clr/1992/1992_4_3959.pdf

(1)(β) τον Ν. 1/90και η δυνατότητα υπαγωγής σε αυτό της παραβίασης του καθήκοντος που επιβάλλει το Άρθρο 62

(2)του Νόμου. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι— Διαθεσιμότητα — Η όιάρχειάτης με βάση την επιφύλαξη του Άρθρου 85

(1)του Ν. 1/90 — Οι τρεις μήνες ακραίο όριο και όχι κατά κανόνα διάρκεια της εφάπαξ διαθεσιμότητας — Σχετικές διατάξεις στο Δεύτερο Πίνακα του 15 Ν ·im Διοικητικό Δίκαιο — Γενικές Αρχές — Αρχή του καθορισμού χρονικής διάρκειας εκτάκτου μέτρου — Όπου ο νόμος παρέχει εξουσία για τη λήψη έκτακτων μέτρων, με καθορισμό ανωτάτου χρονικού ορίου, επιβάλλεται ο καθορισμός απο τηνδιοίκηση της 20 χρονικής διάρκειας τον μέτρου (ΠονλΧονν.Δημοκρατίας)— Η αντιστοιχία του Άρθρου 48

(4)με την επιφύλαξη του Άρθρου 85

(1)τουΝ.1/90και ηαπόδοση σχετικής ερμηνείας. 25 Δημόσιοι Υπάλληλοι —Διαθεσιμότητα — Προϋποθέσεις νόμιμης επιβολής — Η διαθεσιμότητα δεν αποτελεί πειβαρχίχό αλλά 3959 Νικολάουν.Δημοκρατίας

(1992)διοικητικό μέτρο — Σημασία και συνέπειες. Ο αιτητής προσέβαλε τη θέση του σε διαθεσιμότητα και παράλληλα ζήτησε προσωρινό διάταγμα (βάσει του Κ.14 των περί Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Θεσμών 1962) αναστολής της εφαρμογής της επίδικης απόφασης, μέχρις εκδικάσεως της προσφυγής,λόγω της ισχυριζόμενης εξόφθαλμης παρανομίας της. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, *0 αποφάσισε ότι:

(1)Ο αιτητής δεν αμφισβήτησε ούτε έθεσε προς εξέταση την συνταγματικότητα των προνοιών του Αρθρου.62

(2)τουΝ. 1/90 με τον επιβαλλόμενο τρόπο [βλ. Improvement Board 15 of Eylenja v.Andreas Constantinou

(1967)1C.L.R. 167], οπόταν η επιχειρηματολογία του για παραβίαση των προνοιών του άρθρου 19του Συντάγματοςως εκ του λόγου του περιορισμού που θέτει το Αρθρο 62

(2), του Ν. 1/90 δεν μπορεί να εξεταστεί. 20

(2)Η παραβίασηοποιουδήποτε από τα καθήκοντα τα οποία επιβάλλει ο νόμος στους δημόσιους υπαλλήλους, συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα [βλ. Αρθρο 73

(1)(β)]και μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο πειθαρχικής έρευνας. Συνεπώς, 25 η παραβίασητου καθήκοντος που επιβάλλει το Αρθρο 62

(2)ήτανδυνατόνα αποτελέσει το αντικείμενο πειθαρχικής έρευνας.

