clr/1992/1992_4_3485.pdf

(3)και

(6)— Απαιτείται όπως μαζί με τον κατάλογο των υποψηφίων που συστήνονται από την Συμβουλευτική Επιτροπή αναρτάται και η σχετική έκθεση — Ουσιώδης η παράλειψη ανάρτησης της έκθεσης — Καθιστά άκυρη την προπαρασκευαστική αυτή πράξη. 10 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Έννομο συμφέρον — Ο αιτητής, που δεν περιλήφθηκε στον κατάλογο των υποψηφίων που συστήνονταν από τη Συμβουλευτική Επιτροπή, είχε έννομο συμφέρον προσβολής της απόφασης μη διορισμού του, έστω κι αν η ένσταση του επ' αυτού απορρίφθηκε, εφόσον αν 15 20 25 συμπεριλαμβάνετο συνεντεύξεις. στον κατάλογο θα συμμετείχε στις Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Σύσταση Συμβουλευτικής Επιτροπής — Χρόνος σύστασης — Όταν υποβάλλεται η πρόταση της Ε.Ε.Υ — Ουσιώδη παράβαση του νόμου συνιστά η σύσταση της Συμβουλευτικής Επιτροπής μετά την υποβολή των αιτήσεων των υποψηφίων — Καταστρατήγηση του σκοπού του Νόμου που είναι ηδιασφάλιση της αμεροληψίας. Ο αιτητής, ο οποίος ήταν υποψήφιος γκχ τη θέση Προϊσταμένου Τομέα Εκπαιδευτικής Τεκμηρίωσης, προσέβαλετην 3485 Βαλανίδηςν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)προαγωγή και/ή διορισμό του ενδιαφερόμενου μέρους στην επίδικη θέση. Ηεπίδικη απόφασηπροσβλήθηκεκυρίωςγιαδύολόγους: 5 α) Παράνομη παράλειψη της Διοίκησης να αναρτήσει την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής με τον κατάλογο των υποψηφίων που συστήνει *και τους λόγους για τη σύσταση ή μη σύσταση τους όπως προνοούν οι παράγραφοι

(3)και

(6)του Αρθρου 35Β του σχετικού Νόμου. Σύμφωνα με την εισήγηση του ' 0 αιτητή η παράλειψη ήταν ουσιώδης αναφορικά με προπαρασκευαστική πράξη, της οποίας η ακυρότητα συμπαρασύρει καιτηντελική απόφασηπροαγωγής. - β) Η Συμβουλευτική Επιτροπήκατάπαράβασητου Νόμουδεν 1* συνεστήθη κατάτο χρόνο που υποβλήθηκε η πρόταση της Ε.Ε.Υ για πλήρωση της κενής θέσης, αλλά μετά και την τελευταία ημερομηνίαγιαυποβολή αιτήσεων. Από μέρους των καθ' ων η αίτηση προβλήθηκεπροδικαστική ένσταση ότι ο αιτητής δεν είχε έννομο συμφέρον προσβολής της επίδικης απόφασης, γιατί είχε υποβάλλει ένσταση για την μη σύσταση του η οποία όμως απορρίφθηκε με αποτέλεσμα τη μη συμπερίληψη του στονκατάλογο. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε OTL: 20 25

