clr/1992/1992_4_3377.pdf

(2)να απαντήσει σε ιεραρχικές προσφυγές — Παράλειψη της συνιστά παράλειψη υπό 25 χην έννοια του Άρθρου 146.1του Συντάγματος. 3377 Μαρκουλλίδου κ.α?ν.Δημοκρατίας

(1992)Προσφυγή βάσει του Άρθρου 146 του Συντάγματος — Προσβαλλόμενες πράξεις — Παράλειψη απάντησης — Ο νομολογιακός κανόνας ότι για να ελεγχθεί ακνρωτικώςπαράλειψη συμμόρφωσηςμε το Άρθρο29 τον Συντάγματος,πρέπει το σχετικό παράπονο ή η αίτηση προς την αρμόδια αρχή να εμπίπτει στην 5 ακυρωτική δικαιοδοσία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου υπό το Άρθρο 146του Συντάγματος. Μετά απότροποποίηση του τίτλου της προσφυγής, μεδιαταγή του Δικαστηρίου, και περιορισμό του αιτητικού της, 10 προσβαλλόταν με αυτήν ηπροσωρινή απάντησητων καθ'ων στις συστάσεις των αιτητών σεσυνδυασμό μετην παράλειψη οριστικής επίλυσης του ζητήματος αφενός και αφετέρου η αναγκαστική απαλλοτρίωση μέρους τηςπεριουσίας τωναιτητών. ._ Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή ως προς την δεύτερη προσβαλλόμενη πράξη και ακυρώνοντας την προσβαλλόμενη παράλειψη, αποφάσισε ότι:

1. Η έλλειψηαναφοράςστα ονόματατων ιδιοκτητών και στην 20 περιουσία που απαλλοτριώνεται, στο κείμενο του προσβαλλόμενου διατάγματος απαλλοτριώσεως, ως έχει δημοσιευτεί, εμποδίζει την ενεργοποίηση της προθεσμίας για καταχώρηση προσφυγής. Όλοι οι αιτητές έλαβαν για πρώτη φορά γνώση για το επίδικο διάταγμα 25 απαλλοτριώσεως με την επιστολή του Επαρχου Λεμεσού, ημερομηνίας 10/7/1989, με την οποία είχε κοινοποιηθεί στους αιτητές αρ.1 και 4 η απόρριψη από το Υπουργικό Συμβούλιο των Ενστάσεων τους εναντίον της Γνωστοποίησης Απαλλοτριώσεως. Έπεται ότι η παρούσα 30 προσφυγή κατά του διατάγματος απαλλοτριώσεως, που καταχωρήθηκε στις 10/8/1989,δεν είναι εκπρόθεσμη, όπως εκ πρώτης όψεως προκύπτει απότο γεγονός ότι το εν λόγω διάταγμα δημοσιεύτηκε στις 21/4/1959, δηλαδή,πέραν των 75 ημερών πριντηνκαταχώρησητηςπροσφυγής. 35
2. Γενικά, υπάρχει η αρχήότι δεν χωρεί προσφυγή με το ίδιο δικόγραφο εναντίον δύο η περισσοτέρων αυτοτελών διοικητικών πράξεων, εκτός αν οι πράξεις αυτές είναι συναφείς . Η πιο πάνω γενική αρχή δεν περιορίζεται σε διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις. Εφαρμόζεται και διέπει την εγκυρότητα, κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο, δικογράφου 3378 ™ 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μαρκουλλίόου κ.α.ν.Δημοκρατίας προσφυγής με το οποίο προσβάλλονται "παραλείψεις", είτε αποκλειστικά είτε σε συνδυασμό με πράξεις, οι οποίες δεν είναι συναφείς. Είναι, βέβαια,επιθυμητό αυτής της μορφής OL ενστάσεις να εγείρονται με την Ένσταση της Διοίκησης υπό μορφή προδικαστική. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η Διοίκηση αποκλείεται να τις εγείρει σε οποιοδήποτε μετέπειτα στάδιο της διαδικασίας. Όχι μόνο μπορούν να εγερθούν σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, αλλά μπορούν ακόμα να εγερθούν αυτεπάγγελτα από το ίδιο το Δικαστήριο, όπως συνέβη στην υπόθεση G.E. Mavrommatis Ltd κ.ά. ν. Δήμου Λεμεσού. Η επιτυχία της υπό εξέταση ένστασης κρίνεται αποκλειστικά μεαναφορά στην ύπαρξηή όχι της αναγκαίας συνάφειας μεταξύ των πράξεων ή παραλείψεων πουσυμπροσβάλλονται μετο ίδιοδικόγραφο. Αν δεν συντρέχει η προϋπόθεση της συνάφειας, το Δικαστήριο δεν εξετάζει κατά πόσον το γεγονός της παράτυπης συμπροσβολής δύο ή περισσοτέρων αυτοτελών πράξεων ή παραλείψεων έχει επηρεάσει δυσμενώς τη Διοίκηση στην παρουσίασητης υπόθεσης τηςήόχι. Πράξεις,αποφάσειςκαι/ήπαραλείψεις που προσβάλλονται με το ίδιο δικόγραφο είναι συναφείς αν συντρέχει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες δύο διαζευκτικές προϋποθέσεις: (α) Οποιαδήποτε από αυτές αποτελεί προϋπόθεση της άλλης. (β)Έχουν εκδοθεί απότο ίδιο όργανο,στην ίδια διοικητική διαδικασία,αφορούντον ίδιο αιτητή,στηρίζονται στις ίδιες διατάξειςτου Νόμουκαιέχουν ταυτόσημη αιτιολογία. Η δεύτερη από τις πιο πάνω προϋποθέσεις δε συντρέχει στην παρούσα υπόθεση εφόσον η παράλειψη στρέφεται εναντίον του Υπουργού Εσωτερικών που είναι το μόνο όργανο στο οποίο ο Νόμος επιβάλλει την υποχρέωση να αποφασίσει τις ιεραρχικές προσφυγές των αιτητών, ενώ το προσβαλλόμενο διάταγμα απαλλοτριώσεως εκδόθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο. Έχουμε επίσης διαφορετικές διοικητικές διαδικασίες και διαφορετικές νομοθετικές διατάξεις. Δεν συντρέχει επίσης ηπρώτηδιαζευκτικήπροϋπόθεση.Δεν υπάρχει καμιά απολύτως σχέση ή συνάφεια μεταξύ της 3379 Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)προσβαλλόμενης παράλειψης του Υπουργού Εσωτερικών και του προσβαλλόμενου διατάγματος απαλλοτριώσεως που εξέδωσε το Υπουργικό Συμβούλιο. Τότε μόνο θα υπήρχε μεταξύ τους η αναγκαία συνάφεια, αν η ύπαρξη έγκυρου και δεσμευτικού ρυμοτομικού σχεδίου αναφορικά 5 με τη βελτίωση, διαπλάτυνση και ευθυγράμμιση της οδού Φραγκλίνου Ρούσβελτ, αποτελούσε προϋπόθεση της νομιμότητας του επίδικου διατάγματος απαλλοτριώσεως. Στην υπόθεση Κυριάκος Χ" Κυριάκου ν. Δημοκρατίας, στην οποία η έλλειψη δεσμευτικού ρυμοτομικού σχεδίου 10 δυνάμει του Αρθρου 12 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, ως έχει τροποποιηθεί, προβλήθηκε από τον αιτητή ως λόγος ακύρωσης του προσβαλλόμενου με την προσφυγή εκείνη διατάγματος απαλλοτριώσεως, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι για 15 την αναγκαστική απαλλοτρίωση δεν προαπαιτείται ρυμοτομικό σχέδιο.

