clr/1992/1992_4_3685.pdf

(1)Το γεγονός της μηεπιλογής των αιτητών για προαγωγή δεν αποτελεί, σύμφωνα με τη Νομολογία "παράλειψη" με το νόηματου Αρθρου 146.1 του Συντάγματος. "Παράλειψη", με το νόημα της παραγράφου1του Άρθρου * 146 του Συντάγματος, είναι παράλειψη οφειλόμενης κατά νόμο ενέργειας. Η μη προαγωγή των αιτητών, στην παρούσα υπόθεση, δενείναι παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας. Παράλειψη προϋποθέτει καθήκον επιβαλλόμενο απότο Νόμοκαιπαράλειψηεκτέλεσηςτου. 10

(2)Οι Κανονισμοί 26, 28, και 29 των Περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Διδακτικό Προσωπικό) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγαί και Συναφή Θέματα) Κανονισμών 1972 (205/72), κηρύχθηκαν άκυροι 15 στην υπόθεση Michaeloudesand Another v. The Republic ως κείμενοι εκτός του πλαισίου του εξουσιοδοτούντος Νόμου (Νόμος 10/69),ειδικότερα όσον αφοράτο Αρθρο 35

(2)του Νόμου αυτού. Τα Αρθρα 26 και 35

(2)του Νόμου τροποποιήθηκαν μεταΑρθρα 3και5 τουΝόμου53/79. 20 Έχει νομολογηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι όταν συγκεκριμένος κανονισμός κηρυχθεί άκυρος ως κείμενος εκτός του πλαισίου του εξουσιοδοτούντος νόμου ο Κανονισμός αυτός δεν καταργείται ή διαγράφεται αλλά 25 καθίσταται νεκρό γράμμα και δεν μπορεί να εφαρμοσθεί μετάαπότέτοιαακύρωση. Στις 22 Φεβρουαρίου 1985, με τη Κ.Δ.Π. 71/85 με τον Κανονισμό 3έγινεαναρίθμησητωνπιοκάτωΚανονισμών. •*"

(3)Συμφωνώ με την άποψη του Δικαστή Σαββίδη στην Papaioannou v.TheRepublic

(1987)3C.L.R.474. Πράγματι οι Κανονισμοί που είχαν κηρυχθεί ultra vires 35 είχαν επαναθεσπισθεί. Η επαναρίθμησή τους στους Κανονισμούς του 1985 οδηγεί εύλογα στο συμπέρασμαπως ο Νομοθέτης προβληματίστηκε και εξέτασε το ζήτημα της ύπαρξης των πιο πάνωκανονισμών. Θέλησενα τους δώσει ισχύ με τον τρόπο που αναφέρεταιστον Κανονισμό 3 των 40 Κανονισμών του 1985, δηλαδή την επαναρίθμησή. Δεν υπάρχει οτιδήποτετο μεμπτό στον τρόποπουο Νομοθέτης εξέφρασε τη βούληση του για την επαναθέσπιση των πιο πάνω Κανονισμών. Άλλωστε δεν χρειάζεται οποιοσδήποτε τελετουργικός τρόπος για την επαναθέσπιση νομικών 45 3686 4ΑΑ.Δ. Μυρτιώτηςκ.α. ν. Δημοκρατίας προνοιών. Είναι θεμιτή ακόμη και η θέσπιση Νόμου με αναφορά (by reference). Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1,το"κάθε άρθροΝόμου θα έχει ισχύν σαν ουσιαστικό νομοθέτημα χωρίς πρόλογο". ("Every section of the Law shall have effect as asubstantive enactmentwithout introductory words.") 5 Κάτω από τοφωςτωνπιοπάνω καταλήγω στοσυμπέρασμα ότι από την ημέρα πουτέθηκε σε ισχύ ο Νόμος 53/79 (29.6.79) (μετά την ακύρωση μέρους των Κανονισμών ως ultra vires) και μέχρι την ημερομηνία που τέθηκε σε ισχύν ο Τροποποιητικός Νόμος του 1987 (Νόμος 65/87 ημερ. 8.5.87), με τον οποίο καταργήθηκεκαιαντικαταστάθηκετοάρθρο 35τουβασικούνόμου οι κανονισμοί που προέβλεπαν για τηδιενέργεια προαγωγώναπό τους οικείους πίνακεςπροαξίμωνκαιγιατον τρόποκαταρτισμού τους ήταν σε ισχύ. Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας είχε υποχρέωση νατους εφαρμόσει, πράγμα το οποίο παρέλειψε να πράξει. Υπάρχει λοιπόν παραβίαση του νομικού καθεστώτος που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο πουλήφθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση. 10 15 20 Οι προσφυγές επιτυγχάνουν μεέξοδα. ΑναφερόμενεςΥποθέσεις: 25 Συμβουλίου Επικρατείας, Αποφάσεις 91/62,1137/63, 1862/63Ozturkv.Republic, 2R.S.C.C. 3530 Ulndayv. Republic, 3R.S.C.C. 13V PoliceAssociation andOthers v.Republic

