clr/1992/1992_4_4029.pdf

(4)— Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Δεν προβλέπεται αντικατάσταση εμπιστευτικής έκθεσης σε περίπτωση διαφωνίας αξιολογούντος και προσυπογράφοντος λειτουργού — Ηπαρά τους Κανονισμούς αντικατάσταση είναι παράνομη — Λειτουργός που αφυπηρετεί δενμπορεί να κληθείνα υπογράψει εμπιστευτικήέκθεση. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Κεντρική Τράπεζα — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Εμπιστευτικές Εκθέσεις — Υποχρέωση να ληφθεί υπόψη όλη ησταδιοδρομία των υπαλλήλων — Δύναται να δώσειβαρύτητα στις εκθέσειςτωντελευταίωνχρόνων. Οργανισμοί Δημοσίου Δικαίου — Κεντρική Τράπεζα — Υπάλληλοι — Προαγωγές — Προσόντα — Μεταπτυχιακό προσόν που δεν αποτελεί πλεονέκτημα — Λαμβάνεται υπόψη αλλά δεν μπορεί να θεωρηθείσαν ξεχωριστό κριτήριο επιλογής. Η αιτήτρια που ήταν υποψήφια για τη θέση Ανώτερου Λειτουργούστην ΚεντρικήΤράπεζατης Κύπρουπροσέβαλεμετην προσφυγή της την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους ως άκυρηγιατουςεξήςλόγους: (α) Παράνομα αντικαταστάθηκε η εμπιστευτικήτης έκθεση με χηνοποίαμειώθηκεηαξιολόγηση τηςσχετικάμετηναπόδοση της 4029 Παπαδάτουν.Κεντρ. Τράπ. Κύπρου

(1992)από "Β" σε "C" καθότι αυτό ήταν αντικανονικό και αντίθετο με τους περί Υπαλλήλων της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου(Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμούς του 1983 έως 1989, δεδομένου ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό 12

(4)δενπροβλέπεταιαντικατάσταση εμπιστευτικής έκθεσης σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ του αξιολογούντος καιτουπροσυπογράφοντος λειτουργού. (β) Αντικανονικά λήφθηκαν υπόψη οι εμπιστευτικές εκθέσεις των τελευταίων δύο χρόνων, αντί ολόκληρη η σταδιοδρομία των υποψηφίων. 10 (γ) Το μεταπτυχιακό προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους' λήφθηκε υπόψη χωρίς νααπαιτείταιτέτοιο προσόν απότα σχέδια υπηρεσίας της θέσης ούτε ως απαραίτητο προσόν ούτε ως προσόν πλεονέκτημα. 15 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, αποφάσισε ότι:

(1)Είναι παραδεκτό ότι η εμπιστευτική έκθεση της αιτήτριας 20 για το 1988 αντικαταστάθηκεμε άλλη. Στους Κανονισμούς, όπως και στις σχετικές οδηγίες που εκδόθηκαν για καθοδήγηση των αξιολογούντων και προσυπογράφοντων λειτουργών, δεν περιέχεται καμμία πρόνοια περί αντικατάστασης εμπιστευτικής έκθεσης για οποιοδήποτε 25 λόγο. Όπως ορθά αναφέρεταιαπό μέρους της αιτήτριας,η μόνη πρόνοια περί αλλοίωσης εμπιστευτικής έκθεσης περιέχεται στον Κανονισμό 12

