clr/1992/1992_4_4207.pdf

(9)— Η διάταξη δεν έχει επιτακτικό χαρακτήρα — Η συμμετοχή τον Διευθυντή στη συνέντευξη δεν είναι επιβεβλημένη. 5 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Συνεντεύξεις — Οι εντυπώσεις τον Διευθυντή από αυτές — Καμμία αναφορά περί αυτών στο εδάφιο 10 (α) τον Άρθρον 35Β της Εκπαιδευτικής νομοθεσίας — Ανάλυση και ερμηνεία — Ειδικά η πλήρης • παραγνώριση των εντυπώσεων • τον Διευθυντή, στην κριθείσα 10 περίπτωση, από την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας. 15 20 Ερμηνεία — Οι πρόνοιες ενός άρθρου ενός νόμου δεν εφαρμόζονται μεμονωμένα και παραγνωριζομένων των υπολοίπων προνοιών τον νόμου, αλλά εφόσον συνυπάρχουν εφαρμόζονται υπό το φως των νπόλοιπων προνοιών, εκτός αν υπάρχει ρητή νομοθετική διάταξη περί τον αντιθέτον. Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Προαγωγές — Αρχαιότητα — Δεν αποτελεί το μόνο ούτε και το καθοριστικό κριτήριο επιλογής από μόνη της — Θέσεις ψηλά στην ιεραρχία — Και πάλι η αρχαιότητα δεν θεμελιώνει νπεροχή από μόνη της ούτε καθιστά υποψήφιο καταλληλότερο — Νομολογία — Η αρχαιότητα σε θέσεις πρώτον διορισμού και προαγωγής αποτελεί στοιχείο περιορισμένης σημασίας. 4207 Γιάλλονκαςν.Δημοκρατίας