1. Σχετική επί του προκειμένου είναι και η απόφαση του Δικαστή Στυλιανίδη, ημερομηνίας 22/4/1991, στην ^ Προσφυγή 740/89 Νίνα Α. Μαρκουλλίδου και Άλλοι ν. Δημοκρατίας,με την οποία οι παρόντες αιτητές είχαν προσβάλει το διάταγμα επίταξης των ίδιων κτημάτων που απαλλοτριώθηκαν με το διάταγμαπου προσβάλλεται στην παρούσα Προσφυγή,το σχετικό απόσπασματης οποίας και ~* υιοθετείται εν προκειμένω. Η νομιμότητα του επίδικου διατάγματος απαλλοτριώσεως δεν εξαρτάται ούτε επηρεάζεται από το γεγονός ότι το σχέδιο που υιοθέτησε το Υπουργικό Συμβούλιο για τους 30 σκοπούς της απαλλοτρίωσης είναι ταυτόσημο με εκείνο που η Δημοτική Επιτροπή Λεμεσού είχε γνωστοποιήσει με τη Γνωστοποίηση αρ. Ϊ930 για τους σκοπούς του Αρθρου 12 των περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμων, και το οποίο δεν έχει καταστεί εκτελεστό λόγω της υπάρχουσας 35 εκκρεμότητας στην έκδοση της απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών στις ιεραρχικές προσφυγές των αιτητών. Οποιαδήποτε και να είναι η απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών επί του προκειμένου, δεν πρόκειται και δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτεεπίδρασηστην εγκυρότητα του 40 προσβαλλόμενου διατάγματος απαλλοτριώσεως. Από τη στιγμή που το επίδικο σχέδιο, με βάση τη νομολογία, είναι ικανοποιητικό για σκοπούς απαλλοτρίωσης, με την έννοια ότι καθορίζει επακριβώς το μέρος και την έκταση των υπό 3380 4 ΑΛ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μαρκουλλίδου κ.α.ν.Δημοκρατίας απαλλοτρίωση περιουσιών που είναι απαραίτητεςγια την επίτευξη του καθορισμένου σκοπού, είναι τελείως άσχετο αν είναι ταυτόχρονα τελικό και δεσμευτικό για τους σκοπούς του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96, ως έχειτροποποιηθεί.Χρήσιμη αναφορά μπορείνα γίνεικαιστην υπόθεση Κτηματική Εταιρεία Νέμεσις Ατδ ν. Δημοκρατίας.
2. Από άποψηδικονομική,η προσφυγή-είναι παραδεκτήμόνο αναφορικά με την παράλειψη που προσβάλλεται με την παράγραφο (Δ) του αιτητικούτου δικογράφου.Αναφορικά με το διάταγμα απαλλοτριώσεως που προσβάλλεται με την παράγραφο (ΣΤ), η προσφυγή κρίνεται απαράδεκτη και απορρίπτεται.
3. Η δεδομένη παράλειψη του Υπουργού Εσωτερικών στην παρούσαυπόθεσησυνιστάπαράλειψημέσαστην έννοιατου άρθρου 146.1 του Συντάγματος, εφόσον αναφέρεται σε ενέργεια στην οποία υποχρεούται να προβεί κάτω από τη ρητήνομοθετική διάταξη του Αρθρου 18

(2)του Κεφ.96,ως έχειαναπαραχθεί μετο Αρθρο 3του Νόμουαρ.13 του

1. Αναφορικά με την επίδικη παράλειψη συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που την καθιστούν προοβλητή με ακυρωτική προσφυγή, όπως αυτές διατυπώνονται στα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας (1929-1959, σ.234).Βλ. καιEkaterini Costeav.TheRepublic,p.
3. Στις αυθεντίες Xenophontog v.Republic και Yialousa Sa­ vings Bank v.Republic αποφασίστηκε ότι για να έχει το Δικαστήριο αυτό δικαιοδοσία να επιληφθεί προσφυγής αναφορικά με την πρόνοια του Αρθρου 29 του Συντάγματος, το αντικείμενο της γραπτής αίτησης ή του παραπόνου πουυποβλήθηκε σ' αυτήνκάτωαπότο εν λόγω άρθρο,πρέπεινα εμπίπτει στην ακυρωτικήδικαιοδοσίατου Δικαστηρίου κάτω απότο Αρθρο 146 του Συντάγματος. Η επίδικη παράλειψη πληροί τις προϋποθέσεις εκτελεστότητας όπως καθορίστηκαν στις δύο πιο πάνω υποθέσεις, εφόσον αναφέρεται σε ιεραρχική προσφυγή εναντίον σχεδίου βελτίωσης, διαπλάτυνσης και ευθυγράμμισης δημόσιας οδού,πουέγινε βάσει του Αρθρου 12του Νόμου, Κεφ.96, όπως τροποποιήθηκε,του οποίουη γνωστοποίηση συνιστά πράξη εκτελεστικής αποκλειστικά φύσης πουυπόκειται, ως εκ τούτου,στον ακυρωτικόέλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου. 3381 Μαρκουλλίδου κ.α. ν.Δημοκρατίας

(1992)7. Η δεδομένη επίδικη παράλειψη του Υπουργού Εσωτερικών να εκδώσει το ταχύτερο την απόφαση του πάνω στις ιεραρχικές προσφυγές των αιτητών και να την κοινοποιήσει σ' αυτούς "αμελλητί", σύμφωνα με τις επιτακτικές πρόνοιες του Αρθρου 18

(2)του Νόμου Κεφ.96 και του Νόμου Αρ.13/74, παράλειψη που συνεχίζεται μέχρι σήμερα,είναι προσβλητήκάτω απότο Αρθρο 146 του Συντάγματος. Ηεν λόγω παράλειψηείναι επίσης παράνομη γιατί παραβιάζει τις πιο πάνω νομοθετικές πρόνοιες. Υπόκειται, ως εκ τούτου, σε ακύρωσησύμφωναμετοΑρθρο 146.4(γ)τουΣυντάγματος. 10 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μερικώς χωρίς έξοδα. 15 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Pissas v. ElectricityAuthority of Cyprus (No.l)

(1966)3 C.L.R. 634- 20 Bakkaliaouv.Municipalityof Famagusta

(1969)3C.L.R. 19· Διακόπονλος και Άλλος v. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου

(1990)3ΑΛΛ. 1366' 25 G.E. Mavrommatis Ltd και Άλλος ν. Δήμου Λεμεσού

(1992)4 ΑΛΛ. 2338· Παναγιώτου ν.Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 3000- 30 Χατζηκυριάκου ν.Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 2075' Μαρκουλλίδου & Άλλοι ν.Δημοκρατίας &Άλλων (Αρ.2)

(1991)4(B)ΑΛΛ. 1384Κτηματική Εταιρεία ΝέμεσιςΛτδ ν.Δημοκρατίας

(1992)4 ΑΛΛ. 2167' Glyki & Another v. Municipal Corporation of Famagusta

(1967)3 C.L.R. 677- 35 40 Κολοκασίόου &Άλλη v.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 427· Χατζηϊωάννου &Άλλοι ν.Δημοκρατίας,

(1990)3ΑΛΛ. 2877· Καραφωκά ν. Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 899' 3382 45 4ΑΛΛ. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας Xenophontos v.Republic,2R.S.C.C. 89 · Yialousa Savings Bankv.Republic

(1977)3C.L.R. 255 Cyprus TanneryLtd v.Republic

(1980)3C.L.R. 405' Χριστοδουλίδης &Άλλοι v.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 3780· Π.Ο.Ε.Ν. καιΆλλες ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 1403- 1 0 15 Φάκαςν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 2189· Βασιλειάδου ν. Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών

(1992)4 ΑΛΛ. 1552Costea v.Republic

(1983)3C.L.R. 115Pelides v.Republic, 3R.S.C.C. 13- 20 Maliotis &Others v.MunicipalityofNicosia