1. Αν ο αιτητής'συμπεριλαμβάνε™ στον κατάλογο,οπότε θα του εδίδετο και η ευκαιρία να κληθεί και εκείνος σε 30 συνέντευξη, σίγουρα θα είχε και εκείνος δυνατότητα επιτυχίας και προαγωγής, αφού μεταξύ τους τότε οι διάφοροι υποψήφιοι θα ήταν περίπου ισοδύναμοι, υπερτερώντας σε ορισμένους τομείς και υστερώντας σε άλλους και θα ελαμβάνετο και υπόψη για όλους το 35 αποτέλεσμα της συνέντευξης. Ως εκ τούτου,καταλήγωστο συμπέρασμα πως η μη συμπερίληψη του αιτητή στον κατάλογο υποψηφίωνδυνατόνα επηρέασε αυτόνδυσμενώς και απορρίπτω τον ισχυρισμό για τη μη ύπαρξη έννομου συμφέροντος. 40
2. Είναικαθαρό απότιςπρόνοιεςτουΑρθρου 35Β,ηυποχρέωση που υπάρχει είναι όχι μόνο για ανάρτηση του καταλόγου αλλά καιτης ίδιαςτης έκθεσης μετους λόγους συμπερίληψης ή μη στον κατάλογο του κάθε υποψηφίου καιπροφανώς ο 45 3486 4Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 Βαλανίδηςν.Δημοκρατίας κ.α. λόγος είναι, μεταξύ άλλων, η πλήρης ενημέρωση των υποψηφίων για να μπορούν να υποβάλλουν ανάλογατην ένσταση τους, δηλαδή με αναφορά στους λόγους μη συμπερίληψης τους. Αφού προφανώς οι προαγωγές εξαρτώνταιαπό σύγκριση τωνυποψηφίων,έτσι τόσο οιλόγοι μη σύστασης όσο καιοι λόγοι σύστασης είναι ουσιώδεις και επηρεάζουν άμεσα τις θέσεις καιταδικαιώματα όλων των υποψηφίων. Επιπρόσθετα, η δημοσιοποίηση της Έκθεσης, είναι και εχέγγυο αποτροπής αυθαίρετης συμπερίληψης ή αποκλεισμού υποψηφίων. Ως αποτέλεσμα βρίσκω πως η παράλειψη ανάρτησης της έκθεσης αποτελεί ουσιώδη παράβαση,πουκαθιστάάκυρητη νομικήδιαδικασία.
3. Αναφορικά μετον δεύτερο ισχυρισμό του αιτητή όσοναφορά τον χρόνοσύστασης τηςΣυμβουλευτικήςΕπιτροπής: Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Secretary of State for TradeandIndustry v.Langridge(C.A.) 12.2.91, Administra­ tive Law Reports 1992, σε σχέση με παράβαση νομοθετικής πρόνοιας, στην οποία αναφέρθηκε και η ευπαίδευτος συνήγορος τωνκαθ'ωνη αίτηση,"Thewholescope andpurpo­ seof theenactment must beconsidered, andonemust assessthe importance of the provision that hasbeen disregarded,and the relation of that provision to thegeneral object intended tobe secured by theAct. Inassessing theimportance of the provi­ sion, particular regard maybehadto its significance as apro­ tectionofindividual rights..." Έχοντας εξετάσει ταεπιχειρήματατων δύοπλευρών επί του προκειμένου,αποδέχομαιτηνάποψητου Αιτητή και ευρίσκω ότι η παράβασηαποτελεί ουσιώδηπαράβασηνόμου.
4. 'Οταν κάποια προπαρασκευαστική πράξη πάσχει, τότε συμ­ παρασύρεισεακυρότητακαιτηντελική. 35 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. ΑναφερόμενεςΥποθέσεις: 40 Secretary of State for Trade andIndustry v. Langridge (C.A.) 12/2/91 Administrative LawReports 1992Ioannou v.E.A.C.

(1981)3C.L.R. 280· 45 Agrotisv.E.A.C.

