Α ΑΛΛ. 8Σεπτεμβρίου,1992 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΚΑΤΣΩΝΗΚΑΙ ΑΛΛΕΣ, Αιτήτριες, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΔΙΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. Υπόθεση Αρ. 1054/90). 5 10 15 20 25 Οι περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Καθορισμός Αναγνωρισμένης Υπηρεσίας για Σκοπούς Διορισμού, Προαγωγής και Προσαυξήσεων) Κανονισμοί τον 1990 (ΚΛ.Π. 143/90) — Κανονισμοί 12και 13— Ερμηνεία —Ανάλυση — Πόρισμα υπέρ της διαφυλάξεως κεκτημένων δικαιωμάτων και η συνακόλουθη ακυρότητα της κριθείσηςπεριπτώσεως. Μετην προσφυγήτους οι αιτήτριες ζήτησαν την ακύρωση της αποφάσεως των καθ' ων η αίτηση να μην συνυπολογίσουν την προϋπηρεσία των αιτητριών για σκοπούς καθορισμού των προσαυξήσεων ή του μισθού τους. Οι αιτήτριες ήσαν φιλόλογοι που,πριντην κατάταξητους στη μέση εκπαίδευση,είχαν εργαστεί σεΠαιδοκομικούςΣταθμούς,σεδημοτικάσχολεία κ.τ.λ. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισεότι: 1.Οι πρόνοιες τωνκρίσιμων Κανονισμών 12και 13της Κ.Δ.Π. 143/90μπορούν εύλογα να ερμηνευτούν κατάτρόποπουνα VW συγκρούονται μεταξύ τους. Οι κανονισμοί," οι διοικητικές οδηγίες και η υφιστάμενη τακτική που αναφέρονται στον Κανονισμό 12 είχαν γενική εφαρμογή και μαζίκαθόριζαν το πλαίσιο του τότε ισχύοντος δικαίου αναφορικά με θέματα όπως είναι η προϋπηρεσία και οι προσαυξήσεις των εκπαιδευτικών λειτουργών. Σκοπός του 3043 Κατσώνηκ.α.ν.Δημοκρατίας
(1992)Κανονισμού 12 ήταν να θέσει τέρμα εις την μέχρι τότε προσέγγιση των θεμάτων αυτών και να καθορίσει μελλοντικά νέα προσέγγιση, σύμφωνη με τις πρόνοιες των Κανονισμών του
- Η φράση "διοικητικές πράξεις", μέσα στο κείμενο του Κανονισμού 12, θα πρέπει να 5 ερμηνευτεί μέσα σ' αυτό το πλαίσιο και η ερμηνεία της να περιοριστεί σε πράξεις άλλες απότις ατομικές διοικητικές πράξεις που είχαν ήδη' αποφασιστεί και καθορίσει δικαιώματα προς όφελος των εκπαιδευτικών λειτουργών που αφορούσαν και των οποίων η ισχύς ρητά 10 διαφυλάσσεται με τον Κανονισμό 13, που ακολουθεί αμέσως μετά τον Κανονισμό
- Ηδιασφάλισητου κύρους και, επομένως, της ισχύος των αποφάσεωνή τωνπράξεων που εκδόθηκαν ή έγιναν πριν την έναρξη της ισχύος των Κανονισμών του 1990, που επήλθε με την πρόνοια του 15 Κανονισμού 13, αφορά το μέλλον, ώστε όσοι απέκτησαν μέσω αυτών δικαιώματα, να εξακολουθήσουν να τα απολαμβάνουν και μετά την έναρξη της ισχύος των νέων Κανονισμών. 20
- Μοναδικός σκοπός της επιφύλαξης που περιέχεται στον Κανονισμό 12 δεν είναι η αποφυγή της υποχρέωσης, που άλλως πως θαείχανοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί, κάτωαπό τον Κανονισμό 12, να επιστρέψουν στη Δημοκρατία τα ποσά των προσαυξήσεων πουείχανλάβει στο παρελθόν,ως 25 αποτέλεσμα διοικητικών αποφάσεων, με τις οποίες δεν αναγνωρίζεται πλέον για σκοπούς προσαυξήσεων κάτω από τους νέους Κανονισμούς του
- Τα οποιαδήποτεδικαιώματατων αιτητριών, αναφορικάμε 30 προσαυξήσεις στον μισθό τους λόγω της προϋπηρεσίας τους στους Παιδοκομικούς σταθμούς, η οποία τους έχει αναγνωριστεί πριντην έναρξητης ισχύος των Κανονισμών του 1990, καλύπτονταιαπότηνεπιφύλαξητου Κανονισμού 13 και διασφαλίζονται για το μέλλον. Οι διατάξεις των •" Κανονισμών του 1990 δεν επηρεάζουν τα ήδη κεκτημένα δικαιώματα τωναιτητριώνεπί τουπροκειμένου.
