clr/1992/1992_4_3695.pdf

(2)~ Ένσταση επί της μεταθέσεως υπαλλήλου — Είναι ενδικοφανής προσφυγή — Απόφαση επί της ενστάσεως είναι εκτελεστή διοικητική πράξη. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Μεταθέσεις — Κυριότεροςλόγος το Δημόσιο συμφέρον — Πρέπει να σταθμίζονται οι πραγματικές ανάγκες της 10 υπηρεσίας με τις προσωπικές συνθήκες του υπαλλήλου — Μη στάθμιση των παραγόντων αυτών αποτελεί κατάχρηση και υπέρβαση εξουσίας. Διοικητική Πράξη — Αιτιολογία — Μπορεί να συμπληρώνεται από 15 τα στοιχεία τον φακέλου — Μπορεί να είναι λακωνική — Πρέπει να είναι σαφής για να καθίσταται δυνατός ο δικαστικός έλεγχος. 20 Ο αιτητής προσέβαλε με την προσφυγή του τόσο την αρχική απόφαση μετάθεσης του στην Λεμεσό όσο και την αρνητική απόφαση επίτης ενστάσεωςτου πάνω στοθέμα. Ως λόγους ακυρότητας επικαλέστηκε την έλλειψη δέουσας έρευνας καιτο αναιτιολόγητο της απόφασης. 25 Ο δικηγόροςτων καθ'ων η αίτησηπρόβαλε ωςπροδικαστικές ενστάσεις ότι η προσφυγή αναφορικά με την πρώτηαπόφαση ήταν εκπρόθεσμη γιατί είχε παρέλθει η προθεσμία των 75 ημερών για 3695 Κογκορόζηςν. Επ.Σιτηρών Κύπρουκ.α.

(1992)την προσβολή της, η δε προσφυγή κατά της δεύτερης απόφασης ήταν απαράδεκτη γιατί στρεφόταν κατά βεβαιωτικής πράξης εφόσον ηεπιστολή πουείχε υποβάλει ο αιτητής δεν ήταν ένσταση αλλά αίτημαθεραπείαςμεβάσητο Αρθρο 29 του Συντάγματος. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικηαπόφαση, αποφάσισε ότι:

(1)Η παράγραφος 3 του Άρθρου 146 του Συντάγματος προβλέπει, για άσκηση προσφυγής, επιτακτική και 10 ανελαστική προθεσμία 75 ημερών από την ημέρα που ο αιτητής λαμβάνειγνώση τηςπροσβαλλόμενηςαπόφασης. Η προσφυγή εναντίον της απόφασης της 24ης Ιανουαρίου, 1992, είναι απαράδεκτη ως εκπρόθεσμη, γιατί ο αιτητής 15 έλαβε γνώση αυτής πριν τις 20 Φεβρουαρίου, 1992, και η προσφυγήκαταχωρίστηκεστις 12 Μαΐου, 1992.

(2)Η σύνταξη ένστασης, με βάση τον Κανονισμό 14

(3), επαφίεται στον υπάλληλο. Το λεκτικό της ένστασης δεν *ν είναι ανάγκη να αναφέρει συγκεκριμένες λέξεις. Το Δικαστήριο κοιτάζει την ουσία,το σκοπό καιτη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Ο αιτητής υπέβαλε αιτιολογημένη ένσταση στο Διευθυντή για να τη διαβιβάσει, προφανέστατα,στην Επιτροπή,όπωςκαιέγινε. 25 Το έγγραφοτης20ης Φεβρουαρίου, 1992, είναι ένσταση.Δεν είναι αίτηση θεραπείας με βάση το Άρθρο 29 του Συντάγματος. Η ένσταση προβλέπεται ρητά από τον Κανονισμό 14

(2). Καθορίζονται η κανονική προθεσμία μέσα στην οποία μπορεί να υποβληθεί και ο τρόπος υποβολής της -να είναι γραπτήκαινααναφέρονται οι λόγοι της ένστασης. Η Επιτροπή έχει καθήκον,μεβάσητον Κανονισμό 14

(3),να εξετάσει την ένσταση και να αποφασίσει γι'αυτή. Η ένσταση που προβλέπεται στους Κανονισμούς είναι ενδικοφανής προσφυγή. Δεν ταυτίζεται με το γενικό δικαίωμα "του αναφέρεσθαι προς τας αρχάς", που διασφαλίζεται με το 40 Άρθρο 29 του Συντάγματος, ούτε και είναι αίτηση θεραπείας ή αναθεώρησης. Η απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου, 1992, δεν είναι βεβαιωτική, αλλά εκτελεστή διοικητική πράξη, στην οποία ενσωματώθηκε η απόφαση της 24ης Ιανουαρίου, 1992, γιατί ο αιτητής με την ένσταση 45 3696 30 35 4 Α.Α.Λ. Κογκορόζηςν.Επ.ΣιτηρώνΚύπρουκ.α. τουυπέβαλενέα στοιχεία. Ηαπόφασητης24ηςΙανουαρίου, 1992, έχασε την εκτελεστότητά τηςότανη δεύτερηεκτελεστή απόφασηκοινοποιήθηκε στον αιτητή. 5 1 ^ 15

