clr/1992/1992_4_3135.pdf

(1992)δικαίωμα του διαδίκου να παρίσταται στη δίκη του ανεξάρτητα από τη φύση της υπόθεσης. Η λέξη "hearing" στο 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης αντιστοιχεί με την έκφραση "ακροαματική διαδικασία" που συναντάμε στο 30.2 του Συντάγματος. Η ευρωπαϊκή δικαιοσύνη 5 προβληματίστηκε και έθεσε το ερώτημα αν αυτό το δικαίωμα εμπερικλείει καιαυτοπρόσωπη παρουσίακατά τη δίκη. Μια πρώτη εκτίμηση του F.C. Jacobs στο σχετικό σύγγραμμα του είναι ότι η εμφάνιση αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη διεξαγωγή αμερό-ληπτης και σωστής 10 δίκης (fair trial), θα ήταν αδιανόητη η καλή απονομή της δικαιοσύνης χωρίς την παρουσίατου κατηγορουμένου στις ποινικές υποθέσεις ή του διαδίκου σε ορισμένες αστικής (ρύσεως διαφορές. Όμως ακόμη και σε ποινικές υποθέσεις θεωρήθηκε ότι' η παρουσία κατηγορουμένου κατά τη 15 διαδικασία έφεσης δενείναι γενικά απαραίτητηεφόσον έχει προσλάβει και αντιπροσωπεύεταιαπόσυνήγορο. Ωστόσο επικράτησε διαφορετική αντίληψη αναφορικά με τις διοικητικής υφής υποθέσεις. Κρίθηκε στην ουσία πως 20 μένουν έξω από το βεληνεκές της φράσης "αστικά δικαιώματα και υποχρεώσεις". Η φράσηπου χρησιμοποιεί ηΣυνθήκη είναιηίδια"civilrightsandobligations".

1. Μίαάλληδιαπίστωσηεξέχουσας σημασίαςπροβάλλει ακόμη 25 από τις αποφάσεις: ότι το δικαίωμα πρόσβασης σε δικαστήριο σε ακροαματικήδιαδικασίαδεν συνταυτίστηκε ποτέ με εκείνο της εμφάνισης στη δίκη. Έχει αποφασισθεί ότι η Σύμβαση δεν εγγυάται σε κανένα το δικαίωμα να ακουσθείως μάρτυραςστην υπόθεσητου. 30 Ειδικότερα αποφασίστηκε ότι το δικαίωμα εισόδου αλλοδαπού σε μιά χώρα δεν συγκαταλέγεται στα αστικά δικαιώματα. 35
2. Ηυπόθεση434/58της ΕυρωπαϊκήςΕπιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν παρουσιάζει ομοιότητες .με την κρινόμενη. Αφορά το δικαίωμαεπικοινωνίας πατέραμετα παιδιά του. Η παρουσία του κρίθηκε αναγκαία για να μορφώσει το δικαστήριο γνώμη για το χαρακτήρα του 40 αιτητή.
3. Έχοντας υπόψη τα στοιχεία και καθοδηγούμενος από τις παραπάνω αρχές κρίνω πως δεν καταδείχθηκε αποχρών 3136 4ΑΛΛ. Rached,ν.Δημοκρατίαςκ.α. λόγοςγιαναεγκρίνωτοαίτημα. Ηαίτησηαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. * Αναφερόμενες Υποθέσεις: Δημοκρατίαν. Δημητριάδης&Άλλος

(1973)2Α.Α.Δ.289· 10 InstituteofCertifiedPublicAccountants&Others v.CentralBankof .. Cyprus

(1987)3AAA. 445ThermphaseLtd v.Δημοκρατίας

(1991)4(Δ)Α.ΑΛ. 3322- 1 5 Republicv. Secretary of State ex parte KhaiUYassine& Others [1990]1mm. A.R. 354· Khawaja v.SecretaryofState[1983] 1AllE.R. 765Inthematterof YezidJasperSayigh v.Republic

(1986)3Α.Α.Δ.227· 20 Σαμψών(Αρ.2) 1 AAA.