(1964)3C.L.R. 75Nemitsas IndustriesLtd v. MunicipalCorporation of Limassol

(1967)3C.L.R. 134· 25 Charalambides& Others v.Republic

(1984)3C.L.R. 1516. Προσφυγή. 3 0 35 Προσφυγή κατά της απόφασης τωνκαθ'ων η αίτηση ημερομηνίας20.4.1989καιηοποίαεδημοσιεΰθημε αριθμό 623στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,μεαριθμό 2404, για αναγκαστική απαλλοτρίωση μέρους της περιουσίαςτωναιτητών. Λ. Παπαφιλίππον, γιατουςαιτητές. Γλ.Χατζτρτέτρον, Ανώτερος Δικηγόροςτης Δημοκρατίας, για τουςκαθ'ωνηαίτηση. 4 0 Cur.adv.vult. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή τους αυτή οι 21 Αιτητές ζητούσαν αρχικά έξι θεραπείες. Όμως, το αιτητικό αναφορικάμε 45 χις τέσσερις θεραπείες αποσύρθηκε στη διάρκεια της 3383 Πογιατζής,Δ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)ακρόασης της υπόθεσης, με αποτέλεσμα να παραμείνει μόνο η θεραπεία που αναφέρεται στην παράγραφο (Δ) του αιτητικού,ηοποία αφορά τον Καθ'ουηΑίτησηαρ. 1 Υπουργό Εσωτερικών και η θεραπεία της παραγράφου (ΣΤ), η οποία αφορά το Καθ' ου η Αίτηση αρ. Α, 5 Υπουργικό Συμβούλιο. Οι θεραπείες που έχουν απομείνει έχουν ως εξής: "(Δ) Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι η πράξις και/ή απόφασις των Καθ' ων η Αίτησις να δώσουν 10 προσωρινήν απάντησιν εις την αναφερομένην υπό (Α) ανωτέρω ένστασιν των Αιτητών, η οποία παροσωρινή απάντησις περιέχεται εις την επιστολήν του Υπουργείου Εσωτερικών ημερομηνίας 7.10.1986 προς τους Δικηγόρους των Αιτητών και/ή παράλειψις των 15 καθ* ων η Αίτησις να απαντήσουν καθόλου ή οριστικώς και/ήτελικώς εις την ως άνω Ένστασιν των Αιτητών είναι αντισυνταγματική και παν το παραλειφθένθαέδει ναείχε διενεργηθεί. 20 (ΣΤ) Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι η πράξις και/ή αποφασις των καθ'ων ηΑίτησις ηοποία εγένετο και/ή ελήφθη την 20.4.1989 και η οποία εδημοσιεύθη με αριθμόν 623 εις την Επίσημον Εφημερίδα της Δημοκρατίας υπ' αριθμόν 2404 ημερομηνίας 21.4.1989 25 να απαλλοτριώσουν αναγκαστικώς μέρος της περιουσίας των Αιτητών η οποία αναφέρεται εις τον ΚΑΤΑΛΟΓΟΝ Α είναι παράνομη και άκυρη και εστερημένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος." 30 Με διαταγή του Δικαστηρίου, ημερομηνίας 30/5/1990, τροποποιήθηκε ο τίτλος της προσφυγής με την προσθήκη του Υπουργικού Συμβουλίου στους Καθ'ων ηΑίτηση. Οι θεραπείες των παραγράφων (Α), (Β), (Γ) και (Ε) του αιτητικού, που αποσύρθηκαν στις 10/5/1991, αφορούσαν 35 τον Καθ' ου η αίτηση αρ. 3, Δήμο Λεμεσού. Καμιά απόφαση και καμιά παράλειψη του Καθ' ου η Αίτηση με αρ.2, Επαρχου Λεμεσού, δεν προσβάλλεται με το δικόγραφο της παρούσας προσφυγής η οποία, ως εκ του λόγου αυτού,κρίνεται απαράδεχτη και απορρίπτεται στο 40 βαθμόπου στρέφεται εναντίον του ΕπαρχουΛεμεσού. 3384 4 ΧΛΛ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν. Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Τα γεγονότα που αφορούν την υπόθεση αυτή είναι σε συντομία τα εξής: Στις 11/7/1986 η Δημοτική Επιτροπή Λεμεσού προέβη 5 στη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Γνωστοποίησης με αρ.1930, σύμφωνα με το άρθρο 12

(2)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96, ως έχει τροποποιηθεί, η οποία έχει ως εξής: 10 "Γνωστοποίηση σύμφωνα μετο άρθρο 12

(2). 15 ΕπειδήηΔημοτική ΕπιτροπήΛεμεσού,ασκώντας ως αρμόδια αρχή τις εξουσίες που της παρέχει το άρθρο 12

(1)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, για σκοπούς διαπλάτυνσης και ευθυγράμμισης των οδών που περιγράφονται στον πιο κάτω Πίνακα έχει ετοιμάσει σχέδια στα οποία φαίνεται το πλάτος των οδών αυτώνκαθώςκαιη κατεύθυνσηπουθα πάρουν. 20 25 30 35 40 ΓΓ αυτό γνωστοποιεί, δυνάμει του άρθρου 12

(2)του ιδίου Νόμου ότι τα εν λόγω σχέδια έχουν ετοιμαστεί και ότι θαβρίσκονται στα Γραφεία της για επιθεώρηση από το κοινό στη διάρκεια των ωρών εργασίας για περίοδο εβδομήντα πέντε

(75)ημερών από την ημερομηνία της δημοσίευσης της γνωστοποίησης αυτής στην επίσημη εφημερίδα τηςΔημοκρατίας. Οποιοδήποτε πρόσωπο ενίσταται στα πιο πάνω σχέδια μπορεί στη διάρκεια της προθεσμίας των εβδομήντα πέντε ημερών να τα προσβάλει με γραπτή προσφυγή, στην οποία να αναφέρονται οι λόγοι για υποστήριξη της, στον Υπουργό Εσωτερικών, ή με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Στην περίπτωση της προσφυγής στον Υπουργό Εσωτερικών, η απόφαση του μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο. Αμέσως μετά την εκπνοή της πιο πάνω προθεσμίας τα σχέδια, τηρούμενης οποιασδήποτε απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε πιθανή προσφυγή, γίνονται δεσμευτικά για την αρμόδια αρχή και για όλα τα επηρεαζόμεναπρόσωπα. 3385 Πογιατζής,Δ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)ΠΙΝΑΚΑΣ

(1)Η οδός Φραγκλίνου Ρούσβελτ από τη συνάντηση της με την οδό Τζελάλ Μπαγιάρ μέχρι τη συνάντηση της με τη Λεωφόρο Ομονοίας και OL γωνίες της συνάντησης της μεκάθετουςδρόμου.

(7)Τμήμα της οδού Φραγκλίνου Ρούσβελτ από τη συνάντηση της με τη Λεωφόρο Ομονοίας μέχρι τη συνάντηση της με την οδό Ψηλορείτου." ._ Αρκετοίαπότους επηρεαζόμενους ιδιοκτήτες,ανάμεσα στους οποίους και οι παρόντες Αιτητές, υπέβαλαν έγκαιρα προς τον Υπουργό Εσωτερικών γραπτές ενστάσεις και/ή ιεραρχικές προσφυγές. Πέραν αυτού, προέβησαν σε ποικίλα διαβήματα διαμαρτυρίας μέσω 20 συνδέσμου στον οποίο είχαν συνασπισθεί για να προστατεύσουν τα δικαιώματα τους τα οποία, όπως οι ίδιοι πίστευαν, θα επηρεάζονταν δυσμενώς απότα σχέδια που ετοίμασε η Δημοτική ΕπιτροπήΛεμεσού. 25 Με επιστολή του ημερομηνίας 7/10/1986, η οποία αναφέρεται στην παράγραφο (Δ) του αιτητικού της προσφυγής, ο μόνιμος Υφυπουργός Εσωτερικών, πληροφόρησε τους δικηγόρους των Αιτητών ότι η ένσταση τους μελετάται και ότι θαεπικοινωνούσε μαζί τους μετά 30 τη συμπλήρωση της εξέτασης της.Ακολούθησαν διάφορες διαβουλεύσεις μεταξύ εκπροσώπων των εμπλακόμενων Τμημά-των και στη συνεδρία της με ημερομηνία 4/5/1987, η Υπεπιτροπή που ορίστηκε για εξέταση των ενστάσεων εξέτασε όλες τις ενστάσεις που είχαν υποβληθεί και στις 35 6/5/1987 πραγματοποίησε επιτόπια εξέταση. Το πόρισμα της, όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό που τηρήθηκε αναφορικά με τις διαβουλεύσεις τους, ήταν ότι όλες οι ενστάσεις είναι απαράδεκτες.Τόσον ο 'Επαρχος Λεμεσού, όσον και το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως 40 υπέβαλαν εκθέσεις, με ημερομηνία 30/9/1987και22/3/1988 αντίστοιχα, με τις οποίες εισηγούνται την απόρριψη όλων των ενστάσεων. Παρόλ' αυτά, είναι παραδεκτό ότι οι 3386 4 Α.ΑΛ. Μαρκουλλίδουκ.α. ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. ενστάσεις δεν προωθήθηκαν περαιτέρω για λήψη απόφασης από τον Υπουργό Εσωτερικών. Το όλο θέμα παρέμεινε σε εκκρεμμότητα, παρά την παρέλευση τόσο μακρού χρόνου και παρά τις ρητές και επιτακτικές 5 πρόνοιες του άρθρου 18 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96, όπως αναπαράγεται από το άρθρο3του Νόμου 13/74. Το άρθροαυτόπρονοεί ότι: "18.

