clr/1992/1992_4_4393.pdf

(1992)Επίσης έχει νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεωνπωςκαιόταν ακόμη οι συστάσεις του Διευθυντή Τμήματος στερούνται αιτιολόγησης, είναι έγκυρες εφόσον συνάδουν με τις εκθέσεις καιταάλλασυναφήστοιχεία τωνφακέλων. 5 Στην παρούσα περίπτωση η σύσταση του Διευθυντή ήταν εναρμονισμένη μετις εκθέσεις καιταάλλασυναφήστοιχεία των φακέλων καιδεν βρισκόταν σε οποιαδήποτεαντίθεση ή αντίφαση προς αυτά. Συνεπώς δεν ετίθετο θέμα παραγνώρισης ή απόδοσης σ' αυτές περιορισμένης 10 βαρύτητας εκ μέρους της Επιτροπής.Υπό τις περιστάσεις, η υπέρ του ενδιαφερομένου μέρους σύσταση του Διευθυντή δεν ήταν παραπλανητική και η Επιτροπή ορθά την υιοθέτησε. 2. Είναιγνωστή νομολογιακή αρχήπωςσεπεριπτώσεις,όπωςη υπό εξέταση, οι αιτητές θα πρέπει να αποδείξουν στο Δικαστήριο πως υπερείχαν έκδηλα του επιλεγέντος υποψηφίου. Αναφορικά με την έννοια που έχει αποδοθεί στον όρο "έκδηλη υπεροχή" παραπέμπω στο σχετικό 20 απόσπασμα από την υπόθεση Hadjisavva v. Republic

(1982)3C.L.R. 76,στησελίδα

1. Οι αιτήτριες δεν έχουν αποδείξει ότι υπερείχαν έκδηλα του ενδιαφερομένου μέρους. ^
2. Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης είναι σαφής εφόσον αναφέρονται τα συγκεκριμένα στοιχεία στα οποία η Διοίκηση στήριξε την ουσιαστική κρίση της με τρόπο ώστε να είναι εφικτός ο δικαστικός έλεγχος. Η σαφήνεια δεν 30 είναι συνάρτηση της λεπτομέρειας, αρκεί η αιτιολογία να είναι σαφής, έστω και περιληπτική, εφόσον τα επιμέρους στοιχεία υπάρχουν αναλυτικά στο φάκελο. Η αιτιολογία που έδωσε η Επιτροπή στην υπό εξέταση υπόθεση, εφόσον παράθεσε όλα τα στοιχεία που έλαβε υπόψη της πριν 35 διαμορφώσει την τελική της κρίση, ήταν νόμιμη και επαρκής. Οι προσφυγές απορρίπτονται μεέξοδα. 40 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Σκουφάρης και Άλλος ν.Δημοκρατίας

(1990)3Α.Α.Δ. 467· 4394 4ΑΛΛ. ΧριστόφορουΚΛ.ν.ΕΔΥκ.α. Δημοκρατίαν. Χρίστου

(1991)3ΑΛΛ. 56· Mettasv. Republic

(1985)3CLR.2505 Leonidou v. Republic

(1986)3CLR. 1918Louca &Others v. P.S.C &Others

(1989)3(A)CLR. 672Payiatsosv. Republic

(1987)3CLR. 32V ΖανόπουλοςκαιΆλλοςv.Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 516· Παπαδόπουλοςν. ΕΛ.Υ.

(1991)4(Γ)ΑΛΛ. 2342· 15 Κυπριανίδηςν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ.3101Οικονόμουκ.ά. ν. ΕΛ.Υ.

(1990)3ΑΛΛ. 3716· 20 Ξυατονρηςχ.ά. ν. ΕΛ.Υ.

(1990)3ΑΛΛ. 896· Παπαδοπούλουν.Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ.2000Hadjisawav. Republic

(1982)3CLR. 76- 2 5 Κλεάνθουςν. Δημοκρατίας(Αρ.1)

(1990)3ΑΛΛ.2686ΔημητριάδηςκαιΑλλοςν.Δημοκρατίας

(1992)4ΑΛΛ. 1749- 30 ΟρφανίδηςκαιΆλλοςν.Δημοκρατίας

(1990)3ΑΛΛ.

1. Προσφυγές. 3 5 Προσφυγές μετις οποίες οι αιτήτριες προσβάλλουν την προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους στη μόνιμη θέση Ανώτερου Εκπαιδευτή Χειροτεχνίας, Υπηρεσίες Υπουργείου Εμπορίουκαι Βιομηχανίας από την 15.2.1991, αντί των αιτητριών. Λ. Παπαχαραλάμπονς, για την αιτήτρια στην 312/
2. Α. Σ. Αγγελίδης, για την αιτήτρια στην 370/
3. 4395 Χριστόφορουκ.α.ν.ΕΔΥ κ.α.

(1992)Ρ. Πετρίδον (κα),Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', για τους καθ'ων ηαίτηση. Καρακάννα για Κ. ΜιχαηλίΔη, για το ενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv. vult. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Με τις παρούσες προσφυγές, οι οποίες 10 συνεκδικάστηκαν γιατολόγο ότι στρέφονται εναντίον της ίδιας διοικητικής πράξηςκαι παρουσιάζουνκοινά νομικά και πραγματικάσημεία,οι αιτήτριες ζητούν: "1. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η πράξη και/ή 15 απόφαση του καθ' ου η αίτηση η οποία δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίας στις 15.3.91 και με την οποίαπροήγαγε την Τσιοβάνα Σεργίου-Σουρουλλά στη μόνιμη θέση Ανωτ. Εκπαιδευτή Χειροτεχνίας Υπηρεσίες Υπουργείου Εμπορίου και 20 Βιομηχανίας από την 15.2.91 αντί και/ή στη θέση των αιτητριών είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος." Ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εμπορίου και 25 Βιομηχανίας με επιστολή του ημερομηνίας 25/7/1990 (Παράρτημα 1), ζήτησε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας να προβεί στις αναγκαίες διευθετήσεις για την πλήρωση μίας κενής θέσης Ανώτερου Εκπαιδευτή Οικοτεχνίας/Χειροτεχνίας στις Υπηρεσίες Εμπορίου και 30 Βιομηχανίας. Η θέση ήταν θέση προαγωγής και η Επιτροπή, στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 10/8/1990 (Παράρτημα2), αποφάσισε να επιληφθεί του θέματος πλήρωσης της σε 35 μεταγενέστερη συνεδρίαση στην οποία να κληθεί να παραστεί και ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας. Η Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος πλήρωσης της 4 ^ θέσης στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 21/12/1990 (Παράρτημα 3). Η Επιτροπή έλαβε κατ' αρχήν γνώση 4396 5 4ΑΛΛ. Χριστόφορουκ.α.ν. ΕΔΥ κ.α. Παπαδόπουλος,Δ. επιστολής εκ μέρους του δικηγόρου της αιτήτριας Κατσούρη-Θεοδοσίου, ο οποίος ζητούσε από την Επιτροπήνα'αποδώσει ειδική σημασία στην υπηρεσία και πείρα την οποία απέκτησε η αιτήτρια πριν από το 1978, 5 όταν διορίστηκε στη θέση Εκπαιδευτή Οικοτεχνίας/ Χειροτεχνίας 1ης Τάξης, την οποία κατείχε έκτοτε (Παράρτημα4). Στη συνέχεια προσήλθε στη συνεδρίαση ο Γενικός 10 Διευθυντής του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας, ο οποίος έλαβε γνώση της πιο πάνω επιστολής του δικηγόρου της Θεοδοσίου και στη διάθεση του οποίου τέθηκαν οι προσωπικοί φάκελοι και οι φάκελοι των ετήσιων υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων. Ο 15 Γενικός Διευθυντής προβαίνοντας στις συστάσεις του, ανάφερεταεξής: 20 25 "Από τους τέσσερις υπαλλήλους που περιέχονται στον κατάλογο των υποψηφίων προσοντούχοι είναι οι πρώτοι τρεις, ενώ ο τέταρτος δεν ικανοποιεί την πρόνοια του Σχεδίου Υπηρεσίας για πενταετή τουλάχιστον υπηρεσία στη θέση Εκπαιδευτή Οικοτεχνίας/Χειροτεχνίας, 1ης Τάξης. Από αυτούς με βάση το σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων - αξία, προσόντα, αρχαιότητα - συστήνει για προαγωγή στη θέση την Τζοβάννα Σεργίου-Σουρουλλά, την οποία κρίνει ως την καταλληλότερη." Μετά την αποχώρηση του Γενικού Διευθυντή από τη 30 συνεδρίαση, η Επιτροπή ασχολήθηκε με την αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο Πλήρωσης της θέσης, τους προσωπικούς φακέλους και τους φακέλους των ετήσιων ^ υπηρεσιακών εκθέσεων των υποψηφίων και έλαβε επίσης 35 υπόψη τη σύσταση του Γενικού Διευθυντή. Επιπρόσθετα η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων στο σύνολο τους, τα προσόντα καθώς και την αρχαιότητα τους και έκρινε, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία, πως με βάση τα 40 καθιερωμένα κριτήρια στο σύνολο τους -αξία, προσόντα, αρχαιότητα -το ενδιαφερόμενο μέρος Τζοβάννα ΣεργίουΣουρουλλά, η οποία είχε και τη σύσταση του Γενικού Διευθυντή, υπερείχε των άλλων υποψηφίων και 4397 Παπαδόπουλος, Δ. Χριστόφορουκ.α.ν.ΕΔΥ χ.α.

(1992)αποφάσισε να προσφέρει σ' αυτήν προαγωγήστη μόνιμη θέση Ανώτερου Εκπαιδευτή Οικοτεχνίας/Χειροτεχνίας, Υπηρεσίες Εμπορίου και Βιομηχανίας σαν την πιο κατάλληληαπότουςυποψηφίους. Στη συνεδρίαση της με ημερομηνία 7/2/1991 (Παράρτημα 5) η Επιτροπή,αφού έλαβε γνώση πως το ενδιαφερόμενο μέρος Σουρουλλά με επιστολή της ημερομηνίας 14/1/1991 αποδέχτηκε την προσφορά, καθόρισε σαν ημερομηνία προαγωγής της στην επίδικη 10 θέσητην15/2/

1. Η πιο πάνω προαγωγή δημοσιεύτηκε στην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίαςμεημερομηνία15/3/
2. Η Επιτροπή, με επιστολή της ημερομηνίας 13/2/1991 (Παράρτημα6), πληροφόρησε,μεταξύάλλων,τοδικηγόρο της αιτήτριας Κατσούρη-Θεοδοσίου πως η επιστολή του ημερομηνίας21/12/1990τέθηκεενώπιοντης Επιτροπής. Οι λόγοι που προβλήθηκαν για την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξηςήτανοιακόλουθοι: 1) Η Επιτροπήδε διενήργησε οποιαδήποτεέρευναγια να διαπιστώσει κατά πόσον οι υποψήφιοι κατείχαν το 25 απαιτούμενο προσόν της πολύ καλής γνώσης της Αγγλικήςγλώσσας. 2) Ο Γενικός Διευθυντής προέβη στις συστάσεις του χωρίς να γνωρίζει προσωπικά τους υποψηφίους και οι 30 συστάσεις αυτέςήτανπαντελώςαναιτιολόγητες. 3) Οι αιτήτριες υπερείχαν έκδηλα του ενδιαφερομένου μέοους. 4) Η απόφαση της Επιτροπής εστερείτο της δέουσας αιτιολογίας. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο ακύρωσης 4 0 υποστηρίχθηκε ότι η Επιτροπή ουδέποτε ερεύνησε κατά πόσον το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχε το απαιτούμενο προσόντηςπολύκαλήςγνώσης της Αγγλικής. 4398 35 4ΧΛΛ. Χριστόφορουκ.α.ν. ΕΔΥ κ.α. Παπαδόπουλος,Δ. Από το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων οι οποίοι βρίσκονταν ενώπιον της Επιτροπής κατά τη λήψη της επίδικης απόφασης και κατατέθηκανστο Δικαστήριο, προκύπτει ότι τόσο οι αιτητές όσο και το ενδιαφερόμενο 5 μέρος ικανοποιούσαν το προσόν αυτό. Ειδικότερα, το ενδιαφερόμενο μέρος είναι κάτοχος πιστοποιητικού του Granville College, Ηνωμένου Βασιλείου, στο οποίο είχε φοιτήσει για το ακαδημαϊκό έτος 1975-1976 (βλέπε Ερυθρό 4 στο προσωπικό φάκελο αρ. 18035), καθώς και 10 κάτοχος πιστοποιητικού του Mount Carmel International Training Centre for Community Services, Ισραήλ (βλέπε Ερυθρό 3στο φάκελο). Έχω ικανοποιηθεί πως ταπιοπάνωπιστοποιητικάπου 15 κατείχε το ενδιαφερόμενο μέρος αποτελούν επαρκές τεκμήριο πολύ καλής γνώσης της Αγγλικής γλώσσας. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Σκουφάρης ν. Δημοκρατίας, Υπόθεση Αρ. 244/85,ημερομηνίας 14/2/1990, Δημοκρατία ν. Γεώργιου Χρίστου, Αναθεωρητική Έφεση Αρ. 1070, 20 ημερομηνίας24/1/1991.) Ο ισχυρισμός αυτόςαπορρίπτεται. Αμφότεροι οι δικηγόροι των αιτητριών ισχυρίστηκαν 25 πως οι συστάσεις του Γενικού Διευθυντή ήτανπαράνομες γιατί ήταν αναιτιολόγητες και γιατί αυτός δεν είχε προσωπική γνώση της εργασίας των υποψηφίων. Έχει νομολογηθεί πως δεν είναι απαραίτητο η γνώση 30 του Διευθυντή, ο οποίος προβαίνει σε συστάσεις, να είναι αποτέλεσμα απευθείας επαφής και γνώσης της εργασίας των υπαλλήλων, αλλά είναι δυνατόν να προέρχεται από πληροφορίες απόοποιαδήποτεάλλη νόμιμη πηγή (Mettas v. Republic (\9$5)3 C.L.R.250, 256, Leonidou ν,Repu35 blic

(1986)3C.L.R. 1918, YiannoullaLouca& Otbers v. P.S.C. & Others, Αναθεωρητικές Εφέσεις Αρ. 777, 780, ημερομηνίας 16/6/1989, Payiatsos v. Republic

(1987)3 C.L.R. 321, 328, Νίκος Ζανόπονλος & Άλλος v. Δημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 359/89 και 405/89 40 ημερομηνίας 12/2/1992, ΧρίστοςΠαπαδόπουλοςν. ΕΛ.Υ., ΥπόθεσηΑρ. 575/88, ημερομηνίας28/6/1991). 4399 Παπαδόπουλος, Δ. Χριστόφορουκ.α.ν.ΕΔΥ κ.α.

(1992)Επίσης έχει νομολογηθεί σε σειρά αποφάσεων πως και όταν ακόμη οι συστάσεις του Διευθυντή Τμήματος στερούνται αιτιολόγησης, είναι έγκυρες εφόσον συνάδουν με τις εκθέσεις και τα άλλα συναφή στοιχεία των φακέλων. (Βλέπε Κυπριανίδης ν. Δημοκρατίας, 5 Υπόθεση Αρ. 188/89, ημερομηνίας 13/12/1989, Ανδρέας Οικονόμου κ.α. ν. Ε.Δ.Υ., Υποθέσεις Αρ. 128/89 και 274/89, ημερομηνίας 7/11/1990, Σάββας Ξυστούρηςκ.α. ν. ΕΛ.Υ., Υποθέσεις Αρ. 956/87 κ.λ.π., ημερομηνίας 13/3/1990 και Ιουλία Παπαδοπούλου ν. Δημοκρατίας, 10 Υπόθεση Αρ. 231/90, ημερομηνίας 28/5/1992.) Μετά από προσεκτική μελέτη των φακέλων των υποψηφίων πουτέθηκανενώπιον μου,έχω'καταλήξει πως ο ισχυρισμός αυτός δεν ευσταθεί. Στην παρούσα 15 περίπτωση η σύσταση του Διευθυντή ήταν εναρμονισμένη με τις εκθέσεις καιταάλλα συναφήστοιχεία των φακέλων και δεν βρισκόταν σε οποιαδήποτε αντίθεση ή αντίφαση προς αυτά. Συνεπώς δεν ετίθετο θέμα παραγνώρισης ή απόδοσης σ' αυτές περιορισμένης βαρύτητας εκ μέρους 20 της Επιτροπής. Υπό τις περιστάσεις, η υπέρ του ενδιαφερομένου μέρους σύσταση του Διευθυντή δεν ήταν παραπλανητικήκαιηΕπιτροπήορθάτην υιοθέτησε. Οι δικηγόροι των αιτητριών έκαμαν εκτεταμένη 25 αναφορά στην αξία, τα προσόντα και την πείρα των αιτητριών και υπέβαλαν πως η Επιτροπή δεν αξιολόγησε ορθά τα στοιχεία αυτά στα οποία οι αιτήτριες υπερτερούσαν έκδηλα του ενδιαφερόμενου μέρους. Επίσης εισηγήθηκαν πως η Επιτροπή δεν αιτιολόγησε 30 καθόλου την προσβαλλόμενη απόφαση, με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατοςοδικαστικός της έλεγχος. Η Επιτροπή κατά τη συνεδρίαση της με ημερομηνία 21/12/1990 είχε ενώπιον της την επιστολή του δικηγόρου 35 της αιτήτριας Θεοδοσίου, την οποία έθεσε υπόψη του Γενικού Διευθυντή προτού αυτός προχωρήσει στις συστάσεις του. Η προηγούμενη πείρα της αιτήτριας, για την οποία έγινε επίκληση στην πιο πάνω επιστολή, δεν μπορούσε από μόνη της να την καταστήσει έκδηλα 40 υπέρτερη των υπόλοιπων υποψηφίων. Τόσο οι αιτήτριες όσο και η ενδιαφερόμενη ικανοποιούσαν το υπ' αρ.

(1)4400 4ΑΛΛ. Χριστόφορουκ.α.ν.ΕΔΥ κ.α. Παπαδόπουλος, Δ. απαιτούμενο προσόν της πενταετούς τουλάχιστον υπηρεσίας στη θέση ΕκπαιδευτούΟικοτεχνίας 1ης Τάξης, καθώς και όλα τα υπόλοιπα απαιτούμενα προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. 5 Το ενδιαφερόμενο μέρος και η αιτήτρια ΚατσούρηΘεοδοσίου είχαν την ίδια αρχαιότητα, την 1/12/1978, ημερομηνία πρώτου διορισμού τους στην υπηρεσία, ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος ήταν κατά 15 μήνες αρχαιότερο 10 της αιτήτριας Χριστόφορου. Οσον αφορά την αξία, αιτήτριες και ενδιαφερόμενο μέρος είχαν εξαίρετη βαθμολογία καθόλη τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους, με κάποια υπεροχή του ενδιαφερομένου μέρους στις επιμέρους βαθμολογίες. 15 Είναι γνωστή νομολογιακή αρχή πως σε περιπτώσεις, όπως ηυπό εξέταση, οι αιτητές θα πρέπει να αποδείξουν στο Δικαστήριο πως υπερείχαν έκδηλα του επιλεγέντος υποψηφίου. Αναφορικά με την έννοια που έχει αποδοθεί 20 στον όρο "έκδηλη υπεροχή" παραπέμπω στο σχετικό μεταφρασμένο απόσπασμα από την υπόθεση Hadjsavva v.Republic

(1982)3C.L.R.76,στη σελίδα 78: 25 30 35 "Η υπεροχή πρέπει να είναι τέτοιας φύσης που να βγαίνει από κάθε άποψη από το συνδυασμένο αποτέλεσμα της αξίας, προσόντων και αρχαιότητας των προσώπων που συναγωνίζονται για προαγωγή· με άλλες λέξεις, πρέπει να βγαίνει ως αναντίρρητο γεγονός, τόσο πειστικό που να εντυπωσιάζει κάποιο απότηνπρώτηματιά. Επειδή με τη φράση 'έκδηλη υπεροχή' εννοείται η υπεροχή ενόςπροσώπου,γιανα ευσταθήσει ισχυρισμός αυτού του είδους, πρέπει να είναι αυταπόδεικτος και προφανής από την εξέταση των φακέλων των υποψηφίων." Έχοντας εξετάσει με προσοχή τα επιχειρήματα των δικηγόρων των αιτητριών σε συνάρτηση με όλα τα 40 ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, έχω καταλήξει πως οι αιτήτριες δεν έχουν αποδείξει ότι υπερείχαν έκδηλα του ενδιαφερόμενου μέρους. 4401 Παπαδόπουλος, Δ. Χριστόφορουκ.α.ν.ΕΔΥ κ.α.

(1992)Η αιτιολογία μιας διοικητικής πράξης είναι σαφής εφόσον αναφέρονταιτασυγκεκριμένα στοιχεία σταοποία η Διοίκηση στήριξε την ουσιαστική κρίση της με τρόπο ώστε να είναι εφικτός ο δικαστικός έλεγχος. Η σαφήνεια δεν είναι συνάρτηση της λεπτομέρειας, αρκεί ηαιτιολογία 5 να είναι σαφής, έστω και περιληπτική, εφόσον τα επί μέρους στοιχεία υπάρχουν αναλυτικά στο φάκελο. Η αιτιολογία που έδωσε η Επιτροπή στην υπό εξέταση υπόθεση, εφόσον παράθεσε όλα τα στοιχεία που έλαβε υπόψη της πριν διαμορφώσει την τελική της κρίση, ήταν \Q νόμιμη και επαρκής. Η Επιτροπή ενήργησε μέσα στα πλαίσια της διακριτικής της εξουσίας και ηαπόφασηπου έλαβε ήταν εύλογα επιτρεπτή. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Σάββας Κλεάνθους ν. Ε.Δ.Υ., Υπόθεση Αρ. 630/88, ημερομηνίας 31/7/1990, Πυγμαλίων Δημητριάδης κ.ά. ν. 15 Δημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 636/90 και 639/90, ημερομηνίας 13/5/1992 και Δημήτριος Ορφανίδης & Άλλος ν.Δημοκρατίας, Υποθέσεις Αρ. 416/88 και445/88, ημερομηνίας25/6/1990.) Οι προσφυγές απορρίπτονται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται, με έξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονται μεέξοδα. } 4402