1. Αίτηση. 25 Αίτησημετηνοποία οαιτητής ζητάνατουεπιτραπείη επάνοδος του στη χώρα για να δώσει μαρτυρία στην υπόθεση τουκατάτηδικάσιμο. Σ.Δράκος γιαΦ. Κληρίδη, γιατοναιτητή. 30 Π.Κληρίδης,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ'ωνηαίτηση. Cur.adv.vult 35 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής είναι αλλοδαπός Παλαιστινιακής καταγωγής. Χρησιμοποιώντας Λιβανικό ταξιδιωτικό έγγραφο έφτασε για πρώτη φορά στην Κύπρο τον Οκτώβριο του
2. 40 Έζησε εδώγιααρκετό καιρό μεπροσωρινή άδειαπου του ανανέωναν από καιρού εις καιρό οι αρμόδιες αρχές. Πρώτα ως μαθητή και μετέπειτα ως επισκέπτη. Στη διάρκεια τηςδιαμονής τουφοίτησε σε ιδιωτικά κολλέγια στη Λεμεσό. Στις 16/5/88 αναχώρησε απότη χώρα με 3137 Νικήτας,Δ. Rachedν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)υπόδειξη της αστυνομίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι είχε κηρυχθεί "απαγορευμένος μετανάστης" για λόγους ασφάλειας σύμφωνα με το αρθρ. 6

(1)(στ) του περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου,Κεφ. 105, όπως τροποποιήθηκε, το δε όνομα του καταχωρήθηκε στον 5 κατάλογοαπαγορευμένωνμεταναστών(stoplist). Την 28/9/88 απερρίφθη αίτηση του για να εργαστεί στην Κύπρο. Τρεις νέες αιτήσεις εκ μέρους του - ημερ. 17/10/88, 25/10/88 και 13/10/89 - που υπέβαλε κάποια 10 Μαρία Τσαπαρέλλη, με την οποία συνήψε πολιτικό γάμο την 13/1/90, για είσοδο καιπαραμονήτου στηΔημοκρατία είχαν την ίδια τύχη. Με επιστολή του ημερ. 2/3/90 ο Λειτουργός Μετανάστευσης (καθούη αίτηση 2) απέρριψε το τελευταίο αίτημα του για τον παραπάνω σκοπό. Η 15 προσφυγή στρέφεται εναντίον της τελευταίας αυτής απόφασης. Με αυτό το φόντο καταχωρήθηκε η κρινόμενη αίτηση για να επιτραπεί στον αιτητήη επάνοδος στη χώρα για να 20 δώσει μαρτυρία στην υπόθεση του κατά τη δικάσιμο. Συγκεκριμένα, και όπως είναι διατυπωμένο το αίτημα, επιζητείται η έκδοση επιτρεπτικού διατάγματος που να "επιτρέπει τη φυσική παρουσία (του αιτητή) στην ακροαματική διαδικασίατης υπόθεσης για να μαρτυρήσει 25 ή να εξεταστεί για οποιοδήποτε θέμα που αφορά την πιο πάνωυπόθεση". Ο δικηγόρος του αιτητή υποστήριξε την ορθότητα της θέσης του με κύριο άξονα των επιχειρημάτων του τις 30 διατάξεις του άρθρου 30 του συντάγματος. Συναφώς τόνισε ότι η παράγραφος 2 αναγνωρίζει στον καθένα δικαίωμα "δημόσιας ακροαματικήςδιαδικασίας"όχι μόνο στις ποινικές υποθέσεις αλλά και "κατά τηδιάγνωση των αστικών του δικαιωμάτων και υποχρεώσεων". Είναι 35 δυνατό να αποκλεισθούν από τη δίκη ο τύπος ή το κοινό για τους εξειδικευμένους λόγους που αναφέρει ρητά η διάταξη, αλλά ποτέ ο διάδικος. Η παράγραφος 3(γ) του ιδίου άρθρου διασφαλίζει το δικαίωμα διαδίκου να προσκομίζει ο ίδιος τα μέσα αποδείξεως ή να εξετάζει 40 μάρτυρες. Στην απόφασηΔημοκρατία ν. Δημητριάδη & Άλλον

