clr/1992/1992_4_3217.pdf

(1)του Νόμου,περί βεβαίωσης της 3217 Συκοπετρίτης&ΥιοίΑτό ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)φορολογίας επί της αξίας της ακίνητης ιδιοκτησίας το ταχύτερο, ο καθ' ου η αίτηση, δυνάμει των προνοιών του Αρθρου 13

(1),δύναταικαθ' οιονδήποτεχρόνο εντός 6 ετών από της ημερομηνίας που ο φόρος κατέστη πληρωτέος, να αναθεωρήσει το ποσό της αξίας της ακίνητης ιδιοκτησίας 5 και το ποσό του φόρου και αυτό έπραξε στην προκειμένη περίπτωσηκαιείναισεαυτότοστάδιοπουέγινεη εκτίμηση της αξίας της ακίνητης ιδιοκτησίας δυνάμει του Αρθρου 6, ενώ η αρχική πληρωμή του φόρου έγινε με βάση την αξία που υπολογίστηκε από την αιτήτρία δυνάμει του Αρθρου 10 13

(1). Όταν εξακριβώθηκε η μεγαλύτερη αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας από αυτήν που δηλώθηκε από την αιτήτρία, τότε διακριβώθηκε ο ακριβής φόρος που έπρεπε να 15 πληρωθεί και κατ' επέκταση το υπόλοιπο του φόρου που η αιτήτρία όφειλε. Αυτό το αναθεωρημένο ποσό του φόρου θεωρείται από το νόμο ότι κατέστη πληρωτέο την 1 Οκτωβρίου του φορολογικού έτους αναφορικάμε το οποίο επιβλήθηκε. Η οποιαδήποτε λανθασμένη εκτίμηση από 20 μέρους του ιδιοκτήτη ακίνητης ιδιοκτησίας δεν μετατοπίζει την οφειλή σε μεταγενέστερο χρόνο. Συνεπώς, οι αναθεωρημένοι φόροι που επιβλήθηκανστην αιτήτρία ορθά θεωρήθηκε ότι δεν καταβλήθηκανμέχρι τις 30Σεπτεμβρίου, αναφορικά με το έτος που επιβλήθηκαν, και ορθά και 25 νόμιμα επιβλήθηκε η επιβάρυνση του τόκου. Ο καθ' ου η αίτηση ενήργησε με βάσητις ρητές πρόνοιες του Νόμουκαι δεν ενήργησε καθ' υπέρβασηεξουσίας ήκατάπαράβασητων αρχών τηςχρηστής διοίκησης. 30 Ο σχετικός Νόμος δεν απαλλάσσει την αιτήτρία από την πληρωμή τόκου σύμφωνα με τις πρόνοιες του Αρθρου 17, έστω και αν σημειωθεί καθυστέρηση στη βεβαίωση της φορολογίας. 35

1. Σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι οι καθ' ων η αίτηση εμποδίζονται από του να ζητήσουν τις επίδικες επιβαρύνσεις, είναι ορθή η εισήγηση των καθ' ων η αίτηση ότι σε περιπτώσεις δέσμιας αρμοδιότητας, όπως είναι η παρούσα, η αρχήτου estoppel δεν μπορεί να απαλλάξει τη 40 διοίκηση απότηνυποχρέωση τηςναεφαρμόσει τονόμο. Ηπροσφνγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 3218 4 Α.Α.Α. Συκοπετοίτης & Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίας κ.α. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον των φορολογιών ακίνητης ιδιοκτησίας των αιτητών για τα έτη 1980-1987, που τους 5 επιβλήθηκαν από το Διευθυντή Εσωτερικών Προσόδων, καθ'ουηαίτηση. Κουκκίδου για Κακογιάννη, γιατον αιτητή. 10 Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τον καθ'ου η αίτηση. Cur.adv.vult. 15 ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η προσφυγή αυτή στρέφεται εναντίον των φορολογιών ακίνητης ιδιοκτησίας της αιτήτριας εταιρείας για τα έτη 1980-1987, που της επιβλήθηκε από το Διευθυντή Εσωτερικών Προσόδων, καθ'ουη αίτηση. 20 Η αιτήτρία υπόβαλλε κατά καιρούς δηλώσεις ακίνητης ιδιοκτησίας και κατέβαλε εμπρόθεσμα, σύμφωνα με δική της εκτίμηση της αξίας της ακίνητης της περιουσίας, το ανάλογο ποσό φόρου που οφείλετο σύμφωνα με τη δική 25 της δήλωση. Στις29.4.87ο καθ' ου ηαίτηση απέστειλε στην αιτήτρία ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας ακίνητης ιδιοκτησίας για ταέτη 1980 και 1981 στο έντυπο I.R.308, με τις οποίες 30 την πληροφορούσε ότι, με βάση τη δική του εκτίμηση, προέκυπτε επιπρόσθετο ποσό φόρου £808,43 για το 1980 και £691,28 για το 1981 και ότι έπιβάλλετο, επίσης, επιβάρυνση τόκου προς 9% ετησίως από την 1.6.1981 για το έτος 1980 καιαπότην 1.10.1981 γιατο έτος
2. 35 Στις 21.5.87 η αιτήτρία υπέβαλε ένσταση μέσω των λογιστών της,στην οποίαανάφερεότι,κατάτηγνώμη της, δεν μπορούσε να γίνει αναθεώρηση της φορολογίας ακίνητης ιδιοκτησίας για το έτος 1980 μετά τις 30.9.86, 40 καθότι πέρασαν 6 χρόνια από την ημέρα που ο φόρος ήταν πληρωτέος, δηλαδή στις 30.9.80, όπως προνοείται απότον περί ΦορολογίαςΑκινήτου ΙδιοκτησίαςΝόμοτου 3219 Χρυσοστομής,Δ. Σνκοπετρίτης&ΥιοίΛτδ ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)1980 (Ν. 24/80), άσχετα αν οι νομοθεσίες που ακολούθησαν έδωσαν παράταση για την καταβολή του φόρου γιατο έτος 1980,και ότι θεωρούσαν την χρέωση τόκων παράνομη και άδικη επειδή η καθυστέρηση στην αναθεώρηση των φορολογιών γιατα έτη 1980 και 1981 5 οφείλετο σε λάθοςκαι/ή παράλειψητουκαθ'ουη αίτηση. Στις 16.3.88οκαθ*ου ηαίτησηαπέστειλε στηναιτήτρία ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας ακίνητης ιδιοκτησίας για τα έτη 1982 μέχρι 1987, με τις οποίες την 10 πληροφορούσε για το επιπρόσθετο ποσό φόρου που προέκυπτε με βάση τη δική του εκτίμηση και ότι επιβάλλετο επιβάρυνση τόκου προς 9% ετησίως από την 1.10.82για το έτος 1982, απότην 1.10.83για το έτος1983, από την1.10.84 για το έτος 1984, από την 1.10.85 για το 15 έτος 1985, από την 1.10.86 γιατο έτος 1986και από την 1.10.87γιατο έτος