- Η Επιτροπή έχει παρερμηνεύσει τις πρόνοιες των Κανονισμών του 1990 και κατά τη λήψη της 40 προσβαλλόμενης απόφασηςέχει ενεργήσει κάτω απόπλάνη αναφορικά με το δίκαιοπουόφειλε να εφαρμόσει κατάτον καθορισμό των δικαιωμάτων των αιτητριών. Η επίδικη απόφαση πάσχει ως εκ του λόγου αυτούκαι θα πρέπει να 3044 4ΧΛΛ. Κατσώνηκ.α.ν.Δημοκρατίας ακυρωθεί. Πλάνη ως προς το Νόμο οδηγεί πάντοτε σε ακύρωση: Liver! v. Republic. Ηεπίδικη απόφαση ακυρώνεται με £100έξοδα. Αναφερόμενη Υπόθεση: Liveri v.Republic
(1981)3 C.L.R. 398. 10 Προσφυγή. Προσφυγή με την οποίαοι αιτήτριες προσβάλλουν την απόφαση της καθ' ης η αίτηση επιτροπής με την οποία αγνόησανκαι/ή δεν συνυπολόγισαν την προϋπηρεσία τους 15 για σκοπούς καθορισμούτων προσαυξήσεων ήτου μισθού τους. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατις αιτήτριες. 20 Ρ.Παπαέτη, Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας,γιατουςκαθ' ωνηαίτηση. Cur.adv. vult. 25 30 ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή τους αυτήοι Αιτήτριες ζητούν την πιο κάτω θεραπεία: "ΔήλωσητουΔικαστηρίου ότι η επιστολή 19.10.90με την οποία ο καθ'ου ηαίτηση αποφάσισε,αντίθετα στο Νόμοκαιστους κανονισμούς, νααγνοήσει και/ή ναμην συνυπολογίσει την προϋπηρεσία των αιτητριών για σκοπούς καθορισμού των προσαυξήσεων ή του μισθού τους είναιάκυρηκαιχωρίς νομικό αποτέλεσμα." 35 Η απόφαση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (που στη συνέχεια θα αναφέρεται ως η "Επιτροπή"),που κοινοποιήθηκε στις Αιτήτριες μέσω του δικηγόρου τους με την εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 19/10/1990 και η 40 οποία προσβάλλεται με την παρούσαπροσφυγή, λήφθηκε από την Επιτροπήστις 17/10/1990, έχειδεως εξής: "(α) με βάση τις διατάξεις των περί Εκπαιδευτικών 3045 Πογιστζής,Δ. Κατσώνηκ.α. ν.Δημοκρατίας
(1992)Λειτουργών (καθορισμός αναγνωρισμένης υπηρεσίας για σκοπούς διορισμού, προαγωγής και προσαυξήσεων) Κανονισμών του 1990 (ΚΛΠ 143/90), αναγνωρισμένη υπηρεσία ή προϋπηρεσία είναι η υπηρεσία σε σχολεία (όπως καθορίζονται στον 5 Κανονισμό 3
(1)). Σύμφωνα με τον Κανονισμό 2
(1)'σχολείο' σημαίνει δημόσιο ή ιδιωτικό σχολείο εγγεγραμένο ως τέτοιο και περιλαμβάνει νηπιαγωγείο που είναι εγγεγραμένο ως τέτοιο, αλλά δεν περιλαμβάνει ινστιτούτο ή φροντιστήριο ή 10 επιμορφωτικό κέντρο. Ως εκ τούτου, η υπηρεσία των πιο πάνωκαθηγητριώνσεπαιδοκομικούς σταθμούς δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη για σκοπούς προσαυξήσεων, εφόσον δεν είναι υπηρεσίασε 'σχολείο', 15 (β) ο από 1/9/90διορισμός τους πάνω σε έκτακτη βάση αποτελεί νέο διορισμό και ως εκ τούτου εφαρμόζονται οι διατάξεις των πιο πάνω Κανονισμών." 