(1973)2 Α.Α.Δ. 289, που παρέθεσε ο συνήγορος, αποφασίστηκε πως κατηγορούμενος σε ποινική υπόθεση 3138 4 ΑΛΛ. Rachedν.Δημοκρατίαςκ.α. Νικήτας,Δ. δενέχειμόνοδικαίωμααλλάκαικαθήκονναπαρευρίσκεται στη δίκητου. Μεδυολόγια ηπαρουσίατουδιαδίκουκατά τηδίκηείναι συνταγματικάκατοχυρωμένο δικαίωματου. 5 Ο συνήγορος συσχέτισε τις παραπάνωπρόνοιες με τις αντίστοιχες τουάρθρου6καιειδικότερατηνπαράγραφο

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης περί προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου του 1950. Ως γνωστόν η Σύμβαση κυρώθηκε με νόμο και αποτελεί από πολλού 10 εσωτερικό μας δίκαιο (39/62).Στησυνέχεια αναφέρθηκε σε αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποδίδοντας ιδιαίτερη σημασία στην υπόθεση αρ.434/58 τηςΕπιτροπής. 15 Ανάμεσα στις παραπομπές του αιτητή, που ανέπτυξε κατάτην αγόρευσητου οσυνήγορος, είναι καιοικυπριακές αποφάσεις: The Institute of CertifiedPublic Accountants & Others v. The CentralBankof Cyprus

(1987)3Α.Α.Δ. 20 445 και η προσφυγή αρ. 411/90 Thermphase Ltd. v. Δημοκρατίας,ημερ. 18/10/

1. Στην πρώτη αποφασίστηκε ότι το Συμβούλιο του ΠαγκύπριουΔικηγορικού Συλλόγου είχεέννομο συμφέρον παρέμβασηςως ενδιαφερόμενο μέρος στη δίκη υπέρ του κύρους διοικητικής απόφασης 25 προστατευτικής των επαγγελματικών συμφερόντων των μελών του, που διακυβεύονταν στην υπόθεση. Το θέμα δηλαδή (ήταν άλλο. Η δεύτερη απόφαση ασχολήθηκε ουσιαστικά με δικονομικό ζήτημα που αφορά στην αντεξέταση μαρτύρων που προέβησαν σε ένορκες δηλώσεις 30 κατόπιν σχετικών οδηγιών. Το δικαστήριο αντιμετώπιζε αίτηση κάτω από τον Καν. 11 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που παρέχει διακριτική εξουσία στο δικαστήριο να καλέσει οποιοδήποτε πρόσωπο να δώσει μαρτυρία ή να 35 προσκομίσει έγγραφα. Ας σημειωθεί πως η υπό κρίση αίτηση ερείδεται στους κανονισμούς 16 και
2. Όπως βλέπουμε και εδώηαπόφασηκαταπιάστηκεμε διαφορετικό ζήτημα. 40 Έγινεακόμηαναφοράστις αγγλικές αποφάσειςΛ. v. Se· cretary of State ex parte KhalilYassine &Others [1990] Imm A.R. 354 και Khawaja v. Secretary of State -[1983] 1 All E.R.
3. Στην Yassine, ανωτέρω, οι αιτητές, 3139 Νικήτας, Δ. Rachedν.Δημοκρατίας χ.α.