(4), όπου σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ του αξιολογούντος και προσυπογράφοντος λειτουργού, ο προσυπογραφώνδίδειτη 30 δική του αιτιολογημένη αξιολόγηση με ερυθρά μελάνη, η οποία και υπερισχύει της αξιολόγησης του αξιολογούντος λειτουργού. Εν πάση περιπτώσει έστω και αν η επίδικη έκθεση για την 35 αιτήτρια περιείχε ψηλότερες αξιολογήσεις απ' ότι θα έπρεπε, ηΤράπεζαδεν είχε το δικαίωμανα την αχρηστέψει και νατην αντικαταστήσει μεάλλη. Ενπρώτοις εφόσον ηαιτήτριακρίθηκεαπότους αρμόδιους 4U λειτουργούς και αξιολογήθηκε απόαυτούς στην έκθεσητης για το 1988, δεν είχαν τη δυνατότητα άλλοι λειτουργοί, έστω και ανώτεροι, να αλλοιώσουν τις αξιολογήσεις αυτές ή να αντικαταστήσουν την εμπιστευτική της έκθεση. Η 4030 4Α.Α.Δ. Παπαδάτουν. Κεντρ.Τράπ.Κύπρου αξιολόγηση ενός υπαλλήλου έγκειται στην κρίση λειτουργών υπεύθυνων για τη σύνταξη της εμπιστευτικής του έκθεσης. 5 10 20 25 30 35 40 Εν πάση περιπτώσει οι σχετικές οδηγίες που εκδόθηκαν το Δεκέμβριο του 1988, με σκοπό να καθοδηγήσουν τους αξιολογούντες και προσυπογράφοντες λειτουργούς ως προς τον καλύτερο τρόποαξιολόγησης των υπαλλήλων της Τράπεζας, δεν έχουν οποιαδήποτενομοθετική έγκριση ούτε καιμπορούνναυπερισχύσουν των ισχυόντων Κανονισμών. Συνεπώς, οποιοσδήποτε τρόπος αξιολόγησης ή σύνταξη των εμπιστευτικών εκθέσεων, αντίθετος προς τις ρητές πρόνοιες των Κανονισμών, είναι παράνομος και διενεργείται καθ'υπέρβασηεξουσίας. Ασχέτως τούτου, το γεγονός ότι ζητήθηκε από τον κ. Θεοδωρίδη μετάτην αφυπηρέτησήτου ναυπογράφειτηνέα εμπιστευτική έκθεση για την αιτήτρια, είτε ως αξιόλογων λειτουργός είτε ως προσυπογραφών, δεν ήταν επιτρεπτό στην Τράπεζα,δεδομένου ότι οκ. Θεοδωρίδης έπαψεπλέον ναείναιλειτουργός τηςΤράπεζας.

(2)Επίσης πρέπει να επιτύχει και ο επόμενος ισχυρισμός της αιτήτριας γιατί δεν χωρεί αμφιβολία,όπως αναφέρεταικαι καθαρά στο σχετικό πρακτικό, ότι η Τράπεζα κατά τη διενέργεια των προαγωγών αυτών έλαβε υπόψη της μόνο τις δύο τελευταίες εκθέσεις των υποψηφίων, ενώ αντίθετα σύμφωνα μετο νόμο ήτανυπόχρεηναλάβει υπόψητης όλη τη σταδιοδρομία των υποψήφιων, αν και μπορούσε να δώσει αυξημένη σημασία στις εκθέσεις των τελευταίων χρόνων χωρίς όμως ναπαραγνωρίσειταπροηγούμενα.

(3)Τέλος θεωρώ ότι η Τράπεζα επίσης εσφαλμένα απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στο μεταπτυχιακό προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους, δεδομένου ότι τέτοιο δεν απαιτείται σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης. Αναμφίβολα, δεν μπορούσε και ούτε έπρεπε να το παραγνωρίσει γιατί αυτόαποτελεί αναπόσπαστομέρος της εικόνας αξίας και προσόντων του ενδιαφερόμενου μέρους όμως δεν ήταν δυνατό να το θεωρήσει σαν ξεχωριστό κριτήριο επιλογής τουενδιαφερόμενου μέρους. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 4031 Παπαοάτονν.Κεντρ.Τράπ.Κύπρου

(1992)Αναφερόμενη Υπόθεση: Georghiou v.Republic

(1976)3C.L.R.

