή δασμών και την κατάσχεση του αυτοκινήτου, που δεν έχουν συνάφεια μεταξύ τους και ως εκ τούτου η προσφυγή αναφορικά με τη δεύτερη απόφαση θα πρέπει να απορριφθείωςαπαράδεκτη." 20 Αποτελείμέρος τηςακολουθητέαςδικονομικήςπρακτικής η αρχή ότι δεν επιτρέπεται η προσβολή, με το ίδιο δικόγραφο, δύο ή περισσοτέρων αυτοτελών διοικητικών 25 πράξεων εκτός αν οι πράξεις αυτές είναι συναφείς. Βλ. Αιαχόπονλος ν. ΡΙΚ (υπόθεση αρ. 516/88 - 21/4/1990), Παυλίδη ν.ΡΙΚ (υπόθεση494/88-29/3/1991), και Πογιατξή ν.δημοκρατίας(υπόθεσηαρ. 1067/90-10/1/1992), και Georgiou v.Republic
(1987)3 C.L.R.400). Σχετικό είναι και το 30 ακόλουθο απόσπασμα από τα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου ΕπικρατείαςτηςΕλλάδας 1929-1959, στησ.274: "Συνάφεια. 35 40 / Συγχωρείται ηδιά του αυτούδικογράφου προσβολή επί ακυρώσει πλειόνων της μιας πράξεων, οσάκις άπασαι αι προσβαλλόμεναι πράξεις είναι συναφείς διότι λ.χ. η μία πράξις αποτελεί προύπόθεσιν της άλλης: 1821
(53), ή οσάκις διά του αυτού δικογράφου προσβάλλονται πλείονες πράξεις αίτινες αφορώσιν άπασαι τον αιτούντα, ερείδονται εις τας αυτάς διατάξεις του νόμου, φέρουσιν ταυτόσημον αιτιολογίαν και εξεδόθησαν παρά του αυτού οργάνου 3017 Πογιατζης, Δ. Παναγιώτου ν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)και κατά την ιδίαν διοικητικήν διαδικασίαν: 1419
(53)[βλ. έλλειψινσυνάφειαςεν 1817
(56),497,2097
(56)]. Οσάκις δεν συντρέχουσιν αι προϋποθέσεις της συνάφειας η αίτησις ακυρώσεως θεωρείται ως 5 παραδεκτώς ασκούμενη μόνον ως προς την πρώτην των προσ-βαλλομένων πράξεων: 1654
(56), 858
(54), χωρεί όμως πάνοτε χωρισμός δικογράφου, οπότε το εμπρόθεσμον των ύστερον κατατεθεισών αιτήσεων κρίνεται εκτηςαρχικής: 1629
(53)." 10 Επίσης στο σύγγραμμα του Τσάτσου "Η Αίτησις Ακυρώσεως Ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας", Έκδοση3η,παράγραφος 175,στις σσ.357,358αναφέρεται ότι: 15 "Νομίμως σωρεύεται εν τη αυτήαιτήσει η προσβολή πράξεων δύο διαφόρων αρχών ή προσώπων ασκούντων διοίκησιν, εκπροσωπουμένων διά του αυτού Υπουργού, εφ' όσον είναι συναφείς, ως επί 20 παραδείγματι εάν η μία τυγχάνη προϋπόθεσις της άλλης. Προσβολή εξ άλλου δι* ενός δικογράφου δύο αυτοτελών διοικητικών πράξεων μη εχουσών την ως 25 ανωτέρω σχέσιν μηδέ συναποτελουσών σύνθετον διοικητικήν ενέργειαν είναι απαράδεκτος, αλλά δεν επάγεται ολοσχερή του δικογράφου της αιτήσεως ακυρότητα. Τούτο παραμένει μόνον ως προς την πρώτην των προσβαλλόμενων πράξεων ισχυρόν. Εάν 30 δε η δευτέρα πράξις προσβληθή μεταγενεστέρως δι' ιδίου δικογράφου προ της εκδόσεως αποφάσεως επί της αρχικής αιτήσεως, το εμπρόθεσμον λογίζεται από της υποβολής της αρχικήςαιτήσεως." •JmJ Με το δικόγραφο της παρούσας προσφυγής προσβάλλονται δυο αυτοτελείς διαδοχικές διοικητικές πράξεις οι οποίες εκδόθηκαν από το ίδιο διοικητικό όργανο,το Διευθυντή ΤμήματοςΤελωνείων, ηπρώτη στις 7/11/1990 και η δεύτερη στις 14/1/