(3)Η μετάθεση είναι αναγκαίο μέτρο για σκοπούς εύρυθμης λειτουργίας τηςυπηρεσίας,γιατογενικό δημόσιο συμφέρον και την προστασία των νομίμων δικαιωμάτων ή συμφερόντων των μελών της υπηρεσίας,περιλαμβανομένηςτης ίσης μεταχείρισης των υπαλλήλων. Οκυριότερος λόγος είναι το δημόσιο συμφέρον, η διασφάλιση της αποδοτικότητας και της κανονικής λειτουργίας μιας υπηρεσίας, αλλά και η προστασία των νομίμων συμφερόντων των υπαλλήλων. Η Επιτροπή πρέπει να προβαίνει στην αναγκαία έρευνα των πραγματικών αναγκών της υπηρεσίας και των προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων του υπαλλήλου, στα οποία να αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα πριν εκδώσει απόφαση. 20 Εξίσου σημαντικό στοιχείο, που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, είναι και η ταλαιπωρία που θα προκληθεί στον μετατιθέμενο υπάλληλο και στην οικογένεια του από τη μετάθεση. Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή, όπως αναφέρει το σχετικό πρακτικό, απλώς "έλαβε γνώση" των εγγράφωνκαι πιστοποιητικών που υπέβαλε ο αιτητής και αποφάσισε να μηναποδεχτείτοαίτηματου. 30 Ο αιτητής είχε προβάλει σοβαρότατους λόγους προσωπικούς,οικογενειακούς καιυγείας. 35 40 45 Είναι φανερόν,απότα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, ότι η Επιτροπή δεν προέβη στη δέουσα έρευνα, ούτε απέδωσε σημασία στα στοιχεία αυτά. Εν πάση περιπτώσει, δεν απέδωσε στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του αιτητή τη σημασία που έπρεπε. Δεν φαίνεται από το πρακτικό της να έχει σταθμίσει το συμφέρον της υπηρεσίας από τη μια πλευρά και την προστασία των νομίμων συμφερόντων του υπαλλήλου από την άλλη και έτσι να καταλήξει σε απόφασηστην ένσταση του. Η Επιτροπή, ως εκ τούτου, άσκησε τη διακριτική της 3697 Κογκορόζηςν. Επ.ΣιτηρώνΚύπρουκ.α.

(1992)εξουσία με ελαττωματικό τρόπο και η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αποτέλεσμα κατάχρησης και υπέρβασης εξουσίας.

(4)Ηαιτιολογία μιας διοικητικής πράξης αποτελεί την έκθεση 5 των πραγματικών και νομικών λόγων που οδήγησαν τη διοίκηση στην απόφαση της, καθώς και παράθεση των κριτηρίων με βάσηταοποία αυτήάσκησε τη διακριτικήτης ευχέρεια. Η αιτιολογία μπορεί να συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου. Δεν είναι ανάγκη να είναι 10 μακροσκελής. Μπορεί να είναι και λακωνική, ανάλογα με την περίπτωση. Ηαιτιολογία πρέπει να είναι διατυπωμένη με σαφήνεια, να αναφέρονται συγκεκριμένα στοιχεία στα οποία η διοίκηση στήριξε την ουσιαστική κρίση της, ειδικά για την κρινόμενη περίπτωση, σε τρόπο ώστε να είναι 15 εφικτός οδικαστικόςέλεγχος. Ο δικηγόρος της Επιτροπής δέχθηκε ότι η απόφαση δεν περιέχει καμιάαιτιολογία. Υπέβαλε,όμως,ότι ηαιτιολογία αποκαλύπτεταιαπό ταστοιχεία τουφακέλου. 20 Κανένα στοιχείο από τα έγγραφα που κατατέθησαν δεν φανερώνει οποιαδήποτε αιτιολογία. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει χωρίς έξοδα. 25 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Δημοκρατία ν. Ματθαίου,Α.Ε. 832,ημερ.12/7/90- ^Λ Sentonaris v. TheGreek CommunalChamber

(1964)C.L.R. 300· Vafeadis v.Republic

(1964)C.L.R. 454Pilatsis v.Republic

(1968)3C.L.R. 707- 35 Pierides v.Republic

(1969)3 C.L.R. 460Mouxourisv.Republic

(1972)3 C.L.R. 43· Matheou v.Republic

(1972)3 C.L.R. 304Lazawuv.Republic

(1973)3C.L.R. 82· Damianou v.Republic

(1973)3 C.L.R. 282· Karayiannis v.Republic

(1980)3C.LJi. 39- 3698 45 4ΑΛΛ. Κογκορόζης ν.Επ. ΣιτηρώνΚύπρουκ.α. Sofocleous v.Republic