(1992)Ο αιτητής προσέβαλε την προαγωγή από την Ε.Ε.Υ. του ενδιαφερομένου μέρους στη θέση Προϊσταμένου Τομέα ΕκπαιδευτικήςΤεκμηρίωσης,κατάπαράλειψητουιδίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας την επίδικη απόφαση, 5 αποφάσισεότι: 1.Σύμφωναμε το λεκτικό του εδαφίου9 του Αρθρου 35Β των Περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 19691990 ησυμμετοχή τουΔιευθυντή στην συνέντευξη δεν είναι Ό επιβεβλημένη γιατί η σχετική διάταξη δεν έχει επιτακτικό χαρακτήρα αλλά δυνητικό. (Βλέπε Μιτσίόης ν. Δημοκρατίας). % 'Οπως φαίνεται από το λεκτικό του εδαφίου 10(a) του 15 Αρθρου 35Β εξάλλου σ' αυτό δεν γίνεται καμμία αναφορά στις εντυπώσεις του Διευθυντή από τις συνεντεύξεις. Τόσο στην υπόθεση Μιτσίδης όσο και στην απόφαση της Ολομέλειας στις Αναθεωρητικές Εφέσεις 1169 και 1170, Στυλιανούχ.ά. ν.Δημοκρατίας, ημερομηνίας 18/9/1992,το 20 Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρώτον,ητυχόν διαφορετική κρίση του Διευθυντή δεν δεσμεύει την Επιτροπήγιατί ο ρόλος τουείναι μόνο συμβουλευτικός, και δεύτερον, από τη λεκτική διατύπωση των σχετικών διατάξεων δεν προκύπτει απαίτηση του Νόμου για ειδική 25 αιτιολόγηση τυχόν διχογνωμίας από την Επιτροπή και εν πάσηπεριπτώσει ηνομολογία πουαφορά την ερμηνεία των διατάξεων του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Νόμος 33 του 1967), αναφορικά με τις συστάσεις του Διευθυντή στην περίπτωση δημόσιων υπαλλήλων, δεν 30 μπορεί να εφαρμοστεί γιατί δεν υπάρχει αντιστοιχία με τις διατάξειςπουδιέπουντο Θέμα. "Ομως η πιο πάνω Θέσηδεν δικαιολογεί την παραγνώριση των απόψεων και κρίσεων του Διευθυντή που αποκόμισε 35 από τις συνεντεύξεις στις οποίες κλήθηκε να παραστεί, γιατί όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό η Ε.Ε.Υ. κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης έλαβε υπόψη της, σε σχέση με τις συνεντεύξεις, μόνο την εντύπωση που αποκόμισε η ίδια, ουδεμία αναφορά όμως γίνεται στις 40 κρίσεις του Διευθυντή σχετικά με την απόδοση των υποψήφιων στις συνεντεύξεις και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι κρίσεις του Διευθυντήλήφθηκανκαθόλουυπόψη. 4208 4Α.Α.Δ. 5 10 15 20 Γιάλλουκαςν.Δημοκρατίας Αναμφίβολα στις σχετικές διατάξεις του εδαφίου 10, στα στοιχεία που λαμβάνονταιυπόψηδεν περιλαμβάνεταικαιη κρίση του Διευθυντή. Όμως η παντελής παραγνώρισητων κρίσεων αυτώνθακαθιστούσε την παρουσίατου Διευθυντή όπως προνοείται στο εδάφιο 9 περιττή και αχρείαστη. Αφ' ης στιγμής η Ε.Ε.Υ. επέλεξε να καλέσει το Διευθυντή να παραστεί κατά τις συνεντεύξεις καινα εκφράσει τις κρίσεις του, δεν μπορούσε να τις αγνοήσει παντελώς αλλά όφειλε να τις λάβει υπόψη της κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης.Ηάποψηαυτήδεν έρχεται σε αντίθεσηπρος τις πρόνοιες του εδαφίου 10 δεδομένου ότι οι πρόνοιες ενός άρθρου ενός νόμου δεν εφαρμόζονται μεμονωμένα και παραγνωρίζοντας τις υπόλοιπες πρόνοιες του σχετικού νόμου, αλλά εφόσον συνυπάρχουν εφαρμόζονται υπό το φως των υπόλοιπων προνοιών εκτός αν υπάρχει ρητή νομοθετική διάταξηπερί τουαντιθέτου. Είναι νομολογημένο ότι η αρχαιότητα από μόνη της δεν αποτελεί ούτε το μόνο ούτε και καθοριστικό κριτήριο επιλογής ενόςυποψήφιου. 2. Στο σημείο αυτό πρέπει να κάμω επίσης αναφορά στην υπόθεση Antonlou ν. Republic

(1975)3 C.L.R. 510 όπου στησελίδα 515 λέχθηκανταακόλουθα:25 "... one does not have to be 'exceptional' in order to enjoy thebenefit of theadvantageof seniority." 30 35 40 Όμως ενόψει της γενικής υποχρέωσης του διορίζοντος οργάνου να επιλέγει το πλέον κατάλληλο υποψήφιο για την υπόπλήρωση θέση,παρόλοπουστις περιπτώσεις πλήρωσης θέσεων υψηλά στην ιεραρχία το διορίζον όργανο έχει ευρεία διακριτική εξουσία για την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου η τελική επιλογή δεν μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά στην, έστω και μεγάλη αρχαιότητα ενός υποψήφιουγιατίηαρχαιότητααπόμόνητηςδενκαθιστά ένα υποψήφιουπέρτεροήκαταλληλότερο για προαγωγή. Στο σημείο αυτό πρέπει να προσθέσω ότι στην παρούσα περίπτωση η επίδικη θέση είναι Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής, χωρίς να καθορίζεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας και στη σχετική δημοσίευση από ποια θέση αποτελεί προαγωγή. Σύμφωναδε με τη νομολογία η αρχαιότητα σε θέσεις Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής αποτελεί 4209 Γιάλλονχας ν.Δημοκρατίας

