(1992)12 Φεβρουαρίου,1992 [ΑΝ ΛΟΙΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΓΧΑΗΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ων ηαίτηση, (Υποθέσεις Αρ. 190/89,205/89). Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Προσόντα — Το "μεταπτυχιακό προσόν" πρέπει να αποκτηθεί μετά το πρώτο ή βασικό δίπλωμα (βλ. Δημοκρατία ν.Χρίστου) Προσφυγή βάσει του άρθρον 146 τον Συντάγματος — Λόγοι ακυρώσεως — Δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι κρίσιμο στην ακυρωτική δίκη το τι αποφάσισε το εκδόν όργανο (η ΕΔΥ) σε άλλη, μεταγενέστερη, άσχετη και ανεξάρτητη διαδικασία — Η ορθότητα της άλλης απόφασης επίσης δεν εμπίπτει στο αντικείμενο τηςπροσφυγής. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Προσόντα — Η προϋπηρεσία ενός υποψηφίου αποτελεί στοιχείο που μπορεί να ληφθεί αντικειμενικά υπόψη κατά την επιλογή προς πλήρωση θέσεων πρώτου διορισμού — Νομολογία. *•* Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Θέσεις πρώτου διορισμού — Προσόντα — Ουσιώδης χρόνος κατοχής των προσόντων η τελευταία ημερομηνία υποβολής αιτήσεων, όπως καθορίζεται στη δημοσίευση για πλήρωση τηςθέσης. 20 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Συνεντεύξεις — Μέθοδος αξιολόγηστ}ς των υποψηφίων — Τααναγκαία και ικανά στοιχεία σίιμφωνα με τη νομολογία —Πάγια η νομολογία του Ανωτάτου 442 4Α.Α.Δ. Μιχαηλίδηςκ.α.ν. Δημοκρατίας ' Δικαστηρίου. 5 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί — Προσόντα — Το προσόν της γνώσεως ξένης γλώσσας σε συνδυασμό με το τεκμήριο της νομιμότητας τωνδιοικητικώνπράξεων. 10 Με τις προσφυγές οι αιτητές επεδίωξαν την ακύρωση του διορισμού του ενδιαφερομένου μέρους στη μόνιμη (πρώτου διορισμού) θέση Εκτελεστικού Μηχανικού 2ης Τάξης, στο Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων. Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας τις προσφυγές, αποφάσισεότι: 15 20 25 30 35 40 Ι. Η κρίση της Τμηματικής Επιτροπής καθώς και της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας ότι το Δίπλωμα του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως "μεταπτυχιακόν προσόν", γιατί είναι πρώτο δίπλωμα, άσχετα βέβαια με τα έτη φοιτήσεως, και όσο άδικο και αν φαίνεται σε σχέση με σπουδές σε άλλα πανεπιστήμια που αποκτούν στα ίδια χρόνια και τα δύο διπλώματα, είναι ορθή και βέβαια λογικά εφικτή, δεδομένου ότι για να θεωρείται κάποιο δίπλωμα ως "μεταπτυχιακόν" πρέπει να αποκτηθεί μετά το πρώτο ή βασικό δίπλωμα, πράγμα που δεν συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση. (Βλ. Κλεάνθους ν. Δημοκρατίας,Δημητρίου ν. Δημοκρατίας και Δημοκρατία ν. Χρίστου). 2. Το τί αποφάσισεη ΕΔΥ σε άλλη,μεταγενέστερη, άσχετηκαι ανεξάρτητη διαδικασία δεν είναι στοιχείο που μπορεί και θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη,σ' αυτήτην υπόθεση. Ούτε και βέβαια εξετάζεται, στην προκειμένη περίπτωση, ηορθότητα τηςαποφάσεωςεκείνης. 3. Αναμφίβολα η προϋπηρεσία ενός υποψηφίου αποτελεί στοιχείο που μπορεί να ληφθεί αντικειμενικά υπόψηκατά την επιλογή για πρώτο διορισμό. Θα πρέπει όμως να υποδειχθεί ότι εφόσον στην παρούσα περίπτωση τόσο οι αιτητές όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος, καθώς και οι άλλοι υποψήφιοι που λήφθηκαν υπόψη κατά την τελική κρίση υπηρετούσαν ως έκτακτοι υπάλληλοι στο Τμήμα,δεν ετίθετο θέμα δυσμενούς μεταχείρισης υποψήφιου πουήταν εξωτερικός. 443 Μιχαηλίόηςκ.α.ν. Δημοκρατίας
(1992)- Αναμφίβολα οαιτητήςέχει μεγαλύτερη πείρα(περίπουπέντε χρόνια) από το ενδιαφερόμενο μέρος, αυτό όμως ήταν σε γνώση της Επιτροπής, εφόσον στην αίτηση για διορισμό που υπέβαλαν οι υποψήφιοι ανέφεραν τη σταδιοδρομία τους και τα της εκπαίδευσηςτους. Ενόψει όμως των άλλων 5 πλεονεκτημάτων ηπείρααυτήτου αιτητήαπό μόνη της δεν καθιστά τον αιτητή υπέρτερο του ενδιαφερομένου μέρους, ούτε του προσδίδει την απαραίτητη έκδηλη υπεροχή για να δικαιολογείται οποιαδήποτε επέμβαση του Δικαστηρίου στην επίδικηαπόφαση. 10
- Σύμφωνα με τη νομολογία δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση επρόκειτο περί θέσης πρώτου διορισμού, ο ουσιώδης χρόνος κατά τον οποίο υποψήφιος έπρεπε να κατέχει τα προσόντα που προβλέπονται από το Σχέδιο *•* Υπηρεσίας, είναι η τελευταία ημερομηνία υποβολής αιτήσεως όπως καθορίζεται στη δημοσίευση για πλήρωση της θέσης, δηλαδή στις 31 Ιανουαρίου
- (Βλέπε απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Republic v.Pericleous). Εφόσον ο αιτητής κατά την ημερομηνία αυτή δεν 20 κατείχε το πρόσθετο προσόν αλλά σύμφωνα με επιστολή του ιδίου προς την Επιτροπή,ημερομηνίας 14 Νοεμβρίον 1988, συμπλήρωσε τηφοίτηση του τον Αύγουστο 1988 καιο τίτλος τού απονεμήθηκεεπίσημα το Δεκέμβριο 1988, θεωρώ ότι ορθά η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο 25 αιτητής αυτός δεν κατείχε το πιο πάνω πρόσθετο προσόν κατάτον ουσιώδηχρόνο.