(1)Πας όστις10 (α)δεν ικανοποιείται- 15 (ί) εξ αποφάσεως της αρμοδίας αρχής εκδοθείσης δυνάμει του άρθρου 3,6,9* ή (ϋ) εκ διατάγματος εκδοθέντος υπό ταύτης δυνάμει του άρθρου 15-ή 20 (iii) εκ διατάγματος εκδοθέντος υπό ταύτης δυνάμει του άρθρου 15Α· (β) ενίσταται εις σχέδια παρασκευασθέντα υπό της αρμοδίας αρχής δυνάμει τουάρθρου 12, 25 30 35 δύναται, εντός είκοσι ημερών από της εις αυτόν κοινοποιήσεως της αποφάσεως της αναφερομένης εις την υποπαράγραφον (ί) της παραγράφου (α) του παρόντος εδαφίου ή του διατάγματος του αναφερομένου εις την υποπαράγραφον (ϋ) της αυτής παραγράφου, ή εντός επτά ημερών από της εις αυτόν κοινοποιήσεως του διατάγματος του αναφερομένου εις την υποπαράγραφον (iii) της αυτής παραγράφου και καθ' οιονδήποτε χρόνον καθ' ον τα σχέδια είναι εκτεθειμένα προς επιθεώρησιν, εις την περίπτωσιν της παραγράφου (β) του παρόντος εδαφίου, δι' εγγράφου προσφυγής εν ηεκτίθενται οι προς υποστήριξιν ταύτης λόγοι, εις τον Υπουργόν Εσωτερικών να προσβάλη την τοιαύτην απόφασιν,διάταγμαήσχέδια.

(2)Ο Υπουργός Εσωτερικών εξετάζει πάσαν εις αυτόν γενομένην προσφυγήν αμελλητί, εάν δε, εις οιανδήποτε συγκεκριμένην περίπτωσιν, ήθελε θεωρήσει 3387 Πογιατζής,Δ. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)τούτο αναγκαίονήσκόπιμον, ακούει ήάλλως δίδει την ευκαιρία εις τον προσφεύγοντα όπως υποστήριξη τους λόγους εφ' ων στηρίζεται η προσφυγή. Ο Υπουργός αποφασίζει επί πάσης προσφυγής το ταχύτερον και κοινοποιεί αμελλητί την απόφασιν αυτού εις τον 5 προσφεύγοντα: Νοείται ότι ο Υπουργός δύναται να ανάθεση εις λειτουργόν ή επιτροπήν λειτουργών του Υπουργείου του όπως εξέταση ωρισμένα θέματα αναφυόμεναεν τη 10 προσφυγή και υποβάλη εις αυτόν το πόρισμα της τοιαύτης εξετάσεως προ της υπό του Υπουργού εκδόσεως αποφάσεωςαυτούεπιτηςπροσφυγής.

(3)Ο μη ικανοποιηθείς εκ της αποφάσεως του 15 Υπουργού δύναται να προσφυγή εις το δικαστήριον αλλά μέχρι της υπό του Υπουργού εκδόσεως της αποφάσεως αυτού εν περιπτώσει προσφυγής εις αυτόν ή εν περιπτώσει μη προσφυγής εις αυτόν μέχρι της παρόδου των προθεσμιών των προβλεπομένων εις το 20 εδάφιον

(1)δια την καταχώρισιν ιεραρχικής προσφυγής, η απόφασις,το διάταγμα ή τα σχέδια της αρμοδίας αρχής, ως θα ήτο η περίπτωσις, δεν καθίστανται εκτελεστά." 25 Ακολούθησεστις 24/6/1988ηδημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας της Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης αρ.1012 η οποία αφοράτα κτήματα των Αιτητών στην έκταση που τα αφορούσε η Γνωστοποίηση με αριθμό 1930 (ανωτέρω) της Δημοτικής Επιτροπής 30 Λεμεσού. Στην έκδοση της Επίσημης Εφημερίδας της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 1/9/1989, δημοσιεύτηκε Διάταγμα Επίταξης των ίδιων ιδιοκτησιών, το οποίο αποτέλεσε το αντικείμενο της προσφυγής αρ.740/89 την οποία καταχώρησαν οι παρόντες Αιτητές εναντίον της 35 Δημοκρατίας. Η Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης αρ. 1012 δημοσιεύτηκε δυνάμει του άρθρου 4 των περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμων 1962 έως 1985, 4 ^ έχει δεως εξής: 3388 4Α.Α.Δ. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. "Γνωστοποίηση Απαλλοτριώσεως 5 10 15 20 Με το παρόν γνωστοποιείται ότι η ακίνητη ιδιοκτησία που περιγράφεται στον Πίνακα που παρατίθεται πιο κάτω είναι αναγκαία για τους ακόλουθους σκοπούς δημόσιας ωφέλειας, δηλ. για τη δημιουργία, συντήρηση και ανάπτυξη των συγκοινωνιών στη Δημοκρατία και η απαλλοτρίωση της επιβάλλεται για τους πιο κάτω λόγους, δηλαδήγια σκοπούς βελτίωσης της Λεωφόρου Φραγκλίνου Ρούσβελτ στηΛεμεσό. Κάθε πρόσωπο που ισχυρίζεται πως έχει οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον πάνω στην ιδιοκτησίαπουαναφέρεται πιοκάτωκαιφέρει ένσταση στη σκοπούμενη απαλλοτρίωση της, καλείται, μέσα σε 15μέρες απότηδημοσίευση τηςγνωστοποιήσεως αυτής στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας, να στείλει στον Υπουργό Εσωτερικών μέσω του Επαρχου Λεμεσού, λεπτομερή στοιχεία για το δικαίωμα ή συμφέρον του, αποδείξεις δι' αυτά, καθώς και πλήρως αιτιολογημένη έκθεση για τους λόγους της ένστασης του. 25 ΠΙΝΑΚΑΣ 30 Η έκταση γης της πιο πάνω ακίνητης ιδιοκτησίας αποτελείται από ένα εκτάριο,"πέντε δεκάρια και 144 τετραγωνικά μέτρα περίπου και δείχνεται με κόκκινο χρώμα πάνω στο σχετικό σχέδιο το υπογραμμένο από το Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, με ημερομηνίας2 Ιουνίου, 1988. Αντίγραφο του πιο πάνω σχεδίου ευρίσκεται για επιθεώρηση από κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο στο Γραφείοτου ΕπαρχουΛεμεσού(Κ.Χ.Τ. 234/86). 3389 Πογιατζής,Δ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)Έγινε στις 17 Ιουνίου, 1988 (Υ.Ε.118/85) 5 (T.I1.0.23/13/LL.19)" Ενστάσεις εναντίον της πιο πάνω Γνωστοποίησης υπέβαλαν μόνο οι Αιτητές αρ. 1 και 4, οι οποίες, όμως, 10 απορρίφθηκαν από το Υπουργικό Συμβούλιο. Η απόρριψη τους κοινοποιήθηκε σ' αυτούς με επιστολή του Επαρχου Λεμεσού, ημερομηνίας 10/7/1989. Στο μεταξύ, όμως, δημοσιεύτηκε ως Διοικητική Πράξη αρ.623, στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνίας 15 21/4/1989,δυνάμει του άρθρου 6 των περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμων 1962 έως 1988, Διάταγμα Απαλλοτριώσεως το οποίο έχει ως εξής: "Διάταγμα απαλλοτριώσεως σύμφωνα μετο άρθρο 6 20 Επειδή με τη διοικητική πράξη αρ. 1012 που δημοσιεύτηκε στο Τρίτο Παράρτημα (Μέρος II) της επίσημης εφημερίδας της Δημοκρατίας με ημερομηνία 24 Ιουνίου, 1998, η Κυπριακή Δημοκρατία, 25 Απαλλοτριώ-νουσα Αρχή, εξέδωσε γνωστοποίηση απαλλοτρίωσης και περιγραφή και λεπτομέρειες της ακίνητης ιδιοκτησίας (που στο εξής θα αναφέρεται ως 'η ακίνητη ιδιοκτησία'), η οποία είναι αναγκαία για τους σκοπούς δημόσιας ωφέλειας που καθορίζονται σ' 30 αυτή και καλούσε κάθε πρόσωπο που ισχυρίζεται πως έχει οποιοδήποτε δικαίωμα ή συμφέρον πάνω στην ακίνητη ιδιοκτησία και ενίσταται στη σκοπούμενη απαλλοτρίωση της να υποβάλει την ένσταση του μαζί με αποδείξεις καιλόγους γιαυποστήριξη της μέσα στην 35 προθεσμία που καθορίζεται στην πιο πάνω γνωστοποίηση. Και επειδή ο Υπουργός Εσωτερικών, μετά τη λήξη της προθεσμίας που καθορίζεται στην πιο πάνω 40 γνωστοποίηση απαλλοτριώσεως και μετά από εξέταση των ενστάσεων που υποβλήθηκαν εναντίον της 3390 4 A.A.A. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. σκοπούμενης απαλλοτριώσεως της ακίνητης ιδιοκτησίας, τις διαβίβασε στο Υπουργικό Συμβούλιο μαζί με τις παρατηρήσεις και υποδείξεις του πάνω σ'αυτές. 5 Και επειδή, το Υπουργικό Συμβούλιο, αφού έλαβε υπόψη όλες γενικά τις περιστάσεις, κρίνει σκόπιμο να απαλλοτριωθεί ηακίνητη ιδιοκτησία για τους σκοπούς πουκαθορίζονταιστην πιοπάνω γνωστοποίηση. 10 15 20 Για τους λόγους αυτούς, το Υπουργικό Συμβούλιο, ασκώντας τις εξουσίες που χορηγούνται σ' αυτό σύμφωνα με το άρθρο 6 του περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως Νόμου, με το παρόν διατάσσει την απαλλοτρίωση της ακίνητης ιδιοκτησίας σύμφωνα με τις πρόνοιες του πιο πάνω Νόμου. (Υ.Ε.118/85/2) (T.n.0.24/13/LL19)" Στο στάδιο αυτό πρέπει να αναφέρω, εν είδει 25 παρενθέσεως,ότι μεβάσητις αρχέςπουκαθιερώθηκανστις υποθέσεις Pissas (No.l) v. Electricity Authority of Cyprus