(1992)στοιχείοπεριορισμένης σημασίας. 3. Στηνπροκειμένηπερίπτωσηη Ε.Ε.Υ. κατά την επιλογήτου ενδιαφερόμενου μέρους ενήργησε κάτω από πλάνη όσον αφορά τα κριτήριαπου εφαρμόζονται γιατην επιλογή του 5 καταλληλότερου υποψήφιου για τη θέση, και για το λόγο αυτό επίσηςη επίδικηαπόφασηπρέπεινα ακυρωθεί. Ηπροσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. Αναφερόμενες Υποθέσεις: Ζαπίτηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας

(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 109815 Μιτσίδης ν.Δημοκρατίας

(1991)4(A) ΑΛΛ. 823Στυλιανού κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1992)3ΑΛΛ. 449Ρούσος ν.Δημοκρατίας

(1987)3C.L.R. 1217- 20 Antoniou v.Republic

(1975)3C.L.R. 510Theodosiou v.Republic,2R.S.C.C. 44- 25 Evgeniou v.Republic

(1979)3C.L.R. 239Frangos v.Republic

(1970)3C.L.R. 320· Δημοκρατία v.Πανταζή

(1991)3ΑΛΛ.

1. * in Προσφυγή. Προσφυγή με την οποία ο αιτητής προσβάλλει την απόφαση των καθ' ων η αίτηση να προάξουν το ενδιαφερόμενο μέρος Χαράλαμπος Χατζηθεοδοσίου στη 35 μόνιμη (Τακτικός Προϋπολογισμός) θέση Προϊσταμένου Τομέα Εκπαιδευτικής Τεκμηρίωσης από της 15/12/1990 αντί τον αιτητή. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατοναιτητή. 40 Ρ. Παπαέτη (Δ/νις), Δικηγόρος της Δημοκρατίας,για τουςκαθ' ωνηαίτηση. Cur.adv.vult. 45 4210 4 ΑΛΛ. Γιάλλουκαςν.Δημοκρατίας ': ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Μετην αίτηση αυτήο αιτητήςπροσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Ε.Ε.Υ.) να προάξει το ενδιαφερόμενο μέρος 5 Χαράλαμπο Χατζηθεοδοσίου στη μόνιμη (Τακτικός Προυπολογισμός) θέση Προϊσταμένου Τομέα Εκπαιδευτικής Τεκμηρίωσης απότις 15/12/1990αντί τον αιτητή. 10 Η επίδικη θέση είναι θέση Πρώτου διορισμού και Προαγωγής. Οι αιτήσεις των υποψηφίων με τους υπηρεσιακούς τους φακέλους διαβιβάστηκαν στο Διευθυντή του 15 Παιδαγωγικού Ινστιτούτου ως Προέδρου της Συμβουλευτικής Επιτροπήςπου συστάθηκε για το σκοπό αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 35Β(ι) των περί Δημοσίας ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας Νόμων1969-
2. 20 Η Συμβουλευτική Επιτροπή με την έκθεση της που διαβιβάστηκε προς την Ε.Ε.Υ. στις 3/11/1990 σύστησε κατ' αλφαβητική σειρά τον αιτητή, το ενδιαφερόμενο μέρος και τον υποψήφιο Ανδρέα Κοιλανιώτη, αφού έλαβε υπόψη το περιεχόμενο των εμπιστευτικών και 25 προσωπικών φακέλων, την αξία, προσόντα και αρχαιότητα τωνυποψηφίων. Κατόπιν ένστασης του υποψήφιου Ανδρέα Χρίστου για τη μη περίληψη του στον κατάλογο, η Ε.Ε.Υ.,αφού 30 έλαβε υπόψη της τις βαθμολογίες των υποψηφίων, την αρχαιότητα και τα προσόντα, έκρινε ότι ο υποψήφιος αυτός ήταν επικρατέστερος του Κοιλανιώτη και γι' αυτό στον τελικό κατάλογο περιλήφθηκε ο υποψήφιος Α. ΧρίστουαντίτουΑ. Κοιλανιώτη. 35 Οι τρεις αυτοί υποψήφιοι του τελικού καταλόγου κλήθηκαν ενώπιον της Ε.Ε.Υ. σε προσωπικές συνεντεύξεις στις οποίες παρίστατο και ο Διευθυντής του ΠαιδαγωγικούΙνστιτούτου. 40 Για την αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων κατά τις συνεντεύξεις η Ε.Ε.Υ. αποφάσισε να ληφθούν 4211 Δημητριάδης,Δ. Γιάλλουκαςν.Λημοκρατίας