  1. Από το 4 0 περιεχόμενο της επιστολής του Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων προς τον Ανώτερο Τελώνη Λεμεσού, ημερομηνίας 14/12/1990,προκύπτει σαφώς ότι η δεύτερη 3018 4Α-Α.Δ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α. Πογιατζής,Δ. επίδικη πράξη ήταν το επακόλουθο της πρώτης. Κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης κρίνω ότι οι δύο αυτοτελείς διοικητικές πράξεις, που προσβάλλονται μετο παρόνδικόγραφο,δεν είναι ανεξάρτητες,αλλά είναι 5 συναφείς και μπορούν, ως εκ τούτου, να προσβληθούν με το ίδιο δικόγραφο. 'Επεται ότι απορρίπτεται και η τρίτη προδικαστικήένστασητων Καθ"ων η Αίτηση. Αναφορικά με την ουσία της προσφυγής, εκείνοπου εν 10 πρώτοις θα πρέπει να παρατηρήσω είναι ότι η εισαγωγή του αυτοκινήτου του Αιτητήκαιηαπαλλαγή του απότους εισαγωγικούς δασμούς και φόρους κατανάλωσης έγιναν κατόπιν αιτήσεως του Αιτητή, ημερομηνίας 21/6/1988, σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Τελωνειακών Δασμών 15 και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 1988 (Ν.αρ.58/88) που δημοσιεύθηκε στις 18/5/1988, με ισχύ από 1/3/1988 (Βλ. άρθρο 18). Το γεγονός αυτό αναφέρεται και στην επιστολή του Διευθυντή του Τμήματος Τελωνείων προς τον Αιτητή, ημερομηνίας 24/6/1988, στην οποία έχω ήδη 20 αναφερθεί. Ο Νόμος αρ.18/78, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 309/87, στον οποίο αναφέρθηκε ο ευπαίδευτος δικηγόρος του Αιτητή, είχαν καταργηθεί με το άρθρο 17 τουΝόμου αρ.58/
  2. 25 Το μοναδικό επιχείρημα του ευπαίδευτου δικηγόρου του Αιτητή εναντίον της νομιμότητας της επίδικης απόφασης ημερομηνίας 7/11/1990 είναι ότι ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων προέβη στην έκδοση της υπό το κράτος πλάνης αναφορικά με το ισχύον δίκαιο και ότι, 30 ανεξάρτητα από το γεγονός της ανάκλησης της άδειας λειτουργίας της Σχολής Οδηγών, ο Αιτητής είχε κατά νόμο δικαίωμα κατά τον ουσιώδη χρόνο να κατέχει ένα αφορολόγητο αυτοκίνητο, εφόσο ήταν κάτοχος έγκυρης" άδειας αυτοεργοδοτούμενου εκπαιδευτή οδηγών και 35 εφόσον το επίδικο αυτοκίνητο είχε εγγραφεί στο όνομα του ως αυτοεργοδοτούμενου εκπαιδευτή οδηγών. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινίσω ότι, από το φωτοαντίγραφο της άδειας που κατέχει ο Αιτητής, το οποίο έχει καταχωρηθεί στο φάκελο της υπόθεσης, 40 προκύπτει ότι έχει εκδοθεί από την αρμόδια αρχή στο όνοματου "Άδεια Εξασκήσεως Επαγγέλματος Εκπαιδευτού Οδηγών" με ισχύ από 16/7/1990μέχρι 15/7/1991,χωρίς τον χαρακτηρισμό του αυτοεργοδοτούμενου ή οποιοδήποτε 3019 Πογιατζής,Δ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)άλλοχαρακτηρισμό. Το πιο πάνωεπιχείρημα τουΑιτητήείναιαπαράδεκτο και το απορρίπτω για τους λόγους πουθα αναφέρω στη συνέχεια. 5 Τοάρθρο 11
(4)(α)τουΝόμουαρ.58/88 προνοεί ταεξής: "11
(4)Τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου ως και οιασδήποτε ετέρας διατάξεως 10 οπουδήποτε διαλαμβανομένης και αφορώσης εις την ατελή εισαγωγήν εμπορευμάτων, ωσαύτως απαλλάττονται του εισαγωγικού δασμού ή και φόρου καταναλώσεως υπό τους ακολούθους όρους και προϋποθέσεις: 15 (α) μηχανοκίνητο οδικό όχημα των Κλάσεων 8703 21-24,8703 31-33 και 870390 εισαγόμενα υπό ή διά λογαριασμόν αδειούχου σχολής οδηγών ή αυτοεργοδοτούμενου εκπαιδευτού οδηγών ως 20 καθορίζονται εις τον εκάστοτε εν ισχύι περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδευσις Οδηγών)Νόμον." Σχετικά είναι και τα εδάφια
(6)και
(7)του ίδιου 25 Νόμου,ταοποίαέχουν ωςεξής: "
(6)Το ως άνω εισαγόμενο όχημα θα είναι δι' αποκλειστικήν χρήσιν των δικαιουμένων ως ανωτέρω ' προσώπων ή,εις τηνπερίπτωσιν τωνσχολών οδηγών^'-3Q των αυτοεργοδοτουμένων εκπαιδευτών οδηγών, διά τηνκατ'επάγγελμαεκπαίδευσινοδηγών.