(1966)3C.L.R. 634, και Bakkaliaou v. The Muni­ cipality of Famagusta

(1969)3 C.L.R. 19, υιοθετώ την κοινή θέση των ευπαιδεύτων δικηγόρων των Αιτητών και 30 των Καθ' ων η Αίτηση, ότι η έλλειψη αναφοράς στα ονόματα των ιδιοκτητών και στην περιουσία που απαλλοτριώνεται, στο κείμενο του προσβαλλόμενου διατάγματος απαλλοτριώσεως, ως έχει δημοσιευτεί, εμποδίζει την ενεργοποίηση της προθεσμίας για 35 καταχώρηση προσφυγής. Με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία, δέχομαι επίσης ως ορθή την κοινή θέση των δύο πλευρών ότι όλοι οι Αιτητές έλαβαν για πρώτη φορά γνώση για το επίδικο διάταγμα απαλλοτριώσεως μετην επιστολή του Επαρχου Λεμεσού, ημερομηνίας 10/7/1989, 40 με την οποία είχε κοινοποιηθεί στους Αιτητές αρ.1 και4 η απόρριψη από το Υπουργικό Συμβούλιο των Ενστάσεων τους εναντίον της Γνωστοποίησης Απαλλοτριώσεως στις οποίες έχω ήδη αναφερθεί. 'Επεται ότι η παρούσα 3391 Πογιατζής,Δ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)προσφυγή κατά του διατάγματος απαλλοτριώσεως, που καταχωρήθηκε στις 10/8/1989,δεν είναι εκπρόθεσμη, όπως εκπρώτηςόψεως προκύπτειαπό τογεγονός ότι το εν λόγω διάταγμα δημοσιεύτηκε στις 21/4/1989,δηλαδή,πέραν των 75 ημερών πριντηνκαταχώρησητηςπροσφυγής. 5 Με την συμπληρωματική γραπτή επιχειρηματολογία τους, ημερομηνίας 17/5/1991, οι Καθ' ων η Αίτηση ισχυρίστηκαν ότι με το δικόγραφο της παρούσας προσφυγής προσβάλλονται δύο αυτοτελείς διοικητικές 10 πράξεις οι οποίες δεν είναι συναφείς και, επομένως, η προσφυγή είναι παραδεκτήμόνο αναφορικάμε τηνπρώτη" προσβαλλόμενη πράξη ή παράλειψη που αποτελεί το αντικείμενο της θεραπείας της παραγράφου (Δ) του αιτητικού ' της προσφυγής. Επιβάλλεται, υπό τας 15 περιστάσεις, να εξετάσω στο παρόν στάδιο κατά πόσον ο ισχυρισμός αυτόςευσταθείή όχι,γιατί στην περίπτωσηπου ευσταθεί, ηπροσφυγή,αναφορικάμετο προσβαλλόμενο με την παράγραφο (ΣΤ) του αιτητικού διάταγμα απαλλοτριώσεως, είναι απαράδεκτηεξυπαρχής. 20 Ηαπάντησητων Αιτητών στον πιοπάνωισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση, δόθηκε στη διάρκεια τηςακροαματικής διαδικασίας, από το δικηγόρο τους κ. Παπαφιλίππουο οποίος είπεότι ο ισχυρισμός αυτόςπροβλήθηκεπολύ αργά, ^5 ότι μετηνπαράγραφο(Δ)τουαιτητικούπροσβάλλεται μόνο η παράλειψη του Υπουργού να αποφασίσει τις ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών καινακοινοποιήσει σ' αυτούςτην απόφασητου,ότι οκανόναςπουαπαγορεύειτην προσβολή με το ίδιο δικόγραφοδυοαυτοτελών διοικητικών πράξεων 30 δεν έχει εφαρμογή σε περιπτώσεις όπως η παρούσα στην οποία προσβάλλεται μια παράλειψη (θεραπεία Δ) και μια διοικητική απόφαση (θεραπεία ΣΤ), ότι, εν πάση περιπτώσει, υπάρχει η αναγκαία συνάφεια μεταξύ της προσβαλλόμενης παράλειψης και της προσβαλλόμενης 35 πράξης, εφόσον η δεύτερη εκδόθηκε προς υλοποίηση του ανενεργού ρυμοτομικού σχεδίου εναντίον του οποίου υποβλήθηκαν οι ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών στις οποίες αναφέρεται η προσβαλλόμενη παράλειψη του Υπουργού Εσωτερικών καιεφόσον ηέκδοση τηςαπόφασης 40 του Υπουργού στις ιεραρχικές προσφυγές αποτελεί προϋπόθεση, κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, της έγκυρης έκδοσης και δημοσίευσης του 3392 4 Α.Α.Δ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. προσβαλλόμενου διατάγματοςαπαλλοτριώσεως. 5 10 15 20 25 30 Γενικά, υπάρχει η αρχή ότι δεν χωρεί προσφυγή με το ίδιο δικόγραφο εναντίον δύο η περισσοτέρων αυτοτελών διοικητικών πράξεων, εκτός αν οι πράξεις αυτές είναι "συναφείς". Σχετικό επί του προκειμένου είναι το ακόλουθο απόσπασμααπό τα Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959, σ.274: "Συνάφεια Συγχωρείται η διά του αυτού δικογράφου προσβολή επί ακυρώσει πλειόνων της μιας πράξεων, οσάκις άπασαι αιπροσβαλλόμεναι πράξεις είναι συναφείς διότι λ.χ. η μιαπράξις αποτελεί προϋπόθεσιν της άλλης: 1821

(53), ή οσάκις διά του αυτού δικογράφου προσβάλλονται πλείονες πράξεις αίτινες αφορώσιν άπασαιτον αιτούντα,ερείδονται εις ταςαυτάς διατάξεις του νόμου, φέρουσι ταυτόσημον αιτιολογίαν και εξεδόθησαν παρά του αυτούοργάνουκαικατά την ιδίαν διοικητικήν διαδικασίαν: 1419

(53)[βλ.έλλειψιν συνάφειαςεν 1817

(56),497,2097

(56)]. Οσάκις δεν συντρέχουσιν αι προϋποθέσεις της συνάφειας η αίτησις ακυρώσεως θεωρείται ως παραδεκτώς ασκούμενη μόνον ως προς την πρώτην των προσβαλλόμενων πράξεων: 1654

(56), 858

(54), χωρεί όμως πάνοτε χωρισμός δικογράφου, οπότε το εμπρόθεσμον των ύστερον κατατεθεισών αιτήσεων κρίνεται εκτηςαρχής: 1629

