4Α.Α.Δ. 18 Σεπτεμβρίου,1992 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ Ν. ΕΥΖΩΝΑΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ'ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. 825/91). 5 10 15 Φορολογία — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Εικονικές πράξεις — Φορολογία Κεφαλαιουχικών Κερδών — Το Άρθρο 33
(1)(όπωςαναριθμήθηκεμε τοΝ.164/87) τωνπερί Βεβαιώσεωςκαι Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1987 για τον παραμερισμό εικονικών πράξεων — Ερμηνεία — Η γενική θεωρία μέσα από τους νομολογιακούς κανόνες — Εφαρμογή, στη συγκεκριμένη περίπτωση,δωρεάςακινήτου και επακόλουθης διάθεσηςτου. • Οαιτητήςδώρισε στηθυγατέρατου,όσο αυτήήταν εξαρτώμενη τον, ακίνητο πουαυτή4 μήνες αργότερα το διέθεσε για £20.000. Ο Έφορος έκρινε τη δωρεά εικονική και φορολόγησε τον αιτητήγια το προκύψαν από τη διάθεση κέρδος, πράξη που ο αιτητής αμφισβήτησε μετηνπροσφυγή. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι Οι φορολογικές αποφάσεις υπόκεινται στους ίδιους κανόνες αναθεώρησης όπως καικάθεάλληδιοικητική απόφαση. 20 25 Ηεξουσία πουπαρέχει το Αρθρο 33
(1)(όπως αναριθμήθηκε με το Ν. 164/87) των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων, 1978-1987 για τον παραμερισμό εικονικών πράξεων, έχει καθολική εφαομονή και ο Έφορος μπορεί να την επικαλεσθεί σε σχέση με κάθε πράξη που αποτελεί το αντικείμενο βεβαίωσης φορολογίας. 3197 Εύζωναςν.Δημοκρατίαςκ.α.
(1992)Το κριτήριο για το χαρακτηρισμό πράξης ως εικονικής είναι αντικειμενικό. Η αρχή αυτή ισχύει τόσον για τη θεώρηση συμβατικώνπράξεων,όσον καιδωρεών. Ο όρος "εικονική" στοπλαίσιοτουΑρθρου 33
(1)συνταυτίζεται με τη συνήθη έννοια της λέξης που υποδηλώνει τη δημιουργία εντυπώσεων άλλων απότηνπραγματικότητα. 5 Δωρεά η οποία προηγείται της διάθεσης μπορεί να παραγνωριστεί για σκοπούς καθορισμού του κεφαλαιουχικού 10 κέρδους για τους σκοπούς του Ν. 52/
- Η κρίση για την εικονικότητα της πράξης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Εφόρου ηοποία ελέγχεται δικαστικά προς το σκοπό διακρίβωσης της επάρκειας της έρευνας και των κριτηρίων βάσει των οποίων ασκήθηκε. Εφόσον κριθεί ότι η απόφασηήταν λογικά εφικτή στο 15 πλαίσιο των εξουσιών του Εφόρου, δεν παρέχεται πεδίο για δικαστικήπαρέμβαση. Οχρόνος που μεσολαβεί μεταξύτηςδωρεάς και της διάθεσης συνιστά παράγοντασχετικό με την εικονικότητα της πράξης, καθώς και η εξάντληση από το δωρητή του επιτρεπόμενου αφορολόγητουποσούτων£5.000,