1. Στις 6.4.88 η αιτήτρία υπέβαλε ένσταση, μέσω των λογιστών της,στις φορολογίες αυτές,στην οποίαανάφερε 20 ότι θεωρεί τη χρέωση τόκων παράνομηκαιάδικη, επειδή η καθυστέρηση στην αναθεώρηση των φορολογιών για τα έτη αυτά οφείλετο σε λάθος ή παράλειψη τουκαθ' ουη αίτηση. 25 Ο καθ' ου η αίτηση με επιστολή του,ημερ. 22.9.88, πληροφορούσε τους αιτητές ότι ορθά επιβλήθηκε τόκος προς 9%, γιατί στο άρθρο 17, του περί Φορολογίας Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου του 1980 (Ν. 24/80), προνοείται καθαρά η πληρωμή τόκου όταν η καταβολή 30 του φόρου δεν γίνεται έγκαιρα και τους απέστειλε ειδοποιήσεις επιβολής φορολογίας ακίνητης ιδιοκτησίας μεκώδικα
2. Το βασικό θέμα που εγείρεται στην προσφυγή αυτή •" είναι η επιβάρυνση τόκου 9% ετησίως που επιβλήθηκε στην αιτήτρία. Στην ουσία παραμένει σε εκκρεμότητα μόνο το θέμα τουτόκου, γιατί στο μεταξύ ο φόροςπου επιβλήθηκε πληρώθηκε. Είναι ισχυρισμός της αιτήτριαςότιη επιβολή, από τον καθ'ουη αίτηση,τόκου προς 9%τοχρόνο πάνωσταποσά του πληρωτέου φόρου, με βάση την αναθεωρημένηαπό 3220 4 ΑΛΛ. Συκοπετρίτης &Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίαςκ.α. Χρυσοστομής, Δ. αυτόν αξία της ακίνητης περιουσίας της αιτήτριας,έγινε καθ' υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας και/ή ότι οι πράξεις και/ήενέργειεςτου είναι αντίθετες μεταάρθρα5, 13 και 17 του περί Φορολογίας Ακινήτου Ιδιοκτησίας 5 Νόμου (Ν.24/80),και/ή ότι κατέληξε σε παράλογη και/ή αδικαιολόγητηαπόφαση. Επίσης ότι η καθυστέρηση στην αναθεώρηση και/ή βεβαίωση των φορολογιών ακίνητης ιδιοκτησίας που 10 επέβαλε ο καθ'ου ηαίτηση στην αιτήτρίαγια τα έτη 19801987, και των δυο συμπεριλαμβανομένων, οφείλεται σε λάθος και/ή παράλειψη του καθ' ου η αίτηση, καθότι η αιτήτρία υπέβαλε έγκαιρα τις σχετικές δηλώσεις της και επομένως η χρέωση τόκων προς 9% το χρόνο, είναι 15 παράνομη και/ή άδικη και/ή αδικαιολόγητη και/ή αυθαίρετη και/ή οι πράξεις των καθ' ων η αίτηση είναι αντίθετες προςτην έννοια τηςχρηστής διοίκησης. Περαιτέρω, είναι η εισήγησητης αιτήτριας ότι, εφόσον 20 ο επιπρόσθετος φόρος εισπράχθηκε χωρίς να εισπραχθεί ούτε ο τόκος προς 9% το χρόνο ούτε η πρόσθετη επιβάρυνση,οι καθ'ων η αίτηση εμποδίζοντο από του να ' ζητήσουν τις πιο πάνωεπιβαρύνσεις, γιατίαποποιήθηκαν τουδικαιώματοςτουςνατοπράξουν. 25 Ο δικηγόρος των καθ'ων ηαίτηση εισηγήθηκε πως στην παρούσα υπόθεση δεν υπήρξε έγκαιρη καταβολή του φόρου, γιατί η αιτήτρία έκαμνε τις δηλώσεις της βασιζόμενη πάνω σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Ηορθότητα 30 χης αξίαςτηςπεριουσίας δεν εξακριβώθηκε παρά μόνο το 1987 και 1988, δηλαδήεντός των χρονικών πλαισίων που θέτει ο νόμος για την καταβολή του φόρου όταν έγινε η εκτίμησηαπόμέρους των καθ' ων η αίτηση. 35 Όσον αφορά το παράπονο για καθυστέρηση από μέρους του Εφόρουνα βεβαιώσει τις σχετικές φορολογίες, ο δικηγόρος των καθ'ων ηαίτησηανάφερε,μεταξύ άλλων, ότι στο νόμο δεν υπάρχει καμιά πρόνοια που να δικαιολογεί την καθυστερημένη καταβολή φόρου και να 40 την απαλλάσσει από την εφαρμογή του άρθρου
3. Εφόσον για οποιοδήποτε λόγο ο ορθός φόρος δεν έχει πληρωθεί μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου του έτους αναφορικά προς το οποίο επεβλήθη, επιβάλλεται τόκος πάνω στο 3221 Χρυσοστομής,Δ. Συκοπετρίτης &Υιοί Λτδ ν.Δημοκρατίαςκ.ο.

(1992)απλήρωτο ποσό προς 9% ετησίως από την 1 Οκτωβρίου μέχρι την ημερομηνία πληρωμής. Επίσης, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 17, ανάφερε πως ο τόκος εισπράττεται από την ημερομηνία κατά την 5 οποία "οφείλεται ο τόκος", που πρέπει να καταβληθεί μέχρι την 31 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους. Εξυπακούεται ότι η ημερομηνία κατά την οποία οφείλεται, είναι η επόμενη ημέρα,δηλαδήη 1Οκτωβρίου. 10 Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι ο καθ' ου η αίτηση αποποιήθηκε του δικαιώματος να εισπράξει τις επιβαρύνσεις και συνεπώς εμποδίζεται από του να τις ζητήσει, είναι η εισήγηση του ότι δεν ευσταθεί, διότι η αιτήτρία εταιρεία είχε πληροφορηθεί προφορικά ότι η 15 είσπραξη του φόρου εγένετο με επιφύλαξη όσον αφορά την απαίτηση των φορολογικών αρχών για είσπραξη του τόκου και της πρόσθετης επιβάρυνσης, αν το νομοσχέδιο που εκκρεμούσε δεν εψηφίζετο σε νόμο. Εξάλλου, στις περιπτώσεις δέσμιας αρμοδιότητας, όπως είναι η 20 παρούσα,ηαρχήτου estoppel δεν μπορεί να απαλλάξει τη διοίκηση από την υποχρέωση της να εφαρμόσει το νόμο (βλ. Δαγτόγλου, "Γενικό Διοικητικό Δίκαιο", β' έκδοση σελ. 133-134). 25 Έχω την άποψηπως όλες οι εισηγήσεις του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση είναι ορθές. Το άρθρο 17 του περί Φορολογίας Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου του 1980 (Ν. 24/80),όπωςτροποποιήθηκε, προβλέπει: 30 "17