(1992)υπόψητα ακόλουθα:(α) Γλωσσική επάρκεια, άνεση και ετοιμότητα στη διατύπωσηαπόψεων. 5 (β) Ενημερότητα πάνω στις σύγχρονες εξελίξεις σε παιδαγωγικά καιεκπαιδευτικά θέματα. (γ) Γνώση ευθυνών και καθηκόντων του Προϊστα­ μένου του Τομέα ΕκπαιδευτικήςΤεκμηρίωσης στο 10 Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. .(δ) Επιστημονική τεκμηρίωση απόψεων,και" (ε) Γενικήαπόδοση,εμφάνισηκαιπροσωπικότητα. 15 Η αξιολόγηση του Διευθυντή για την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις ήτανη ακόλουθη:Γιάλλουκας Κωνσταντίνος Χατζηθεοδοσίου Χαράλαμπος Χρίστου Ανδρέας Εξαίρετος. 20 ΠολύΚαλός+. Καλός. Ηδε αξιολόγηση τηςΕ.Ε.Υ.ήτανως εξής:25 Γιάλλουκας Κωνσταντίνος Χατζηθεοδοσίου Χαράλαμπος ΧρίστουΑνδρέας Εξαίρετος-. Εξαίρετος. Πολύ Καλός. Στη συνέχεια η Ε.Ε.Υ. αφού έλαβε υπόψη, όπως 30 αναφέρει στο σχετικό πρακτικό της, τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέλους των υποψηφίων, την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαι την εντύπωση που αποκόμισε από τις συνεντεύξεις, διαπίστωσε τα πιο κάτω:35 "Αξία: Για την επιμέτρηση της αξίας η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλων υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων, το σύνολο των υπηρεσιακών 40 εκθέσεων των υποψηφίων με ιδιαίτερη βαρύτητα στις τελευταίες και ως συμπληρωματικό στοιχείο κρίσης 4212 4Α.Α.Δ. Γιάλλουκαςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. για την αξία τους, την εντύπωση που αποκόμισε κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις. Οι υπηρεσιακές εκθέσεις των υποψηφίων (μέσα στην τελευταία δεκαετία) έχουν ως εξής: 5 Γιάλλoυκαc Κωνσταντίνος 10 1981/82:37 1984/85: 37 1986/87:38 1988/89:39 Χατζηθεοδοσίου Χαράλαμπος 15 1982/84:37 1985/86: 37 1988/89:38 Χρίστου Ανδρέας 20 25 30 1980/81:34 1982/83:35 1983/84:36 1985/86:36 1987/88:37 1989/90:38 Προσόντα: Τα προσόντα των υποψηφίωνείναι τα ακόλουθα: Γιάλλουκας Κωνσταντίνος 35 Πτυχίο Φιλολογικών - Πανεπιστημίου Αθηνών Μ.Α. (Πανεπ.Καλιφόρνιας) Ph.D.(Πανεπ.Καλιφόρνιας) Χατζηθεοδοσίου Χαράλαμπος 40 Πτυχίο ΜαθηματικώνΠανεπ. Αθηνών Teaching Diploma Μ.Α. - Αμερ. Πανεπ. Βυρητού) 4213 Δημητριάδης,Δ. Γιάλλουκα; ν.Δημοκρατίας

