clr/1992/1992_4_4221.pdf

(1992)Οι αιτητές αντέταξαν πως παρόλο που τις φορτωτικές κατείχαν οι Τράπεζες, αυτές τις κατείχαν για εξασφάλιση στις διευκολύνσεις που παρείχαν στους αιτητές, οι οποίοι ήταν οι μόνοι πουζημιώνονταν απότηνκαταβολήαυξημένων τελωνιακών δασμών. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αποφασίζοντας ότι οι αιτητές είχαν έννομο συμφέρον προσβολής της επίδικης απόφασης, αποφάσισε ότι: 10 Η νομιμότητα εκτελεστής διοικητικής πράξης μπορεί να προσβληθεί από πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον, στο νόημα της παραγράφου2του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Το συμφέρον πρέπει να είναι έννομο, προσωπικό, άμεσο, 15 ενεστώς και συγκεκριμένο, γιατί η προσφυγή δεν είναι λαϊκή αγωγή. Το βάρος της απόδειξης της ύπαρξης εννόμου συμφέροντος, όταναμφισβητείται,το έχειοαιτητής. 20 Έλλειψη εννόμου συμφέροντος καθιστά την προσφυγή απαράδεκτη. Η πράξη που προσβάλλεται πρέπει να προσβάλλει ευθέως το 25 υλικό ήηθικό συμφέρον τουαιτητή. Το συμφέρον δεν μπορεί να είναι αόριστου και γενικού χαρακτήρα, αλλά πρέπει να προσδιορίζεται ως έννομο. Το απλό συμφέρον εξελίσσεται σε έννομο, όταν αναγνωρίζεται από το 30 δίκαιο. Το έννομο συμφέρον στο διοικητικό δίκαιο έχει ευρύτερη εμβέλεια απότοδικαίωμα. To έννομο συμφέρον πρέπει να είναι άμεσο και προσωπικό, δηλαδήναανήκει απ' ευθείαςστον αιτητή. 35 Το χαρακτηριστικό αυτό αναφέρεται στον ειδικό δεσμό, ο οποίος υπάρχει μεταξύ του αιτητή και της προσβαλλόμενης πράξης, λόγω της σχέσης του αιτητή με τη νομική ή/και πραγματική κατάσταση, την οποία θίγει κατά τρόπο βλαπτικό η 40 πράξηήηπαράλειψη. Οι τράπεζες, με αίτηση των αιτητών,ανέλαβαν την υποχρέωση να πληρώσουν τους πωλητές και πήραν ως ασφάλεια τα σχετικά' έγγραφα,περιλαμβανομένων των φορτωτικών. 4222 45 4ΑΛΛ Fairways (L/ssol)Ltd v.Δημοκφατίαςκ.α. Η φορτωτική-τίτλος ιδιοκτησίας αποτελεί την εγγύηση για την εκδότρια τράπεζα, η οποία έτσι εξασφαλίζεται, σε περίπτωση μη αποπληρωμής του ποσού της πίστωσης από τους αιτητές-χρεώστες-αγοραστές. 5 Παρόλον ότι η ιδιοκτησία,για σκοπούς εξασφάλισης,φαίνεται ότι ανήκε στις τράπεζες, στην πραγματικότητα, το ουσιαστικό συμφέρον ανήκεστους αιτητές. 10 Η πραγματικήκατάστασηείναι τέτοια,που συνδέει άμεσατους αιτητές μετηνπροσβαλλόμενη πράξηκαιτααποτελέσματατης. 15 Οι αιτητές έχουν ιδιαίτερο δεσμό με την προσβαλλόμενη πράξη, λόγω της πραγματικής κατάστασης της υπόθεσης, και, ως εκ τούτου, αυξημένο συμφέρον, το οποίο είναι άμεσο. Η προσβαλλόμενη πράξη τους θίγει ευθέως. Αυτοί υφίστανται τη βλάβη. 20 Για όλους τους πιο πάνωλόγους, το Δικαστήριο κατέληξε ότι οι αιτητές έχουν έννομο συμφέρον και η προσφυγή είναι παραδεκτή. Διαταντίωςανωτέρω. 25 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Chrysostomidesv. The Greek Communal Chamber

(1964)C.L.R. 397· 30 Qmstofides v. CY.TA.