(1982)3C.L.R. 786Isaias v.Republic

(1985)3C.L.R. 4905 Papadopoulosv. Republic

(1986)3C.L.R. 865Zachariou v.Republic

(1986)3C.L.R. 969· Demetriou v.Republic

(1986)3C.L.R. 2326Kammitsisv. Republic

(1987)3C.L.R. 384Poyiatzisv. Republic

(1987)3C.L.R. 1003- 15 Στρατή v.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)ΑΛΛ. 2018· Κούνουνα v. Δημοκρατίας

(1989)3(E)Α.Α.Δ. 2994- 20 Ιωάννουν. Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 1919· Pancyprian Federation ofLabour (PEO) v. BoardofCinematograph Films CensorgandAnother

(1965)3C.L.R. 27· 25 Nicolaidesv.MunicipalityofLatsia

(1987)3C.L.R. 1496· Δημοκρατία και Αλλος v.Φιλιππίδη

(1989)3(B)ΑΛΛ. 292Ορφανίόηςκαι Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ. 2207· 30 Κλεάνθους ν.Δημοκρατίας (Αρ. 1)

(1990)3ΑΛΛ. 2686· GevoLtdν. Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 3180. Προσφυγή. 35 40 Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση με την οποία μετάθεσαν τον αιτητή απότην 1.4.1992, από το Επαρχιακό Γραφείο Λάρνακας στο Επαρχιακό ΓραφείοΛεμεσού. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατοναιτητή. Κ.Βελάρης,για τους καθ'ωνη αίτηση. 4 5 Cur.adv. vult. 3699 Κογκορόζηςν. Επ. Σιτηρών Κύπρουκ.α.

(1992)ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο αιτητής με την προσφυγή αυτή ζητά τις πιο κάτωθεραπείες:"

1. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή 5 απόφαση των καθ' ων η αίτηση, η οποία περιέχεται στην επιστολή του καθ"ου ηαίτηση 2 ημερομ. 18.2.1992 με βάση την οποία μετατίθεται ο αιτητής από την 1.4.1992 από το Επαρχιακό Γραφείο Λάρνακας στο Επαρχιακό Γραφείο Λεμεσού είναι άκυρη, παράνομη 10 και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και ότι συμπαρασύρει σε ακυρότηταό,τι επηκολούθησε.
2. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή απόφαση του καθ' ου η αίτηση 1που περιέχεται στην 15 επιστολή 12.3.1992προς τον αιτητή με βάσητην οποία απορρίφθηκε η ένσταση του και επαναλήφθηκε η εμμονή στη μετάθεση από 1.4.92 είναι άκυρη και παράνομη." 20 Η Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου, (η "Επιτροπή"), είναι Οργανισμός Δημοσίου Δικαίου, που ιδρύθηκε και λειτουργεί με βάση τον περί Ελέγχου Σιτηρών Νόμο, (Κεφ. 68, Νόμοι Αρ. Α18/60, 54/62, 27/63, 30/64, 83/66, 189/89 και50/91). 2 5 Τα θέματα διάρθρωσης υπηρεσίας, διορισμού και μεταβολής καταστάσεων, περιλαμβανομένης μετάθεσης των υπαλλήλων της Επιτροπής, ρυθμίζονται από τους περί Επιτροπής Σιτηρών Κύπρου (Διάρθρωση και Όροι 30 Υπηρεσίας Υπαλλήλων) Κανονισμούς του 1986, που δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας Αρ. 2186 της 7ης Νοεμβρίου, 1986, Παράρτημα Τρίτο, Μέρος Ι,Κ.Δ.Π. 259/86, σελ.
3. 35 Οι μεταθέσεις διέπονται από τον Κανονισμό 14 που έχει:"14

(1)Ο Διευθυντής μετά από έγκριση της Επιτροπής μπορεί ναμεταθέτει οποιοδήποτε υπάλληλο 40 προς το συμφέρον της υπηρεσίας σε οποιοδήποτε Τμήμα ή Γραφείο της Επιτροπής άλλο από εκείνο στο 3700 4 Α.Α.Δ. Κογκορόζηςν.Επ. Σιτηρών Κύπρουκ.α. Στνλιανίδης, Δ. οποίοαυτόςδιορίστηκε ήκαιυπηρετεί. 5

(2)Υπάλληλος ο οποίος ενίσταται στη μετάθεση μπορεί μέσα σε 15 ημέρες από την κοινοποίηση σ' αυτόν της μετάθεσης να υποβάλει στην Επιτροπή μέσω του Διευθυντή γραπτή ένσταση στην οποία να αναφέρονται οι λόγοι της ένστασης. Ο υπάλληλος υποχρεούται να συμμορφωθεί προς τη μετάθεση ανεξάρτητα από την ένστασητου. 10