(1992)Χρίστου Ανδρέας Πτυχίο Φυσιογνωσίας Πανεπ. Αθηνών Μ.Α. Πανεπ.Iowa 5 Από τη μελέτη των φακέλων η Επιτροπή διαπιστώνει ότιοι πιοπάνω υποψήφιοι κατέχουντα απαιτούμενα από τα σχέδια υπηρεσίας προσόντα περιλαμβανομένης καιτης πολύ καλής γνώσης μιας από τις επικρατέστερες ευρωπαϊκές γλώσσες. ίο Αρχαιότητα: Ηαρχαιότητατων υποψηφίων κρίνεται με βάση τηνημερομηνία προαγωγής τους.στη θέσηΒ. Διευθυντή Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης, που έχειως ι εξής: 15 ΓνάλλονκαςΚωνσταντίνος ΗμερομηνίαΠροαγωγήςστηθέσηΒ.Διευθυντή:1/9/87 Χατΐΐτιθκοδοσίου Χαράλαμπος 20 Ημερομηνία Προαγωγής στη θέση Β. Διευθυντή: 15/9/73 25 ΧρίστουΑνδρέα ΗμερομηνίαΠροαγωγήςστηθέσηΒ.Διευθυντή:1/9/87 Η Επιτροπή,ύστερα απόσυνεκτίμηση της αξίας, των 30 προσόντων καιτηςαρχαιότητας τωνυποψηφίωνκαι αφού έδωσε τη δέουσα βαρύτητα στακριτήρια αυτά, βρίσκει ότι οκος Χαράλαμπος Χατζηθεοδοσίου είναιο επικρατέστερος γιαπροαγωγήστην υπόπλήρωση θέση. 35 Ο κος Χατζηθεοδοσίου υπερέχει σε αρχαιότητακατά 14χρόνια απότους δύοάλλους υποψηφίους. Ηελαφρά ψηλότερη βαθμολογία του κου Γιάλλουκα, καθώς και το γεγονός ότι ο υποψήφιος αυτός κατέχει ψηλότερα προσόντα δεν μπορούν,κατάτηνκρίση της Επιτροπής, 40 να εξουδετερώσουν τη σαφή υπεροχή του κου Χατζηθεοδοσίου σεαρχαιότητα. 4214 4ΑΛΛ. 5 Γιάλλουκαςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. Με βάση τα πιο πάνω, η Επιτροπή αποφασίζει να προσφέρει στον κο Χαράλαμπο Χατζηθεοδοσίου προαγωγή στη θέση Προϊσταμένου του Τομέα Εκπαι­ δευτικής Τεκμηρίωσης, στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, από15/12/90." Εναντίον της απόφασης αυτής ο αιτητής καταχώρησε την προσφυγή αυτή με την οποία ισχυρίζεται τα . ακόλουθα. 10 Ότι η Ε.Ε.Υ. κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις αξιολόγησε τους υποψήφιους διαφορετικά από ότι ο Διευθυντής, χωρίς να δίδει γι' αυτό οποιαδήποτε αιτιολογία δεδομένου ότι ο Διευθυντής είχε 15 εξειδικευμένες γνώσεις όσον αφορά την υπό πλήρωση θέσηΗ έλλειψηαυτήαιτιολογίας τηςπροπαρασκευαστικής πράξης καθιστάτην επίδικηαπόφαση ακυρωτέαγια τον 20 ίδιο λόγο. Επίσης είναι η εισήγηση ότι στην προκειμένη περίπτωση, αντίθετα προς το άρθρο 35Β

(10)των περί Δημοσίας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμων 1969-1990 25 που αναφέρειότι η συνέντευξη μπορεί να ληφθεί υπόψη ως συμπληρωματικό στοιχείο κρίσης της αξίας ενός υποψηφίου, η συνέντευξη αποτελεί το αποφασιστικό στοιχείο κρίσης οδηγώντας έτσι σε αυθαίρετα και παράλογα αποτελέσματα αντίθετα προς το Νόμο και τη 30 νομολογία. Είναι επίσης η θέση του αιτητή ότι υπερέχει του ενδιαφερόμενου μέρους σε αξία και προσόντα που τον καθιστούν καταλληλότερο για την επίδικη θέση και τα 35 οποία δεν εξουδετερώνονται από την έστω και κατά 14 χρόνια αρχαιότητα του ενδιαφερόμενου μέρους. Ανεξάρτητα με αυτό είναι η θέση του αιτητή ότι η αρχαιότητα, εν πάση περιπτώσει, δεν θα έπρεπε να είχε ληφθεί υπόψη ως αποφασιστικό στοιχείο επιλογής εν 40 όψει τουγεγονότος ότι ηεπίδικηθέσηείναι θέση Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής, οπόταν αποτελεί στοιχείο περιορισμένης σημασίας (βλέπε Ζαπίτης χ.ά. ν. 4215 Δημητριάδης,Δ. Γιάλλονκαςν.Δημοκρατίας