(7)Η δυνάμει του παρόντος Νόμου χορηγούμενη απαλλαγή, εις μεν την περίπτωσιν σχολής οδηγών θα 35 ισχύη διάδύο εκπαιδευτικάοχήματακαιθαδύναται να ασκηθήεκνέου μετάτηνπαρέλευσιν επτάετώναπότης ημερομηνίας της εγγραφής των εν τη Δημοκρατία, εις δε την περίπτωσιν αυτοεργοδοτούμενου εκπαιδευτού οδηγών θα ισχύη δι' εν εκπαιδευτικό όχημα και θα 40 δύναται να ασκηθή εκ νέου μετά την παρέλευσιν ωσαύτως επτά ετών από της εγγραφής του εν τη 3020 4Α.Α.Δ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α. Πογιατζής,Δ. Δημοκρατία." Ο περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδευσις Οδηγών) Νόμοςστον οποίοπαραπέμπειτο άρθρο 11
(4)(α) 5 του Νόμου 58/88 (ανωτέρω), είναι ο Νόμος αρ.112/68, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους αρ.20/72, 15/86 και 132/89. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου 112/68, "εκπαιδευτής οδηγών" σημαίνει "πρόσωπον κατ' επάγγελμα εκπαιδεύον οδηγούς" και "σχολή οδηγών" 10 σημαίνει "κατάστημα ένθα ασκείται η επιχείρηση τηςκατ' επάγγελμα εκπαιδεύσεως οδηγών". Το εδάφιο
(1)του άρθρου3του ίδιουΝόμουπρονοεί ότι: 15 20 "3
(1)Απαγορεύεται ηλειτουργία σχολής οδηγών ή η άσκησις του επαγγέλματος του εκπαιδευτού οδηγών άνευ εγκύρου αδείας δυνάμει του παρόντος Νόμου, εκδιδομένης κατ' έτος υπό της αρχής αδειών εν τω καθωρισμένω τύπω,υπό τοιούτους όρους οίους η αρχή αδειώνήθελεθεωρήσει πρέπον ναεπιβάλη". Το δε εδάφιο(3Α) του άρθρου3του ίδιου Νόμου,όπως απαντάται στο Νόμοαρ.20/72, προνοεί ότι: 25 "(3Α) Απαγορεύεται η υπό αδειούχου εκπαιδευτού οδηγών παροχή εκπαιδεύσεως οδηγών εκτός εάν ούτος είτε απασχολήται υπ' αδειούχου σχολής οδηγών, είτε είναι ωσαύτως κάτοχος εγκύρου αδείας λειτουργίας σχολής οδηγών έστω και εάν είναι ο μόνος εν αυτή 3 εκπαιδευτής οδηγών." 30 Από τις πιο πάνω διατάξεις προκύπτει ότι για τη νόμιμη άσκηση του επαγγέλματος του εκπαιδευτή οδηγών απότον Αιτητή(ήοποιοδήποτε άλλο πρόσωπο)πρέπει να συντρέχουν οι εξής δύο προϋποθέσεις: πρώτο,να κατέχει 35 έγκυρη άδεια εκπαιδευτή οδηγών και δεύτερο, είτε να απασχολείταιυπό αδειούχου σχολής οδηγών,είτενα είναι ο ίδιος κάτοχος έγκυρης άδειας λειτουργίας σχολής οδηγών έστω και αν είναι ο μόνος εκπαιδευτής οδηγών στησχολήαυτή. 40 Ο Αιτητής στην παρούσα υπόθεση ικανοποιεί την πρώτη από τις 'πιο πάνω δύο προϋποθέσεις. Δεν ικανοποιεί, όμως, τη δεύτερη προϋπόθεση, εφόσον δεν 3021 Πογιατζής,Δ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)απασχολείτο από αδειούχα σχολή και ούτε κατείχε άδεια λειτουργίας σχολής οδηγών. Η άδεια λειτουργίας της σχολής οδηγών του Αιτητή ανακλήθηκε από τον Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων με την απόφαση του ημερομηνίας 6/10/1990,δηλαδήένα περίπου μήναπριν την 5 έκδοση της επίδικης απόφασης ημερομηνίας 7/11/1990. "Επεται, ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Αιτητής δεν μπορούσε να παρέχει εκπαίδευση οδηγών μέσα στην έννοια του Νόμου. Κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η ανάκληση της άδειας λειτουργίας 10 της σχολής οδηγών του Αιτητήστις 6/10/1990 αφαίρεσε τη δυνατότητα που μέχρι τότε είχεοΑιτητής να χρησιμοποιεί το αφορολόγητο του αυτοκίνητο αποκλειστικά για την "κατ" επάγγελμα εκπαίδευση οδηγών". Η δυνατότητααυτή αποτελούσε προϋπόθεση του άρθρου 11(β)του Νόμου αρ. 15 58/88 για την κατοχή και χρήση του αφορολόγητου αυτοκινήτου του από τον Αιτητή. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να προσθέσω ότι για τον καθορισμό της έννοιας της φράσης "αυτοεργοδοτούμενος εκπαιδευτής οδηγών" που απαντάται στα εδάφια4(α)και
(6)του άρθρου 11 του 20 Νόμουαρ.58/88(ανωτέρω), θαπρέπει ναανατρέξουμε στις πρόνοιες του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Εκπαίδευσις Οδηγών) Νόμου. Λαμβανομένης ιδιαίτερα υπόψη της πρόνοιας του άρθρου 3(3Α) του Νόμου, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο αρ.20/72), το συμπέρασμα που 25 εξάγεται είναι ότι η φράση "αυτοερδογοτούμενος εκπαιδευτής οδηγών" αναφέρεται αποκλειστικά στον αδειούχο εκπαιδευτή οδηγών, ο οποίος επιτρέπεται να παρέχει ευκπαίδευση οδηγών επειδή είναι επίσης κάτοχος έγκυρης άδειας λειτουργίας σχολής οδηγών, ανεξάρτητα 30 αν στη σχολή αυτή είναι ο μόνος εκπαιδευτής οδηγών ή όχι. Εφόσον ο Αιτητής, για τους λόγους που έχω αναφέρει πιο πάνω, έπαυσε να είναι δικαιούχος αφορολόγητου 35 αυτοκινήτου, ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων ενήργησε ορθά, μέσα σταπλαίσια των εξουσιών του,όταν με την επιστολή του, ημερομηνίας 7/11/1990, απαίτησε από τον Αιτητή την καταβολή του δασμού πάνω στο επίδικο εκπαιδευτικόόχηματου. 40 j Η προσφυγή, στο βαθμό που αφορά τη διοικητική απόφαση ημερομηνίας 7/11/1990, είναι απαράδεκτη και, 3022 4 Α.Α.Δ. ' Παναγιώτου ν.Δημοκρατίαςκ.α. Πογιατζής, Δ. ως εκ τούτου, απορρίπτεται. Η επίδικη αυτή απόφαση επικυρώνεται. Υπάρχει, όμως,καιπρόσθετος λόγος για την απόρριψη 5 της προσφυγής, ο οποίος αφορά το γεγονός της παράβασης από τον Αιτητή και των δύο όρων ή προϋποθέσεων που ο Διευθυντής του Τμήματος Τελωνείων έθεσε όταν είχε εγκρίνει το αίτημα του Αιτητή για απαλλαγή από τους δασμούς και φόρους 10 κατανάλωσης αναφορικά με την εισαγωγή του επίδικου αυτοκινήτου του. Οι όροι αυτοί αναφέρονται στην επιστολή του Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων, ημερομηνίας 24/6/1988, το κείμενο της οποίας έχω παραθέσει. Η απαλλαγή παραχωρήθηκε κάτω από τους 15 ακόλουθους' δύο όρους: πρώτο, το αυτοκίνητο θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την εκπαίδευση οδηγών και δεύτερο, ο Αιτητής θα προσκομίζει κάθε χρόνο την άδεια λειτουργίας της σχολής για επιθεώρηση από το Διευθυντή. Παράλειψη δε συμμόρφωσης με 20 οποιοδήποτε από τους όρους αυτούς συνιστά ποινικό αδίκημα, όπως αναφέρεται στην εν λόγω επιστολή, που μπορούσε νασυνεπάγεται καικατάσχεση του αυτοκινήτου ως υποκείμενου σε δήμευση. Ως αποτέλεσμα της ανάκλησης της άδειαςλειτουργίας της σχολής οδηγών του 25 Αιτητή, η συμμόρφωση του προς τους δυο πιο πάνω όρους της απαλλαγής, κατέστη αδύνατη,'γεγονός που ισοδυναμεί μεπαραβίασητους εκ μέρους του Αιτητή. Εκείνο που τώρα παραμένει είναι ο έλεγχος της 30 νομιμότητας της πράξης της κατάσχεσης του αυτοκινήτου του Αιτητή, η οποία αναφέρεται στο αιτητικό (Β) του προσφυγής. Ηκατάσχεση έγινε σύμφωνα με το άρθρο 158 του περί Τελωνείων και Φόρων Καταναλώσεως Νόμου του 1967 (Ν.