4 Α.ΑΛ. 28Σεπτεμβρίου,1992 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. 397/91). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προκατάληψη — Πρέπει να καταδειχθεί με βαβαιότητα και να προκύπτει από επίσημα στοιχεία — Τεταμένεςσχέσειςπροϊσταμένου και υφισταμένου στο πλαίσιο υπηρεσίας δεν τεκμηριώνειπροχατάλιιψη. 10 Ο αιτητής προς υποστήριξη της προσφυγής του κατά της προαγωγής του ενδιαφερόμενου μέρους, υποστήριζε ανάμεσα σε άλλαπωςτόσον ηεμπιστευτικήτου έκθεση γιατο 1989 όσον καιη σύσταση που έδωσε ο Διευθυντής υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους έπασχανλόγω προκατάληψηςτου Διευθυντή εναντίον του λόγωτηςσυνδικαλιστικής τουδράσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισεότι: 15 20 Η έλλειψη αμεροληψίας προϊσταμένου ή του διορίζοντος σώματος, πρέπει να καταδειχθεί με βεβαιότητα, και ότι πρέπει, κατά κανόνα,να προκύπτει απότα επίσημα στοιχεία. Ηύπαρξη εξάλλου τεταμένων σχέσεων μεταξύ προϊσταμένου και υφισταμένου στο πλαίσιο της υπηρεσίας δεν τεκμηριώνει αφευατής προκατάληψη. Στην προκείμενη περίπτωση δεν έχει έλθει τίποτε σε φως που να αποκαλύπτειπροκατάληψη ήναδημιουργεί αμφιβολίες γιατην αμεροληψία του Προϊσταμένου στην κρίση της αξίας, ικανοτήτων 3427 Οικονόμου ν.Δημοκρατίας
(1992)καιαφοσίωσηςτουαιτητήστηνεργασίατου. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 5 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Hadjiioannouv.Republic
(1983)3C.L.R. 1041· Papadopoullosv.Republic
(1985)3C.L.R. 405Christou v.Republic
(1980)3C.L.R.437· Othonos v.Republic
(1987)3C.L.R. 36215 Kontemeniotisv.CB.C.
(1982)3C.L.R. 1027SoteriadouandOthers v.Republic
(1985)3C.L.R.
- Προσφυγή. 20 Προσφυγή με την οποία ο αιτητής προσβάλλει την απόφαση των καθ* ων ηαίτηση ημερομηνίας 17/12/90,με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος προάχθηκε στη θέση Ασφαλιστικού Λειτουργού ΠρώτηςΤάξης,αντίαυτού. 25
- Παπαγεωργίου, γιατον αιτητή.
- Κληρίδης, Ανώτερος Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας, για τους καθ'ωνη αίτηση. 30 Cur.adv. wit. ΠΙΚΗΣ,Δ.:Ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση. Μετην προσφυγήτου αιτητήτέθηκεπροςαναθεώρησηη απόφαση της Ε.Δ.Υ., της 27/12/90, με την οποία ο Αιμίλιος 35 Χριστοφή προάχθηκεστηθέση Ασφαλιστικού Λειτουργού Πρώτης Τάξης. Τόσον ο αιτητής, όσον και το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχαν τα προβλεπόμενα από το σχέδιο υπηρεσίας προσόντα για προαγωγή, το σημαντικότερο των οποίων ήταν τριετής υπηρεσία στη 40 θέση Ασφαλιστικού Λειτουργού Δεύτερης "Τάξης. Η υπεροχήτουενδιαφερομένου μέρους έναντι του αιτητήσε αρχαιότητα, η οριακή του υπεροχή σε αξία, όπως διαγράφεται στις εμπιστευτικές εκθέσεις, σεσυνδυασμόμε 3428 4ΑΛΛ. Οικονόμουν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. τη σύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος, καθιστούσε την επιλογή του όχι μόνο εφικτή αλλά και φυσιολογική. Το μόνο στοιχείο το οποίο έτεινε να μειώσει τη μεταξύ τους διαφορά, ήταν τα υπέρτερα ακαδημαϊκά προσόντα 5 του αιτητή,παράγονταςήσσονος σημασίας,όπως έχεικατ' επανάληψη νομολογηθεί, εφόσο δεν καθιερώνεται από το σχέδιο υπηρεσίας ως παρέχοντα πλεονέκτημα στον κάτοχο τους [βλ. μεταξύ άλλων, Hadjiioannou v. Repu blic