20 Ταγεγονότα σε συντομία είναι ταεξής: Οι Αιτήτριες είναι φιλόλογοι και μετά την αποφοίτηση τους εργάστηκαν αρχικά σε Παιδοκομικούς Σταθμούς για πέντε περίπου χρόνια. Αργότερα οι Αιτήτριες εργάστηκαν 25 με συμβάσεις ως δασκάλες σε δημοτικά σχολεία. Ακολούθως προσλήφθηκαν πάνω σε έκτακτη βάση για τη διδασκαλία του μαθήματος των φιλολογικών σε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης, ηΑιτήτρια αρ.1 από 10/10/1987μέχρι 31/12/1987, η Αιτήτρια αρ.2 από 7/1/1989 μέχρι 28/2/1989 30 και ηΑιτήτρια αρ.3 από 19/10/1987μέχρι 31/12/1987.Στη συνέχεια η περίοδος απασχόλησης των Αιτητριών παρατεινόταν μέχρι 15/7/1990, στην περίπτωση της Αιτήτριας αρ. 1, και μέχρι 31/7/1990στην περίπτωση των Αιτητριών αρ.2και
- 35 Στο μεταξύ η υπηρεσία των Αιτητριών στους Παιδοκομικούς σταθμούς αναγνωρίστηκε από την Επιτροπή ως εκπαιδευτική υπηρεσία για σκοπούς προσαυξήσεων και τους καταβάλλονταν οι ανάλογες 40 προσαυξήσεις. Όλα αυτά έγιναν σύμφωνα με το τότε ισχύον δίκαιο και/ήπρακτικήκαι πριν τις 15/6/1990που δημοσιεύθηκαν οι περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών 3046 4Α.Α.Δ. Κατσώνηκ.α.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. (Καθορισμός Αναγνωρισμένης Υπηρεσίας για Σκοπούς Διορισμού, Προαγωγής και Προσαυξήσεων) Κανονισμοί του 1990 (ΚΔΠ 143/90), στο περιεχόμενο των οποίων θα αναφερθώ αργότερα. 5 Ακολούθως, στην Αιτήτρια αρ. 1 προσφέρθηκε νέος διορισμός πάνω σε έκτακτη βάση από 12/9/1990 μέχρι 28/2/1991 και στις άλλες δύο Αιτήτριες από 1/9/1990 μέχρι 28/2/
- Οι μισθοί που προσφέρθηκαν στις 10 Αιτήτριες με τους διορισμούς αυτούς ήταν μικρότεροι από τους προηγούμενους. Οι Αιτήτριες αποδέχτηκαν τους διορισμούς, αλλά με επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους αναφορικά μετη μισθοδοσία τους. 15 Στις 26/9/1990οι Αιτήτριες απηύθυνανεπιστολή στον Υπουργό Παιδείας ζητώντας την παρέμβαση του για αποκατάσταση των κεκτημένων δικαιωμάτων τους στον τομέα των προσαυξήσεων πάνω στο μισθό τους. Παράλληλα, ο δικηγόρος των Αιτητριών απηύθυνε στον 20 Πρόεδροτης Επιτροπήςεπιστολή,ημερομηνίας4/10/1990, ζητώντας ορθή και νόμιμη μισθοδοτική μεταχείριση των Αιτητριών, σύμφωνα με την αναγνωρισμένη από την Επιτροπή προϋπηρεσία τους και των προσαυξήσεων που τους είχαν καταβληθεί στο παρελθόν. Είναι σε απάντηση 25 αυτής της επιστολής που η Επιτροπή απέστειλε τη δική της επιστολή, ημερομηνίας 19/10/1990, με την οποία κοινοποίησε στις Αιτήτριες την απόφασηπου αποτελεί το αντικείμενο της παρούσαςπροσφυγήςπου καταχωρήθηκε στις 30/11/1990 και που βασίζεται στα πιο κάτω νομικά 30 σημεία: 35 40 "
- Η ΕΕΥ ενήργησε αντίθετακαι αντιφατικάμ' ότι η ίδια είχε αναγνωρίσει υπέρ των αιτητριών προγενέστερα με σειρά αποφάσεων της, όσον αφοράτην προϋπηρεσίατους.
- Η ΕΕΥ αγνόησε ειδική πρόνοια της νέας ΚΔΠ 143/90, την οποία επικαλέστηκε και εφάρμοσε παράνομα.
- Η απόφαση πάσχει από πλάνη και/ή είναι αποτέλεσμα υπέρβασης ή κατάχρησης εξουσίας και παραβιάζειτηναρχήτης ίσης μεταχείρισης. 3047 Πογιατζής, Δ. Κατσώνηκ.σ. ν.Δημοκρατίας
(1992)- Η απόφαση στερείται δέουσας έρευνας και/ή αιτιολογίας.