- 20 Η αναζήτηση από τον Έφορο στοιχείων για την τεκμηρίωση της ένστασης του αιτητή, ήταν εύλογη Τα στοιχεία αφορούσαν γεγονότα που εύκολα μπορούσε να εντοπίσει και να παρουσιάσει στις αρχές,όπως και κάθεάλλο στοιχείο που έτεινε να ρίψει φως 25 στη γνησιότητα της διάθεσης. Η κρίση της εικονικότητας της πράξηςδεν ανήκειστο Δικαστήριο αλλάστονΈφορο. Έχοντας υπόψη τα στοιχεία που εύχε ενώπιον του, ο Έφορος θα μπορούσε να αχθεί στην απόφασηότι η δωρεά ήταν εικονική, 30 και λαμβάνοντας υπόψη την παράλειψη του αιτητή να προσκομίσει οποιαδήποτεστοιχεία αναφορικάμε τηδιάθεση ή τη χρήση του ποσού των £20.000,00 εύλογα θα μπορούσε να απορρίψει την ένσταση τουαιτητήως ανυπόστατη. 35 Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: Georghiades v.Republic
(1982)3 C.L.R. 659· Panayiotou v.Republic
(1986)3 C.L.R. 2311 Ιωνίδηςv.Δημοκρατίας(ΐ991) 3Α.ΑΛ. 508- 3198 40 4ΑΑ.Δ. Εύζωναςν.Δημοκρατίαςκ.α. Γεωργιάδηςν. Δημοκρατίας
(1991)4(E)ΑΛΛ.4281Παπακωνσταντίνονν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ.23655 Χαραλαμπίδηςν.Δημοκρατίας
(1989)3(Δ)ΑΛΛ.2718· Μαρκουλλήν.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 1421 Γλυκαίνουν. Δημοκρατίας
(1991)4(E)ΑΛΛ.3571. 10 Προσφυγή. Προσφυγή κατά της απόρριψης εκ μέρους των καθ'ων ηαίτηση της ένστασης του αιτητήκαι κατά της βεβαίωσης 15 της φορολογίας που είχε επιβληθεί στον αιτητή από τους καθ'ωνη αίτηση. Α.Σ Αγγελίδης,γιατοναιτητή. 20 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τονκαθ' ουηαίτηση. Cur. adv.vult. 25 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Οι κάτωθι αρχές, σχετικές με την επίλυση του επίδικου θέματος, θεμελιώνονται απότηνομολογία :-
(1)Οι φορολογικές αποφάσειςυπόκεινται στους ίδιους 30 κανόνες αναθεώρησης όπως και κάθε άλλη διοικητική απόφαση- η εγκυρότητα τους ελέγχεται με γνώμονα το καθολικό κριτήριο του λογικά εφικτού της απόφασης στο πλαίσιο των εξουσιών και αρμοδιοτήτων της φορολογούσας αρχής [βλ. Georghiades v. Republic 35
(1982)3C.L.R.659].
(2)Η εξουσία που παρέχει το άρθρο 33
(1)(όπως αναριθμήθηκε με το Ν. 164/87)των περί Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Φόρων Νόμων 1978-1987, για τον 4 ^ παραμερισμό εικονικών πράξεων, έχει καθολική εφαρμογή και ο Έφορος μπορεί να την επικαλεσθεί σε σχέση με κάθε πράξη που αποτελεί το αντικείμενο βεβαίωσης φορολογίας [βλ. Panayiotou v. Republic 3199 Πικής,Δ. Εύζωνας ν.Δημοκρατίας χ.α.
(1992)
(1986)3C.L.R.2311].
(3)Το κριτήριο για το χαρακτηρισμό πράξης ως εικονικής είναι αντικείμενο. Ηαρχήαυτήισχύει τόσον για τη θεώρηση συμβατικών πράξεων, όσον και δωρεών [βλ. 5 Panayiotou(ανωτέρω)].
(4)Ο όρος "εικονική" στο πλαίσιο του άρθρου 33
(1)συνταυτίζεται με τη συνήθη έννοια της λέξης που υποδηλώνει τη δημιουργία εντυπώσεων άλλων από την 10 πραγματικότητα [βλ. Ιωνίδης ν. Δημοκρατίας
(1991)3 Α.Α.Δ. 508, και Γβωργιάόης ν.Δημοκρατίας
(1991)4(E) Α.Α.Δ.4281].
