(1992)25Νοεμβρίου, 1992 [ΠΟΠΑΤΖΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣΜΑΛΙΩΤΗΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 568/90). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Εμπιστευτικές Εκθέσεις— Ηκαθυστέρηση στη σύνταξη και υποβολή της έκθεσης δεν συνιστά ουσιώδη παρατυπία. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Διακριτική ευχέρεια της Ε.Δ.Υ. στηνδιερεύνησηγεγονότων — ΗΔημοκρατία και 'Αλλοι ν. Ανδρέα Παλλονρίόη και 'Αλλων και η κριθείσα περίπτωση. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Πειθαρχικήποινή — Οι ενδοτμηματικοί φάκελοι των υποψηφίων δεν τίθενται ενώπιον της Ε.Δ.Υ. — Μία ποινή προφορικής επίπληξης στην κριθείσαπερίπτωση που συνακόλουθαδενπεριήλθεστη γνώσητης Ε.Λ.Υ. 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Συνεντεύξεις — Φύση και βαρύτητα — Νομολογιακοί κανόνες —Διευθυντικές θέσεις. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Αξία — Οι 20 πρόσφατες εμπιστευτικές εκθέσεις και το σύνολο της σταδιοδρομίας των υποψηφίων—Η πείρα ωςστοιχείο τηςαξίας. Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Αρχαιότητα — Μηδαμινή και αμελητέα η αρχαιότητα υποψηφίου υπό τις 25 περιστάσεις τηςκριθείσαςυπόθεσης. 4408 1 5 4 Χ.ΑΛ. Μαλιώτης ν. Δημοκρατίας Δημόσιοι Υπάλληλοι —Διορισμοί/Προαγωγές — Έκδηλη Υπεροχή Ο αιτητής προσέβαλε την προαγωγή τ ο υ ενδιαφερόμενου μέρους στη θέση Διευθυντή, Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής, επικαλούμενος σειρά τυπικών λόγων ακυρώσεως της. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι: 10 15 20 25 30 •>g 40 1. Η Επιτροπή Δημοσίας Υπηρεσίας διενήργησε ενδελεχή έρευνα π ά ν ω στο θέμα τ ω ν εμπιστευτικών εκθέσεων. Η αξιολόγηση και εκτίμηση των στοιχείων π ο υ συνέλεξε εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής. Με βάση τα στοιχεία αυτά τα προσβαλλόμενα ευρήματα και συμπεράσματα της Επιτροπής ήταν εύλογα εφικτά σ'αυτήν. 2. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Έκθεση για το 1987 υποβλήθηκε στην Επιτροπήκαθυστερημένα. Η παράγραφος
(3)των Κανονιστικών Διατάξεων για Εμπιστευτικές Εκθέσεις^περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Βλ: Εγκύκλιον αρ. 491 ημερομηνίας 26/3/1979)προνοεί ότι οι ετήσιες εκθέσεις υποβάλλονται στην Επιτροπή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου και 1ης Μαρτίουκάθεέτους και αναφέρονται στο προηγούμενο ημερολογιακό έτος. Η διάταξη αυτή έχει παραβιαστεί. Όπως δεπροκύπτει απότο περιεχόμενο των φακέλων τόσο του αιτητή όσο και του ενδιαφερόμενου μέρους, η καθυστερημένη σύνταξη και υποβολή των εμπιστευτικών τους εκθέσεων ήταν συνηθισμένο φαινόμενον (Βλ. την απόφαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου στην υπόθεση Χατζηδάς ν. Δημοκρατίας). Κι αν ακόμα δεν λαμβάνετο υπόψη η έκθεση - του ενδιαφερόμενου μέρους για το 1987, αυτό δεν θα επηρέαζετη γενική εικόνα των υποψηφίων. Η καθυστέρηση στην σύνταξη και υποβολή της έκθεσης δεν συνιστά ουσιώδη παρατυπία. 3. Η Επιτροπή, ως αποτέλεσμα της περαιτέρω έρευνας που διεξήγαγε μετά την απόφαση της να ζητήσει τη συμβουλή του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, είχε ικανοποιηθεί ως προς το χρόνο σύνταξης της επίδικης εμπιστευτικής έκθεσης για το 1987 και θεώρησε ότι δεν συνέτρεχε πλέον λόγος να υποβληθεί το θέμα στο Γενικό Εισαγγελέα. Εφόσον το θέμα αφορούσε τη διερεύνηση 4409 Μαλιώτηςν. Δημοκρατίας
(1992)πραγματικού γεγονότος και ενέπιπτε, ως εκ τούτου, στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής, ορθά η Επιτροπή, αναθεωρώντας την προηγούμενη απόφαση της που ήταν, εν πάση περιπτώσει, προκαταρκτική, δεν προχώρησε στην υποβολή του θέματος στο Γενικό 5 Εισαγγελέα για γνωμάτευση. Σχετική είναι και ηαπόφαση της Ολομέλειας, ημερομηνίας 13/12/1990, στην υπόθεση Δημοκρατίακαι 'Αλλοι ν.ΑνδρέαΓιαλλονρίδηκαιΑλλων (Α.Ε. αρ.868 και869) στην οποίαθεωρήθηκεότι η απόφαση της Επιτροπήςνακαλέσει σε προφορικές συνεντεύξεις τους 10 υποψήφιους, αντί να διεξαγάγει γραπτές εξετάσεις, όπως ήτανηαρχικήτηςαπόφαση,ήταννόμιμη. 4. Οι ενδοτμηματικοί φάκελοι των υποψηφίων δεν τίθενται ενώπιον της Επιτροπής. Όπως δε λέχθηκε στην υπόθεση 15 Ανδρέας Νικολάου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας(προσφυγές αρ. 992/90 και 1046/90 - 22/10/1992), η Επιτροπή έχει υποχρέωση, σύμφωνα με το Αρθρο 44
(3)του Νόμου, να λάβει υπόψη της ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων, οποιαδήποτε δε άλλα στοιχεία που τηρώνται 20 στο Τμήμα για ενδοτμηματικοΰς σκοπούς δεν αφορούντην Επιτροπή και ασφαλώς δεν μπορούν να επηρεάσουν την κρίση της αντίθετα με το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων και των φακέλων των ετήσιων υπηρεσιακών εκθέσεων. 25 Ηποινήτης προφορικήςεπίπληξης,κατ'αντίθεση μεεκείνη της αυστηρός επίπληξης, σημειοΰται απλώς στον ενδοτμηματικό φάκελο του υπαλλήλου χωρίς να διαβιβάζεται στην Επιτροπή. Σχετικό επί του προκειμένου 30 είναι το Αρθρο 79
(2)και
(3)του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967. Εξ' άλλου, σύμφωνα με το Αρθρο 44
(1)(δ) του ίδιου Νόμου, δημόσιος υπάλληλος μπορεί ναπροαχθεί αν δεν τιμωρήθηκε κατά τη διάρκεια της προηγούμενης διετίας γιαπειθαρχικόαδίκημα σοβαρήςφύσης. Η παρούσα 35 περίπτωση δεν αφορά αδίκημα σοβαρής φύσης, η δε τιμωρία του ενδιαφερόμενου μέρους δεν έλαβε χώρα εντός της προηγούμενης διετίας αλλά το 1978,σε απομακρυσμένο δηλαδήχρόνο. 40 Η Επιτροπή δεν οδηγήθηκε σε οποιαδήποτε πλάνη από το γεγονός ότι δεν τέθηκε ενώπιον της ηπειθαρχική ποινήτου ενδιαφερόμενου μέρους. 4410 4 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Μαλιώτηςν. Δημοκρατίας 5. Οι συνεντεύξεις αποτελούν, σύμφωνα με τη νομολογία μας, μέσον προσδιορισμού κυρίως της αξίας και μερικώς των προσόντων των υποψηφίων. Όμως, δεν πρέπει να προσδίδεται σ' αυτές υπέρμετρη βαρύτητα σε καμιά περίπτωση. Όπως προκύπτει από την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεσηRepublic v.Panayiotides
(1987)3 C.L.R. 1081, η βαρύτητα που προσδίδεται μπορεί να χαρακτηριστεί ως υπέρμετρη στις περιπτώσεις που οδηγεί σε λανθασμένη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής. (Βλ. την απόφασηεπίσης της Ολομέλειας στην υπόθεσηΙούλιοςΛάμπης ν.Δημοκρατίας (Α.Ε. αρ. 973). Η προκείμενη περίπτωση αφορά πλήρωση διευθυντικής θέσης και επομένως η Επιτροπήμπορούσε νόμιμα να δώσει αυξημένη, όπως η ίδια ρητά δήλωσε, βαρύτητα στην απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις. Η απάντηση στο ερώτημα κατάπόσο η Επιτροπήέδωσε υπέρμετρη αντί αυξημένη μόνο βαρύτητα στις συνεντεύξεις, πρέπει να απαντηθεί λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της παρούσαςυπόθεσης,στο σύνολο τους. 6.Αξία: Αν καιπερισσότερη βαρύτητα μπορεί ναδοθεί στις πιο πρόσφατες εμπιστευτικές εκθέσεις, ολόκληρη η σταδιοδρομία των υποψηφίων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Ηπείρα,σύμφωνα μετηνομολογία μας,εμπίπτει στηναξία τωνυποψηφίων. Βλ: AnnaPiperi and Others v.Republic. 30 35 4« Και οι δύο υποψήφιοι εν προκειμένω έχουν τα ίδια ή παρόμοιαπροσόντα. Ηκατάένα μήνα αρχαιότητατου αιτητήστην (όχι αμέσως) προηγούμενη θέση, επειδή είναι ελάχιστης διάρκειας και χρονικά πολύ απομακρυσμένη και λαμβανομένου υπόψη ότι η επίδικη θέση είναι διευθυντική θέση πρώτου διορισμούκαιπροαγωγής,είναι μηδαμινήκαιαμελητέα. Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω, ο ισχυρισμός του αιτητή ότι η Επιτροπή απέδωσε στις συνεντεύξεις υπέρμετρη βαρύτητα δεν ευσταθεί. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε δεόντως όλα τα ουσιώδη στοιχεία πριν καταλήξει στην προσβαλλόμενη απόφασητης.Όσογια την ισχυριζόμενη υπεροχή του αιτητή, δεν αποδεικνύεται 4411 Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας
(1992)από τα στοιχεία ενώπιον της Επιτροπής. Εξ άλλου ο αιτητής πρέπεινα αποδείξειέκδηληκαι όχι απλή υπεροχή έναντι του ενδιαφερόμενου μέρους. Βλ: Κλέαρχος Μιλτιάδουζκαι Άλλοι ν.Δημοκρατίας{Α.Ε. 789). 5 7. Στην παρούσα περίπτωσηη Επιτροπή δεν έχει υπερβείτα όρια τηςδιακριτικής τηςεξουσίας,ηοποία στηνπερίπτωση πλήρωσης διευθυντικών θέσεων, όπως η παρούσα, είναι ευρύτατη. Ηπροσβαλλόμενηαπόφαση ήταν, ως εκ τούτου, εύλογα επιτρεπτή στην Επιτροπήκαι το Δικαστήριο δεν 10 μπορείναεπέμβει καιναυποκαταστήσει τηδικήτου κρίση. Ηπροσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 15 Αναφερόμενες Υποθέσεις: Χατζηδάς ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ. 1121Δημοκρατία και Άλλοι ν.Γιαλλουρίδηκ.ά.
(1990)3Α.Α.Δ.4316- 20 Νικολάου και Άλλοι ν.Δημοκρατίας
(1992)4Α.Α.Δ. 3930Republic v. Panayiotides
(1987)3C.L.R. 1081· Ααμπής ν. Δημοκρατίας
(1991)3ΑΛΛ. 708· Republic v.Hans
(1985)3C.L.R. 106RepublicandOthers v.Roussos
(1987)3C.L.R. 1217- 25 30 PipenandOthers v.Republic
(1984)3C.L.R. 1306· Georghiou andOthers v.Republic
(1988)3(A)C.L.R. 678· Δημοκρατία v.Πανταζή
(1991)3Α.Α.Δ. 47· Μιλτιάδους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(1989)3(Γ)Α.Α.Δ.1318. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 22/6/1990, με την οποίαπροάχθηκε στη θέση Διευθυντή, Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, το Ενδιαφερόμενο Μέρος αντί του αιτητή. 4412 40 45 4 Α.Α.Δ. Μαλιώτης ν. Δημοκρατίας Α. Σ.Αγγελίδης,γιατοναιτητή. . Π. Χατζηδημητρίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α', γιατους καθ'ων η αίτηση. 5 Α. Κωνσταντίνου, γιατο ενδιαφερόμενο μέρος. Cur.adv. vult. 10 ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο Αιτητής Κώστας Μαλιώτης προσβάλλει την απόφαση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (η Επιτροπή), που δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 22/6/1990,.με την οποία προάχθηκε στη 15 θέση Διευθυντή, Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας, το Ενδιαφερόμενο Μέρος Γεώργιος Μαλιώτης,αντίτου Αιτητή. Η επίδικη θέση είναι θέση πρώτου διορισμού και 20 προαγωγής.Ηπλήρωση τηςαπότην Επιτροπήζητήθηκε με επιστολή του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας, ημερομηνίας 8/6/1989.Ηθέση δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 23/6/1989,και σ' ανταπόκριση υποβλήθηκαν έγκαιρα 5 αιτήσεις, 25 περιλαμβανομένων εκείνων του Αιτητή και του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Του θέματος της πλήρωσης της επίδικης θέσης που είναι θέση Διευθυντή Τμήματος, δεν επιλήφθηκε 30 Τμηματική Επιτροπή κατ' εφαρμογή της εξαίρεσης που προνοεί η διάταξη αρ.
(1)των Κανονιστικών Διατάξεων που διέπουν τη σύσταση, τις αρμοδιότητες και τη μέθοδο ενεργείας Τμηματικών Επιτροπών σύμφωνα με το άρθρο 36 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967, οι 35 οποίες εγκρίθηκαν απότο Υπουργικό Συμβούλιο. Σχετική είναι η Εγκύκλιος αρ. 490 ημερομηνίας 20/3/1979 όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου αρ. 23.067, ημερομηνίας 21/4/1983 (Εγκύκλιος αρ.670, ημερομηνίας 13/5/1983). 40 'Οταν η Επιτροπή επιλήφθηκε του θέματος της πλήρωσης της επίδικης θέσης στην συνεδρία της 4413 Πογιατζής, Δ. Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας
(1992)ημερομηνίας 19/10/89, έκρινε ότι απαιτείται η συλλογή περαιτέρω στοιχείων σ' ότι αφορά τα μεταπτυχιακά διπλώματα ή τίτλους ή ισότιμα προσόντα στη Δημόσια Υγεία ή Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείας ή/και Νοσοκομείων, που εκδίδονται από Αγγλικά και 5 Αμερικανικά πανεπιστήμια, για V αποφασίσει ποιοί από τους υποψήφιους κατείχαν τα απαιτούμενα προσόντα απότο ΣχέδιοΥπηρεσίας τηςθέσης. Ανάμεσα στα προσόντα αυτά, τόσον στην περίπτωση 10 πρώτου διορισμού όσον και στην περίπτωση προαγωγής, περιλαμβάνεται και "μεταπτυχιακό δίπλωμα ή τίτλος ή ισότιμο προσόν στη Δημόσια Υγεία ή Διοίκηση Υπηρεσιών Υγείαςή/καιΝοσοκομείων". Στις 8/1/1990ηΕπιτροπήαποφάσισεότι 4 απότους 5 υποψήφιους, περιλαμβανομένων του Αιτητή και του Ενδιαφερόμενου Μέρους κατείχαν τα απαιτούμενα προσόντα. Αναφορικά με το Ενδιαφερόμενο Μέρος η Επιτροπήέλαβε επί τουπροκειμένου υπόψητηβεβαίωση 20 του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης, σύμφωνα με την οποία αυτός "attended the postgraduate course for registe red medical practitioners held by theUniversity ofGlasgow andhewas awardedtheDiplomainPublicHealth". Στη συνέχεια η Επιτροπήασχολήθηκε μεπαραστάσεις πουυπέβαλαντο ΕνδιαφερόμενοΜέροςκαιοΑιτητής,με επιστολές τους ημερομηνίας 3/7/1989 και 12/7/1989 αντίστοιχα,αναφορικάμετις εμπιστευτικές τους εκθέσεις για τα έτη 1987 και 1988, που συντάχθηκαν από τον 30 πρώην Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας κ. Χατζηπαναγιώτουκαιαποφάσισε- (α)ναζητήσει απότον κ. Χατζηπαναγιώτουνασχολιάσει τους ισχυρισμούς των πιοπάνω υποψηφίωνκαιειδικότεραν' απαντήσεισετρία συγκεκριμένα ερωτήματαπου είχαν θέσει και (β)μετάτη 35 λήψη της απάντησης από τον κ. Χατζηπαναγιώτου,να ζητήσει συμβουλή από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας: "κατάπόσονυπότιςπεριστάσεις η Έκθεση του Γεώργιου Μαλλιώτη για to 1987, που ο τέως Διευθυντής του Τμήματος άφησε σε roneo στο Γραφείο 40 τουκαισύμφωναμετηνοποίαουπάλληλος αξιολογήθηκε ως "Εξαίρετος" (12-0-0), θα πρέπει να θεωρηθεί ως νόμιμη, έχοντας υπόψη ότι στα τέσσερα προηγούμενα 4414 15 25 4 ΑΑΛ. Μαλιώτης ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. χρόνια αυτός ήταν επίσης "Εξαίρετος", με αναλυτική βαθμολογία 9-3-0 το 1983, 8-4-0 το 1984, 10-2-0 το 1985 και 9-3-0 το
- Από το Γενικό Εισαγγελέα να ζητηθεί επίσης συμβουλή κατά πόσον ο κ. Χατζηπαναγιώτου, 5 προτού ετοιμάσει τις Εκθέσεις των Γεώργιου Μαλλιώτη και Κώστα Μαλλιώτη για το 1988, θα έπρεπε να είχε ζητήσει και τις απόψεις του τέως Διευθυντή κ. Μαρκίδη, έστω καιαναυτόςείχε αφυπηρετήσει." 10 Με επιστολή του προς την Επιτροπή, ημερομηνίας 15/3/90, ο κ. Χατζηπαναγιώτου εξέθεσε τις δικές του απόψεις σχετικά με το θέμα. Στη συνεδρία της ημερομηνίας 27/3/90 η Επιτροπή, στα πλαίσια της έρευνας της πάνω στις εν λόγω παραστάσεις των δύο 15 υποψηφίων, αποφάσισε να ζητήσει και τις απόψεις του τέως Διευθυντή του Τμήματος κ. Ανδρέα Μαρκίδη που αφυπηρέτησε την 1/9/1988,και ο οποίος διαβίβασε στην Επιτροπή τη δική του εκδοχή και απόψεις, με επιστολή του ημερομηνίας 19/4/
- Οι απόψεις του διέφεραν 20 εκείνων του κ. Χατζηπαναγιώτου. Κατά τη συνεδρία της ημερομηνίας 22/5/1990 η Επιτροπή,αφού έλαβε υπόψη τις πιο πάνω επιστολές και όλα ταενώπιον της στοιχεία, έκρινε ότι25 30 35 40 "(α) οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις για το 1987 που βρέθηκαν στο ρόνεο του Γραφείου της Διεύθυνσης του Τμήματος Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας ετοιμάστηκαν έγκαιρα, δηλαδή πριν από την αφυπηρέτηση του πρώην Διευθυντή του Τμήματος κ. Ανδρέα Μαρκίδη από 1.9.88, και ότι δε δημιουργείται τώρα οποιοδήποτε πρόβλημα από την υπόνοια μόνον του πρώην Γενικού Διευθυντή, Υπουργείο Υγείας, για την πιθανότητα μη έγκαιρης ετοιμασίας των εν λόγω Εκθέσεων, (β) όσον αφορά το κατά πόσο συνενοήθηκε ή όχι ο πρώην Γενικός Διευθυντής, Υπουργείο Υγείας, κ. Χατζηπαναγιώτου με τον πρώην Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών καιΥπηρεσιών Δημόσιας Υγείας κ. Ανδρέα Μαρκίδη, πριν από την αφυπηρέτηση του από 1.9.88,η Επιτροπή, έχοντας υπόψη ότι σύμφωνα με τη σχετική Κανονιστική Διάταξη 5, που διέπει την ετοιμασία και 4415 Πογιατζής,Δ. Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας
(1992)υποβολή Εμπιστευτικών Εκθέσεων για δημόσιους υπαλλήλους, 'Εάν ο υπάλληλος υπηρέτησεν υπό τον Αξιολογούντα Λειτουργόν διά περίοδον βραχυτέραν των έξι μηνών, ο Αξιόλογων Λειτουργός δέον όπως μεριμνήσει, ώστε ταρηθένταΜέρητουσχετικού τύπου 5 συμπληρωθούν εν συνεννοήσει μετά του Λειτουργού, ή των Λειτουργών υπό τους οποίους ο αξιολογούμενος υπάλληλος υπηρέτησε κατάτο υπόλοιποντηςπεριόδου του έτους εις το οποίον αναφέρεται η έκθεσις, το γεγονός δε τούτο δέον να αναφέρηται εις την εν τη 10 εκθέσει περιεχομένην πιστοποίησιν'καιαφού σημείωσε ότι(
- i)τέτοια συνεννόηση δεν αναφέρεταιστις Εκθέσεις των Γεώργιου Μαλλιώτη και Κώστα Μαλλιώτη 15 για το έτος 1988, στις οποίες ενέργησε ως Αξιόλογων και ΠροσυπογραφώνΛειτουργός ο κ. Χατζηπαναγιώτου, και ούτε υπάρχειοποιοδήποτε άλλο γραπτόστοιχείο στο οποίο να φαίνεταιότι ο κ. Χατζηπαναγιώτου ζήτησε τις απόψεις του κ. 20 Μαρκίδη, και (
- ii)από την άλλη υπάρχει η γραπτή δήλωση του κ. Μαρκίδη με ημερομηνία 19.4.90 ότι δεζητήθηκαν οι απόψειςτουαπότονκ. Χατζηπαναγιώτουόσον 25 αφορά τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των Γεώργιου ΜαλλιώτηκαιΚώσταΜαλλιώτηγιατοέτος 1988. έκρινε ότι υπότις περιστάσεις δεν είναι δυνατό να καταλήξει σε θετικό συμπέρασμα ότι υπήρξε η 30 δέουσασυνεννόηση καιεπομένως οι Εμπιστευτικές Εκθέσεις των Γεώργιου Μαλλιώτη και Κώστα Μαλλιώτη για το έτος 1988 δεν μπορούν να ληφθούνυπόψη γιασκοπούςαξιολόγησης τους. 35 Περαιτέρω η Επιτροπή, αφού έλαβε υπόψη τα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία, αποφάσισε να καλέσει σε συνεντεύξεις τους τέσσερις αιτητέςπουκατέχουντα προσόντα σε ημερομηνίαπουθαοριστεί αργότερα.Στη συνεδρίαση να κληθεί να παραστεί και ο Γενικός 40 Διευθυντής,Υπουργείου Υγείας." Στη συνεδρία της με ημερομηνία 12/6/1990,η Επιτροπή 4416 4ΑΛΛ. Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας - Πογιατζής, Δ. δέχτηκε τους υποψήφιους σε συνεντεύξεις στηνπαρουσία του Γενικού Διευθυντή ο οποίος αξιολόγησε την απόδοση του Αιτητή ως "Καλή" και εκείνη του Ενδιαφερόμενου Μέρους ως "Πάρα Πολύ Καλή".Καταλήγονταςο Γενικός 5 Διευθυντής ανάφερε ότι, υπό τις περιστάσεις, κρίνει ως τον πιοκατάλληλο υποψήφιογιανακαταλάβειτηθέσητο ΕνδιαφερόμενοΜέρος. Μετά την αποχώρηση του Γενικού Διευθυντή, η 10 Επιτροπή αξιολόγησε και η ίδια την απόδοση των υποψηφίων στις ενώπιον της συνεντεύξεις, υπό το φώς και των σχετικών κρίσεων του'Γενικού Διευθυντή. Η Επιτροπή έκρινε τον Αιτητή ως "Σχεδόν Πολύ Καλό" και το Ενδιαφερόμενο Μέρος ως "Πάρα Πολύ Καλό". Στη 15 συνέχεια η Επιτροπή ασχολήθηκε με τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίωνκαιαποφάσισενααγνοηθούν οι τροποποιήσεις που έγιναν από Προσυπογράφοντες .Λειτουργούς σε μερικές από τις εμπιστευτικές εκθέσεις 3 υποψηφίων χωρίς να τηρηθούν οι πρόνοιες της 20 παραγράφου 9 των σχετικών Κανονιστικών Διατάξεων, και να ληφθούν υπόψη οι αξιολογήσεις των Αξιολογούντων Λειτουργών μόνο.Ανάμεσα στις εκθέσεις που επηρεάστηκαναπότην ως άνωαπόφασηήταν εκείνες του Ενδιαφερόμενου Μέρους για τα έτη 1981 και 1982, 25 καιεκείνη τουΑιτητή γιατοέτος 1983. Ακολούθως η Επιτροπή ασχολήθηκε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Εξέτασε επύ του προκειμένου τα ουσιώδη στοιχεία από το Φάκελο 30 Πλήρωσης της θέσης και όλα τα άλλα έγγραφα ενώπιον της. Όλοι οι υποψήφιοι ήτανδημόσιοι υπάλληλοι. Έλαβε υπόψη της, εκτός όλων των άλλων ουσιωδών, στοιχείων, το σύνολο των εμπιστευτικών εκθέσεων των υποψηφίων και ενδεικτικά αναφέρθηκε στις πιο πρόσφατες εκθέσεις 35 τους των ετών 1984 έως 1988 υπό το φώς τηςαπόφασης της, ημερομηνίας 22/5/1990, αναφορικά με τις εκθέσεις του Αιτητή και του Ενδιαφερόμενου Μέρους για το έτος; 1988, στην οποία έχω ήδηαναφερθεί.Με βάσητο σύνολο των καθιερωμένων κριτηρίων, έκρινε '*ότι το 140 Ενδιαφερόμενο Μέρος υπερέχει των άλλων υποψηφίων και αποφάσισε να τον προαγάγει σαν τον πιο κατάλληλο στην επίδικη θέση από 1/7/1990. Ακολούθησε η, δημοσίευση της προαγωγής στην Επίσημη Εφημερίδα της 4417 Πογιατξής, Δ. Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας
(1992)Δημοκρατίας, ημερομηνίας 22/6/1990,και η καταχώρηση τηςπαρούσαςπροσφυγήςη οποίαβασίζεταισταπιο κάτω νομικά σημεία: "
- Η απόφασηπάσχει γιατί δεν πραγματοποιήθηκε η 5 αρχή της επιλογής του καλυτέρου από τους διαθέσιμουςυποψηφίους.
- Η απόφασηλήφθηκεχωρίςτηνδέουσα έρευνακαι/ή κατά διαδικασία που προηγήθηκε ή με 10 προπαρασκευαστικέςπράξειςπουπάσχουν.
- Ηαπόφασηπάσχει λόγω πλάνηςπερί τα πράγματα καιτονΝόμο. 15
- Η απόφασηπαρεγνώρισε την πείρα,την εξαίρετη προσφοράτουαιτητήκαιτομεταπτυχιακότου.
- Η απόφαση είναι αναιτιολόγητηκαι/ή στερείται της δέουσας αιτιολογίας. 20
- Η απόφαση γενικά λήφθηκε κατά παράβαση του Συντάγματος, Νόμου και/ή με κατάχρηση ή υπέρβαση εξουσιών." Το επίδικο θέμα που ενδείκνυται να αποφασισθεί σε πρώτο στάδιο αφορά τη νομιμότητα των προπαρα σκευαστικών αποφάσεων της Επιτροπής (α)να αγνοήσει τις εμπιστευτικές εκθέσεις του Ενδιαφερόμενου Μέρους καιτου Αιτητήγια το έτος 1988, και (β)νααποδεχθεί και 30 να λάβει υπόψη της την εμπιστευτική έκθεση του Ενδιαφερόμενου Μέρουςγιαταέτη 1986 και
- Η προσβαλλόμενη προπαρασκευαστική απόφαση της Επιτροπής για τις εκθέσεις του έτους 1988 ήταν 35 αποτέλεσμα παραστάσεων προς την Επιτροπήτόσον από τον Αιτητή όσον και από το Ενδιαφερόμενο Μέρος εναντίον της εγκυρότητας τους. Με τις εν λόγω εκθέσεις που συντάχθηκαν απότο ίδιο πρόσωπο,τον τότε Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας κ. Χατζηπαναγιώτου 40 που ενήργησε ως Αξιόλογων Λειτουργός καιταυτόχρονα ως Προσυπογραφών Λειτουργός, ο μεν Αιτητής 4418 4Α.Α.Δ. 5 Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. αξιολογήθηκε ως "Καλός", το δε Ενδιαφερόμενο Μέρος ως "Λίαν Καλός". Ήταν, δηλαδή, δυσμενέστερες σε σύγκριση με τις εκθέσεις των ιδίων υποψηφίων για τα προηγούμεναέτη. 'Οσον αφορά την έκθεση του ίδιου του Αιτητή, η απόφαση αποκλεισμού της δεν μπορεί να προσβληθεί εφόσον η Επιτροπή ενήργησε κατόπιν δικής του προτροπήςκαιαποδέχτηκεδικότουαίτημα.'Οσοναφορά 10 δε την έκθεση του Ενδιαφερόμενου Μέρους, είμαι ικανοποιημένος, από τα ενώπιον μου στοιχεία, ότι η Επιτροπή διεξήγαγε επαρκήέρευνα επί του προκειμένου καιότιη απόφαση τηςνατηναγνοήσειγιατολόγο ότιδεν μπορούσε να καταλήξει σε θετικό συμπέρασμα ότι ο κ. 15 Χατζηπαναγιώτου είχε συμπληρώσει την εν λόγω έκθεσηκατόπιν συνεννόησης του με το Διευθυντή Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας κ. Ανδρέα Μαρκίδη, ο οποίος αφυπηρέτησε την 1/9/1988καικάτω από τον οποίο είχευπηρετήσει το Ενδιαφερόμενο Μέρος 20 στη διάρκεια των πρώτων οκτώ μηνών του 1988, όπως όφειλε ναείχεγίνει σύμφωναμετηνΚανονιστικήΔιάταξη 5 που διέπει την ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων γιαδημόσιους υπαλλήλους, ήτανεύλογα εφικτή στην Επιτροπή, υπό το φώς των στοιχείων που είχαν 25 προκύψειαπότηνέρευναπουδιεξήγαγε.ΗΕπιτροπήδίνει επί του προκείμενου επαρκήαιτιολογία στο κείμενο της απόφασης της ημερομηνίας 22/5/90, το οποίο έχω ήδη παραθέσειαυτούσιο. 30 Όσον αφορά την Εμπιστευτική Έκθεση του Ενδιαφερόμενου Μέρους για το έτος 1986, ο ισχυρισμός του Αιτητή είναι ότι η έκθεση αυτήσυντάχθηκε απότον αφυπηρετήσαντα Διευθυντή κ. Μαρκίδη μετά την αφυπηρέτηση του. Ο ισχυρισμός αυτός είναι ολότελα 35 αβάσιμος.Ηέκθεσηυπογράφηκε απότονκ.Μαρκίδηστις 31/12/1986καιόχιτο
- Όσον αφορά την Εμπιστευτική Έκθεση του Ενδιαφερόμενου Μέρους γιατο έτος 1987 ηαποδοχήτης 40 οποίας, κατά την εισήγηση του Αιτητή, είναι προϊόν πλάνης και ανεπαρκούς έρευνας της Επιτροπής και θα έπρεπεναείχεαγνοηθεί,δημιουργήθηκε από υπόνοιατου 4419 Πογιατζής, Δ. Μαλιώτης ν.Δημοκρατίας
(1992)τότε Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Υγείας, κ. Χατζηπαναγιώτου,ότι ηέκθεση αυτήσυντάχθηκε απότον τότε Διευθυντή του Τμήματος κ. Ανδρέα Μαρκίδη, μετά την αφυπηρέτηση του. Η υπόνοια αυτή οδήγησε τον κ. Χατζηπαναγιώτου στην απόφαση να μην υποβάλει την 5 έκθεση στην Επιτροπή. Στην ίδια την έκθεση αναφέρεται ως ημερομηνία σύνταξης της η 31η Αυγούστου 1988, υποβλήθηκε δε στην ΕΔΥ στις 27/4/1990. Το θέμα είχε εγερθεί από το Ενδιαφερόμενο Μέρος, με επιστολή του προς την Επιτροπή ημερομηνίας 3/7/1989, με την οποία 10 εξηγούσε το πως και πού είχε βρεθεί η εμπιστευτική του έκθεση και γιατί δεν είχε υποβληθεί έγκαιρα στο Υπουργείο, επεσύναψε δε και φωτοτυπία της έκθεσης αυτής μαζί με άλλα έγγραφα. Η Επιτροπή αποφάσισε να θέσει το θέμα ενώπιον του κ. Χατζηπαναγιώτου. Με 15 επιστολή του προς την Επιτροπή, ημερομηνίας 15/3/90, ο κ. Χατζηπαναγιώτου εξηγούσε ότι δεν είχε υποβάλει την έκθεση αυτή στην Επιτροπή για το λόγο ότι είχε υποβληθεί στο Υπουργείο Υγείας από το ίδιο το Ενδιαφερόμενο Μέρος πολύ καθυστερημένα και ότι 20 υπήρχαν βάσιμες υποψίες ότι ετοιμάστηκε από τον κ. Μαρκίδη μετά την αφυπηρέτηση του. Η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει και τις εξηγήσεις του κ. Μαρκίδη επί του θέματος, ο οποίος με επιστολή του ημερομηνίας 19/4/1990,ανάφερε ότι είχε ετοιμάσει και.υπογράψει όλες 25 τις εμπιστευτικές εκθέσεις πριντηναφυπηρέτησητου. Με βάση τα ενώπιον της στοιχεία η Επιτροπή αποφάσισε στις 22/5/1990να αποδεχτεί ως έγκυρη την εν λόγω έκθεση. Έχω ήδη παραθέσει ολόκληρο το κείμενο 30 της απόφασηςαυτής στην οποίααναφέρεταιότι ηεπίδικη έκθεση, όπως και άλλες εκθέσεις για το 1987 που βρέθηκαν στο ρόνεο του γραφείου του κ. Μαρκίδη, ετοιμάστηκαν πριν την αφυπηρέτηση του και ότι η υπόνοια του κ. Χατζηπαναγιώτου δεν επηρεάζει το 35 γεγονός της έγκαιρης ετοιμασίας της. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι η Επιτροπή διενήργησε ενδελεχή έρευνα πάνω στο θέμα που ηγέρθηκε. Η αξιολόγηση και εκτίμηση των στοιχείων που συνέλεξε 40 εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής. Με βάση τα στοιχεία αυτά τα προσβαλλόμενα ευρήματα και συμπεράσματα της Επιτροπής ήταν εύλογα 4420 4ΑΛ.Δ. Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. εφικτά σ' αυτήν. Αρνούμαι υπό τις περιστάσεις να επέμβω. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Έκθεση για το 1987 5 υποβλήθηκε στην Επιτροπή καθυστερημένα. Η παράγραφος
(3)των Κανονιστικών Διατάξεων για Εμπιστευτικές Εκθέσεις περί Δημοσίων Υπαλλήλων (Βλ: Εγκύκλιον αρ.491 ημερομηνίας 26/3/1979) προνοεί ότι οι ετήσιες εκθέσεις υποβάλλονται στην Επιτροπήμεταξύ 1ης 10 Ιανουαρίου και 1ης Μαρτίουκάθεέτους και αναφέρονται στο προηγούμενο ημερολογιακό έτος. Ηδιάταξηαυτήέχει παραβιαστεί. Όπως δεπροκύπτειαπότο περιεχόμενο των φακέλωντόσον του Αιτητήόσον καιτου Ενδιαφερόμενου Μέρους, η καθυστερημένη σύνταξη και υποβολή των 15 εμπιστευτικών τους εκθέσεων ήταν συνηθισμένο φαινόμενο. Στην απόφαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου στην υπόθεση Χατζηδάς ν. Δημοκρατίας (Α.Ε. αρ.606, ημερομηνίας 19/5/1989), αναφέρονται τα . ακόλουθα: 20 "Ανεξάρτητα από την εγκυρότητα της εισήγησης ότι δεν τηρήθηκανοι σχετικές χρονικές προθεσμίες, πρέπει να τονιστεί ότι οι προθεσμίες που τάσσονται από διοικητικούς νόμους ή κανονισμούς θεωρούνται κατά 25 κανόνα ενδεικτικές, χαρακτήρα τον οποίο διατηρούν εφόσον δεν ορίζεται ρητά ότι είναι ανατρεπτικές. Η αρχή αυτή ακολουθήθηκε και επεξηγήθηκε στην υπόθεση Tsiggiridou v. Republic. Εκτός του ότι -οι διατάξεις των σχετικών Κανονισμών δεν καθορίζουν 30 ανελαστικά το χρόνο υποβολής των εκθέσεων, και αν ακόμα επικρατούσε η αντίθετη άποψη ο χρόνος ο οποίοςκαθορίζεταιείναικαθαρά ενδεικτικός." Σύμφωνα με ταπιο πάνωκαι ενόψει του γεγονότος.ότι • 35 και αν ακόμα δεν λαμβάνετο υπόψη η έκθεση του Ενδιαφερόμενου Μέρους για το 1987, αυτό δεν θα επηρέαζε τη γενική εικόνα των υποψηφίων, κρίνω ότι η καθυστέρηση στην σύνταξη και υποβολή της έκθεσης δεν συνιστά ουσιώδη παρατυπία και απορρίπτω τους περί 40 χουαντιθέτουισχυρισμούς του Αιτητή. Σχετικός με την εγκυρότητα της επίδικης έκθεσης είναι και ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι η Επιτροπή 4421 Πογιατζής,Δ. Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας
(1992)αυτοδεσμεύτηκε κατά τη συνεδρία της, ημερομηνίας 8/1/1990, μετηναπόφασητηςναζητήσεισυμβουλήαπότο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας σχετικά με τη νομιμότητα της έκθεσης και όφειλε, ως εκ τούτου, να αναστείλει την απόφαση της μέχρις ότου λάβει τη 5 συμβουλήτουΓενικούΕισαγγελέα. Είναι φανερόν από τα στοιχεία ενώπιον μου ότι η Επιτροπή, ως αποτέλεσμα της περαιτέρω έρευνας που διεξήγαγε μετάτην απόφασητης ναζητήσει τη συμβουλή 10 του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, είχε ικανοποιηθεί ως προς το χρόνο σύνταξης της επίδικης εμπιστευτικής έκθεσης για το 1987 και θεώρησε ότι δε συνέτρεχε πλέον λόγος ναυποβληθεί το θέμαστο Γενικό Εισαγγελέα. Εφόσον το θέμα αφορούσε τη διερεύνηση 15 πραγματικού γεγονότος καιεμπίπτει,ως εκτούτου, στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής, ορθά η Επιτροπή, αναθεωρώνταςτηνπροηγούμενηαπόφασητης που ήταν, εν πάση περιπτώσει, προκαταρκτική, δεν προχώρησε στην υποβολή του θέματος στο Γενικό 20 Εισαγγελέαγιαγνωμάτευση.Σχετικήείναικαιη απόφαση της Ολομέλειας, ημερομηνίας 13/12/1990, στην υπόθεση Δημοκρατίακαι Άλλοι ν. Ανδρέα Παλλονρίδη και Άλλων(Α.Ε.αρ.868 και869) στηνοποίαθεωρήθηκεότιη απόφαση της Επιτροπής να καλέσει σε προφορικές 25 συνεντεύξεις τους υποψηφίους, αντί ναδιεξάγειγραπτές εξετάσεις,όπωςήτανηαρχικήτηςαπόφαση,ήταννόμιμη. Στα πλαίσια του γενικού ισχυρισμού του για ανεπαρκή έρευνα και πλάνη της Επιτροπής αναφορικά 30 με ουσιώδη γεγονότα, ο Αιτητής αναφέρθηκε στο γεγονός ότι στις 3/1/1978 ο Υπουργός Υγείας, ως αρμοδία αρχή, επέβαλε στο Ενδιαφερόμενο Μέρος την ποινή της προφορικής επίπληξης για πειθαρχικό αδίκημα σχετικό με απρεπή συμπεριφορά του προς 35 ασθενή του. Το γεγονός αυτό δεν-είχε τεθεί ενώπιον της Επιτροπής και δεν γνωρίζουμε, λέγει ο Αιτητής, σε ποιο βαθμό θα επηρέαζε την Επιτροπή στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφασηςτης αν η Επιτροπήλάμβανε γνώση του γεγονότος αυτού μέσω του ενδοτμηματικού 40 φακέλου του Ενδιαφερόμενου Μέρους, στον οποίο υπάρχει σχετική αναφορά και ο οποίος δεν είχε τεθεί ενώπιοντης Επιτροπής. 4422 4 Α.Α.Λ. Μαλιώτηςν. Δημοκρατίας Πογιατζής, Δ. Οι ενδοτμηματικοί φάκελοι των υποψηφίων δεν τίθενται ενώπιον της Επιτροπής. Όπως δε λέχθηκε στην υπόθεση Ανδρέας Νικολάου και 'Αλλοι ν. Αημοκρατίας (προσφυγές αρ. 992/90 και 1046/90 - 22/10/1992), η 5 Επιτροπή έχει υποχρέωση, σύμφωνα με το άρθρο 44
(3)του Νόμου, να λάβει υπόψη της ετήσιες εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων, οποιαδήποτε δε άλλα στοιχεία που τηρώνται στο Τμήμα για ενδοτμηματικούς σκοπούς δεν αφορούν την Επιτροπήκαι ασφαλώς δεν μπορούν να 10 επηρεάσουν την κρίση τους αντίθετα με το περιεχόμενο των προσωπικών φακέλων καιτων φακέλων των ετήσιων υπηρεσιακών εκθέσεων. Η ποινή της προφορικής επίπληξης, κατ' αντίθεση με 15 εκείνη της αυστηρός επίπληξης, σημειούται απλώς στον ενδοτμηματικό φάκελο του υπαλλήλου χωρίς να διαβιβάζεται στην Επιτροπή. Σχετικό επίτου προκειμένου είναι το άρθρο79
(2)και
(3)τουπερί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 44
(1)(δ) 20 του ίδιου Νόμου, δημόσιος υπάλληλος μπορεί να προαχθεί αν δεν τιμωρήθηκε κατά τη διάρκεια της προηγούμενης διετίας για πειθαρχικό αδίκημα σοβαρής φύσης. Η παρούσα περίπτωση δεν. αφορά αδίκημα σοβαρής φύσης, η δε τιμωρία του Ενδιαφερόμενου 25 Μέρους δεν έλαβε χώρα εντός της προηγούμενης διετίας αλλά το 1978, σε απομακρυσμένο δηλαδήχρόνο. Μεβάσηταπιο πάνω,καταλήγωστο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή δεν οδηγήθηκε σε οποιαδήποτε πλάνη από το 30 γεγονός ότι δεν τέθηκε ενώπιον της η πειθαρχική ποινή του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι υπερέχει του Ενδιαφερόμενου Μέρους σε αξία, προσόντα και 35 αρχαιότητα και ότι η Επιτροπή, κατά την επιλογή του Ενδιαφερόμενου Μέρους αντί αυτού,απέδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στην απόδοση των υποψηφίων στις - συνεντεύξεις, η οποία αποτέλεσε το αποφασιστικό στοιχείο στην κρίσητης. 40 Οι συνεντεύξεις αποτελούν, σύμφωνα με τη νομολογία μας, μέσον προσδιορισμού κυρίως της αξίας και μερικώς των προσόντων των -υποψηφίων. Όμως, δεν πρέπει να 4423 Πογιατζής, Δ. Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας
(1992)προσδίδεται σ' αυτές υπέρμετρη βαρύτητα σε καμιά περίπτωση. Όπως προκύπτει από την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Republic v. Panayiotides
(1987)3C.L.R. 1081,η βαρύτηταπουπροσδίδεται μπορεί να χαρακτηριστεί ως υπέρμετρη στις περιπτώσεις που 5 οδηγεί σε λανθασμένη άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής. Στην επίσης απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση ΙούλιοςΑαμπής ν.Δημοκρατίας(Α.Ε. αρ. 973,ημερομηνίας 17/12/1991) λέχθηκαν ταακόλουθα: 10 "Παρόλο που OL συνεντεύξεις για τις οποίες δεν υπάρχει νομοθετική πρόβλεψη, έχουν καθιερωθεί ως διαδικασία επιτρεπτή στο διορίζον όργανο για σκοπούς εκτίμησης των υποψηφίων, εν τούτοις δεν μπορούν να αποτελέσουν το αποφασιστικό ή βαρύνον 15 στοιχείο στην κρίση του οργάνου, στην προκειμένη περίπτωση της Επιτροπής.Υπέρμετρη βαρύτητα στην απόδοση των υποψηφίων κατά τις προσωπικές συνεντεύξεις οδηγεί σε ακύρωση της ως αποτέλεσμα προαγωγής ή διορισμού. Όμως έχει νομολογηθεί ότι 20 στην περίπτωση διευθυντικών ή άλλων υψηλών θέσεων όπου η προσωπικότητα του υποψηφίου είναι βασικό στοιχείο για την εκτέλεσητων καθηκόντων της θέσης και η διοικητική, οργανωτική και διευθυντική ικανότητα, η υπευθυνότητα και πρωτοβουλία είναι 25 απαραίτητα προσόντα, μπορεί να δοθεί στη συνέντευξη αυξημένη βαρύτητα. (Βλέπε Μιλτιάδονς κ.α. ν. Της ΔημοκρατίαςΑ.Ε. 789 κλπ., ημερομηνίας 30 Μαΐου 1989, Δημοκρατίακ.α. ν.Γιαλλονρίδηςκ.α. Α.Ε.868κλπ.,ημερομηνίας 13Δεκεμβρίου 1990." 30 Η προκείμενη περίπτωση αφορά πλήρωση διευθυντικής θέσης και επομένως, σύμφωνα με τα πιο πάνω, η Επιτροπή μπορούσε νόμιμα να δώσει αυξημένη, όπως η ίδια ρητά δήλωσε, βαρύτητα στην απόδοση των 35 υποψηφίων στις συνεντεύξεις. Η απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο η Επιτροπή έδωσε υπέρμετρη αντί αυξημένη μόνο βαρύτητα στις συνεντεύξεις, πρέπει να απαντηθεί λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, στο σύνολοτους. 40 Η εικόνα των υποψηφίων, αναφορικά με τα 4424 4Δ.Α.Δ. Μαλιώτης ν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. καθιερωμένα κριτήρια της αξίας,των προσόντων και της αρχαιότητας, όπως εμφανιζόταν πρίν τις συνεντεύξεις, ήτανη ακόλουθη: 5 Αξία: Αν και περισσότερη βαρύτητα μπορεί να δοθεί στις πιο πρόσφατες εμπιστευτικές εκθέσεις, ολόκληρη η σταδιοδρομία των υποψηφίων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη: Republic v. GeorghiosHaris
(1985)3 C.L.R.
- Τα τελευταία 5 χρόνια τόσον ο Αιτητής όσον και το 10 Ενδιαφερόμενο Μέρος αξιολογήθηκαν ως "Εξαίρετοι". Όμως, στα αμέσως 4 προηγούμενα χρόνια (1979-1982), ενώ το Ενδιαφερόμενο Μέρος αξιολογήθηκε ως "Εξαίρετος", ο Αιτητής αξιολογήθηκε ως "Λίαν Καλός" για ταέτη 1979, 1981 και 1982 καιως "Καλός" γιατο έτος 15
- Υπόψη λαμβάνεται μόνο η γενική βαθμολογία και όχι η επί μέρους βαθμολογία στις εμπιστευτικές εκθέσεις: Republic and Others v. Nicos Roussos
(1987)3 C.L.R. 1217. 20 Ηπείρα,σύμφωνα με τηνομολογία μας,εμπίπτει στην αξία των υποψηφίων.Βλ: Anna Piperi and Others v. Re public
(1984)/3 C.L.R. 1306. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι, επειδή υπηρέτησε για αρκετά χρόνια ως Επαρχιακός Ιατρός και για 4 χρόνια ήταν ο κύριος βοηθός του 25 Διευθυντή, έχει ευρύτερη πείρα από το Ενδιαφερόμενο Μέρος, γεγονός που αγνόησε η Επιτροπή. Από τα στοιχεία ενώπιον της Επιτροπής, τα οποία τεκμαίρεται ότι λήφθηκανυπόψη, φαίνεταιότι, εκτός απότον Αιτητή, και το Ενδιαφερόμενο Μέρος εκτέλεσε καθήκοντα 30 Επαρχιακού 'Ιατρού καθώς και καθήκοντα Βοηθού Διευθυντή γιί> σειρά ετών. 'Επεται ότι δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός τουΑιτητή ότι έχει ευρύτερη πείρααπό εκείνη του Ενδιαφερόμενου Μέρους. 35 Προσόντα: 'y Τόσο ο Αψητης όσο και το Ενδιαφερόμενο Μέρος έχουν δίπλωμα στην Ιατρικήτου Πανεπιστημίου Αθηνών. Ο Αιτητής ισχυρίζεται ότι ο μεταπτυχιακός του τίτλος 40 Master of Public Health του Αμερικάνικου Πανεπιστημίου της Βυρητού.. υπερτερεί έναντι του μεταπτυχιακού διπλώματος τ<)υ Ενδιαφερόμενου Μέρους στη Δημόσια Υγεία του Πανεπιστημίουτης Γλασκώβης. Τόσον ο τίτλος 4425 Πογιατζης, Δ. Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας
(1992)του Αιτητή, όσον και το δίπλωμα του Ενδιαφερόμενου Μέρους ικανοποιούν το απαραίτητο προσόν για προαγωγή του Σχεδίου Υπηρεσίας. Ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι έχει υπέρτερα προσόντα εκείνων του Ενδιαφερόμενου Μέρους παραμένει ατεκμηρίωτος. 5 Έχουν και οι δύοτα ίδιαήπαρόμοιαπροσόντα. Αρχαιότητα: Και οι δύο υποψήφιοι προάχθηκαν στην αμέσως προηγούμενη θέσητην ίδια ημερομηνία (1/1/1979). Στην προηγούμενη όμως αυτήςθέση(ΙατρικούΛειτουργού 10 1ης Τάξης), ο μεν Αιτητής προάχθηκε την 1/6/1965,το δε Ενδιαφερόμενο Μέρος την 1/7/1965. Ο Αιτητής, ως εκ τούτου, υπερέχει σε αρχαιότητα του Ενδιαφερόμενου Μέρους κατά ένα μήνα. Η υπεροχή όμως αυτή είναι ελάχιστης διάρκειας και χρονικά πολύ απομακρυσμένη. 15 Για το λόγο αυτό και λαμβανομένου επίσης υπόψη ότι η θέση είναι διευθυντική και θέση πρώτου διορισμού και προαγωγής, η υπεροχή του Αιτητή σε αρχαιότητα είναι μηδαμινή και αμελητέα. Βλ: Andreas Georgbiou and Others v. Republic (απόφαση Ολομέλειας στις 20 προσφυγές αρ. 36/86, 123/86 και 158/86, ημερομηνίας 30/3/1988) και Δημοκρατία ν. Θεοδούλου Πανταζή (Α.Ε.1018, ημερομηνίας 17/1/91). Λαμβανομένων υπόψηόλων των πιο πάνω,κρίνω ότι ο 25 ισχυρισμός του Αιτητή ότι η Επιτροπή απέδωσε στις συνεντεύξεις υπέρμετρη βαρύτητα δεν ευσταθεί. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε δεόντως όλα τα ουσιώδη στοιχεία πρίν καταλήξει στην προσβαλλόμενη απόφαση της. Όσο για την ισχυριζόμενη υπεροχή του 30 Αιτητή, δε βρίσκω ότι αυτή αποδεικνύεται από τα στοιχεία ενώπιον της Επιτροπής. Εξάλλου ο Αιτητής πρέπει να αποδείξει έκδηλη και όχι απλή υπεροχή έναντι του Ενδιαφερόμενου Μέρους. Βλ: ΚλέαρχοςΜιλτιάδους και 'Αλλοι ν. Δημοκρατίας(Α.Ε. 789, 791 και 796, 35 ημερομηνίας 30/5/1989). Απαράδεχτος κρίνεται καιο ισχυρισμός του Αιτητήγια έλλειψη της δέουσας αιτιολογίας. Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Η αιτιολογία 40 βρίσκεται στα πρακτικά των συνεδριών της Επιτροπής και συμπληρώνεται από τα στοιχεία των φακέλων που ήταν ενώπιον της. 4426 4Α.Α.Δ. 5 Μαλιώτηςν.Δημοκρατίας Πογιατζής,Δ. Στην παρούσαπερίπτωση ηΕπιτροπήδενέχει υπερβεί τα όρια της διακριτικής της εξουσίας, η οποία στην περίπτωση πλήρωσης διευθυντικών θέσεων, όπως η παρούσα, είναι ευρύτατη: Βλ:Ααμπη ν. Δημοκρατίας (ανωτέρω). Η προσβαλλόμενη απόφαση ήταν, ως εκ τούτου, εύλογα επιτρεπτή στην Επιτροπή και το Δικαστήριο δενμπορεί ναεπέμβει καινα υποκαταστήσει τη δική του κρίση: Βλ. Μιλτιάδους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας(ανωτέρω). 10 Ηπροσφυγήαπορρίπτεταικαιηεπίδικη προαγωγή του Ενδιαφερόμενου Μέρους επικυρώνεται. Ο Αιτητής να πληρώσει £100 έναντι των εξόδων της Δημοκρατίαςκαι £100 έναντι των εξόδων του Ενδιαφερόμενου Μέρους. 15 Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδα. 4427