(1992)Δημοκρατίας, Προσφυγές Αρ. 870/87 και 873/87, απόφαση Ολομέλειας ημερομηνίας 15/5/1989). Είναι επίσης ο ισχυρισμός του αιτητή ότι η Ε.Ε.Υ. παρέλειψε να διεξάγει την δέουσα έρευνα κατά πόσο οι 5 υποψήφιοι είχαν το προσόν της άριστης γνώσης της ελληνικής γλώσσας, και τέλος ότι η αιτιολογία που έδωσε η Ε.Ε.Υ. γιατί επέλεξε το ενδιαφερόμενο μέρος είναι λακωνική, αόριστη, ανεπαρκής, ελλειπής και άκυρη, γεγονός που καθιστά την επίδικη απόφαση 10 άκυρη. Το εδάφιο 9 του άρθρου 35Β του Νόμου προνοεί τα εξής:- α "

(9)Στη συνέχεια η Επιτροπή καλεί τους υποψηφίους οι οποίοι περιέχονται στους τελικούς καταλόγους σε προσωπική συνέντευξη: Εννοείται ότι κατά τις συνεντεύξεις μπορεί να 20 παρευρίσκεται ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας ή ο. Διευθυντής του οικείου Τμήματος ή εκπρόσωπος τους και να εκφέρει τις κρίσεις του για την απόδοσητων υποψηφίων σ' αυτές." 25 Το δε εδάφιο 10(a) του άρθρου 35Β αναφέρει τα ακόλουθα:"

(10)Μετά το τέλος των προσωπικών συνεντεύξεων ηΕπιτροπήπροβαίνει στην επιλογή των 30 καλύτερων υποψηφίων από τους υποψηφίους οι οποίοι περιέχονται στους τελικούς καταλόγους, λαμβάνοντας υπόψη ταακόλουθα: (α) στις περιπτώσεις υποψηφίων οι οποίοι 35 περιέχονται στον κατάλογο ο οποίος καταρτίζεται σύμφωνα με το εδάφιο