1. Προσφυγή. 5 Προσφυγή με την οποία η αιτήτρια προσβάλλει την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους στη θέση Ανώτερου Λειτουργού στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου αντί αυτής. 10 Α, Σ. Αγγελίδης, γιατηναιτήτρια. Α. Κουρσονμπά (κα) Ανώτερη Δικηγόρος Δημοκρατίας,για τους καθ'ων η αίτηση. της 15 Cur. adv.vult. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με την προσφυγή αυτή η αιτήτρια προσβάλλει 20 την προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους Φωτεινής Φρανκ στη θέση Ανώτερου Λειτουργού στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου (Τράπεζα)αντίαυτής. Η Επιτροπή Προσωπικού της Τράπεζας (Επιτροπή) 25 αποφάσισε την πλήρωση δύο κενών θέσεων Ανώτερου Λειτουργού -μία που υπήρχε στον Προϋπολογισμό για το έτος 1989 και δεύτερη που δημιουργήθηκε από το Συμβούλιο της Τράπεζας(κατόπινκοινής συνεννόησης με την ΕΤΎΚ) -στη συνεδρία της 16/10/1989.Αποφασίστηκε 30 δε όπως πληρωθούν με την προαγωγή υφιστάμενου προσωπικού σύμφωνα με τον Κανονισμό 8 και την παράγραφο 1.3 του Παραρτήματοςτων περί Υπαλλήλων της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1983 (όπως τροποποιήθηκαν) 35 [Κανονισμοί]. Η Επιτροπή κατά τη συνεδρία της με ημερομηνία 14/12/1989 ασχολήθηκε με την πλήρωση της πιο πάνω θέσης και αφού εξέτασε τα προσόντα των υποψήφιων ^0 και την αξία των προσοντούχων από τις εμπιστευτικές τους εκθέσεις των τελευταίων δύο χρόνων, δηλαδή 1987 και 1988, τους κατάταξε, από απόψεως αξίας, με σειρά 4032 4ΑΛΛ. Παπαδάτου ν.Κεντρ. Τράπ. Κύπρου Δημητριάδης, Δ. προτεραιότητας, το ενδιαφερόμενο μέρος πρώτη, τη δε αιτήτρια έβδομη. Ακολούθως η Επιτροπή μελέτησε την πείρα του κάθε 5 υποψήφιου κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του στην Κεντρική Τράπεζα σύμφωνα δε με τον κατάλογο που παράθεσε στα πρακτικά της συνεδρίας της αυτής, η αιτήτρια φαίνεται να έχει οκτώ χρόνια Λειτουργός IIκαι 7Ά χρόνια Λειτουργός Ι ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος 10 πέντε χρόνια Λειτουργός Π από τα οποία περίπου 1/2 χρόνος προσωρινός καιπέντεχρόνια Λειτουργός Ι. Από απόψεως προσόντων το ενδιαφερόμενο μέρος φαίνεται να έχει μεταπτυχιακό προσόν (Master) ενώ η 15 αιτήτριαμόνο πρώτο Πανεπιστημιακό Δίπλωμα. Κατά τη συνεδρία της η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ενδιαφερόμενο μέρος υπερτερούσε σε αξία από όλους τους υποψήφιους, ότι οι υποψήφιοι 1-6 20 στον κατάλογο των υποψήφιων (Παρ. 2 στην ένσταση) υπερτερούσαν σε πείρα αλλά ότι η υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους ήταν τόσο καταφανής που επισκίαζε την περισσότερη πείρατους υποψήφιους 1, 3,4, 5 και
2. Επιπλέον ηΕπιτροπήβρήκε ότι το ενδιαφερόμενο 25 μέρος (υποψήφιος αρ.7)υπερτερούσε σε προσόντα. Ενόψει των πιο πάνω η Επιτροπή σύστησε το ενδιαφερόμενο μέρος για προαγωγή στη μία θέση, ο δε Διοικητής, ενεργώντας σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της 30 Επιτροπής,προέβηκε στην προαγωγή του ενδιαφερόμενου μέρους από21/12/
3. Εναντίον της απόφασης αυτής η αιτήτρια καταχώρησε την προσφυγή αυτή με την οποία ισχυρίζεται ότι η 35 εμπιστευτική έκθεση της για το 1988, η οποία είχε συμπληρωθεί απότον προϊστάμενο της αιτήτριας μέχρι τις 30/9/1989 ότανοτελευταίος αφυπηρέτησε,αντικαταστήθηκε από άλλη έκθεση με ημερομηνία 29/11/1989 η οποία συντάχθηκε από το νέο προϊστάμενο της κ. Γ. Θωμά και 40 προσυπογράφτηκε από τον κ. Παγδατή ο οποίος, εφόσον απουσίαζε στο εξωτερικό κατά τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια και επέστρεψε την 1/12/1988, δεν εγνώριζε την αιτήτρια. 4033 Δημητριάδης, Δ. Παπαδάτουν. Κεντρ.Τράπ.Κύπρου