(1972)3C.L.R. 1Cyprus Tannery v.Republic

(1980)3C.L.R. 405· Παπαγαπίου v. Δημοκρατίας

(1989)3Α.Α.Δ. 1604Μιλτιάδους καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1318· 40 MichaeloudesandAnother v.Republic

(1979)3C.L.R.56- 45 Papaioannou v.Republic

(1987)3C.L.R. 474Nicosia TechalemitCo. andAnother v. MunicipalityofNicosia

(1971)3C.L.R. 357- t 3687 Μυρτιώτηςκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)Andreas KoullapidesLtd., and Others v. MunicipalityofNicosia

(1970)2 C.L.R. 22Mayoretc. ofFamagusta v.Petridesand Others, 4 R.S.C.C.

1. 5 Προσφυγές. Προσφυγές με τις οποίες οι αιτητές ζητούν την ακύρωση της προαγωγής των 6 ενδιαφερομένων μερών στη θέσηΔιευθυντή Σχολείων Δημοτικής εκπαίδευσης. 10 Α.Σ. Αγγελίδης, για τους αιτητές στις υποθ. 147/87, 148/87 και347/
2. Κ. Ευσταθίου, γιατον αιτητήστην 284/
3. 15 Α. Παπαχαραλάμπους, γιατον αιτητήστην354/
4. Λ.Ν. Αονκά, για τον αιτητήστην411/
5. 20 Α. Δράκος,γιατον αιτητήστην43/
6. Γ. Φράγκου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους καθ' ων η αίτηση. Χ. Ιερείδης, γιατο Ε/Μ,Μαρία Παπαγαβριήλ. 25 Δ. Χατζηνέοτωρος, γιατο Ε/Μ, Δημοσθένους. Cur.adv.vult.30 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με τις προσφυγές αυτές ζητείται η ακύρωση της προαγωγής των 6 ενδιαφερομένων μερών στη θέση Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης. Οι 35 προσφυγές συνεκδικάστηκαν γιατί αντικείμενο τους είναι η νομιμότητα της ίδιας διοικητικής πράξης και γιατί εγείρουν κοινά νομικάκαιπραγματικά σημεία. Στο τελευταίο στάδιο της διαδικασίας, η προσφυγή 40 236/87 αποσύρθηκε και το Δικαστήριο την απέρριψε στις 21.5.
7. 3688 4 Α.Α.Δ. Μυρτιώτης κ.α. ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. Η αρμόδια αρχή, με έγγραφο της αρ. 365/68,520/86/Α και ημερομηνία 23.1.87, διεβίβασε έγκριση για πλήρωση 6 θέσεων προαγωγής Διευθυντή Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης. Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας 5 μελέτησε τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέλλους των Βοηθών Διευθυντών των υποψηφίων για προαγωγή στη θέση Διευθυντών Σχολείων Δημοτικής Εκπαίδευσης στις συνεδρίες της με ημερ. 3.2.87, 4.2.87, 5.2.87, 6.2.87, 10.2.87, 11.2.87, 12.2.87 και στις 13.2.87 10 πήρετην προσβαλλόμενη απόφαση. Πριν ασχοληθώ με τους νομικούς ισχυρισμούς για ακύρωση της επίδικης απόφασης πρέπει να