- Η επίδοση και η πείρα των υποψηφίων ως εκτάκτων υπαλλήλων αφοράτην αξία τους και δεν μπορεί να έχουν σχέσημετην αξιολόγηση τωνπροσόντων τους. 30
- Στα πρακτικά της συνεδρίασης της Επιτροπής αναφέρεται ότι τόσο ο Διευθυντής του Τμήματος όσο και ο Πρόεδρος και τα Μέλη της Επιτροπής υπέβαλαν στους υποψήφιους 35 ερωτήσεις σε γενικά θέματα και κυρίως σε θέματα που αφορούσαν τα καθήκοντα της θέσης και καταγράφονταιοι αξιολογήσεις της απόδοσης των υποψηφίων στις συνεντεύξεις από το Διευθυντή του Τμήματος και την Επιτροπή. Η παραπάνω διαδικασία κρίθηκε και από το 40 Ανώτατο Δικαστήριο ωςορθήσε σειρά αποφάσεων του.
- Ως προς την "καλήγνώσητης Αγγλικήςγλώσσας" εκ μέρους των υποψηφίων,καμία ειδικήήπεραιτέρω έρευνα δενήταν 444 4Α.Α.Δ. Μιχαηλίδηςκ.α. ν. Δημοκρατίας αναγκαία, αναφορικά με τον έναν των αιτητών καιτο ενδιαφερόμενο μέρος, αφού ήταν κάτοχος μεταπτυχιακών διπλωμάτων απόαγγλόφωνα πανεπιστήμια. Εξάλλου η ΕΔΥ επιλήφθηκε καιδιερεύνησε το θέμα του προσόντος αυτού οπότε και λειτουργεί, και ως προς αυτό, το τεκμήριο τηςνομιμότητας (Antoniou v.TheRepublicκαι Petrides andAnother v.TheRepublic). 5
- Ο αιτητής έχει περισσότερη πείρα του ενδιαφερόμενου μέρους κατά 11/2χρόνο περίπου ηοποία όμως από μόνη της καιενόψει τουμεταπτυχιακού προσόντος πουέχειτο ενδιαφερόμενο μέρος, δεντονκαθιστά υπέρτερο ούτετου προσδίδει την απαραίτητηέκδηλη υπεροχή. 10 15 Ηεπίδικη απόφασημετην οποία επιλέγηκε το ενδιαφερόμενο μέρος αντί τωναιτητών, ήταν εύλογα επιτρεπτή στην Επιτροπή, απόλυτα αιτιολογημένη και μέσα σταπλαίσια της διακριτικής της εξουσίας να επιλέξει τονπιοκατάλληλο υποψήφιο για τη 20 θέση " Οι προσφυγές απορρίπτονται χωρίς έξοδα. 25 Αναφερόμενες υποθέσεις: Κλεάνθους ν.Δημοκρατίας
(1989)3(B) Α.Α.Δ. 250Δημητρίου ν.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 1426- 30 Δημοκρατία ν.Χρίστου
(1991)3Α.Α.Δ. 56· LambisandOthers v.Republic
(1986)3C.L.R. 130- 35 Οικονόμου και Άλλος v.Δημοκρατίας
(1990)3Α.Α.Δ. 3716Avraam v.Republic
(1986)3C.L.R. 232V 40 PublicServiceCommission v.Potoudes andOthers
(1987)3 C.L.R. 159V Republic v.Pericleous
(1984)3C.L.R. 577Γρηγοροπούλου κ.α.v.Δημοκρατίας
(1991)4(A)ΑΛΛ. 3437· 45 Georghiou andOthers v.Republic
(1989)3(A) C.L.R. 678· 445 Μιχαηλίδης κ.α. ν.Δημοκρατίας
(1992)AndronikouandOthersv.Republic
(1987)3C.L.R. 1327Theofilides andOthers v.Republic
(1989)3(A) C.L.R. 5135 Εκτωρίδης v.Δημοκρατίας
(1990)3ΑΛΛ. 922· Antoniou v.Republic
(1975)3C.L.R. 510Petrides andAnother v.Republic
(1982)3C.L.R. 914- 10 Republic v.Petrides
(1984)3C.L.R. 378Georghiou andOthers v.Republic
(1985)3C.L.R.
- Προσφυγές. 15 Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος διορίστηκε στηθέση Εκτελεστικού Μηχανικού2ης Τάξης,ΤμήμαΑναπτύξεως Υδάτων αντίτων αιτητών. 20 Κ.Χ'Ίωάννον, γιατον αιτητήστην υπόθεση Αρ. 190/
- Κ. Χρνσοστομίδης, για τον αιτητή στην υπόθεση Αρ. 205/
- Π. Χ"Δημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α',για τους καθ' ωνη αίτηση. Λ. Μουντής, γιατο ενδιαφερόμενο μέρος καιστις δύο 30 υποθέσεις. Cur. adv. vult. Ο Πρόεδρος κ. Α.Ν. Λοΐζου ανάγνωσε την ακόλουθη 35 απόφαση. Α.Ν. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Με τις προσφυγές τους αυτές οι αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας - της 40 Επιτροπής - με την οποία το ενδιαφερόμενο μέρος Χαράλαμπος Χρ. Όμορφος,διορίστηκε στη μόνιμη(Τακτ. Προϋπ.) θέση Εκτελεστικού Μηχανικού2ης Τάξης,Τμήμα 446 25 4 Α.Α.Δ. Μιχαηλίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. Ανάπτυξης Υδάτων, από 1 Φεβρουαρίου 1989, που είναι θέσηπρώτου διορισμού. 5 Με απόφασητης Επιτροπής η θέση δημοσιεύτηκε στην επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 9 Ιανουαρίου 1987, με τελευταία ημερομηνία για την υποβολή αιτήσεων τις 31 Ιανουαρίου
- Σ' ανταπόκριση στην γνωστοποίηση αυτή υποβλήθηκαν συνολικά 150 αιτήσεις. 10 ΗΤμηματική Επιτροπήπου συστάθηκε προςτον σκοπό αυτό, σύστησε προς επιλογή για διορισμό στην πιο πάνω κενή θέση,τέσσερειςυποψήφιους,ανάμεσα στους οποίους περιλαμβάνονταν τόσο οι δύο αιτητές όσο και το 15 ενδιαφερόμενο μέρος. Η Επιτροπή κατά τη συνεδρίαση της με ημερομηνία 13 Αυγούστου 1987, αφού εξέτασε την έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής, έκρινε ότι αυτή παρέλειψε να 20 ασχοληθεί με το θέματης απαιτούμενηςκαλής γνώσης της Αγγλικής γλώσσας καθώς και με τα πλεονεκτήματα που προβλέπονται από το Σχέδιο Υπηρεσίας της θέσης και αποφάσισε να σταλεί το θέμα στην Τμηματική Επιτροπή γιαπεραιτέρω εξέταση. 25 Η Επιτροπή, αφού στη συνέχεια εξέτασε συμπληρωματική έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής, έκρινε ότι το θέμα θα πρέπει να επανεξεταστεί και πάλιν από αυτήν, για να αιτιολογήσει με μεγαλύτερη σαφήνεια 30 γιατί προτιμήθηκαν και συστήθηκαν δύο υποψήφιοι που δεν διαθέτουν κανένα από τα πλεονεκτήματα της παραγράφου 3
(4), του Σχεδίου Υπηρεσίας, ενώ υπήρχε άλλος υποψήφιος που διέθετε και τα δύο πλεονεκτήματα καθώς επίσης και μεγάλος αριθμός υποψηφίων που 35 διέθεταν είτε το ένα είτε το άλλο από αυτά και όμως δεν είχαν συστηθεί. Η Επιτροπή στις 15 Ιουλίου 1988, εξέτασε νέα συμπληρωματική έκθεση της Τμηματικής Επιτροπής και 40 αφούέλαβε υπόψηταενώπιον της στοιχεία, αποφάσισενα καλέσει σε συνεντεύξεις επιπρόσθετα με τους τέσσερεις υποψήφιους που συστήθηκαν από την Τμηματική 447 Α. Αοΐζου, Π. Μιχαηλίδηςκ.α. ν.Δημοκρατίας
(1992)Επιτροπή και τον υποψήφιο Ανδρέα Συμεού, ο οποίος διαθέτει μεταπτυχιακό προσόν και πείρα σχετική με τα καθήκοντα της θέσης που απέκτησε όταν υπηρετούσε ως έκτακτος στο Τμήμα Ανάπτυξης Υδάτων απότο 1978 έως το
- 5 Η Επιτροπή δέχτηκε τους υποψήφιους, περιλαμβανομένου και του αιτητή, σε συνεντεύξεις στη συνεδρίαση της στις 25 Νοεμβρίου
- Στις συνεντεύξεις ήταν παρώνκαι ο Διευθυντής του Τμήματος 10 Ανάπτυξης Υδάτων, ο οποίος μετά τη συμπλήρωση των συνεντεύξεων και τη διατύπωση των κρίσεων του, αποχώρησε απότη συνεδρίαση. Όπως αναφέρεται στο σχετικό πρακτικό (Παράρτημα 15 9), η Επιτροπή τότε ασχολήθηκε με τη γενική αξιολόγηση και σύγκριση των υποψηφίων. Εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το φάκελο πλήρωσης της θέσης, καθώς και από τις αιτήσεις και τα δικαιολογητικά των υποψηφίων και έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματα της Τμηματικής 20 Επιτροπής και την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις τους μετηνΕπιτροπή. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της ουσιώδη στοιχεία, έκρινε ότι ο υποψήφιος Χαράλαμπος 25 Χρ. Όμορφοςυπερέχει γενικά των άλλων υποψηφίωνκαι τον επέλεξε σαν τον πιο κατάλληλο για διορισμό στη μόνιμη (Τακτ.Προϋπ.)θέσηΕκτελεστικού Μηχανικού 2ης Τάξης,ΤμήμαΑνάπτυξης Υδάτων. 30 Ο πρώτος λόγος ακυρώσεως που προβάλλεται από μέρους του αιτητή στην προσφυγή 190/89, είναι ότι λανθασμένα η Επιτροπή αποφάσισε ότι ο αιτητής δεν διέθετε το προβλεπόμενο στην παράγραφο 3
(4)του Σχεδίου Υπηρεσίας της θέσης πλεονέκτημα του 35 μεταπτυχιακού προσόντος, εφόσον ήταν κάτοχος διπλώματος του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, το οποίο είναι ιδοσύναμο του M.Sc. Το θέμα κατοχής από τους υποψήφιους του 40 προβλεπόμενου πλεονεκτήματος απασχόλησε την Τμηματική Επιτροπή όπως και την Επιτροπή,και οι δύο 448 4Α.Α.Δ. Μιχαηλίδης κ.α. ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. αποφάσισαν ότι οαιτητήςδενδιέθετε το πλεονέκτημα. Η Τμηματική Επιτροπή παρατήρησε (Παράρτημα 8), ότι: 5 10 15 "Σχετικά με τα πλεονεκτήματα της παραγράφου3
(4)του Σχεδίου Υπηρεσίας της θέσης, η Τμηματική Επιτροπή στην έκθεση της αναφέρει ότι οι δύο υποψήφιοι, δηλαδή οι Αιτητές, έχουν δίπλωμα του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου Αθηνών. Η Τμηματική Επιτροπή δεν έχει κανένα λόγο να αμφισβητεί ότι το δίπλωμα του Πολυτεχνείου είναι τουλάχιστον ισάξιο με τον τίτλο του M.Sc, ως σαφώς αναφέρεται στις σχετικές εκδόσεις του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, παρ' όλο που τυπικά δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μεταπτυχιακό, γιατί είναι πρώτοδίπλωμα". Η παραπάνω κρίση της Τμηματικής Επιτροπής καθώς 20 και της Επιτροπής ότι το Δίπλωμα του Εθνικού Μετσοβείου Πολυτεχνείου, που διαθέτει ο αιτητής, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως "μεταπτυχιακόν προσόν", γιατί είναι πρώτο δίπλωμα,άσχετα βέβαιαμε τα έτη φοιτήσεως, και όσο άδικο και αν φαίνεται σε σχέση με σπουδές σε 25 άλλα πανεπιστήμια που αποκτούν στα ίδια χρόνια καιτα δύο διπλώματα, είναι ορθή και βέβαια λογικά εφικτή, δεδομένου ότι για να θεωρείται κάποιο δίπλωμα ως "μεταπτυχιακόν" πρέπει να αποκτηθεί μετά το πρώτο ή βασικό δίπλωμα, πράγμα που δεν συμβαίνει στην 30 παρούσαυπόθεση. Αναφορά για το θέμα αυτό μπορεί να γίνει στις πρόσφατες αποφάσεις στις υποθέσεις Κλεάνθους ν. Της Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ. 386/86, που δόθηκε στις 11 35 Φεβρουαρίου 1989 και Δημητρίου ν. Της Δημοκρατίας, Προσφυγή αρ.780/88,που δόθηκε στις 25 Απριλίου 1990. Και στις δύο υποθέσεις αποφασίστηκε ότι δίπλωμα που αποκτάται μετά από πενταετή κύκλο σπουδών, έστω και αν οι χώρες που το δίνουν το θεωρούν ισοδύναμο με το 40 M.Sc, είναι το πρώτο και βασικό δίπλωμα και επομένως δεν μπορεί ναθεωρηθεί ως μεταπτυχιακό προσόν. 449 Α. Αοΐζου, Π. Μιχαηλίδης κ.α. ν.Δημοκρατίας
(1992)Η δε Ολομέλεια του Δικαστηρίου έδωσε, στην Αναθεωρητική Έφεση αρ. 1070 Δημοκρατίαν.Χρίστου, η απόφαση δόθηκε στις 24 Ιανουαρίου 1991, - τον πιο κάτω ορισμό. 5 "<Μετεκπαίδευση> σημαίνει συμπληρωματική εκπαίδευση πέραν από την κανονική. Χρονικά και πραγματικά ακολουθεί τη βασική εκπαίδευση. Ο όρος <μετεκπαίδευση>, στο σχέδιο υπηρεσίας, σημαίνει πρόσθετη εκπαίδευση μετά από την απόκτηση των 10 διπλωμάτων ή πιστοποιητικών, απαραίτητων προϋποθέσεων που αναφέρονταιστις παραγράφους
(1)και
(5)." Όσον δε αφοράτον ισχυρισμό του αιτητή αυτού ότι η 15 Επιτροπή κατά τη διαδικασία πλήρωσης άλλης θέσης, θεώρησε το δίπλωμα του Πανεπιστημίου της Δρέσδης, το οποίο αποκτήθηκε μετά από πενταετή φοίτηση ως μεταπτυχιακό παρόλο που δεν είχε προηγηθεί πρώτο δίπλωμα και επομένως με τον τρόπο που ενήργησε 20 παραβίασε την αρχή της ισότητας και υπερέβη τις εξουσίες της, θα πρέπει να παρατηρηθεί ότι το τί αποφάσισε η Επιτροπή σε άλλη μεταγενέστερη άσχετηκαι ανεξάρτητη διαδικασίαδεν είναι στοιχείο που μπορεί και θα έπρεπε να ληφθεί υπόψη,σ' αυτήτην υπόθεση. (Βλέπε 25 Lambis and Others v. TheRepublic
(1986)3 C.L.R. 130, 144, Οικονόμου και 'Αλλος v. Της Δημοκρατίας Προσφυγές αρ. 128/89και274/89,ηαπόφασηδόθηκε στις 7 Νοεμβρίου 1990. Ούτε και βέβαια εξετάζεται, στην προκειμένη περίπτωση, η ορθότητα της αποφάσεως 30 εκείνης. Ο δεύτερος λόγος ακυρώσεως είναι ότι η Επιτροπή λανθασμένα έλαβε υπόψη της δήλωση του Διευθυντή του Τμήματος σ*ότι αφοράτην επίδοση των υποψηφίων στην 35 εργασία τους ως εκτάκτων υπαλλήλων στο Τμήμα, εφόσον αυτή αφορούσε σε χρόνο μεταγενέστερο του πρώτου ουσιώδους χρόνου συνδρομής των προσόντων, που ήταν η τελευταία ημερομηνία υποβολής αιτήσεων σύμφωνα με τη δημοσίευση. 40 Δεν συμφωνώ με την πιο πάνω θέση γιατί αυτή είναι 450 4 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 Μιχαηλίδης κ.α. ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. αντίθετη με τη νομολογία του Δικαστηρίου όπως καθιερώθηκε από την Ολομέλεια στις υποθέσεις Avraam v. The Republic
(1986)3 C.L.R. 2321 στη σελ. 2324, και The Public Service Commission v.Potoudes and Others
(1987)3 C.L.R. 1591. To σχετικό απόσπασμα από την τελευταία απόφαση βρίσκεται στις σελ. 1602-1603, όπου αναφέρονταιταπιοκάτω: "The reference made by the Director to the worth of their services at the P.I.O. should, of course, on no ac count be treated as decisive for the filling of a first entry post. Equally before the Administration requires equal treatment of everybody competing for a first entry post. The record of the performance of candidates in temporary government service is merely relevant as a factor bearingon the overall worth of the candidates. Forexam ple, if a candidate outside government service emerges, on an objective view of the material bearing on his worth, as better than someone in the service, the service record of the latter will not be allowed to outweight the preference towhich he is entitled to onaccount of the ob jective implications of his qualifications in the wider sense". Αναμφίβολα η προϋπηρεσία ενός υποψηφίου αποτελεί στοιχείο που μπορεί να ληφθεί αντικειμενικά υπόψηκατά την επιλογή γιαπρώτο διορισμό. Θα πρέπει όμως να υποδειχθεί ότι εφόσον στην 30 παρούσα περίπτωση τόσο οι αιτητές όσο και το ενδιαφερόμενο μέρος, καθώςκαι οι άλλοι υποψήφιοι που λήφθηκαν υπόψη κατά την τελική κρίση υπηρετούσαν ως έκτακτοι υπάλληλοι στο Τμήμα, δεν ετίθετο θέμα δυσμενούς μεταχείρισης υποψήφιουπου ήταν εξωτερικός. 35 Συνεπώς ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο τρίτος λόγος που επικαλείται οι αιτητής αυτός,είναι ότι ενόψει της σαφούς υπεροχής του σ* ότι αφορά την 40 πείρα του στον ιδιωτικό τομέα και του γεγονότος ότι στα άλλα κριτήρια και στοιχεία είναι ισοδύναμοι, η ελαφρή υπεροχή του ενδιαφερόμενου μέρους αναφορικά με την 451 Α. Λοΐζου,Π. Μιχαηλίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας απόδοση τους υπερισχύσει.
(1992)στην συνέντευξη δεν έπρεπε να Από τα στοιχεία του φακέλλου προκύπτει ότι από πλευράς προσόντων το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει του αιτητή έχοντας μεταπτυχιακό προσόν το οποία αποτελεί πλεονέκτημα σύμφωνα με το Σχέδιο Υπηρεσίας. Ο αιτητής πληρεί μεν τα βασικά προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας, δενδιαθέτειόμως πλεονέκτημα. 5 10 Η απόδοση στην εργασία τους ως εκτάκτων αξιολογήθηκε ως "πάρα πολύ καλή", του αιτητή σε σύγκριση με "εξαίρετη" του ενδιαφερόμενου μέρους, η δε απόδοση τους στη συνέντευξη αξιολογήθηκε ως "πάρα πολύ καλή"του αιτητήκαι "εξαίρετη"του ενδιαφερόμενου 15 μέρους. Ενόψει της καλύτερης γενικής εικόνας που παρουσιάζει ο αιτητής σε σύγκριση με το ενδιαφερόμενο μέρος δεν τίθεται θέμα αποδόσεως αυξημένης βαρύτητας 20 στην απόδοση τους στη συνέντευξη και γι αυτό ο ισχυρισμός αυτός επίσηςαπορρίπτεται. Αναμφίβολα ο αιτητής έχει μεγαλύτερη πείρα(περίπου πέντε χρόνια) από το ενδιαφερόμενο μέρος, αυτό όμως 25 ήταν σε γνώση της Επιτροπής, εφόσον στην αίτηση για διορισμό που υπέβαλαν οι υποψήφιοι ανέφεραν την σταδιοδρομία τους και τα της εκπαίδευσης τους. Ενόψει όμως των άλλων πλεονεκτημάτων που έχουν ήδη αναφερθεί η πείρα αυτή του αιτητή από μόνη της δεν 30 καθιστά τον αιτητήυπέρτερο του ενδιαφερομένου μέρους, ούτε του προσδίδει την απαραίτητηέκδηλη υπεροχή για να δικαιολογείται οποιαδήποτε επέμβαση του Δικαστηρίου στην επίδικηαπόφαση. 35 Ως προς το νομικό ισχυρισμό του αιτητή στην προσφυγήαρ.205/89ότι ηΕπιτροπήεσφαλμένα δεν έλαβε υπόψη για σκοπούς προσδιορισμού του κριτηρίου των προσόντων τον τίτλο Μ.Β.Α. που κατέχει, θα μπορούσε να γίνει αναφορά στο πιο κάτω απόσπασμα ατών 40 πρακτικών της Επιτροπής(Παράρτημα9):452 4ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μιχαηλίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας Α.Λοΐζου,Π. "Οι υποψήφιοι Διονύσιος Μαυρονικόλας και Χρίστος Μιχαηλίδης δεν διαθέτουντοπλεονέκτημα. Η Επιτροπή δεν παράλειψε να σημειώσει ότι ο πρώτος από αυτούς έχει συμπληρώσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την απόκτηση του προσόντος Μ.Β.Α., απότο University of Indianapolis, το οποίο όμως, ανεξάρτητα από το αν αποτελεί το προβλεπόμενο πλεονέκτημα με βάση την πιο πάνω ερμηνεία της Επιτροπής που αφορά στη σχετικότητα του μεταπτυχιακούπροσόντος μετοαπαιτούμενοστην παράγραφο 3
(1)του Σχεδίου Υπηρεσίας προσόν,δεν είναι δυνατό να ληφθεί υπόψη, ούτε ως πλεονέκτημα ούτε για σκοπούς προσδιορισμού του κριτηρίου των προσόντων, σύμφωνα με γνωμάτευση της Γενικής Εισαγγελίας της Δημοκρατίας που δόθηκε στο παρελθόν απόαφορμή άλλη παρόμοια περίπτωση.Η νομική συμβουλή ήταν ότι δεν μπορεί να ληφθεί καθόλου υπόψη έναπροσόν, εκτός αναυτό συντρέχει κατά τον πρώτο ουσιώδη χρόνο συνδρομής των απαραίτητων προσόντων". Σύμφωνα με τη νομολογία δεδομένου ότι στην προκειμένη περίπτωση επρόκειτο περί θέσης πρώτου διορισμού,οουσιώδης χρόνος κατά τον οποίο υποψήφιος έπρεπε νακατέχει ταπροσόντα πουπροβλέπονται από το Σχέδιο Υπηρεσίας, είναι η τελευταία ημερομηνία υποβολής αιτήσεως όπως καθορίζεταιστη δημοσίευση για πλήρωση της θέσης, δηλαδή στις 31 Ιανουαρίου 1987. (Βλέπε απόφασητηςΟλομέλειας στην υπόθεση Republic v.Pericleous
(1984)3C.L.R.577, στη σελ.585). Εφόσον ο αιτητής κατά τηνημερομηνία αυτή δενκατείχε το πιο πάνω πρόσθετο προσόν αλλά σύμφωνα με επιστολήτου ιδίου προς την Επιτροπή, ημερομηνίας 14 Νοεμβρίου 1988, συμπλήρωσε τη φοίτηση του τον Αύγουστο 1988 και ο τίτλος του απονεμήθηκε επίσημα το Δεκέμβριο 1988, θεωρώότι ορθάηΕπιτροπήκατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο αιτητής αυτός δεν κατείχε το πιο πάνω πρόσθετο προσόν κατά τονουσιώδη χρόνο. (Βλέπε Γρηγοροπούλου κ.ά ν.Δημοκρατίας,Προσφυγήαρ.713/87κλπ., απόφαση ημερομηνίας 30 Οκτωβρίου 1991). Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ίδιου αιτητή, ότιη Επιτροπή χρησιμοποίησε "δύο μέτρακαι δύο σταθμά" για 453 Α. Λοΐζου, Π. Μιχαηλίδηςκ.α.ν.Δημοκρατίας
(1992)την αξιολόγηση των προσόντων των υποψηφίων με το να λάβει υπόψη την επίδοση και πείρατων υποψηφίων κατά τη διάρκεια της έκτακτης απασχόλησης τους, αλλά να μη λάβει υπόψη τον τίτλο Μ.Β.Α.του αιτητή,εφόσον καιτα δύο αποκτήθηκαν μετά τον πρώτο ουσιώδη χρόνο 5 συνδρομής των προσόντων, παρατηρείται ότι επιπρόσθετα με τα όσα έχουν ήδη αναφερθεί σχετικά με αυτά ταθέματα,ηεπίδοσηκαιηπείρατων υποψηφίωνως εκτάκτων υπαλλήλων αφοράτην αξίατους καιδεν μπορεί να έχουν σχέση μετην αξιολόγηση των προσόντων τους. 10 Ο επόμενος λόγος είναι ότι η Επιτροπή δεν έδωσε σαφείς λόγους για τα αποτελέσματα των συνεντεύξεων και δεν υπάρχει οποιαδήποτε ένδειξη για τη μέθοδο που υιοθετήθηκε στις συνεντεύξεις για την αξιολόγηση των υποψηφίων, γι αυτό και το Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει ανηαξιολόγηση των υποψηφίων,ήτανορθήκαιαν η μέθοδος πουυιοθετήθηκεήτανλογικάεπιτρεπτή. 15 Στα πρακτικά της συνεδρίασης της Επιτροπής 20 (Παράρτημα 9), αναφέρεται ότι τόσο ο Διευθυντής του Τμήματος όσο και ο Πρόεδρος και Μέλη της Επιτροπής υπέβαλαν στους υποψήφιους ερωτήσεις σε γενικά θέματα και κυρίως σε θέματα που αφορούσαντα καθήκοντατης θέσης και καταγράφονταιοι αξιολογήσεις της απόδοσης 25 των υποψηφίων στις συνεντεύξεις από το Διευθυντή του Τμήματοςκαιτην Επιτροπή. Η παραπάνω διαδικασίακρίθηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο ως ορθήσε σειρά αποφάσεωντου. Ενδεικτικά 30 αναφέρονται ταπιο κάτω: 'The assessment of the performance at the interviews is within the powers and thetask of the Commission and none else" (προσφυγές 36/86, 123/86και 158/86,Georghiou and Others v. The Republic, η απόφαση της Ολομέλειας εκδόθηκε στις 30.3.1988). 35 "In the first place, independently of whether notes were taken down by the individual members of the res- ^0 pondent Commission or not at thetime of the interviews it is not necessary to record in detail the views of indivi dual members in the minutes of the respondent Commis454 4Α.Α.Δ. Μιχαηλίδηςκ.α. ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. sion." (Andronikos Andronikou and Others v. The Republic
(1987)3 C.L.R. 1237). 5 10 15 20 25 30 Πρόσφατα δε στην απόφαση στις προσφυγέςαρ.96/87,Λ'./,' , 97/87, 112/87 και 130/87, Tbeofilides and Others v. The't^. · : Republic που εκδόθηκε στις 25 Απριλίου 1989, *>-·; αναφέρονται ταπιοκάτω: " "·· "It was also submitted that in the absence of a record • '•-•• of the questions and answers at the interviews, the Court is to day deprived of thenecessary material in order to be enabled to control judicially the decision of the respon dent Commission regarding of the performance of the candidates at such interviews. The desirability of keeping proper records by collecti ve organs in order that judicial control may be possible has been stressed by the Court on numerous occasions in the past. Nevertheless there is no requi-rement to keep full records of the questions and answers given by the candidates but "their duty is limited to record their fin dings as to performance of each of the candidates at the Ϋ:. interviews and make their comments on thebasis of such v # findings". (See Hadjigeorghiou v. Cyprus Tourism Or ganization
(1986)3 C.L.R. 1110 at 1120. Also Markides v. The Republic
(1983)3 C.L.R. 750; Hadjiantoni and Others v. The Republic
(1983)3 C.L.R. 1145; An& : dronikou and Others v. The Republic
(1987)3 C.L.R. · 1237 at p. 1244). Once there was sufficient record of their findings, as is required above, there was no further need for a more detailed record andthisground therefore must fail". 4'.', ''Λ Η αρχή αυτή επανατονίστηκεαπό την Ολομέλεια στην Αναθεωρητική Έφεση αρ. 689 Εκτωρίδης ν. Της Δημοκρατίας η απόφαση δόθηκε στις 15 Μαρτίου 1990 και σ' αυτήν αναφέρονται ταεξής: "Αναφορικά με το δεύτερο ζήτημα, συμφωνούμε με την κρίση του πρωτόδικου δικαστή, ότι δηλαδή η Ε.Δ.Υ. δεν είχε υποχρέωση να καταγράψει τις ερωτήσεις και απαντήσεις κατά τη διάρκεια των 455 ·*;' Α. Λοΐζου, Π. Μιχαηλίδης κ.α. ν.Δημοκρατίας
(1992)συνεντεύξεων, αλλά στο σχετικό πρακτικό της να μεταδίδει την κρίση της αναφορικά με τη γενική εντύπωση που άφησαν OLυποψήφιοι κατά τηδιάρκεια της προφορικής αυτής εξέτασης, και αν υπήρχε διαφωνία μεταξύ των μελών της, αυτήνα καταγραφεί. 5 (Δες απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Δημοκρατίας ν.Ποτούδηςκ.α.