(1992)που ήταν Λιβάνιοι, ζήτησαν πολιτικό άσυλο από τις αγγλικές αρχές όταν έφτασαν στην Αγγλία προερχόμενοι από το Λίβανο μέσω Κύπρου, όπου έκαμαν σύντομο σταθμό. Από την υπόθεση αυτή ο συνήγορος ζήτησε από το δικαστήριο τη συναγωγή συμπεράσματος ότι είναι 5 πάγια πολιτική της Κύπρου να στέλλει τους Λιβάνιους που καταφθάνουν εδώ πίσω στη χώρα τους- και ότι η προκατάληψη αυτή των κυπριακών αρχών τις εμποδίζει να αφήσουν τον αιτητή να παραστεί στη δίκη του. Ειλικρινά μου διαφεύγει η σύζευξη της υπόθεσης με το 10 κρινόμενο θέμα. Πέρα φυσικά από το γεγονός πως δεν ήταν δυνατό με το υλικό της απόφασης αυτής να δεχθεί κανείςπωςτεκμηριώθηκαν οι κατηγορίες του συνηγόρου. Δεν βλέπω ακόμη κανένα συνεκτικό δεσμό της ^ συζητούμενης υπόθεσης με την Khawaja που είχε σαν επίκεντρο την ερμηνεία της φράσης "illegal entrant" που απαντά σε αγγλικό νομοθέτημα περί αλλοδαπών σε συσχετισμό με το θέμα κατά πόσον εξαπατήθηκαν οι αγγλικές αρχές όταν οι αιτητές πέτυχαν την είσοδο τους 20 στο αγγλικό έδαφος. Ας σημειωθεί πως ένας απ' αυτούς απέκρυψε ότι είχε τελέσει γάμο στην Αγγλία και αυτό θεωρήθηκε εξαπάτηση με-αποτέλεσμα νααποτύχει η έφεση του. Η μόνη απομακρυσμένη σχέση εντοπίζεται στο δικαίωμα αντεξέτασης προσώπων που κατέθεσαν 25 μαρτυρία υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων. Αλλά στη χειρότερη περίπτωση για τον αιτητή η απόφαση είναι άσχετη στη δε καλύτερη δεν προωθεί τη θέση του. Παραθέτωαπότησύνοψη το σχετικόαπόσπασμα: 30 'The court's discretion under RSC Ord 53 to allow cross-examination of deponents to affidavits in applica­ tions for judicialreviewshould only be exercisedwhen jus­ tice so demands; the caseswill be rare when it will be es­ sential, in theinterests ofjustice, torequire theattendance 35 for cross-examination of adeponent from overseas." Η αντίκρουση των εισηγήσεων του αιτητή αναπτύχθηκε από το δικηγόρο των καθών με βάση δύο διαζευκτικές προτάσεις.Διοικητικές διαδικασίες,όπωςηυπόεκδίκαση, 40 δεν καλύπτονται συνήθως από το άρθρο 30.2 του συντάγματος ή το 6.1 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης. Σε επίρρωση των σκέψεων αυτών ο κ. Π. Κληρίδης 3140 4Α.Λ.Λ. Rachedν.Δημοκρατίαςκ.α. Νικήτας, Δ. αναφέρθηκε σε διάφορα χωρία α π ό το σύγγραμμα του Francis G. Jacobs "The European Convention on Human Rights" που πραγματεύονται το δικαίωμα παρουσίας στα πλαίσια του άρθρου 6 της Συνθήκης. Αν το αντίθετο γίνει 5 δεκτό προβάλλει το ερώτημα αν η κατοχύρωση της διεξαγωγής ακροαματικής διαδικασίας επάγεται αυτόματα και δικαίωμα του διαδίκου να παρίσταται αυτοπροσώπως. Με αναφορές στο έργο του Κρ. Τορναρίτη "Πολιτειακόν ΔίΠΟΛΟΥ IDS KVTOQWIS 10 Δημοκρατίας" τόμος 1, τεύχος 2, σελ. 226, πρότεινε ότι το αρθρ. 30.2 αποβλέπει στο να διασφαλίσει τη δημόσια διεξαγωγή της δίκης, αλλά δεν κατοχυρώνει δικαίωμα προσωπικής εμφάνισης του διαδίκου. 15 Στο πλαίσιο της θεωρητικής αυτής θεμελίωσης ο συνήγορος προχώρησε να εισηγηθεί ότι οι ένορκες δηλώσεις που υπάρχουν στο φάκελο της διαδικασίας α π ό τον αιτητή και τη Μ. Τσαπαρέλλη δεν αποκαλύπτουν ουσιαστικό λόγο π ο υ καθιστά την παρουσία του στη δίκη 20 απαραίτητη. Συνεχίζοντας είπε π ω ς το θέμα της εμφάνισης του για σκοπούς αντεξέτασης θ α προκύψει μόνο σε περίπτωση π ο υ του επιδίδεται σχετική ειδοποίηση από τους καθών, πράγμα που δεν έχει γίνει. Ο κ. Κληρίδης εξέφρασε τις αμφιβολίες του αν υπό τις 25 συνθήκες είναι δυνατήηέκδοση απόφασηςήοδηγιών που να ισοδυναμεί με χορήγηση άδειας εισόδου στον αιτητή, ενόψει των περιορισμένων εξουσιών του δικαστηρίου κατάτηνάσκηση τηςακυρωτικής τουδιαδικασίας. 30 Προτού τελειώσει ο συνήγορος, ενεργώντας στα πλαίσιατων παραδόσεων του επαγγέλματος του, έφερε σε γνώση του δικαστηρίου την απόφαση In the matter of Yezid Jasper Sayigh v. Republic