(3)Η Επιτροπή εξετάζει την ένσταση και αποφαίνεταιγι"αυτή." Τααναντίλεκταγεγονότα τηςυπόθεσης είναι:15 Ο αιτητήςκατέχει τη θέση του Ανώτερου Αποθηκάριου στην υπηρεσία της Επιτροπής. Ήταν τοποθετημένος στο Επαρχιακό ΓραφείοΛάρνακας. 20 Στις 30 Απριλίου, 1990, ενόψει του γεγονότος ότι θα άρχιζε διαδικασία πλήρωσης κενών θέσεων Ανώτερου Αποθηκάριου, ο Διευθυντής της Επιτροπής με επιστολή ζήτησε από τον αιτητή να δηλώσει αν ενδιαφερόταν για μετάθεση σεάλλο Επαρχιακό Γραφείο. 25 Ο αιτητήςαπάντησε αρνητικά. Στις 24 Ιανουαρίου, 1992, αποφασίστηκε η μετάθεση του αιτητή στο Επαρχιακό Γραφείο Λεμεσού από 1η 30 Απριλίου, 1992. Ηαπόφασηκοινοποιήθηκε στον αιτητήμεεπιστολή του Διευθυντή ημερομηνίας 18Φεβρουαρίου, 1992. 35 Στις 20 Φεβρουαρίου, 1992, ο αιτητής υπέβαλε στο Δι­ ευθυντήτοπαρακάτωέγγραφο:"Κύριε, 40 Αναφέρομαι εις την επιστολή σας ημερ. 18/2/92και αρ. φακ. Π114.1 σχετικά με το πιο πάνω θέμα και παρακαλώ θερμά όπως επανεξετασθή η απόφαση για 3701 Στυλιανίοης, Δ. Κογκορόζηςν.Επ.ΣιτηρώνΚύπρουκ.σ.

(1992)μετάθεση μου για τους πιο κάτωοικογενειακούς και προσωπικούς λόγους:

1. Έχω υπό την φροντίδα μου τους υπερήλικους γονείς της γυναίκας μου που είναι κλινήρεις. Η 5 πεθερά μου λόγω του ότι ο γιος της είναι αγνοούμενος έχει πάθει εγκεφαλικό από την στενοχώρια τηςκαιείναιεκτός τόπουκαιχρόνου, και είμαι υποχρεωμένος εις την κατάσταση που ευρίσκεται να τους βοηθώ τα απογεύματα διότι η 10 γυναίκα μου εργάζεται ή να την αντικαθιστώ στη δουλειά της για να τους περιθάλπη. (Πιστ. Γρ. Ευημερίας).
2. Η γυναίκαμουπουείναι εκτοπισμένη καθώςκαι 15 εγώ (γεγονός πουκατάτην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου δρα αποφασιστικάυπέρ μας)εργάζεται στον ιδιωτικότομέα μευπηρεσία 15χρόνιακαιτυχόν παραίτηση της είναι φυσικό ότι θαχάσει όλα τηςτα δικαιώματα. 20
3. Έχω αγοράσει διαμέρισμα τον Οκτώβριο του 1991 και κατοικήσει σ' αυτό την 1-2-92,το δε χρέος μουανέρχεταιστις £23.000= (Πιστ. επισυνάπτεται).
4. Είναι αδύνατοννα μεταβαίνωαπόΛάρνακα εις Λεμεσόν με το αυτοκίνητο μου διά τον λόγο ότι υποφέρω απόκαθίζησητων σπονδύλων πουπροήλθε μετάαπόαυτοκινητιστικό δυστύχημα,μετάτοοποίον έμεινα κλινήρης για 9 μήνες και Ι μήνα εις Αγγλίαν 30 όπου μετέβηκαγιαθεραπεία.Αποτέλεσματοδεξί μου πόδι είναι πιο κοντό και άκαμπτο,πράγμα που με δυσκολεύει να οδηγώ σε μεγάλες αποστάσεις. Μετάβαση μου με ταξί θα μου κοστίζει £97.= μηνιαίως, δηλ. £57= η μηνιαία κάρτα και 35 επιπρόσθετα £40.= από Λεμεσό εις λιμάνι διότι τα δρομολόγια των ταξίδεν θεωρούν το λιμάνι ως όρια Λεμεσού.Θαείναι αδύνατον ναεργάζομαιυπερωρίες όταν χρειάζεται διότι η τελευταία γραμμή των ταξί είναιη ώρα5 μ.μ.πουθαέχειως συνέπεια τηνμείωση 40 κατάπολύτουεισοδήματοςμου. 3702 4 Α.Α.Δ. Κογκορόζης ν.Επ. ΣιτηρώνΚύπρουκ.α. Στνλιανίδης, Δ.
5. Η γυναίκα μου υποβάλλεται από αρκετό χρόνο, σε ιατρική θεραπεία για γυναικολογικά προβλήματα πουαπαιτούνσημαντικά έξοδα (Πιστ.επιστυνάπτεται). 5
6. Έχω ήδη εργαστεί σε άλλες Επαρχίες (Αμμοχώστου μέχρι 1972, Κεντρικά και Επαρχιακό Λευκωσίας μέχρι 1984 και Λεμεσούγια μικρό χρονικό διάστηματο 1973). 10
7. Είμαι αρχαιότερος του προαχθέντος που παραμένει εις Λάρνακα και αυτού που προάχθηκε και παραμένειστηνΛευκωσία. 15 20 Υπενθυμίζω ότι όταν μου ζητήθηκε τον Απρίλη του 1990 ναυποβάλω εάν επιθυμώ αίτησηγια μετάθεση δεν εξεδήλωσα τέτοιο ενδιαφέρον ή επιθυμία, προφανώς γιατί ίσχυαν όλοιοι πιο πάνωλόγοι. 8.Τέλος αναφέρωότι από τον πρώτο γάμο μου έχω αποκτήσει ένα γιο 14 ετών που χρήζει της δικής μου φροντίδαςκαιεποπτείας. Έχωτηγνώμη ότι μεβάσηταπιο πάνωθαπρέπει να αναθεωρηθεί." 25 Επισύναψε υποστηρικτικό πιστοποιητικό από το Γραφείο Ευημερίας για την κατάσταση των δύο ηλικιωμένων γονιών της γυναίκας του, στο οποίο αναφέρονται, μεταξύ άλλων, ότι διαμένουν στο 30 Συνοικισμό Καμάρων και ότι ηπαρουσίατου αιτητήκαι της συζύγου του είναι απαραίτητη, γιατί οι ηλικιωμένοι γονείς χρειάζονται συνεχή φροντίδα και δεν έχουν άλλο συγγενικό πρόσωπο κοντά τους,πιστοποιητικό υγείας της συζύγου του από ειδικό ιατρό,πιστοποιητικά των χρεών 35 του και βεβαίωση για την αγορά του διαμερίσματος του καιτουυπόλοιπου τουτιμήματος. Με έγγραφο ημερομηνίας 25 Φεβρουαρίου, 1992, ο Δι­ ευθυντής έθεσε τα πιο πάνω ως θέμα στη συνεδρία της 40 Επιτροπήςπουέλαβε χώραστις28 Φεβρουαρίου,
8. Στις28 Φεβρουαρίου,1992, ηΕπιτροπήέλαβε αρνητική 3703 Στυλιανίδης, Δ. Κογκορόζηςν.Επ.ΣιτηρώνΚύπρουκ.α.