(3)Η επιφύλαξη του Αρθρου 85

(1)προβλέπει ότι η 30 διαθεσιμότητα υπαλλήλου, για σκοπούς διερεύνησης πειθαρχικών αδικημάτων, δεν μπορεί να υπερβεί τους τρεις μήνες, μπορεί όμως να παραταθείγια άλλους τρεις μήνες, εφόσον συντρέχουν σοβαροί λόγοι. Όπως προκύπτει από την ορολογία της επιφύλαξης, το χρονικό 35 περιθώριο των τριών μηνών συνιστά το ακραίο όριο του χρόνου της διαθεσιμότητας και όχι την κατά κανόνα διάρκεια της. Η σημασία που αποδίδεται από το νομοθέτη στην ταχεία 40 και απρόσκοπτηδιεξαγωγή της έρευνας συνάγεται καιαπό τις διατάξειςτου κώδικαπουενσωματώνεται στο Δεύτερο Πίνακα το Ν. 1/90 για τη διερεύνηση πειθαρχικών αδικημάτων. Ο Κ.1 ορίζει ότι η αρμόδια αρχή προβαίνει 3960 4Α.Α.Δ. ~* 10 15 20 25 30 35 40 Νικολάουν. Δημοκρατίας στο διορισμό, το γρηγορότερο, ερευνώντα λειτουργού, ενώ ο Κ.2 προβλέπει,ότι η έρευνα διεξάγεται το συντομότερο και συμπληρώνεται μέσα σε 30 μέρες από την ημέρα της εντολής για τη διεξαγωγή έρευνας. Το πόρισμα εκδίδεται αμέσως μετάτην έρευνα (Κ.5).Δεν αφήνεταιαμφιβολίαως προς το καθήκον για ολοκλήρωση της έρευνας χωρίς χρονοτριβήκαιμέσασε προκαθορισμέναχρονικάόρια.

(4)Η ευρύτερη αρχή που προκύπτει, όπως ερμηνεύω την Πονλλον ν. Δημοκρατίας είναι ότι όπου ο νόμος παρέχει εξουσία για τη λήψη έκτακτων μέτρων, η διάρκεια των οποίων δεν θα υπερβαίνει το προκαθοριζόμενο από το νόμοχρονικόόριο,επιβάλλεταιοκαθορισμός τηςχρονικής διάρκειας του μέτρου. Ηαντιστοιχία του Αρθρου 48

(4)με την επιφύλαξη του Αρθρου 85

(1)του Ν. 1/90, δικαιολογεί τον παραλληλισμό των δύο νομοθετικών διατάξεων και τηναπόδοσηαντίστοιχης ερμηνείας.

(5)Για τον προσδιορισμό του δημόσιου συμφέροντος για να χεθεί δημόσιος λειτουργός σε διαθεσιμότητα, εκκρεμούσης της έρευνας γιατηδιάπραξηπειθαρχικώνπαραπτωμάτων, είναι απαραίτητηη αποκάλυψη της ακριβούς φύσης των παραπτωμάτων, των στοιχείων που τα συνθέτουν, και κάθε γεγονότος που τείνει να διαφωτίσει ως προς τη διάρκεια της έρευνας. Η διαθεσιμότητα δημόσιου υπαλλήλου αποκόπτει προσωρινά το δεσμό του με τη δημόσια υπηρεσία [Αρθρο 85

(4)]. Δεν αποτελεί όμως πειθαρχικό αλλά διοικητικό μέτρο [βλ. Payiatas v. Repu­ blic

(1984)3 C.L.R. 1239] εφόσον δεν συνεπάγεται οποιαδήποτε τιμωρία για το διοικούμενο. Αποτελεί όμως δραστικό μέτρο το οποίο επιτρέπεται μόνον εφόσον το επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον. Το συμφέρον του δημοσίου στο συγκεκριμένο τομέα (διερεύνηση πειθαρχικού αδικήματος) συναρτάται κατεξοχήν με την αποτελεσματικότητα της έρευνας και τις προϋποθέσεις που την προοιωνίζουν.Το κύρος της δημόσιας υπηρεσίας, από τη συνέχιση της παραμονής του υπαλλήλου στη θέση του, δεν υπεισέρχεται δεδομένου ότι η διενέργεια πειθαρχικής έρευνας δεν αναιρεί το τεκμήριο της αθωότητας.Διαφορετικά,το μέτρο της διαθεσιμότητας θα έχανε το διοικητικό και θα λάμβανε πειθαρχικό χαρακτήρα. Η απόφασηνα τεθεί ο αιτητής σε διαθεσιμότητα λήφθηκε 3961 Νικολάου ν.Δημοκρατίας