(1986)3 Α.Α.Δ. 277, που αντιμάχεται την άποψη του. Στην υπόθεση εκείνη το 35 δικαστήριο (Πικής Δ.) απέρριψε αίτηση για προσωρινό διάταγμα αναστολής της διαδικασίας απέλασης αλλοδαπού. Εξέφρασε δε την πεποίθηση πως οι αρχές θα επέτρεπαν στον αιτητήναπαραστείστη δίκητου.Λέχθηκε ότι είναι η μόνη κυπριακή υπόθεση επί του θέματος. Η 40 δική μου έρευνα έφερε σε φως ακόμη μιά πρωτόδικη απόφαση(Στυλιανίδης Δ.) αντίθετου περιεχομένου. Είναι αίτηση που έγινε στην αίτηση αρ. 100/91 Αναφορικά με τηναίτησητον NWPV Σαμψώνγιατηνέκδοση εντάλματος 3141 Νικήτας,Δ. Rached ν.Δημοκρατίας κ.α.

(1992)habeas corpus ημερ. 26/8/91, για να εμφανιστεί ο αιτητής στηδίκη,αλλάδεν έγινε αποδεκτή. Φαίνεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπήήτανδιστακτική να αναγνωρίσει καθολικό δικαίωμα του διαδίκου να 5 παρίσταται στη δίκη του ανεξάρτητα από τη φύση της υπόθεσης. Η λέξη "hearing" στο 6.1 αντιστοιχεί με την έκφραση "ακροαματικήδιαδικασία" που συναντάμε στο 30.2 του συντάγματος. Η ευρωπαϊκή δικαιοσύνη προβληματίστηκε και έθεσε το ερώτημα αν αυτό το *0 δικαίωμα εμπερικλείει και αυτοπρόσωπηπαρουσία κατά τη δίκη. Μια πρώτη εκτίμηση του F.C. Jacobs στο παραπάνω του σύγγραμμα είναι ότι η εμφάνιση αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για τη διεξαγωγή αμερόληπτης και σωστής δίκης (fair trial), θ α ήταν αδιανόητηη καλή 15 απονομή της δικαιοσύνης χωρίς την παρουσία του κατηγορουμένου στις ποινικές υποθέσεις ή του διαδίκου σε ορισμένες αστικής φύσεως διαφορές.Όμως ακόμηκαι σε ποινικές υποθέσεις θεωρήθηκε ότι η παρουσία κατηγορουμένου κατά τη διαδικασία έφεσης δεν είναι 20 γενικά απαραίτητη εφόσον έχει προσλάβει και αντιπροσωπεύεται απόσυνήγορο. (Βλέπε σελ. 101 και 102 ως και τις υποθέσεις που αναφέρονται στις υποσημειώσεις. Βλέπε επίσης J.E.S. Fawcett "The Applica­ tion of the European Convention on Human Rights" σελ. 2 5 190). Ωστόσο επικράτησε διαφορετική αντίληψηαναφορικά με τις διοικητικής υφής υποθέσεις. Κρίθηκε στην ουσία πως μένουν έξω από το βεληνεκές της φράσης "αστικά 30 δικαιώματακαιυποχρεώσεις". Ηφράσηπου χρησιμοποιεί η Συνθήκηείναι η ίδια "civil rights and obligations". Στην υπόθεσηRingeisen η βασικήσκέψηδιατυπώθηκε ως εξής: " the term 'must be interpreted restrictively so as to 35 comprise suchlegal relationships only as aretypical of re­ lations between private individuals, to the exclusion of such legal relations inwhich thecitizen isconfronted with those who exercisepublic authority'". 40 Βλέπε επίσης Fawcett σελ. 135 από την οποία είναι αξιομνημόνευτηηπαρακάτω περικοπή: 3142 4ΑΛΛ. Raehedv. Δημοκρατίας χ.α. Νικήτας,Δ. "Thealternative construction is narrower. 5 10 15 Borrowing the municipal law distinction between pri­ vate law and public law, it would limit civil rights and obligations tothose arisingorperhaps capable of arising, in the co-ordinate legal relations between individuals. 