(53)." Η αρχή, όπως διατυπώνεται στο πιο πάνωαπόσπασμα υιοθετήθηκε και εφαρμόζεται από το Ανώτατο Δικαστήριο κατάτην άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας. Βλ. 35 Ανδρέας Λιακόπονλλον ν. Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρον(Προσφυγή αρ.516/88-21/4/1990), G.E. Mavrom· matis Ltd και 'Αλλος ν. Λήμον Λεμεσού (Προσφυγή αρ. 1181 - 26/6/1992) και Στνλιανός Παναγιώτον ν. Λημοκρατίας(Προσφυγήαρ.299/91-4/9/1992). 40 Ηπιο πάνωγενική αρχήδεν περιορίζεται σε διοικητικές πράξεις ή αποφάσεις. Εφαρμόζεται και διέπει την εγκυρότητα, κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο, δικογράφου 3393 Πογιατζής,Δ. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)προσφυγής με το οποίο προσβάλλονται "παραλείψεις",είτε αποκλειστικά είτε σε συνδυασμό με πράξεις, οι οποίες δεν είναι συναφείς. Είναι,βέβαια,επιθυμητό αυτής της μορφής οι ενστάσεις να εγείρονται με την Ένσταση της Διοίκησης υπό μορφή προδικαστική. Όμως, αυτό δε σημαίνει ότι η 5 Διοίκηση αποκλείεται να τις εγείρει σε οποιοδήποτε μετέπειτα στάδιο της διαδικασίας. 'Οχι μόνο μπορούν να εγερθούν σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, αλλά μπορούν ακόμα να εγερθούν αυτεπάγγελτα από το ίδιο το Δικαστήριο, όπως συνέβηστην υπόθεση G.E. Mavromma· 10 tis Lid (ανωτέρω). Η επιτυχία της υπό εξέταση ένστασης κρίνεται αποκλειστικά με αναφοράστην ύπαρξηή όχι της αναγκαίας συνάφειας μεταξύ των πράξεων ήπαραλείψεων που συμπροσβάλλονται με το ίδιο δικόγραφο. Αν δεν συντρέχει ηπροϋπόθεση της συνάφειας,το Δικαστήριο δεν 15 εξετάζει κατά πόσο το γεγονός της παράτυπης συμπροσβολής δύο ή περισσοτέρων αυτοτελών πράξεων ή παραλείψεων έχει επηρεάσει δυσμενώς τη Διοίκηση στην παρουσίασητηςυπόθεσης τηςήόχι. 20 Έπεται απ'όσα έχω αναφέρει πιο πάνω ότι το κρίσιμο ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσον, μεταξύ της παράλειψης που προσβάλλεται με την παράγραφο(Δ) και της πράξης που προσβάλλεται με την παράγραφο(ΣΤ) του επίδικου δικό- 25 γράφου, υπάρχει ή όχι συνάφεια μέσα στην έννοια του κανόνα που έχω προαναφέρει, η οποία απαιτείται για τη διάσωση της εγκυρότητας του δικογράφου αναφορικά με την πράξηπουπροσβάλλεται μετην παράγραφο (ΣΤ).Αν η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι αρνητική, η 30 προσφυγή αναφορικά με το προσβαλλόμενο διάταγμα απαλλοτριώσεως είναι απαράδεκτηκαι θα πρέπει, ως εκ τούτου,νααπορριφθεί. Πράξεις, αποφάσεις και/ή παραλείψεις που 35 προσβάλλονται με το ίδιο δικόγραφο είναι συναφείς αν συντρέχει οποιαδήποτε από τις ακόλουθες δύο διαζευκτικές προϋποθέσεις: (α) Οποιαδήποτε από αυτές αποτελεί προϋπόθεση της 40 άλλης. (β) Έχουν εκδοθεί από το ίδιο όργανο, στην ίδια 3394 4 ΑΛΛ. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. διοικητική διαδικασία, αφορούν τον ίδιο αιτητή, στηρίζονται στις ίδιες διατάξεις του Νόμου και έχουν ταυτόσημηαιτιολογία. 5 Ηδεύτερη απότις πιο πάνωπροϋποθέσεις δε συντρέχει στην παρούσα υπόθεση εφόσον η παράλειψη στρέφεται εναντίον του Υπουργού Εσωτερικών που είναι το μόνο όργανο στο οποίο ο Νόμος επιβάλλει την υποχρέωση να αποφασίσειτις ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών, ενώ το 10 προσβαλλόμενο διάταγμα απαλλοτριώσεως εκδόθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο. Έχουμε επίσης διαφορετικές διοικητικές διαδικασίες και διαφορετικές νομοθετικές διατάξεις. 15 Αναφορικά με την πρώτη από τις πιο πάνω προϋποθέσεις, στην οποία φαίνεται να στηρίζεται ο κ. Παπαφιλίππου γιατεκμηρίωση του ισχυρισμού του γιατην ύπαρξη της απαιτούμενης συνάφειας, αφού εξέτασα με προσοχή τη συλλογιστική και τα επιχειρήματα του, 20 κατέληξα στο συμπέρασμα ότι δεν συντρέχει η επίδικη δεύτερη διαζευκτική προϋπόθεση. Δεν υπάρχει καμιά απολύτως σχέση ή συνάφεια μεταξύ της προσβαλλόμενης παράλειψης του Υπουργού Εσωτερικών και του προσβαλλόμενου διατάγματος απαλλοτριώσεως που 25 εξέδωσε το Υπουργικό Συμβούλιο. Τότε μόνο θα υπήρχε μεταξύ τους η αναγκαία συνάφεια, αν η ύπαρξη έγκυρου και δεσμευτικού ρυμοτομικού σχεδίου αναφορικά με τη βελτίωση, διαπλάτυνση και ευθυγράμμιση της οδού Φραγκλίνου Ρούσβελτ, αποτελούσε προϋπόθεση της 30 νομιμότητας του επίδικου διατάγματος απαλλοτριώσεως. Στην υπόθεση Κυριάκος Χ"Κυριακον ν. Λημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 753/91 : 3/6/1992), στην οποία η έλλειψη δεσμευτικού ρυμοτομικού σχεδίου δυνάμει του άρθρου 12 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96, 35 ως έχει τροποποιηθεί, προβλήθηκε από τον αιτητή ως λόγος ακύρωσης του προσβαλλόμενου με την προσφυγή εκείνη διατάγματος απαλλο-τριώσεως, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι για την αναγκαστική απαλλοτρίωση δεν προαπαιτείται ρυμοτομικό σχέδιο. Σχετική επί του 40 προκειμένου είναι και η απόφασητου Δικαστή Συλιανίδη, ημερομηνίας 22/4/1991, στην Προσφυγή 740/89, ΛΓίνα Α. Μαρκουλλίδου και Αλλοι ν.Λημοκρατίας, με την οποία οι παρόντες Αιτητές είχαν προσβάλει το διάταγμα επίταξης 3395 Πογιατξής,Δ. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)των ίδιων κτημάτων που απαλλοτριώθηκαν με το διάταγμα που προσβάλλεται στην παρούσα Προσφυγή. Συμφωνώ πλήρως και υιοθετώ το ακόλουθοαπόσπασμα απο την εν λόγω απόφαση,στις σσ.11 και 12: '5 "Ο δικηγόρος των αιτητών επιχειρηματολόγησε ότι το προσβαλλόμενο Διάταγμα παράνομα εκδόθηκε και δημοσιεύτηκε, γιατί δεν ήταν αναγκαίο στον ουσιώδη χρόνο, επειδή ήταν αδύνατο να αρχίσει να τίθεται σε εφαρμογή ο σκοπός δημόσιας ωφέλειας, για τον οποίο 10 εκδόθηκε. Το πολεοδομικό σχέδιο που γνωστοποιήθηκε από το Δήμο, μεβάσητο Άρθρο 12 της.περί Ρυθμίσεως~ _ Οδών και Οικοδομών Νομοθεσίας, δεν οριστικο­ ποιήθηκε, εφόσον εκκρεμούσαν ιεραρχικές προσφυγές. Περαιτέρω, η νομιμότητα του Διατάγματος 15 Απαλλοτρίωσης προσβλήθηκε με την Προσφυγή Αρ. 616/89. Τα Άρθρα 12 και 13της περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νομοθεσίας και τα νομικά αποτελέσματα 20 των πολεοδομικών σχδίων που γνωστοποιούνται με βάση το Άρθρο 12

(2)και καθίστανται δεσμευτικά, όπως προνοεί η παράγραφος 3 του Άρθρου 12, εξετάστηκαν στην υπόθεση Demetrios Thymopoulos and Others ν The Municipal Committee of Nicosia 25

(1967)3 C.L.R. 588. Είναι ορθό ότι τα Άρθρα αυτά περιέχουν πρόνοιες σχετικές με την επίτευξη της .διεύρυνσης και ευθυγράμμισης δρόμων, επιβάλλουν συνήθως όρους και περιορισμούς για το συμφέρον της πολεοδομίας, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 3 30 του Άρθρου 23 του Συντάγματος - (βλ. Αγγλικό κείμενο του Συντάγματος,το οποίο αναφέρεται μόνο σε "restrictions, limitation"· Hussein Ramadan and Electricity Authority of Cyprus and Another, 1 R.S.C.C.49,σελ.57). 35 To Άρθρο 12 απαγορεύειτην έκδοση άδειαςπουδεν είναι σύμφωνη μεταπολεοδομικάσχέδια. Το Άρθρο 13