(3): (

1. i)την έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής· 40 (
2. ii)το περιεχόμενο των ΠροσωπΦακέλων και των Φακέλωντων Υπηρεσιακών Εκθέσεων 4216 4ΑΛΛ. Γιάλλουκα;ν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. (iii) την εντύπωση που αποκόμισε από τις προσωπικές συνεντεύξεις: 5 Εννοείται ότι η απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις θα λαμβάνεται υπόψη μόνο ως συμπληρωματικόστοιχείο κρίσης τηςαξίαςτους-" Σύμφωνα μετο λεκτικό του εδαφίου9ησυμμετοχή του Διευθυντή στην συνέντευξη δεν είναι επιβεβλημένη γιατί η 10 σχετική διάταξη δεν έχει επιτακτικό χαρακτήρα άλλα δυνητικό. (Βλέπε Μιτσίδης ν. Δημοκρατίας,Προσφυγή Αρ. 839/89, απόφασηημερομηνίας27/2/1991). Όπως φαίνεται απότο λεκτικό του εδαφίου 10(
3. a)του 15 άρθρου 35Β που παρατέθηκε πιο πάνω, σ' αυτό δεν γίνεται καμμία αναφορά στις εντυπώσεις του Διευθυντή από τις συνεντεύξεις. Τόσο στην υπόθεση Μιτσίδης(πιο πάνω) όσο και στην απόφαση της Ολομέλειας στις Αναθεωρητικές Εφέσεις 1169 και 1170, Στυλιανού κ.ά. ν. 20 Δημοκρατίας, ημερομηνίας 18/9/1992, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρώτον, η τυχόν διαφορετική κρίση του Διευθυντή δεν δεσμεύει την Επιτροπή γιατί ο ρόλος του είναι μόνο συμβουλευτικός, και δεύτερον, από τη λεκτική διατύπωση των σχετικών 25 διατάξεων δεν προκύπτει απαίτησητου Νόμου για ειδική αιτιολόγηση τυχόν διχογνωμίας απότην Επιτροπήκαι εν πάση περιπτώσει η νομολογία που αφορά την ερμηνεία των διατάξεων του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Νόμος 33 του 1967), αναφορικά με τις συστάσεις 30 του Διευθυντή στην περίπτωση δημόσιων υπαλλήλων, δεν μπορεί να εφαρμοστεί γιατί δεν υπάρχει αντιστοιχία με τις διατάξειςπουδιέπουντοθέμα. Όμως η πιο πάνω θέση δεν δικαιολογεί την 35 παραγνώριση των απόψεων και κρίσεων του Διευθυντή που αποκόμισε απότις συνεντεύξεις στις οποίες κλήθηκε να παραστεί γιατί, όπως προκύπτει από το σχετικό πρακτικό που παρατέθηκε πιο πάνω, η Ε.Ε.Υ. κατά τη λήψη της επίδικηςαπόφασηςέλαβε υπόψητης σε σχέσημε 40 τις συνεντεύξεις μόνο την εντύπωση που αποκόμισε η ίδια, ουδεμία αναφορά όμως δεν γίνεται στις κρίσεις του Διευθυντή σχετικά με την απόδοση των υποψηφίων στις 4217 Δημητριάδης, Δ. Γιάλλουκαςν.Δημοκρατίας

(1992)συνεντεύξεις, καικατάσυνέπεια,δενμπορείναεξαχθείτο συμπέρασμα ότι οι κρίσεις του Διευθυντή λήφθηκαν καθόλου υπόψη. Αναμφίβολα στις σχετικές διατάξεις του εδαφίου 10, 5 σταστοιχεία πουλαμβάνονται,υπόψηδενπεριλαμβάνεται και η κρίση του Διευθυντή. Όμως η παντελής παραγνώριση των κρίσεων αυτών θα καθιστούσε την παρουσία του Διευθυντή όπως προνοείται στοεδάφιο9 περιττή και αχρείαστη. Είμαι συνεπώς της γνώμης ότι 10 αφ'ηςστιγμής η Ε.Ε.Υ.επέλεξενακαλέσει το Διευθυντή να παραστεί κατάτις συνεντεύξεις καιναεκφράσειτις κρίσεις του,δεν μπορούσε να τις αγνοήσει παντελώς αλλά όφειλε νατις λάβει υπόψη τηςκατά τηλήψητης επίδικης απόφασης. Η άποψη αυτή δεν έρχεται σε 15 αντίθεση προς τις πρόνοιες τουεδαφίου 10(πιοπάνω) δεδομένου ότιοι πρόνοιες ενός άρθρου ενός νόμουδεν εφαρμόζονται μεμονωμένα και παραγνωρίζοντας τις υπόλοιπες πρόνοιες τουσχετικού νόμου, αλλάεφόσον συνυπάρχουν εφαρμόζονταιυπότοφως των υπόλοιπων 20 προνοιών εκτός αν υπάρχει ρητή νομοθετική διάταξη περίτουαντιθέτου. Όσον αφορά τους υπόλοιπους λόγους που προβλήθηκαν, όπως αναφέρεται στο πιοπάνω πρακτικό, 25 η Ε.Ε.Υ. ύστερα από συνεκτίμηση της αξίας των προσόντων και της αρχαιότητας θεώρησε το ενδιαφερόμενο μέρος επικρατέστερογιαπροαγωγή. Σύμφωνα μεταστοιχεία πουβρίσκονταν ενώπιον της 30 Ε.Ε.Υ. ο αιτητής έχει ψηλότερη βαθμολογία από το ενδιαφερόμενο μέρος τουλάχιστον στις δύο τελευταίες υπηρεσιακές του εκθέσεις. Επίσηςπληρούνκαιοιδύο τα απαιτούμενα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Το ενδιαφερόμενο μέροςόμωςείναιαρχαιότεροςτουαιτητή 35 κατά 14 (δέκα τέσσερα) χρόνια μεβάσητηνημερομηνία προαγωγής τους στηθέση Βοηθού Διευθυντή Σχολείων ΜέσηςΕκπαίδευσης. Είναι νομολογημένο ότι ηαρχαιότητααπό μόνη της 40 δεν αποτελεί ούτε το μόνο ούτε και καθοριστικό κριτήριο επιλογής ενός υποψηφίου (βλέπε σχετικά τις αποφάσεις της Ολομέλειας Ζαπίτηςχ,ά. ν. Δημοκρατίας 4218 4ΑΛΛ Γιάλλουκαςν.Δημοκρατίας Δημητριάδης, Δ. (πιο πάνω) και Ρούσος ν. Δημοκρατίας