(1983)3.C.L.R. 1041, και Papadopoulos v. Republic 10
(1985)3C.L.R.405]. Εκτός αν καταφανεί ότι τα στοιχεία που λήφθηκαν υπόψη για τον προσδιορισμό της καταλληλότητας των υποψηφίων για προαγωγή ήταν για οποιοδήποτε λόγο 15 απαράδεκτα, ηαπόφασηπρέπει να επικυρωθεί ως έγκυρη έκφραση της διοικητικής βούλησης. Η απόφαση αιτιολογείται με αναφορά στα γεγονότα που τείνουν να διαφωτίσουν την καταλληλότητα των υποψηφίων για προαγωγή, μεγνώμονα τακριτήρια πουθέτει ο νομοθέτης 20 - της αξίας, προσόντων και αρχαιότητας. Οι ενστάσεις του αιτητή στην επάρκειατης αιτιολόγησης τηςαπόφασης κρίνονταιανεδαφικές. Ο αιτητής υπέβαλε ότι ένα από τα στοιχεία που 25 συνεκτιμήθηκαν -η εμπιστευτική έκθεση του 1989 -ήταν απαράδεκτη ενόψει της προκατάληψης του Προϊσταμένου του Τμήματος έναντι του αιτητή. Προκατειλημμένη πρέπει επίσης, κατάτον ισχυρισμό του αιτητή,να θεωρηθεί και η σύσταση που έδωσε υπέρ του ενδιαφερόμενου μέρους. 30 Συνάγεται απότους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην αγόρευση του αιτητή, ότι γενεσιουργός αιτία για την προκατάληψη του Προϊσταμένου αποτέλεσε η ν συνδικαλιστική δράση του αιτητήη οποία,όπως υπέβαλε, ^ , δεν έπρεπε να προκαλέσει την αντίδραση του 35 Προϊσταμένου του αλλά να προσελκύσει τον έπαινο του λόγω της ωφέλειας που επέφερε στην Υπηρεσία. Στη γραπτή αγόρευση του αιτητή γίνεται αναφορά σε σειρά περιστατικών που,κατά την εισήγηση του, αποκαλύπτουν την προκατάληψη του Προϊσταμένου του. Η πιο κάτω 40 δήλωση αποτελεί την επωδό αυτής της εισήγησης: ".... Τους ισχυρισμούς του αυτούς προτίθεται να τους υποστηρίξει και αποδείξει με 'ένορκη μαρτυρία' σε αργότεροστάδιο." 3429 Πικής, Δ. Οικονόμουν.Δημοκρατίας
(1992)Δεν προσάχθηκε καμιά μαρτυρία που να θεμελιώνει οποιουσδήποτε από τους προβληθέντες ισχυρισμούς για την ύπαρξη προκατάληψης. Συνεπώς, οι φάκελοι της υπόθεσης παραμένουν τα μόνα στοιχεία τα οποία ο αιτητής μπορεί να επικαλεσθεί για την τεκμηρίωση των 5 ισχυρισμών του. Σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις οποίες γίνεται εκτενής αναφορά από το δικηγόρο της Δημοκρατίας, καταδεικνύει ότι η έλλειψη αμεροληψίας 1 0 προϊσταμένου ή του διορίζοντος σώματος, πρέπει να καταδειχθεί με βεβαιότητα, και ότι αυτή πρέπει, κατά κανόνα, να προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία [βλ. μεταξύ άλλων, Christou v. Republic
(1980)3 C.L.R. 437, και Othonos v.Republic
(1987)3 C.L.R. 362]. Η ύπαρξη 1 5 εξάλλου τεταμένων σχέσεων μεταξύ προϊσταμένου και υφισταμένου στο πλαίσιο της υπηρεσίας, δεν τεκμηριώνει αφεαυτής προκατάληψη [βλ. Kontemeniotis v. C.B.C.
(1982)3 C.L.R. 1027].Ηαπόφαση της Ολομέλειας στη So· teriadou and Others v. Republic
(1985)3 C.L.R. 300, 2 0 παρέχει σαφείς ενδείξεις ως προς τα στοιχεία τα οποία είναι αναγκαία για τη θεμελίωση προκατάληψης. Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει έλθει τίποτε σε φως που να αποκαλύπτει προκατάληψη ή να δημιουργεί αμφιβολίες για την αμεροληψία του Προϊσταμένοου στην 25 κρίση της αξίας, ικανοτήτων και αφοσίωσης του αιτητή στην εργασίατου. Ηπροσφυγήκρίνεται ανυπόστατηκαιαπορρίπτεται. 30 Η επίδικη απόφαση επκυρώνεται βάσει του Άρθρου 146.4(a)τουΣυντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγήγιαταέξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 3430