(2)εφαρμόζεταιμόνο στις περιπτώσεις 4 0 που ιδιοκτήτης ζητά και λαμβάνει άδεια, η οποία συνεπάγεται νέα εξωτερική γραμμή (alignment) για οποιοδήποτεδρόμο. 3396 4 ΑΛΛ. 5 10 Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Τα δεσμευτικά πολεοδομικά σχέδια, κάτω από τα Άρθρα 12 και 13 του πιο πάνω Νόμου, δεν δίδουν το δικαίωμα σε οποιαδήποτε αρχή, αν δεν υπάρξει αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής ή διαχωρισμού από τον ιδιοκτήτη επηρεαζόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας, να προβεί σε βελτίωση, με το νόημα της διαπλάτυνσης και ευθυγράμμισης τουδρόμου. Η δημιουργία, συντήρηση και ανάπτυξη των συγκοινωνιών περιλαμβάνεται στους σκοπούς δημόσιας ωφέλειας πουκαθορίζονται ειδικά στους Νόμους 15/62 και21/62.Γιατηνεπίτευξηκαιεξυπηρέτηση του σκοπού αυτού δεν είναι αναγκαία προϋπόθεση η ύπαρξη δεσμευτικού ρυμοτομικού σχεδίου." 15 Δε διαφωνώμετο επιχείρημα τουκ.Παπαφιλίππου ότι, όπως προκύπτει από το γεγονός ότι το σχέδιο βάσει του οποίου απαλλοτριώνονται οι επίδικες περιουσίες με το προσβαλλόμενο διάταγμα απαλλοτριώσεως και το σχέδιο 20 που αναφέρεται στην προηγηθείσα Γνωστοποίηση αρ.1930 • (ανωτέρω), είναι εντελώς όμοια, μπορεί εύλογα να λεχθεί ότι ηπροσβαλλόμενη απαλλοτρίωση έγινεκατ'ουσία προς εκτέλεση ενός σχεδίου που, με βάση το άρθρο 18

(3)των περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμων, τότε μόνο 25 θα καταστεί εκτελεστό όταν ο Υπουργός Εσωτερικών αποφασίσει τις ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών. Το γεγονός, όμως, αυτό δεν δημιουργεί "συνάφεια" μέσα στην έννοια τουυπό εξέταση κανόναπουδιέπει την εγκυρότητα του δικογράφου. Η νομιμότητα του επίδικουδιατάγματος 30 απαλλοτριώσεως δεν εξαρτάται ούτε επηρεάζεται από το γεγονός ότι το σχέδιο που υιοθέτησε το Υπουργικό Συμβούλιο για τους σκοπούς της απαλλοτρίωσης είναι ταυτόσημο με εκείνο που η Δημοτική Επιτροπή Λεμεσού είχεγνωστοποιήσει με τη Γνωστοποίηση αρ. 1930 για τους 35 σκοπούς του άρθρου 12 των περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμων, και το οποίο δεν έχει καταστεί εκτελεστό λόγω της υπάρχουσας εκκρεμότητας στην έκδοση της απόφασης του Υπουργού Εσωτερικών στις ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών. Οποιαδήποτε και να 40 είναι η απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών επί του προκειμένου, δεν πρόκειται και δεν μπορεί να. έχει οποιαδήποτε επίδραση στην εγκυρότητα του προσβαλλόμενου διατάγματος απαλλοτριώσεως. Από τη 3397 Πογιατζής,Δ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)στιγμή που το επίδικο σχέδιο, μεβάσητηνομολογία*, είναι ικανοποιητικό για σκοπούς απαλλοτρίωσης, με την έννοια ότι καθορίζει επακριβώς το μέρος και την έκταση των υπό απαλλοτρίωση περιουσιών που είναι απαραίτητεςγια την επίτευξη του καθορισμένου σκοπού, είναι τελείως άσχετο 5 αν είναι ταυτόχρονα τελικό και δεσμευτικό για τους σκοπούς τουπερί Ρυθμίσεως Οδώνκαι ΟικοδομώνΝόμου, Κεφ. 96, ως έχει τροποποιηθεί. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση Κτηματική Εταιρεία Νέμεσις Λτδ ν.Δημοκρατίας (Προσφυγήαρ.53/90 - 8/6/1992). 10 Απ' όσα έχω αναφέρει πιό πάνω, προκύπτει ότι, από άποψη δικονομική, η προσφυγή είναι παραδεκτή μόνο αναφορικά με την παράλειψη που προσβάλλεται με την παράγραφο (Δ) του αιτητικού του δικογράφου. Αναφορικά ^ με το διάταγμααπαλλοτριώσεως πουπροσβάλλεται με την παράγραφο (ΣΤ), η προσφυγή κρίνεται απαράδεκτη και απορρίπτεται. Θα προχωρήσω τώρα στον έλεγχο της νομιμότητας της ^0 προσβαλλόμενης παράλειψης που αποτελεί το μόνο εναπομείναν αντικείμενο, της παρούσας προσφυγής. Οι Καθ' ων η Αίτηση δέχονται ότι ο Υπουργός Εσωτερικών δεν εξέδωσε μέχρι σήμερα την απόφαση του πάνω στις ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών. Συμφωνούν δε ότι 25 υπάρχει επί του προκειμένου παράλειψη του εν λόγω Υπουργού, αναφορικά με την οποία δεν έχουν προβάλει οποιαδήποτε νόμιμη δικαιολογία.Αμφισβητούν, εντούτοις, τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να ελέγξει τη νομιμότητα της δεδομένης αυτής παράλειψης, ισχυριζόμενοι ότι δεν 30 είναι προσβλητή κάτω από το άρθρο 146.1 του Συντάγματος.Ο ευπαίδευτοςδικηγόρος τους λέγειεπίτου προκειμένου ότι "με την παράγραφο "Δ" τουΑιτητικού δεν προσβάλλεται εκτελεστή διοικητική πράξη ή παράλειψη". * Glyki & Another v. Municipal Corporation of Famagusta

(1967)3 C.L.R. 677,Κολοκασίδον &Άλλη v. Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ.731/87 -20/2/90), Χατζηϊωάννον & Άλλοι ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 728/89- 29/8/1990), Καραφώκα ν. Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ.136/90-12/3/1992). 3398 4ΑΛ.Δ. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Και προσθέτει τα εξής: "Για να είναι προσβλητη η παράλειψητης Διοίκησης να συμμορφωθεί με το άρθρο 29 του Συντάγματος, θαπρέπει το αντικείμενο τουαιτήματος να αφορά σε πράξη ή παράλειψη που υπάγεται στον 5 ακυρωτικόέλεγχο τουΑνωτάτου Δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 146

(1)του Συντάγματος. Τούτο υποστηρίζεται από τις αποφάσεις Xenophontos v. The Republic, 2 R.S.C.C.89 και YialousaSavings Bank v.Republic

(1977)3 C.L.R. 25, 31-32. Για την ερμηνεία του όρου παράλειψη 10 σαςπαραπέμπωστηνυπόθεση Cyprus Tannery Ltd v. Re­ public

(1980)3C.L.R.405,στησ.415." Οι Αιτητές αντικρούουν τον πιο πάνω ισχυρισμό των Καθ' ων η Αίτηση λέγοντας ότι η προσβαλλόμενη 15 παράλειψη είναι προσβλητη με προσφυγή γιατί είναι παράλειψη οφειλόμενης νόμιμης ενέργειας κάτω από το άρθρο 18

(2)του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96, ως έχει αντικατασταθεί με το άρθρο 3 του Νόμου αρ. 13/