(1992)στην απουσία των στοιχείων που θα καθιστούσαν εφικτή τη λήψη τέτοιας απόφασης. Συνεπώς, η πράξη είναι καταφανώς παράνομη. Εξίσου παράνομηείναι ηαπόφαση και για το λόγο ότι δεν καθορίστηκε ηχρονική διάρκειατης διαθεσιμότητας, ο προσδιορισμός της οποίας αποτελεί συστατικό στοιχείο τουδιοικητικούαυτούμέτρου. 5 Εφόσονδιαπιστώνεταιότι ηεπίδικηαπόφασηείναιέκδηλα παράνομη, δικαιολογείται και στο προκαταρκτικό αυτό στάδιοηακύρωσητης. 10 Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Improvement Board of Eylenjiav. Constantinou

(1967)1 C.L.R. 167· Πούλλου v.Δημοκρατίας &Άλλου

(1991)4(B)Α.Α.Δ. 1081Payiatas v.Republic

(1984)3C.L.R.

1. Προσφυγή, Προσφυγή με την οποία προσβάλλεται η απόφασητων 25 καθ* ων η αίτηση ναθέσουν σε διαθεσιμότητατοναιτητή. Α. Σ. Αγγελίδης, για τοναιτητή. Τ.Πολνχρονίδον (Α/νις), Δικηγόρος της Δημοκρατίας 30 Α'γιατους καθ' ων ηαίτηση. Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με 35 αίτηση της αρμόδιας Αρχής η Ε.Δ.Υ. έθεσε τον Πολύβιο Νικολάου, τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ανθρωπιστικών Θεμάτων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, σε διαθεσιμότητα, αποδεχόμενη ως βάσιμο το αίτημα υπό το φως των στοιχείων που εκτίθενται στην επιστολή 40 ημερομηνίας 10/9/
2. Τοκείμενο της επιστολής έχει ως εξής : 3962 20 4ΑΛΛ. Νικολάουν.Δημοκρατίας "Υ.Δ. 15.18.09 Πικής,Δ. ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ 10Σεπτεμβρίου 1992 5 ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΙΚΟ Πρόεδρο 10 ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας. Έχω οδηγίες νασας πληροφορήσω ότι έχει διαταχθείη διεξαγωγή έρευνας εναντίον του Πολύβιο Νικολάου, Προϊσταμένου Υπηρεσίας Ανθρωπιστικών Θεμάτων, 15 Υπουργείο Δικαιοσύνης, για πιθανή διάπραξη πειθαρχικούπαραπτώματοςαναφορικάμε- 20 (α) δημοσιεύματα και δηλώσεις του στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και στον τύπο χωρίς την άδειατης αρμόδιαςαρχής, 25 (β) συμπεριφορά του που δυνατό να δυσφημίσει το κύρος της δημόσιας υπηρεσίας γενικά ή τη θέση του ειδικάήπου δυνατόνα τείνει σε κλονισμό της εμπιστοσύνης τουκοινού στηδημόσιαυπηρεσία, 30 35 (γ) επανειλημμένες απουσίες από το καθήκον του, χωρίς άδεια, και εγκατάλειψη του τόπου εργασίας του,χωρίςτηνάδεια ανωτέρουτου, (δ) παράλειψηή άρνηση συμμόρφωσης προς εντολές ή οδηγίες του Υπουργού και του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Δικαιοσύνης για συνάντηση στα Γραφεία τους, αντίστοιχα, για συζήτηση υπηρεσιακώνθεμάτων, (ε) αμέλεια, αδιαφορία, νωθρότητα ή αδράνεια κατά τηνεκτέλεσητωνκαθηκόντωντου, 40 (στ) παράλειψη ή άρνηση να εκτελέσει τα καθήκοντα της θέσηςτου, και 3963 Πικής,Λ. Νικολάουν.Δημοκρατίας

(1992)(ζ) απρεπή συμπεριφοράπρος το Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Δικαιοσύνης στις31.8.