(1992)Είναι η θέση της αιτήτριας ότι η αντικατάσταση της εμπιστευτικής της έκθεσης, με την οποία μειώθηκε η αξιολόγηση της σχετικά με τηναπόδοσητηςαπό'Β' σε C, είναι παράνομη,αντικανονική και αντίθετη με τους περί Υπαλλήλων της Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου (Όροι 5 Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1983 έως 1989 και ειδικότερα με τον Κανονισμό 12

(4), δεδομένου ότι σύμφωνα με τον Κανονισμό αυτό δεν προβλέπεται αντικατάσταση εμπιστευτικής έκθεσης σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ του αξιολογούντος και του 10 προσυπογράφοντος λειτουργού. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού αυτού κατατέθηκε ένορκη δήλωση, από τον πρώην Προϊστάμενο της αιτήτριας κ. Θεοδωρίδη σχετικά με την έκθεση της 15 αιτήτριας για το 1988, ότι περί το Νοέμβριο του 1989, μετά την αφυπηρέτησή του από την Τράπεζα, του είχε ζητηθεί από τον κ. Θωμά να μειώσει τη βαθμολογία της αιτήτριας στο θέμα της απόδοσης από 'Β' που είχε αξιολογηθεί απόαυτόνσε Ό ,το οποίο όμως αρνήθηκενα 20 πράξει δεδομένου ότι, όπως αναφέρει, "πίστευα και πιστεύω ότι ήταν η αξιολόγηση μου για το 1988, αξιοκρατική και αντιπροσωπευτική της πραγματικής απόδοσηςκαιπροσφοράςτης".Και συμπληρώνει:25 "Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αξιολόγηση Β κατά την αντίληψη μου, όπως εβαθμολογούσα για χρόνια, ήτανγια επίδοσηπραγματικάπολύ υψηλούεπιπέδου.". Είναι επίσης ο ισχυρισμός της αιτητριαςότι κατά την 30 αξιολόγηση των υποψήφιων λήφθηκαν υπόψη αντικανονικά μόνο οι εμπιστευτικές εκθέσεις των τελευταίων δύο χρόνων αντί ολόκληρη η σταδιοδρομία τωνυποψηφίων. Τέλος είναι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι λήφθηκε υπόψη το μεταπτυχιακό προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους χωρίς να απαιτείταιτέτοιο προσόν απότασχέδια υπηρεσίαςτηςθέσης,ούτεως απαραίτητο προσόν ούτε ως πρόσθετο προσόν ή πλεονέκτημα. Εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση Τράπεζας υποστηρίχτηκε ότι η επίδικη έκθεση του 1988 συντάχθηκε 4034 40 4ΑΛΛ. Παπαδάτου ν.Κεντρ. Τράπ.Κύπρου Δημητριάδης, Δ. από τον κ. Θωμά και προσυπογράφτηκε από τον κ. Θεοδωρίδη, Διευθυντή του Τμήματος. Όμως επειδή στις 27/11/1989 υποδείχτηκε στον κ. Θωμά από τον Ανώτερο Διευθυντή κ. Αχνιώτη ότι οι εκθέσεις του Τμήματος του 5 δεν είχαν συμπληρωθεί σύμφωνα με τις Γενικές Οδηγίες για Αξιολόγηση που είχαν εκδοθεί το Δεκέμβριο του 1988 και του ζητήθηκε να τις αναθεωρήσει, η βαθμολογία της αιτήτριας στην επίδοση μειώθηκε από 'Β' σε 'C. 'Οπως το αναφέρει στην ένορκη του δήλωση ο κ Θωμά, ο κ. 10 Θεοδωρίδης, απότον οποίο ζήτησε να προσυπογράψει τη νέα αναθεωρημένη έκθεση, αρνήθηκε επειδή είχε αφυπηρετήσει και ως εκ τούτου την προσυπέγραψε ο κ. Παγδατής. 15 Είναι παραδεχτό ότι η εμπιστευτική έκθεση της αιτήτριας για το 1988 αντικαταστάθηκε με άλλη. Στους Κανονισμούς, όπως και στις σχετικές οδηγίες που εκδόθηκαν1^ για καθοδήγηση των αξιολογούντων και προσυπογράφοντων λειτουργών, δεν περιέχεται καμμία 20 πρόνοια περί αντικατάστασης εμπιστευτικής έκθεσης για οποιοδήποτε λόγο. Όπως ορθά αναφέρεται από μέρους της αιτήτριας, η μόνη πρόνοια περί αλλοίωσης εμπιστευτικής έκθεσης περιέχεται στον Κανονισμό 12