1. Ο Υπουργός, λέγουν ακόμα οι 20 Αιτητές, είχε υποσχρέωση, κάτω από το άρθρο 29.1* του Συντάγματος, να εκδώσει την απόφαση του πάνω στις ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών και να την κοινο­ ποιήσει σ' αυτούς εγγράφως εντός 30 ημερών. Η επίδικη παράλειψη του συνιστά, επομένως, και παράβασητης εν 25 λόγω συνταγματικήςπρόνοιας,ηοποίαείναι προσβλητη με προσφυγή,σύμφωναμετοάρθρο29.2* του Συντάγματος. *29.1 Έκαστος έχει το δικαίωμα ατομικώς ή ομού μετ' άλλων να νποβάλλη εγγράφους αιτήσεις ήπαράπονα προς οιανδήποτε αρμοδίαν δημοσίαναρχήν δικαιούμενοςν'απαίτηση,όπωςαύτηεπιληφθήαυτών και απόφασίση ταχέως. Η απόφασις της αρχής ταύτης, δεόντως ητιολογημένη, γνωστοποιείταιεγγράφως αμέσως εις τον υποβάλλοντα την αίτησιν ή τα παράπονα εν πάση περιπτώσει εντός προθεσμίας μη υπερβαινούσης τας τριάκοντα ημέρας.
2. Εφ'όσονο ενδιαφερόμενος δενικανοποιείταιεκτηςαποφάσεωςή οσάκις ουδεμία απόφασις γνωστοποιήται προς αυτόν εντός της καθοριζομένης εν τη πρώτη παραγράφω του παρόντος άρθρου προθεσμίας δύναται ο ενδιαφερόμενος ν' αγάγη ενώπιον αρμοδίου δικαστηρίου διά προσφυγής την υπόθεσιν, εις ην αφορά ηαίτησις ή το παράπονον αυτού. 3399 Πογιατζής,Δ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν. Δημοκρατίας

(1992)Η δεδομένη παράλειψη του Υπουργού Εσωτερικών στην παρούσα υπόθεση συνιστά παράλειψη μέσα στην έννοια του άρθρου 146.1 του Συντάγματος, εφόσον αναφέρεται σε ενέργεια στην οποία υποχρεούται να προβεί κάτω απότη ρητήνομοθετική διάταξητου άρθρου 5 18

(2)του Κεφ.96, ως έχει αναπαραχθεί με το άρθρο 3 του Νόμου αρ.13 του 1974, το οποίο έχω ήδη παραθέσει αυτούσιο. Αναφορικά με την επίδικη παράλειψη . συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις που την καθιστούν προσβλητη με ακυρωτική προσφυγή, όπως αυτές 10 διατυπώνονται στο πιο κάτω απόσπασμα από τα _ Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου τηςΕπικρατείας 1929-1959,0.234: "Παράλειψις οφειλομένης νομίμου ενεργείας ^ Η αίτησις ακυρώσεως δύναταινα ασκηθή ου μόνον κατά παρανόμου ρητής πράξεως της Διοικήσεως αλλά και κατά παραλείψεως, όπως αύτη προβή εις οφειλομένην νόμιμον ενέργεια: 122

(44),127

(46). ^0 Παράλειψις οφειλομένης νομίμου ενέργειας προσβλητη επί ακυρώσει δι' αιτήσεως προς το Συμβούλιον Επικρατείας δύναται να υπάρξη μόνον οσάκις δια σαφούςδιατάξεωςηΔιοίκησις υποχρεούται 25 εις συγγεκριμένην ενέργειαν προς ρύθμισιν ωρισμένης σχέσεως. Της ενεργείας μη επιβαλλομένης ρητώς υπό του νόμου καισυνεπώς μηούσης υποχρεωτικής διατην Διοίκησιν, η παράλειψίς της Διοικήσεως ίνα ενεργήση, και ή εκ της παραλείψεως τεκμαιρομένη άρνησις δεν 30 συνιστούν εκτελεστάς πράξεις, άλλως τεκμαίρεται, ότι η ενέργεια ανήκει εις την διακριτικήν ευχέρειαν της διοικήσεως, εντός της σφαίρας της οποίας δεν είναι νοητήπαραλειψιςοφειλομένης ενεργείας." Η νομολογία μας έχει υιοθετήσει την αρχή όπως διατυπώνεται στο πιο πάνω απόσπασμα. Αναφέρω ενδεικτικά τις υποθέσεις The Cyprus TanneryLtd v. The Republic

(1979)3C.L.R. 405, ΑνδρέαςΧριστοδονλίδης& Αλλοι ν . Αημοκρατίας(Αναθεωρητική Έφεση αρ. 448 - ^0 15/11/1990), Π.Ο.Ε.Ν. και Αλλοι ν. Δημοκρατίας (Προσφυγήαρ.248/88 -5/6/89), ΙωάννηςΦάκα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (Προσφυγή αρ. 132/89 -23/6/1990),Ζωούλα 3400 4ΑΛ.Δ. Μαρκουλλίδουκ.α.ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Βασιλειάδον ν. Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών (Προσφυγή αρ. 135/90-30/4/1992),και Ekaterini Costea v. The Republic

(1983)3 C.L.R. 115, στην οποία το Δικαστήριο είπε επί τουπροκειμένου ταεξής στησ.123: 5 "Omissions of the administration are of an executorycharacter, only if they emanate from failure of the admi­ nistration to act in the face of a mandatory legal provi­ sion requiring the administration to take action. Only if 10 the act is ordained by law, can the inaction of the admi­ nistration rank as an executory act amenable to review. In the absence of such a provision, failure to act is but an expression of the discretionary powers of the administra­ tion and is consequently not justiciable in isolation from 15 the discretionary powers otherwise vestedin the adminis­ tration. (See Conclusions from Jurisprudence of the * Greek Council of State 1929-59, p. 243)." Στις αυθεντίες Xenophontos (ανωτέρω) και Yialousa 20 SavingsBank(ανωτέρω) αποφασίστηκεότι για να έχει το Δικαστήριο αυτό δικαιοδοσία να επιληφθεί προσφυγής αναφορικά με παράλειψη αρμόδιας δημόσιας αρχής να συμμορφωθεί με την πρόνοια του άρθρου 29 του Συντάγματος, το αντικείμενο της γραπτής αίτησης ή του 25 παραπόνου πουυποβλήθηκε σ' αυτήνκάτωαπότο εν λόγω άρθρο, πρέπει να εμπίπτει στην ακυρωτική δικαιοδοσία τουΔικαστηρίουκάτωαπότοάρθρο 146 του Συντάγματος. Η επίδικη παράλειψη πληροί τις προϋποθέσεις εκτελεστότητας όπως καθορίστηκαν στις δύο πιο πάνω 30 υποθέσεις, εφόσον αναφέρεται σε ιεραρχική προσφυγή εναντίον σχεδίου βελτίωσης, διαπλάτυνσης και ευθυγράμμισης δημόσιας οδοΰ,που έγινε βάσει τουάρθρου 12 τουΝόμου,Κεφ.96,όπωςτροποποιήθηκε,του οποίουη γνωστοποίηση συνιστά πράξη εκτελεστικής αποκλειστικά 35 φύσης που υπόκειται, ως εκ τούτου, στον ακυρωτικό έλεγχο του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Βλέπε επί του προκειμένου τις υποθέσεις Pelides v.Republic, 3 R.S.C.C. 13,Maliotis & Others v.Municipality of Nicosia

(1964)3 C.L.R. 75,Nemitsas Industries Ltd v.Municipal Corpora40 tion of Limassoi

(1967)3 C.L.R. 134, και Charalambides & Others v.Republic

(1984)3C.L.R. 1516. Απ' όσα έχω αναφέρει πιο πάνω προκύπτει ότι ο 3401 Πογιατζής, Δ. Μαρκουλλίδου κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)επίδικος ισχυρισμός των Καθ' ων ηΑίτηση δεν ευσταθεί και ότι η δεδομένη επίδικη παράλειψη του Υπουργού Εσωτερικών να εκδώσει το ταχύτερο την απόφαση του πάνωστις ιεραρχικές προσφυγές των Αιτητών καινατην κοινοποιήσει σ' αυτούς "αμελλητί", σύμφωνα με τις 5 επιτακτικέςπρόνοιες τουάρθρου 18

(2)τουΝόμου Κεφ.96 καιτουΝόμουαρ.13/74, παράλειψηπουσυνεχίζεται μέχρι σήμερα, είναι προσβλητη κάτω από το άρθρο 146 του Συντάγματος. Η εν λόγω παράλειψη είναι επίσης παράνομη γιατί παραβιάζει τις πιο πάνω νομοθετικές 10 πρόνοιες. Υπόκειται, ως εκτούτου,σε ακύρωσησύμφωνα μετοάρθρο146.4(γ) του Συντάγματος. Οι Αιτητές δικαιούνται στη θεραπείαπουζητούν στην παράγραφο (Δ) του αιτητικού της παρούσας κοινής ^ προσφυγής τους. Ηεπίδικηπαράλειψηκηρύσσεται άκυρη στην ολότητα της και ό,τι παραλείφθηκε έδει να είχε εκτελεστεί.Δεν εκδίδεταιδιαταγήαναφορικάμετα έξοδα. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει ^0 μερικώςχωρίςέξοδα. 3402