παρατηρήσω ότι η 2η θεραπεία που ζητούν οι αιτητές στις προσφυγές 15 με αρ. 147/87,148/87,347/87,411/87,434/87δεν μπορεί να ικανοποιηθεί, ακόμα και σε περίπτωση που όλοι οι νομικοί ισχυρισμοί, πάνω στους οποίους βασίζονται οι προσφυγές αποδειχθούν βάσιμοι. Οι Αιτητές ζητούν "διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η άρνηση και/ή 20 παράλειψη του καθ'ου η αίτηση να προάξει τους Αιτητές στη θέση Διευθυντή Σχολείων Στοιχειώδους Εκπαίδευσης είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος". Η διακήρυξη που ζητούν οι Αιτητές αφορά την παράλειψη της Ε.Ε.Υ. να τους προάξει στις 25 επίδικες θέσεις και την κήρυξη της ως άκυρης από το Δικαστήριο. Το γεγονός της μηεπιλογής των Αιτητών για προαγωγή δεν αποτελεί, σύμφωνα με τη Νομολογία, "παράλειψη" με το νόημα του άρθρου 146.1 του Συντάγματος. 30 "Παράλειψη", με το νόημα της παραγράφου 1 του Άρθρου 146 του Συντάγματος, είναι παράλειψη οφειλόμενης με το νόμο ενέργειας. Η μη προαγωγή των αιτητών, στην παρούσα υπόθεση, δεν είναι παράλειψη 35 οφειλόμενης ενέργειας. Παράλειψη προϋποθέτει καθήκον επιβαλλόμενο απότο Νόμοκαι παράλειψη εκτέλεσης του. (Βλ. Στασινόπουλου - "Δίκαιον των Διοικητικών Διαφορών" - Έκδοση Τέταρτη, σελ.
8. Αποφάσεις· Ελληνικού Συμβουλίου Επικρατείας Αρ. 91/62, 1137/63, 40 1862/63 Turhan Μ. Ozturk and The Republic (Public Service Commission and Another) 2 R.S.C.C. 35,
9. Mustafa Hamza Uludagand The Republic (Public Ser­ vice Commission), 3 R.S.C.C. 131,
10. The Police Asso3689 Αρτεμίδης, Δ. Μυρτιώτης κ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)ciation and Others v. Republic (Ministry of Interior and Another)

(1972)3 C.L.R. 1, 23. Cyprus Tannery v, Republic

(1980)3 C.L.R. 405. Αγάπιος Παπαγαπίον v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 504/87 (Απόφαση δόθηκε στις 30 Ιουνίου, 1989), Αναθεωρ. Εφέσεις 789, 791 5 και 796, Κλέαρχος ΜιλτιάδονςκαιΑλλοι ν. Δημοκρατίας. Έτσι,ηαιτούμενη θεραπείαστη 2ηπαράγραφο των πιο πάνω προσφυγών με κανένα τρόπο δεν μπορεί να ευσταθήσει καιαπορρίπτεται. 10 Οι νομικοί ισχυρισμοί που προβλήθηκαν για ακύρωση των προσβαλλόμενων προαγωγώνείναι: _ (α)Έλλειψη δέουσας έρευνας γιαταπροσόντα. 15 (β)Πλάνηπερί ταπράγματα. (γ) Έλλειψη αιτιολογίας και έλλειψη ειδικής αιτιολογίας για την παραγνώριση του μεταπτυχιακού 20 προσόντος των Αιτητών. (δ) Μη τήρηση της διαδικασίας που προβλέπει το άρθρο 26