2. Η αρμόδια αρχή, λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης, τη φύση και σοβαρότητα 5 των παραπτωμάτων,τη θέση που κατέχει ο υπάλληλος στην υπηρεσία, το ενδεχόμενο επηρεασμού της ομαλής διεξαγωγής της έρευνας λόγω της θέσης του και το ότι η μηάσκηση από τον υπάλληλο των καθηκόντων της θέσης του δε θα έχει επιπτώσεις στη λειτουργία της Υπηρεσίας, 10 πιστεύει οτι είναι προς το δημόσιο συμφέρον να τεθεί ο υπάλληλος σε διαθεσιμότητα κατά τη διάρκεια της έρευνας. (Υπογραφή) για Γενικό Διευθυντή Υπουργείου Δικαιοσύνης" 15 Η απόφαση της Ε.Δ.Υ. να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο αιτητής λήφθηκε στις 15/9/
3. Η διάρκεια της 20 διαθεσιμότητας ορίστηκε ".... αύριο 16/9/92 και κατά τη διάρκεια της εναντίον τουπειθαρχικήςέρευνας,σύμφωνα με το άρθρο 85

(1)των περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμων του 1990 και 1991". 25 Με την προσφυγή του Νικολάου προσβάλλεται απόφαση της 15/9/92 ως παράνομηλόγω (α) παραβίασης των νομικών διατάξεων που διέπουν τη διαθεσιμότητα των δημόσιων υπαλλήλων κατά τη διάρκεια έρευνας για πειθαρχικά αδικήματα,και (β) κατάχρησης της εξουσίας 30 που παρέχεται από τις σχετικές διατάξεις του νόμου. Παράλληλα με την καταχώρηση της προσφυγής υποβλήθηκε αίτηση για την έκδοση προσωρινού διατάγματος βάσει του Κ.13 των περί Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Θεσμών 1962, μετοοποίο να 35 αναστέλλεται ηεφαρμογήτης επίδικης απόφασηςμέχρι τη διεκπεραίωση του δικαστικού ελέγχου για τη νομιμότητα της πράξης. Το αίτημα για αναστολή εδράζεται στο παράνομο της επίδικης απόφασης,έκδηλο σε βαθμό που να προβάλλει αναντίλεκταως εξόφθαλμηπραγματικότητα 40 (κατάτοναιτητή). Τρεις είναι οι λόγοι για τους οποίους η απόφαση 3964 4ΑΛΛ, Νικολάουν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. προσβάλλεται ως έκδηλαπαράνομη: Παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας του λόγου και έκφρασης, το οποίο 5 κατοχυρώνεται στο άρθρο 19 του Συντάγματος. Το δικαίωμα αυτό, όπως ανέπτυξε ο κ. Αγγελίδης, με αναφορά κυρίως στην ελληνική νομολογία και συγγράμματα, προσλαμβάνει ολοένα και ευρύτερες . διαστάσεις και περιλαμβάνει, κάτω από οποιεσδήποτε 10 συνθήκες, την έκφραση και μετάδοση απόψεων σε θέματα γενικού ενδιαφέροντος. Το δικαίωμα αυτό φαίνεται, εκ πρώτης όψεως, να κατοχυρώνεται από τις διατάξεις του άρθρου 62

(1)του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμου του 1990 (Ν. 1/90). Τα πειθαρχικά αδικήματα τα οποία 15 διερευνούνται εναντίον του αιτητή αφορούν "δημοσιεύματα και δηλώσεις του στο ραδιόφωνο, την τηλεόραση και στον τύπο χωρίς την άδεια της Αρμόδιας Αρχής", αναφέρονται, όπως εξήγησε η δικηγόρος της Δημοκρατίας, στην άσκηση των καθηκόντων του κατά 20 παράβαση των διατάξεων του άρθρου 62

(2), που ρητά απαγορεύει δημοσιεύματα αυτής της κατηγορίας χωρίς την άδειατηςαρμόδιαςΑρχής. Υπέδειξα, κατάτη συζήτηση, στον κ. Αγγελίδη ότι δεν 25 έχει αμφισβητήσει, ούτε έχει θέσει προς εξέταση, τη συνταγματικότητα των προνοιών του άρθρου62

(2)με τον επιβαλλόμενο τρόπο [βλ. improvement Board of Eylenja v.Andreas Constantinou

(1967)1 C.L.R. 167], οπόταν η επιχειρηματολογία του για παράβαση των προνοιών του 30 άρθρου 19 του Συντάγματος, ως εκ του λόγου του περιορισμού που θέτει το άρθρο 62

(2), δε μπορεί να εξεταστεί. Ο κ. Αγγελίδης συμφώνησε με τη διαπίστωση του Δικαστηρίου. 35 Ενόψει των διατάξεων του άρθρου 62

(2)και της διευκρίνισης στην οποία έχουν προβεί οι καθ' ων ηαίτηση γιατο αντικείμενο της έρευνας σε σχέσημε δημοσιεύματα και δηλώσεις του αιτητή,ο πρώτος λόγος για τον οποίο επιδιώκεται η αποκήρυξη της απόφασης, ως έκδηλα 40 παράνομης,δεμπορεί να ευσταθήσει. Η παραβίαση οποιουδήποτε από τα καθήκοντα τα οποία επιβάλλει ο νόμος στους δημόσιους υπαλλήλους, 3965 Πικής,Δ. Νικολάουν.Δημοκρατίας

(1992)συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα [βλ. άρθρο 73

(1)(β)] και μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο πειθαρχικής έρευνας. Συνεπώς, η παραβίαση του καθήκοντος που επιβάλλει το άρθρο 62

(2)ήταν δυνατό να αποτελέσει το αντικείμενο πειθαρχικήςέρευνας. Ο δεύτερος λόγος για τον οποίο η διαθεσιμότητα του αιτητή προσβάλλεται ως έκδηλα παράνομη, είναι η εξ αντικειμένου αδυναμία προσδιορισμού του δημόσιου συμφέροντος από τα στοιχεία που τέθηκαν υπόψη της 10 Ε.Δ.Υ.,τουμόνουλόγουγιατονοποίοδημόσιος υπάλληλος μπορεί να τεθεί σε διαθεσιμότητα κατά τη διερεύνηση πειθαρχικών αδικημάτων (άρθρο 85

(1)- Ν. 1/90). Είναι παραδεκτό ότι τα μόνα στοιχεία που τέθηκανενώπιον της Ε.Δ.Υ. είναι εκείνα τα οποία αναφέρονται στην επιστολή ^ της 10/9/92. Οι πληροφορίες που παρέχονται δεν αποκαλύπτουν τηφύσηκαιχαρακτήρατων δημοσιευμάτων που αποτελούντοαντικείμενο τηςπαραγράφου (α),ούτετα πρόσωπα στα οποία έγιναν. Ακόμα σημαντικότερο, δεν παρέχεται καμιάένδειξη για τη συμπεριφορά που συνθέτει 20 το αδίκημα ή τα αδικήματα που περιγράφονται στην παράγραφο (β). Κατά την ακρόαση, η δικηγόρος της Δημοκρατίας διευκρίνησε ότι η συμπεριφορά αυτή αφορά πράξεις άλλες από εκείνες που συνιστούν το αντικείμενο της παραγράφου (α) (δημοσιεύματα, δηλώσεις, κ.λ.π.), 25 γεγονός που επιτείνει την άγνοια για τα διερευνόμενα πειθαρχικά αδικήματα. Οι πληροφορίες για τα υπόλοιπα αδικήματα που αποτελούν το αντικείμενο των παραγράφων (γ) - (ζ),κρίνονται, παρά τις εισηγήσεις του αιτητή περί του αντιθέτου, επαρκείς για την εκτίμηση του 30 δημόσιου συμφέροντος σεσχέσημετο επιθυμητόνατεθεί ο αιτητής σεδιαθεσιμότητα. Ένας από τους λόγους για τον οποίο επιδιώκεται η απομάκρυνση του αιτητήαπότακαθήκοντατου,είναι το 35 "ενδεχόμενο επηρεασμού της ομαλής διεξαγωγής της έρευνας λόγω της θέσης του, σε συνδυασμό με την ευχέρεια εξέλιξης της απρόσκοπτης λειτουργίας της υπηρεσίας στην απουσία του". Και το ερώτημα το οποίο γεννάται είναι κατά πόσο είναι δυνατό να εκτιμηθεί το 40 ενδεχόμενο αυτό και να γίνουν προβλέψεις για την πιθανότητα επηρεασμού της έρευνας όταντο περιεχόμενο της έρευνας είναι άγνωστο,καθώςκαι ηιδιότηταανόχι η 3966 5 4ΑΛΛ. Νικολάουν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. ταυτότητατων μαρτύρωνπουθακληθούν να καταθέσουν. Η απουσία των στοιχείων που συνθέτουν τα διερευνούμενα πειθαρχικά παραπτώματα κάτω από τα 5 στοιχεία (α) και (β), σχετίζεται άμεσα και με τον τρίτο λόγογιατον οποίοεπιδιώκεταιηαναστολήτης απόφασης που έγκειται στην παράλειψητης Ε.Δ.Υ.νακαθορίσει τον ακριβή χρόνο της διαθεσιμότητας του αιτητή. Στην απόφαση αναφέρεται ότι ο αιτητής τίθεται σε 10 διαθεσιμότητα "....από αύριο 16.9.92καικατάτη διάρκεια της εναντίον του πειθαρχικής έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 85

(1), των περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1990 και 91". Είναι η θέση του αιτητή ότι η παράλειψη εκθεμελιώνει την απόφαση επειδή ο προκαθορισμός του 15 χρόνου της διαθεσιμότητας συνιστά, βάσει του άρθρου 85

(1), απαραίτητο στοιχείο για τη σύννομη απομάκρυνση του αιτητή από τα καθήκοντα του. Η επιφύλαξη του άρθρου 85

(1)προβλέπει ότι η διαθεσιμότητα υπαλλήλου, για σκοπούς διερεύνησης πειθαρχικών αδικημάτων, δε 20 μπορεί να υπερβεί τους τρεις μήνες, μπορεί όμως να παραταθεί για άλλους τρεις μήνες, εφόσον συντρέχουν σοβαροί λόγοι. Όπως προκύπτει από την ορολογία της επιφύλαξης, το χρονικό περιθώριο των τριών μηνών συνιστά το ακραίο όριο του χρόνου της διαθεσιμότητας 25 καιόχι τηνκατάκανόναδιάρκειατης. Η σημασία που αποδίδεται από το νομοθέτη στην ταχεία καιαπρόσκοπτηδιεξαγωγήτης έρευνας συνάγεται και απότις διατάξειςτουκώδικαπουενσωματώνεται στο 30 Δεύτερο Πίνακα του Ν. 1/90 για τη διερεύνηση πειθαρχικών αδικημάτων.Ο ΚΙ ορίζει ότιηαρμόδιααρχή προβαίνει στο διορισμό, το γρηγορότερο, ερευνώντα λειτουργού, ενώ ο Κ2 προβλέπει ότι η έρευνα διεξάγεται το συντομότερο και συμπληρώνεται μέσα σε 30 μέρεςαπό 35 την ημέρα της εντολής για τη διεξαγωγή έρευνας. Το πόρισμα εκδίδεται αμέσως μετά την έρευνα (Κ5). Δεν αφήνεταιαμφιβολίαως προς τοκαθήκονγια ολοκλήρωση της έρευνας χωρίς χρονοτριβή και μέσα σε προκαθορισμέναχρονικάόρια. 40 Εκτός του ότι η Ε.Δ.Υ. παρέλειψε να καθορίσει τη διάρκεια της διαθεσιμότητας,η αρμόδιαΑρχή παρέλειψε να θέσει ενώπιον της δύο γεγονότα που άπτονταιάμεσα 3967 Πικής,Δ. Νικολάουν.Δημοκρατίας

(1992)τουθέματος : (α)Τοδιορισμό από 11/9/92 ερευνώντα λειτουργού (βλ. Τεκμήριο 2). (β) Εκείνων (των γεγονότων) που αναφέρονται στο ανακοινωθέν της9.9.92(βλ.Τεκμήριο 1). Στην Πονλλον ν.Δημοκρατίας (Προσφυγή Αρ. 146/91, η απόφασηεκδόθηκε στις 22/3/91και δημοσιεύτηκε στους 10 τόμους

(1991)4Α.Α.Δ. 1081), αποφασίστηκεότι η διάταξη του [άρθρο48

(4)] που αντιστοιχεί με το άρθρο 48

(2)του καταργηθέντοςπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967 (Ν. 33/67) με την οποία παρέχεται ευχέρεια για τη μετάθεση υπαλλήλου για περίοδο που δε θα υπερβαίνει 15 τους τρεις μήνες, επιβάλλει τον εκ των προτέρων ακριβή καθορισμό της διάρκειαςτης μετάθεσης. Ηευρύτερη αρχή η οποία προκύπτει, όπως ερμηνεύω την Πονλλον, είναι τούτη. Όπου ο νόμος παρέχει εξουσία για τη λήψη έκτακτων μέτρων, η διάρκεια των οποίων δεν θα 20 υπερβαίνει το προκαθοριζόμενο από το νόμο χρονικό όριο, επιβάλλεται ο καθορισμός της χρονικής διάρκειας του μέτρου. Η αντιστοιχία του άρθρου 48

(4)με την επιφύλαξη του άρθρου 85

(1)του Ν. 1/90, δικαιολογεί, όπως εισηγήθηκε ο κ. Αγγελίδης, τον παραλληλισμό των 25 δυο νομοθετικών διατάξεωνκαιτηναπόδοσηαντίστοιχης ερμηνείας. Μετά από προσεκτική εξέταση όλων των εγερθέντων θεμάτων, κρίνω ότι για τον προσδιορισμό του δημόσιου 30 συμφέροντος για να τεθεί δημόσιος λειτουργός σε διαθεσιμότητα, εκκρεμούσης της έρευνας για τηδιάπραξη πειθαρχικών παραπτωμάτων, είναι απαραίτητη η αποκάλυψητης ακριβούςφύσης των παραπτωμάτων, των στοιχείων που τα συνθέτουν, και κάθε γεγονότος που 35 τείνει να διαφωτίσει ως προς τη διάρκειατης έρευνας. Η διαθεσιμότητα δημόσιου υπαλλήλου αποκόπτει προσωρινά το δεσμό του με τη δημόσια υπηρεσία [άρθρο 85

(4)]. Δεν αποτελεί όμως πειθαρχικό αλλά διοικητικό μέτρο [βλ. Payiatas v. Republic

(1984)3 C.L.R. 1239] 40 εφόσον δε συνεπάγεται οποιαδήποτε τιμωρία Νγια το διοικούμενο. Αποτελεί όμως δραστικό μέτρο, το οποίο επιτρέπεται μόνο εφόσον το επιβάλλει το δημόσιο 3968 4ΑΛΛ. Νικολάουν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. συμφέρον. Το συμφέρον του δημοσίου στο συγκεκριμένο τομέα (διερεύνηση πειθαρχικού αδικήματος)συναρτάται κατεξοχή με την αποτελεσματικότητα της έρευνας και τις προϋποθέσεις που την προοιωνίζουν. Το κύρος της 5 δημόσιας υπηρεσίας από τη συνέχιση της παραμονήςτου υπαλλήλου στη θέση του δεν υπεισέρχεται, δεδομένου ότι ηδιενέργεια πειθαρχικήςέρευνας δεν αναιρείτο τεκμήριο της αθωότητας. Διαφορετικά, το μέτρο της διαθεσιμότητας θα έχανε το διοικητικό και θα 10 προελάμβανεπειθαρχικόχαρακτήρα. Στην απουσία των στοιχείων που προσδιορίζουν το διερευνόμενο παράπτωμα, όπως είναι η περίπτωση με τα παραπτώματα που αναφέρονται στις παραγράφους (α) 15 και (β), είναι αδύνατος ο προσδιορισμός του δημόσιου συμφέροντος. Δε γίνονται γνωστοί οι μάρτυρες ή οι πιθανοί μάρτυρες, η σχέση τους με την υπηρεσία ούτε μπορεί να γίνει πρόγνωση για την πιθανότητα επηρεασμού τους. Η επίδικη απόφαση λήφθηκε υπό το 20 πρίσμα του συνόλου των διερευνόμενων αδικημάτων,γι' αυτό θα αποτελούσε απλή υπόθεση ποια θα ήταν η απόφαση της Ε.Δ.Υ. για το επιθυμητό να τεθεί σε διαθεσιμότητα ο αιτητής για τα παραπτώματα κάτωαπό τις παραγράφους (γ)- (ζ). 25 Η απουσία των απαραίτητων στοιχείων για τον προσδιορισμό του δημόσιου συμφέροντος καθιστούσε εξ αντικειμένου αδύνατο τον προσδιορισμό του. Στην απουσία των στοιχείων αυτών, όπως στην προκείμενη 30 περίπτωση, η απόφαση να τεθεί ο αιτητής σε διαθεσιμότηταήτανκαταφανώςπαράνομη. Άλλο στοιχείο που εκθέτει την απόφασηωςπαράνομη είναι η παράλειψη καθορισμού της διάρκειας της 35 διαθεσιμότητας. Η παράλειψη αφήνει το χρόνο της διαθεσιμότητας στην κρίση της αρμόδιαςΑρχής μέχρι του ανώτατου επιτρεπτού ορίου των τριών μηνών, ενώ αποκλειστικός κριτής της διάρκειας της διαθεσιμότητας είναι ηΕ.Δ.Υ.Οχρόνος πουδημόσιος υπάλληλος τίθεται 40 σε διαθεσιμότητα εξαρτάταιαπό τη φύση και τον αριθμό των διερευνόμενων πειθαρχικών αδικημάτων, και τους μάρτυρες που θα κληθούν να καταθέσουν σε συνδυασμό με την υποχρέωση της αρμόδιας αρχής για την ταχεία 3969 Πικής,Δ. Νικολάουν.Δημοκρατίας

(1992)διεξαγωγή της έρευνας. Στην προκείμενη περίπτωση, όχι μόνο δεν καθορίστηκε ο χρόνος αλλά έλειπαν και τα στοιχεία, για τους λόγους που έχουμε εκθέσει, για τον καθορισμότηςδιάρκειας τηςδιαθεσιμότητας. Ενόψει των ανωτέρω, διαπιστώνω ότι η απόφαση να τεθεί ο αιτητής σε διαθεσιμότητα λήφθηκε στην απουσία των στοιχείων που θα καθιστούσαν εφικτή την λήψη τέτοιας απόφασης. Συνεπώς, η πράξη είναικαταφανώς παράνομη.Εξίσου παράνομηείναι ηαπόφασηκαιγια το 10 λόγο ότι δεν καθορίστηκε η χρονική διάρκεια της διαθεσιμότητας, ο προσδιορισμός της οποίας αποτελεί συστατικόστοιχείο τουδιοικητικούαυτούμέτρου. 5 Εφόσο διαπιστώνεται ότι η επίδικη απόφαση είναι 15 έκδηλαπαράνομη,δικαιολογείταικαιστο προκαταρκτικό αυτό στάδιο η ακύρωση της, την οποία και διατάσσω βάσει του άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Επίσης εκδίδωδιαταγή για τηνκαταβολήτων εξόδων τουαιτητή απότηΔημοκρατία. 20 Ηπροσφυγήεπιτυγχάνειμεέξοδα. 3970