- Η απόφαση παραβιάζει κτηθένταδικαιώματα των αιτητριών." 5 Η διαφορά στην παρούσα υπόθεση εντοπίζεται στο γεγονός ότι η Επιτροπή,ερμηνεύοντας κατά τρόπο που η ίδια θεώρησε ορθό, τις πρόνοιες των Κανονισμών του 1990 (ΚΔΠ 143/90), που ήταν ήδη σε ισχύ όταν 10 προσφέρθηκε ο νέος διορισμός στις Αιτήτριες, έκρινε ότι, για τους σκοπούς καθορισμού της μισθοδοσίας τους, έπρεπε να αγνοήσει την προϋπηρεσία τους στους Παιδοκομικούς Σταθμούς, την οποία είχε ήδη αναγνωρίσει, καθώς και τις αντίστοιχες προσαυξήσεις 15 που είχε παραχωρήσει στις Αιτήτριες κατά τον εκάστοτε προσδιορισμό της μισθοδοσίας τους στους προηγούμενους διαδοχικούς διορισμούς τους, πάνω σε έκτακτηεπίσηςβάση. 20 Το βασικό επιχείρημα του ευπαίδευτου δικηγόρου των Αιτητριών είναι ότι η Επιτροπή ενήργησε επί του προκειμένου κάτωαπότοβάροςπλάνης,αναφορικάμετο ισχύον δίκαιο και την εφαρμογή του, ότι παρερμήνευσε τις πρόνοιες τις ΚΔΠ 143/90 και ιδιαίτερα την πρόνοια 25 του Κανονισμού 13 που, κατά την εισήγηση του, ορθά ερμηνευόμενη, επέβαλλε στην Επιτροπήτηνυποχρέωσηνα συνεχίζει να συνυπολογίζει την επίδικη προϋπηρεσία των Αιτητριών και μετά τις 15/6/1990 που οι πρόνοιες της ΚΔΠ 143/90 τέθηκαν σε ισχύ. Θα πρέπει επί του 30 προκειμένου να προσθέσω ότι είναι κοινώς αποδεκτό ότι η επίδικηπροϋπηρεσία των Αιτητριών σεΠαιδοκομικούς σταθμούς δε συνιστά αναγνωρισμένη εκπαιδευτική υπηρεσία ή προϋπηρεσία για σκοπούς διορισμού, προαγωγήςήπροσαυξήσεων κάτωαπότηνΚΔΠ 143/
- 35 Η ευπαίδευτη δικηγόρος της Επιτροπής εισηγείται αντίθετη ερμηνεία του Κανονισμού 13 από εκείνη που εισηγείται ο κ.Αγγελίδης, ιδιαίτερα ενόψει του Κανονισμού 12,σύμφωναμε-τονοποίοκαταργούνταιαπό 40 15/6/1990όλες οι διοικητικές πράξεις που συγκρούονται με τις διατάξεις της ΚΔΠ 143/90, περιλαμβανομένων, κατά την εισήγηση της δ. Παπαέτη, και των διοικητικών 3048 4Α.Α.Δ. Κατσώνηκ.α.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. πράξεων μετις οποίες είχεαναγνωριστεί στοπαρελθόνη επίδικηπροϋπηρεσίατωνΑιτητριών. · Οι Κανονισμοί 12 και 13 της ΚΔΠ 143/90 έχουν ως 5 εξής: 10 !5 20 "
- Οι διατάξεις οποιωνδήποτε Κανονισμών ή οποιεσδήποτε διοικητικές πράξεις ή διοικητικές οδηγίες ή οποιαδήποτε υφιστάμενη τακτική που συγκρούεται με τις διατάξεις των Κανονισμών αυτών παύει να ισχύει από την ημερομηνία που αρχίζει η ισχύςτωνΚανονισμώναυτών.