(3), αλλά και το άρθρο 35

(2)του Νόμου 10/69, δηλαδήηδιαδικασία σύνταξηςπινάκωνπροαξίμων. 25 ι / (ε) Ησύσταση πουπεριέχεται στην απόφασητηςΕ.Ε.Υ. δεν είναι απόφαση του Οικείου Τμήματος αλλά προσωπική σύσταση τουΟικείουΤμηματάρχη. (στ) Το ενδιαφερόμενο μέρος Λαφαζάνης, δεν αξιολογήθηκε για εκπαιδευτική υπηρεσία, γιατί δεν εργαζόταν στην Εκπαίδευσηαλλά βρισκόταν μεαπόσπαση στο Υπουργείο Προεδρίας. (ζ) Το ενδιαφερόμενο μέρος Θεόδουλος Θεοδούλου έτυχε παράνομαειδικής σύστασης. (η) Η ύπαρξη προκατάληψης αναφορικά με την αξιολόγηση για ταέτη 1975-80 του Αιτητή στην Προσφυγή 40 354/87. 3690 4Α.Α.Δ. Μυρτιώτηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. Θαασχοληθώπρώταμετον ισχυρισμό πουπροβλήθηκε στην Προσφυγή 148/87και στη συνέχεια υιοθετήθηκε και στις Προσφυγές μεαρ. 147/87 και347/87, σύμφωνα μετον οποίο οι προαγωγέςστις επίδικες θέσεις έπρεπεναγίνουν 5 βάσει διαδικασίας σύνταξης πινάκων προαξίμων, βάσει του άρθρου 26

(3)αλλά και του άρθρου 35

(2)του Νόμου 10/69, όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 53/79. Ο ισχυρισμός των Αιτητών είναι ότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία αυτήαπότην Ε.Ε.Υ., ηοποίακαι προχώρησε 10 αντίθεταμερητές πρόνοιες του Νόμου. Οι Αιτητές υπέβαλαν ότι οι πρόνοιες αυτές που εισήχθησαν μετιςτροποποιήσειςπουέφερεοΝόμος53/79 στις 29.6.79 (με τα άρθρα 3 και 5) μετέβαλε το νομικό 15 καθεστώς ακριβώς για να αρθεί η Δικαστική διαπίστωση στην απόφασηMichaeloudes and Another v. The Repu­ blic

(1979)3 C.L.R. 56 για την καθ' υπέρβαση της Νομοθετικής Εξουσιοδότησης του άρθρου 35

(2), όπως τότε ίσχυε, έκδοση των Κανονισμών 26, 28 και 29 της 20 Κ.Δ.Π. 205/72. Επίσης υποβλήθηκε ότι έστω και ανκάτω από άλληνομοθετική ρύθμισηπριντηνψήφισητουΝόμου 53/79κρίθηκαν σαν ultra vires οι Κανονισμοί 26, 28 και 29, με τη νέα νομοθετική ρύθμιση και τη νεώτερη κανονιστική ρύθμιση (Κ.Δ.Π.71/85) δεσμεύουν τηνΕ.Ε.Υ. 25 μέχρις ότουκυρηχθούνΔικαστικάultravires. Από τη δική της πλευρά η δικηγόρος των καθ' ων η αίτηση ισχυρίστηκε πως οι προαγωγές σε Διευθυντές καλώς δεν έγιναν με βάση πίνακα προαξίμων, γιατί οι 30 Κανονισμοί που προέβλεπαν γι* αυτούς τους πίνακες κρίθηκαν ότι ήταν ultra vires του Νόμου. Και εφόσον οι σχετικοί κανονισμοί που αφορούσαν την αξιολόγηση υποψηφίων και τη σύνταξη καταλόγου προαξίμων είχαν κηρυχθεί απότο Δικαστήριο ultra vires στην υπόθεση ΜΊ35 chaeloudes(πιό πάνω), δεν μπορούσαν να αποτελέσουν το νομικό υπόβαρθρο για τις προαγωγές που έγιναν με προσβαλλόμενη απόφαση. Η αναρίθμηση των Κανονισμών που έγινε με την Κ.Δ.Π. 71/85, είναι όπως υπεβλήθη στο Δικαστήριο νομοτεχνικής και όχι 40 ουσιαστικής φύσης και δεν μπορούσε από μόνη της να δώσει νομική υπόσταση και ισχύ σε Κανονισμούς που κρίθηκανultravires απότοΔικαστήριο. 3691 Αρτεμίδης,Δ. Μυρτιώτηςκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)Οι Κανονισμοί 26, 28 και 29 των Περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (Διδακτικό Προσωπικό) (Διορισμοί, Τοποθετήσεις, Μεταθέσεις, Προαγωγαί και Συναφή Θέματα) Κανονισμών 1972 (205/72), κηρύχθηκαν άκυροι στην υπόθεση Michaeloudes and Another v. The Repu- 5 blic (πιο πάνω), ως κείμενοι εκτός του πλαισίου του εξουσιοδοτούντος Νόμου (Νόμος 10/69), ειδικότερα όσον αφορά το άρθρο 35