(4)όπουσε περίπτωσηδιαφωνίαςμεταξύτου αξιολογούντος 25 και προσυπογράφοντος λειτουργού, ο προσυπογραφών δίδει τη δική του αιτιολογημένη αξιολόγηση με ερυθρά μελάνη, η οποία και υπερισχύει της αξιολόγησης του αξιολογούντος λειτουργού. 30 Εν πάσηπεριπτώσει έστω και ανη επίδικη έκθεση για την αιτήτρια περιείχε ψηλότερες αξιολογήσεις απ' ότι θα έπρεπε, η Τράπεζα δεν είχε το δικαίωμα να την αχρηστέψει καινατηναντικαταστήσει μεάλλη. 35 Εν πρώτοις εφόσον η αιτήτρια κρίθηκε από τους αρμόδιους λειτουργούς και αξιολογήθηκε από αυτούς στην έκθεση της για το 1988, δεν είχαν τη δυνατότητα άλλοι λειτουργοί έστω και ανώτεροι να αλλοιώσουν τις αξιολογήσεις αυτές ή να αντικαταστήσουν την 40 εμπιστευτική της έκθεση. Η αξιολόγηση ενός υπάλληλου έγκειται στην κρίση λειτουργών υπεύθυνων για τη σύνταξητηςεμπιστευτικής του έκθεσης. 4035 Δημητριάδης,Δ. Παπαοάτουν.Κεντρ.Τράπ. Κύπρου

(1992)Σχετικό με το θέμα αυτό θεωρώ το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση, της Ολομέλειας του Δικαστηρίου στηνυπόθεσηOdysseas Georghiouv. Repu­ blic

(1976)3C.L.R.74στησελίδα 81:5 "We refused to allow the above evidence to be addu­ ced because we were not prepared to accept,as amatter of principle, that it is properly open to the Commission to evaluate the contents of confidential reports by refe­ rence to the Reporting or Countersigning Officers ma- 10 king such reports, as in such a case there would have to be embarked upon inquiries as to how each one of them assesses the performance of his subordinates. In ouropi­ nion a public officer who has been appointed to a post among the duties of which is the making of confidential 15 reports about subordinate officers has to be regarded as having been found,bytheappointing authority,tobe res­ ponsible, experienced andreliable enough to make,more or less,accurateassessments of such subordinates; conse­ quently, we cannot accept that it would be legitimately 20 open to the Commission to say thatbecause it knew that Mr. Kythreotis did not ever make a 'special confidential report1 it was, therefore, entitled to disregard the 'special confidential reports' made,by Mr.Vryonides in favour of theappellant. . 25 Moreover, such acourse would, in ourview,beincon­ sistent with section 44

(3)of thePublic Service Law, 1967 (Law 33/67), under which the Commission is required to pay dueregard to theannual confidential reports concer- 30 ning the candidates before it, because it could make it possible for theCommission todisregard practically com­ pletely a confidential report, or even a 'special confiden­ tial report', if it happened to have a poor opinion about the particular Reporting or Countersigning officer; this 35 would amount to introducing intothe application of sec­ tion 44

(3)s subjective element which might divert such application down avery slippery pathindeed. We do agree that it is open to the Commission - as 40 well as to an administrative Court trying a recourse- to give due weight to the fact that different Reporting Offi­ cers cannot be treated as having made their assessments 4036 4ΑΛΛ. 5 10 Παπαδάτουν.Κεντρ.Τράπ.Κνπρον Δημητριάδης, Δ. by using identical standards and that, therefore, some allowance may have to be made for possible differences in the evaluation of various candidates when they have not been reported onby thesameReporting or CountersigningOfficer (see, inter alia,Kousoulides and Others v. The Republic