(5)Δωρεά η οποία προηγείται της διάθεσης μπορεί να ^ παραγνωριστεί για σκοπούς καθορισμού του κεφαλαιουχικού κέρδους για τους σκοπούς του Ν.52/80.Η κρίση για την εικονικότητα της πράξης ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Εφόρου η οποία ελέγχεται δικαστικά προς το σκοπό διακρίβωσης της επάρκειας της 20 έρευνας και των κριτηρίων βάσει των οποίων ασκήθηκε. Εφόσον κριθεί ότι η απόφαση ήταν λογικά εφικτή στο πλαίσιοτων εξουσιών τουΕφόρου,δενπαρέχεταιπεδίογια δικαστική παρέμβαση.Οχρόνος που μεσολαβεί μεταξύ της δωρεάςκαιτηςδιάθεσηςσυνιστά παράγοντα σχετικό μετην 25 εικονικότητα της πράξης, καθώς και η εξάντληση από το δωρητή του επιτρεπόμενου αφορολόγητου ποσού των £5.000,00 [βλ. Παπακωνσταντίνον ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Δ) Α.Α.Δ.2365. Χαραλαμπίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)3 (Δ) Α.Α.Δ. 2718. Μαρκουλλή ν. Δημοκρατίας
(1990)3 30 Α.Α.Δ. 1421. Γλνκαίνον ν.Δημοκρατίας
(1991)4(E)Α.Α.Δ. 3571)]. Στην υπό εξέταση υπόθεση ο αιτητής δώρησε στην εξαρτώμενη τότε θυγατέρα του,φοιτήτρια στο εξωτερικό, 35 ακίνητο το οποίο η δεύτερη διέθεσε 4 μήνες αργότερα για ποσό £20.000,
- Κατά το χρόνο της δωρεάς, ο αιτητής είχε, αντίθετα με τη θυγατέρα του, εξαντλήσει το προσωπικό όριο του αφορολόγητου ποσού των £5.000,00 για σκοπούς καθορισμού του κεφαλαιουχικού κέρδους. Ο 40 Έφορος έκρινε τηδωρεά εικονική και στις 24/5/90προέβη στη φορολογία του αιτητή, αγνοώντας τη θυγατέρα του, 3200 4ΑΛΛ. Εύζωναςν.Δημοκρατίαςκ.α. Πικής,Δ. για το προκύψαν κέρδος, διαδικασία που απέληξε στην επιβολή φόρου £2.220,
- Ο αιτητής υπέβαλε ένσταση υποδεικνύοντας ότι δεν ήτανο ιδιοκτήτης του κτήματος, το προϊόν της πώλησης του οποίου ήταν το αντικείμενο 5 της φορολογίας. Στα πλαίσια της διερεύνησης της ένστασης του, ο Έφορος προσκάλεσε τον αιτητή να υποβάλει στοιχεία που να αποκαλύπτουν ποιος προσπορίστηκε τοπροϊόντηςπώλησης,ζητώνταςνατους πληροφορήσει αν κατατέθηκε στο όνομα της θυγατέρας 10 του και όχι σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, περιλαμβανομένου, όπως συνάγεται, και του εαυτούτου. Στηνπρόσκληση αυτή δενέδωσεκαμιάαπάντηση, οπόταν, σε επιστολή ημερομηνίας 17/6/91,ο Έφοροςπροέβηστην απόρριψητης ένστασης καιτηβεβαίωση της φορολογίας, 15 πράξηπουαποτελεί το αντικείμενο της προσφυγής.Στην επιστολή τουΕφόρουαναφέρεταιότι στην επικύρωσητης φορολογίας έλαβε υπόψη το σύντομο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ δωρεάς και της πώλησης, καθώς και το γεγονός ότι ο ίδιος είχε εξαντλήσει το όριο 20 φορολογικής απαλλαγής (£5.000,00). Το ερώτημα που καλούμεθα να απαντήσουμε, καθοδηγούμενο από τις αρχές που προσδιορίζονται στο εισαγωγικό μέροςαυτήςτηςαπόφασης,είναικατάπόσοη 25 διοικητική απόφασηήταν λογικά εφικτή για τον Έφορο. Η αναζήτηση από τον Έφορο στοιχείων για την τεκμηρίωση της ένστασης του αιτητή, ήταν εύλογη. Τα στοιχεία αφορούσαν γεγονότα που εύκολα μπορούσε να εντοπίσει καιναπαρουσιάσει στις αρχές,όπως καικάθε 30 άλλοστοιχείο πουέτεινεναρίψει φωςστηγνησιότητατης διάθεσης. Η κρίση της εικονικότητας της πράξης δεν ανήκειστοΔικαστήριο αλλάστονΈφορο. Έχοντας υπόψη τα στοιχεία που είχε ενώπιον του, ο 35 Έφοροςθαμπορούσενααχθείστηναπόφασηότιηδωρεά ήταν εικονική, και λαμβάνοντας υπόψη την παράλειψη του αιτητή να προσκομίσει οποιαδήποτε στοιχεία αναφορικά με τη διάθεση ή τη χρήση του ποσού των £20.000,00εύλογαθαμπορούσενααπορρίψειτην ένσταση 40 του αιτητή ως ανυπόστατη. Ενόψει αυτής της διαπίστωσης, δεν παρέχεται πεδίο για επέμβαση με την επίδικηαπόφαση. 3201 Πικής,Δ. Εύζωναςν.Δημοκρατίαςχ.α.
(1992)Συνεπώς, η προσφυγή απορρίπτεται και η επίδικη απόφαση βεβαιώνεται, βάσει του άρθρου 146.4(a) του Συντάγματος.Δεν εκδίδεται διαταγήγιαταέξοδα. Ηπροσφυγήαπορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 5 3202