(2)του Νόμου αυτού.Τα άρθρα26 και 35

(2)του Νόμου τροποποιήθηκαν με ταάρθρα3 και5 του Νόμου53/79,ταοποίακαιπαραθέτω. 10 "3. Το άρθρον 26 του βασικού νόμου τροποποιείται δια της εν αυτώ προσθήκης, ευθύς μετά το εδάφιον

(2)αυτού,του ακολούθου νέου εδαφίου: • " " 15

(3)Η διαδικασία προς πλήρωσιν κενής θέσεως δυνάμει του παρόντος άρθρου, περιλαμβάνουσα και πρόνοιαν περί καταρτισμού, περιεχομένου και δημοσιεύσεως πινάκων διοριστέων ήπροαξίμων, ωςθα ήτο η περίπτωσις, οίτινες έχουσι τα προς τούτο 20 καθωρισμένα προαπαιτούμενα,καθορίζεται." 5. Το άρθρον 35 του βασικού νόμου τροποποιείται ως ακολούθως 25 (α) Δια της διαγραφής της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1)αυτούκαιτης αντικαταστάσεως της διάτης ακολούθου νέας παραγράφου: (γ) βάσει των τελευταίων δύο υπηρεσιακών εκθέσεων 30 περί αυτού δεν αξιολογείται ως μη προάξιμος". (β)διά της διαγραφής του εδαφίου

(2)αυτού και της αντικαταστάσεως του διά του ακολούθου νέου εδαφίου: "

(2)Κατά την εξέταση των διεκδικήσεων των εκπαιδευτικών λειτουργών προς προαγωγήν λαμβάνονται δεόντως υπ'όψιν ηαξία,ταπροσόντα και η αρχαιότης συμφώνως προς διαδικασίαν ήτις 40 καθορίζεται." και (γ) διά της αντικαταστάσεως των εν τω εδαφίω

(3)3692 35 4Α.Α.Δ. 5 Μυρτιώτης κ.α. ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης,Δ. αυτού λέξεων 'εμπιστευτικάς' (γραμμή 2) και 'και τας επί τούτω συστάσεις του οικείου επιθεωρητού' (γραμμαί2και3)διάτων λέξεων 'υπηρεσιακός'και'και τας συστάσεις του οικείου Τμήματος Εκπαιδεύσεως αντιστοίχως.'" Έχει νομολογηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι όταν συγκεκριμένος κανονισμός κηρυχθεί άκυρος ως κείμενος εκτός του πλαισίου του εξουσιοδοτούντος νόμου 10 ο Κανονισμός αυτόςδενκαταργείταιήδιαγράφεται,αλλά καθίσταται νεκρό γράμμα και δεν μπορεί να εφαρμοσθεί μετάαπό τέτοια ακύρωση. Στις 22 Φεβρουαρίου 1985, με τη Κ.Δ.Π. 71/85 με-τον 15 Κανονισμό 3 έγινε αναρίθμηση των πιο κάτω Κανονισμών. 20 "3. OL Κανονισμοί 23, 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37 και 38 των βασικών κανονισμών αναριθμούνται αντίστοιχα σε Κανονισμούς 27, 28, 29, 30, 31,32,33,34, 35,36, 37, 38,39,40,41 και42." Στην υπόθεση Papaioannou v. The Republic