(1992)απόφαση.Το σχετικό πρακτικόέχει:"92.7.8Μετάθεση Ανώτερου Αποθηκάριου

1. Το Δ.Σ. έλαβε γνώση της πρότασης αρ. φακ. 5 Π.114.
2. ημερομηνίας 25 Φεβρουαρίου 1992 της επισυνημμένης επιστολής του Φρίξου Κογκορόζη προς το Διευθυντή για την μετάθεση του εις Λεμεσό και των διαφόρων άλλων πιστοποιητικών. 10
3. Δεν έγινε αποδεκτό το αίτημα του κ. Φρίξου Κογκορόζη, Ανώτερου Αποθηκαρίου στην Λάρνακα για παραμονή του στο Επαρχιακό Γραφείο Λάρνακος. (Φακ.Π.114.1.)" 15 Η αρνητική αυτή απόφασηκοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή του Διευθυντή ημερομηνίας 12 Μαρτίου,
4. Ο δικηγόρος της Επιτροπής πρόβαλε ότι η προσφυγή 20 είναι απαράδεκτη,γιατί:(α) Είναι εκπρόθεσμη, όσον αφορά την πρώτη θεραπεία·και 25 (β) Η απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου, 1992, δεν είναι εκτελεστήδιοικητικήπράξη,αλλάβεβαιωτική. Η παράγραφος 3 του Άρθρου 146 του Συντάγματος προβλέπει, για άσκηση προσφυγής, επιτακτική και 30 ανελαστική προθεσμία 75 ημερών από την ημέρα που ο αιτητής λαμβάνει γνώση τηςπροσβαλλόμενης απόφασης. Η προσφυγή εναντίον της απόφασης της 24ης Ιανουαρίου, 1992, είναι απαράδεκτηως εκπρόθεσμη, γιατί 35 ο αιτητής έλαβε γνώση αυτής πριν τις 20 Φεβρουαρίου, 1992, και η προσφυγή καταχωρίστηκε στις 12 Μαΐου,
5. Η -προσφυγή αναφορικά με την πρώτη θεραπεία, για 40 τους λόγους που θα εκτεθούν παρακάτω, είναι απαράδεκτη, γιατί η προσβαλλόμενη απόφασηέπαυσε να 3704 4 Α.Α.Δ. Κογκορόζηςν.Επ. Σιτηρών Κύπρουκ.α. Στυλιανίφης, Δ. . είναι εκτελεστή. Ο δικηγόρος της Επιτροπής ισχυρίστηκε ότι το έγγραφοτου αιτητήτης 20ής Φεβρουαρίου, 1992, που έχει 5 προεκτεθεί, είναι αίτημα θεραπείας με βάση το Άρθρο 29 του Συντάγματος και όχι ένσταση σύμφωνα με τον Κανονισμό 14