(1979)3 C.L.R. 99Avgoloupiv. Ministerof Interior

(1985)3 C.L.R. 1525Kritiotis v. MunicipalityofPaphos andOthers

(1986)3 C.L.R.322' 35 40 Papaleontiou v. Educational Service Commission

(1987)3 C.L.R. 134· ConstantinouandAnother v. Republic

(1966)3 C.L.R. 174Υπόθεση 3606/1971 -Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 1971, Ε' σελ. 4629- 45 Paha & Co. S.P.A. v. Thurmann-Nielsen [19S2J2QB. 84VCM (Investment) v.RoyalBank of Canada[1982]2All E.R. 720. 4223 Fairways (L/ssol) Ltd v. Δημοκρατίας κ.α.

(1992)Προδικαστικήένσταση. Προδικαστική ένσταση σε προσφυγή με την οποία τίθεταιτοερώτημακατάπόσονυπάρχειέννομο συμφέρον εκμέρους τωναιτητών. 5 Α. Τιμόθη (κα) για Χρ. Δημητριάδη & Σία, για τους αιτητές. Α. Ευαγγέλου,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, 10 μαζί με την Στ. Χατζηγιάννη-Ιωσήφ, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατουςκαθ'ωνηαίτηση. Cur. adv. vult. 15 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση.Τοερώτημαπουπρέπεινααπαντηθεί είναιαν η προσφυγή είναι απαράδεκτη για έλλειψη εννόμου συμφέροντος. 2Q Οι αιτητές με τηνπροσφυγήαυτήζητούν τηνπιοκάτω θεραπεία:"