(1987)3 C.L.R. 474, ο Δικαστής κ. Σαββίδηςαναφερόμενος στους 25 πιοπάνωΚανονισμούς 26,28και29 είπε: 30 35 "I cannot share the view that by the enactment of the above amending law the old regulations which were de­ clared ultravires,wereautomatically revivedand became applicable. In my opinion, there must be, besides theen­ actment of the amending law, another positive action gi­ ving effect to the intention of the legislature by either making regulations incorporating theprevious ones or by enacting new ones. Suchaction,givingeffect totheintention of thelegislaturewas in fact taken by the enactment of the amending regulations of 1985 (No.71/85)whereby regulations 26, 28 and29 were reintroduced in the amen­ ded regulations. This, however, took place subsequently tothesub judice decision". 40 Συμφωνώ με την άποψη του Δικαστή κ. Σαββίδη. Πράγματι οι Κανονισμοί που είχαν κηρυχθεί ultra vires είχαν επαναθεσπισθεί. Η επαναρίθμησή τους στους 3693 Αρτεμίδης, Δ. Μυρτιώτηςκ.α.ν.Δημοκρατίας

(1992)Κανονισμούς του 1985 οδηγεί εύλογα στο συμπέρασμα πως ο Νομοθέτης προβληματίστηκε και εξέτασε τοζήτημα της ύπαρξης των πιο πάνω κανονισμών. Θέλησε να τους δώσει ισχύ με τον τρόποπουαναφέρεταιστον Κανονισμό 3 των Κανονισμών του 1985, δηλαδή την επαναρίθμησή. 5 Δεν υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, οτιδήποτε το μεμπτό στον τρόπο που ο Νομοθέτης εξέφρασε τη βούληση του για την επαναθέσπιση των πιο πάνω Κανονισμών. Άλλωστε δεν χρειάζεται οποιοσδήποτε τελετουργικός τρόπος για την επαναθέσπιση νομικών προνοιών. Είναι 10 ακόμη και θεμιτή η θέσπιση Νόμου με αναφορά (by refe­ rence) (Βλ. Nicosia Techalemit Co. andAnother v.Muni­ cipality of Nicosia

(1971)3 C.L.R. 357, Andreas Koullapides Ltd. and Others v.Municipality of Nicosia

(1970)2 C.L.R. 22, Mayor etc. of Famagustaand Petrides and 2 15 Others, 4 R.S.C.C. 71). Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 4 του Περί Ερμηνείας Νόμου,Κεφ.1, το "κάθεάρθροΝόμου θα έχει ισχύν σαν ουσιαστικό νομοθέτημα χωρίς πρόλογο". ("Every section of the Law shall have effect as a substantiveenactment without introductory words.") 20 Κάτω από το φως των πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι από την ημέρα που τέθηκε σε ισχύν ο Νόμος 53/79 (29.6.79) (μετά την ακύρωση μέρους των Κανονισμών ως ultra vires)και μέχρι την ημερομηνία που 25 τέθηκε σε ισχύν ο Τροποποιητικός Νόμος του 1987 (Νόμος 65/87ημερ. 8.5.87),με τον οποίο καταργήθηκεκαι αντικαταστάθηκε το άρθρο 35 του βασικού νόμου οι κανονισμοί, που προέβλεπαν για τη διενέργεια προαγωγών απότους οικείους πίνακεςπροαξίμων καιγια 30 τον τρόπο καταρτισμού τους, ήταν σε ισχύν. Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας είχε υποχρέωση να τους εφαρμόσει, πράγμα το οποίο παρέλειψε να πράξει. Υπάρχει λοιπόν παραβίασητου νομικού καθεστώτος που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο που λήφθηκε η 35 προσβαλλόμενη απόφαση. Για τους πιο πάνω λόγους οι προαγωγές ακυρώνονται με έξοδαυπέρτωναιτητών. 40 Οι προσφυγές επιτυγχάνουν με έξοδα. 3694