(2). Ο αιτητής δεν έγραψε σ' αυτό την λέξη "ενίσταμαι" ή "ένσταση", αλλά "αναθεώρηση". Ο αιτητής δεν προσκόμισε ενώπιον της Επιτροπής οποιοδήποτε 10 αποδεικτικό στοιχείο, αλλά πρόβαλε ισχυρισμούς, χωρίς την εισαγωγή νέων ουσιαστικών στοιχείων, ούτε προσκόμισε "σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό στο οποίο να αναφέρεται ότι οι παθήσεις του δικαιολογούσαν αναστολή της μετάθεσης του στο Επαρχιακό Γραφείο της 15 Λεμεσού". Δήλωσε ότι δεν υπάρχει έντυπο ή τύπος ένστασης, αλλά η σύνταξη της ένστασης επαφίεται στον υπάλληλο. Ο δικηγόρος του αιτητή, από την άλλη πλευρά, 20 εισηγήθηκε ότι το έγγραφο της 20ής Φεβρουαρίου, 1992, είναι ένσταση, σύμφωνα με τον Κανονισμό 14

(2), και υποβλήθηκε κανονικά μέσα στην προθεσμία των 15 ημερών στην Επιτροπή μέσω του Διευθυντή. Η Επιτροπή άσκησε την εξουσία της με βάση την παράγραφο

(3)του 25 Κανονισμού 14, η απόφαση της είναι εκτελεστή και υπόκειται στην Αναθεωρητική Δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τούτου. Η σύνταξη ένστασης, με βάση τον Κανονισμό 14

(3), 30 επαφίεται στον υπάλληλο. Το λεκτικό της ένστασης δεν είναι ανάγκη να αναφέρει συγκεκριμένες λέξεις. Το Δικαστήριο κοιτάζει την ουσία, το σκοπό και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Ο αιτητής υπέβαλε αιτιολογημένη ένσταση στο Διευθυντή για να τη 35 διαβιβάσει, προφανέστατα, στην Επιτροπή, όπως και έγινε. Το έγγραφο της 20ής Φεβρουαρίου, 1992, είναι ένσταση. Δεν είναι αίτησηθεραπείαςμεβάσητο Άρθρο 29 40 τουΣυντάγματος. Στο σύγγραμμα του Καθηγητή Π.Δ. Δαγτόγλου 3705 Στυλιανίδης,Δ. Κογκορόζηςν.Επ.ΣιτηρώνΚύπρουκ.α.

(1992)"Γενικό Διοικητικό Δίκαιο α'" 1977 - στη σελ. 222 εξετάζεται "το δικαίωμα του αναφέρεσθαι", που κατοχυρώνεται με τη διάταξη 10, παράγραφο 1, του Ελλαδικού Συντάγματος, η οποία αντιστοιχεί με το Άρθρο 29 του Συντάγματος της Κυπριακής 5 Δημοκρατίας. Στη συνέχεια γίνεται διάκριση με την ενδικοφανή προσφυγή.Στησελ. 223 διαβάζουμε:"3. Από τις 'απλές' αυτές διοικητικές προσφυγές διαφέρει η ε ν δ ι κ ο φ α ν ή ς π ρ ο σ φ υ γ ή . Όπως 10 μαρτυρεί και το όνομα,πρόκειται γιαπροσφυγήπου ο νόμος έχει διαμορφώσει με παρόμοιο τρόπο όπως ένα ένδικο μέσο, με την διαφορά ότι εγείρεται ενώπιον διοικητικού οργάνου και όχι δικαστηρίου. Μια προσφυγή θεωρείται ενδικοφανής μόνο αν ο νόμος 15 την προβλέπει ρητώς και καθορίζει προθεσμία ασκήσεως της. Η ενδικοφανής προσφυγή υποβάλλεται στο όργανο που ορίζει εκάστοτε ο νόμος: δηλαδή στο όργανο που 20 εξέδωσε την προσβαλλομένη πράξη, το ιεραρχικώς προϊστάμενο όργανο ήτο όργανο που ιδρύει ο νόμος ειδικώς για την κρίση της προσφυγής αυτής." Η ένσταση προβλέπεται ρητά από τον Κανονισμό 14 25