'Civil' would then be understood as denoting rights and obligations under civil as distinct from administrative law, criminal law, constitutional law, and so on. This construction conforms betterwith theFrenchtext, which, it will be recalled, remained unchanged throughout the preparatory work. The Commission, without attempting a comprehensive definition for purposes of article 6of 'civil rights and obligation', has inclined towards the narrower cons­ truction." Μία άλλη διαπίστωση εξέχουσας σημασίαςπροβάλλει 20 ακόμη από τις αποφάσεις: ότι το δικαίωμαπρόσβασηςσε δικαστήριο σεακροαματικήδιαδικασίαδεν συνταυτίστηκε ποτέ μεεκείνο της εμφάνισηςστηδίκη.Έχειαποφασισθεί ότι η Σύμβασηδεν εγγυάται σε κανένα το δικαίωμανα ακουσθεί ως μάρτυρας στην υπόθεσητου (βλ. Jacobs σελ. 25 102). Την επισήμανση κάμνει και ο Κρ. Τορναρίτης στη σελ.243τηςπαραπάνωεργασίας του: 30 35 4 0 "Ερωτάται εάν η διαδικασία οφείλει να είναι πάντοτε επ' ακροατηρίουκαι να είναι ακροαματική ή δύνανται να υπάρξουν και περιπτώσεις καθ' ας η διαδικασία δύναται να διεξαχθή εγγράφως, βάσει εγγράφωνπροτάσεων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν έδωσε γραμματικήν ερμηνείαν εις τον όρον "ακροαματική - hearing" αλλ' ετόνισε ότιπρέπειναυπάρξηηδέουσαπροσαγωγήτων αποδείξεων και υποβολή των επιχειρημάτων είτε προφορικώς είτεεγγράφως." Ο συγγραφέας παραπέμπειστις αποφάσεις 1802/63 6 Yearbook 462,282,και590/89. 3143 Νικήτας,Δ. Rachedν.Δημοκρατίας χ.α.

(1992)Ειδικότερα αποφασίστηκε ότι το δικαίωμα εισόδου αλλοδαπού σε μιά χώρα δεν συγκαταλέγεται στα αστικά δικαιώματα. Μας διαφωτίζει πάλιν ο Fawcett που, σχολιάζονταςσχετικές αποφάσειςλέγει στησελ. 136: "Entry to and residence in a country is not a civil right; and a decision to deport an alien does not consti­ tute a determination of civil rights; it is in fact 'a discre­ tionary actby apublic authority'". Η υπόθεση 434/58 δεν παρουσιάζειομοιότητες με την κρινόμενη. Αφορά το δικαίωμα επικοινωνίας πατέρα με τα παιδιά του. Η παρουσίατου κρίθηκε αναγκαία γιανα μορφώσει το δικαστήριο γνώμη για το χαρακτήρα του αιτητή. Είναι αξιοπρόσεκτο το σχόλιο που αφιερώνει 15 στην υπόθεσηοJacobs (στησελ. 102): "A particular example is a case where the personal cha­ racter and manner of life of the party concerned are di­ rectly relevant to theformation of thecourt's opinion on 20 the point which it is called upon to decide, e.g., a case in which a parent, after a divorce, makes an application to thecourt for arightof access to achildof the marriage." Έχοντας υπόψη τα στοιχεία και καθοδηγούμενος από 25 τις παραπάνω αρχές κρίνω πως δεν καταδείχτηκε αποχρών λόγος γιαναεγκρίνωτοαίτημα. Η αίτησηαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 30 Η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3144