1. Δήλωση και/ή διακήρυξη του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η άρνηση του Ταμία του Τελωνείου 25 Λεμεσού στες 13 Φεβρουαρίου, 1992 να παραλαβήδύο επιταγές συνολικού ποσού Λ.Κ. 113,237.266 για την πληρωμή των εισαγωγικών δασμών και/ή φόρων κατανάλωσης για τον Τελωνισμό 32 αυτοκινήτων Mit­ subishi Pajero, τύπου Jeep με βάση τους συντελεστές 30 φόρων κατανάλωσης πουίσχυαν εκείνη τηνημέρα και/ ή η απόφαση των καθ' ων η αίτηση η οποία έχει κοινοποιηθεί στους δικηγόρους των αιτητών με επιστολή ημερ. 31 Μαρτίου, 1992 είναι άκυρη και στερημένη οποιουδήποτενομικούαποτελέσματος." 35 Οι δικηγόροι των καθ' ων η αίτηση πρόβαλαν ότι η προσφυγή είναι απαράδεκτη, γιατί οι αιτητές δεν έχουν έννομο συμφέρον. Επειδή η ύπαρξη του εννόμου συμφέροντος είναι προϋπόθεση για την άσκηση της Αναθεωρητικής 4224 40 4ΑΛΛ. Fairways(L/ssoI)Ltd v. Δημοκρατίας κ.α. Στυλιανίοης, Δ. Δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο αυτό, δόθηκαν οδηγίες για αγορεύσεις πάνωστο ζήτηματούτο. 5 10 Τααναντίλεκταγεγονότα είναι:Οι αιτητές είναι εγγεγραμμένη Κυπριακή εταιρεία. Διατηρούν Γενική Αποθήκη Αποταμιεύσεως με Αρ. 5.
2. Αγόρασαν από τους κατασκευαστές Mitsubishi Motors Corporation στην ΙαπωνίααυτοκίνηταMitsubishi. Για την εισαγωγή των αυτοκινήτων, δύο τράπεζες, ξεχωριστά - η Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. και η Εθνική Τράπεζα Ελλάδος - προέβησαν σε άνοιγμα τραπεζικών ενέγγυων πιστώσεων, (commercial documen55 tary credits). Οι φορτωτικές, οι οποίες αποτελούν και τον τίτλο ιδιοκτησίας, μεταβιβάστηκαν και/ή δόθηκαν στις δύο τράπεζες,αντίστοιχα. 'Οταν τα αυτοκίνητα εισήχθηκαν δεν τελωνίστηκαν, αλλά τοποθετήθηκαν στην πιο πάνω Αποθήκη Αποταμιεύσεως, στο χρόνο της εισαγωγής τους - σε διάφορες ημερομηνίες από 27 Αυγούστου, 1991, μέχρι 3 25 Ιανουαρίου,
3. 30 Ιδιοκτήτης των εμπορευμάτων δηλώθηκε και αναφερόταν, αντίστοιχα, η τράπεζα που, όπως είναι φανερόν,έδωσε την εχέγγυο πίστωση. Στις 13 Φεβρουαρίου, 1992, υπάλληλος των αιτητών παρουσίασε σε Τελωνειακό Λειτουργό Έντυπα C.43 Διασαφήσεις - για τον τελωνισμό, με σκοπό την απομάκρυνση των εμπορευμάτων από τον τελωνειακό 35 έλεγχο. Οι Διασαφήσεις είναι Τεκμήρια ΑΙ-Α9 στην προσφυγή.Τα έγγραφα -Διασαφήσεις υπογράφονταιαπό τις τράπεζες, οι οποίες δηλώνονται ως ιδιοκτήτριες των εμπορευμάτων - (proprietor of goods). 40 Οι Διασαφήσεις αφορούν 17 αυτοκίνητα, ιδιοκτησία της Λαϊκής Κυπριακής ΤράπεζαςΛτδ., και 9 αυτοκίνητα, ιδιοκτησία της ΕθνικήςΤράπεζας Ελλάδος. 4225 Στυλιανίοης,Δ. Fairways(L/ssoI) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Οι Διασαφήσεις ελέγχθηκαν από αρμόδιο Τελωνειακό Λειτουργό. Μετάτοσημείο αυτόοι εκδοχέςτων μερώνδιαφέρουν. Οι αιτητές ισχυρίζονται ότι παρουσίασαν τα Έντυπα C.43 μαζί με δύο επιταγές - μια της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος για το ποσό των Λ.Κ.41.517,50 και άλλη της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ. για το ποσό Λ.Κ.71.719,76 -προς όφελος του Ανώτερου Τελώνη, για 10 πληρωμή των εισαγωγικών δασμών και φόρων καταναλώσεως, όπως είχαν υπολογιστεί και επιβληθεί απότουςαρμόδιουςΤελωνειακούς Λειτουργούς. 5 Ο αρμόδιος Ταμίας αρνήθηκε να παραλάβει τις 15 επιταγές καιπληροφόρησε τους αιτητές ότι επικοινώνησε μετοΔιευθυντή ΤμήματοςΤελωνείων, οοποίοςτου έδωσε εντολήνα μηδεχθεί πληρωμή,γιατί στο μεταξύ ηΒουλή των Αντιπροσώπων ψήφισε Νόμογιααύξηση των φόρων καταναλώσεως, ο οποίος επηρέαζε και τα αυτοκίνητα. Η 20 πρόταση για πληρωμή έγινε στις 13 Φεβρουαρίου, 1992, κατά τη διάρκεια των κανονικών ωρών εργασίας του Τμήματος, ενώ η ισχύς του Νόμου για επιβολή νέων φόρων καταναλώσεως άρχιζε την επομένη - στις 14 Φεβρουαρίου, 1992 -όπως ρητάπρονοεί το 'Αρθρο 3του 25 περί Τελωνειακών Δασμών και Φόρων Καταναλώσεως (Τροποποιητικός) Νόμου του 1992 (Αρ. Π/92), που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας Αρ. 2681, ημερομηνίας 14Φεβρουαρίου, 1992,Παράρτημα Πρώτο,Μέρος Ι, σελ.