(2). Καθορίζονται η κανονική προθεσμία μέσα στην οποία μπορεί να υποβληθεί και ο τρόπος υποβολής της να είναι γραπτή και να αναφέρονται οι λόγοι της ένστασης. 30 Η Επιτροπή έχει καθήκον, με βάση τον Κανονισμό 14

(3),να εξετάσει την ένσταση και να αποφασίσει γι' αυτή. Η ένσταση που προβλέπεται στους Κανονισμούς είναι ενδικοφανής προφυγή. Δεν ταυτίζεται με το γενικό δικαίωμα "του αναφέρεσθαι προς τας αρχάς", που 35 διασφαλίζεται με το Άρθρο 29 του Συντάγματος, ούτε και είναι αίτηση θεραπείαςήαναθεώρησης. Η απόφαση της 28ης Φεβρουαρίου, 1992 δεν είναι βεβαιωτική, αλλά εκτελεστή διοικητική πράξη, στην 40 οποία ενσωματώθηκε η απόφαση της 24ης Ιανουαρίου, 1992, γιατί ο αιτητής με την ένσταση του υπέβαλε νέα 3706 4ΑΛΛ. Κογκορόζης ν.Επ. ΣιτηρώνΚύπρουκ.α. Στνλιανίοης, Δ. στοιχεία. Η απόφαση της 24ης Ιανουαρίου, 1992^ έχασε την εκτελεστότητά της όταν η δεύτερη εκτελεστή απόφαση κοινοποιήθηκεστον αιτητή. (Βλ. Δημοκρατία της Κύπρου ν. Γεώργιου Ματθαίου^ Αναθεωρητική 5 Έφεση Αρ. 832, (Απόφαση δόθηκε στις 12 Ιουλίου, 1990)). Ο αιτητήςπρόβαλεωςλόγουςακυρότηταςτην έλλειψη δέουσας έρευναςκαι έλλειψηαιτιολογίας. 10 Οι αρχές που διέπουντη μετάθεσηκαι τοδικαστικό έλεγχο αυτής έχουν αναπτυχθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο σε μεγάλο αριθμόυποθέσεων - (βλ.,μεταξύ άλλων, Stavros Sentonaris and The Greek Communal 15 Chamber, through The Director of Greek Education

(1964)C.L.R. 300- Costas Vafeadis and The Republic of Cyprus,throughThe Public Service Commission

(1964)C.L.R. 454- Simos Pilatsis v. Republic (Minister of Educationand Another)

(1968)3 C.L.R. 707*Nicos Pie20 rides v.Republic (Public Service Commission)

(1969)3 C.L.R.460- Christos P. Mouzouris v. Republic (Public Service Commission)

(1972)3 C.L.R.43 Andreas Matheou v. Republic (Public Service Commission)

(1972)3 C.L.R. 304-Sofoclis Lazarou v. Republic (Educatio· 25 nal Service Committee)

(1973)3 C.L.R. 82, 90-Damianos K.Damianouv.Republic (Minister of Interior and Another)

(1973)3 C.L.R. 282*Karayiannis v. Republic

(1980)3 C.L.R. 39· Sofocleous v. Republic

(1982)3 C.L.R. 786, 795-Isaias v. Republic

(1985)3 C.L.R. 490, 30 491,492· Papadopoulos v.Republic

(1986)3 C.L.R.865Zachariou v. Republic

(1986)3 C.L.R. 969" Demetriou * v.Republic

(1986)3C.L.R.2326- Kammitsis v. Republic

(1987)3C.L.R.384· Poyiatjis v.Republic

(1987)3C.L.R. 1003, 1008-Χριστίνα Σταυρινίδον Στρατή v.Κυπριακής 35 Αημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 159/88, (Απόφαση δόθηκε στις 13 Σεπτεμβρίου, 1989)-Αρ. Στυλιανή Πέτρου Κούνουνα ν. ΚυπριακήςΑημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 46/86, (Απόφαση δόθηκε στις 9 Δεκεμβρίου, 1989)Ζαχαρίας Ιωάννουν. ΚυπριακήςΔημοκρατίας, Υπόθεση 40 Αρ. 128/90,(Απόφασηδόθηκετην 1ηΙουνίου, 1990)). Η μετάθεση είναι αναγκαίο μέτρο για σκοπούς εύρυθμης λειτουργίας της υπηρεσίας, για το γενικό 3707 Στυλιανίδης,Δ. Κογκορόζηςν.Επ.ΣιτηρώνΚύπρουκ.α.