(1967)3 C.L.R. 438, 449 Georgbiades and Another v. The Republic

(1970)3C.L.R. 257,267, Aristocleous and Another v. The Republic

(1974)3 C.L.R. 321 at pp.325-326); but such an approach falls far short of the far more radical one that the respondent's sidehas attemptedtointroduceinthepresent case." To γεγονός ότι, όπως είναι ο ισχυρισμός, ηΤράπεζα ακολούθησε την ίδια γραμμή όχι μόνο για την αιτήτρια 15 αλλάκαιστηπερίπτωσηάλλων λειτουργών τηςΤράπεζας, δεν καθιστά την αντικατάσταση των εμπιστευτικών εκθέσεων νόμιμηήδικαιότερη. Εν πάσηπεριπτώσει οι σχετικές οδηγίες που εκδόθηκαν 20 το Δεκέμβριο του 1988, με σκοπό να καθοδηγήσουν τους αξιολογούντες και προσυπογοάφοντες λειτουργούς ως προς τον καλύτεροτρόπο αξιολόγησης των υπάλληλων της Τράπεζας, δεν έχουν οποιαδήποτε νομοθετική έγκριση ούτε και μπορούνναυπερισχύσουντωνισχυόντων Κανονισμών. 25 Συνεπώς, οποιοσδήποτε τρόπος αξιολόγησης η σύνταξη των εμπιστευτικών εκθέσεων, αντίθετος προς τις ρητές πρόνοιες των Κανονισμών, είναι παράνομος και διενεργείται καθ'υπέρβασηεξουσίας. 30 Ασχέτως τούτου, το γεγονός ότι ζητήθηκε από τον κ. Θεωδωρίδη μετά την αφυπηρέτησή του να υπογράψει τη νέα εμπιστευτική έκθεση για την αιτήτρια, είτε ως αξιόλογων λειτουργός είτε ως προσυπογραφών,δενήταν επιτρεπτό στην Τράπεζα, δεδομένου ότι ο κ. θεωδωρίδης 35 έπαψεπλέον ναείναι λειτουργός τηςΤράπεζας. Επίσης, πρέπει να επιτύχει και ο επόμενος ισχυρισμός της αιτήτριας γιατί δεν χωρεί αμφιβολία, όπως αναφέρεται και καθαρά στο σχετικό πρακτικό, ότι η 40 Τράπεζα κατά τηδιενέργεια των προαγωγώναυτών έλαβε υπόψη της μόνο τις δύο τελευταίες εκθέσεις των υποψηφίων, ενώ αντίθετα σύμφωνα με το νόμο ήταν υπόχρεη, να λάβει υπόψη της όλη τη σταδιοδρομία των 4037 Δημητριάδης, Δ. Παπαδάτουν.Κεντρ. Τράπ.Κνπρον

(1992)υποψήφιων,ανκαι μπορούσε ναδώσει αυξημένησημασία στις εκθέσεις των τελευταίων χρόνων χωρίς όμως να παραγνωρίσει τα προηγούμενα. (Βλέπε OdysseasGeorghiou [πιοπάνω]στη σελίδα 82). 5 Τέλος θεωρώότι ηΤράπεζα επίσης εσφαλμένααπέδωσε ιδιαίτερη σημασία στο μεταπτυχιακό προσόν του ενδιαφερόμενου μέρους δεδομένου ότι τέτοιο δεν απαιτείται, σύμφωνα με το σχέδιο υπηρεσίας της θέσης. Αναμφίβολα δεν μπορούσε και ούτε έπρεπε να το 10 παραγνωρίσει γιατί αυτό αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εικόνας αξίας και προσόντων του ενδιαφερόμενου μέρους όμως δεν ήταν δυνατό να το θεωρήσει σαν ξεχωριστό κριτήριο επιλογής του ενδιαφερόμενου μέρους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η Τράπεζα ενήργησε παράνομα, καθ' υπέρβαση και κατάχρηση εξουσίας, άσκησε τη διακριτική της εξουσία πλημμελώς και γι' αυτό η επίδικη απόφαση πρέπει να ακυρωθεί. Η προσφυγή επιτυγχάνει και η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Οι καθ'ων η αίτησηνα πληρώσουν £250.00έναντι των 25 εξόδων της αιτήτριας. Η προσφυγή επιτυγχάνει με έξοδα. 4038 20