1. 30 Οι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι οι Διασαφήσεις για 19 αυτοκίνητα - 10 της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ. και 9 της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος συμπληρώθηκαν στις 5 μ.μ.Την ίδιαημέρα,στις 5.30 μ.μ., 35 υπάλληλος των αιτητών κατέθεσε άλλες 4 Διασαφήσεις, που αφορούσαν 7 αυτοκίνητα της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ. Οι Διασαφήσεις αυτές ελέγχθηκαν και ήτανέτοιμες γιαπληρωμήλίγαλεπτάπριντις 6 μ.μ. Όταν ο υπάλληλος των αιτητών επισκέφθηκε τον αρμόδιο Τελωνειακό Λειτουργό, μεταξύ 5.45 μ.μ. - 6.00 μ.μ., του ανέφερε ότι οι επιταγές για το ποσό περίπου 4226 40 - 4'ΑΑ.Δ. Fairways(l7ssol) Ltd v. Δημοκρατίας κ.α.'Σχυλιανίοης, Δ.' £110.000,00 δεν ήταν πιστοποιημένες από τράπεζα (χωρίς να παρουσιάσει αυτές) - γι" αυτό' και ο Τελωνειακός Λειτουργός είπε ότι δεν τις δεχόταν. Στην εισήγηση του υπαλλήλου των αιτητών να κρατήσει 5 απιστοποίητες επιταγές και το πρωί της επομένης να του ' φέρουν άλλες επιταγές πιστοποιημένες, ο Τελωνειακός Λειτουργός απευθύνθηκε στον Προϊστάμενο του, ο οποίος απουσίαζε, και επιστρέφοντας πληροφορήθηκε, εντελώς τυχαία, από Βοηθό Τελώνη, το γεγονός της 10 έγκρισης από τη Βουλή Φόρου Καταναλώσεως για τα αυτοκίνητα,πράγματο οποίο,όμως,δεν είχεκαμιάσχέση με το θέμα των επιταγών. Ο Τελωνειακός Λειτουργός αποχώρησε απότην εργασία του στην καθορισμένη ώρα6.00 μ.μ. - χωρίς να του παρουσιάσουν οποιεσδήποτε 15 επιταγές. Είναι κοινώς αποδεκτό γεγονός ότι στις 20 Φεβρουαρίου, 1992, οι αιτητές,μέσωτων δικηγόρων τους, ζήτησαν να τους επιτραπεί ο τελωνισμός των 20 αυτοκινήτων με τις Διασαφήσεις της 13ης Φεβρουαρίου, 1992, που δεν πρόβλεπαν φόρο καταναλώσεως όπως καθορίζεται στονέο ΠίνακατουΝόμου 11/
2. Αρνητική απάντηση στην αίτηση δόθηκε στις 31 25 Μαρτίου,1992 -(Τεκμήριο Στστηνπροσφυγή). 30 35 Οι πιο πάνω διαφορετικές εκδοχές των μερών δεν ασκούν καμιά επιρροή στην απόφαση για το ζήτημα του εννόμου συμφέροντος. Η νομιμότητα εκτελεστής διοικητικής πράξης μπορεί να προσβληθεί από πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον, στο νόημα της παραγράφου 2 του Άρθρου 146 τουΣυντάγματος. Το συμφέρον πρέπει να είναι έννομο, προσωπικό, άμεσο, ενεστώς και συγκεκριμένο, γιατί η προσφυγή δεν είναι λαϊκή αγωγή - (βλ., μεταξύ άλλων, Kyriakos Chrysostomides v. The Greek Communal Chamber 40 through The Disciplinary Council of The Elementary School-Teachers

(1964)C.L.R. 397- Christofides v. CY.T.A.