(1987)3Α.Α.Δ. 1541)". Είναι λυπηρό διότι εγείρονται άσκοπα λόγοι ακυρώσεως για τους οποίους η νομολογία έχει οριστικά 10 αποφανθεί. Ένας άλλος λόγος ακυρώσεως είναι ότι η Επιτροπή παρέλειψε να διενεργήσει τη δέουσα έρευνα αναφορικά με την κατοχή από τους υποψήφιους του απαιτούμενου 15 προσόντος της "καλήςγνώσης τηςΑγγλικής γλώσσας". Από τα γεγονότα της υποθέσεως είναι φανερό ότι καμμιά ειδική ήπεραιτέρω έρευνα δεν ήταναναγκαία στο θέμα, εφόσον ο αιτητής Μαυρονικόλας και το 20 ενδιαφερόμενο μέρος είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών διπλωμάτων που απέκτησαν από Αγγλόφωνα Πανεπιστήμια. Η Επιτροπή επιλήφθηκε και διερεύνησε το θέμα του 25 προσόντος αυτού.Όπως αναφέρεταιστην υπόθεση Anto· niou v. The Republic
(1975)3C.L.R.510,516::"As stated in Zinieris (No.1) v. TheRepublic
(1975)3 C.L.R. 13, we must assume that the Commission had 30 duly in mind the required standard of knowledge of En glish andfelt reasonably satisfied that theinterested party concerned possessed such knowledge;because, as there is nothing before us to indicate that the Commission was not of this view,we must allow the presumption of regu- 35 larity to operate in favour of the Commission's decision in the matter". Επίσης το παρακάτω απόσπασμααπότην υπόθεση Pe trides and Another v. The Republic
(1982)3 C.L.R. 914, 40 924, το οποίο υιοθετήθηκε από την Ολομέλεια του Δικαστηρίου στις υποθέσεις The Republic v. Petrides 456 4Α.Α.Δ. Μιχαηλίδης κ.α.ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου,Π.
(1984)3 C.L.R. 378, 384-390και Georghiou and Others v. TheRepublic
(1985)3 C.L.R. 2105, 2115 είναι απόλυτα σχετικό: 5 10 15 "In any event when the respondent Commission spe aks of having considered the qualifications of all candida tes, must be taken to have considered them as against the totality of the requirements of the Scheme of Service in relation to each of them and his qualifications. Once therefore, this additional qualification was part of those re quired under the Scheme of Service, and the respondent Commission stated that it had inquired into them, it can not be validly argued that the matter was not duly inqui red into and considered by the respondent Commission. There is, on the contrary nothing to suggest that they omitted to examine same". Τέλος προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι ο αιτητής στην προσφυγή αρ. 205/89 υπερέχει του ενδιαφερομένου 20 μέρους σε αξία,προσόντακαι πείρα. Από ταστοιχεία τουφακέλλου προκύπτειότι οαιτητής όπως και το ενδιαφερόμενο μέρος πληρούν και οι δύοτα βασικά προσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας, το 25 ενδιαφερόμενο μέρος έχει μεταπτυχιακό προσόν που αποτελεί πλεονέκτημα σύμφωνα μετο Σχέδιο Υπηρεσίας, ενώ αντίθετα ο αιτητής δεν κατέχει τέτοιο προσόν και συνεπώς το ενδιαφερόμενο μέρος υπερέχει τουαιτητή από πλευράς προσόντων. 30 Στηναπόδοση στην εργασίατουςως έκτακτοι, όπωςκαι στησυνέντευξη χαρακτηρίστηκαν καιοιδύοως εξαίρετοι. Ο αιτητής έχει περισσότερη πείρα του ενδιαφερόμενου 35 μέρους κατά 1 1/2 χρόνο περίπουηοποίαόμως από μόνη της και ενόψει του μεταπτυχιακούπροσόντος που έχει το ενδιαφερόμενο μέρος, δεν τον καθιστάυπέρτερο ούτε του προσδίδειτηναπαραίτητηέκδηλη υπεροχή. 40 Για τους πιο πάνω λόγους έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η επίδικη απόφαση με την οποία επιλέγηκε το ενδιαφερόμενο μέρος αντίτων αιτητών, ήταν εύλογα επιτρεπτή στην Επιτροπή,απόλυτα αιτιολογημένη και μέσα στα πλαίσια της διακριτικής της εξουσίας να 457 Α. Λοΐζου, Π. Μιχαηλίδηςκ.α. ν.Δημοκρατίας
(1992)επιλέξει τον πιο κατάλληλο υποψήφιο για τη θέσηκαι γι αυτόοι προσφυγές πρέπεινααπορριφθούν. Οι προσφυγές απορρίπτονται και η επίδικη απόφαση επικυρώνεται. Δεν γίνεται όμως διαταγή γιαέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 458 5