(1987)3 C.L.R. 1217). Στο σημείο αυτό πρέπει να κάμω επίσης αναφορά 5 στην υπόθεση Antoniou v. Republic

(1975)3 C.L.R. 510 όπουστη σελίδα 515 λέχθηκαν ταακόλουθα:- 10 "... one does not have to be 'exceptional* in order to enjoy thebenefit of theadvantageof seniority." Όμως ενόψει της γενικής υποχρέωσης του διορίζοντος οργάνου να επιλέγει τον πλέον κατάλληλο υποψήφιο για την υπόπλήρωση θέση (βλέπε Theodossiouv. Republic, 2 R.S.C.C. 44, Evgeniou v. Republic

(1979)3 C.L.R. 239), 15 παρόλο που στις περιπτώσεις πλήρωσης θέσεων υψηλά στην ιεραρχία το διορίζον όργανο έχει ευρεία διακριτική εξουσία για την επιλογή του καταλληλότερου υποψηφίου (βλέπε Frangos v.Republic

(1970)3C.L.R. 320), η τελική επιλογή δεν μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά στην έστω 20 και μεγάλη αρχαιότητα ενός υποψηφίου γιατί η αρχαιότητα από μόνη της δεν καθιστά ένα υποψήφιο υπέρτερο ήκαταλληλότερο γιαπροαγωγή. Στοσημείο αυτόπρέπειναπροσθέσω ότι στηνπαρούσα 25 περίπτωση η επίδικη θέση είναι Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής,χωρίς να καθορίζεται στο Σχέδιο Υπηρεσίας και στη σχετική δημοσίευση από ποια θέση αποτελεί προαγωγή. Σύμφωναδε με τηνομολογία ηαρχαιότητα σε θέσεις Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής αποτελεί 30 στοιχείο περιορισμένης σημασίας (βλέπε Δημοκρατία ν. Πανταζής, Αναθεωρητική Έφεση 1018, απόφαση ημερομηνίας17/1/1991). Συνεπώς, στην προκειμένη περίπτωση καταλήγω στο 35 συμπέρασμα ότι η Ε.Ε.Υ., κατά την επιλογή του ενδιαφερόμενου μέρους, ενήργησε κάτω από πλάνη όσον αφοράτακριτήριαπουεφαρμόζονταιγιατην επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου για τη θέση, και για το λόγο αυτόεπίσης ηεπίδικηαπόφασηπρέπει ναακυρωθεί. 40 Για όλους τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή επιτυγχάνει καιηεπίδικηαπόφασηακυρώνεται. 4219 Δημητριάδης,Δ. Γιάλλονκας ν.Δημοκρατίας

(1992)Οι καθ' ων η αίτηση να πληρώσουν £250,00έναντι των εξόδωντουαιτητή. Η προσφυγή επιτυγχάνει μεέξοδα. 4220