(1979)3C.L.R. 99·Avgoloupi v.Minister of Inte4227 J Στνλιανίδης,Δ. Fairways(L/ssol) Ltd v.Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)rior

(1985)3C.L.R.1525*Kritiotis v.Municipality of PaphosandOthers(19S6) 3C.L.R.322-Papaleontiouv.Edu­ cationalService Commission

(1987)3C.L.R.1341). Στηνυπόθεση Kritiotis v.Municipality ofPaphos and 5 Others (ανωτέρω),στιςσελ. 338-339 ειπώθηκε:"Α recourse is admissible by an administrative Court only if the applicant possesses a direct,present,concrete (συγκεκριμένο), legitimate interest. Though traditionally 10 a recourse for annulmentof an administrative decision is very widely open, it is not an actio popularis open to every citizen of thecountry.A citizen cannotcontestthe validity of every administrative act unless he possesses the quality of legitimate interest. Hadit been otherwise, 15 the influx of the recourses would paralyse administrative justice and the judicial control would have become illu­ sory; furthermore for practical reasons the admi­ nistration would also be handicapped in the due perfor­ mance of its function. The criterion is the existence of a 20 direct relationship andaffectation of an interest,material or moral, of the applicant, otherwise the recourse is de­ prived of its admissibility. No express provision is to be found in Article 146 it- 25 self,underwhich a recourse is made,yet, paragraph 2 of this Article, may be usefully referred to. it provides that '...a recourse may be madeby a person whose anyexist­ ing legitimate interest...is adversely anddirectly affected ...'.Thusexpression is given tothebasic conditionprece- 30 dent of the annulment jurisdiction of an administrative Court, viz. theexistence of aninterest of an applicant.A recourse for annulmentrequires in respect of the appli­ cant a legitimatio adcausum -(SeeFleiner,Administrati­ ve Law, 8th Edition,pp.212 and243;Odent-Contentieux 35 Administratif-Fascicule IV pp. 1280-81;Tsatsos - The Re­ course for Annulment Before the Council of State, 3rd Edition,p.30). Theexistence of legitimate interest creates jurisdiction 4 ^ for the Court. Lack of legitimate interest deprives the Court of the power to deal with arecourse.The legitima4228 4 ΑΑ.Δ. Fairways(L/ssol) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.α. Στυλιανίόης,Δ. te interest must exist at the time of the filing of the re­ course until the determination of it -(Avgoloupis v. The Republic, Case No.366/83, unreported).*" 5 To βάρος της απόδειξης της ύπαρξης εννόμου συμφέροντος, όταν αμφισβητείται, το έχει ο αιτητής -(So­ phocles Constantinouand Another v. The Republic of Cyprus throughthe PublicService Commission

(1966)3 C.L.R. 174,σελ. 180). 10 'Ελλειψη εννόμου συμφέροντος καθιστά την προσφυγή απαράδεκτη. Η πράξη που προσβάλλεται πρέπει να προσβάλλει 15 ευθέως τουλικό ήηθικόσυμφέρον του αιτητή. Το συμφέρον δεν μπορεί να είναι αόριστου και γενικού χαρακτήρα,αλλάπρέπειναπροσδιορίζεταιως έννομο. Το απλό συμφέρον εξελίσσεται σε έννομο, όταν 20 αναγνωρίζεται από το δίκαιο. Το έννομο συμφέρον στο διοικητικόδίκαιοέχει ευρύτερη εμβέλεια από τοδικαίωμα - (βλ. Β. Σκουρή - "Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο Ι" 1991,σελ. 56). 25 Το έννομο συμφέρον πρέπει να είναι άμεσο και προσωπικό,δηλαδήναανήκει απ' ευθείας στον αιτητή. Το χαρακτηριστικό αυτό αναφέρεται στον ειδικό δεσμό, ο οποίος υπάρχει μεταξύ του αιτητή και της προσβαλλόμενης πράξης,λόγω της σχέσης του αιτητή με 30 τη νομική ή/και πραγματική κατάσταση,την οποία θίγει κατά τρόπο βλαπτικό η πράξη ή η παράλειψη - (βλ. Επ. Σπηλιωτοπούλου - "Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου" ΠέμπτηΈκδοση, 1991,παράγραφο460,σελ. 436). 35 Στην Υπόθεση 3606/1971 - Αποφάσεις Συμβουλίου Επικρατείας, 1971,Ε'-σελ. 4629ειπώθηκε:"Επειδήενάρθρω48τουΝ.3713/1928'περί Συμβουλίου *Reportedin

(1985)3C.L.R. 1525 4229 Στυλιανίδης,Δ. Fairways(L/ssol) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)Επικρατείας' ορίζεται ότι εις άσκησιν αιτήσεως ακυρώσεως δικαιούται ο ιδιώτης ή το νομικόν πρόσωπον,ονήοαφοράηδιοικητικήπράξιςήούτινος προσβάλλονται εξαυτήςέννομασυμφέροντα,έστωκαι μη χρηματικά. Κατά την έννοιαν δε του νόμου, ως 5 ταύτην έχει παγίως δεχθή το Συμβούλιον της Επικρατείας,διάτηνάσκησιντηςαιτήσεως ακυρώσεως δεν αρκεί το κοινόν ενδιαφέρον παντός πολίτου διά την τήρησιν του νόμου κατά την έκδοσιν των διοικητικών πράξεων, καθ' όσον ούτως η αίτησις 10 ακυρώσεωςθαμετέπιπτεν εις καθαράνλα'ίκήναγωγήν, οία δεν εθεσμοθετήθη υπό του Συντάγματος και του. νόμου, αλλ' απαιτείται πάντως όπως το ενδιαφέρον τούτο τυγχάνη τουλάχιστον ηυξημένον, λόγω ιδιαιτέρου τινός δεσμού του αιτούντος προς την 15 προσβαλλομένην πράξινή λόγω ιδιαιτέραςιδιότητοςή καταστάσεως,υπαρχούσηςπαράτωαιτούντι..." Οι δικηγόροι των καθ' ων ηαίτηση εισηγήθηκαν ότι η προσβαλλόμενη διοικητική πράξη απευθύνεται στις 20 τράπεζες και όχι στους αιτητές, γιατί οι τράπεζεςήταν στον ουσιώδη χρόνο, σύμφωνα με τα έγγραφα, ιδιοκτήτριες των εμπορευμάτων. Οι αιτητές υφίστανται βλάβηαπότην προσβαλλόμενη πράξηέμμεσα,γατίάμεσα τη βλάβητην υφίστανται οι τράπεζες.Κατάτον ουσιώδη 25 χρόνο οι αιτητές δεν είχαν ενεστώς έννομο συμφέρον, παρόλονότιπιθανόναέχουν "μέλλον"συμφέρον. Ο δικηγόρος των αιτητών εισηγήθηκε ότι οι τράπεζες απλώςέδωσαντηνεχέγγυοπίστωση. 30 Εχέγγυος πίστωση σημαίνει το δανεισμό χρημάτων με τηνπαροχήδιευκολύνσεων απότηντράπεζαστοχρεώστη, με εξασφάλιση των τίτλων στα αγαθά. Ουσιαστικά, η εκδότρια τράπεζα ενεργεί ως αντιπρόσωπος των 35 αγοραστών - αιτητώνκαιοι τίτλοι στααγαθάπουκρατεί είναι μόνο για εξασφάλιση των διευκολύνσεων που παραχωρείστουςαγοραστές. Οι αιτητές-αγοραστές είναι εκείνοι που έχουν το 40 πρώτιστο ενδιαφέρον στα αγαθά. Οι αγοραστές υφίστανται τη ζημιά που προέρχεται άμεσα από την προσβαλλόμενη πράξη, έστω καιαντυπικά εμφανίζονται 4230 4Α*ΑΛ. Fairways(L/ssol) Ltd v. Δημοκρατίας κ.α. Στυλιανίοης, Δ. ως ιδιοκτήτριεςγιατοντελωνισμό οιτράπεζες. Η σχέση μεταξύ τραπεζών και αγοραστών-αιτητών, βάσει της εχεγγύου πιστώσεως, είναι εκείνη του δανειστή 5 και οφειλέτη και τα έγγραφαταοποίαδημιουργούν τίτλο στα αγαθά κρατούνται από τις τράπεζες ως απλή εξασφάλισητουχρέους. Οι αιτητές, ως εκ τούτου, έχουν έννομο, άμεσο, 10 προσωπικό,ενεστώς καισυγκεκριμένο συμφέρον. Οι αιτητές, από την πράξη που προσβάλλεται, υφίστανται βλάβη χρηματική. Πληρώνονται πρόσθετοι φόροι καταναλώσεως, σύμφωνα με το Νόμο 11/92, που 15 τέθηκεσε εφαρμογήστις 14Φεβρουαρίου, 1992. 20 25 30 35 Οι τράπεζες καταβάλλουν τον πρόσθετο φόρο, αλλά δικαιούνται σε πληρωμή ολόκληρου του ποσού από τους χρεώστες-αιτητές. Η ερμηνεία του όρου "εχέγγυος πίστωση" δόθηκε από τον Denning, L.J., όπως ήταντότε, στην υπόθεση Pavia & Co., S.RA. v. Thurmann-Nielsen [1952] 2 Q.B. 84, στη σελ. 88,ως εξής> 'The sale of goods across the world is now usually arranged by means of confirmed credits. The buyer re­ quests his banker to open a credit in favour of theseller, and in pursuance of that request the banker, or his foreign agent issues a confirmed credit in favour of the se­ ller.This credit is a promise by thebanker to pay money to the seller in return for the shipping documents. Then the seller,when he presents the documents, gets paid the contract price. The conditions of the credit must be strictly fulfilled, otherwise theseller wouldnot be entitled todraw on it." Ο Λόρδος Diplock στην υπόθεση UCM (Investment) v. Royal Bank of Canada [1982] 2 All E.R. 720, στησελ. 725 40 είπε,αναφορικάμετηνεχέγγυο πίστωση:"... the contract between the buyer and the issuing 4231 Στυλιανίδης, Δ. Fairways(L/ssol) Ltd v. Δημοκρατίαςκ.α.