(1981)3C.L.R. 503- 3487 Βαλανίδης ν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)MichaelidesandOthers v.Republic

(1979)3 C.L.R.

1. Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο αιτητής ζητά δήλωση του 5 Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ' ων η αίτηση να προάξουν και/ή διορισθούν αναδρομικά από την 15.12.90 το ενδιαφερόμενο μέρος στη θέση Προϊσταμένου Τομέα Εκπαιδευτικής Τεκμηρίωσης, είναι άκυρηκαι στερείται εννόμου αποτελέσματος. 10 Α. Ταλιαδώρος για Κ.Χρνσοστομίδη, γιατο αιτητή. Ρ. Παπαέτη (δ/νις) Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ'ων ηαίτηση. 15 Cur. adv.vult. ΑΡΤΕΜΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή του ο αιτητής ζητά δήλωση του 20 Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση των καθ' ων η αίτηση, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας αρ. 2570, ημερ. 11.1.91, Γνωστοποίηση αρ. 51, με την οποία στην μόνιμη (Τακτικός Προϋπολογισμός) θέση Προϊσταμένου Τομέα Εκπαιδευτικής Τεκμηρίωσης 25 προήχθη και/ή διωρίσθη αναδρομικά από την 15.12.90 ο Χαράλαμπος Χ" Θεοδοσίου αντί ο αιτητής, είναι άκυρη και στερείται οποιουδήποτε αποτελέσματος. Ως λόγους προσβολής της προαγωγής προβάλλει την 30 αντίθεση της πράξης με τους Νόμους και ιδιαίτερα τις διατάξεις του περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου του 1969 (Νομός 10/69), όπως έχει τροποποιηθεί, στην αυθαίρετη και/ήκαθ'υπέρβαση και/ήκατάπαράβαση των αρχών χρηστής διοίκησης ενέργεια των καθ' ων η 3 ^ αίτηση, την ύπαρξη πλάνης για τα γεγονότα και το Νόμο, τη μη ύπαρξη δέουσας έρευνας και αιτιολογίας και την αποτυχία επιλογής του καλύτερου και καταλληλότερου υποψηφίου για τηθέση. 40 Η προκήρυξη της θέσης έγινε με σχετική δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερ. 21.9.
2. 3488 4Α.Α.Δ. Βαλανίδηςν.Δημοκρατίαςκ.α. Αρτεμης,Δ. Στις 3.10.90 ο αιτητής υπέβαλε αίτηση για προαγωγή/ διορισμό στη θέση, αλλά τελικά δεν συμπεριελήφθη στον κατάλογο των υποψηφίων που σύστησε η Συμβουλευτική Επιτροπή. Με επιστολή του ίδιου και των δικηγόρων του 5 (ημερ. 8.11.90, 12.11.90 και 24.11.90) ο αιτητής υπέβαλε ένσταση στην Ε.Ε.Υ. και ζήτησε αναθεώρηση του καταλόγου που ετοίμασε η Συμβουλευτική Επιτροπή. Η ένσταση του απορρίφθηκε. Με πράξη και/ή απόφαση των καθ' ων η αίτηση, που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη 10 Εφημερίδα της Δημοκρατίας, που ανέφερα πιο πάνω, προήχθηκε και διορίστηκε αναδρομικάαπό τις 15/12/90το ενδιαφερόμενο μέρος,Χαράλαμπος Χ" Θεοδοσίου. Ένας από τους κύριους λόγους που προσβάλλεται η 15 απόφαση είναι η κατ' ισχυρισμό παράνομηπαράλειψη της Διοίκησης να αναρτήσει την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής με τον κατάλογο των υποψηφίων που συστήνει και τους λόγους για τη σύσταση ή μη σύσταση τους, όπως προνοούν οι παράγραφοι