αρ.82/67), όπως τροποποιήθηκε, που έχει ως 35 εξής: "158
(1)Εαν δυνάμει οιασδήποτε διατάξεως του παρόντος ήετέρου τινός Νόμουήεθίμου, δι'ής40 (α) επιτρέπεται όπως εμπορεύματα υποκείμενα εις τελωνειακόν δασμόν παραδοθώσιν άνευ της πληρωμής του αναλογούντος αυτοίς δασμού, επί τω όρω ότι ταύτα δεν θα πωληθώσιν ή θα 3023 Πογιατζής,Δ. Παναγιώτουν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)επανεξαχθώσιν ή επί παρομοίωτινί όρώ·ή (β) το ποσόν του πληρωτέου εφ' οιωνδήποτε εμπορευμάτων δασμού ήρτηται εκ της εισαγωγής αυτώνεπίπαρομοίωόρω, 5 επιτραπή η παράδοσις εμπορευμάτων άνευ πληρωμής του αναλογούντος αυτοίς δασμού ή επί τη πληρωμή δασμού υπολογισθέντος συμφώνως προς την εν λόγω διάταξιν ή έθιμον και ο όρος δεν τηρηθή, τα 10 εμπορεύματα υπόκεινται εις δήμευσιν, εκτός εάν η μη τήρησις του όρου έτυχεν της εγκρίσεως του Διευθυντού.
(2)Αι διατάξεις του παρόντος άρθρου τυγχάνουσιν 15 εφαρμογής, ανεξαρτήτως εάν παρεσχέθη δέσμευσις ή εγγύησις, διά την τήρησιν του όρου ή διά την καταβολήν του πληρωτέου, ανεξαρτήτως της τοιαύτης δεσμεύσεως ή εγγυήσεως, δασμού, η δε δήμευσις εμπορευμάτων δυνάμει του παρόντος άρθρου ουδόλως 20 επηρεάζει την ενοχήν του παράσχοντος την τοιαύτην δέσμευσιν ήεγγύησιν προσώπου." Η νομιμότητα της επίδικης αυτής απόφασηςεξαρτάται από τη νομιμότητα της απόφασης ημερομηνίας 7/11/
  1. 25 Εφόσον το Δικαστήριο έχει ήδη αποφανθεί υπέρ της νομιμότητας της απόφασης του Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων, ημερομηνίας 7/11/1990,και εφόσον ο Αιτητής δε συμμορφώθηκε με την εν λόγω απόφαση, ο Διευθυντής Τμήματος Τελωνείων, οθρά και νόμιμα, προέβη στην 30 πράξη της κατάσχεσης του αυτοκινήτου του Αιτητή στις 14/1/1991, κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 158 και τουΔεύτερου Παραρτήματοςτου Νόμου αρ.82/
  2. Ενόψει των πιο πάνω, η προσφυγή, στο βαθμό που 35 αφοράτην επίδικηπράξηημερομηνίας 14/1/1991,κρίνεται απαράδεκτη και απορρίπτεται. Η προσβαλλόμενη διοικητική απόφαση, όπως περιγράφεταιστο αιτητικό (Β) τηςπροσφυγής, επικυρώνεται. 40 Ο Υπουργός Οικονομικών που αναφέρεται στην προσφυγή ως Καθ" ου η Αίτηση αρ.1 δεν εξέδωσε οποιαδήποτε απόφασηστην παρούσαυπόθεση.Στοβαθμό 3024 4Λ.Λ.Α. Παναγιώτου ν.Δημοκοατίαςκ.α. Πογιατζής, Δ. που στρέφεται εναντίον του, η προσφυγή απορρίπτεται καιγιατονπρόσθετοαυτόλόγο. Δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγή αναφορικά με τα 5 έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 3025

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.