(1992)bank under which the latter agrees to issue the credit and either itself or through a confirming bank to notify the credit to the seller and to make payments to or to the order of the seller (or to pay, accept or negotiate bills of exchange drawn by theseller)against presentation of sti- 5 pulated documents; andthebuyer agrees to reimburse the issuing bank for payments made under the credit. For such reimbursement the stipulated documents, if they in­ clude a document of title such as abill of lading, constitu­ te asecurity availabletotheissuingbank;..." 10 Οι τράπεζες, με αίτηση των αιτητών, ανέλαβαν την υποχρέωση να πληρώσουν τους πωλητές και πήραν ως ασφάλεια τα σχετικά έγγραφα, περιλαμβανομένων των φορτωτικών. 15 Η φορτωτική-τίτλος ιδιοκτησίας αποτελεί την εγγύηση για την εκδότρια τράπεζα, ηοποίαέτσι εξασφαλίζεται,σε περίπτωσημηαποπληρωμήςτουποσού τηςπίστωσηςαπό τους αιτητές-χρεώστες-αγοραστές. 20 Παρόλο ότι η ιδιοκτησία, για σκοπούς εξασφάλισης, φαίνεται ότι ανήκε στις τράπεζες, στηνπραγματικότητα, το ουσιαστικό συμφέρον ανήκεστουςαιτητές. Η πραγματική κατάσταση είναι τέτοια, που συνδέει άμεσα τους αιτητές με την προσβαλλόμενη πράξη και τα αποτελέσματατης. Οι αιτητές έχουν ιδιαίτερο δεσμό με την 30 προσβαλλόμενη πράξη, λόγω της πραγματικής κατάστασης της υπόθεσης, και, ως εκ τούτου, αυξημένο συμφέρον, το οποίο είναι άμεσο.Η προσβαλλόμενη πράξη τουςθίγει ευθέως.Αυτοί υφίστανταιτηβλάβη. 35 Για όλους τους πιο πάνω λόγους, το Δικαστήριο κατέληξε ότι οι αιτητές έχουν έννομο συμφέρον και η προσφυγήείναι παραδεκτή. Διαταγή ως ανωτέρω. 40 4232