(3)και

(6)του άρθρου 35Β του 20 σχετικού Νόμου. Είναι η θέσητου αιτητή ότι η παράλειψη αυτή αποτελεί ουσιώδη διαδικαστική παράλειψη που καθιστά την διαδικασίαάκυρηκαι ως προπαρασκευαστική πράξη συμπαρασύρει κατά συνέπεια και την τελική απόφαση προαγωγής. 25 Από την πλευρά της η ευπαίδευτη συνήγορος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίζεται ότι η υποχρέωση είναι μόνο για ανάρτηση των καταλόγων και όχι της ίδιας της έκθεσης, αλλά προχωρεί και υποβάλλει επίσης το επιχείρημα ότι 30 αφού δόθηκε η ευκαιρία στον αιτητή να υποβάλει την ένσταση του, η οποία απορρίφθηκε και κατέληξε στη μη συμ-περίληψή του στον κατάλογο, η τελική απόφαση της Ε.Ε.Υ. δεν τον επηρέαζε και γι' αυτό δεν είχε έννομο συμφέρον γιαναπροσβάλει τηντελική πράξη. 35 Έχοντας εξετάσει τα επιχειρήματα των δύο πλευρών, βρίσκω πως, αν ο αιτητής συμπεριλαμβένετο στον κατάλογο, οπότε θα του εδίδετο και η ευκαιρία να κληθεί και εκείνος σε συνέντευξη, σίγουρα θα είχε και εκείνος 40 δυνατότητα επιτυχίας και προαγωγής, αφού μεταξύ τους τότε οι διάφοροι υποψήφιοι θαήτανπερίπου ισοδύναμοι, υπερτερώντας σε ορισμένους τομείς και υστερώντας σε άλλους και θα ελαμβάνετο και υπόψη για όλους το 3489 Αρτεμης,Δ. Βαλανίδηςν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)αποτέλεσμα της συνέντευξης. Ως εκ τούτου,καταλήγω στο συμπέρασμα πως η μη συμπερίληψη του αιτητή στον κατάλογο υποψηφίων δυνατό να επηρέασε αυτόν δυσμενώς καιαπορρίπτωτον ισχυρισμό για τη μηύπαρξη έννομου συμφέροντος. Τώρα θα πρέπει να εξετάσω τις συνέπειες της παράλειψης ανάρτησης της έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπής. Αν η παράλειψη αποτελεί ουσιώδη παράβαση των προνοιών του νόμου,τότε ηδιαδικασίααποκλεισμού 10 του αιτητή ήταν παράνομη. Είναι καθαρό από τις πρόνοιες του άρθρου 35Β, ότι η υποχρέωση που υπάρχει είναι όχι μόνο για ανάρτησητου καταλόγου αλλά και της ίδιας της έκθεσης με τους λόγους συμπερίληψης ήμη στον κατάλογο του κάθε υποψηφίου και προφανώς ο λόγος 15 είναι, μεταξύ άλλων, ηπλήρης ενημέρωση των υποψηφίων για να μπορούν να υποβάλλουν ανάλογα την ένσταση τους, δηλαδή με αναφοράστους λόγους μη συμπερίληψης τους. Αφού προφανώς οι προαγωγές εξαρτώνται από σύγκριση των υποψηφίων, έτσι τόσον οι λόγοι μη 20 σύστασης όσον και οι λόγοι σύστασης είναι ουσιώδεις και επηρεάζουνάμεσα τις θέσεις και ταδικαιώματαόλων των υποψηφίων. Επιπρόσθετα,ηδημοσιοποίηση της Έκθεσης, είναι και εχέγγυο αποτροπής αυθαίρετης συμπερίληψης ή αποκλεισμού υποψηφίων. Ως αποτέλεσμα βρίσκω πως η 25 παράλειψη ανάρτησης της έκθεσης αποτελεί ουσιώδη παράβασηπου καθιστάάκυρη τηνομική διαδικασία. Το άλλο παράπονο του αιτητή για τη διαδικασία είναι ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή δεν συνεστήθη κατά το 30 χρόνο που απαιτεί ο νόμος, δηλαδή το χρόνο που υποβλήθηκε η πρόταση στην Ε.Ε.Υ. για πλήρωση της κενής θέσης, αλλά αυτή συνεστήθη μετά την τελευταία ημερομηνία για υποβολή αιτήσεων. Σκοπός του νομοθέτη ήταν, όπως υπεβλήθη στο Δικαστήριο, η σύσταση της 35 Συμβουλευτικής Επιτροπής πριν να γίνουν γνωστά τα ονόματα των υποψηφίων για να διασφαλίζεται η αμεροληψία ήνααποφεύγεταιέστω ηυποψία μεροληψίας. Γι' αυτό το λόγο, υπέβαλε ο αιτητής, η διαδικασία σύστασης της Επιτροπής ήταν παράνομη και άκυρη. Από 40 πλευράς των καθ' ων η αίτηση, υπεβλήθη ότι η σχετική πρόνοια είναι απλώς ενδεικτική και δεν συνεπάγεται ακυρότητα. 3490 5 4ΑΛ.Δ. Βαλανίόηςν.Δημοκρατίας κ.α. Αρτεμης, Δ. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεσηSecretary of State for Tradeand Industry v. Langridge (C.A.) 12.2.91, Ad­ ministrative Law Reports 1992, σε σχέση με παράβαση νομοθετικής πρόνοιας, στην οποία αναφέρθηκε και η 5 ευπαίδευτοςσυνήγορος των καθ' ων η αίτηση,"The whole scope andpurpose of theenactmentmustbe considered, and one must assess the importance of the provision that has been disregarded, andtherelation of thatprovision tothege­ neral object intended to be secured by the Act. Inassessing 10 the importance of the provision, particular regard may be hadtoits significance as aprotection of individual rights...". Έχοντας εξετάσει τα επιχειρήματα των δύο πλευρών επί του προκειμένου, αποδέχομαιτην άποψητου Αιτητή 15 και ευρίσκω ότι η παράβασηαποτελεί ουσιώδη παράβαση νόμου. Είναι καθιερωμένη αρχή πως όταν κάποια προπαρασκευαστική πράξηπάσχει,τότε συμπαρασύρει σε 20 ακυρότητα και την τελική. Στην υπόθεση Ioannou ν. E.A.C.

(1981)3 C.L.R. 280 στη σελ. 299 λέχθηκαν μεταξύ άλλωνταακόλουθα: "... independentintermediateparts of thewider composi25 te administrative action ...being alegal prerequisite to (the) final act,theirinvalidity, if any,renders all actswhich follow, including the final concluded act,null andvoid,as the invali­ dity of part of acomposite administrative action leads tothe invalidity of the final act,because thecomponent acts of the 30 action in their nature are not separate and independent of each other (see Papaleontiouv. the Republic,through the Public Service Commission

(1970)3 C.L.R. p. 54 at p. 62)." 35 (Δέστε επίσηςAgrotis v.EJLC

(1981)3 C.L.R.503 σελ. 513 και Michaeioudes and Others v. Republic

(1979)3 C.L.R.56p.71-72). Για τους πιο πάνωλόγους ηπροσφυγήεπιτυγχάνεικαι 40 ηεπίδικηαπόφασηακυρώνεταιμεέξοδαυπέρτουαιτητή. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. 3491