(1992)δημόσιο συμφέρον και την προστασία των νομίμων δικαιωμάτων ή συμφερόντων των μελών της υπηρεσίας, περιλαμβανομένης της ίσης μεταχείρισης των υπαλλήλων. Ο κυριότερος λόγος είναι το δημόσιο συμφέρον, η διασφάλιση της αποδοτικότητας και της κανονικής 5 λειτουργίας μιας υπηρεσίας, αλλά και η προστασία των νομίμων συμφερόντων των υπαλλήλων. Η Επιτροπή πρέπει να προβαίνει στην αναγκαία έρευνατων πραγματικών αναγκώντηςυπηρεσίαςκαιτων 10 προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων του υπαλλήλου, στα οποία να αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα πριν εκδώσει απόφαση. __ Εξίσου σημαντικό στοιχείο, πουπρέπει να λαμβάνεται 15 υπόψη, είναι και η ταλαιπωρία που θα προκληθεί στον μετατιθέμενο υπάλληλο και στην οικογένεια του από τη μετάθεση. Στην παρούσαυπόθεση,η Επιτροπή,όπως αναφέρειτο 20 σχετικό πρακτικό, απλώς "έλαβε γνώση" των εγγράφων και πιστοποιητικών που υπέβαλε ο αιτητής και αποφάσισενα μηναποδεχτείτο αίτημα του. Ο αιτητής είχε προβάλει σοβαρότατους λόγους - 25 προσωπικούς,οικογενειακούς καιυγείας. Είναι φανερό, από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, ότι η Επιτροπή δεν προέβη στη δέουσα έρευνα, ούτε απέδωσε σημασία στα στοιχεία αυτά. Εν πάση 30 περιπτώσει, δεν απέδωσε στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του αιτητή τη σημασία που έπρεπε. Δεν φαίνεται από το πρακτικό της να έχει σταθμίσει το συμφέρον της υπηρεσίας απότη μιαπλευρά και την προστασία των νομίμων συμφερόντων του 35 υπαλλήλου από την άλλη και έτσι να καταλήξει σε απόφασηστην ένστασητου. Η Επιτροπή, ως εκ τούτου, άσκησε τη διακριτική της εξουσία με ελαττωματικό τρόπο και η προσβαλλόμενη 40 απόφαση είναι αποτέλεσμα κατάχρησης και υπέρβασης εξουσίας. 3708 4Α.Α.Δ. Κογκορόζηςν.Επ.Σιτηρών Κύπρουκ.α. Στυλιανίδης, Δ. Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης αποτελεί την έκθεση των πραγματικών και νομικών λόγων που οδήγησαν τη διοίκηση στη απόφαση της, καθώς και παράθεση των κριτηρίων με βάση τα οποία αυτή άσκησε 5 τη διακριτική της ευχέρεια. Η αιτιολογία μπορεί να συμπληρώνεται από τα στοιχεία του φακέλου. Δεν είναι ανάγκη να είναι μακροσκελής. Μπορεί να είναι και λακωνική, ανάλογα με την περίπτωση. Η αιτιολογία πρέπει να είναι διατυπωμένη με σαφήνεια, να 10 αναφέρονταισυγκεκριμένα στοιχεία σταοποίαηδιοίκηση στήριξε την ουσιαστική κρίση της, ειδικά για την κρινόμενη περίπτωση, σε τρόπο ώστε να είναι εφικτός ο δικαστικός έλεγχος. -(Βλ., μεταξύάλλων,Pancyprian Fe~ deration of Labour (PEO) and 1. Board of Cinemato15 graph Films Censors,2. Minister of Interior of the Jtepublic of Cyprus

(1965)3 C.L.R. 27· Nicolaides v. Municipality of Latsia

(1987)3 C.L.R. 1496· Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλος ν. Σταύρου Φιλιππίδη, Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 862, 863, (Απόφαση δόθηκε 20 στις 14 Φεβρουαρίου, 1989)·Δημήτριος Ορφανίδης και Άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 416/88 και 445/88, (Απόφαση δόθηκε στις 25 Ιουνίου, 1990)· Σάββας Κ. Κλεάνθους ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 630/88, (Απόφαση δόθηκε στις 31 Ιουλίου, 25 1990)·Gevo Ltd. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 670/91, (Απόφαση δόθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου, 1992)). Η προσβαλλόμενη 30 αναιτιολόγητη. απόφαση είναι ολότελα Ο δικηγόρος της Επιτροπήςδέχθηκεότι ηαπόφασηδεν περιέχει καμιά αιτιολογία. Υπέβαλε, όμως, ότι η αιτιολογία αποκαλύπτεται από ταστοιχεία τουφακέλου. 35 Κανέναστοιχείο απότα έγγραφα πουκατατέθησανδεν φανερώνειοποιαδήποτεαιτιολογία. 40 Γιατουςπιοπάνωλόγους, ηπροσφυγήεπιτυγχάνει. Ηπροσβαλλόμενη απόφαση ακυρώνεται. 3709 Στυλιανίοης,Δ. Κογκορόζης ν. Επ.Σιτηρών Κύπρουκ.α.

(1992)Καμιάδιαταγήγιαέξοδα. Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειχωρίςέξοδα. 3710