(1)Εάν ο φόρος δεν καταβληθή μέχρι της 30ης Σεπτεμβρίου του έτους αναφορικώς προς το οποίον επεβλήθη, ούτος εισπράττεται μετά τόκου, από της ημερομηνίας κατά την οποίαν οφείλεται ο φόρος,προς εννέα τοις εκατόν ετησίως και αι διατάξεις του 35 παρόντος Νόμου αι αφορώσαι εις την είσπραξιν του φόρου εφαρμόζονται διά την είσπραξιν του ποσού τούτου." Σύμφωνα με τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου η 40 επιβολή τόκου γίνεται για τη μη έγκαιρη καταβολή φόρου και εισπράττεται από την ημερομηνία κατά την οποία οφείλεται ο φόρος, που είναι η 1 Οκτωβρίου εκάστου 3222 4ΑΛΛ. Συκοπετρίτης&ΥιοίΛτδν. Δημοκρατίαςκ.α. Χρυσοστομής,Δ. φορολογικού έτους. Η αιτήτρία προέβη σε δική της εκτίμηση και κατέβαλε τους φόρους με βάσητην εκτίμηση της αυτή, όμως, παρά 5 τις πρόνοιες του άρθρου5

(1)του Νόμου,περί βεβαίωσης της φορολογίας επί της αξίαςτης ακίνητης ιδιοκτησίας το ταχύτερο, ο καθ'ου η αίτηση, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 13

(1), δύναται καθ' οιονδήποτε χρόνο εντός 6 ετών από της ημερομηνίας που ο φόρος κατέστη 10 πληρωτέος, να αναθεωρήσει το ποσό της αξίας της ακίνητης ιδιοκτησίας και το ποσό του φόρου και αυτό έπραξε στην προκειμένη περίπτωση και είναι σε αυτό το στάδιο που έγινε η εκτίμηση της αξίας της ακίνητης ιδιοκτησίαςδυνάμει τουάρθρου6, ενώηαρχικήπληρωμή 15 του φόρου έγινε με βάσητην αξία που υπολογίστηκε από την αιτήτρίαδυνάμειτουάρθρου 13

(1). Συνεπώς, όταν εξακριβώθηκε η μεγαλύτερη αξία της ακίνητης ιδιοκτησίας από αυτήν που δηλώθηκε από την 20 αιτήτρία,τότε διακριβώθηκε ο ακριβής φόρος που έπρεπε να πληρωθεί και κατ' επέκταση το υπόλοιπο του φόρου που η αιτήτρία ώφειλε. Αυτό το αναθεωρημένο ποσό του φόρουθεωρείται από τονόμο ότι κατέστηπληρωτέο την 1 Οκτωβρίου του φορολογικού έτους αναφορικά με το 25 οποίο επιβλήθηκε. Η οποιαδήποτε λανθασμένη εκτίμηση από μέρους του ιδιοκτήτη ακίνητης ιδιοκτησίας δεν μετατοπίζειτην οφειλή σε μεταγενέστερο χρόνο.Συνεπώς, η αναθεωρημένοι φόροι που επιβλήθηκαν στην αιτήτρία ορθά θεωρήθηκε ότι δεν καταβλήθηκαν μέχρι τις 30 30 Σεπτεμβρίου,αναφορικάμε το έτος που επιβλήθηκανκαι ορθά και νόμιμα επιβλήθηκε η επιβάρυνση του τόκου. Ο καθ" ου ηαίτηση ενέργησε με βάσητις ρητές πρόνοιες του Νόμου και δεν ενέργησε καθ' υπέρβαση εξουσίας ή κατά παράβασητων αρχώντηςχρηστής διοίκησης. 35 Επίσης θα πρέπει να ειπωθεί πως, ο σχετικός Νόμος δεν απαλλάσσει την αιτήτρία από την πληρωμή τόκου σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 17, έστω και αν σημειωθεί καθυστέρηση στηβεβαίωσητηςφορολογίας. 40 Σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι οι καθ* ων η αίτηση εμποδίζονται από του να ζητήσουν τις επίδικες επιβαρύνσεις, συμφωνώ με την εισήγηση του δικηγόρου 3223 Χρυσοστομής,Δ. Συκοπετρίτης &Υιυί Λτδ ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)των καθ* ων ηαίτηση, πουπαραθέτω πιο πάνω,καιδεν έχωτίποτε ναπροσθέσω. Κατά συνέπεια, η προσφυγή απορρίπτεται και η επίδικηπράξηεπικυρώνεται.Δενεπιδικάζονταιέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεταιχωρίςέξοδα. 3224