clr/1992/1992_4_3971.pdf

(1992)απόφασης πουείχε παρθεί. (β) Ο αιτητής δεν είχε έννομο συμφέρον προσβολής της επίδικης απόφασης γιατί δεν υπέστη οποιαδήποτε βλάβη από αυτήν. 5 Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:

(1)Έχω την γνώμη ότι το πρώτο σκέλος της πρώτης ένστασης 10 δεν μπορεί να επιτύχει. Η νομιμοποίηση του αιτητή να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο πηγάζει από τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις, που προβλέπουν για οργανική διάρθρωση. Το δικαίωμα αυτό για σκοπούς προθεσμίας δεν συσχετίζεται με οποιοδήποτε δικαίωμα είχε 15 ο αιτητής να προσβάλει την προαγωγή του ενδιαφερομένου το 1978. Ανεξάρτητα απ' αυτό, δικαιούται να στραφεί εναντίον του αποτελέσματος της νέας διάρθρωσης, εφόσον φυσικάαποδείξει πωςθίγεται τοέννομο του συμφέρον. 20

(2)Ηεπιστολή της 28/12/88 δεν περιέχει εκτελεστή πράξηαλλά απλή πράξη υλοποίησης ή εκτέλεσης που δεν είναι προσβλητή. Η διαδικασία μεσολάβησης δεν συνεπαγόταν, όπως προκύπτει απόταστοιχεία, νέαέρευνα που μπορούσε να δώσει λαβή σε επιχείρημα πως υπάρχει νέα απόφαση. Η 25 απόφαση της 2/2/88ήταν και η μόνη εκτελεστή διοικητική ενέργεια. Η άποψη μου είναι η προσφυγή αυτή, που κατατέθηκε στις 11/3/89 ένα και πλέον χρόνο από την κοινοποίηση της παραπάνω απόφασης στους υπαλλήλους μέσω της συντεχνίας, είναι οπωσδήποτε εκπρόθεσμη. 30

(3)Η δική μας όμως νομολογία ανταποκρίνεται απόλυτα στο συνταγματικό γνώμονα που θέτει το Αρθρο 146.2 του συντάγματος. Σύμφωνα με την παραπάνωδιάταξη για το παραδεκτό της αίτησης το έννομο συμφέρον του αιτητή 35 πρέπει να είναι άμεσο και ενεστώς, ναυπάρχει δηλαδή κατά το χρόνο της προσφυγής του και ο αιτητής να υφίσταται βλάβη λόγω της σχέσης που έχει με την πράξη που προσβάλλει. Εδώ, δεν διαπιστώνεται τέτοια σχέση και επομένως υπάρχει έλλειψη έννομου συμφέροντος που 40 καθιστά απαράδεκτητηνπροσφυγή. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 3972 4Α.Α.Δ. Πετροΰόηςν.ΑΗΚ Αναφερόμενες Υποθέσεις: Rodieve, C.E.dec. 1925, Rec.

1. 5 Lot, C.E. 11 dec. 1903, Rec.
2. Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο αιτητής προσβάλλει την 10 απόφασητων καθ'ωνηαίτηση όπως προαγάγουν και/ή τοποθετήσουν στην επίδικη κλίμακα Α14 από 1/1/88το ενδιαφερόμενο μέρος αντί του αιτητή και/ή να αναβαθμίσουντηνπιοπάνωθέσηαπότηνκλίμακαΑ13 σε κλίμακα Α14, τοποθετώντας ταυτόχρονα σ' αυτή το 15 ενδιαφερόμενομέροςαντίτουαιτητή. Ε.Ευσταθίου,γιατοναιτητή. Σ.Κωνσταντινίδης,γιατηνκαθ'ηςηαίτηση. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατοενδιαφερόμενομέρος. Cur. adv. vult. 25 ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφαση. Η υπό κρίση υπόθεση είναι επακόλουθο αναβάθμισηςτης θέσης του βοηθού διευθυντή προσωπικού (εργατικές σχέσεις) απότην καθής η αίτηση Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (εφεξής η Αρχή ή καθής). Η μεταβολή είχε 30 αποκλειστικά μισθολογικό χαρακτήρα.Η κλίμακαάλλαξε ανοδικά απόΑ13σεΑ14μεισχύ από 1/1/87.Ηενέργεια αυτή πραγματοποιήθηκεμεπρωτοβουλία τηςΑρχήςστα πλαίσια της ετήσιας οργανικής διάρθρωσης των υπηρεσιών της,που έχει θεσμοθετηθεί απότους περί 35 Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμούς 1986, Κ.Δ.Π.291/86 (βλέπεΚαν.5). Στην επίδικη θέση τοποθετήθηκε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο Ανδρέας Οικονομίδης, ο οποίος την κατείχε 40 από 1/12/
3. Η αναδρομική του τοποθέτηση, όπως προκύπτειαπότοφάκελο,έγινεγιασκοπούς μισθοδοσίας μόνο. Για όλους τους άλλους σκοπούς ως χρονολογία ένταξης στην παραπάνωκλίμακα καθορίστηκε η1/3/
4. 3973 Νικήτας,Δ. ΠετφονΑηςν.ΑΗΚ

(1992)Το κονδύλι για την πρόσθετη δαπάνη συμπεριλήφθηκε στον ετήσιο προϋπολογισμό της Αρχήςπουεγκρίθηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων στις 10/6/

1. Πρέπει να διευκρινιστεί και να υπογραμμισθεί ότι οι δύο αυτοί υπάλληλοι δεν ήταν ισοβάθμιοι. Ο αιτητής κατείχε από 5 1/12/78 τη θέση του περιφερειακού μηχανικού (τμήμα εκμετάλλευσης), που ιεραρχικά είναι η αμέσως κατώτερη της επίδικης. Ας σημειωθεί ότι με βάση τον Καν. 8 οι θέσεις διακρίνονται σε τρεις μεγάλες κατηγορίες ανάλογα με τη φύση τους. Η επίδικηθέσηανήκει στο επιστημονικό 10 προσωπικό όπως και εκείνη τουαιτητή. Για να αναδυθεί το αίτημα της προσφυγής στη σωστή - - του διάσταση χρειάζεται μιά παραπέρα αναδίφηση του ιστορικού. Σύμφωνα με τον Καν. 5 της Κ.Δ.Π. 291/86 η 15 Αρχήέχει υποχρέωση κατά τον καταρτισμό της οργανικής διάρθρωσης της, όπως και για οποιεσδήποτε μεταβολές ή τροποποιήσεις που κρίνονται αναγκαίες, να ακούει τις απόψεις της αρμόδιας συντεχνίας στην οποία είναι ενταγμένοι οι υπάλληλοι. Έτσι η Αρχή, με την επιστολή 20 της ημερ. 15/6/87 προς το Γραμματέα της Συντεχνίας Επιστημονικού Προσωπικού της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΣΕΠΑΗΚ), παρουσίασε τα σχέδια της για την αναδόμησητου έτους
2. 25 Με την απάντηση της,της 18/7/87, ησυντεχνία υπέβαλε τις δικές της εισηγήσεις με προεξάρχον στοιχείο τη δημιουργία νέων θέσεων. Είναι αξιοπρόσεκτο - και αξιοσημείωτο - ότι στη σχετική της έκθεση (σελ. 6, παράγραφρος 3.4 του τεκ. Γ) ησυντεχνία αναγνώρισε την 30 ανάγκη για αναβάθμιση της θέσης λόγω της σπουδαιότητας της.Εισηγήθηκε δεσυναφώς ότι έπρεπενα τροποποιηθεί το σχέδιο υπηρεσίας έτσι ώστε να απαιτείται και πανεπιστημιακό δίπλωμα για κατάληψη της θέσης. Η αναβάθμιση συσχετίστηκε άμεσα με την 35 κατοχήτου διπλώματος. Σε συνεδρίαση της Αρχής ημερ. 2/2/88 εγκρίθηκε αναβάθμισητης θέσης μεανακατάταξηστην κλίμακα Α14 από 1/1/
3. Με την ίδια ευκαιρία η Αρχή, υιοθετώντας 40 μερικώς τησχετική άποψητης συντεχνίας, διαφοροποίησε το σχέδιο υπηρεσίας με τρόπο που να απαιτείται πλέον δίπλωμα πανεπιστημιακό για κατάληψη της θέσης. Η 3974 4 Λ.Α.Δ. Πετρούδηςν.ΑΗΚ Νικήτας, Δ. απόφαση αναβάθμισης κοινοποιήθηκε στη συνεχνία με επιστολή ημερ. 7/3/88(τεκ. Ε). Πρέπει να λεχθεί ότι μετά τη γνωστοποίηση αυτή, ο αιτητής αμφισβήτησε το κύρος της απόφασηςτης2/2/88μετην προσφυγήτου αρ. 446/
4. 5 Η προσφυγή εκδικάστηκε από άλλο δικαστήριο, αλλά εκκρεμεί η απόφαση. Φαίνεται πως η συντεχνία δεν έμεινε ικανοποιημένη από το χειρισμό της υπόθεσης από την Αρχή. Και 10 προσέφυγε στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων για μεσολάβηση. Στο μεταξύ,στις 19/4/88,η Αρχή αποφάσισε να επιμείνει στην απόφαση της 2/2/88 για την αναβάθμιαη της θέσης, αλλά συμφώνησε με πρόταση του μεσολαβητή του Υπουργείου να αναστείλει 15 την εκτέλεση της μέχρι "να συμπληρωθούν οι διαβουλεύσεις με τη ΣΕΠΑΗΚ". Για την εξέλιξη αυτή ενημερώθηκε εγγράφως το Υπουργείο (τεκ. Ζ). Η μεσολαβητική προσπάθεια τελικά απέτυχε, η δε διαφορά παραπέμφθηκε σε διαιτησίασύμφωνα μετις διατάξειςτου 20 Κώδικα Βιομηχανικών Σχέσεων. Η Αρχή αποδέχθηκε τη διαδικασία,αλλάησυντεχνία αντέδρασε αρνητικά. Ύστερα απ' όλα αυτά η Αρχή απέστειλε επιστολή προς τη ΣΕΠΑΗΚ στις 28/12/88 στην οποία ανάφερε 25 πως θα υλοποιούσε την ειλημμένη απόφαση της για αναβάθμιση της θέσης με τη διευκρίνηση πως η τοποθέτηση θα άρχιζε μισθολογικά από 1/1/87 ενώ για άλλους σκοπούς από 1/3/88 (βλέπε τεκ. Α συνημμένο στην αίτηση). Το περιεχόμενο της επιστολής αποτελεί το 30 αντικείμενο της παρούσας προσφυγής. Αμφισβητείται η εγκυρότητα της απόφασης που κοινοποιήθηκε στη συντεχνία ΣΕΠΑΗΚ στις 28/12/88 με την οποία "οι καθών η αίτηση αποφάσισαν όπως προαγάγουν και ή τοποθετήσουν στην επίδικη κλίμακα Α14 από 1/1/88 το 35 ενδιαφερόμενο μέρος αντί του αιτητή και ή να αναβαθμίσουν την πιο πάνω θέση από την κλίμακα Α13 σε κλίμακα Α14, τοποθετώντας ταυτόχρονα σ* αυτή το ενδιαφερόμενο μέρος αντί του αιτητή". 40 Για να εξετάσουμε την ουσία των ισχυρισμών του αιτητή πρέπει να υπερπηδηθούνδύο εμπόδια,υπό μορφή προδικαστικών ενστάσεων, που έχει θέσει η Αρχή:

(1)ότι η προσφυγή είναι εκπρόθεσμη και

(2)ότι ο αιτητής δεν 3975 Νιχήτας, Δ. Πετρούδηςν.ΑΗΚ

(1992)έχειέννομο συμφέρον ναπλήξει τηναπόφαση. Ο δικηγόρος της Αρχής υπέβαλε ότι τίποτε δεν έχει αλλάξει από το 1978 που ο ενδιαφερόμενος διορίστηκε στη θέση. Μόνο που αναβαθμίστηκε μισθολογικά. 5 Επιπρόσθετα επανακαθορίστηκαν τα προσόντα, αλλά τούτο αφορά τους μελλοντικούς διεκδικητές της θέσης μετά που θακενωθεί για οποιοδήποτε λόγο. Επομένως ο αιτητής κινήθηκε εκπρόθεσμα γιατί έπρεπε να είχε προσβάλει τον αρχικό διορισμό του ενδιαφερόμενου το 10

1. Το εκπρόθεσμο της προσφυγής συζητήθηκε καιαπό μιά διαφορετική σκοπιά. Η εισήγηση είναι ότι η απόφαση γνωστοποιήθηκε στη ΣΕΠΑΗΚ στις 7/3/88 που αποτελεί την κρίσιμη ημερομηνία για τον υπολογισμό της 75ήμερης συνταγματικής προθεσμίας 15 (αρθρ. 146.3 του συντάγματος). Η επιστολή της 28/12/88 ήταν απλή γνωστοποίηση για την υλοποίηση της απόφασης που είχε παρθεί και ήταν ήδη γνωστή από το Μάρτιο του
2. Με την άλλη αίτηση ο αιτητής προσβάλλει την ίδια ακριβώς απόφαση. 20 Η κοινοποίηση των αποφάσεων της Αρχής στους υπαλλήλους που έχουν σχέσημε την οργανικήδιάρθρωση ρυθμίζεται κανονιστικά από τον Καν. 5

(3)της Κ.Δ.Π. 291/86πουορίζει ότι: 25 "Η Αρχή θα αναθεωρή την οργανικήν διάρθρωσιν καθ' έκαστον έτος και θα γνωστοποιή ταύτην εις τους υπαλλήλους διά κοινοποιήσεως της εις την συντεχνίαν και δι'αναρτήσεως αυτήςεις τουςτόπους εργασίας." 30 Έχω τη γνώμη ότι το πρώτο σκέλος της ένστασης δεν μπορεί να επιτύχει. Η νομιμοποίηση του αιτητή να προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο πηγάζει από τις νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις στις οποίες 35 αναφέρθηκα που προβλέπουν για οργανική διάρθρωση. Το δικαίωμα αυτό για σκοπούς προθεσμίας δεν συσχετίζεται με οποιοδήποτε δικαίωμα είχε ο αιτητής να προσβάλει την προαγωγή του ενδιαφερομένου το 1978. Ανεξάρτητα απ' αυτό,δικαιούταιναστραφεί εναντίον του 40 αποτελέσματος της νέας διάρθρωσης εφόσον φυσικά αποδείξειπωςθίγεται τοέννομο του συμφέρον. 3976 4ΑΛΛ. Πετρούδηςν.ΑΗΚ Νικήτας, Λ Η επιστολή της 28/12/88δεν περιέχει εκτελεστή πράξη, αλλά απλή πράξη υλοποίησης ή εκτέλεσης που δεν είναι προσβλητή. Η διαδικασίαμεσολάβησης δεν συνεπαγόταν, όπως προκύπτει από τα στοιχεία, νέα έρευνα που 5 μπορούσε να δώσει λαβή σε επιχείρημα πως υπάρχει νέα απόφαση. Το τεκ. Στ δείχνει αντίθετα πως η θέση της Αρχής ήταννα παραμείνει σε ισχύ η απόφαση της καινα μην ακυρωθεί. Η απόφαση της 2/2/88 ήταν και η μόνη εκτελεστή διοικητική ενέργεια. Η άποψη μου είναι ότι η 10 προσφυγή αυτή, που κατατέθηκε στις 11/3/89 ένα και πλέον χρόνο από την κοινοποίηση της παραπάνω απόφασης στους υπαλλήλους μέσω της συντεχνίας, είναι οπωσδήποτεεκπρόθεσμη. 15 Ηδεύτερη ένσταση είναι ότι ο αιτητής βάλλει κατά της ένταξης του ενδιαφερομένου μέρους στην κλίμακα Α14 χωρίς έννομο συμφέρον. Συγκεκριμένα υποστηρίχθηκε πως εδώ δεν συντρέχει οποιαδήποτε βλάβη του αιτητή. Γιατί η διάρθρωση δεν έχει προκαλέσει υποβάθμιση της 20 θέσης ούτε είχε άλλες δυσμενείς επιπτώσεις για τον αιτητή, ιδιαίτερα στον οικονομικό τομέα. Ο δικηγόρος του αιτητή βασίστηκε στη γαλλική νομολογία για να υποβάλει ότι οι περιστάσεις θεμελιώνουν το έννομο συμφέρον τουπελάτητου.Πρόκειταιγιατηνυπόθεση Ro· 25 diere (C.E. dec. 1925, Rec. 1965) και την υπόθεση Lot (C.E. 11 dec. 1903, Rec. 780). Στο σύγγραμμα των Μ. Lond, P.Weil και G.Braibant "Les grands Arrets de la Ju­ risprudenceAdministrative" υπάρχει το ακόλουθο σχόλιο γιατηντελευταία, στο οποίο μεπαρέπεμψεο συνήγορος: 30 "Le Conseil d' Etat a admis deplus en plus largement les recours formes par les fonctionnaires contreles mesures gui, sans les concemer personnellement, peuvent les leserd'unemaniere indirecte." 35 Καισεμετάφραση: 4 0 'To Σ.τ.Ε. έκανε δεκτές ολοένα και περισσότερο τις προσφυγές των υπαλλήλων εναντίον μέτρων ταοποία, χωρίςνατους αφορούνπροσωπικώς,μπορούννα τους προκαλέσουνζημιάκατά έμμεσοτρόπο." Η δική μας όμως νομολογία ανταποκρίνεται απόλυτα 3977 Νικήτας,Δ. Πετρούδηςν.ΑΗΚ

(1992)στο συνταγματικό γνώμονα που θέτει το άρθρο 146.2 του συντάγματος, που φαίνεται να διαφέρει από τα ισχύοντα στη Γαλλία. Σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη για το παραδεκτό της αίτησης, το έννομο συμφέρον του αιτητή πρέπει να είναι άμεσο και ενεστώς, να υπάρχει δηλαδή 5 κατά το χρόνο της προσφυγής του και ο αιτητής να υφίσταται βλάβη λόγω της σχέσης που έχει με την πράξη που προσβάλλει. Εδώ, για τους λόγους που ανέφερε ο δικηγόρος της Αρχής, δεν διαπιστώνεται τέτοια σχέσηκαι επομένως υπάρχει έλλειψη έννομου συμφέροντος, που 10 καθιστά απαράδεκτη τηνπροσφυγή. Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του αιτητή. Το διάταγμα περιλαμβάνει και τα έξοδα του ενδιαφερόμενου μέρους. Ηπροσφυγή απορρίπτεται με έξοδα. 3978 15