- Οι διατάξεις των Κανονισμών αυτών δεν επηρεάζουν το κύρος οποιασδήποτε απόφασης ή πράξης ηοποίαεκδόθηκε ήέγινεπριναπότην έναρξη της ισχύος των Κανονισμών αυτών και σύμφωνα με την οποία αναγνωρίστηκε οποιαδήποτε υπηρεσία εκπαιδευτικού λειτουργού ως υπηρεσία για σκοπούς προσαυξήσεωνήπροαγωγής." Αφού άκουσα τα επιχειρήματα των ευπαιδεύτων δικηγόρων των διαδίκων κατάληξαστο συμπέρασμα ότι οι πρόνοιες των Κανονισμών 12και 13 μπορούν εύλογα 25 να ερμηνευτούν κατά τρόπο που να μην συγκρούονται μεταξύτους. Οι κανονισμοί,οι διοικητικές οδηγίες καιη υφιστάμενητακτικήπουαναφέρονταιστον Κανονισμό 12 είχανγενικήεφαρμογήκαιμαζίκαθόριζαντοπλαίσιοτου τότε ισχύοντος δικαίουαναφορικά μεθέματαόπως είναι 30 η προϋπηρεσία και οι προσαυξήσεις των εκπαιδευτικών λειτουργών. Σκοπός του Κανονισμού 12 ήταν να θέσει τέρμα εις την μέχρι τότε προσέγγιση των θεμάτωναυτών και νακαθορίσει μελλοντικά νέαπροσέγγιση σύμφωνημε τις πρόνοιες των Κανονισμών του
- Η φράση 35 "διοικητικές πράξεις",μέσαστο κείμενο του Κανονισμού 12,θαπρέπειναερμηνευτεί μέσασ'αυτό τοπλαίσιοκαιη ερμηνεία της να περιοριστεί σε πράξεις άλλες από τις ατομικές διοικητικές πράξεις που είχαν ήδη αποφασιστεί και καθορίσει δικαιώματα προς όφελος των 40 ευπαιδευτικών λειτουργών που αφορούσαν και των οποίωνηισχύς ρητάδιαφυλάσσεταιμετον Κανονισμό 13 που ακολουθεί αμέσως μετά τον Κανονισμό
- Η διασφάλιση του κύρους και, επομένως, της ισχύος των 3049 Πογιατζής,Δ. Κατσώνηχ.α.ν.Δημοκρατίας
(1992)αποφάσεων ή των πράξεων που εκδόθηκαν ή έγιναν πριν την έναρξη της ισχύος των Κανονισμών του 1990, που επήλθε με την πρόνοια του Κανονισμού 13, αφορά το μέλλον,ώστε όσοι απέκτησανμέσωαυτών δικαιώματα,να εξακολουθήσουν να τααπολαμβάνουνκαιμετάτην έναρξη 5 της ισχύος των νέων Κανονισμών. Διαφωνώ με την εισήγηση της ευπαίδευτης δικηγόρου της Επιτροπής ότι μοναδικός σκοπός της επιφύλαξης που περιέχεται στον Κανονισμό 12 είναι η αποφυγή της υποχρέωσης, που άλλως πως θαείχαν οι εκπαιδευτικοί λειτουργοί κάτωαπό 10 τον Κανονισμό 12, να επιστρέψουν στη Δημοκρατία τα ποσά των προσαυξήσεων που είχανλάβει στο παρελθόν ως αποτέλεσμα διοικητικών αποφάσεων με τις οποίες τους είχε αναγνωριστεί εκπαιδευτική προϋπηρεσία,η οποίαδεν αναγνωρίζεται πλέον για σκοπούς προσαυξήσεων κάτω 15 απότους νέους Κανονισμούς του 1990. Δεν έχω αμφιβολία ότι τα οποιαδήποτεδικαιώματατων Αιτητριών, αναφορικά με προσαυξήσεις στον μισθό τους λόγω της προϋπηρεσίας τους στους Παιδοκομικούς 20 σταθμούς,ηοποία τουςέχει αναγνωριστεί πριν την έναρξη της ισχύος των Κανονισμών του 1990, καλύπτονται από την επιφύλαξητου Κανονισμού 13και διασφαλίζονταιγια το μέλλον. Οι διατάξεις των Κανονισμών του 1990 δεν επηρεάζουν τα ήδη κεκτημένα δικαιώματα των Αιτητριών 25 επί του προκειμένου. Η Επιτροπή έχει παρερμηνεύσει τις πρόνοιες των Κανονισμών του 1990 και, κατά τη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασης, έχει ενεργήσει κάτω από 30 πλάνη αναφορικά με το δίκαιο που όφειλε να εφαρμόσει κατάτον καθορισμό τωνδικαιωμάτωντων Αιτητριών. Ηεπίδικηαπόφασηπάσχειως εκτουλόγου αυτούκαιθα πρέπει να ακυρωθεί. Πλάνη ως προς το Νόμο οδηγεί 35 πάντοτεσεακύρωση:Liveri νRepublic
(1981)3C.L.R.398. Η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Η Δημοκρατία να πληρώσει £100 έναντι των εξόδων των Αιτητριών. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται με £100έξοδα. 3050 4 ^